Od ostatnich zajęć minęło sporo czasu.
Po bijatyce w szkole zwątpiłem w sens naszych treningów.
Niestety dzieje się coraz gorzej.
Dlatego wróciliśmy.
Tylko wspólnymi siłami powstrzymamy Cobra Kai.
Pamiętajcie jednak,
że uczymy się karate…
…by pokazać światu, że nie jesteście miękkimi fajami.
Jesteście twardzi!
Orły nie dają się osrywać.
To one osrywają.
Ale pamiętajcie, że twardziel nie musi być dupkiem.
Nie chcemy krzywdzić innych.
Liczy się…
…wygrana za wszelką cenę.
Sojusznicy zwrócili się przeciwko nam.
Wrogowie atakują ze wszystkich stron.
Nie ma odwrotu.
Pora okazać im…
…wybaczenie.
Współczucie.
Pan Miyagi mawiał, że szukanie zemsty można zacząć od wykopania dwóch grobów.
Miał rację.
Jeśli macie w sercu nienawiść, już przegraliście.
To trudne, ale musicie robić wszystko…
…żeby im dokopać.
Nie dajcie sobą pomiatać.
Pikujcie na nich jak orły.
Zatopcie w nich szpony i kły.
Ale nigdy nie wszczynajcie walki.
- Macie… - …ich wykończyć.
Na amen.
Czy to jasne?
Tak, sensei.
ZAKŁAD POPRAWCZY
Zamknięte.
Otworzą, gdy będzie wychodził.
- Powiadomili cię? Poważnie? - Sam zadzwoniłem.
Shannon jest na odwyku, a ktoś powinien go odebrać.
Po to tu jestem.
Nie szukam zwady. Jestem tu dla Robby’ego.
Nie potrzebuje cię. Zrobiłeś swoje.
- Dzięki, żegnam. - Wszystko załatwisz?
- Żebyś wiedział. - Jak z Kreese’em?
Na co liczyłeś, ściągając tego diabła wcielonego?
- To mój problem. - Już nie.
Postanowił uprzykrzyć życie wszystkim wokół.
Znowu muszę sprzątać twój bajzel.
Sam ogarniam swój bajzel.
- Zajmę się tym. - Niby jak?
Spuścisz mu łomot?
- Jak zbirom w dziupli? - Należało się im.
To twój problem. Całe życie uderzasz pierwszy.
Może choć raz najpierw pomyśl.
- Wiesz, o czym teraz myślę? - Domyślam się.
Serio?
Robby.
- Cześć. - Miałeś nie przyłazić.
- Jesteś moim synem, chciałem przyjść. - Ja też.
Przez ciebie tu trafiłem.
Masz mi to za złe, ale działałem w twoim interesie.
Możesz na mnie liczyć. Zawsze możesz wrócić do Miyagi-Do.
Albo do mnie.
Obaj macie zniknąć z mojego życia.
Robby…
Robby!
- Wybacz. - Moja wina.
Powinnam patrzeć przed siebie.
Ja też.
Gratulacje, stanąłeś na nogi.
Dosłownie.
Dzięki.
Wracaj do kumpli.
Już się nie kumplujemy.
Po tym, co wam zrobili.
- Wybierałem się do czytelni. - Idę w tamtą stronę.
Dobra.
Myślisz, że moglibyśmy znów się przyjaźnić?
Albo zacząć od nowa?
Jestem Sam, miło poznać.
Miguel. Wzajemnie.
Yasmine?
Cześć.
Właśnie…
Uczyliśmy się.
Jesteście…
Co?
Skądże. Nie umówiłabym się z tym pajacem.
Jak wolisz, Cruello. Leć zabijać dalmatyńczyki.
Zakochałem się po uszy.
Nie wierzę.
Cóż…
Miłość zwycięża wszystko.
Chyba tak.
Jeszcze raz, od początku.
Nie przerywajcie.
Chris, przecież znasz ruchy.
Przepraszam, nie nadążam.
Wolisz mieć złamaną rękę?
Z taką obroną prosisz się o gips.
Zróbmy przerwę. Jest mrożona herbata i lemoniada.
Padam z nóg.
Niezły wycisk.
Wyluzuj trochę.
- Dawno nie trenowali. - Powinni pamiętać ruchy.
Przeze mnie mają kłopoty.
Kiedyś będą zdani na siebie i te techniki pomogą im przetrwać.
Chodzi o Robby’ego?
Pozwól mu zająć się swoim życiem.
Jeśli zechce wrócić, drzwi będą stały otworem.
A jeśli nie, pozwól mu odejść.
Nie mogę.
Nie ma nikogo.
- A niech mnie! - Cześć, Ron.
Dlaczego posiedzenia są w domu kultury,
skoro dysponujesz rajskim ogrodem?
To karpie koi?
Co tam?
All Valley dopiero za kilka miesięcy. Jakiś problem z komisją?
Z turniejem.
Dobrze. Nie będę z tobą zadzierał.
Gówniak, teraz ty.
Mógłbym zmienić ksywę?
Wolisz Prąciak?
Może być Gówniak.
Brawo, Prąciak.
Diaz, twoja kolej.
Wyobraź sobie typa, któremu to zwinąłem. Jego głupie, białe dredy.
Nieźle. Następny.
- Dam radę. - Było dobrze.
Potrafię lepiej.
Stań bokiem i kopnij podeszwą.
Miguel!
- Wszystko gra? - Tak. Nic mi nie jest!
Przerwa. Napijcie się wody.
Tylko nie z fontanny. Jakiś ćpun mył w niej dupę.
Nie od razu wrócisz do pełnej sprawności. Nikt nie oczekuje cudów.
Chyba ich posrało!
- Co jest? - Odwołali All Valley.
- Co? - Odwołali turniej.
Rada miasta cofnęła zgodę.
Tłumaczyli się, że nie chcą propagować kultury przemocy.
Zwłaszcza po tej rozróbie w szkole.
Moim zdaniem to gruba przesada.
Mieliśmy nawet dużego sponsora.
Muszę zadzwonić do agenta i przekazać złe wieści.
Czyli to koniec? Karate jest wszystkiemu winne?
Tak po prostu? Nie możemy temu zaradzić?
Odbędzie się zebranie mieszkańców. To formalność, ale…
komitet All Valley uważa,
że tylko jedna osoba może ich przekonać.
Dwukrotny mistrz.
To tyle. Muszę pogadać z komisją.
Dobra lemoniada. Uprawiacie własne cytryny?
Jest z kartonu.
- Pyszna. - Miło mi.
- Co zrobisz? - Nie wiem.
Może tak będzie lepiej.
Przynajmniej Cobra Kai nie urządzą pokazu przemocy.
Chyba nie pozwolisz odwołać turnieju?
Nie wiem.
Obwiniają nas za wypadek Miguela.
Odwołanie turnieju będzie oznaczało, że to my jesteśmy źli.
Nie pozwól na to.
Niech wiedzą, że karate jest ważne.
Dzięki niemu wspiera pan młodzież. Uczy nas pan, jak się bronić.
- Może nie ma tego złego. - To znaczy?
- I tak byś nie walczył. - Zamierzałem.
Trenujemy bez kontaktu. Nie chcę, żebyś znów ucierpiał.
Ćwiczę i wracam do formy.
- Dla twojego dobra. - Wyjdę na pipę.
- To co innego. - Dam radę!
Omal nie zrobiłeś sobie krzywdy jednym kopnięciem!
Co się stanie w prawdziwej walce?
- Dowiodłeś, że możesz wygrać. - Znów to zrobię!
Miał pan mnie wspierać.
Miguel…
Jestem Robby Keene.
Wypełnij to i czekaj. Kurator sądowy cię wezwie.
Śmiało. Wrócisz prosto do poprawczaka.
- Jedziemy na jednym wózku. - Ty zaczęłaś.
A ty skończyłeś.
To niesprawiedliwe.
Wszyscy wrócili do normalności, a my musimy beknąć.
- A twoja laska… - Nie mów o Sam.
- Zdradziła cię. - Zwykły błąd.
- Jest dobrą osobą. - Jasne.
Tak się zachowuje.
W końcu się od ciebie odwróci. Jak Miguel.
- Nie wiesz, o czym mówisz. - To co tu robimy?
Ja przynajmniej wiem, kim jestem. Ty wciąż kogoś udajesz.
W punkcie „atmosfera rodzinna” zaznacz „stabilna”.
Nikt tego nie sprawdza.
Sok w porządku? Chyba nieprzeterminowany.
Dobry. Dziękuję.
Jasne.
Wiedz, że doceniam twoją troskę o bezpieczeństwo Miguela.
Przez to mnie nienawidzi.
To nastolatek.
Jeśli wszystko im pasuje, robisz coś nie tak.
Wiesz, że rodzice muszą podejmować trudne decyzje dla ich dobra.
Nie chcę zepsuć relacji z Miguelem tak jak z Robbym.
Miguel wiele ci zawdzięcza.
Wyciągnąłeś go z łóżka i podniosłeś z wózka.
Znowu się uśmiecha.
Nigdy o tym nie zapomni.
Ani ja.
Słyszałam o turnieju.
Komu jest potrzebny?
Tobie.
Kilka miesięcy temu
nie chciałam słyszeć o karate. Uznałam, że to przez nie Miguel ucierpiał.
Obwiniałam ciebie.
Byłam wściekła.
Miałaś do tego prawo.
Ale to nie twoja wina.
Widzę, jak ci na nim zależy.
Zrozumiałam, że cierpiałeś tak jak ja.
Nie chcę, żeby startował w turnieju.
Ale wiem, że już nie ucierpi.
Bo jesteś jego senseiem.
Masz to we krwi. To twoja siła, twoje powołanie.
Wielu nastolatków potrzebuje twojego wsparcia.
Jestem chyba ostatnią osobą, która powinna ci to mówić, ale…
musisz ocalić turniej.
Nie wiem jak.
Rób to, co potrafisz najlepiej.
Walcz.
Panie Carter, mamy inne sprawy.
Do tego miasto zmienia nazwę „studzienki” na „włazy serwisowe”.
Wiecie, jak nazywano je w moich czasach?
Studzienki.
Ale to nie wszystko.
Nie przejmuj się. Dasz radę.
Co tu robisz?
Walczę o turniej. Wpadłeś odczytać pamiętnik?
- Chcę się dobrze przygotować. - Ja nie potrzebuję notatek.
Walę z grubej rury.
To będzie katastrofa.
Teraz wysłuchamy głosów
w sprawie odwołania turnieju All Valley w kategorii do lat 18.
Kto chce zacząć?
Panie i panowie, kapitan w stanie spoczynku John Kreese.
Dziękujemy za pańską służbę.
Służba była zaszczytem.
Teraz służę naszej społeczności,
ucząc nasze dzieci siły
i dyscypliny poprzez karate.
Wstrząsnęła mną informacja o odwołaniu turnieju
z powodu bójki w szkole.
Dlaczego moi uczniowie są karani za przemoc ze strony…
Miyagi-Do?
Chwileczkę.
Panie LaRusso, jeszcze nie ma pan głosu.
Przepraszam, radna Roberts, ale ten człowiek…
Pani radna Roberts.
Dziękuję, kapitanie Kreese.
Proszę kontynuować.
Moi koledzy chyba się zgodzą,
że mamy na względzie jedynie dobro uczniów i społeczności.
Celem Cobra Kai jest przygotowanie młodzieży
na trudną rzeczywistość prawdziwego świata.
Życie bywa okrutne.
Chcę ich przygotować do obrony.
Przepraszam, pani radna. Ten człowiek to wilk w owczej skórze.
Kilka tygodni temu moi uczniowie zostali napadnięci przez Cobra Kai
- w starym centrum rozrywki. - Kto zaczął?
O ile pamiętam, pańska rozwydrzona córka.
- Mojej córki w to nie mieszaj, gnoju! - Mamo!
Proszę się opanować.
Nawiasem mówiąc,
musiałem wnieść o zakaz zbliżania, ponieważ mnie zaatakowała.
- Chyba żartujesz? - Może powinienem wezwać policję?
To nie będzie konieczne.
- Proszę pani. - Nie dotykaj mnie.
Sama wyjdę.
Ten człowiek to wariat.
Pani radna Roberts,
zapewniam, że mam pozytywny wpływ na moich uczniów
i wielu byłych wychowanków.
Gówno prawda!
Wysoki Sądzie, Lawrence, Orli Kieł Karate.
Ten człowiek zatruł umysły uczniów.
Wiem, bo byłem jednym z nich.
Czy rywalizowaliśmy?
Oczywiście.
Ale w duchu sportu.
To złodziej i kłamca.
Podrzucił żywą kobrę do mojego salonu.
Dosyć.
Siadać.
Wszyscy.
To oczywiste, że ten turniej
prowadzi do podziałów i rywalizacji w naszej społeczności.
Wy, panowie, jedynie utwierdziliście nas w przekonaniu,
że turniej nie powinien się odbyć.
Chwila!
Nazywam się Miguel Diaz.
Brałem udział w szkolnej bójce. To ja spadłem z piętra.
Myślałem…
że pozostanę sparaliżowany.
Ale znów stoję.
I chodzę.
Chcę, żeby turniej się odbył.
Cieszymy się, że wydobrzałeś.
- Ale obawiam się, że nie rozumiesz… - Rozumie.
To my jesteśmy poszkodowani. To my walczymy.
Nasze głosy są najważniejsze. Chcemy miejsca, gdzie możemy rywalizować.
Uczciwie i bezpiecznie.
Gdy tu zamieszkałem, byłem nękany.
Nie da się przed tym uciec.
Zawsze znajdzie się łobuz, który zwinie kieszonkowe albo zrobi płukanko.
Płukanko?
Łeb do muszli i spłukanie.
- Całkiem zabawne. - Sensei!
Zamiast chować głowę w piasek i udawać, że nękania nie ma
albo że można je wykorzenić,
trzeba uczyć młodzież obrony.
Fizycznej i psychicznej.
Czasem niewidoczne rany najbardziej bolą.
Karate to dyscyplina,
wewnętrzna siła
i pewność siebie.
To nauki, które służą do końca życia.
Nie wiem, co bym dziś robił i kim bym został,
gdyby nie mój sensei.
Nie potrzebujemy tego turnieju dla widowiskowych kopnięć i widowni.
Musimy pokazać łobuzom, że się nie boimy.
Turniej All Valley jest dla wszystkich.
Każdy może wykazać się umiejętnościami, walczyć i zostać mistrzem.
Zasługujemy na tę szansę.
Szczerze mówiąc, nie rozumiem tej fascynacji karate.
Ale skoro to tyle dla was znaczy
i podpiszecie oświadczenie, że miasto nie ponosi odpowiedzialności, wówczas…
Turniej All Valley w kategorii do lat 18 może się odbyć.
Tak!
Dostaliśmy, czego chcieliśmy.
Ale uważajcie, czego sobie życzycie.
Brawo, młody.
- Za Turniej All Valley. - Zdrówko.
Odjechana miejscówka. Co to za napis?
Nie wiem. Tata nie mówi. Może też nie wie.
Fajny kamień.
My mamy tylko zniszczone ławki i zwykłe kamienie.
Możecie trenować tutaj.
Macie fajne dojo, ale…
naprawdę trenujecie karate?
- To wygląda jak ćwiczenia oddechowe. - Mało kozackie?
My trenujemy na złomowiskach.
- A ja w stawie. - Błagam.
- Miagi-Do jest inne, niż się wydaje. - Niech ci będzie.
Dobra.
Chcesz się zmierzyć z mistrzem?
Kiedyś przewróciłam cię bez większego wysiłku.
Spróbuj to powtórzyć.
- Bez taryfy ulgowej. - O to się nie martw.
No dobra.
Mam cię.
Kto kogo?
To było do przewidzenia.
Robby!
To nie tak.
Zeszliście się, gdy zniknąłem, czy odczekaliście tydzień?
To nie tak.
Dlatego przestałaś pisać.
Nie odpisywałeś.
Trudno odpisać, gdy dostajesz po mordzie.
- Nie wiedziałam. - Nie obeszłoby cię to.
- Odpuść. - Nie wtrącaj się.
Ani myślę.
Liczyłem, że tak powiesz.
Przestań!
Jesteście siebie warci.
- Cześć. - Czołem, Johnny.
Nie za późna pora?
Nie.
Wejdź.
Napijesz się soku?
Słyszałam, co się stało na zebraniu.
Żałuj, że go nie widziałaś. Mówił od serca. Wszystko im wyłożył.
Prawdziwy mistrz.
Niczego mu nie obiecałem.
Nie spodziewałem się, że przyjdzie. To nie moja sprawka.
Twoja.
To wszystko dzięki tobie.
ALL VALLEY 51. TURNIEJ KARATE
Sensei Kreese?
Napisy: Krzysztof Kowalczyk