Pielęgniarz proszony do sali sześć.
Cześć, Johnny.
Co z nią?
Jeszcze nie wiemy.
Wciąż jest nieprzytomna.
Obserwują krwawienie.
Mam prośbę.
Co tylko chcesz.
Miyagi-Do jest osłabione, bo Miguel się wycofał.
Wyślij Kenny’ego Payne’a do Barcelony.
Nie ma sprawy, zajmę się tym.
Dzięki.
Z mamą będzie dobrze, bez obaw.
Przepraszam.
Możesz zrobić to później, żeby reszta mogła usiąść?
Wyluzuj, ekonomiczna musi zaczekać.
Tylko spokojnie.
Bo nas wyrzucą z samolotu.
Proszę pana.
Miało być bez lodu.
- Spróbuj jeszcze raz. - Wezmę, jeśli on nie chce.
Sprzedaż drinków zaczniemy podczas lotu.
- Ten jest już gotowy. - Będzie pan sprawiał kłopoty?
Szczerze? Pewnie trochę.
Rany, co za dzień.
Tym bardziej dla Johnny’ego.
Chciałbym jakoś pomóc.
Zrozumiałe.
Ale my też mamy duże problemy.
Kreese tak mnie nienawidzi,
że posunął się do porwania?
Skąd wiedział, że szukasz informacji o Miyagim?
Od wspólniczki.
Słyszała, jak pytałem Gunthera o tę opaskę.
Pewnie to uknuła
i nasłała na mnie długowłosego zbira.
Jeśli Kreese myśli, że się wywinie, grubo się myli.
LaRusso jest wkurzony.
I dobrze.
Teraz zacznie się zabawa.
Wywieraj presję.
Żołnierze wroga nie mogą zaznać spokoju.
Nawet po służbie.
Rozumiem.
Nie popieram tego.
Powinniśmy skupić się na turnieju.
Nie chcę, by uczniowie dziadka okryli się hańbą dyskwalifikacji
przez błahe spory poza matą.
To twój dziadek nauczył mnie,
że walki nie toczy się na polu bitwy.
Dzieciakom nic nie będzie.
Zaufaj mi.
Zaufaj mi, Daniel-san.
Kreese liczy na odwet.
Dlatego musimy się pohamować, skupić na turnieju.
Odpłacimy mu na macie.
Masz rację.
Wybacz, że mnie tam nie było.
Byłem w rozsypce.
Czuję wstyd.
Ale odzyskałem równowagę.
Teraz ty odpocznij.
Będę trzymał wartę i bronił nas przed Cobra Kai.
Zdrzemnąłbym się.
Ale żeby się utrzymać, musimy przejść do defensywy.
Uczniowie muszą zostać dziś w pokojach.
Senseiu Chozen.
Wieczorem chcielibyśmy się wyluzować.
Możemy uderzyć na miasto?
Jeśli tylko uderzycie mocno.
Wiadomo.
Bez obaw, uczniom nic nie grozi.
Świetnie.
Co zrobimy bez senseia Lawrence’a i Miguela?
Ponoć ściągną Kenny’ego.
Nie uratuje nas typ, który sra po gaciach.
Oby z Carmen było dobrze. Gadałaś z Miguelem przed wylotem?
Raptem chwilę.
Cieszyliśmy się na zwiedzanie Barcelony.
A jak ty się masz?
Nie najlepiej.
- Przydałby się rum do tej coli. - Jasne, ty nie pijesz.
Mógłbym zacząć.
Od rozmowy z Tory schrzaniłem wszystko, co mogłem.
Najgorsze, że ona tego nie przeżywa.
- Nigdy tak dobrze nie walczyła. - Wybrała drugą stronę.
Żal mi jej.
Ale nie może mieszać nam w głowach.
Pogódźmy się z tym, że jest rywalką.
Idę się przewietrzyć.
To Wróżka Zębuszka. Wybiła zęby rywalce.
Ostra i niezła laska.
Cześć, Kenny.
Mam świetne wieści.
Co powiesz na podróż do Hiszpanii?
Co?
Wybacz, zabrzmiało, jakbym była akwizytorką.
Zwolniło się miejsce na turnieju. Potrzebują cię.
Nie, dzięki.
Miłego dnia.
Zaczekaj. Nie chcesz lecieć?
Bez urazy, ale mam gdzieś Miyagi-Do.
- Po tym, jak pani syn mnie urządził. - Chodzi o Anthony’ego?
Myślałam, że między wami już wszystko gra.
Gra? Dosypał mi czegoś, żebym narobił w gacie.
Nie wie pani?
Wystarczy wyszukać „sraluch”. Łatwo pani znajdzie.
Co robisz?
- Może dolecimy szybciej. - Co?
Przepraszam, dlaczego samolot leci łukiem?
Ma pan na myśli krzywiznę Ziemi?
Mapa jest płaska, niech pilot leci prosto.
Spieszy się nam.
Załatwione.
Wszystko będzie dobrze.
Że co? Mama może umrzeć.
- Staram się pomóc. - Ale nie pomagasz.
Lekceważyłeś mnie przez cały turniej. Pogarszasz sprawę.
W szpitalu pewnie też pogorszysz. Piłeś na parkingu, gdy Robby się rodził.
Dlatego jest taki popaprany.
Trochę przeginasz. Nie czepiaj się Robby’ego.
Chciałeś zostać kapitanem, ale wygrał pojedynek.
Dałeś ciała, nie moja wina.
- Czy pasażer panu przeszkadza? - Nie.
Tak.
Mam dla pana miejsce z przodu.
Serio, idziesz sobie?
Miguel.
Serio?
Muszę tam wejść. Szukam nastolatków.
Stary tekst. Spadaj stąd.
- Mówiłem, że nie ma tam młodzieży. - Ją wpuściłeś?
Bo jest ostra.
Co tu robisz?
Pilnuję swoich uczniów. A ty?
Pilnuję swoich.
A może chcesz zaszkodzić Miyagi-Do.
Jeśli tylko dasz mi pretekst.
Załatwcie to na zewnątrz.
Młodzi bawią się przy plaży.
Potrzebuję taksówki.
- Masz otwarty rachunek? - Ja stawiam.
Sponsorzy opłacają cały mój wyjazd.
Powinnaś cykać fotki, żeby zapamiętać swoje pięć minut.
Strzelę fotę tobie w finale.
Znokautowanej, z wybitymi zębami.
Dzięki za drinka.
Masz dziewczynę.
Ty też.
Idzie tu.
Mamy dziewczyny, które kochamy. Myśl mózgiem.
Hej, chłopcy. Dobrze się bawicie?
- Tak. - Spoko.
Fajne włosy, urocze.
Dziękuję. Ale mam dziewczynę.
A ty, panie wysoki?
Zatańczysz?
Czekałem na to.
- Co? - Jestem na wakacjach.
Czy twój chłopak lepiej całuje, niż walczy?
Odwal się.
Chcę się tylko zakumplować.
Co podać?
Rum z colą.
Podwójny.
Jasne.
Chyba nie zdąży.
Trzy, dwa, jeden...
#SRALUCH
Start.
Mała sraka dla człowieka,
ale wielka dla ludzkości.
Przepraszam, ale to zabawne.
Nie widziałem tego.
Powinieneś się wstydzić.
Bo mnie wstyd za syna, który tak dręczy ludzi.
Myślisz, że to ja?
Dokuczasz mu, odkąd tu zamieszkał.
Ale to nie ja.
Niełatwo być nowym. Jego ojciec jest na misji, mama haruje.
Musisz być dla niego taki wredny?
Znęcał się nade mną.
To nie licytacja.
Dosyć tej zwady.
Kenny musi polecieć, dlatego masz go przeprosić.
Nie przeproszę za coś, czego nie zrobiłem.
Nie proszę.
Wsiadaj do auta.
Nie jest mi lepiej.
Bez urazy.
Nie twoja wina, Puniu.
Niektórych nie sposób uzdrowić. Boże, zlituj się.
Nie może pan tu wchodzić.
- Miguel. - Boże.
Miguel.
Próbuję się odprężyć.
To nie twoja klasa.
Idź stąd.
Jakiś problem?
Ty nim jesteś.
Śmiało, wlepią ci zakaz lotów.
Panowie, proszę usiąść.
To sama go ucisz.
I przynieś mi kolejnego drinka.
Chcę pogadać z młodym.
Mamy kłopoty rodzinne. Muszę wiedzieć, czy wszystko gra.
Proszę pana.
Chce pan z nim pomówić?
Nie.
- Nie chce rozmawiać. Proszę usiąść. - Niemożliwe. Proszę spytać...
Pytałam. Dziękuję.
Słabo tu. Wracamy do tamtej knajpy?
Za dużo dzieciaków. Poszukajmy prawdziwych kobiet.
Fajny kucyk.
Widzieliście młodzież w kurtkach z logiem węża?
No jasne.
Blondzia z Chińczykami.
W którym barze?
Powiem, jeśli się zabawimy.
Myślisz, że dałbyś radę?
Puszczaj, wariatko.
Gdzie są nastolatkowie?
Jeśli mu powiesz, złamię ci rękę.
Jeśli powiesz jej, skręcę ci kark.
Teo’s Tapas Bar.
Porwaliście Daniela, a teraz czyhacie na dzieciaki?
Hańbicie karate.
Pleciesz bzdury. Znów się spiłeś? Przegapiłeś cały turniej.
Znam prawdę. Twój długowłosy zbir zamknął Daniela w psiej klatce.
W psiej?
Cobra Kai nie miało z tym nic wspólnego.
Wiedziałabym.
Czyżby?
Może Kreese działa za twoimi plecami.
Przepraszam,
nie chciałam przeszkadzać.
Jestem Sam.
Axel.
Fajne kata. Jak się nazywa?
Nie mogę rozmawiać z rywalami.
Nie jesteśmy na macie.
Nie za późno na trening?
Nigdy nie jest za późno.
Co ci się stało w plecy?
To po walce na kije.
Jak dotąd nikt cię nie trafił.
Widziałam, jak potraktował cię sensei.
Chce, żebym był najlepszy. Dzięki niemu nigdy nie przegrywam.
Są inne metody szkolenia.
Ale przyznaję, wasze dojo jest świetne.
Dziękuję.
Jesteś niezła... z niezłego dojo.
Próbujemy.
Mogę dołączyć?
Chcesz zmienić dojo?
Mówię o spacerze, wracam do hotelu.
Jasne.
Pewnie.
Miło widzieć twoją buźkę. Co tam?
Nic. Stęskniłem się. Szkoda, że cię tu nie ma.
Też tęsknię.
Chyba nieźle się bawisz. Gdzie jesteś?
W knajpie.
Fajnie tu. Pokażę ci.
Cofnij.
To Demetri?
Ty męska dziwko.
Cholera.
Kolejny rum z colą.
Spadam stąd.
BOGINI YASMINE
Zaraz wrócę, moja droga.
Nie uciekaj.
Nie martw się.
Rozgrzeję ją w nocy.
No dalej.
Tylko fiknij.
To oklepię cię na macie.
Ponownie.
Przepraszam, ktoś na mnie czeka.
Czego chcesz?
Przyszedłem przeprosić.
Za to, że się zesrałeś. Nie miałem z tym nic wspólnego,
ale matka twierdzi inaczej. Pewnie jej się wybeczałeś, suczko.
Co jest?
Cholerne karate.
Co z wami?
Uderzył pierwszy.
- I zrobię to jeszcze raz. - Przestańcie!
- Nie możecie ciągle się kłócić. - Próbowałem się pogodzić.
Dołączyłem do Miyagi-Do i znów zostałem przez niego upokorzony.
- To nie ja! - Ty!
Dość!
Wiecie, jakie to głupie?
Zwolniło się miejsce na turnieju,
bo mama Miguela trafiła do szpitala.
Chłopak nie wie, czy jego matka przeżyje.
Niektórzy mają poważniejsze problemy.
Jeśli nie odpuścicie,
wasi koledzy odpadną z turnieju.
Pora położyć kres waśni.
Ktoś musi poddać walkę, żeby zakończyć wojnę.
To jak będzie?
Kretyn.
Wysłuchaj mnie.
Przepraszam, że cię nie doceniałem w Barcelonie.
Widziałem, jaki byłeś świetny.
Za bardzo skupiłem się na Robbym.
On nie ma tego, co ty.
Nie pójdzie do college’u.
Sekai Taikai to jego jedyna szansa.
Ale rozumiem, co czujesz.
