SERIAL NETFLIX
Jak widzicie,
kampus liceum West Valley jest znacznie większy niż gimnazjum.
Już w pierwszej klasie
zyskacie dostęp do nowoczesnego sprzętu.
Pracownia naukowa jest szczytem techniki.
A właściwie była.
- Ucierpiała podczas bójki? - Nie.
Okręg kazał nam usunąć przedmioty,
które mogłyby posłużyć za broń,
na wypadek kolejnego starcia karate.
Przejdźmy dalej.
Tam jest stołówka.
Została zdemolowana podczas walki.
Nowy, co myślisz?
Ja? O czym?
O liceum. Ponoć jest nawiedzone. To prawda?
Oczywiście.
Tak naprawdę to umarłem pięć lat temu.
Cóż, duszku, masz plamę na koszulce.
I dopiero teraz mówisz?
Myślałam, że to część mrocznego wzoru,
ale zrozumiałam, że gapa z ciebie.
Nie pękaj. Przecież nikt inny cię nie widzi.
Tak.
Mówię ci, że iskrzyło.
Gówno prawda.
Lexi DiMarco nie umówi się z tobą.
To siksa.
Wiem. Mega SKBP.
- Czyli? - Siksa, którą bym…
Ktoś chyba zabłądził.
Co ci strzeliło do łba, żeby się z tym obnosić?
To z mojego dojo.
Werbują małolaty z przedszkola?
Albo ze żłobka.
Uciekaj do mamusi, miękka fajo.
Chciałeś uderzyć pierwszy?
- Ja… - Dobra rada.
Spasuj z Cobra Kai, póki możesz.
Bo czeka ich klęska. I to sromotna.
Leszczyk. Chyba się rozbeczy.
Atak!
Dobrze! Atak.
Tak jest.
Właśnie tak.
Cholera!
Nie będę miał kłopotów?
Pamiętajcie, dla punktów najlepiej celować w korpus.
Kopnięcie w przód i boczne. Gotowy?
Kop!
- Bardzo dobrze. - Wybacz.
Nieźle, LaRusso!
Przebij stopą cel.
- Gotów? Kop! - Właśnie tak.
Niech cała agresja zniknie.
O cholera.
- Pudło. Wybacz. - Nie pękaj, wzmocnij głębokie.
Dobry trening. Jesteście twardzi.
Wszystko gra?
O tak, zaczynają odzyskiwać swój kolor.
Diaz, głodny? Twoje ulubione żarło.
Pikantna męska kanapa z frytami.
Jadę z panem LaRusso. Naprawiamy auto mamy.
Nie ma sprawy.
Sensei.
Jestem gotowy.
Słuchajcie.
Mój ziomek, Rory, ma wejściówki na kino samochodowe.
Puszczają klasykę, jakiś Krwawy sport.
Znam ten film. Tata zostawił go na kasecie VHS.
Jedyny dowód na swoje istnienie.
Ponoć niezły. Jeśli chcecie, możemy pojechać.
Zależy, kiedy skończę pracę.
Szef ustawił mnie na popołudnie.
Dziwak z niego.
Masz nową pracę? Gdzie?
- Nie twoja sprawa. - Dobra.
Młody zawitał.
Jak leci?
Wczoraj byłem w liceum.
Starszaki mnie zaczepiły.
Jeden radził mi odejść z Cobra Kai.
- Kto? - Nie wiem.
Miał czerwonego irokeza.
- Ten Judasz musi beknąć. - Wiadomo.
Wszyscy na pozycje.
Jak wiecie, nasi wrogowie współpracują.
Łączą style, by nas pokonać.
Ale poniosą porażkę.
Bo jest tylko jedna droga.
Jaka?
Droga pięści!
Właśnie.
Ale to nie znaczy, że nie możemy zwiększyć sił.
Grupo,
oto sensei Terry Silver.
Współzałożyciel Cobra Kai
i jeden z najgroźniejszych karateków w historii sportu.
Razem stworzyliśmy Cobra Kai od zera.
Przybył, by przygotować was do turnieju.
Dziękuję, senseiu Kreese.
To dla mnie zaszczyt.
Dwóch senseiów przekaże wam dwa razy więcej wiedzy.
To podwójna praca.
Jeśli nie dacie z siebie 200%,
odejdźcie już teraz.
Ale jeśli będziecie pilni i posłuszni,
wyniesiemy was na wyżyny.
Może jesteś zmęczony.
Przysięgam, nigdy mi się to nie zdarzyło.
Oczywiście.
Pracując w szpitalu, mam dostęp do pewnych leków.
Nie potrzebuję piguł.
Jestem stuprocentowym facetem.
W porządku.
Co się dzieje?
Wciąż myślę o LaRusso i Miguelu.
Spędzają masę czasu na trenowaniu i naprawianiu twojego auta.
Dzięki temu, że Miguel jest zajęty,
my spędzamy więcej czasu razem.
Wiesz, że pokazał Miguelowi Top Gun?
Uwielbiam ten film.
Cruise jest taki uroczy.
Cruise jest tam najgorszy.
Najlepszy był Iceman. Przekozak z idealną rzeźbą.
Nagle zjawia się wymuskany chłoptaś, Maverick.
Co to za ksywa?
Nawet nie zasłużył na Miramar i uśmiercił partnera. Słabo.
Chyba nie chodzi o Toma Cruise’a.
Chodzi o Miguela.
- Może czas mu o nas powiedzieć. - Nie wiem.
Gryzie mnie sumienie, że się ukrywamy.
Lepiej nie mieć takich sekretów.
To niezdrowe.
A jeśli to pogorszy sprawę?
Miggy cię uwielbia.
Dlaczego miałoby być gorzej?
Dzieciaki różnie reagują.
Zróbmy tak.
Powiesz mu, gdy będziesz gotowy.
Wiem, że poczujesz się lepiej.
Sporo się nauczyłem o alternatorze i wspomaganiu.
Szkoda, że poświęciłeś sobotę na naprawę auta.
W porządku. Mama będzie zadowolona.
Zacznie jeździć na randki.
Może lepiej go nie naprawiać.
Rozumiem cię.
Mama mówiła, że idzie na lunch z kolegą. Szlag mnie trafiał.
Raz przyłapałem ją na randce z panem Harrisem, nauczycielem historii.
To było nieco niezręczne.
Ale dał mi piątkę, tyle dobrego.
Wygląda w porządku.
Nadeszła…
chwila prawdy.
- Spróbuj odpalić. - Dobrze.
Sprawdźmy.
- Odpalić? - Śmiało.
- Sukces! - Masz smykałkę.
Jestem umówiony z Amandą i Sam.
- Spóźnię się. Jedźmy. - Ale ja nie umiem prowadzić.
W takim razie lepiej wycofuj powoli.
W porządku.
No dobra.
Dobrze ci idzie.
Spokojnie.
Raczej nie.
Muszę tu być?
Sheila pracuje dla nas od dekady, jest jak rodzina.
Uwielbiałaś zajmować się Cindee. Cześć!
To ostatnie miejsce, gdzie chciałabym spędzić sobotę.
Wiele osób ma gorzej od ciebie.
Luzik!
Ruchy, panienki. Czas to pieniądz.
Nie będą czekać cały dzień.
Możecie przyjmować napiwki, byle dyskretnie.
Tammy, dołóż czerwonej szminki.
Jestem Tory.
Nieważne, pospiesz się. Ruchy, panienki! Czas na występ!
Mówiłam, że to najgorsze miejsce na sobotni wieczór?
Jednak najlepsze.
Spuścicie łomot temu Jastrzębiowi?
Nie myśl o tym.
Skup się. Podkręć tempo.
Jeszcze raz.
Mówiłem, że ćwiczyłem. Opanowałem ruchy.
Poważnie?
Co?
Wstawaj.
Z Miyagi-Do wiem, że można opanować wszystkie ruchy,
ale to na nic, jeśli brak ci równowagi.
- Jasne? - Tak.
To trening Cobra Kai, choć wspomniałem o Miyagi-Do.
W porządku. Równowaga jest kluczowa.
Jeśli nie stoisz,
nie możesz walczyć.
Zostaw mnie z panem Keene’em.
Tak, sensei.
Sensei Kreese mówił o tobie.
Trenowałeś w Miyagi-Do, a teraz Cobra Kai.
Wszystkim nam skopiesz tyłki.
- Zrobię wszystko, by wygrać. - Dobrze.
Pokaż mi.
Co jest? Boisz się uderzyć starca?
Śmiało. Pokaż mi.
Kazałem ci mnie oszczędzać?
No chodź. Bez litości.
Dobrze.
Teraz moja kolej.
Trzymaj gardę.
Wstawaj.
Potrafisz wykorzystywać gniew,
ale się boisz.
- Niczego się nie boję. - Okłamujesz mnie czy siebie?
Jeśli chcesz być mistrzem,
musisz stawić czoło swojemu strachowi. Cokolwiek to jest.
Inaczej będzie cię ograniczał.
Rozumiesz?
Tak, sensei.
Dobrze.
Tak!
JAK POWIEDZIEĆ UCZNIOWI, ŻE POSUWAM JEGO MAMĘ?
Kliknij, by zobaczyć filmiki z gorącymi…
Cholera. Co to jest?
Nie pokonasz mnie.
Pokonam, jestem amerykańskim bohaterem.
Dostałeś za swoje.
Dobry zawsze wygrywa.
Skarbie, dlaczego nie śpisz?
Pani Wilson mówiła, że cię położyła.
Nie mogłem zasnąć.
Dobrze, że wstałeś.
Mam ważne wieści.
Pamiętasz pana Sida, z którym byliśmy na kolacji?
Ten gruby i łysy?
Nie mów tak. To człowiek sukcesu.
Wiesz co?
Oświadczył mi się. Piękny, prawda?
- Będziesz miał nowego tatusia. - Nie chcę nowego!
Zaufaj mi. Tak będzie lepiej.
Nie!
Johnny, proszę.
Co tam masz?
Zachowałeś jego rzeczy?
Nie powinieneś tego ukrywać.
Życie toczy się dalej.
Wyrzucę to wszystko.
Nie!
Dosyć!
Zostawił nas!
Masz nowego tatusia. Marsz do łóżka!
Natychmiast!
Dobra nuta, kto to śpiewa?
Christopher Cross.
Wielka gwiazda lat 80.
Sensei o nim nie wspominał.
Lata 80. to nie tylko hard rock.
Powstały też doskonałe kawałki softrockowe.
Michael McDonald, Billy Joel, Chicago…
Chicago?
Udam, że tego nie powiedziałeś. Żółte światło.
Gdy widzisz żółte, powinieneś zwolnić.
Przepraszam.
- Sensei Lawrence przyspiesza. - Nieważne, co robi.
Jeśli wozisz moją córkę, masz być ostrożny.
Ma pan rację, przepraszam.
Mnie też brakowało pewności siebie.
Moich rówieśników uczyli ojcowie.
Ale ja…
Poznałem pana Miyagiego.
Uświadomił mi, że chociaż nie mam ojca,
jego rolę może pełnić ktoś inny.
Smutne jest to, że ja mam tatę.
Widujecie się?
Niewiele o nim wiem.
Robił szemrane interesy.
Mama zaszła w ciążę. Prosiła, by z tym skończył.
Ale nie chciał.
Dlatego przeprowadziliśmy się tutaj.
Szukałem go.
Ponoć żyje w Meksyku.
Nie mówiłem o tym mamie.
Wkurza się, gdy o nim mówię.
Miałem żal do mamy, że przenieśliśmy się do Los Angeles.
Uznałem, że myśli tylko o sobie.
Ale z wiekiem zrozumiałem,
że robiła to dla mnie.
Nie szukała nowej kariery, tylko lepszego życia.
Podobnie jak twoja mama.
Może mało w tym chwały,
ale czasem unikanie konfliktu to najbardziej heroiczny czyn.
Książę wspiął się na górę.
Smok zabrał mnie tam, by pożreć żywcem.
Ale książę przybył mi na ratunek.
Ten, którego odbiłaś innej księżniczce?
Druga księżniczka już z nim nie chodziła.
Smok zionął ogniem na księcia, topiąc jego miecz.
Musiałam więc ocalić księcia.
Ale czym?
Miałaś broń?
Może kolczastą bransoletkę albo nunczako?
Nie, zaśpiewałam magiczną piosenkę.
Jak brzmiała?
Zaśpiewaj nam piosenkę!
Tak! Zaśpiewaj!
Piękny smoku
Proszę, zaśnij
Słońce zachodzi
Czas liczyć owce
Myślałam, że w karate jesteś cienka.
To nie koniec historii.
Piosenka nie uśpiła smoka.
Zmieniła go w złą wiedźmę.
Wiedźma pojawia się na imprezach dla dzieci w całej dolinie.
A można ją pokonać tylko bombą brokatową.
Spójrzcie, to ona! Próbuje wmieszać się w tłum!
Giń, zła wiedźmo!
Za mało męskie.
Cześć, Robby.
Co słychać? Wejdziesz?
Jastrząb i paru innych nękali młodziaka w szkole.
Każ im przestać, bo wezmę odwet.
Odwet? Do tego Kreese cię nakłania?
Nie musi. Próbuję pomóc chłopakowi.
Jeśli te dupki nie spasują, sam to załatwię.
Nie rób nic głupiego. Już wyleciałeś ze szkoły.
Miguel mnie zaatakował.
Chciałem przerwać walkę, a on cisnął.
Nie było mnie tam.
Ale znam Cobra Kai.
Kreese wyprał ci mózg, jak zrobił to mnie.
Właśnie tym się różnimy.
Całkowicie zaufałeś Kreese’owi.
Ja już nikomu nie ufam.
Wykorzystuję Cobra Kai dla siebie.
Na pewno tak czujesz,
ale igrasz z trucizną.
- Nie znasz całej historii. - Wiem dosyć.
I wiem, co mnie powstrzymywało.
Od kiedy pamiętam, towarzyszył mi lęk.
Bałem się, że skończę jak ty.
Ale już się nie boję, bo jestem od ciebie lepszy.
Chyba nie mamy o czym gadać.
Jeśli to wszystko, wracam do kolacji.
Spisałeś się za kółkiem.
Po imprezie zjemy tort i skoczymy do urzędu.
Odbierzesz prawo jazdy.
Skarbie, przepraszam za spóźnienie.
Ciekawy wybór. Idziesz na disco?
Żadnych przerw.
Zaczekaj.
Czego pani chce?
Sam przesadziła.
Niech jej pani powie.
Tak zrobię.
Ale nie powinnaś się dziwić po tym, co zrobiłaś.
Wiem, że masz trudną sytuację z mamą.
Nic nie wiesz! I nie mieszaj się do tego!
Dobrze, jak wolisz.
Ale…
Nie myśl, że świat się na tobie mści.
Ktoś z rodziny na pewno może ci pomóc.
Nikomu nie mogę ufać. Sama ogarniam swoją kuwetę.
Dobrze.
Nikt nie będzie ci pomagał na siłę.
Ale jeśli poprosisz,
możesz się zdziwić.
Miguel!
Wpadniesz coś zjeść?
Chcę porozmawiać.
Jasne. Chociaż właśnie jadłem z LaRussami.
Byliśmy w restauracji Katsuya.
Pan LaRusso zna szefa kuchni.
Dostaliśmy świeże ryby. Były pyszne.
Jestem najedzony.
Muszę się ogarnąć. Umówiłem się z Sam.
Ostatnio spędzasz dużo czasu z LaRusso.
Chyba tak.
Pokazał mi, jak naprawić silnik w aucie mamy.
- Dziś uczył mnie prowadzić! - Że co?
Zawiozłem go na imprezę. Było super.
Czemu nie mówił pan o Chicago?
Co było w Chicago?
Nie, chodzi o zespół.
„You’re the inspiration”, „Glory of love”. Peter Cetera to twardziel.
To przeciwieństwo twardziela.
A Scorpionsi, Slaughter? Nie liczą się?
Nie, też są spoko. Inna muza.
Nawet bardzo.
O czym chciał pan pomówić?
Nieważne, rób swoje.
No dobra.
Zjedzmy jutro kolację. Męskie kanapki?
Jasne.
Fajnie.
Zarąbisty film.
Ten Jean-Claude… Ja pierdzielę!
Prosto w jaja!
Słaby film?
Może być.
Miałam gówniany dzień.
Spytałbym, ale nie moja sprawa.
- Wasze zamówienie. - Szmaciarzu.
- A moje? - Mówiłeś, że nic nie chcesz.
Teraz chcę.
Dawaj tu dwa popcorny z masłem,
cztery cole, dwa hot dogi z musztardą, bez keczupu, i precel.
Nie doniosę.
Jeszcze nachos z dodatkowym serem i jalapeño.
Ruchy, młody.
Nie przejmuj się nim. To tylko gnojenie nowego.
Czyżby?
Tak. Uwierz mi, miałem z nimi niezłą przeprawę.
Nie daj sobą pomiatać, zdobędziesz szacunek. Czaisz?
I…
Przynieś mi batonika.
Lexi chce, żebym wysłał zdjęcia.
- Stary, ktoś się podszywa. - Zaryzykuję.
Tylko nie oni.
- Cholera. - Przepraszam.
Do bani.
Dupek.
Uważaj, jak łazisz.
Ty też.
No proszę.
Zdradziłeś Miyagi-Do. Zdrajca.
Tak, jest tu zdrajca.
Dostanie to, na co zasłużył.
Nie sądzę.
Nie dopuszczę do tego, księżniczko.
Ludziska!
Wiecie, że mają Mr Pibba i Dr. Peppera?
W mordę.
Kolejna młócka?
Uważaj, LaRusso. Tu mamusia cię nie obroni.
- Że co? - Spokój! Nie możemy.
- Pokonamy ich na macie. - Serio?
Pamiętasz, jak ostatnio skończyłeś?
Dobra. Za 30 minut na boisku baseballowym.
Żadnej broni.
Poradzimy sobie bez.
Chodźmy.
- Widzicie ich? - Zjawią się.
Oby przyszli.
Stary, genialne. Nie musieliśmy walczyć.
Uwielbiam tak wygrywać.
Muszą za to zapłacić.
Zapłacą.
Zróbmy im wjazd.
- Wystawili nas na zraszacze. - Frajerzy!
- Zamknij się. - Sam widzisz, co się dzieje.
Póki LaRusso i Lawrence współpracują,
nasi uczniowie są na celowniku.
Musimy kontratakować.
Nie.
Zgodziłem się wrócić,
by dokończyć, co planowaliśmy.
Zrobić z nich zwycięzców.
Przywrócić dawną sławę Cobra Kai.
Ale musimy uczyć się na błędach.
Jakich błędach?
Miałeś w garści całą dolinę i zmarnowałeś okazję.
Wszystko przez rywalizację z Miyagim.
Zaatakował moich uczniów.
Nie było cię tam.
Nigdy nie zapomnę ranka, gdy mój mistrz, Johnny Lawrence,
przyszedł na trening z podbitym okiem.
Jego pewność siebie?
Zniszczona.
Nie mogłem pozwolić, by dziadkowi uszło to na sucho.
Rozumiem.
Ale teraz my jesteśmy dziadkami.
Wykorzystajmy nasze doświadczenie.
Cobra Kai to nie droga zemsty.
Chodziło o kumulowanie siły
i przekuwanie lęków w oręż.
Na tym się skupmy.
Jeśli będziemy powtarzać przeszłość,
historia zatoczy koło.
Po tym, jak upokorzyli naszych uczniów,
mamy zwyczajnie odpuścić?
Tego nie powiedziałem.
Odtąd Miguel Diaz będzie znany jako Zaklinacz Deszczu.
Gdyby nie wyszło, skopalibyśmy im tyłki.
Możliwe, ale mogło pójść cienko.
O czym mowa?
Zanosiło się na bójkę w kinie.
Ale Miguel uratował sytuację.
Jak to zrobiłeś?
Zwabiłem Cobra Kai na boisko.
W samą porę na podlewanko.
Ugadałeś ustawkę, nie przyszedłeś i oblałeś ich z węża?
To były zraszacze.
Już się zamykam.
Wsadziłeś kij w mrowisko. Na co liczyłeś?
Że dadzą sobie spokój?
Z tego, co słyszę,
zdaje się, że Miguel uniknął walki.
Znalazł sposób, by wszyscy wyszli cało z opresji.
Wolałbyś, żeby doszło do starcia na noże?
Jestem z ciebie dumny. Przyswoiłeś nauki Miyagi-Do.
Dobra, LaRusso , musimy pogadać.
Co…
Pobudka, panie LaRusso.
Wejdziesz na ring.
On chce cię złamać.
Upokorzyć cię!
Wgnieść cię w ziemię!
Od teraz będzie tylko jedno karate!
Cobra Kai karate!
Karate Johna Kreese’a!
Panowie.
Mamy kilka spraw do omówienia.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk