SERIAL NETFLIX
NUMER NIEZNANY
- Halo? - Cześć.
Kopę lat.
Gotowi?
Zaczynamy!
Ale co konkretnie?
Rozpoczynamy nowy etap.
Wielu z nas było wrogami.
Ale rywalizacja…
nie musi trwać wiecznie.
Do turnieju All Valley zostało kilka miesięcy.
W tym roku stawka jest wyższa niż kiedykolwiek.
Wiemy, że Cobra Kai postawią na nieczyste zagrania.
Żeby ich pokonać, musimy…
Skopać im tyłki, aż się posrają!
Walczyć na wyższym poziomie.
Wasza agresja
będzie silniejsza od ciosów Cobra Kai.
Uderzają pierwsi?
Uprzedzimy ich!
Chyba trochę nas ponosi. Będziemy reagować na ich ruchy.
Orły nie reagują.
Atakują jak grom i biorą, co chcą.
I tak zrobimy, odbijemy dolinę.
W sposób zaplanowany i wyważony.
Dziobiemy pierwsi!
Rozgrzejmy się, wykonując proste ćwiczenia.
Ustawić się!
Oddychajcie i róbcie to, co ja.
Postawa do walki!
Prawa noga do tyłu.
Kopnięcie w przód…
Cholera, przepraszam.
Gotowi. Walka!
Dobrze, po zębach!
Walicie jak cepami.
Nie uczysz obrony?
Najlepszą obroną jest atak.
Po co ci głaz na środku dojo?
Walka!
Właśnie tak. Nie zatrzymuj się.
Nie przewiduj.
Skup się.
Walczcie. Co to ma być?
Któreś z nas musi dać się sprowokować.
Sprowokowany?
Nakładacie wosk i ścieracie.
Nieważne, ile razy to robiliście.
Należy szlifować podstawy.
Wyczyśćcie dokładnie.
Ma błyszczeć jak nówka.
Wygrzebać wszystkie puszki.
Wszystkie znalezione drobniaki do mnie.
Ruchy, karaluchy!
Dobrze!
- Dasz radę! - Wyluzuj.
- Jeszcze ktoś nas pozwie. - Niby za co?
O Boże. Chyba puszczę pawia.
- Ruszać się! - Tylko nie do łodzi!
Nie do łodzi!
Walka!
O cholera.
Dlatego nie robimy tu sparingów.
Kto następny?
Bez kitu. Gdy zawitam na uniwerek,
sunie będą się kleić do tego ciacha.
Stary chce, żebym poszedł na Harvard.
Dla mnie ASU to zachodni Harvard.
Jesteście żałośni.
Mogliśmy wygrać tamtą walkę.
Jasne. Jastrząb zmienił front.
A Miguel wstał z wózka i skopał ci tyłek.
Przynajmniej wciąż tu jestem. Połowa naszych odeszła.
Patrzcie, kto się zjawił.
Frajer nie musi trenować i jest w ekipie? Nie czaję tego.
Spóźniłeś się.
Nie wpadłem na trening.
Jak chcesz być w Cobra Kai…
Nie mówiłem, że dołączę. Potrzebowałem noclegu.
Możesz zostać, jak długo chcesz.
To był zły pomysł.
Cobra Kai pomogło mi w poprawczaku,
ale nie będę pionem w twoim zakładzie z tatą i panem LaRusso.
Nie uważam cię za piona.
Raczej za króla.
Twój ojciec miał talent, ale go zmarnował.
Zapewniłem mu możliwość powrotu,
ale wybrał Diaza.
Zostawił ci tę bliznę na głowie.
Zaufaj mi, masz większy talent niż twój ojciec.
Musisz pokazać to światu.
Myślisz, że po tym wszystkim zależy mi na trofeum?
Nie chodzi o trofeum,
tylko o bycie mistrzem.
Nieważne, czy wygrasz.
Ta reputacja będzie ci towarzyszyć do końca życia.
Spytaj ojca i LaRusso.
Mają duże szanse, skoro połączyli siły.
Nie tylko oni łączą siły.
Cholera.
Przepraszam. Zapomniałem o kodzie.
Nowy alarm jest do bani.
Trzeba było wybulić za rozpoznawanie twarzy.
Mówi Amanda LaRusso.
To fałszywy alarm.
Hasło brzmi: „Outlander”.
Dobrze.
Mam dosyć, Danielu.
Myślałam, że nowy alarm mnie uspokoi,
ale żyję w ciągłym stresie.
Gówniarzy z Cobra Kai należałoby zamknąć.
Zwłaszcza tę psycholkę, Tory.
Ona zdecydowanie nie zasługuje na litość.
Nadal możemy to zgłosić na policję.
Już to przerabialiśmy.
Nie chcę, żeby Sam znów cierpiała.
Firma nie przetrwa kolejnej sensacji.
Wiem, że nie jest idealnie.
Chłopiec został wyrzucony przez nasze okno.
Gdybyś powiedział mi rok temu,
że bezpieczeństwo rodziny będzie zależeć od turnieju karate,
uznałabym, że żartujesz.
A jednak skończyliśmy w Strefie mroku.
Uwierz mi, chciałbym, by wszystko wróciło do normy.
Ale jeśli współpraca z Johnnym wypali,
będziemy mieli szansę to zakończyć.
Jak poszło z Orlim Szponem?
Przynajmniej jeszcze się nie pobiliśmy.
No proszę, to postęp.
Myślisz, że Kreese zamknie Cobra Kai, jeśli przegra?
Na pewno przegra.
Walczy dla nas LaRusso 2.0.
A gdy przegra, nieważne, czy dotrzyma słowa.
Wszyscy w dolinie zobaczą, że Cobra Kai jest słabe,
zwłaszcza Robby.
Podano do stołu.
Danie główne to fajitas i grillowane warzywa.
Do tego pomidorowa salsa
oraz tortille kukurydziane i pszenne.
Wygląda smakowicie.
Dzięki, przepis ze strony Chilli’s.
Miało być autentycznie.
Dla kogo?
Jesteśmy z Ekwadoru, nie z Meksyku.
- Mamo. - Spróbuj tego.
Pikantne mango.
Jak w ojczyźnie.
Dziękuję.
Jak minął pierwszy dzień?
Jak to pierwszy dzień.
Praca w toku.
Cieszę się, że pracujesz z Danielem.
Chcę, by Miggy był bezpieczny.
Moje plecy są w doskonałej formie. Nie martw się.
Mama zawsze będzie się martwić. Nie martw się, pilnuję go.
Powiedz, Miguel,
jak ci się podoba karate z dziewczyną?
Lubicie sparingi w parach?
Miło, że ty i Sam się zeszliście.
Jest urocza.
Nie tylko ja wróciłem do byłej. Prawda, sensei?
Miał randkę z miłością swojego życia.
Tą, która wyjechała.
Naprawdę?
To nie była randka.
Jest skromny.
Robiliśmy ustawiane super fotki.
Nie mówię, że musiał się starać,
ale odpicował się dla wyjątkowej panny.
- Opowiedz o sushi. - Wolałbym nie.
Nie wiem, czego się wstydzi.
Poszliśmy na sushi, bo Ali je lubi.
Tak sądziliśmy. Wzięliśmy dragon roll…
To nie tak.
- Lata temu się przyjaźniliśmy. - Dobrze.
Carmen, w noc bójki w domu LaRusso
szedłem do ciebie…
Johnny, chyba nie powinniśmy się z niczym spieszyć.
Po tym, co się wydarzyło i nadal trwa.
Dajmy sobie czas.
W porządku?
Jasne, nie ma sprawy.
Dajmy sobie czas.
TEREN PRYWATNY, ZAKAZ WSTĘPU
Carla. Pomogę ci.
Wezmę to.
Proszę bardzo.
Dziękuję, panie Silver.
Powiedz to.
- Mów! Cobra Kai… - Nie umiera.
Żebyś wiedział.
Czego chcesz?
Nie zamierzam sprawiać kłopotów.
Nadrabiam zaległości.
Przez wzgląd na dawne…
czasy.
Przepraszam na chwilę.
Wszystko gra, skarbie?
To John Kreese. Stary przyjaciel.
Przyjaciel Terrance’a jest moim przyjacielem.
Cześć, jestem Cheyenne.
Miło mi.
Zatem, Terrance,
w końcu się chajtnąłeś?
Nie jesteśmy małżeństwem.
Razem korzystamy z uroków życia.
Właśnie podano przystawki. Dołączysz do nas?
- John właśnie… - Byłoby bosko.
Świetnie. Co powiesz na mimozę?
Co powiesz na dwie?
Gotowi, ukłon.
Sensei Lawrence i ja mamy ten sam cel: przygotować was do turnieju.
Ale mamy różne metody.
Wiemy, że uczenie was skrajnymi metodami
może być mylące.
Dlatego znaleźliśmy rozwiązanie.
Dzielimy i rządzimy.
Orle Kły trenują w środku.
A Miyagi-Do zostaną tutaj.
Myślałem, że w grupie siła.
- Nadal trenujemy razem. - Tylko osobno.
W osobnych częściach dojo.
Orły, za mną.
Miyagi-Do, tędy.
- Na razie. - Do zobaczyska.
- Widzimy się po lekcjach? - Chyba tak.
Zbiórka!
Jastrząb, jesteś tu nowy, podejdź.
Tak, sensei.
Co jest?
Dziś przećwiczymy podcinanie. Na Jastrzębiu.
Wiem, że byłem dupkiem i przepraszam.
Puste słowa.
Kto następny?
Prąciak, podejdź.
Ktoś powinien cię asekurować.
Nie potrzebuję pomocy.
Wcześniej uciekałeś, a teraz się ukrywasz.
Nie ukrywam się.
To ciekawe. Nie widziałam cię podczas walki.
Na co liczyłaś?
Że wbijesz im na chatę, zlejesz Sam
i wszystko będzie cacy?
Masz fart, że nie wezwali glin.
Przynajmniej nie gram na dwa fronty.
Sam LaRusso myśli, że jest pępkiem świata.
A czemu nie?
Wystarczy, że zrobi słodką minkę, powie „proszę” i dostanie, czego chce.
Zerwała z tobą, ale trzyma cię na smyczy.
- Nieprawda. - To dlaczego jej bronisz?
Dobrze, że unikasz treningu.
Póki jesteś w defensywie, nie pasujesz do tego dojo.
Przystawkę?
Wegańskie koreczki z tofu.
Ekologiczne. Z dipem kolendrowo-orzechowym.
Niebo w gębie.
Dzięki. Nie jestem głodny.
Znacie się od dawna?
Jakieś 50 lat.
Od Wietnamu.
Siły specjalne.
Nie mówiłeś, że byłeś w wojsku.
Nie ma o czym mówić.
Jasne. Nie ma o czym.
Mogę w czymś pomóc?
Masz habsburskie rysy twarzy.
Nigdy nie widziałem tak idealnych.
Masz fajnych przyjaciół, Terrance.
Terrance zgodził się wydać przyjęcie promujące moją apkę do mindfulnessu.
Niestety większość szkół poza Los Angeles
nie uczy uważności.
Więc pomyślałam
o stworzeniu aplikacji,
dzięki której dzieci chociażby z Ohio mogą się same tego uczyć.
Na pewno byłyby zachwycone.
Z Terrance’em uczyliśmy dzieci sztuk walki.
No tak.
Wspominałeś kiedyś o drużynie karate.
Jak się nazywała? Żmije?
Cobra Kai.
Urocze.
Nie wiedziałem, że miałeś fazę na karate.
Karate to nie faza.
To styl życia.
Możesz zarzucić karate,
ale w tobie pozostanie.
Wszyscy nosimy w sobie gniew.
Ale chcę, żebyście odpuścili.
Nie pozwólcie, by kierowały wami emocje.
Musicie panować nad sobą. Zgadza się?
A teraz zamknijcie oczy
i odprężcie się.
Nie maż się jak cipa, wstawaj.
Skupcie się.
Oczy zamknięte.
Wdech.
Wydech.
Nie bądź leszczem, walnij go w ryj.
Nie rozpraszajcie się.
Skupcie się.
Walisz po jajach? Co z tobą?
Zaczekajcie.
- Nieźle, Gus! Prosto w bebech. - Sensei.
- Tak? - Możemy pomówić?
Pięć minut przerwy. Rozchodzisz to. Jest świetnie.
Możesz być ciszej? Próbuję uczyć.
Ciszej? Mam szeptać? Karate to głośny sport.
Nie mogę ich uczyć, gdy rzucasz mięchem.
- Mięchem? - Tak.
Co to za pieprzenie?
„Rozchodzisz to”. Ledwo zipię.
To ring sparingowy.
Pradziadek pana Miyagiego uczył na nim karate na Okinawie.
- Ostrożnie. - Boisz się, że zniszczę?
Wyłamałeś drzwi i ukradłeś medal pana Miyagiego.
Spuściłeś mi łomot.
Przepraszam za to wszystko.
Wracaj do orlego gangu. Nikt cię tu nie chce.
Katastrofa była nieunikniona.
- Z tobą zawsze tak jest. - Ze mną?
- Panie LaRusso, pogadamy? - O czym?
- Słabo tu pasuję. - Czego się spodziewałeś?
Ze wszystkimi się skłóciłeś.
Zaczekaj.
- Coś ty zrobił? - Ja?
Nie ja pomiatam nim cały dzień.
Trenujemy do All Valley, to nie joga.
Nie wyśmiewaj tego dojo przed uczniami.
Nie mów mi, jak mam uczyć. Robię to, jak chcę.
- Wiem, co robisz. - Tak?
Póki są pod moim dachem, są naszymi uczniami.
Pod jakim dachem? Trenujemy na zewnątrz.
Próbowałem.
Łączy nas tylko nienawiść do Kreese’a.
Niestety to nie wystarczy.
Musi być jakiś sposób, żebyście zatrybili.
Nic z tego. Za bardzo się różnimy. Za dużo zaszłości.
Zapomnij. Sami pokonamy Cobra Kai.
A co z Rockym III?
W jakim sensie?
Jak pokonał Clubber Langa?
Zrobił to sam? Nie. Działał z Apollem.
Też wiele ich dzieliło.
Ale choć się różnili, połączyli siły.
Któryś musiał wyjść z inicjatywą.
Zrobił to Apollo.
- Dlaczego nie może nim być LaRusso? - Bo kozacy uderzają pierwsi.
Zastanowię się.
Jak poszło?
Nie wiem, czy się uda, zobaczymy.
- A u ciebie? - Nie wiem, czy tata to łyknął.
Zrobiliśmy, co w naszej mocy.
Nie wiem, co jeszcze mogłoby pomóc.
Musimy próbować.
Choćby było trudno.
- Dobrze. - Pa.
Pa, skarbie.
Robby.
Przychodziłam tu codziennie, gdy uciekłeś. Liczyłam, że cię znajdę.
Czego chcesz?
Byłam na ciebie zła za to, co się stało w szkole.
Ale zawsze byłeś mi bliski.
Miguel też zawsze był ci bliski.
Wiem.
Myślałam, że to skończone, ale to skomplikowane.
Nie ma w tym nic skomplikowanego. Dokonałaś wyboru.
Masz rację.
Ale ty nie musisz podejmować złych wyborów.
Jesteś dobrym człowiekiem. Mój tata o tym wie, twój też.
Mój tata też miał wybór.
Został zapijaczonym frajerem, który nie ogarnął swojego życia.
Teraz chce nadrobić stracony czas, żeby się dowartościować?
Nic z tego.
Proszę.
Twój tata próbuje się zmienić.
Mój też.
Gdybyś tylko wrócił,
pomógłbyś wszystkich pojednać.
Tylko tego chcę.
Chyba będę pierwszą osobą, która ci to powie.
Nie dostaniesz tego, czego chcesz.
Dobrze.
Ale pamiętaj,
że to twój wybór.
Ładny widok.
Masz to, za co płacisz.
Tego chcesz, John?
Czeku?
Chcę dokończyć, co zaczęliśmy.
Dokończyć, co zaczęliśmy.
Jak planowaliśmy 35 lat temu?
Zanim zniknąłeś?
Było ze mną kiepsko.
Nie przeczę.
Ale wróciłem.
Ty też możesz.
Rozejrzyj się.
Tu mi dobrze.
Czyżby?
Terry Silver, którego znałem,
zamiótłby podłogę okularnikiem,
który twierdzi, że Cobra Kai jest „urocze”.
Pamiętasz, jak wróciliśmy z Wietnamu?
Patrzyliśmy na śmierć braci.
A w domu banda hipisów wyzywała nas od morderców.
Ludzie musieli nauczyć się szacunku
i dyscypliny.
Dlatego założyliśmy Cobra Kai.
Razem sporo zdziałaliśmy.
Owszem.
- Tak było. - Powtórzmy to.
Młode pokolenie może skorzystać na naszym doświadczeniu.
Na drodze stoi nam jedynie Daniel LaRusso.
Mały Danny?
Skumplował się nawet z Johnnym Lawrence’em.
Chwila.
Twój mistrz i LaRusso działają razem?
Dlatego tu jestem.
Potrzebuję partnera.
Jedyną osobą poza mną, która potrafi uczyć Cobra Kai,
jesteś ty.
Co powiesz?
Powiem…
Nie.
W latach 80.
myślałem, że zawojuję świat.
I niewiele brakowało.
Byłem tak nabuzowany kokainą
i chęcią zemsty…
Miesiącami zadręczałem nastolatka z powodu młodzieżowego turnieju karate.
Przecież to absurdalne.
Po turnieju stoczyłem się na dno.
Ale w końcu stanąłem na nogi.
Poszedłem na terapię,
odnalazłem jasność umysłu.
Twoje zniknięcie
to najlepsze, co mnie spotkało.
Ludzie oczekują, że faceci w naszym wieku
odpuszczą sobie
i przejdą na emeryturkę.
Może tobie to pasuje,
ale ja nadal chcę walczyć.
Podziękuj Cheyenne za tofu.
„Cześć, Danielu. Kumam, że atmosfera jest napięta.
To nie był dobry start.
Wybacz, że utrudniałem zajęcia”.
Nie przepraszaj. To oznaka słabości.
Nie wpadam za późno?
O co chodzi?
To był nie najlepszy start. Wybacz, że puściły mi nerwy.
Słusznie, że przepraszasz.
Może to obgadamy?
Szynki?
Nie, dzięki.
Jak wolisz.
Dobra, posłuchaj…
Rozumiem,
że niełatwo ci trenować w moim dojo.
To oczywiste, że mieliśmy problemy.
Ale chyba się zgadzamy, że musimy się postarać.
Dla dobra dzieci, myślę, że…
powinieneś oficjalnie dołączyć do Miyagi-Do.
Co? Po cholerę miałbym dołączyć?
Bo im częściej się spieramy, tym trudniej trenować młodych.
Jeśli dołączysz, będziemy bardziej zgodni.
Czemu ja muszę się dostosować? Ty dołącz do Orlego Kła.
Daj spokój.
Miyagi-Do ma bogatą, wielowiekową tradycję.
Swoje dojo założyłeś trzy tygodnie temu w parku.
Nazwę pewnie wziąłeś z tego plakatu.
To nie znaczy, że twoje dojo jest lepsze.
Brak wam dobrego miejsca na sparing.
Narzekasz na moje dojo? Trenujecie za darmo.
- Zawsze chodzi o forsę. - O forsę?
Jeździsz furą skradzioną z mojego komisu.
Litości, to kupa złomu.
Radio zepsute, bagażnik cewi szczyną.
- Sam sprawdź. - Dobra, nieważne.
Nie wiem, na co liczyłem.
Jak to niby ma działać?
Nie będzie.
Skoro tak, musimy powiedzieć o tym dzieciakom.
Jutro im powiemy.
Załatwimy to szybko.
Uszanowanie.
Jestem Miguel i będę pani szoferem.
O ile pomożesz mi odpalić wóz na krótko.
Nie uraczysz nawet wymuszonym uśmiechem?
Tata wyszedł, zanim wstałam.
Wiesz, czy rozmawiał z Johnnym?
Nie widziałem się z nim.
Co tam, Jastrzębiu?
Jastrząb!
Ma młot?
Mówię ci,
ten zestaw burrito
był nieźle wypasiony.
Patrzcie na tę łajzę. Co tu robisz?
Sensei Kreese się spóźnia, więc zacznę rozgrzewkę.
Nigdy nie byłeś w tej drużynie i chcesz zgrywać senseia?
- Wypad stąd. - Myślisz, że cię chcemy?
Uderz mnie.
Ktokolwiek.
Jeśli ktokolwiek mi przyłoży, odejdę.
Luzik.
Kto następny?
Tylko się gapisz?
Bez urazy?
Słowo się rzekło.
Spadam stąd.
Nie.
Zostań.
Mały ruch na ulicach?
Co to miało znaczyć?
Dziwię się tylko, że jesteś na czas.
A czemu nie?
Załatwmy to szybko.
Dobra. Chociaż ustalmy, jak im to powiemy.
Odsunąć się, leci!
Co ty wyprawiasz?
Obaj mieliście rację. Słowa nic nie znaczą.
Dlatego buduję most.
A dokładniej okinawski ring.
Eli to zaprojektował. Sprawdziłem, konstrukcja jest solidna.
Pan Miyagi nie zagospodarował tej przestrzeni.
A przydałby się ring do trenowania.
Pomożemy go zbudować. Jeśli nasi senseie się zgodzą.
Brzmi nieźle.
Jasne.
Świetny pomysł.
W Miyagi-Do wrogowie jednoczą się przeciwko nam.
Myślą, że działając razem, mają przewagę.
Myślą, że są lepsi od nas.
Coś o tym wiem, bo byłem jednym z nich.
Dziś położymy temu kres.
Przyznaję,
że nie chciałem dołączyć do Cobra Kai.
Ale w końcu
każdy musi spojrzeć w lustro i zrozumieć, kim naprawdę jest.
Terrance? Byłbyś uprzejmy przynieść butelkę Montrachet z piwniczki?
Oczywiście.
Ponieśliśmy pewne straty,
ale nieważne, jak się zaczyna, ważniejsze, jak się kończy.
COBRA KAI NIGDY NIE UMIERA
Aby pokonać wroga, warto dobrze go poznać.
Nauczę was karate Miyagi-Do…
żebyśmy pokonali szkołę Miyagi-Do.
Są już rozgrzani, sensei.
Terrance, wszystko w porządku?
Tak.
Już idę.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk