Wygląda na to, że choroba jest w remisji.
Przepiszę mamie 10 mg Tamoxifenu dwa razy dziennie
i 80 mg doksorubicyny dożylnie.
To konieczne?
Jest na nogach, ma dobry humor.
Nawet zrobiła nam kolację.
Pierwszy raz od nie wiem kiedy.
Mama zdrowieje.
Musi brać leki, by tak pozostało.
Wspaniale się nią opiekujesz.
Tak trzymaj.
Dobrze, że trzymasz formę.
Co tu robisz?
Nie szuka cię policja?
Trudno mnie dorwać.
Sprawdzam, co u mojej mistrzyni.
Jak się trzymasz?
Obchodzi cię to? Pamiętasz, co mi poradziłeś?
Możesz liczyć tylko na siebie.
Wróciłam dla ciebie,
a ty zostawiłeś mnie z Silverem i tą wariatką.
Masz prawo być zła.
Ale nie mogłem cię wtajemniczyć w mój plan…
wyzwolenia się.
Byłem szorstki,
ale próbowałem cię chronić.
Skoro wyszedłem, możemy…
Nie działamy razem.
Rozumiem.
Nie sądziłem, że doczekam dnia, w którym…
Królowa Kobra zbrata się z wrogiem.
- To przyjaciele. - Nie bądź naiwna.
Nigdy cię nie zaakceptują.
Gdy przyjdzie co do czego,
będziesz grała
drugie skrzypce przy córeczce LaRussa.
Wracaj, skąd wypełzłeś.
Moi senseie naślą na ciebie gliny.
Ja jestem twoim senseiem,
a ty moją mistrzynią.
Jestem mistrzynią,
ale nie twoją.
Aisha dostała się do Santa Cruz.
- Jakieś wieści ze Stanford? - Nie.
Sprawdzam pocztę codziennie.
Odezwą się.
Demetri czeka na odpowiedź MIT.
Już nie.
- Przyjęli mnie. - Co?
Dziwicie się?
Harowałem, żeby się tam dostać.
To jakby Lakersi odrzucili LeBrona Jamesa.
Gratuluję. Trudno się tam dostać.
Tak.
Zwłaszcza kiedy nie składa się papierów, prawda?
Serio?
Tylko mówię. Nie masz szansy, jeśli nie spróbujesz.
Jesteś chyba pierwszą osobą, która spławiła Kreese’a.
Należało mu się.
Nie mów nikomu. Pomyślą, że z nim gadam.
Nie ma sprawy.
- Cieszę się, że tu jesteś. - Mamy tylko to.
Inni martwią się studiami.
A dla nas to ostatnia szansa, żeby zaistnieć.
Ty już wygrałaś All Valley.
To się nie liczy. Silver przekupił sędziego.
Lepsze to niż drugie miejsce.
To ważniejszy turniej. Będzie transmitowany na cały świat.
Jeśli wygramy, dobrze nas zapamiętają.
Fajnie byłoby stanąć na podium.
Obok siebie, na oczach całego świata.
Zawrzyjmy układ.
Trzymamy się razem, choćby nie wiem co.
I wygramy Sekai Taikai.
Ty i ja.
Dobrze?
Zbiórka.
Widziałeś Kenny’ego?
Ostatni raz, gdy się zesrał.
Pewnie szoruje gacie.
Musimy przesłać listę uczestników turnieju.
Wiemy, kto poleci,
więc pora wybrać kapitana i kapitankę.
Będą nie tylko przewodzić drużynom.
Zawalczą też w finale,
jeśli awansujemy.
To poleci na żywo, więc czeka was sława:
reklamy płatków, kino akcji, teledyski i wszystko inne.
Zwycięstwo przyniesie nam sławę,
ale kapitanowie będą na świeczniku.
Powinni reprezentować nas z najlepszej strony.
Zapewniamy,
że decyzja będzie w pełni obiektywna.
Za dwa dni Sam zmierzy się z Tory,
a Robby z Miguelem.
Już się pojedynkowaliście,
ale teraz jesteśmy jedną drużyną,
więc tylko tak możemy wyłonić lepszych.
Dosyć gadania, pora na trening.
Wy do środka, dam wam wycisk.
Ja miałem poprowadzić trening.
Jutro. Pokażę im nowe ruchy.
Na przyszłość uprzedzaj.
Trzymamy wspólny front, nie mieszajmy im w głowach.
Nie grzej się, jesteśmy jedną drużyną.
Miyagi-Do. Wymyśliłem nowe kata.
Duży krąg.
Wdech.
Wydech.
Łokieć w twarz. Cios w gardło.
Podnosimy frajera.
I puszczamy.
Sednem Miyagi-Do jest równowaga.
Macie stać pewnie, nieważne co podrzuci los.
Miyagi walczył za Amerykę. Zrobicie to samo.
Nie będą gadać po angielsku.
Ale znają język karate.
Kopcie wyżej.
I mocniej niż kiedykolwiek.
- Nie ma już Związku Radzieckiego. - Cisza!
Brawo, Nichols.
Dobrze, Robby.
Oczyśćcie umysł.
Otwórzcie oczy.
Patrzcie uważnie, teraz będzie dobre.
Bomba.
W brzuch. Blok.
Klejnoty.
I skręcamy.
To Alex Grady.
W pierwszej części rozwalił ramię, w drugiej ozdrowiał.
Uwierzcie w siebie, a będziecie jak Eric Roberts.
Tak jest!
Unik. Wstawaj.
LaRusso, ruchy.
Równowaga.
Sam!
Mam dosyć.
Najpierw sprawa z Barnesem,
a teraz przepycha swoje samcze metody.
Dziś zajął cały trening.
Nie o to chodziło?
Żeby cię w końcu zastąpił?
Mówiłeś, że turniej to zwieńczenie twojej kariery.
Pamiętam.
Jak i to, że Johnny miał wyznawać Miyagi-Do.
Przecież to robi.
Pozornie.
Odkąd wiemy, że jest sześć miejsc i dwoje kapitanów,
budzą się w nim najgorsze instynkty.
Uważam, że pan Miyagi nie chciałby,
żeby to Johnny był twarzą jego dojo.
Może, ale niekoniecznie.
Po tym, czego dowiedzieliśmy się o panu Miyagim, wszystko jest możliwe.
Nie obchodzi mnie, co jest w skrzynce.
Znałem go na tyle, by wiedzieć, że tego by nie chciał.
W porządku, nie unoś się.
Wybacz.
Miałem kiepski dzień.
To był świetny dzień.
Młodzi są w formie.
- Super. - Mogą walczyć z najlepszymi.
Mam nadzieję, że pojedynek nie poróżni Miguela i Robby’ego.
Polubili się.
Bez obaw. Pilnuję ich.
Wszystko gra?
Tak.
Kopie.
Silna dziewczyna.
Zabierzmy ją na turniej.
Miggy.
Co się stało?
- Dostałem odroczenie. - Co to znaczy?
Stanford mnie nie przyjął.
Ale nie odrzucił.
Na wiosnę ponownie rozpatrzą podanie.
- Jesteś w grze. - Tak.
Nieważny początek, liczy się koniec.
Właśnie.
Dziękuję, pani Parton.
Brandon na pewno może przenocować?
Bosko.
Niech umyje zęby.
Mamo, wróciłam.
Dr Judith zmniejszyła ci dawki leków.
Mówiła, że zdrowiejesz.
Nie.
Mamo.
Mamo!
Mamo, ocknij się!
Błagam.
Mamo!
LICEUM WEST VALLEY
Sprawdziłem, że przyjmują tylko 15% osób z drugiego naboru.
Do kwietnia możesz zwiększyć swoje szanse.
Turniej ci pomoże.
Nie wliczyli mi All Valley, a wliczą Sekai Taikai?
To turniej międzynarodowy.
Mistrz świata to nie mistrz okręgu.
Tak.
Znowu muszę pokonać Robby’ego.
Cześć.
Widzieliście Tory? Mieliśmy trenować w parku.
Nie. Nie trenujecie w dojo?
Skoro walczymy ze sobą,
lepiej nie zdradzać swoich ruchów.
W sumie racja.
Tym razem przegrasz, El Serpiente.
Skoro oni trenują razem, my też powinniśmy.
LaRusso.
Wpisałeś mnie na jazdy próbne?
- Jak w każdy czwartek. - Jutro sprawdzian kapitanów.
- Niech ktoś mnie zmieni. - Nie ma kto. Mendez się rozchorował.
To Louie. Sam poprowadzisz trening?
Wczoraj ty też sam ich trenowałeś.
Kumam.
Wkurzasz się, że Nichols dokopała Sam, i chcesz dać córce fory.
Skądże.
Jesteś w pracy, nie możesz wyjść.
Ty wychodzisz.
To moja firma, a ktoś musi poprowadzić trening.
Poćwiczymy w dojo jak zwykle. Przygotuję ich na jutro.
Będzie dobrze.
OLAŁAŚ LEKCJE, ŻEBY TRENOWAĆ? WSZYSTKO GRA?
IDĘ DO PARKU. GDZIE JESTEŚ?
Tory.
Tory?
Tory.
Bardzo mi przykro.
Mówiła pani, że zdrowieje.
Mama miała zator płucny.
Nie wiedzieliśmy, że rozwija się skrzeplina.
Gdy się oderwała…
Powinniście wiedzieć!
Rozumiem twój gniew. Cierpisz.
Zyskałyście pięć lat.
Twoja mama była…
Muszę iść.
Zawiadomić kogoś?
Nie ma kogo.
Jak mi idzie?
Jesteś w formie.
Pamiętaj: czysty umysł i oddech.
Stara się. Bardzo chce być kapitanem.
Chce się dostać na Stanford.
A ty?
Tory jest zdeterminowana.
O co walczysz?
Chcę się sprawdzić. Tory wygrała All Valley,
ale nie do końca sprawiedliwie.
Chcę sobie udowodnić, na co mnie stać.
To dobra motywacja.
Wynik jest nieważny,
ale żeby się sprawdzić, musisz dać z siebie wszystko.
Postaraj się.
Ćwicz.
- Dobrze się prowadzi. - Nie pękaj, więcej gazu.
- Możemy tak pędzić? - Testujemy auto.
Pomyśl: czy to najlepszy wóz na drodze?
- Ma Bluetooth? - Ma, czego dusza zapragnie.
Wszystkim laskom przy Ventura Boulevard opadną…
A to gnój!
ABS w standardzie.
Kontynuujcie. Zaraz wrócę.
- Serio? - Co tu robisz?
Trening w dojo?
Chciałeś mnie odsunąć.
Nieprawda.
Daruj sobie. Też mi współpraca.
Nie muszę się tłumaczyć. Powtarzamy kata.
Kto to?
Szlag.
Klient.
- Nie zmieniaj tematu. - To nieprofesjonalne.
Wróć do auta i dokończ jazdę próbną.
Ty idź, a ja dokończę trening.
Miałeś swój dzień.
Ciągasz klienta po lesie, żeby nawtykać szefowi.
To szkodzi firmie.
Wróćcie do auta.
Natychmiast.
Ty jesteś szefem.
Tak.
Ruchy albo zostaniesz. Ja prowadzę.
Uwaga, wszyscy!
Słuchajcie!
Odchodzę i otwieram własny salon.
Wszystkich, którzy też męczą się w tym Danielowym grajdole,
zapraszam do siebie.
Kto idzie?
Kto to?
- Anoush, zbieraj graty. - Mam ważny telefon.
Tak, wysoki moment obrotowy.
Zejdź.
- Możemy pogadać? - Louie.
Co było, to było. Dołączysz do mojego teamu?
Daniel to rodzina.
I dobrze mi tu.
Ale z ciekawości: jaki program emerytalny oferujesz?
Chodź.
Zgarnij kilka aut.
Potem omówimy twoją przyszłość.
Właź.
No dobra.
- Co się stało? - Zapytaj Daniela.
Pytam ciebie, bo to ty odstawiasz Jerry’ego Maguire’a.
Po pierwsze, twój mężuś strzela fochy.
Po drugie, miałem być partnerem,
a on mnie odsuwa.
Nie odsuwa cię. Po prostu…
Ostatnio jest nieswój, jest przybity.
W końcu go rzucasz?
Kurde. Załamie się, gdy przejdziesz do mnie.
Nie rzucam go, a ty nie odchodzisz.
Zachowujesz się jak kretyn.
Wyluzuj i miej trochę wyrozumiałości dla Daniela.
Znalazł starą skrzynkę pana Miyagiego
i teraz przeżywa.
Serio?
Co w niej było?
Drugie miejsce.
- Drugie miejsce. - Zwycięzca.
Drugie miejsce.
Jeszcze trenujesz?
Tak. Ty poćwiczyłeś?
Trochę.
Słuchaj…
Pamiętaj, że nic do ciebie nie mam.
- Jasne. - Muszę wygrać.
A ja nie?
Tego nie powiedziałem. Chcę się dostać na Stanford.
Ten turniej może zmienić moje życie.
A moje życie nie zasługuje na zmianę?
- Słuchaj… - Cześć.
Zrobiłam hamburgery.
Dziękuję, nie jestem głodny.
- Widzimy się jutro. - Tak.
RZECZY OSOBISTE PACJENTA
Tory.
Tory?
Co rysujesz?
To królowa i królewna?
Królewna syrenka.
Oczywiście, ma ogon.
- A to kto? - Książę.
Broni ich.
Śliczny rysunek.
Ale po co im książę?
Królowa i królewna mogą same się bronić.
Nie umieją.
Nauczą się.
Razem. Co ty na to?
To nic, los nas nie rozpieszczał.
Ale możemy to zmienić. Jesteśmy waleczne.
Zanim nauczymy się bronić, ten magiczny klejnot będzie cię chronił.
Jesteś wspaniałą dziewczynką.
Mama bardzo cię kocha.
Musisz obmyślić rozwiązanie.
Naprawdę się starałem.
Niestety wciąż robi mi na przekór.
Nie wiem, co robić.
Przesadził w salonie,
ale w dojo powinniście być partnerami.
Mogłeś wyznaczyć Anousha albo Louiego,
a Johnny’ego zaprosić na trening.
Mówiłem, on jest…
Odporny na Miyagi-Do.
Wprawdzie nie jestem ekspertką,
ale w waszych naukach przewija się jedno słowo:
równowaga.
Odkąd otworzyłeś tę skrzynkę,
jesteś rozchwiany.
Wiem.
Ciężko mi bez pana Miyagiego.
Nie mogę znieść,
że tak wiele nie wiedziałem o jego życiu.
Ukrywał to przede mną.
Mam przeczucie, że nie bez powodu boję się…
poznać prawdę.
To może i lepiej, że nigdy się nie dowiesz.
Możesz nie martwić się przeszłością i skupić się na teraźniejszości.
Uczniowie cię potrzebują, Johnny również.
Daj z siebie wszystko. Nieważne, czy wygrasz, wierzę w ciebie.
Dziękuję.
Daj z siebie wszystko. Nieważne, czy wygrasz, wierzę w ciebie.
Senseiu, możemy pomówić?
Posłuchaj, wczoraj…
Wiem, ty jesteś szefem i masz sporo na głowie.
Nie, to nie w porządku.
W salonie jestem szefem, ale w karate jesteśmy partnerami.
Może więc ja posędziuję dla Robby’ego i Miguela,
a ty dla Sam i Tory?
Brzmi sprawiedliwie.
Dzieciaki czeka trudny dzień.
Musimy je wspierać.
Gdzie Tory?
Nie wiem, nie odbiera telefonu. Powinna tu być.
Miguel i Robby na pierwszy ogień.
Walka do trzech punktów.
Przodem do siebie. Ukłon.
Na pozycje.
Gotowi?
Walka.
Punkt, Diaz.
Diaz jeden.
Keene zero.
Gotowi?
Walka.
Punkt, Diaz. Dwa punkty.
Jeszcze jeden i wygra.
Dwa do zera.
Tory.
Jest dwa do zera dla Diaza.
Wszystko dobrze?
Tak. Chcę walczyć.
Gotowi?
Walka.
Punkt, Keene.
Nieźle.
Dwa do jednego.
Gotowi?
Walka.
Punkt, Keene.
Nie przejmuj się.
I tak wszystko będzie dobrze.
Nie. Muszę wygrać.
Dwa do dwóch.
Kolejny punkt będzie rozstrzygający. Gotowi?
Walka.
Punkt. Zwycięzca.
Bez urazy?
Bez.
Gratuluję, Robby.
Dziękuję.
Kapitan Robby Keene.
Brawo, Robby. Szkoda, Miguel.
Byłeś mocny.
Po prostu nie poszło.
Dziękuję.
Wybacz spóźnienie.
- Przyszłaś w samą porę. - LaRusso, Nichols.
Razem na podium, co?
- Tak. - Tak.
Połamania nóg. Ale nie dosłownie.
Ukłon do mnie.
Do siebie.
Niech wygra lepsza.
Na pozycje.
Już dobrze,
los nas nie rozpieszczał,
ale możemy to zmienić.
Jesteśmy waleczne.
Gotowe? Walka.
Punkt, LaRusso.
Zuch dziewczyna.
Na pozycje.
Gotowe?
Punkt, Nichols.
Sędzio?
To przesada. Chyba bez punktu.
Ja tu decyduję.
W porządku.
Uważaj.
Bo odejmę punkt.
Jeden do jednego. Na pozycje.
Gotowe?
Walka.
Punkt, LaRusso.
Dwa do jednego.
SZPITAL
Słucham.
Na pozycje.
Gotowe?
Walka.
Musimy to przerwać.
Koniec walki.
To nie fair, dostałabym punkt.
Co ty wyprawiasz? Ja sędziuję i kończę walkę.
- Wszystko wyjaśnię. - Nie przerywajcie.
- Nie przy wszystkich. - Nic mi nie jest.
Nie w tym rzecz.
Proszę, zejdźcie z ringu.
Też jestem senseiem.
To zakończ walkę.
Dlaczego?
Bo moja mama zmarła!
Tory.
Współczujemy ci,
ale nie możemy kontynuować.
- To nieodpowiedni moment. - Odpowiedni.
- Właśnie teraz muszę walczyć. - Nie, Tory.
Chcę z tobą walczyć, ale tak nie można.
Senseiu, pomóż, proszę.
To nie nasza decyzja.
- Jeśli chce, niech walczy. - Johnny.
Wybierzemy kapitankę jakoś inaczej.
Inaczej? Nie.
Nic nie rozumiecie!
Nikt z was nie rozumie!
Moja mama by tego chciała.
Muszę to zrobić dla niej.
- Muszę walczyć. - Zróbmy krótką przerwę.
- Nie, Robby. - Wiem, co czujesz.
Ale nie powinnaś teraz decydować.
Boisz się, że pokonam twoją córkę! Gdy przyjdzie co do czego, wybierzecie ją.
- To nie tak. - Nikogo nie faworyzujemy.
- Na pewno? - Johnny.
Chcecie zakończyć walkę?
Dobra, to koniec!
- Dokąd idziesz? - Koniec!
Straciliśmy jedną z najlepszych.
- Dlaczego mnie nie poparłeś? - Chciała walczyć!
Jej matka zmarła. Co z tobą?
Tory musiała odreagować!
Gdy moja matka zmarła, chciałem wyjść na matę.
To pomogłoby Tory.
Nie uczymy walki w gniewie.
To nie jest droga Miyagi-Do.
Mam dosyć tej nazwy.
Puszysz się, jakby Miyagi był aniołem,
a nie był.
Słyszałem o jego sekretnej skrzynce.
Miyagi był kłamcą i złodziejem.
Cholera.
- Przepraszam. - Cicho!
Polecę z tobą na turniej. Dla dzieciaków.
Nie dla ciebie ani dla dojo, tylko dla nich.
Gdy już wygramy,
nasze drogi się rozejdą.
Na zawsze.
Trening przed Sekai Taikai był ciężki,
ale dobiegł końca.
Większość z was nie poleci do Barcelony,
ale wiemy, że będziecie nam kibicować.
Niestety Tory odpadła,
więc jej miejsce zajmie Hawk.
Wystartujecie w barwach Miyagi-Do.
To będzie dla was najtrudniejsze wyzwanie.
Żeby wygrać, musimy się wspierać.
Wszyscy, zespołowo.
Kapitanowie, proszę podejść.
Chris, podaj oficjalne opaski kapitanów Sekai Taikai.
NAJLEPSI Z NAJLEPSZYCH
Tato, coś nie tak?
Pan Miyagi walczył w Sekai Taikai?
BARCELONA, HISZPANIA
Turniej czas zacząć.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk