Witajcie, zawodnicy, senseiowie, sponsorzy i szanowni goście, w Barcelonie,
gdzie w tym roku odbywa się największy międzynarodowy turniej karate
Sekai Taikai!
Sekai Taikai ma bogatą historię.
Skoro tu jesteście, uosabiacie wszystko,
co Sekai Taikai sobą reprezentuje.
Przywództwo, szacunek, ducha sportu.
Kapitanowie, wystąpcie i zawiążcie opaski.
Kapitanowie, macie zaszczyt
rywalizować w transmitowanych mistrzostwach.
Pod warunkiem,
że wasze dojo awansują w konkurencjach drużynowych
do ćwierćfinału.
Na koniec podliczymy punkty każdej drużyny.
Dojo z największą liczbą punktów wygra Sekai Taikai.
- Jutro starcia drużynowe. - Wiedziałeś?
- Nie. Słowo. - Na pewno was zaskoczą.
Dziś możecie zwiedzić miasto.
Zyskać przyjaciół lub wrogów.
Dla zawodników zaplanowaliśmy wycieczki,
a dla senseiów przyjęcie z naszymi sponsorami,
przedstawicielami najlepszych marek w branży sztuk walki.
To idealny dzień na zrobienie pierwszego wrażenia.
Korzystajcie więc,
bo jutro wasze życie całkowicie się odmieni.
Życzymy powodzenia i witamy na Sekai Taikai!
Znajdźcie swoje pokoje i się rozgośćcie.
Zajmiemy się kierowcą, możecie iść.
Niezły bajzel. Tory jest tu przez ciebie.
Dlaczego mnie obwiniasz?
Chciałeś, żeby walczyła po śmierci matki. Nic dziwnego, że wróciła do Kreese’a.
O niego się nie martw, już po nim.
Jasne, uspokoiłeś mnie.
Jeśli odwalisz jakąś szopkę, wylecimy z turnieju.
Cobra Kai to jedno dojo z 16.
Już nie są jedynym rywalem. Jeśli Kreese nas sprowokuje, przegramy.
Spokojna głowa, załatwię go.
Nie. Jesteś tu jako sensei Miyagi-Do.
Chcąc nie chcąc, jesteśmy w tym razem.
Nie razem, tylko obok.
Który chcecie pokój?
Mogę być z tobą.
- Ale ja i Robby... - Będzie fajnie, ziomuś.
- Ty pierdzisz przez sen. - Nieprawda.
Kto pierwszy czuje, ten produkuje.
- Kto rymuje, ten okłamuje. - Sam zrymowałeś.
- Ty pierwszy. - Ale ty też zrymowałeś.
Chłopcy świrują.
Jesteś hipokrytą.
Wszystko gra?
- Zrymowałeś. - Dlaczego Tory wróciła do Cobra Kai?
Myślałam, że się zmieniła.
Słynne Miyagi-Do.
Słyszeliśmy o was.
Pytanie dlaczego.
Nie wyglądacie groźnie.
Nie?
Przekonasz się jutro na macie.
Chodźmy, nie warto.
Racja, olejcie ich.
Dojo jak wiele innych.
Tory. Zaczekaj.
- Powinniśmy się martwić? - Nie.
Robby da radę.
Ja bym nie dał.
Co?
Napięta atmosfera?
Może przylecę i załagodzę sytuację?
Zwiedziłabym kilka plaż.
Poradziłabyś sobie lepiej niż my.
Nie wiem, co z Chozenem.
Oby zjawił się na przyjęciu.
Przyjęcie? Już ci nie współczuję.
To sprawy biznesowe.
Mam okazję zrobić dobre wrażenie na sponsorach.
Oczaruj ich, jak tylko ty potrafisz.
- Ciśnienie wody gorsze niż w szlauchu. - Jest i współlokator.
Ciurka jak z siurka. Zgłoszę to.
Zostaw.
Jeśli tylko je tkniesz, skasują nas.
Osiem dolców za browca?
- Osiem euro to dziewięć dolców. - Dziewięć?
Dzień dobry.
Potrzebuję nowej słuchawki prysznicowej.
Jak mnie nazwałeś?
Mój nowy ulubiony serial.
Zbieraj się, autobusy podjechały.
Wisi mi zwiedzanie.
Twoja drużyna czeka.
Oni też mi wiszą.
Coś ci wyjaśnię.
Nie chciałam cię w drużynie i nadal nie chcę.
Skoro tu jestem, nie miałaś lepszego wyboru.
Od razu dostrzegłam twój potencjał
oraz to, że zmieniasz fronty.
Narzekająca, z wątpliwą lojalnością i chłopakiem.
Złamałaś mi rękę.
Sama to sobie zrobiłaś.
- Wiedziałam, że nie jesteś liderką. - Nie chcę być.
Zgodziłam się być kapitanką, żeby walczyć ostatnia.
I ostatnia przegrasz.
Nie mam ci nic do powiedzenia.
Wiem, że jest ci ciężko.
Ale postąpiłaś słusznie.
Twoja matka byłaby z ciebie dumna.
Mam nadzieję.
Jestem pewien.
Nie musisz lubić swojej drużyny.
Czasem trzeba stwarzać pozory, by dopiąć swego.
Oby podali żarcie.
Obyś się pohamował przy Kreesie.
Ty przyłożyłeś Silverowi na przyjęciu.
Pchnąłem go, sam się wyłożył. Skąd o tym wiesz?
W rozmowie ze sponsorami...
Miyagi-Do ponad wszystko, nie być głupim Amerykańcem.
Właśnie.
Będzie dobrze, jeśli dostanę hiszpańskie burrito.
Miyagi-Do dopiero niedawno zaczęło rywalizować.
Byłem pierwszym uczniem mojego mistrza. Przekazuję jego nauki kolejnym pokoleniom.
Po kawałku na głowę.
- Słucham? - Wziąłeś dwa ostatnie steki.
Jeden dla przyjaciela.
Poza tym mogę brać, ile zechcę.
A ja mogę cię powstrzymać.
Przepraszam za kolegę.
Wypożyczę go sobie.
Miałeś się pilnować.
- To mógł być sponsor. - Złodziej steków.
Olej go.
To nasza szansa. Nie schrzańmy jej z byle powodu.
Dobra.
Proszę o uśmiech. Powiedzcie: „Barcelona”.
Trzy, dwa, jeden...
Barcelona.
Głośniej. Barcelona.
Barcelona.
Świetnie. Wszyscy...
Ostro promują kapitanów.
Zauważyłem.
Chyba wszyscy już się znają.
No chodź!
Nie są zbyt przyjaźni.
Jak w pudle.
Kto przyłoży najgroźniejszemu, tego szanują.
Sporo tu groźnych zawodników.
Uśmiech.
Widzę kilku uroczych chłopaków.
A teraz pokazujemy język.
Trzy, dwa, jeden... mocne spojrzenie.
Jednego już złowiłaś.
Jeszcze jedno.
Uśmiech tam z tyłu.
Pokażcie emocje.
Ostatnie zdjęcie.
Chyba nie. Kończymy...
Znów się ulatnia.
Kapitanka z braku laku.
Nasza firma zawsze szuka partnerów.
Oferujemy licencjonowane wyposażenie dla dojo
oraz oficjalną odzież turnieju Sekai Taikai.
Mam pytanie. Wie pani...
jak stara jest ta opaska?
Wzór wskazuje na lata 50.
Może nawet 40.
Jak pan ją zdobył?
Opaskę kapitana niełatwo znaleźć na eBayu.
Należała do mojego senseia.
Musi mieć ciekawą historię.
Z pewnością.
- Z czego są zrobione? - Z akrylu.
Nie biją mocno. Może warto dopracować.
Mistrzowie Sekai Taikai je chwalą.
To wasi modele? Moi zawodnicy wyglądają lepiej.
- Mam fotki. - Nie chodzi o wygląd.
Sponsoring to przywilej mistrzów.
Pięć dych dniówki za pokazanie ciałka?
Próbowałem modelingu, nie polecam.
Nie w tym rzecz. Najlepsze dojo i zwycięzcy mogą liczyć na benefity.
Jak darmowe studia?
Jasne. I nie tylko.
Jestem sensei Lawrence z Miyagi-Do Karate.
Dojo z długą tradycją, zróżnicowane, inkluzywane – pełen pakiet.
Nasze dzieciaki pasowałyby do waszej marki.
Solidne wykonanie.
Ostrożnie, są bardzo ostre.
Bez obaw, potrafię posługiwać się ostrzem.
Zawsze mam je...
przy sobie.
Imponujące eunjangdo.
Tak.
Ma wielką wartość sentymentalną i historyczną.
Nadal groźne w niepowołanych albo powołanych rękach.
Te cacka też są zabójcze, prawda?
Cóż...
Większość ludzi wybrałaby ten nóż.
Nie sądzi pan?
Ważna nie jest broń, a to, kto nią włada, prawda?
Chcesz mnie unikać przez cały turniej?
Nie.
Ale nie wiem, czego oczekujesz.
Zdecydowałam.
Mogłaś mnie uprzedzić.
Chciałam, ale próbowałbyś wybić mi to z głowy.
Gdy spotkałaś Kreese’a, o to chodziło?
Wiesz, że cię wykorzystuje?
Ciebie przygarnął, gdy nie miałeś innych opcji.
Ale ty je masz.
Miałaś.
Niby jakie?
Nie mów, że miałam równe szanse w Miyagi-Do.
Szukali tylko pretekstu, żeby kapitanką mianować Sam.
Nieprawda. Posłuchaj...
Wiem, że zdecydowałaś.
Na pewno nie było ci łatwo.
Współczuję ci straty mamy.
Mieliśmy trzymać się razem.
Nie chcę o tym gadać.
Tory.
Vlad!
Co się dzieje?
Vlad!
Niech to szlag.
Nawet nie blisko.
Nikt mnie nie pokonał.
Drużyna z USA.
Amerykanie są najlepsi we wszystkim, tak?
Przekonajmy się.
USA!
No dalej! Boicie się?
Czyli to zagadka? Nic panu nie wspomniał?
Ani słowem.
Czy to krew?
W tamtych czasach turnieje były brutalne.
Jest ktoś, kto może pomóc. Mistrz Serrano.
Kim on jest?
To legendarny zwycięzca.
Wszyscy to wiedzą.
Dawno o nim nie słyszałam. On żyje?
Nie pojawia się już na turniejach, ale żyje.
Mieszkał nawet w Barcelonie.
Mogę spróbować ustalić jego numer albo adres.
Byłoby wspaniale.
Chciałbym z nim pomówić...
- I zadać kilka pytań. - Co tu robisz?
Chcę się komuś odpłacić.
Traktowałem cię ulgowo,
bo miałem do ciebie słabość, ale to się zmieniło.
Poczujesz, co naprawdę znaczy: „bez litości”.
- Tak? - Tak.
- A jeśli ujawnię, że uciekłeś z pudła? - Zarzuty wycofano.
Jestem tylko weteranem z zespołem stresu pourazowego,
niesłusznie skazanym.
Musiałem uciec, by odzyskać swoje życie.
Samoobrona przybiera rozmaite formy.
Dobrze o tym wiesz, skoro jesteś...
w Miyagi- Do.
Dosyć tego, cokolwiek tu się dzieje.
Mówiłem mu, że chętnie pomówię z jego przełożonym.
Skończcie z tym.
- Mamy zbyt wiele do stracenia. - Przeciwnie.
Niektórzy nie mają nic do stracenia.
Ale nie ty. Ty możesz wiele stracić.
Można ci sporo odebrać.
- Bawią cię groźby, sukinsynu? - No dawaj.
- Odpuść. - Zabierać łapy.
Identyfikator, proszę.
Jestem z Miyagi-Do.
Popamiętacie to dojo!
Miyagi-Do!
Kolego.
- Tak? - Long Island Ice Tea.
Dwa razy.
Na jedną piąchę i na drugą.
Podwójne uderzenie!
To zły pomysł.
Najgroźniejszy typ w pudle.
Tak mówiłeś.
Ja tego nie powiedziałem.
To głupota.
- Ja to powiedziałem. - Nieważne.
Ty niby jesteś najlepszy w dojo?
- Na tyle dobry, żeby skopać ci tyłek. - Nawet nie jesteś kapitanem.
Gdzie on?
Tutaj.
Chodźcie, spadamy.
Zawsze unikasz wyzwań?
Czy chodzi o to, że twoja panna jest u nas?
Robby.
Dasz radę. Pokaż mu.
Mam kopnąć powyżej linii?
To zbyt łatwe?
Idziesz o zakład?
Ty kopiesz, a potem ja.
Jeśli wygrasz, dostaniesz mój pokój.
Jeśli wygram ja, wezmę twój.
Stoi.
Robby.
Chcesz przegrać nasz pokój? Mam coś do powiedzenia?
Nie przegram, zdobędę dodatkowy pokój.
To czysty hazard.
Wiem, dlaczego to zrobiłaś.
Chyba jako jedyna.
Jak nastroje? Wszyscy mnie nienawidzą?
Raczej się martwią.
O Robby’ego też.
- Dlaczego? - Powinien być w formie.
Ta sprawa...
wytrąca go z równowagi.
Myślałam, że nie mam innego wyboru.
Teraz sama już nie wiem.
Devon.
Chodźmy.
Sam, zaczekaj.
Nie zamierzam przepraszać.
Ale nie planowałam tego.
Nie wiem, jak to jest stracić rodzica.
Zdecydowałaś pod wpływem emocji.
Ale boli mnie to, bo...
myślałam, że się przyjaźnimy.
Pomogłabym ci.
Szkoda, że nie pogadałaś ze mną albo z Robbym.
Powiedziałam mu, gdy Kreese się zjawił.
Ale musiałam zdecydować sama,
wiedząc, jak to wpłynie na niego i was wszystkich.
Jeśli bierzesz to na siebie,
mogę to uszanować.
Chociaż tego nie popieram.
Ale wiedz, że gdy spotkamy się na macie,
nie zawaham się.
Może do tego nie dojdzie.
Dojdzie.
Weź solidny rozbieg.
Rosjanin skoczył za wcześnie.
- Prawa fizyki... - Właśnie mu tłumaczę.
Znam fizykę i wybrałem najlepszą uczelnię w tej dziedzinie.
- Może słyszałeś? - „Idę na MIT”.
- Czaję. - Spasujcie wreszcie.
Spoko.
Załatwię to.
O w mordę.
Niemożliwe.
Luzik, twoje graty zostawię w holu.
Cobra Kai!
Wszystko gra, stary.
Zabiorę twój bagaż do pokoju.
Chodźmy.
Nie ma steków?
Co to za lokal?
Niestety nie każdy potrafi godnie reprezentować nasz sport.
Zostaw mnie.
Co się stało?
Gdzie byłeś i czemu tak się upiłeś?
Poleciałem na Okinawę.
Szukam Kumiko.
Otworzył facet w ręczniku.
Kumi?
Chyba bierze prysznic. Mogę sprawdzić.
Nie trzeba.
Facet!
W ręczniku!
- Rozumiem. - Przygotowałem się.
Kupiłem kwiatek.
Jaki?
Dla Kumiko.
Chodzi o Kukomo.
Kupiłem kwiatek.
Kupiłem...
taki kwiatek.
Niedobrze.
- Zgarnij go. - Dobra.
Wychodzimy.
Uspokój się, będzie dobrze.
Kumiko!
Panowie.
Na was już pora.
Do bani.
To nie było mądre.
Ktoś był zbyt pewny siebie.
Nie chciałem tego.
Mieliście trzymać się z dala od Cobra Kai. Proste.
To czemu nie świecisz przykładem?
- O czym mówisz? - Gadałeś z Tory.
To jego dziewczyna.
Jej decyzja wpłynęła na nas wszystkich.
Niezupełnie. Wiedziałeś, że Kreese spotkał się z Tory.
Co? Wiedziałeś?
Mówiła, że gadali. Ale to było przed śmiercią jej mamy.
Jechał po Miyagi-Do, mówił, że nie ma tu szans.
Kazała mu spadać. Nie wiedziałem, że to zrobi.
Dobrze znasz Kreese’a.
Wykiwał ją i ciebie.
Okłamałeś nas.
Słuchajcie,
to nie w porządku.
Nie skłamałem.
Miguel.
Demetri!
To nie ja.
Trzymaj smród pod kołdrą.
Kumiko.
Cześć.
To chyba lepszy moment na rozmowę.
Sama nie wiem.
Tylko pogorszymy sytuację.
W porządku.
Wcale nie. Powinniśmy...
podczas turnieju skupić się tylko na karate.
O czym mówisz?
Musimy myśleć o swoich drużynach.
Obstaję przy swojej decyzji.
Czyli zrywasz ze mną?
Nie, to tylko...
przerwa.
Tak będzie dla nas lepiej.
Nadal chcę, żebyśmy stanęli razem na podium.
- Zaufaj mi. - Chciałem cię wspierać.
Jak wszyscy w drużynie.
Ale ty nie ufasz ani Sam, ani senseiom, ani mnie.
Ufasz tylko sobie.
Powodzenia jutro.
Nadszedł czas.
Pora na pierwsze starcie.
Mam nadzieję, że wypoczęliście i jesteście gotowi
na nowe wyzwanie.
To „wojna kapitanów”.
Wasi kapitanowie są bardzo ważni.
Zobaczymy, jak dobrze ich bronicie.
Cztery dojo zmierzą się na macie.
Tylko jedno wygra.
Kto upadnie, ten odpada.
Jeśli kapitan upadnie,
cała drużyna odpada w tej rundzie.
Na tablicy znajdziecie swoje grupy, które zostały wybrane losowo.
Zaczyna grupa A.
ŻELAZNE SMOKI
Cobra Kai, no jasne.
Najpierw wyeliminujemy Miyagi-Do, są najsłabsi.
Niech zaatakują.
Później zajmiemy się resztą.
To nie wypali, znam ich. Będą bronić jajek.
Musimy zaatakować obronę i dorwać kapitanów.
Cicho bądź.
Nie plącz się pod nogami i nie odpadnij.
Niech atakują, brońcie jajek.
Sam i Robby muszą być bezpieczni.
- Mogę być w obronie. - Trzymaj się z tyłu i się skup.
- Jestem skupiony. - W nocy wyszedłeś z pokoju.
Wiem, co robić, ale nie słuchają. Chcę wygrać. Dam radę.
Po co mi to mówisz? Zrób to. Nie dawaj im wyboru.
Ty decydujesz.
Ostatnio było ciężko, ale dotarliśmy aż tutaj.
Walczcie dla siebie nawzajem.
Zetrzyjcie im uśmieszki z ryjów.
Gotowi?
Co robisz?
- Nie daję wam wyboru. - Walka!
Brońcie jajek!
Demetri odpadł.
Robby, cofnij się.
Brońcie Sam, nie może upaść.
Nie mogę teraz.
Mam Tory!
Pomóżcie!
Atakujcie kapitana.
Lee odpadła. Hawk, broń kapitanów.
Wyspałeś się?
No chodź.
Dawaj, Robby!
Dasz radę, Sam.
Miguel, uważaj!
- Robby, w porządku? - Tak.
- Cholera. - Kapitan Miyagi-Do odpadł.
Drużyna przegrywa.
To było zbyt łatwe.
Gnojek.
Robiłeś, co mogłeś. To kapitan odpadł.
Falchi Della Notte odpadają.
Pozostają Cobra Kai i Żelazne Smoki.
Mają całą szóstkę.
Co teraz?
To samo. Jest nas dwa razy mniej.
Przebijemy się do kapitanów.
Dobra.
Co oni robią?
Biorę panienkę.
A wy kafara.
Ty nisko, ja wysoko.
Kapitanowie Cobra Kai odpadli. Żelazne Smoki wygrywają.
Witaj w Barcelonie, suczko.
CHAD MCQUEEN 1960–2024 COBRA KAI NIGDY NIE UMIERA
Napisy: Krzysztof Kowalczyk