Też jesteś moim synem.
Twoja mama...
Boję się o nią.
Bardzo ją kocham.
Bardzo się staram być dobrym.
Teraz czuję, że znów mogę wszystko stracić.
Nie wiem, czy z tego wyjdzie.
Ale nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej.
W porządku?
Tak.
Ja chrzanię, typie.
Czego nie ogarniasz?
Ja siedzę w strefie dla ludzi sukcesu,
a ty na tyle
z przegrywami.
Tylko gadam z moim dzieciakiem.
Nie proszę o twoją historię życiową, tylko żebyś wrócił do siebie.
Prosiłem kilka razy. Dosyć tego.
Proszę przestać. Inaczej wezwę kapitana.
To wzywaj, skarbie.
Wyluzuj, człowieku.
Jasne, wyluzuję, ważniaku.
Dobra.
Należało mu się.
Piękny strzał w japę.
Dziękujemy, pozamiatane.
Co myślisz o Barcelonie?
Przypomina mi Koh Samui.
Byłeś w Tajlandii?
I w Japonii, Chinach,
Malezji, Indiach,
wszędzie w Europie.
Dobra, łapię.
Poza wypadami do Disney Worldu
nie byłam nigdzie poza Kalifornią.
Jest tyle miejsc do zwiedzenia.
A Barcelona to dobry początek.
Co chciałabyś tu zwiedzić?
Wszystko.
Las Ramblas, Cascada Monumental,
może park Güell.
A na koniec walczyć na międzynarodowym turnieju karate?
Właśnie.
Jak słodko.
Rywale się zabawiają.
Zignoruj ich.
Magiczne słowo.
Odsuń się.
Źle.
Dajcie nam spokój.
Jeśli tylko poprosisz.
No uderz.
Śmiało.
Załatwię oboje.
No dawaj.
Nie daj się złapać.
Spadajmy.
Chodź.
- Widzimy się na macie. - W nogi!
Cobra Kai to dupki.
Niezłe kopnięcie.
Niezła kontra.
Chyba jesteśmy bezpieczni.
Nie.
- Przepraszam, myślałem... - Nie...
Mam chłopaka. Wybacz, jeśli wysyłałam sprzeczne sygnały.
Już późno, muszę wracać. Przepraszam.
Cześć.
Jak mogłeś mnie wydać?
Zerwała ze mną.
Nie moja wina, tańczyłeś z inną laską.
Zazdrościsz, że wybrała mnie.
Najpierw ja jej odmówiłem.
Zrobiłeś to z zazdrości.
Rozwaliłeś mój związek. Szczyt chamstwa, nawet jak na ciebie.
Nie byłem zazdrosny.
Nie chcesz problemów? Nie rób takich przypałów.
Niektórzy nie biorą za grosz odpowiedzialności.
Racja.
Odpowiedzialność.
Przepraszam, że krzyczałam. Sporo się dzieje.
Chce pani to naprawić.
Ale nie wiem, czy potrafię o wszystkim zapomnieć.
Niełatwo zapomnieć o urazie.
Nie tylko to jest trudne.
Niełatwo też zostać świetnym karateką.
Nikt nie robił tak szybkich postępów jak ty.
A znam sporo ludzi w tym sporcie.
Nie chodzi tylko o Anthony’ego.
Trudno mi będzie spojrzeć w oczy drużynie.
Zostałeś ośmieszony.
Beznadzieja.
Ale w końcu się z nimi spotkasz.
Udowodnij im, że nie jesteś sraluchem.
Jesteś Kenny Payne.
Członek dojo, które dzięki tobie wygra Sekai Taikai.
- Fajnie byłoby wrócić jako mistrz świata. - Jeszcze jak!
Mamo.
Dasz nam chwilę?
Jasne.
Posłuchaj.
Przysięgam, że cię nie naszprycowałem.
Ale byłem dupkiem i nie dziwię się, że mnie obwiniałeś.
W porządku.
Wcale nie.
Ja zacząłem tę wojnę
i ja ją skończę.
Dlatego...
posram się w gacie.
ŚRODEK NA PRZECZYSZCZENIE
Zaczekaj. Chwila.
Devon? Co tam?
Kenny.
Słyszałam, że możesz tu przylecieć.
I super, ale muszę ci coś wyznać.
Dolałam ci środek przeczyszczający.
- Co? - Przepraszam, jestem okropna.
Czułam ogromną presję...
Pogadamy, gdy przylecę. Teraz nie mam czasu.
Dobra.
Oczywiście.
Cholera.
Po jakim czasie działa?
Nie wiem, ale przy takiej srace lepiej być w domu.
Spoko. Kwita?
Kwita.
Fajnie.
Mamo, odpal wóz.
Czy była tu może amerykańska młodzież?
Chłopak z irokezem.
Tak, jakiś czas temu.
Wdali się w bójkę?
Nic nie widziałem.
- Niepotrzebnie się martwiliśmy. - Na to wygląda.
Co to za dźwignia, którą założyłaś turyście?
Nie zdradzam sekretów wrogowi.
Nie jestem wrogiem.
No tak, twoimi wrogami są storczyki.
Pewnie chodziło o dziewczynę.
Nie chcę o tym gadać.
Dlaczego? Chozen nie lubi dziewczyn?
Tego nie powiedziałem.
Zapewne złamała ci serce,
skoro kwiatek cię pokonał.
Nikt mnie nie pokona.
Ja bez problemu.
Nie wytrzymałabyś ze mną sekundy.
Przekonajmy się.
Łeb mi pęka.
Niewiele pamiętam.
Ale ja pamiętam.
Gratuluję postawy podczas lotu.
Pijani bogacze są najgorsi.
- Życzę zdrowia dla mamy. - Dziękujemy za podwózkę.
SZPITAL WEST VALLEY
Przepraszam.
Do Carmen Diaz.
- Sala 54. - Pięćdziesiąt...
Chwileczkę!
Mamo.
Gdzie kobieta, która tu leżała?
Carmen. Gdzie ona jest?
- Nie wiem. - Gdzie ona jest? Była tutaj?
- Nie wiem. - Gdzie ona jest?
Mówiłeś, że wydobrzeje.
Spokojnie.
Miggy?
Johnny.
- Co tu robicie? - Mamo.
Skarbie.
Musieliśmy zrobić cerklaż szyjki.
Martwiliśmy się, ale jest dzielna, dziecko też.
Powinna leżeć, aż dojdzie do siebie.
Dam wam chwilę.
Dziękuję.
Nie wierzę, że przylecieliście.
Jesteś najlepszą mamą na świecie, musieliśmy.
Już cię nie zostawimy.
Ma szczęście, że będzie miała takiego tatę.
A poza tym nikt nie zadrze z dziewczyną, której brat wygrał Sekai Taikai.
O czym mówisz?
Słyszeliście panią doktor. Nic mi nie jest.
Muszę tylko wypoczywać.
Mama jest przy mnie. Nie musicie tu być.
Wróćcie do Hiszpanii.
- Dopiero przylecieliśmy. - Karate nas połączyło.
To twoja wielka szansa.
Wróć i dokończ, co zacząłeś.
Ty też.
Obiecajcie mi jedno.
Cokolwiek.
Wygrajcie.
To zostanie między nami.
Popieram.
Nikt nie może się dowiedzieć, co zaszło na plaży.
Jednorazowa akcja.
Dwukrotna, jeśli liczyć poranek.
Od teraz
zachowujmy się profesjonalnie.
Tak.
Co zaszło w Barcelonie, zostaje w Barcelonie.
Długowłosy zbir.
Wasz człowiek?
Nie znam go.
Ale Kreese zna.
Co to za pilna sprawa?
Co ona tu robi?
Spotkaliśmy się.
Niechcący.
Niechcący?
Znaleźliśmy twojego porywacza. Wszedł tutaj.
No proszę.
Ekipa w komplecie.
O co chodzi?
Wezwałaś Kreese’a?
Oczywiście.
Mam kilka pytań.
Nie zapomniałem o wczorajszym ataku.
Czyny niosą konsekwencje, Danielu.
Sam się o tym przekonasz.
Chodźmy.
To on.
Ujawnimy prawdę.
Dobra robota. Nastraszyłeś ich.
Chwila.
Sensei Wolf?
Nasłałeś go, żeby mnie porwał?
Dlaczego?
Dlatego, Danny.
Co to za życie bez niespodzianek.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk