SERIAL NETFLIX
Gorąca.
Dzień dobry, Greg.
Nie!
Wcale nie dobry. Wiesz czemu?
Bo jakiś frajer całą noc puszczał gównianą Metallikę.
To był Exodus, Bonded by Blood.
Ale spoko, nie znasz gatunku.
Wiesz, że twoja siostra nie chce, żebyś tu waletował?
Zlitowała się nad tobą,
bo jesteś bezrobotnym, niedojrzałym facetem na warunkowym.
Już po warunkowym.
Jestem umyty i wymuskany, bo mam dziś ważne spotkanie.
Wspaniale, brawo ty.
Zatem możesz zabrać swoje cielsko
i leniwe dupsko z naszej okolicy.
Wolnego, kolego.
Jeździsz miatą. Masz się za króla Egiptu?
Nie znam się na furach, ale to nic luksusowego.
I mówi to facet,
który ma w ogrodzie tor przeszkód dla wiewiórek.
Masz w ogóle przyjaciół?
Emerson powiedział, że przyjaciel jest nadzieją serca.
Za to Hughes powiedział:
„Zabieraj cholerne frisbee z mojego dachu
albo wezwę policję”.
Sprytnie, panie Hughes.
To aerobie, Greg. Frisbee to coś zupełnie innego.
Nie mam czasu na pogawędki, jestem potrzebny w dojo.
- Muszę lecieć. - No tak, Raymondzie.
Lubisz bawić się z dziećmi w kung-fu.
Żałosne.
To nie kung-fu.
To Cobra Kai.
I już nie jestem Raymond.
Tylko…
Stingray, wiem.
Ale choć usiłujesz uporządkować swoje życie,
to nadal jesteś jak śmieć, Ray.
Śmieć-Ray!
To znacznie bardziej trafne! Śmieć-Ray!
Uważaj, Greg.
Jeśli zadrzesz z kobrą,
zatopi w tobie kły.
Czas na trening.
Posłuchaj.
Zapewniam, że…
pamiętam, co dla mnie zrobiłeś.
Jestem tu dzięki tobie.
Zrobię wszystko, by dowieść lojalności.
Wszystko.
Do roboty, sensei.
Limuzyna przyjeżdża o 18.00.
Nie spóźnijcie się, nie będziemy czekać.
Moja lala i ja mamy wielkie plany.
O Boże! Pewnie nawet nie istnieje.
- Czołem. - Cześć.
Wybierasz się?
Na bal?
Niech bogate dzieciaki same się bawią.
Wyobrażasz sobie mnie w sukni?
Drużyna, zbiórka!
Dzisiaj potrenujemy równowagę.
Nie tak, jak uczą w Miyagi-Do.
Nauczycie się mieszać przeciwnikowi w głowie
i wytrącać go z równowagi.
Ćwiczymy w parach.
Powinnaś iść.
Wpadając bez zapowiedzi, na pewno wytrącisz kogoś z równowagi.
Nie tak jak ty.
Nie jestem uczniem. Nie wpuszczą mnie.
Może wpuszczą,
ze mną.
Zapraszasz mnie na bal?
Ze względów czysto taktycznych.
Trochę późno. Potrzebowalibyśmy auta.
- A ja garniaka. - To świetny pomysł.
Jeśli pójdziecie, zadajcie szyku.
Jak leci?
Pamiętacie to z reklam Budweisera?
Byliście za młodzi albo jeszcze się nie urodziliście.
Eddie, jak leci? Miło cię widzieć. Dieter, co u mamy?
Gdyby oddzwoniła, miałbyś fajnego ojczyma.
Sensei!
Zgłaszam się do służby.
- Podziękowania są zbędne. - Niby za co?
Broniłem dojo i swoje za to odsiedziałem.
Trenujemy właśnie do turnieju.
Wracajcie do ćwiczeń.
Turniej All Valley. Wszystko wiem.
Mam kilka dobrych pomysłów. Podstawowych strategii.
Nie bądź śmieszny.
Nigdy nie należałeś do drużyny. Jesteś bufonem.
Żenującym żartownisiem.
Dla nas jesteś bezwartościowy.
Co? Przecież jestem…
jednym z tych gości.
Nigdy nie będziesz jednym z Cobra Kai.
Dotarło?
Chwilunia, już czaję. To…
To sprawdzian, prawda?
Pewnie, że tak.
Wynoś się stąd.
Przyjmuję wyzwanie.
Dlaczego kroisz mozzarellę? Wyschnie.
- Wycieka cała woda. - Robię bruschettę.
Musi wyschnąć, bo chleb zamoknie.
- Daj to. - Co?
- Odpuść, bo odgryzę ci palce. - Jak możesz…
Siostra jest jeszcze bardziej impulsywna.
Goście mnie stresują. Wciąż myślę o problemie z Anthonym.
Wiem. Nie sądziłem, że wyrośnie na łobuza.
No cóż.
Dwa tygodnie w pokoju bez elektroniki
i oprzytomnieje.
Jeśli nie, skorzystajmy z pomocy.
Możemy nie mieszać do tego twojej mamy?
- Wreszcie mamy lepsze relacje. - Dobrze.
To serwetki do kolacji.
Wymienię je na coś odpowiedniejszego.
Jak wolisz, Lucille. Czuj się jak u siebie.
Witajcie.
- Rozgośćcie się. - Jestem Amanda.
- Rosa. - Cześć!
Miło cię widzieć.
Wyglądasz bardzo elegancko.
Oto i ona.
Wyglądasz wspaniale.
- Ty też. - Zatem…
W końcu mamy wieczór dla siebie.
Tak. Bez karate i rywalizacji.
Tylko ty i ja.
Czas na fotki.
Diazowie, zbierzcie się.
Przystojniak z ciebie.
Coraz bardziej przypomina ojca.
Mamo.
Co u ciebie?
- Jak tam weekend? - W porządku.
Nie zadaję się już z tymi bikerami.
Johnny.
Chodź.
Uśmiech.
Pięknie. Teraz LaRussowie.
- Anthony! - Nie musi schodzić.
Myślałem, że mam zostać w pokoju.
Kto ci kazał siedzieć w pokoju? Ma szlaban? Za co?
Pomówimy później, dobrze?
Uśmiech.
Teraz razem. Wielka, szczęśliwa rodzinka.
- Ustawcie się. - Nawet Louie może się załapać.
Uwaga.
Raz, dwa, trzy.
Mamy wieczór dla siebie. Co robimy?
To podchwytliwe pytanie?
Pytam o kolację. Żaden podstęp.
- Może upiekę schab. - Johnny.
Kto to?
- Shannon, to jest… - Carmen, jego dziewczyna.
Cześć. Jestem mamą Robby’ego.
Możemy pomówić?
Miło cię poznać.
- Co jest? - Nie masz telefonu?
- Mam, w mieszkaniu. - Posłuchaj.
Jakiś bogacz, Silver,
wpadł dziś do nas i pożyczył Robby’emu wóz,
żeby pojechał na bal.
Powiedział, że pojedzie z dziewczyną pierwszą klasą.
- Robby idzie na bal? - Nie w tym rzecz.
Dał mi to.
Żeby Robby’emu niczego nie brakowało.
Obiecał mi nowe mieszkanie i zaproponował pracę.
Jaką? Nie spytałam.
Ale znam się na bogatych typach,
którzy chcą czegoś w zamian.
Sukinsyn.
Próbowałam pomówić z Robbym, ale ten gość namieszał mu w głowie.
To ma związek z Cobra Kai, więc musisz się tym zająć.
Bez obaw.
Załatwię to.
WITAJCIE NA BALU LICEUM WEST VALLEY
Porażka.
Bal bez partnerki jest jak Halloween bez słodyczy.
Przynajmniej nie tylko nas czeka nudny wieczór.
Logan Wang odwołał afterparty.
Jego brat wdał się w jakąś bójkę.
Mamy się cieszyć, że wszystkich czeka nudny wieczór?
Tak. To idealny przykład, że nieszczęścia chodzą parami.
Demetri.
O w mordę. Jessica Rabbit!
- Co tu robisz? - Właśnie przyleciałam.
A ślub twojego taty?
Wrócę na czas.
Jesteś ważniejszy.
Nawet leciałam ekonomiczną. Mega gówniana klasa.
Fotele się nie rozkładają.
Naprawdę mnie lubisz.
Nawet nie masz pojęcia.
- Chodźmy potańczyć. - Tak jest, królowo.
Muszę.
Lecimy!
Cześć!
Nie wierzę, że tu jesteś!
Obcasy?
Nie. To przez latające tornado, które Johnny kazał mi trenować.
Nie wiem, jak je wykorzystam.
Miało być bez karate.
Racja. Dziś liczymy się tylko my.
Zdrówko.
O Boże.
Odmawiam.
Jest naprawdę dobra, kuzynie.
Drugi rok psychologii dziecięcej.
Kto taki?
Kuzynka Vanessa. Chce pomóc z Anthonym.
Bez urazy, ale stać nas na kogoś lepszego
niż Marisa Tomei Junior.
Czuję się obrażony. Pożałujesz tych słów.
- Nessa? Chodź tu. - Louie.
Powtórz im, co mówiłaś o Anthonym.
Nie wiem dokładnie, w czym rzecz.
- Nie szkodzi. - Trudno.
Domyślam się, że to zespół destrukcyjnego rozregulowania nastroju
pewnie przez uzależnienie od ekranu i gier komputerowych.
Muszę doczytać w klasyfikacji.
To dość świeże badania.
Dobrze.
No cóż…
Weź się za niego. Drugie drzwi po lewej na górze.
To tak nie działa. Nie chcę z nim rozmawiać.
Pomówię z wami.
Myślicie, że zmiana zamka mnie powstrzyma?
Wychodźcie, sukinsyny!
Halo?
Panie Lawrence, czyżby włamanie?
Nie wiem, co knujesz,
ale trzymaj swoje fury i szmal z dala od mojego syna.
Bal to wyjątkowy wieczór.
Wiedziałeś, że się wybiera?
Póki Robby jest ze mną, będę o niego dbać.
Muszę przyznać, że Shannon jest wyjątkową kobietą.
Zasługuje na więcej.
Posłuchaj, stary gnoju.
Cokolwiek knujecie, odprawię was na kopach do domu starców.
Nie mogę się doczekać.
Róg Magnolii i Lankershim. Wiesz gdzie.
Cześć, co porabiasz?
Obserwują nas.
To dajmy czadu.
Miguel.
Co? Przepraszam.
Czyli nie braliście pod uwagę konsekwencji,
gdy kupiliście mu elektronikę.
Może przez wasze zaangażowanie w firmę
oraz prowadzenie dojo
Anthony szukał życiowych wskazówek
w Internecie zamiast u was?
Bez przesady.
Nie uważam… To znaczy…
Na pewno podłapał coś, o czym nie wiedzieliśmy, ale nic więcej.
Gdy podłapał to „coś”, jak powiedziałeś,
zdołaliście sprostować jego podejście?
Dyscyplinujemy, kiedy trzeba.
Tak. Zawsze. Nawet za bardzo.
Ale nie aż tak.
Tylko…
Przepraszam,
masz jakieś doświadczenie wychowawcze?
Opiekowałaś się czymś większym niż rybka?
Co wypisujesz?
Ta reakcja jest przejawem problemu.
Słucham…
To odreagowywanie.
Skądże, pracujemy nad tym. Nie odreagowujemy.
Udowodnię to prostym testem.
Dlaczego kochacie córkę bardziej niż syna?
Co?
Dawaj ten notatnik.
TO JEST TEST
Nie zdaliście.
Przykro mi. Nie.
Dojo zamknięto dawno temu.
Lokal jest na sprzedaż.
Sprzedawali tu świeczki.
Było nam tu dobrze.
Znów będzie.
Gdy wygramy turniej,
powrócimy do korzeni.
Właśnie tutaj, gdzie działaliśmy razem.
Mój agent szuka innych lokali na rozwój działalności.
- Rozwój? - Tak.
Spełniam nasze marzenie.
Musimy tylko wygrać ten turniej.
Terry, jeśli chodzi o niespodzianki,
ta jest wyborna.
To nie jedyna niespodzianka.
Turniej już za tydzień.
Jestem w Karate Orli Kieł. Pewnie słyszałaś. Wymiatamy.
Bert.
Bert, tutaj!
Zaraz wrócę.
Bert!
- Co tu robisz? - Wystraszyłeś mnie.
Musisz mi pomóc. Próbuję wrócić do Cobra Kai.
Już tam nie jestem.
Co?
Muszę wrócić. To przytulaniec.
To prawda, że odwołano afterparty?
Tak, a co?
Mam dla was miejscówkę u siebie.
Wpadajcie na Halbert 7010.
Przekaż wszystkim.
- Dobrze tańczysz. - Dziękuję.
Mama była tancerką.
Nie miałam tak dobrze. Sama się uczyłam.
Nieźle ci idzie.
Ale prędzej wygrasz turniej karate niż tańca.
Mam nadzieję.
Bogate dzieciaki już są ustawione.
Ja mogę tylko pomarzyć.
Ale jeśli wygram choć raz,
trofeum przypomni mi, że w czymś byłam najlepsza.
To głupie.
Wcale nie.
Rozumiem cię.
Nadal patrzą?
Mam to gdzieś.
Ja też.
Sam?
Co?
Ściągnąłeś mnie do starego dojo? Wyłaź!
To za zdradę swojego senseia.
Ściągnąłeś go tu?
W dowód lojalności.
Chciałeś się na nim odegrać.
- Masz szansę. - Mieliśmy się skupić na turnieju.
Jestem skupiony.
Ten frajer ma szansę wygrać
tylko dzięki Diazowi.
Jak się poczuje młody,
gdy zmasakrujemy jego senseia?
To go wytrąci z równowagi. O tym była twoja lekcja.
W odróżnieniu od niego ja cię słucham, kapitanie.
Widzisz to? LaRusso nauczył go obrony.
Dobra, chłoptasiu. Dawaj.
Pokaż, co umiesz.
Jednak niewiele się nauczyłeś.
Chcesz jeszcze?
Zostaw go.
Ale już.
Mieliśmy to rozstrzygnąć na turnieju.
I tak to załatwimy.
Gdzie twoje „bez litości”?
Zaczynasz podważać moje zdanie.
Myślałem, że tego chciałeś.
Imprezka!
- Dolać ci? - Jasne.
Moon chyba nie przyjdzie.
Przepraszam. Mówiłeś coś?
Chodź, zwiedzimy inne zakątki.
Ścigajmy się!
Dziś bez cięższych procentów.
- Wezmę tylko piwo. - Weź dla mnie. Poszukam przekąsek.
Muzyka ucichła! Co jest? Włączcie sprzęt.
Na tej ulicy mieszkają rodziny, które chcą się wyspać.
Jeśli się nie rozejdziecie,
gliny was zgarną za picie alkoholu.
Wyluzuj. Spoko, nie musicie się zmywać.
To tylko mój sąsiad.
Co tu robisz? Nie zapraszałem cię.
Powinieneś wyjść.
Nie słuchajcie tej parodii człowieka.
Tak wygląda frajer.
Imprezuje z wami, bo nie ma przyjaciół w swoim wieku.
No dobra.
Ostrzegałem cię,
ale ty zamiast odpuścić, przegiąłeś.
Tak, Śmieciu-Rayu.
Wiesz, co teraz zrobię?
Wybiorę numer i wezwę gliny.
Nie jestem Śmieć-Ray.
To naprawdę zaboli.
To też.
Widzieliście?
Imprezujemy.
Stingray!
Wiem, że areszt domowy i szlaban na ekrany jest do bani.
Ale dręczenie jest jeszcze gorsze.
Obyś zrozumiał, dlaczego konsekwencje są konieczne.
Chcemy, żebyś wyrósł na porządnego człowieka.
Wiem, że ostatnio sporo się u nas działo.
To moja wina.
Turniej odciągnął moją uwagę od tego, co jest najważniejsze.
W sumie to nie mogę się go doczekać.
Mam nadzieję, że wygracie. Chrzanić Cobra Kai.
Cóż, z tym się zgodzę.
A to co?
Masz szlaban na ekrany! Czy cokolwiek do ciebie dociera?
Daj mi to.
To nawet nie iPad. Same nędzne gry.
- Pogięło cię? - Cisza!
Nauczysz się nas słuchać i robić, co każemy,
albo przygotuj się na ostrą jazdę,
bo mam dość twoich gierek.
Zrozumiano?
Tak.
Mam nadzieję.
Zawsze w kolejce za mną.
Z Miguelem, z Robbym.
Mam nagryzione ciastko, chcesz?
Zlałabym cię, ale obiecałam twojej mamie, że tego nie zrobię.
Odwal się od mojej rodziny.
Wybacz.
Nie słucham rozkazów niewyrośniętych szmat.
Sam, przestań!
Co ty wyprawiasz?
Johnny miał rację! Nie dam się gnoić!
Nie!
Puszczaj!
- Nie! - Puszczaj!
Zostaw ją!
Myślisz, że złamałam ci serce? Ty moje też!
Mój tata o ciebie nie dba.
Pociesza się tobą, bo ze mną schrzanił.
Wskakujemy do basenu?
Najlepszy wieczór w moim życiu!
Bomba!
A ty suchy. Pomożesz mi?
Co to było? Zepsułaś nasz wieczór.
Dlaczego bierzesz jej stronę? Do tego wciąż się na nią gapiłeś.
Chcesz pogadać o ckliwej chwili z Robbym?
- Chcę do domu. - Ja też.
Sensei, masz chwilę?
Miałem ciężki wieczór. Jesteś tu?
Cholera.
Znowu? Sensei!
Wejdź.
Dobra.
- Dlaczego tyle wypiłeś? - Stary potrafi kopać.
Nie rozumiem. Wstajemy.
I do łóżka.
Nogi prosto. Tak lepiej.
Już dobrze.
Nie.
- Przepraszam. - Już byłem mokry.
Ja też.
Obsikałem się.
Ohyda.
Dobra, poradzisz sobie.
Idę spać. Pogadamy rano.
Posłuchaj.
Chcę być dla ciebie ojcem.
Naprawdę.
Próbuję cię chronić.
Być wsparciem. Niestety idzie mi beznadziejnie.
Ale bardzo mi zależy.
Dobrze ci idzie.
Kocham cię.
Też cię kocham, Robby.
Ten kopniak był super.
- To był spontan? - Mogłabym to robić przez sen.
Ale najlepsze były twoje wywijasy na parkiecie.
Dzięki. Dobrze, że przećwiczyliśmy ten obrót.
Nie wierzę, że sensei pożyczył nam wóz.
Ja też.
Jutro muszę go zwrócić.
A ja kieckę.
Nieźle.
Oby wyschła.
Korzystajmy, póki możemy.
- Sam już wstała? - Nie, śpi jak zabita.
Anthony?
Co robisz?
Wyniosłem śmieci.
Tak po prostu?
Bez proszenia?
Chyba pierwszy raz w życiu.
Słuchajcie…
Nawaliłem.
Dokuczałem temu chłopakowi i przegiąłem.
Naprawdę czuję się paskudnie.
Myślałem o tym, co powiedziałeś. Chciałbym wam pomóc.
Może w salonie albo w dojo? Jeśli wam pasuje.
Myślę, że…
byłoby fajnie.
Nie wiem, co to za sztuczka Miyagiego,
ale podziałała.
COBRA KAI NIGDY NIE UMIERA
Podważam zdanie.
Podważam twoje zdanie? Bez litości.
Pieprzenie. Dowiodłem lojalności.
Siema, panie wicesenseiu.
Jak leci? To Technogym?
Dwayne Johnson ma taki sprzęt w łazience.
Co ty wyprawiasz?
Co mówił sensei Kreese? Wynoś się.
Z całym szacunkiem, ale chyba się myli.
Warto spytać uczniów, co myślą o Stingrayu.
Chcą mnie w ekipie.
Chcesz być w Cobra Kai?
Tak, sensei.
Udowodniłem kolegom, że się nadaję. Teraz udowodnię to panu.
Jak bardzo ci zależy?
Jak nie wiem co.
Tylko tego chcę.
O niczym innym nie marzę. Zrobię wszystko.
Chcesz być w Cobra Kai?
Chcesz należeć do nas?
Chcesz być w Cobra Kai?
Napisy: Krzysztof Kowalczyk