‪ฉันรู้ว่าการฝึกครั้งสุดท้ายของเรา ‪ผ่านมาได้สักพักแล้ว
‪หลังเกิดเรื่องทะเลาะกันที่โรงเรียน ‪ฉันก็ไม่แน่ใจว่าควรเปิดมิยากิโดต่อ
‪แต่อะไรๆ กลับแย่ลงตั้งแต่ที่เราปิดสำนัก
‪เพราะแบบนั้นเราถึงกลับมา
‪ทางเดียวที่จะหยุดคอบร้า ไค
‪ก็คือถ้าเราทุกคนร่วมมือกัน
‪แต่จำไว้เสมอ
‪เหตุผลที่เราฝึกคาราเต้…
‪ก็เพื่อทำให้โลกเห็นว่า ‪พวกนายไม่ใช่กลุ่มเด็กเนิร์ดปอดแหก
‪เพื่อให้พวกนั้นเห็นว่านายแกร่ง
‪เพราะนกอินทรีไม่ถูกขี้ใส่
‪แต่มันเป็นฝ่ายขี้ใส่คนอื่น
‪แค่อย่าลืมว่าการเป็นคนเก๋าๆ ‪ไม่ได้แปลว่าต้องเป็นคนทุเรศ
‪เป้าหมายไม่ใช่เพื่อทำร้ายเด็กคนอื่น
‪เป้าหมายคือ…
‪ชนะไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร
‪พวกที่เราเคยคิดว่าเป็นพันธมิตรกลับต่อต้านเรา
‪ตอนนี้ศัตรูกำลังโจมตีเราจากรอบด้าน
‪ไม่มีการถอยหลังกลับแล้ว
‪ตอนนี้ได้เวลาทำให้พวกนั้นได้เห็น…
‪การให้อภัย
‪ความเห็นอกเห็นใจ
‪คุณมิยากิเคยพูดว่าถ้าเธอต้องการแก้แค้น
‪เธอก็เริ่มขุดหลุมฝังศพสองหลุมได้เลย
‪เขาพูดถูก
‪ถ้าเธอมีความเกลียดชังในจิตใจ ‪เช่นนั้นพวกเธอก็แพ้แล้ว
‪ฉันรู้ว่ามันไม่ง่าย ‪แต่พวกเธอต้องทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อ…
‪อัดพวกนั้นให้ขี้แตกไปเลย
‪อย่ายอมให้พวกนั้นข่มเหงนายได้
‪นายต้องโฉบให้เหมือนนกอินทรี
‪ใช้กรงเล็บจับพวกมันแล้วฝังเขี้ยวใส่โลด
‪แต่ฉันไม่อยากให้นายเป็นฝ่ายลงมือก่อน
‪- ฉันแค่อยากให้พวกนาย… ‪- ปิดฉากมันซะ
‪อย่างถาวร
‪ฉันพูดชัดเจนไหม
‪ครับ อาจารย์
‪(สถานพินิจซิลมาร์)
‪มันล็อก พวกนั้นจะกดเปิดประตูตอนเขาออกมา
‪- ล้อเล่นใช่ไหม พวกนั้นโทรหานายเหรอ ‪- ฉันโทรหาพวกเขา
‪แชนนอนยังบำบัดอยู่ ‪ฉันเลยอยากให้แน่ใจว่ามีคนมารับเขา
‪ฉันก็มานี่แล้วไง
‪ฉันไม่ได้มาหาเรื่อง ฉันแค่มาดูแลร็อบบี้
‪ร็อบบี้ไม่ต้องการนาย นายทำมาพอแล้ว
‪- ขอบใจ บาย ‪- แปลว่านายจัดการได้งั้นสิ
‪- ใช่เลย ‪- เหมือนที่จัดการกับครีสได้น่ะเหรอ
‪นายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ตอนที่เรียกไอ้ปีศาจตนนั้นกลับมา
‪- ครีสเป็นปัญหาของฉัน ‪- ไม่อีกแล้ว
‪เขาทำให้เข้าใจแจ่มแจ้ง ‪ว่าเขาเป็นปัญหาของทุกคน
‪และฉันก็ต้องเป็นคนตามล้างตามเช็ด ‪สิ่งที่นายทำเละเทะอีกเหมือนเดิม
‪ฉันจัดการเรื่องเละเทะของตัวเองได้
‪แล้วก็กำลังทำอยู่ด้วย
‪ทำน่ะทำอะไรไม่ทราบ ‪บุกเข้าไปในนั้นแล้วอัดเขาเหรอ
‪- คงได้ผลเหมือนตอนอู่รื้อรถเถื่อนเลยงั้นสิ ‪- คนพวกนั้นสมควรโดนแล้ว
‪นั่นแหละปัญหาของนาย จอห์นนี่ ‪ตลอดชีวิตของนายมีแต่จู่โจมก่อน
‪นายไม่เคยคำนึงเลยสักครั้ง ‪ว่านายอาจควรคิดก่อน
‪- แล้วรู้ไหมฉันคิดอะไรอยู่ ‪- ใช่ ฉันก็พอคิดออก
‪เอาจริงเหรอ
‪ร็อบบี้
‪- ไง ร็อบบี้ ‪- ผมบอกแล้วว่าไม่อยากให้พ่อมาที่นี่
‪- ลูกเป็นลูกของพ่อ พ่ออยากมาเอง ‪- ฉันด้วย
‪ไม่ต้องมาทำเพื่อผมเลย ‪ผมมาอยู่ที่นี่ก็เพราะคุณ
‪ฉันรู้ว่าเธอโกรธ แต่ฉันทำสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อเธอนะ
‪เธอออกมาแล้ว ฉันเลยอยากให้รู้ว่าฉันอยู่ตรงนี้ ‪และมิยากิโดจะเป็นบ้านของเธอเสมอ
‪หรือมาอยู่กับพ่อ
‪ทั้งสองคน…
‪ไม่ต้องมายุ่งกับชีวิตผมเลย
‪ร็อบบี้
‪- ขอโทษ ฉัน… ‪- ขอโทษที แซม
‪ไม่ ฉันสิต้องขอโทษ ฉันควรเดินดูทาง
‪เหมือนกัน
‪ยินดีด้วยนะที่กลับมายืนบนขาตัวเองได้อีกครั้ง
‪ตามนั้นเลย
‪ขอบใจ
‪ฉันให้นายกลับไปหาเพื่อนดีกว่า
‪พวกนั้นไม่ใช่เพื่อนฉันแล้ว
‪หลังจากสิ่งที่พวกเขาทำกับพวกเธอ
‪- ฉันน่าจะไปห้องอ่านหนังสือได้แล้ว ‪- ฉันจะไปทางนั้นเหมือนกัน
‪โอเค
‪แล้วเธอคิดว่าเวลาผ่านไปมากพอ ‪ให้เราเป็นเพื่อนกันอีกครั้งหรือยัง
‪หรือไม่ก็เริ่มกันใหม่
‪หวัดดี ฉันแซม ยินดีที่ได้รู้จัก
‪มิเกล ยินดีเหมือนกัน
‪ยัสมิน
‪เฮ้
‪เราแค่…
‪คุยเรื่องเรียน
‪งั้นพวกเธอสองคนก็…
‪อะไร
‪เปล่านะ
‪พูดอย่างกับฉันจะเดตกับตาเพี้ยนนี่
‪อยากพูดอะไรก็พูดไปเถอะ ครูเอลล่า ‪ทำไมไม่ไปฆ่าฝูงหมาดัลเมเชี่ยนซะล่ะ
‪ฉันตกหลุมรัก 101 เปอร์เซ็นต์เลย
‪ไม่อยากเชื่อที่เห็นเมื่อกี้เลย
‪นั่นสิ ฉันว่า…
‪ความรักชนะทุกอย่างมั้ง
‪ฉันก็ว่างั้น
‪โอเค มาเริ่มกันใหม่ตั้งแต่ต้นนะ
‪ทำต่อไปเลย เริ่มได้
‪- ไม่เอาน่า คริส เธอรู้จักท่านี้แล้ว ‪- ขอโทษครับ พยายามตามให้ทันอยู่
‪ชอบถูกหักแขนเหรอ เดเมทรี
‪เพราะถ้าเธอป้องกันตัวแบบนั้น ‪เธอได้กลับไปใส่เฝือกอีกก่อนจะทันรู้ตัวแน่
‪โอเค เด็กๆ พักห้านาทีดีไหม
‪มีชาเย็นกับน้ำมะนาวข้างในนะจ๊ะ
‪ให้ตายสิ
‪ฉันเหนื่อยสุดๆ เลย
‪โหดชะมัด
‪ใจเย็นหน่อยค่ะ อาจารย์ เพิ่งสัปดาห์แรกเอง
‪เด็กๆ ควรรู้ท่าพวกนี้แล้ว ‪ผมผิดเองที่ทำให้พวกแกเป็นแบบนี้
‪สักวันพวกแกจะพบตัวเองอยู่ตามลำพังข้างนอกนั่น ‪และจะต้องการเทคนิคพวกนี้เพื่อเอาตัวรอด
‪โอเค งั้นนี่ก็เกี่ยวกับร็อบบี้ใช่ไหม
‪ฟังนะคะ แดเนียล ‪คุณต้องปล่อยให้แกตัดสินใจเอง
‪ถ้าแกอยากกลับมา ประตูก็เปิดรับเสมอ แต่…
‪ถ้าแกไม่อยากกลับมา คุณก็ต้องปล่อยแกไป
‪ผมปล่อยแกไปเฉยๆ ไม่ได้
‪ร็อบบี้ไม่มีใครเลย
‪- ดูที่นี่ซะก่อน ‪- อ้าว รอน
‪ทำไมเราต้องจัดประชุมคณะกรรมการ ‪ที่ศูนย์นันทนาการด้วย
‪ในเมื่อคุณมีห้องสไตล์ทิกิสวยๆ ข้างนอกนี่
‪นั่นใช่ปลาคาร์ปจริงๆ ไหม
‪มีอะไรเหรอ
‪งานออลวัลเลย์ยังอีกตั้งหลายเดือน ‪คณะกรรมการมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
‪มีปัญหาทั้งการแข่งขันเลยต่างหาก
‪ดีแล้ว เบิร์ต เตือนอย่าให้ฉันทำให้นายโกรธล่ะ ‪หน้าตูด นายต่อเลย
‪ผมต้องใช้ฉายาของสำนักเก่าต่อด้วยเหรอ
‪อยากเป็นลมปากกะปู๋ไหมล่ะ
‪หน้าตูดก็ได้ฮะ
‪เก่งมาก ลมปากกะปู๋!
‪เอาเลย ดิแอซ นายต่อ
‪จินตนาการว่านี่คือคนที่ฉันขโมยไอ้นี่มา ‪นึกภาพทรงผมเดรดล็อกส์สีขาวโง่ๆ ของเขานะ
‪กระฉับกระเฉงดี ต่อไปใคร
‪- ไม่ครับ ผมทำได้ ‪- มิเกล ไม่เป็นไร
‪ผมทำได้
‪ก็ได้ ตั้งท่าเอียงข้างนะ ใช้จมูกเท้า
‪มิเกล!
‪- โอเคไหม ‪- ฉันไม่เป็นไร
‪โอเค พักห้านาที ไปดื่มน้ำดื่มท่าซะ
‪อย่าดื่มจากน้ำพุล่ะ ฉันเห็นไอ้ขี้ยาไปล้างก้นในนั้น
‪ไม่เป็นไรถ้านายทำสิ่งที่เคยทำได้ไม่ได้ ‪ไม่มีใครคาดหวังให้นายกลับไปเหมือนเดิมหรอก
‪อำกันเล่นใช่ไหม
‪เกิดอะไรขึ้น
‪พวกเขายกเลิกงานออลวัลเลย์
‪- พวกนั้นทำอะไรนะ ‪- ยกเลิกการแข่งขัน
‪สภาเมืองเพิ่งตัดสินใจถอนคำอนุญาต
‪ให้เหตุผลว่าไม่อยากส่งเสริม ‪วัฒนธรรมการใช้ความรุนแรง
‪หลังจากเกิดเรื่องทะเลาะอื้อฉาวที่โรงเรียน
‪มันเป็นการลงโทษที่เกินไป ถ้าถามผมนะ
‪เราอุตส่าห์ดึงบริษัทประกัน ‪มาร่วมเป็นสปอนเซอร์ได้แล้ว
‪ทีนี้ผมเลยต้องโทรหาตัวแทนเพื่อบอกข่าวร้ายเลย
‪งั้นก็แค่นี้เหรอ
‪พวกเขาโยนให้คาราเต้เป็นตัวร้าย ‪โดยไม่อธิบายอะไรเลย
‪แล้วเราก็ดันทำอะไรไม่ได้เนี่ยนะ
‪มีการไต่สวนของชุมชนอยู่
‪มันค่อนข้างเป็นทางการ ‪แต่คณะกรรมการออลวัลเลย์รู้สึกว่า…
‪ถ้าใครสักคนสามารถเกลี้ยกล่อมสภาเมือง ‪ให้ยกเลิกการตัดสินใจได้
‪คนนั้นก็คือแชมป์สองสมัย
‪โอเค ผมต้องไปคุยกับคณะกรรมการที่เหลือแล้ว
‪อร่อยแฮะ คุณปลูกเลมอนเองหรือว่า…
‪เทจากกล่องเลยค่ะ
‪- สดๆ จากกล่อง ‪- ดูเล่นมุกเข้า
‪- แล้วคุณจะทำอะไรคะ ‪- ไม่รู้สิ
‪นี่อาจเป็นการดีที่สุดแล้วก็ได้
‪อย่างน้อยคอบร้า ไคก็ไม่มีเวที ‪ให้ออกมาแสดงความรุนแรงล่ะเนอะ
‪พ่อคงไม่ยอมให้พวกเขายกเลิก ‪การแข่งออลวัลเลย์หรอกใช่ไหมคะ
‪พ่อไม่รู้ แซม
‪มิยากิโดถูกกล่าวหาในสิ่งที่เกิดขึ้นกับมิเกล
‪ถ้าการแข่งขันถูกยกเลิกอีก ‪นั่นเป็นการส่งสารออกไปว่าเราเป็นคนไม่ดีนะคะ
‪พ่อยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้นะ
‪คุณต้องบอกพวกเขาว่าคาราเต้สำคัญกับคุณยังไง
‪คุณเริ่มทำสำนักคอบร้า ไคเพื่อช่วยเด็กแบบผม ‪สอนให้เรายืนหยัดเพื่อตัวเอง
‪- บางทีแบบนี้อาจดีแล้วก็ได้ ‪- พูดงั้นหมายความว่าไงครับ
‪- ไม่ใช่ว่านายจะได้ลงแข่งกับใครอยู่แล้ว ‪- ลงแข่งสิครับ
‪ฝึกแบบไม่โดนตัวมันก็เรื่องหนึ่ง ‪แต่ฉันเสี่ยงให้นายบาดเจ็บอีกไม่ได้
‪ไม่แฟร์นี่ ผมตั้งใจซ้อมอยู่นะ ‪ผมดีขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
‪- เพื่อความปลอดภัย ‪- ไหนว่าความปลอดภัยมันปอดแหก
‪- มันต่างกัน ‪- คิดว่าผมทำไม่ได้ล่ะสิ
‪นายเกือบทำตัวเองเจ็บตัว ‪เพราะลูกเตะลูกเดียว ลูกเดียว
‪แล้วคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นในการแข่งจริง
‪- ฟังนะ นายพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าชนะได้ ‪- และผมอยากพิสูจน์อีก
‪ไหนคุณบอกว่าจะอยู่ข้างผมไง
‪มิเกล…
‪หวัดดีครับ ผมร็อบบี้ คีน
‪กรอกแบบฟอร์มเลย เราจะเรียกเอง ‪ตอนเจ้าหน้าที่ทัณฑ์บนพร้อมเจอเธอแล้ว
‪ก็เอาสิ พวกนี้จะได้ส่งนายกลับเข้าสถานพินิจ
‪เหมือนเราจะลงเรือลำเดียวกันนะ
‪- เธอเป็นคนชวนทะเลาะก่อนนะ ‪- และนายเป็นคนจบมัน
‪ไม่แฟร์เลย รู้ไหม
‪ทุกคนได้กลับไปใช้ชีวิตปกติ ‪แต่เรากลับจมปลักอยู่นี่ ขณะแฟนนาย…
‪อย่าได้พูดถึงแซมเชียว
‪- เขานอกใจนาย ‪- มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด
‪- แซมเป็นคนดี ‪- เหรอ
‪เขาแอ๊บได้เนียนเลย
‪รอดูได้เลย เขาจะหันหลังให้นาย ‪เหมือนที่มิเกลทำ
‪- เธอไม่รู้หรอกว่าพูดอะไรอยู่ ‪- งั้นทำไมเราถึงอยู่ที่นี่ล่ะ
‪อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าฉันเป็นใคร ‪แต่นายสิยังแกล้งทำตัวเป็นคนที่ไม่ได้เป็น
‪อ้อ แล้วก็ช่องที่เขียนว่าชีวิตที่บ้าน ‪แค่ติ๊กตรง "มั่นคง" ก็พอ
‪พวกนั้นไม่สนอยู่แล้ว ไม่เห็นจะเคยมาเช็ก
‪หวังว่าน้ำส้มจะดื่มได้นะ ‪ผมว่ามันยังไม่หมดอายุหรอก
‪พอกินได้ค่ะ ขอบคุณ
‪ได้อยู่แล้ว
‪ฉันอยากบอกให้รู้ว่าฉันซาบซึ้ง ‪ที่คุณนึกถึงความปลอดภัยของมิเกลก่อน
‪ครับ
‪ปลอดภัยจนตอนนี้เขาเกลียดผมแล้ว
‪ก็เขายังเป็นวัยรุ่น
‪ถ้าเขาชอบคุณตลอดเวลา ‪แปลว่าคุณทำอะไรผิดแล้ว
‪คุณก็รู้พอๆ กับฉันว่าการเป็นพ่อแม่ ‪หมายถึงการตัดสินใจยากๆ เพื่อตัวพวกแกเอง
‪ผมแค่ไม่อยากทำพลาดกับมิเกล ‪เหมือนที่เคยทำกับร็อบบี้
‪คุณทำเพื่อมิเกลมามากแล้วค่ะ
‪คุณทำให้เขาลุกจากเตียง ‪ทำให้เขาลุกจากรถเข็น
‪คุณทำให้เขายิ้มอีกครั้ง
‪และเขาจะไม่มีวันลืมเรื่องนี้
‪ฉันก็จะไม่ลืมเหมือนกัน
‪ฉันได้ข่าวเรื่องการแข่งขันแล้ว
‪ครับ แต่ใครจะต้องการมันล่ะ
‪คุณไงคะ
‪เชื่อเถอะ ไม่กี่เดือนก่อน ‪ฉันคงไม่อยากได้ยินคำว่า "คาราเต้" อีกเลย
‪ฉันเคยคิดว่ามันคือตัวการที่ทำให้มิเกลบาดเจ็บ
‪และฉันก็โทษคุณ
‪ฉันโกรธมากเลย
‪คุณมีสิทธิ์จะโกรธ
‪แต่มันไม่ใช่ความผิดคุณ
‪ฉันเห็นว่าคุณเป็นห่วงมิเกลแค่ไหน
‪และตอนนี้ฉันก็รู้แล้วว่าคุณเองก็เจ็บปวดพอๆ กัน
‪ฉันอาจไม่อยากให้เขาลงแข่ง
‪แต่ฉันรู้ว่าเขาจะไม่บาดเจ็บอีกแน่นอน
‪เพราะเขามีคุณเป็นอาจารย์
‪มันคือสิ่งที่คุณถูกลิขิตให้เป็น
‪เป็นความเข้มแข็งของคุณ เป็นสิ่งที่คุณถนัด
‪และยังมีเด็กแบบมิเกลอีกที่ต้องการให้คุณช่วย
‪ฉันรู้ว่าฉันเป็นคนสุดท้าย ‪ที่คุณคาดว่าจะมาบอกคุณแบบนี้ แต่…
‪คุณต้องกู้การแข่งกลับคืนมานะ
‪ผมไม่รู้ว่าจะทำแบบนั้นได้ยังไง
‪ด้วยการทำสิ่งที่คุณถนัดที่สุดไงคะ
‪สู้
‪คุณคาร์เตอร์ ขอล่ะค่ะ เราต้องไปเรื่องอื่นแล้ว
‪ผมได้ยินว่าสภาเมืองอยากเปลี่ยนชื่อ ‪ท่อระบายน้ำเป็นฝาท่อซ่อมบำรุง
‪รู้ไหมว่าสมัยก่อน ‪เราเคยเรียกท่อระบายน้ำว่าอะไร
‪ท่อระบายน้ำ
‪และนั่นแค่เริ่มต้นนะ
‪อย่าห่วงค่ะ พ่อ พ่อทำได้แน่
‪นายมาทำอะไรที่นี่
‪มาสู้เพื่อทวงการแข่งขันคืนน่ะสิ ‪แล้วนายล่ะ จะอ่านจากไดอารีเหรอ
‪- เตรียมตัวก็ไม่เห็นเสียหายตรงไหน ‪- ใช่เลย แต่ฉันไม่ต้องอ่านโพยหรอก
‪ฉันจะพูดไปตรงๆ เลย
‪นี่ได้เป็นหายนะแน่
‪โอเค ต่อไป เราขอฟังคำอุทธรณ์
‪เรื่องการยกเลิกการแข่งขัน ‪ออลวัลเลย์คาราเต้รุ่นต่ำกว่า 18 ปี
‪ใครอยากพูดก่อนดีคะ
‪ทุกท่านครับ ผมจอห์น ครีส ‪ร้อยเอกทหารบกเกษียณอายุ
‪ขอบคุณที่รับใช้ชาติค่ะ
‪เป็นเกียรติที่ได้รับใช้ชาติครับ
‪และผมกลับมารับใช้ชุมชนของเราต่อ
‪ด้วยการสอนเด็กๆ ของเรา ‪ให้รู้จักความแข็งแกร่ง
‪และระเบียบวินัยผ่านทางคาราเต้
‪ผมเสียใจมากที่ได้ยินเรื่องการยกเลิกการแข่งขัน
‪เพราะมีการทะเลาะกันในโรงเรียน
‪ทำไมลูกศิษย์ของผมต้องถูกลงโทษ ‪เพราะความรุนแรงที่กระทำโดย…
‪สำนักอื่นอย่างมิยากิโดด้วย
‪นี่ เดี๋ยวก่อนนะ
‪คุณลารุสโซ่ ขอล่ะค่ะ ยังไม่ถึงตาคุณพูด
‪ขอโทษด้วยครับ ส.ท.หญิงโรเบิร์ตส์ ‪แต่ชายคนนี้…
‪"ท่านส.ท." โรเบิร์ตส์
‪ขอบคุณค่ะ ผู้กองครีส
‪เชิญพูดต่อสิคะ
‪ผมคิดว่าเพื่อนร่วมอาชีพของผมคงเห็นด้วย
‪ว่าเราเพียงต้องการสิ่งที่ดีที่สุด ‪ให้แก่ลูกศิษย์และชุมชนของเรา
‪เป้าหมายของคอบร้า ไค ‪คือการเตรียมเยาวชนของวัลเลย์
‪ให้พร้อมเผชิญกับความเป็นจริงอันโหดร้าย ‪ของโลกภายนอก
‪โลกข้างนอกมันอยู่ยากครับ
‪ผมเพียงแค่กำลังเตรียมพวกเขา ‪ให้พร้อมปกป้องตัวเอง
‪ท่านส.ท.โรเบิร์ตส์ ขอโทษครับ ‪แต่หมอนี่กำลังบิดเบือนเรื่องเลวให้เป็นดี
‪แค่ไม่กี่สัปดาห์ก่อนเอง ลูกศิษย์ของผม ‪ได้รับบาดเจ็บจากพวกคอบร้า ไค
‪ในอาคารนันทนาการร้าง
‪แล้วใครเริ่มก่อนล่ะ
‪ถ้าจำไม่ผิด เป็นลูกสาวจอมพยศของนายนี่
‪นี่! อย่าลากลูกฉัน ‪มาเกี่ยวกับเรื่องนี้นะ ไอ้ขี้หมา!
‪แม่คะ!
‪คุณนายคะ ช่วยห้ามตัวเองด้วย
‪ตลกดีที่คุณพูดขึ้นมา เพราะ…
‪ผมต้องยื่นคำสั่งห้ามไม่ให้เธอเข้าใกล้ ‪เพราะเธอประทุษร้ายผม
‪- ประทุษร้ายเหรอ ล้อเล่นใช่ไหม ‪- ผมว่าผมเรียกตำรวจดีไหม
‪ไม่จำเป็นหรอกค่ะ
‪- คุณนายครับ ‪- นี่ ไม่ต้องมาจับฉันเลย
‪ฉันจะไปแล้ว
‪โอเคไหม แต่หมอนั่นมันวิกลจริต!
‪ท่านส.ท.โรเบิร์ตส์ ผมขอยืนยันว่า ‪ผมส่งอิทธิพลเชิงบวก
‪ให้แก่ลูกศิษย์ของผม ‪และลูกศิษย์นับร้อยๆ คนก่อนหน้าพวกเขา
‪กับผีน่ะสิ!
‪ท่านครับ ผมจอห์น ลอว์เรนซ์ ‪จากอีเกิ้ล แฟง คาราเต้
‪ชายคนนี้วางยาพิษไว้ในจิตใจของลูกศิษย์
‪ผมนี่แหละรู้ดีเลย เพราะผมเคยเป็นหนึ่งในนั้น
‪เราชิงดีชิงเด่นกันไหมเหรอ
‪แน่นอนครับ
‪แต่ก็เพื่อให้แข่งขันกันสนุก
‪ชายคนนี้เป็นหัวขโมยและคนขี้โกหก
‪แล้วเขาก็เอางูเห่าเป็นๆ ‪ไปปล่อยที่ร้านขายรถของผมด้วย
‪พอได้แล้ว!
‪นั่งลงค่ะ
‪ทุกคนเลย
‪เห็นได้ชัดว่าการแข่งขันคาราเต้ ‪กำลังสร้างความแบ่งแยกและการชิงดีชิงเด่น
‪ขึ้นในชุมชนของเรา
‪พวกคุณ…
‪เป็นตัวอย่างที่ยอดเยี่ยมในวันนี้
‪ว่าทำไมการแข่งขันนี้ไม่ควรมีต่อไป
‪เดี๋ยวครับ!
‪นั่นใครน่ะ
‪ผมชื่อมิเกล ดิแอซครับ
‪ผมอยู่ในการทะเลาะกันในโรงเรียน
‪ผมคือคนที่ถูกเตะตกจากชั้นสอง
‪รู้ไหมครับ
‪ผมนึกว่าตัวเองจะเป็นอัมพาตซะแล้ว
‪ผมต้องฝึกวิธียืนใหม่
‪ฝึกวิธีเดินใหม่
‪และผมอยากให้การแข่งขันมีต่อไปครับ
‪เราดีใจมากที่เธอฟื้นตัวนะ พ่อหนุ่ม
‪- แต่ฉันเกรงว่าเธอจะไม่เข้าใจ… ‪- เขาเข้าใจค่ะ
‪เราคือคนที่ได้รับบาดเจ็บ เราคือคนที่สู้กัน
‪เสียงของเราควรสำคัญที่สุด ‪และเราต้องการที่ที่เราสามารถแข่งขันกันได้
‪อย่างยุติธรรมและปลอดภัย
‪ตอนผมย้ายมาที่นี่ใหม่ๆ ผมถูกรังแกครับ
‪ผมได้รู้ว่ามันไม่มีทางหนีจากเรื่องนี้พ้น
‪มันจะมีเด็กที่อยากขโมยเงินซื้อข้าวเที่ยงของเรา
‪ดึงกางเกงในเราเข้าวิน ‪หรือชักโครกหัวเราเสมอ
‪ชักโครกหัวเหรอ
‪ตอนคุณเอาหัวใครจุ่มในชักโครกแล้วกดน้ำน่ะ
‪- ที่จริงก็ตลกดี ‪- อาจารย์อะ
‪แทนที่จะทำเป็นมองไม่เห็นมัน ‪คุณจะแกล้งทำเป็นว่าการกลั่นแกล้งไม่มีจริง
‪หรือว่าคุณจะกำจัดมันไปให้พ้น
‪สิ่งที่คุณต้องทำคือสอนเด็กๆ ให้ปกป้องตัวเองเป็น
‪ทั้งทางกายและทางใจค่ะ
‪เพราะบางครั้งแผลเป็นที่มองไม่เห็น ‪ก็เป็นแผลที่เจ็บปวดที่สุด
‪คาราเต้เป็นเรื่องของระเบียบวินัย
‪เป็นเรื่องของความแข็งแกร่งภายในใจ
‪เป็นเรื่องของความมั่นใจ
‪เป็นบทเรียนที่คุณใช้ได้ตลอดชีวิต
‪ผมไม่รู้ว่าวันนี้ผมจะไปอยู่ที่ไหน ‪หรือวันนี้ผมจะเป็นใคร
‪ถ้าไม่ใช่เพราะอาจารย์ของผม
‪เราไม่ได้ต้องการการแข่งขันนี้ ‪เพื่อโชว์ท่าเตะเจ๋งๆ หรือขายตั๋วนะครับ
‪แต่เราต้องการทำให้พวกอันธพาล ‪ในโลกนี้ได้เห็นว่าเราไม่กลัวต่างหาก
‪มันชื่อว่า "ออลวัลเลย์" เพราะมันมีขึ้นเพื่อทุกคน
‪เพื่อให้โอกาสทุกคนได้แสดงออกว่าทำอะไรได้
‪เพื่อให้สู้ และเพื่อกลายเป็นแชมป์
‪และเราสมควรได้รับโอกาสนั้น
‪บอกตามตรงฉันไม่เข้าใจความหลงใหล ‪ที่วัลเลย์มีต่อคาราเต้หรอก
‪แต่ถ้ามันมีความหมายกับพวกเธอขนาดนั้น
‪และพวกเธอยอมเซ็นใบสละสิทธิ์ ‪ที่ระบุว่าสภาเมืองไม่ต้องรับผิดชอบ
‪งั้น…
‪การแข่งขันออลวัลเลย์คาราเต้รุ่นต่ำกว่า 18 ปี ‪ก็กลับมาแข่งอย่างเป็นทางการได้
‪เยส!
‪เราทุกคนต่างได้สิ่งที่ต้องการสิเนี่ย
‪แต่ระวังสิ่งที่ขอไว้ให้ดีๆ ล่ะ
‪มานี่เลย ไอ้หนู
‪- แด่การแข่งขันออลวัลเลย์ ‪- ใช่เลย
‪ที่นี่เจ๋งมากเลย หินนั่นเขียนว่าอะไรเหรอ
‪ไม่รู้สิ พ่อไม่ยอมบอก หรือไม่พ่อก็อาจไม่รู้
‪ยังไงมันก็เป็นหินที่เจ๋งดีล่ะ
‪ที่เรามีคือม้ายาวพังๆ ในสวน ‪กับหินธรรมดาๆ ดูน่าเบื่อ
‪รู้นะว่าพวกนายมาฝึกที่นี่ได้ทุกเมื่อ
‪อย่าเข้าใจผิดล่ะ สนามนี่ก็เจ๋งดี แต่…
‪พวกเธอฝึกคาราเต้กันที่นี่จริงๆ เหรอ
‪- มันเหมือนที่ฝึกกำหนดลมหายใจมากกว่า ‪- อ๋อ ไม่เก๋าพอสำหรับนายเหรอ
‪เราฝึกในป่าช้ารถแล้วก็ในรถขนปูนนะ
‪- ส่วนฉันฝึกที่สระน้ำตรงนั้น ‪- เชอะ ก็แค่สระ
‪ไม่ใช่ทุกอย่างที่มิยากิโดจะดูเหมือนตาเห็นนะ
‪เชื่อก็ได้
‪ได้เลย!
‪ได้เลย อยากล้มแชมป์งั้นเหรอ
‪ฉันจำได้ว่าทุ่มนายลงกับพื้นได้ ‪โดยใช้แรงน้อยจนน่าตกใจนะ
‪งั้นมาดูกันว่าเธอยังทำได้อยู่ไหม อย่าออมมือล่ะ
‪เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง
‪โอเค
‪เสร็จฉันล่ะ
‪ฉันน่าจะรู้นะ
‪ร็อบบี้
‪ไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ
‪พวกเธอกลับมาคบกันทันทีที่ฉันไม่อยู่ ‪หรือรอสักสัปดาห์เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดล่ะ
‪มันไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ
‪อย่างน้อยฉันก็รู้แล้วว่าทำไมเธอหยุดส่งเมลหาฉัน
‪ฉันหยุดส่งเมลเพราะนายไม่เคยตอบ
‪ใช่ มันก็เขียนตอบยากหน่อย ‪ระหว่างถูกอัดจนหน้าเละ
‪ฉันไม่รู้
‪ถึงรู้เธอก็คงไม่สน
‪- ไม่ใช่ความผิดเธอ ‪- อย่ามายุ่งเลย!
‪คงทำแบบนั้นไม่ได้
‪อยากให้นายพูดแบบนั้นพอดี
‪ร็อบบี้ อย่านะ!
‪พวกเธอศีลเสมอกันแล้ว
‪- ไงครับ ‪- ไงคะ จอห์นนี่
‪ดึกเกินไปหรือเปล่า
‪ไม่หรอก
‪เข้ามาสิ ไม่เป็นไร
‪ให้หยิบน้ำส้มหรืออะไรให้ดื่มไหม
‪- ฉันได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นในการประชุมแล้วค่ะ ‪- ครับ คุณน่าจะได้เห็นเขา
‪เขาบอกไปหมดเปลือก พูดสิ่งที่ต้องพูด ‪เขาเป็นแชมป์ตัวจริงเลย
‪ไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้บอกว่าเขาลงแข่งได้อีก ‪ผมไม่รู้ว่าเขาไปที่การประชุมด้วยซ้ำ
‪เชื่อเถอะ ผมไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย
‪เกี่ยวสิคะ
‪คุณเกี่ยวข้องด้วยประการทั้งปวงเลย
‪(การแข่งขันชิงแชมป์ออลวัลเลย์ ‪ประจำปีครั้งที่ 51)
‪อาจารย์ครีสใช่ไหม
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์