Co tu robisz?
Nie możesz wiecznie się ukrywać.
- Mnie też złamiesz rękę? - Pozwoliłaś na to.
Nie kiwnęłaś palcem. Uciekłaś do domu wybeczeć się mamie.
Teraz cię nie obroni.
Bez obaw, nie złamię ci ręki.
Należy ci się więcej.
Robby, Miguel…
Marnie skończyli. To twoja wina!
- To twoja wina. - Miguel!
Ty to zaczęłaś,
a ja skończę.
Ruchy, łamago.
Przebieraj kulasami.
Dalej, Diaz.
Wytrzymaj.
Poczuj pieczenie. Właśnie tak. Jeszcze dziesięć.
Ruchy, Diaz.
Już prawie. Jazda!
- Sensei, chyba ogarniam. - Tak? Orientuj się.
Wygląda dobrze.
Bardzo dobrze.
Refleks.
Na co czekasz? Ruchy!
Może „Karate Johnny’ego Lawrence’a”?
Albo „Mocny Cios Karate”?
Wymyślam nazwę nowego dojo.
Jak długo idzie wiadomość z fejsa?
- Ali jest w Kolorado, pewnie z chwilę. - Dochodzi od razu.
Może „All American Karate”?
Brzmi słabo.
Nazwa powinna sugerować, że to najlepsze dojo w dolinie.
Szkoda, że Cobra Kai ma taką kozacką nazwę.
Zatrzymajmy ją.
Cobra przez K. W skrócie potrójne K.
KKK?
To chyba kiepski pomysł.
Nazwę się wymyśli. Najpierw potrzebujemy uczniów.
Dziś wracam do szkoły. Mogę kogoś zwerbować.
Gdzie będziemy trenować?
Tym się nie przejmuj.
- Dzień dobry, skarbie. - Usiądź.
Zaparzyłem herbatę z Okinawy.
Jesteście dziwni. Co się dzieje?
Zastanawiamy się, co zrobić z Cobra Kai.
Poważnie?
Wybacz, że się wkurzyłam, gdy trenowałaś z grupą.
Nie wiedziałam, przez co przechodzisz.
Próbujemy załatwić sprawę.
Skoro dzieciaki dręczą cię w szkole, chcemy, żebyś się broniła.
Do czego zmierzacie?
Tata otworzy Miyagi-Do.
Całkowicie to popieram.
Co ty na to?
- Gotowa wrócić do akcji? - Nie.
Sam.
Zaczekaj.
Co się dzieje?
Nie będę trenować karate.
O co chodzi?
Coś się z nią dzieje. Chyba kiepsko sypia.
Nie wiedziałem.
Byłem tak zajęty naszymi sprawami, że spędzałem z nią za mało czasu.
Idźcie dziś razem na wagary.
Może opuścić jeden dzień.
Zajmę się salonem. Użyj swojej magii Miyagi.
- Przyszedł. - Ale numer!
WITAJ, MIGUEL
Fajnie cię widzieć.
Wrócił!
Brawo!
El Serpiente!
- Czołem. - Wielki powrót.
Fajne uczucie.
- Dali ci bioniczne nogi? - To te same zwykłe kulasy.
Potrafisz jeszcze walczyć?
Musisz bronić tytułu i mnie pokonać.
Cobra Kai teraz rządzi.
Chciałem o tym pogadać.
- Na przerwie. - Jasne.
- Miguel. - Cześć.
Wielki powrót. Witamy.
Też chciałbym tak szybko odzyskać pełnię sprawności kończyn.
- Nosisz gips? - Złamanie kości promieniowej.
Śmierdzi.
Skórka z cytryny powinna już pomóc.
Nadal możesz się podpisać.
Odpuszczę sobie.
Byłeś wrzodem na tyłku, ale liczyłam, że zapewnisz mi piątkę.
Teraz nici z tego, bo jesteś ułomny.
Jak złamałeś rękę?
Sporo cię ominęło.
Wszystko jest.
Szatnie, sauny, osobne prysznice.
Jak sok pomarańczowy?
Najlepszy, jaki piłem.
Z tego oto baru. Klienci będą zachwyceni.
Mam paru chętnych. Chyba umie pan rozpoznać okazję.
- Przejdziemy do formalności? - Nie trzeba. Biorę.
Podpisze pan umowę i sprawdzimy zdolność kredytową.
Wolałabym nie.
Darujmy sobie te bzdety i dobijmy targu jak faceci.
To czwarty lokal, który pan ogląda?
Mam ograniczone środki.
Nic tańszego pan nie znajdzie.
Musiałem zejść z czynszu przez azbest.
Trochę go zostało.
Wystarczy odgracić i przemalować.
- Czynsz? - Trzy tysiące.
Ile?
Przecież to miejsce jest do bani.
Ani baru z sokiem, ani sauny.
Był automat, ale nasrał do niego bezdomny.
Myślałem, że na obrzeżach będzie taniej.
To Los Angeles.
Cztery ściany pod dachem kosztują.
To miejsce jest darmowe?
- Tak. - Zupełnie? Żadnych haczyków?
Jasne, za friko.
Mogę tu trenować karate?
Od śmietnika do drzewa?
Możesz robić, co chcesz. To park. Mogę wrócić do rodziny?
Tak, dzięki.
Nie jest tak źle, co?
Lepsze to niż szkoła.
Nie ma to jak cisza i plusk wody.
Zawsze działają kojąco.
Uznałem, że dziś dobrze nam zrobią.
Dlatego tu jesteśmy?
Pomyślałem też, że złowimy coś na kolację.
- Trochę zardzewiała. - Jak ja.
Sztuczka polega na tym, żeby zarzucić na głęboką wodę,
daleko od łodzi.
Najważniejszy jest rzut.
Weź zamach, zegnij łokcie i rzuć.
Właśnie tak.
Pamiętasz, kiedy ostatnio tu byliśmy?
Z panem Miyagim.
Złowił wielką rybę. Mama bała się ją przyrządzić.
W rezultacie zamówiliśmy pizzę.
Wtedy nauczyłaś się balansować na dziobie.
Mała w tym nasza zasługa, sama się rwałaś.
Może spróbujesz? Jak za dawnych czasów.
Wiedziałam.
Co?
Zamierzałeś podstępem zachęcić mnie do treningu?
Skądże. Nic z tych rzeczy.
- Chciałem spędzić z tobą dzień. - Skończyłam z karate, tato.
Powiedz dlaczego. Chcę pomóc.
Nieważne. Nie pomożesz.
Bo nie wiem, co się dzieje.
Bądź ze mną szczera.
Zmroziło mnie.
Bili moich przyjaciół.
Na moich oczach złamali Demetriemu rękę, a ja nie zareagowałam.
Miewam ataki paniki.
Nie wiem, czy będę w stanie się obronić.
Bardzo mi przykro.
Wróćmy do domu.
Cholera.
Myślałeś, że wytrącę ci tacę?
Stać mnie na więcej.
Coś jeszcze?
Podpisać się na gipsie? Nie ma sprawy.
Idzie.
- Niemrawo. - Co nie?
Przykro mi, mamy komplet.
- Gdzie mam usiąść? - Z odrzutami, tam.
Frajer.
- Siema. - Słyszałem o akcji z Demetrim.
Jak mogłeś?
Doceń, że wziąłem odwet na Miyagi-Do.
Oni zaczęli, my skończyliśmy.
- Nie tego uczył nas sensei. - Nie mój sensei.
- Pomógł ci, a teraz go zdradzasz? - On zdradził nas.
Nie jesteś taki. Kreese namieszał ci w głowie.
Odejdź z Cobra Kai. Sensei Lawrence otwiera dojo.
Dasz przykład innym.
Nie musimy być bandą łobuzów.
- Będzie jak dawniej. - Ma nowe dojo?
Obczajcie typa. Obnosi się z pindolem.
To twoi nowi kumple?
Nie musisz ze mną rozmawiać, ale pamiętaj, że zawsze cię wspieram.
Nie możesz mi pomóc.
Opowiedz, jak to było.
Gdy zaczęła się walka…
nie mogłam się ruszyć.
Oddychać.
Serce waliło mi jak oszalałe.
Już wcześniej czułam, że coś nie gra, ale myślałam, że sobie poradzę.
Czy to ma związek z Tory?
Znowu ją zobaczyłam.
Ożyły wspomnienia.
Bałam się, że oberwę.
Miguel ucierpi.
A Robby ucieknie.
Mój mózg poczuł, że się zacznie, więc ciało zamarło.
To musiało być przerażające.
Skrzywdzili Demetriego.
- Nie byłam w stanie temu zapobiec. - To nie twoja wina.
Wiesz, że Cobra Kai są nieobliczalni.
W tym problem.
Boję się, tato.
Czuję się strasznie samotna.
Nie jesteś sama.
Cokolwiek czujesz, nie masz się czego wstydzić.
Skoczymy coś zjeść?
- Jak leci, łosiu? - Co?
Sensei?
Ochrona pana wpuściła?
Umiem się wślizgnąć do dawnej budy.
Dobre wieści.
Znalazłem miejscówkę na dojo.
- Tak? - Jak rekrutacja?
- Aż tak źle? - Wszystko się pozmieniało.
Cobra Kai świrują jak po dropsach.
Od kiedy dropsy szkodzą?
Po prostu sensei Kreese tworzy armię dupków.
Nie przejdą do nas.
Zaczekaj tu.
Słuchajcie!
Dałem ciała.
Przepraszam.
Byłem samolubny.
Sensei tak nie postępuje.
Wybrałem łatwe wyjście. Poddałem się.
To, co się stało w szkole…
mocno mną wstrząsnęło.
Nie mogłem spojrzeć sobie w twarz. Ani wam.
Łatwiej tak to sobie tłumaczyć.
Ale tak naprawdę olał nas pan na długo przed rozróbą.
Zmiękł pan. A my za to beknęliśmy.
Posłuchaj.
Gdy trafiłeś do mojego dojo, byłeś miękką fają.
To ja cię zahartowałem, nie Kreese.
Ma cię w dupie.
Was wszystkich.
Możecie biadolić jak cieniasy, proszę bardzo.
Zostańcie sobie z Kreese’em.
Ale ostrzegam, że przesracie życie.
Albo ogarnijcie się i dołączcie do mojego dojo.
Park przy Havenhurst, jutro o 16,00.
Dla własnego dobra trenujcie odpowiednio.
Obyście przyszli.
Punktualnie!
Wybacz. Stary nawyk.
HALA SPORTOWA
Za każdym razem, gdy tu wracam,
czuję przypływ adrenaliny.
To fajnie. Ale nadal nie wiem, co tu robimy.
Chodź.
Tutaj.
Wiem. Tu pokonałeś Johnny’ego Lawrence’a.
Nie.
Tu omal nie pokonał mnie strach.
Jak to? Kiedy?
W moim drugim turnieju.
Nie musiałem walczyć w eliminacjach, więc byłem wypoczęty.
I myślałem, że gotowy.
Ale w finale…
Mój rywal był bezlitosny.
Padłem na matę i ogarnął mnie strach.
Byłem sparaliżowany. Nie mogłem się ruszyć.
Wizja stawienia mu czoła
napawała mnie przerażeniem.
Chciałem uciec i się ukryć.
I co zrobiłeś?
Daniel-san!
- Panie Miyagi, to koniec. Nie dam rady. - Nie!
Boję się!
Możesz przegrać z przeciwnikiem, lecz nie ze strachem!
Ale ja się boję!
Skoncentruj się.
Nadal nie pokazałeś swojego najlepszego karate.
Pora je uwolnić.
Na szczęście pan Miyagi pomógł mi się skupić.
Podniosłem się…
dokończyłem walkę i wygrałem.
Pan Miyagi zawsze potrafił wesprzeć.
Bez wątpienia potrzebowałem jego rad.
Ale to ja musiałem wziąć się w garść.
Nadal żyję ze strachem.
Jak wszyscy w jakimś stopniu.
Tylko nie pozwalam mu wygrać.
Sama musisz się podnieść, gdy upadniesz.
Nikt cię nie wyręczy.
Obiecuję, że będę przy tobie,
by cię wesprzeć.
Jak pan Miyagi był przy mnie.
Nara, geeku!
Dupki.
Masz marker?
Tak.
Gips.
UWIELBIAM TWOJEGO DUŻEGO FIUTA, YAS
Proszę.
Znacznie lepiej.
To naprawdę…
To jest…
Dziękuję.
Po tej całej akcji…
z naciągnięciem gaci…
Wiem, jak to jest.
Boli, gdy wszyscy z ciebie szydzą.
Na pocieszenie powiem, że przeżyłem wiele naciągnięć gaci.
Nic fajnego.
Dobrze.
- Na tym poprzestańmy. - Jasna sprawa.
Wiedziałem, że wrócisz.
Serio?
Łap.
Po co?
Potrenujemy razem.
Jeśli chcesz.
Pokaż…
- zarzucanie wędki. - Co?
Niezły blok.
„Zarzucanie wędki”.
Wypad na ryby jednak był treningiem?
Pomyślnym zbiegiem okoliczności.
Jeszcze raz.
Śmiało.
Dzień pierwszy.
Już to przerabialiśmy.
Ale tym razem będzie inaczej.
Próbowali nas zniszczyć.
Nic z tego!
Mówili, że potrzebny jest dach i cztery ściany.
Chrzanić to!
Ten park
będzie naszym dojo.
Nie potrzebujecie dojo, by tworzyć dojo.
Zrozumiano?
Tak, sensei!
Założyłem Cobra Kai z jednym nerdem.
To krok naprzód.
Jeśli mamy być traktowani poważnie,
potrzebujemy nazwy, która budzi szacunek.
Nazwy, która oznacza siłę i dominację.
Kobry są silne.
Może i królują w dżungli, ale świat to coś więcej.
Tylko jedno zwierzę
może zabić węża.
Mangusta?
Prawdziwe zwierzę, Bert.
Witajcie…
w dojo Orli Kieł Karate.
Orły nie mają kłów.
Włóżcie je.
- Nie są przymałe? - Rób więcej przysiadów.
Ustawić się!
Sensei, z tyłu.
Mam gadane.
Nasza grupa się rozrasta. Zróbcie miejsce.
Mówiłem, Cobra Kai na zawsze.
Spokojnie, Johnny. Nie chcę walczyć.
To co tu robisz?
Proponuję ci powrót do Cobra Kai, gdzie jest twoje miejsce.
Nigdy więcej nie będę z tobą działał.
Wpajasz im bzdury.
Odwalają głupie akcje.
To popaprane.
Wszystko przez ciebie.
Mam odmienne zdanie.
Dbam o moich uczniów.
Są silni i waleczni.
Nie popełniliby błędu, okazując litość i kończąc w śpiączce.
To tyle. Kolejnej szansy nie dostaniesz.
I dobrze.
Dokonałaś wyboru.
I pożałujesz.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk