1
00:00:36,244 --> 00:00:37,162
‪เธอมาทำอะไรที่นี่

2
00:00:38,204 --> 00:00:39,956
‪คงไม่คิดว่าจะหนีฉันได้ตลอดไปใช่ไหม

3
00:00:40,540 --> 00:00:42,000
‪แล้วจะทำไม หักแขนฉันด้วยเหรอ

4
00:00:42,083 --> 00:00:43,293
‪เธอปล่อยให้มันเกิดขึ้นเอง

5
00:00:43,376 --> 00:00:47,213
‪เธอไม่ตอบโต้ด้วยซ้ำ
‪เธอแค่กลับบ้านไปร้องไห้ซุกอกแม่

6
00:00:48,465 --> 00:00:49,841
‪แต่แม่เธอไม่ได้อยู่ที่นี่

7
00:01:00,226 --> 00:01:02,979
‪อย่าห่วง ฉันไม่หักแขนเธอหรอก

8
00:01:03,063 --> 00:01:04,564
‪เธอสมควรโดนมากกว่านั้นเยอะ

9
00:01:23,833 --> 00:01:25,293
‪ร็อบบี้ มิเกล

10
00:01:26,169 --> 00:01:29,005
‪ดูสิว่าตอนนี้พวกเขาเป็นยังไง
‪เป็นความผิดของเธอคนเดียว

11
00:01:32,509 --> 00:01:34,469
‪- เป็นความผิดเธอคนเดียว
‪- มิเกล

12
00:01:40,475 --> 00:01:41,810
‪เธอเริ่มเรื่องนี้

13
00:01:41,893 --> 00:01:43,144
‪ก็มาจบมันกัน

14
00:02:07,252 --> 00:02:08,461
‪เร็วเข้า พ่อคนเฉื่อย!

15
00:02:09,045 --> 00:02:10,463
‪ขยับขาเหยาะแหยะนั่นเร็ว

16
00:02:14,551 --> 00:02:15,635
‪เอาเลย ดิแอซ

17
00:02:16,302 --> 00:02:18,012
{\an8}‪โอเค หยุดก่อน รอแป๊บ

18
00:02:19,264 --> 00:02:23,393
{\an8}‪รู้สึกถึงความร้อนในร่างกายนะ
‪ดูดีนี่ โอเค ต่ออีกสิบรอบ

19
00:02:24,185 --> 00:02:25,436
{\an8}‪ลุยเลย ดิแอซ เดินไป

20
00:02:25,520 --> 00:02:27,188
{\an8}‪ใกล้ถึงแล้ว มาเลย!

21
00:02:30,024 --> 00:02:33,153
{\an8}‪- โอเค อาจารย์ ผมคิดว่าผมเอาอยู่แล้วล่ะ
‪- งั้นเหรอ คิดผิดคิดใหม่ซะ

22
00:02:39,534 --> 00:02:40,577
{\an8}‪ดูดีนี่

23
00:02:42,120 --> 00:02:43,329
{\an8}‪ดูแจ่มจริงๆ

24
00:02:46,332 --> 00:02:47,208
{\an8}‪เอาละนะ

25
00:02:49,085 --> 00:02:50,879
{\an8}‪รออะไรอยู่เล่า ไปต่อสิ

26
00:02:55,175 --> 00:02:56,176
{\an8}‪แบบนั้นแหละ!

27
00:03:26,873 --> 00:03:29,209
{\an8}‪แล้ว "จอห์นนี่ ลอว์เรนซ์ คาราเต้" ล่ะครับ

28
00:03:30,126 --> 00:03:31,961
{\an8}‪ไม่ก็ "สไตรค์ ฮาร์ด คาราเต้"

29
00:03:38,218 --> 00:03:41,012
{\an8}‪ไม่เอาน่า อาจารย์ ผมพยายามช่วย
‪คิดชื่อสำนักใหม่ของเราอยู่นะ

30
00:03:41,095 --> 00:03:43,598
{\an8}‪ข้อความเฟซบุ๊กนี่ใช้เวลานานแค่ไหนกว่าจะส่งถึง

31
00:03:45,058 --> 00:03:48,811
{\an8}‪- อาลีอยู่ที่โคโลราโด ก็คงสักพักเนอะ
‪- มันส่งถึงทันที

32
00:03:51,189 --> 00:03:52,982
{\an8}‪แล้ว "ออล อเมริกัน คาราเต้" ล่ะ

33
00:03:53,066 --> 00:03:54,317
{\an8}‪ยังไม่ดีพอ

34
00:03:55,026 --> 00:03:59,447
{\an8}‪เราต้องการชื่อที่บอกให้ทุกคนรู้ว่า
‪เราเป็นสำนักที่เก๋าที่สุดในวัลเลย์

35
00:03:59,530 --> 00:04:02,700
{\an8}‪ครับ แย่เนอะที่คอบร้า ไคเป็นชื่อที่เก๋าสุดๆ

36
00:04:03,785 --> 00:04:05,286
{\an8}‪ถ้าเราใช้ชื่อนั้นต่อล่ะ

37
00:04:05,954 --> 00:04:09,165
{\an8}‪แต่เราสะกดคอบร้าด้วยตัว "เค"
‪พวกเขาเรียกเราว่า "เคเคเค" ก็ได้

38
00:04:09,249 --> 00:04:10,750
{\an8}‪แบบ "คูคลักซ์แคลน" เหรอ

39
00:04:12,085 --> 00:04:13,628
{\an8}‪นั่นสิ อาจไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไร

40
00:04:14,337 --> 00:04:17,548
{\an8}‪ช่างเถอะ เดี๋ยวเราก็คิดออกเอง
‪ก่อนอื่นเราต้องการนักเรียน

41
00:04:18,299 --> 00:04:21,219
{\an8}‪วันนี้ผมกลับไปโรงเรียนวันแรก
‪ผมไปหาเด็กใหม่ๆ ให้ได้

42
00:04:21,302 --> 00:04:23,304
{\an8}‪แต่ว่าเราจะฝึกกันที่ไหนล่ะครับ

43
00:04:24,514 --> 00:04:26,182
{\an8}‪ให้ฉันห่วงเรื่องนั้นเอง

44
00:04:34,274 --> 00:04:36,526
{\an8}‪- อรุณสวัสดิ์จ้ะ ลูกรัก
‪- ทำไมไม่นั่งลงล่ะ

45
00:04:37,110 --> 00:04:40,154
{\an8}‪พ่อชงชาที่เอากลับมาจากโอกินาวะด้วยนะ

46
00:04:42,365 --> 00:04:44,450
{\an8}‪พ่อแม่ทำตัวแปลกๆ เกิดอะไรขึ้นคะ

47
00:04:45,034 --> 00:04:48,496
{\an8}‪พ่อกับแม่คุยกันแล้ว
‪เรื่องที่ว่าจะรับมือกับคอบร้า ไคยังไง

48
00:04:48,997 --> 00:04:49,831
{\an8}‪เหรอคะ

49
00:04:49,914 --> 00:04:53,084
{\an8}‪แม่ขอโทษที่โกรธลูกเรื่องที่ฝึกให้เด็กคนอื่นนะ

50
00:04:53,167 --> 00:04:56,254
{\an8}‪แม่ไม่รู้เลยว่าลูกกำลังเจอกับอะไร

51
00:04:56,337 --> 00:04:58,006
{\an8}‪พ่อกับแม่พยายามจัดการมันแล้ว แต่…

52
00:04:58,089 --> 00:05:00,591
{\an8}‪เพราะเรื่องอันธพาลพวกนั้น
‪ทำให้ลูกต้องลำบากที่โรงเรียน

53
00:05:00,675 --> 00:05:02,802
{\an8}‪เราเลยอยากให้แน่ใจว่าลูกจะปกป้องตัวเองได้

54
00:05:02,885 --> 00:05:04,846
{\an8}‪พ่อกับแม่จะพูดอะไรคะ

55
00:05:05,471 --> 00:05:07,181
{\an8}‪พ่อเขาจะเปิดมิยากิโดอีกครั้ง

56
00:05:08,266 --> 00:05:09,976
{\an8}‪และแม่ก็เห็นด้วยเต็มร้อย

57
00:05:10,935 --> 00:05:12,186
{\an8}‪ลูกจะว่ายังไง

58
00:05:12,270 --> 00:05:14,522
{\an8}‪- พร้อมจะกลับไปลุยกันต่อไหม
‪- ไม่ค่ะ

59
00:05:16,649 --> 00:05:17,483
{\an8}‪แซม

60
00:05:20,069 --> 00:05:21,612
‪แซม เดี๋ยวก่อน

61
00:05:22,196 --> 00:05:23,239
‪เกิดอะไรขึ้น

62
00:05:23,990 --> 00:05:26,367
‪หนูจะไม่ฝึกคาราเต้อีกแล้ว โอเคนะคะ

63
00:05:29,912 --> 00:05:30,913
‪เมื่อกี้มันอะไรกัน

64
00:05:32,248 --> 00:05:36,544
‪เกิดบางอย่างขึ้นกับลูกค่ะ
‪ฉันไม่คิดว่าลูกนอนหลับสนิทนัก

65
00:05:36,627 --> 00:05:38,046
‪ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย

66
00:05:38,546 --> 00:05:41,341
‪ผมมัวแต่ยุ่งกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น

67
00:05:41,424 --> 00:05:43,259
‪จนพักหลังๆ ไม่ค่อยได้ใช้เวลากับลูกเลย

68
00:05:43,926 --> 00:05:46,929
‪งั้นวันนี้คุณอาจอยากโดดงานนะคะ

69
00:05:47,430 --> 00:05:49,557
‪รู้ไหม ให้แซมโดดเรียนก็ได้

70
00:05:50,224 --> 00:05:53,603
‪ฉันดูแลร้านตัวแทนจำหน่ายเอง
‪ส่วนคุณก็ไปร่ายเวทมนตร์มิยากิเถอะค่ะ

71
00:06:01,235 --> 00:06:02,945
‪- เขาอยู่นั่นไง
‪- ไม่มีทาง

72
00:06:03,821 --> 00:06:04,906
‪ใช่เลย!

73
00:06:04,989 --> 00:06:07,825
‪(ขอต้อนรับกลับมานะ มิเกล)

74
00:06:07,909 --> 00:06:09,369
‪เฮ้ ดีใจที่ได้เห็นนายอีกนะ

75
00:06:10,119 --> 00:06:11,245
‪เขากลับมาแล้ว

76
00:06:11,746 --> 00:06:12,955
‪เก่งมาก มิเกล!

77
00:06:16,459 --> 00:06:17,502
‪นายอสรพิษ!

78
00:06:17,585 --> 00:06:19,379
‪- เป็นไงบ้าง
‪- ขอต้อนรับกลับมา เพื่อน

79
00:06:19,462 --> 00:06:20,797
‪รู้สึกดีที่ได้กลับมา

80
00:06:20,880 --> 00:06:24,675
‪- หมอให้ขาไบโอนิกอะไรแบบนั้นมาหรือเปล่า
‪- เปล่า ก็ขามนุษย์เก่าๆ น่าเบื่อคู่เดิม

81
00:06:24,759 --> 00:06:27,970
‪เหรอ แล้วมันใช้ได้ไหม
‪นายต้องป้องกันตำแหน่งนะ

82
00:06:28,054 --> 00:06:31,307
‪แต่ต้องผ่านฉันไปให้ได้ก่อน
‪เพื่อน คอบร้า ไคกำลังปังเลย

83
00:06:31,391 --> 00:06:34,227
‪ที่จริงฉันตั้งใจจะมาคุยกับนายเรื่องนี้แหละ

84
00:06:34,727 --> 00:06:36,479
‪- ไว้คุยตอนพักเที่ยงแล้วกัน
‪- ได้เลย

85
00:06:39,816 --> 00:06:41,818
‪- เป็นไงบ้าง มิเกล
‪- ไง

86
00:06:43,778 --> 00:06:46,572
‪เฮ้ เจ้าหนูหวนคืนสนาม ขอต้อนรับกลับมา

87
00:06:47,073 --> 00:06:50,910
‪หวังว่าฉันจะกลับสู่ดินแดน
‪แห่งคนเดินเหินสะดวกอย่างมีชัยเหมือนกัน

88
00:06:50,993 --> 00:06:53,704
‪- ไหงนายใส่เฝือกล่ะ
‪- กระดูกเรเดียสส่วนต้นหักน่ะ

89
00:06:53,788 --> 00:06:54,789
‪มันเหม็น

90
00:06:56,165 --> 00:06:58,709
‪ฉันใส่เปลือกมะนาวลงไปกลบกลิ่นแล้ว

91
00:06:58,793 --> 00:07:01,129
‪คำเชิญให้เธอเซ็นชื่อยังอยู่นะจ๊ะ

92
00:07:01,754 --> 00:07:02,755
‪ขอผ่านย่ะ

93
00:07:03,256 --> 00:07:07,135
‪อย่างน้อยตอนนายเป็นหนามยอกนมฉัน
‪นายก็กำลังจะทำให้ฉันได้เอวิชาวิทย์

94
00:07:07,218 --> 00:07:10,263
‪แต่ตอนนี้แค่เรื่องนั้นก็ทำยังไม่ได้เพราะนายพิการ

95
00:07:13,558 --> 00:07:15,893
‪แล้วไปทำอีท่าไหนถึงแขนหัก

96
00:07:19,147 --> 00:07:20,898
‪เรามีเรื่องต้องอัปเดตกันเพียบเลย

97
00:07:22,024 --> 00:07:23,443
‪ที่นี่พร้อมใช้งาน

98
00:07:23,526 --> 00:07:27,363
‪มีห้องล็อกเกอร์ทางนั้น
‪ติดกันเป็นห้องซาวน่าแล้วก็ห้องอาบน้ำส่วนตัว

99
00:07:27,447 --> 00:07:28,948
‪ชอบน้ำผลไม้ไหม

100
00:07:29,031 --> 00:07:30,992
‪น้ำส้มนี่อร่อยที่สุดที่เคยกินเลย

101
00:07:31,075 --> 00:07:33,995
‪บาร์ผลไม้ภายใน ลูกค้าคุณได้แย่งกันใช้บริการแน่

102
00:07:34,078 --> 00:07:38,833
‪มีสองสามคนมาด้อมๆ มองๆ ที่นี่
‪แต่คุณดูเหมือนคนที่รู้เวลาเจอข้อเสนอดีๆ

103
00:07:39,375 --> 00:07:42,503
‪- มาเริ่มทำเอกสารกันเลยไหม
‪- จะเสียเวลาไปทำไม ผมเอาที่นี่แหละ

104
00:07:42,587 --> 00:07:46,048
‪ยังไงก็ต้องทำสัญญาอยู่ดี
‪แล้วผมก็ต้องเช็กเครดิตคุณด้วย

105
00:07:46,132 --> 00:07:47,675
‪ผมว่าไม่ต้องดีกว่า

106
00:07:48,342 --> 00:07:51,512
‪ทำไมเราไม่ข้ามเรื่องไร้สาระนั่น
‪แล้วจับมือทำข้อตกลงกันเลย

107
00:07:51,596 --> 00:07:52,722
‪แบบแมนๆ

108
00:07:53,764 --> 00:07:56,309
‪คุณบอกว่านี่เป็นที่ที่สี่ที่ไปดูมาวันนี้เหรอ

109
00:07:56,809 --> 00:07:58,686
‪ใช่ พยายามจัดการให้ลงงบอยู่นะ

110
00:07:58,769 --> 00:08:01,272
‪ที่นี่ถูกเหมือนขี้แล้วล่ะ

111
00:08:01,355 --> 00:08:04,108
‪ต้องหั่นราคาลงสองร้อยเพราะมันมีแร่ใยหิน

112
00:08:05,109 --> 00:08:06,819
‪พวกนั้นคิดว่าเอาออกหมดแล้ว

113
00:08:06,903 --> 00:08:10,406
‪รู้ไหม ทาสีสองสามครั้ง ลงแรงนิดหน่อย
‪ก็น่าจะทำให้ที่นี่ใช้ได้แล้ว

114
00:08:11,115 --> 00:08:13,242
‪- แล้วเราพูดถึงค่าเช่าเท่าไรกัน
‪- สามพัน

115
00:08:13,326 --> 00:08:14,535
‪สามพันเหรอ

116
00:08:15,328 --> 00:08:17,413
‪พูดจริงเหรอ ที่นี่โคตรห่วยเลยนะ

117
00:08:18,247 --> 00:08:20,500
‪บาร์ผลไม้อยู่ไหน ห้องซาวน่าล่ะ

118
00:08:21,000 --> 00:08:24,295
‪มีตู้กดน้ำในห้องโถง
‪แต่คนไร้บ้านบางคนเข้าไปขี้ในนั้น

119
00:08:24,378 --> 00:08:27,006
‪ผมขับรถถ่อมาถึงนี่
‪เพราะคิดว่าน่าจะจ่ายค่าเช่าที่นี่ไหว

120
00:08:27,089 --> 00:08:28,424
‪นี่แอลเอนะ เพื่อน

121
00:08:28,508 --> 00:08:30,384
‪นายอยากได้หลังคากับผนังสี่ด้าน

122
00:08:31,052 --> 00:08:32,178
‪มันก็ต้องแพงหน่อย

123
00:08:35,223 --> 00:08:37,225
‪ที่คุณจะบอกคือที่นี่ฟรีใช่ไหม

124
00:08:37,308 --> 00:08:40,269
‪- ครับ
‪- แบบฟรีล้วนๆ ไม่มีสัญญาผูกมัดใช่ไหม

125
00:08:40,353 --> 00:08:41,812
‪ครับ มันฟรี

126
00:08:41,896 --> 00:08:43,481
‪งั้นผมฝึกคาราเต้ที่นี่ได้ใช่ไหม

127
00:08:43,564 --> 00:08:46,275
‪ตั้งแต่ถังขยะนั่นไปถึงต้นไม้โน่นเลยนะ

128
00:08:46,776 --> 00:08:50,905
‪คุณจะทำอะไรก็ได้ นี่สวนสาธารณะ
‪ผมกลับไปหาครอบครัวได้หรือยัง

129
00:08:50,988 --> 00:08:52,281
‪ครับ ขอบคุณ

130
00:09:00,706 --> 00:09:02,291
‪แบบนี้ก็ไม่เลวเลยว่าไหม

131
00:09:03,793 --> 00:09:05,419
‪ก็คงดีกว่าโรงเรียนมั้งคะ

132
00:09:06,212 --> 00:09:07,922
‪มีบางอย่างในความเงียบ

133
00:09:08,756 --> 00:09:10,132
‪เสียงของน้ำ

134
00:09:11,342 --> 00:09:13,469
‪มันเหมือนจะช่วยได้เสมอเลย

135
00:09:16,097 --> 00:09:18,933
‪พ่อคิดว่าวันนี้พ่อกับลูกอาจต้องการมันน่ะ

136
00:09:19,600 --> 00:09:20,977
‪เราถึงมาที่นี่เหรอคะ

137
00:09:21,477 --> 00:09:24,605
‪พ่อคิดด้วยว่าเราอาจจับมื้อค่ำกลับไปได้

138
00:09:26,899 --> 00:09:29,735
‪- ขึ้นสนิมนิดหน่อยนะคะ
‪- ใช่ พ่อก็ด้วย

139
00:09:30,820 --> 00:09:34,865
‪เคล็ดลับการตกปลาที่นี่
‪คือหย่อนสายเบ็ดลงในน้ำลึก

140
00:09:34,949 --> 00:09:36,158
‪ให้มันอยู่นอกเรือ

141
00:09:36,951 --> 00:09:38,536
‪มันขึ้นอยู่กับการเหวี่ยงล้วนๆ

142
00:09:44,458 --> 00:09:48,296
‪โอเค เบี่ยงไหล่ไปข้างหลัง
‪งอข้อศอก แล้วก็เหวี่ยงไปเลย

143
00:09:50,923 --> 00:09:51,924
‪แบบนั้นแหละ

144
00:09:58,264 --> 00:10:00,558
‪จำครั้งสุดท้ายที่เรามาที่นี่ด้วยกันได้ไหม

145
00:10:01,851 --> 00:10:03,227
‪เรามากับคุณมิยากิ

146
00:10:04,437 --> 00:10:07,481
‪เขาจับปลาตัวใหญ่มาก
‪จนแม่กลัวที่จะเอามาทำมื้อค่ำเลย

147
00:10:08,190 --> 00:10:10,568
‪จำได้ว่าเราลงเอยด้วยการสั่งพิซซ่ามากินแทน

148
00:10:13,654 --> 00:10:16,574
‪วันนั้นเราสอนลูกให้รู้จักการทรงตัวบนหัวเรือ

149
00:10:16,657 --> 00:10:19,493
‪แต่ไม่จำเป็นเลย เพราะไม่ว่ายังไง
‪เราก็ทำให้ลูกตกเรือไม่ได้

150
00:10:22,622 --> 00:10:25,708
‪อยากลองดูอีกครั้งไหม
‪เพื่อระลึกความหลัง ลูกจะว่าไง

151
00:10:27,293 --> 00:10:28,294
‪นึกแล้วเชียว

152
00:10:28,377 --> 00:10:29,587
‪เรื่องอะไร

153
00:10:29,670 --> 00:10:32,465
‪พ่อพาหนูมาที่นี่เพราะเรื่องนี้ใช่ไหม
‪เพื่อหลอกให้หนูฝึกคาราเต้

154
00:10:32,548 --> 00:10:35,426
‪อะไรนะ เปล่านะ นี่ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย

155
00:10:36,385 --> 00:10:40,890
‪- พ่อแค่อยากให้เราใช้เวลาด้วยกัน
‪- หนูบอกพ่อแล้ว หนูเลิกเล่นคาราเต้แล้ว

156
00:10:41,515 --> 00:10:44,393
‪ขอล่ะ ช่วยบอกให้พ่อ
‪เข้าใจด้วยเถอะ พ่ออยากช่วยนะ

157
00:10:44,477 --> 00:10:46,354
‪ไม่สำคัญหรอกค่ะ พ่อช่วยไม่ได้

158
00:10:46,437 --> 00:10:48,606
‪พ่อช่วยไม่ได้ถ้าลูกไม่บอกว่าเกิดอะไรขึ้น

159
00:10:50,316 --> 00:10:51,776
‪บอกพ่อมาตามตรงเถอะ แซม

160
00:10:56,447 --> 00:10:57,531
‪หนูกลัวจนตัวแข็งไง

161
00:10:59,575 --> 00:11:01,452
‪หนูมองเพื่อนๆ ถูกทำร้าย

162
00:11:02,119 --> 00:11:06,248
‪หนูมองเดเมทรีถูกหักแขน
‪แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย

163
00:11:07,291 --> 00:11:11,837
‪แล้วตอนนี้หนูก็มีอาการสติแตก
‪หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะป้องกันตัวได้อีกไหม

164
00:11:13,047 --> 00:11:14,465
‪พ่อเสียใจด้วยจริงๆ แซม

165
00:11:17,510 --> 00:11:18,594
‪แค่พาหนูกลับบ้านเถอะค่ะ

166
00:11:26,519 --> 00:11:27,353
‪ได้แล้ว

167
00:11:33,025 --> 00:11:34,402
‪ซวยแล้ว

168
00:11:35,736 --> 00:11:37,780
‪นึกว่าฉันจะตบถาดนายร่วงเหรอ

169
00:11:38,698 --> 00:11:40,616
‪ไม่เอาน่า ฉันเป็นคนดีกว่านั้น

170
00:11:43,744 --> 00:11:48,249
‪อยากให้ช่วยอะไรอีกไหม
‪อยากให้เซ็นเฝือกเหรอ ไม่ต้องขอก็ได้

171
00:11:49,250 --> 00:11:50,209
‪มันมาแล้ว

172
00:11:50,793 --> 00:11:52,586
‪- ดูทำหน้าเศร้าเข้า
‪- นั่นดิ

173
00:11:53,421 --> 00:11:55,506
‪โทษที โต๊ะเต็มแล้ว

174
00:11:56,549 --> 00:11:59,969
‪- แล้วจะให้ฉันไปนั่งที่ไหน
‪- โต๊ะเด็กไม่มีใครเอาไง อยู่ตรงนั้น

175
00:12:05,516 --> 00:12:06,726
‪โคตรขี้แพ้เลย!

176
00:12:10,396 --> 00:12:13,482
‪- ไง เพื่อน
‪- ฉันได้ยินเรื่องที่เกิดกับเดเมทรีแล้ว

177
00:12:13,983 --> 00:12:15,443
‪นายทำแบบนั้นได้ยังไง

178
00:12:16,110 --> 00:12:18,612
‪นายควรขอบใจฉัน
‪ที่แก้แค้นพวกมิยากิโดให้มากกว่า

179
00:12:18,696 --> 00:12:21,031
‪อีกอย่างพวกนั้นต่างหาก
‪ที่หาเรื่องก่อน เราก็เลยจบมัน

180
00:12:21,115 --> 00:12:24,243
‪- นั่นไม่ใช่สิ่งที่อาจารย์เราสอนนะ
‪- เขาไม่ใช่อาจารย์ของฉันอีกแล้ว

181
00:12:25,661 --> 00:12:28,038
‪อาจารย์ทำเพื่อนายทุกอย่าง
‪แต่นายกลับหักหลังเขาเหรอ

182
00:12:28,122 --> 00:12:29,290
‪เขาต่างหากที่หักหลังเรา

183
00:12:32,668 --> 00:12:36,297
‪พูดแบบนี้ไม่สมเป็นนายเลย
‪เป็นครีสแน่ๆ เขาเป่าหูนาย

184
00:12:37,423 --> 00:12:40,843
‪นายเปลี่ยนมันได้ถ้าออกจากคอบร้า ไค
‪มาเข้าสำนักใหม่ของอาจารย์ลอว์เรนซ์

185
00:12:41,343 --> 00:12:43,304
‪ถ้านายมา คนอื่นๆ ก็จะตามมา

186
00:12:43,387 --> 00:12:45,890
‪โอเคไหม เราทำให้ทุกคนเห็นได้
‪ว่าเราไม่ใช่อันธพาล

187
00:12:47,099 --> 00:12:50,060
‪- จะได้เป็นเหมือนเมื่อก่อนไง
‪- เขาเปิดสำนักใหม่เหรอ

188
00:12:50,144 --> 00:12:53,731
‪พวกเรา ดูนี่สิ หมอนี่หิ้วจู๋เดินไปมาล่ะ

189
00:13:10,122 --> 00:13:11,749
‪พวกนี้เป็นเพื่อนนายไปแล้วเหรอ

190
00:13:28,182 --> 00:13:32,603
‪ฟังนะ ลูกไม่ต้องพูดกับพ่อก็ได้
‪พ่อแค่อยากให้รู้ไว้ว่าพ่ออยู่ตรงนี้เสมอนะ

191
00:13:33,521 --> 00:13:35,564
‪หนูบอกพ่อแล้วว่าพ่อช่วยไม่ได้หรอก

192
00:13:46,784 --> 00:13:48,744
‪ทำไมไม่อธิบายให้พ่อเข้าใจล่ะ

193
00:13:55,000 --> 00:13:56,544
‪ตอนที่เริ่มสู้ หนู...

194
00:13:58,295 --> 00:13:59,421
‪หนูขยับตัวไม่ได้

195
00:14:00,965 --> 00:14:02,550
‪หนูหายใจไม่ออก

196
00:14:03,634 --> 00:14:04,468
‪รู้สึกเหมือน...

197
00:14:05,052 --> 00:14:07,680
‪เหมือนหัวใจจะกระโจนออกมาจากอก

198
00:14:10,808 --> 00:14:13,727
‪หนูรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
‪ตั้งแต่ก่อนหน้านั้นอีก หนูแค่...

199
00:14:13,811 --> 00:14:14,895
‪นึกว่าตัวเองรับมือได้

200
00:14:14,979 --> 00:14:17,648
‪เรื่องนี้เกี่ยวกับแม่สาวที่ชื่อโทรี่ไหม

201
00:14:19,275 --> 00:14:20,943
‪เริ่มเป็นตั้งแต่ที่เห็นเธออีกครั้งค่ะ

202
00:14:23,070 --> 00:14:25,322
‪และหนูรู้สึกเหมือนทุกอย่างเกิดขึ้นอีกครั้ง

203
00:14:27,533 --> 00:14:28,784
‪เหมือนหนูจะถูกทำร้าย

204
00:14:30,369 --> 00:14:31,537
‪มิเกลจะตกลงไป

205
00:14:32,162 --> 00:14:33,372
‪แล้วร็อบบี้ก็จะหนี

206
00:14:35,749 --> 00:14:40,546
‪สมองหนูรู้สึกได้เลยว่ามันกำลังเกิดขึ้น
‪แล้วร่างกายหนูก็แข็งทื่อ

207
00:14:41,297 --> 00:14:43,090
‪แบบนั้นคงน่ากลัวมากเลย

208
00:14:43,674 --> 00:14:45,092
‪เดเมทรีถูกทำร้าย

209
00:14:45,843 --> 00:14:48,095
‪แต่หนูทำอะไรเพื่อหยุดมันไม่ได้เลย

210
00:14:48,178 --> 00:14:49,555
‪แซม มันไม่ใช่ความผิดของลูกนะ

211
00:14:50,389 --> 00:14:52,850
‪คอบร้า ไคกู่ไม่กลับแล้ว ลูกก็รู้

212
00:14:52,933 --> 00:14:54,101
‪นั่นแหละค่ะปัญหา

213
00:14:55,644 --> 00:14:57,104
‪หนูกลัวค่ะ พ่อ

214
00:14:59,398 --> 00:15:01,150
‪หนูไม่เคยรู้สึกตัวคนเดียวเท่านี้เลย

215
00:15:01,942 --> 00:15:03,068
‪ลูกไม่ได้ตัวคนเดียว

216
00:15:05,738 --> 00:15:09,491
‪ไม่ว่าตอนนี้ลูกจะรู้สึกยังไง
‪ไม่มีอะไรต้องละอายใจเลย เข้าใจไหม

217
00:15:14,830 --> 00:15:17,207
‪ลูกอยากแวะไปที่หนึ่งระหว่างทางกลับบ้านไหม

218
00:15:20,294 --> 00:15:22,087
‪- เป็นไงบ้าง นายกวางมูส
‪- อะไรนะ

219
00:15:28,469 --> 00:15:29,595
‪อาจารย์

220
00:15:30,596 --> 00:15:32,264
‪ผ่านรปภ.เข้ามาได้ไงครับ

221
00:15:32,348 --> 00:15:35,267
‪ฉันเคยเรียนที่นี่นะ
‪คิดว่าฉันจะไม่รู้ทางลับเข้าออกเหรอ

222
00:15:36,060 --> 00:15:37,728
‪นี่ มีข่าวดีมาบอกล่ะ

223
00:15:38,687 --> 00:15:40,814
‪เจอที่เหมาะๆ ให้เราเปิดสำนักใหม่แล้ว

224
00:15:40,898 --> 00:15:42,983
‪- เหรอครับ
‪- หาคนไปถึงไหนแล้วล่ะ

225
00:15:45,945 --> 00:15:46,862
‪แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ

226
00:15:47,363 --> 00:15:49,531
‪ทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วครับ อาจารย์

227
00:15:49,615 --> 00:15:52,242
‪พวกคอบร้า ไค... พวกนั้นดื่มคูลเอดกันหมดแล้ว

228
00:15:52,743 --> 00:15:54,787
‪ดื่มคูลเอดแล้วมันไม่ดีตรงไหน

229
00:15:55,496 --> 00:15:59,333
‪อาจารย์ครีสเปลี่ยนพวกเขา
‪ให้เป็นกองทัพนักเลงโตไปแล้วน่ะครับ

230
00:15:59,792 --> 00:16:01,043
‪ไม่มีทางกล่อมพวกเขาได้เลย

231
00:16:05,881 --> 00:16:06,757
‪รอนี่นะ

232
00:16:12,304 --> 00:16:13,263
‪โอเค ฟังให้ดี!

233
00:16:21,146 --> 00:16:22,189
‪ฉันทำพัง

234
00:16:23,482 --> 00:16:24,483
‪ฉันเสียใจ

235
00:16:25,484 --> 00:16:26,694
‪ฉันสนแต่ความรู้สึกตัวเอง

236
00:16:28,070 --> 00:16:29,947
‪นั่นไม่ใช่สิ่งที่อาจารย์ควรทำ

237
00:16:31,865 --> 00:16:33,283
‪ฉันเลือกทางออกที่ง่าย

238
00:16:33,784 --> 00:16:34,868
‪ฉันยอมแพ้

239
00:16:37,746 --> 00:16:39,456
‪สิ่งที่เคยเกิดขึ้นที่โรงเรียนนี้...

240
00:16:41,959 --> 00:16:43,544
‪มันทำให้ฉันคิดได้

241
00:16:44,169 --> 00:16:46,839
‪ฉันทนมองตาตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪อย่าว่าแต่มองหน้าพวกนายเลย

242
00:16:46,922 --> 00:16:50,134
‪แหงล่ะ บอกตัวเองแบบนั้นคงง่ายกว่าสินะ

243
00:16:50,926 --> 00:16:51,927
‪แต่ความจริงก็คือ

244
00:16:52,678 --> 00:16:55,055
‪คุณทิ้งเราก่อนจะเกิดเรื่องต่อสู้นั่นตั้งนานแล้ว

245
00:16:56,015 --> 00:16:57,016
‪คุณใจอ่อน

246
00:16:57,725 --> 00:16:58,892
‪แต่เรากลับต้องชดใช้

247
00:17:01,395 --> 00:17:02,396
‪นายฟังให้ดีนะ

248
00:17:03,397 --> 00:17:06,900
‪ตอนนายมาที่สำนักของฉัน
‪นายอ่อนปวกเปียกยิ่งกว่าก้นเด็กอีก

249
00:17:07,401 --> 00:17:09,737
‪ฉันทำให้นายเป็นแบบที่นายเป็นตอนนี้ ไม่ใช่ครีส

250
00:17:10,738 --> 00:17:12,740
‪เขาไม่สนห่าอะไรนายหรอก

251
00:17:13,991 --> 00:17:14,992
‪ไม่สนพวกนายสักคน

252
00:17:15,617 --> 00:17:20,164
‪ถ้าอยากคร่ำครวญแต่เรื่องในอดีต
‪เหมือนพวกไก่อ่อน ก็ได้เลย จะเล่นแบบนั้นก็ได้

253
00:17:21,290 --> 00:17:23,125
‪อยากอยู่กับครีส ก็อยู่ไป

254
00:17:24,043 --> 00:17:26,170
‪แต่อย่าบอกว่าฉันไม่ได้เตือนแล้วกัน
‪ตอนชีวิตนายพัง

255
00:17:28,422 --> 00:17:29,923
‪หรือนายจะทำตัวให้สมเป็นลูกผู้ชาย

256
00:17:30,632 --> 00:17:32,009
‪แล้วมาเข้าสำนักของฉัน

257
00:17:35,262 --> 00:17:37,514
‪ถนนเฮเวนเฮิร์สต์ตัดแมกโนเลีย พรุ่งนี้สี่โมงเย็น

258
00:17:39,391 --> 00:17:41,894
‪ถ้าอยากทำเพื่อตัวเอง ฝึกอย่างถูกต้อง

259
00:17:43,270 --> 00:17:44,605
‪ก็ไปเจอกันที่นั่น

260
00:17:48,400 --> 00:17:49,526
‪และอย่าสายล่ะ!

261
00:17:50,903 --> 00:17:52,321
‪โทษที ไอ้หนู มันเคยตัว

262
00:17:56,992 --> 00:18:01,830
{\an8}‪(สนามกีฬาออลวัลเลย์)

263
00:18:04,458 --> 00:18:06,960
‪ไม่ว่าพ่อจะกลับมาที่นี่สักกี่ครั้ง

264
00:18:07,044 --> 00:18:09,922
‪พ่ออดรู้สึกถึงอะดรีนาลีนพลุ่งพล่านไม่ได้เลย

265
00:18:10,506 --> 00:18:14,134
‪ก็ดีแล้วค่ะ แต่พ่อก็ยังไม่ได้บอก
‪ว่าเรามาที่นี่กันทำไม

266
00:18:15,094 --> 00:18:15,969
‪มานี่สิ

267
00:18:27,314 --> 00:18:28,148
‪ตรงนี้เลย

268
00:18:30,067 --> 00:18:33,028
‪หนูรู้ นี่คือตรงที่พ่อเอาชนะจอห์นนี่ ลอว์เรนซ์

269
00:18:33,112 --> 00:18:33,987
‪เปล่า

270
00:18:35,030 --> 00:18:37,157
‪นี่คือตรงที่พ่อเกือบแพ้ให้กับความกลัว

271
00:18:39,118 --> 00:18:40,828
‪หมายความว่าไงคะ เมื่อไร

272
00:18:42,204 --> 00:18:44,039
‪ระหว่างการแข่งขันครั้งที่สอง

273
00:18:44,998 --> 00:18:48,794
‪พ่อไม่ต้องแข่งในรอบคัดเลือกด้วยซ้ำ
‪พ่อก็เลยยังคึกอยู่

274
00:18:49,378 --> 00:18:50,712
‪พ่อนึกว่าตัวเองพร้อมแล้ว

275
00:18:52,506 --> 00:18:53,924
‪แต่ในรอบสุดท้าย

276
00:18:55,509 --> 00:18:57,177
‪คู่ต่อสู้โหดเหี้ยมมาก

277
00:18:57,261 --> 00:19:01,098
‪ก่อนจะทันรู้ตัว พ่อก็ลงไปนอนบนเสื่อ
‪แล้วความกลัวก็เข้าครอบงำ

278
00:19:01,181 --> 00:19:02,558
‪พ่อตัวแข็ง

279
00:19:02,641 --> 00:19:03,684
‪ขยับตัวไม่ได้เลย

280
00:19:04,184 --> 00:19:06,603
‪แค่คิดว่าต้องลุกขึ้นไปสู้กับหมอนั่น

281
00:19:06,687 --> 00:19:08,981
‪ก็ทำให้พ่อกลัวแทบตายแล้ว

282
00:19:09,064 --> 00:19:11,150
‪พ่อแค่อยากหนีไปซ่อน

283
00:19:15,612 --> 00:19:17,656
‪แล้วพ่อทำยังไงคะ

284
00:19:17,739 --> 00:19:19,116
‪แดเนียลซัง

285
00:19:19,199 --> 00:19:22,077
‪- คุณมิยากิ มันจบแล้ว ลืมได้เลย
‪- ไม่!

286
00:19:22,161 --> 00:19:23,162
‪ผมกลัว!

287
00:19:23,245 --> 00:19:26,957
‪ไม่เป็นไรหากจะแพ้ให้คู่ต่อสู้
‪แต่ต้องไม่แพ้ให้ความกลัว

288
00:19:27,040 --> 00:19:28,959
‪- ถูกแล้ว ผมกลัว!
‪- เฮ้!

289
00:19:30,460 --> 00:19:32,713
‪มีสมาธิเข้าไว้

290
00:19:34,131 --> 00:19:37,301
‪แดเนียลซัง สุดยอดคาราเต้ยังอยู่ภายในตัวเธอ

291
00:19:37,968 --> 00:19:39,761
‪ได้เวลาปลดปล่อยมันออกมาแล้ว!

292
00:19:39,845 --> 00:19:42,681
‪โชคดีที่พ่อมีคุณมิยากิช่วยเรียกสมาธิกลับคืนมา

293
00:19:44,183 --> 00:19:45,267
‪พ่อลุกขึ้น

294
00:19:47,102 --> 00:19:49,104
‪แล้วสู้จนจบ พ่อชนะ

295
00:19:50,898 --> 00:19:53,692
‪หนูว่าคุณมิยากิคงมีวิธีแก้ไขทุกอย่างเสมอสินะคะ

296
00:19:53,775 --> 00:19:56,862
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคำแนะนำของเขา
‪คือสิ่งที่พ่อต้องการได้ยิน

297
00:19:58,071 --> 00:20:01,491
‪แต่สุดท้ายแล้วพ่อเองที่ต้องเป็นคนลุกขึ้น
‪แล้วลงมือทำอะไรสักอย่าง

298
00:20:01,575 --> 00:20:03,869
‪ผมยังคงใช้ชีวิตกับความกลัว แซม

299
00:20:03,952 --> 00:20:05,746
‪เราล้วนเป็นแบบนั้นมากน้อยต่างกันไป

300
00:20:06,330 --> 00:20:08,665
‪พ่อแค่พยายามไม่ปล่อยให้มันชนะ

301
00:20:10,334 --> 00:20:13,045
‪แซม ลูกคือคนที่ต้องลุกขึ้นเองเมื่อล้มลง

302
00:20:13,128 --> 00:20:14,338
‪ไม่มีใครทำให้ได้

303
00:20:15,339 --> 00:20:16,340
‪พ่อสัญญา

304
00:20:16,840 --> 00:20:17,883
‪พ่อจะอยู่ด้วย

305
00:20:18,717 --> 00:20:19,927
‪เพื่อช่วยลูกเสมอ

306
00:20:21,178 --> 00:20:23,513
‪เหมือนที่คุณมิยากิคอยอยู่ช่วยพ่อ

307
00:20:31,688 --> 00:20:32,731
‪ไว้เจอกันนะ ไอ้เพี้ยน

308
00:20:36,735 --> 00:20:37,611
‪ไอ้พวกเวร

309
00:20:41,740 --> 00:20:42,950
‪มีปากกาไหม

310
00:20:47,246 --> 00:20:48,205
‪มี

311
00:20:49,373 --> 00:20:50,207
‪เฝือก

312
00:21:03,011 --> 00:21:04,554
‪(ฉันชอบจู๋ใหญ่ๆ ของนาย จากยัส)

313
00:21:06,515 --> 00:21:07,432
‪เอาไป

314
00:21:08,684 --> 00:21:09,935
‪ดีขึ้นเยอะเลย

315
00:21:12,938 --> 00:21:14,898
‪นั่น... นั่นมัน...

316
00:21:15,440 --> 00:21:16,483
‪นั่นแบบว่า...

317
00:21:18,151 --> 00:21:19,027
‪ขอบใจนะ

318
00:21:19,111 --> 00:21:21,280
‪หลังจากที่เกิดเรื่อง...

319
00:21:22,281 --> 00:21:23,782
‪เข้าวินข้างหน้าอะไรนั่น

320
00:21:25,701 --> 00:21:27,035
‪ฉันเข้าใจแล้วว่าเป็นยังไง

321
00:21:28,245 --> 00:21:29,913
‪แย่เนอะที่มีคนมาหัวเราะ

322
00:21:32,416 --> 00:21:36,295
‪ถ้าพอจะช่วยได้ ฉันเคยประสบเหตุการณ์
‪เข้าวินด้านหลังหลายครั้งเลย และ...

323
00:21:36,878 --> 00:21:38,505
‪มันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยเหมือนกัน

324
00:21:43,135 --> 00:21:43,969
‪โอเค

325
00:21:45,762 --> 00:21:48,181
‪- อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลย
‪- เข้าใจแล้ว

326
00:22:14,624 --> 00:22:15,876
‪นึกแล้วว่าลูกจะกลับมา

327
00:22:16,460 --> 00:22:17,544
‪จริงเหรอคะ

328
00:22:21,631 --> 00:22:22,632
‪เอานี่ รับนะ

329
00:22:24,051 --> 00:22:25,260
‪เอามาทำอะไรคะ

330
00:22:25,344 --> 00:22:27,637
‪คิดว่าเราอาจฝึกบางอย่างด้วยกันได้

331
00:22:28,138 --> 00:22:30,557
‪แบบว่าถ้าลูกต้องการนะ

332
00:22:32,684 --> 00:22:33,685
‪ขอพ่อดู...

333
00:22:34,478 --> 00:22:35,437
‪ท่าเหวี่ยงเบ็ด

334
00:22:35,520 --> 00:22:36,563
‪อะไรนะ

335
00:22:39,566 --> 00:22:40,734
‪ป้องกันได้ดีนี่

336
00:22:42,194 --> 00:22:43,195
‪"เหวี่ยงเบ็ด"

337
00:22:44,029 --> 00:22:46,490
‪งั้นทริปตกปลาก็เป็นการฝึกคาราเต้สินะคะ

338
00:22:47,491 --> 00:22:49,618
‪เป็นเรื่องบังเอิญที่น่ายินดีมากกว่า

339
00:23:06,093 --> 00:23:06,968
‪อีกครั้งซิ

340
00:23:08,261 --> 00:23:09,346
‪มาเลย

341
00:23:11,390 --> 00:23:12,516
‪นี่คือวันแรก

342
00:23:15,685 --> 00:23:17,062
‪เราเคยผ่านวันนี้กันมาแล้ว

343
00:23:18,772 --> 00:23:20,524
‪แต่ตอนนี้อะไรๆ มันเปลี่ยนไปแล้ว

344
00:23:22,234 --> 00:23:23,944
‪พวกนั้นพยายามทำลายเรา

345
00:23:25,195 --> 00:23:26,196
‪ไม่ได้ผล!

346
00:23:28,198 --> 00:23:30,409
‪พวกนั้นบอกว่าเราต้องมีหลังคากับผนังสี่ด้าน

347
00:23:31,493 --> 00:23:32,744
‪ช่างหัวมันสิ!

348
00:23:34,413 --> 00:23:35,539
‪สวนนี่...

349
00:23:36,248 --> 00:23:37,541
‪จะเป็นสำนักใหม่ของเรา

350
00:23:38,834 --> 00:23:41,628
‪เพราะนายไม่ต้องการสำนักเพื่อเป็นสำนักหรอก

351
00:23:42,671 --> 00:23:43,880
‪เข้าใจไหม

352
00:23:43,964 --> 00:23:45,006
‪ครับ อาจารย์!

353
00:23:47,467 --> 00:23:49,845
‪ฉันเปิดคอบร้า ไคโดยมีเด็กเนิร์ดแค่คนเดียว

354
00:23:51,972 --> 00:23:53,306
‪นี่ถือเป็นความก้าวหน้า

355
00:23:55,225 --> 00:23:57,519
‪และถ้าจะให้สำนักเราดูน่าเกรงขาม

356
00:23:57,602 --> 00:24:00,397
‪เราก็ต้องการชื่อที่ทำให้คนเคารพนับถือ

357
00:24:01,982 --> 00:24:04,776
‪ชื่อที่แสดงให้เห็นถึงพลังและอำนาจเหนือกว่า

358
00:24:05,610 --> 00:24:06,736
‪งูเห่าแข็งแกร่งก็จริง

359
00:24:07,571 --> 00:24:11,116
‪พวกมันอาจเป็นราชาแห่งป่า
‪แต่โลกนี้มีมากกว่าป่า

360
00:24:12,909 --> 00:24:14,703
‪และมีสัตว์เพียงหนึ่งเดียว...

361
00:24:15,495 --> 00:24:16,955
‪ที่ฆ่างูได้

362
00:24:17,456 --> 00:24:18,665
‪พังพอนเหรอฮะ

363
00:24:18,748 --> 00:24:20,375
‪สัตว์ของจริง เบิร์ต

364
00:24:30,802 --> 00:24:31,803
‪ขอต้อนรับ...

365
00:24:32,387 --> 00:24:34,181
‪สู่อีเกิ้ล แฟง คาราเต้

366
00:24:38,393 --> 00:24:39,978
‪แต่เหยี่ยวไม่มีเขี้ยวนะครับ

367
00:24:43,565 --> 00:24:44,691
‪สวมเสื้อซะ

368
00:24:53,283 --> 00:24:56,661
‪- มีใครรู้สึกว่าลมมันเย็นไหม
‪- ไปซิทอัพเอานะ

369
00:24:56,745 --> 00:24:58,663
‪เอาละ ทุกคน เข้าแถว

370
00:25:04,252 --> 00:25:05,086
‪อาจารย์ ดูนั่นครับ

371
00:25:08,048 --> 00:25:09,049
‪ยังได้เรื่องอยู่แฮะ

372
00:25:10,717 --> 00:25:13,887
‪เอาละ ทุกคน ดูเหมือนชั้นเรียนเรา
‪จะใหญ่ขึ้น เขยิบกันหน่อย

373
00:25:34,699 --> 00:25:37,202
‪ผมบอกแล้ว เป็นคอบร้า ไคจนวันตาย

374
00:25:45,168 --> 00:25:48,046
‪อย่าห่วงเลย จอห์นนี่ ฉันไม่ได้มาทะเลาะด้วย

375
00:25:48,129 --> 00:25:50,090
‪แล้วมาที่นี่หาพระแสงอะไร

376
00:25:50,173 --> 00:25:54,511
‪ฉันมายื่นข้อเสนอให้นาย
‪กลับมาคอบร้า ไค ที่ที่นายควรอยู่

377
00:25:54,594 --> 00:25:57,514
‪คุณบ้าไปแล้วถ้าคิดว่าผมจะกลับไปร่วมมือกับคุณ

378
00:25:58,515 --> 00:26:00,475
‪ขยะที่คุณป้อนให้เด็กๆ

379
00:26:00,559 --> 00:26:02,102
‪เรื่องบ้าๆ ที่พวกเขากำลังทำ

380
00:26:03,770 --> 00:26:04,938
‪มันเละเทะ

381
00:26:07,357 --> 00:26:08,692
‪และมันเป็นความผิดคุณ

382
00:26:09,442 --> 00:26:11,444
‪เรื่องนั้นฉันต้องขอไม่เห็นด้วย

383
00:26:12,404 --> 00:26:13,905
‪ฉันเป็นห่วงลูกศิษย์ของฉัน

384
00:26:14,406 --> 00:26:16,992
‪พวกเขาแข็งแกร่งและเป็นนักสู้ตัวจริง

385
00:26:17,075 --> 00:26:20,537
‪พวกเขาจะไม่ทำพลาดด้วยการแสดงความปรานี
‪แล้วต้องลงเอยด้วยการนอนโคม่า

386
00:26:30,797 --> 00:26:34,134
‪เท่านี้แหละ จอห์นนี่ จะไม่มีโอกาสอีกแล้ว

387
00:26:36,595 --> 00:26:37,470
‪ดี

388
00:26:40,974 --> 00:26:42,267
‪นายเลือกเองนะ

389
00:26:45,395 --> 00:26:47,063
‪แล้วนายจะต้องเสียใจภายหลัง

390
00:27:47,290 --> 00:27:52,295
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์