Η HΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΥ ΜΙΚΕΛ
"Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να δεχτώ όσα δεν μπορώ να αλλάξω,
το θάρρος να αλλάξω αυτά που μπορώ και τη σοφία να τα διακρίνω μεταξύ τους".
"Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να δεχτώ όσα δεν μπορώ να αλλάξω,
το θάρρος να αλλάξω αυτά που μπορώ..."
ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΝΤΣ ΝΙΛΖΕΝ
Τρόντε!
Είμαι...
Εγώ είμαι, ο Πίτερ.
Εγώ...
Υπάρχει κάτι εδώ που πρέπει να δεις.
Έχει να κάνει με τον γιο σου.
Όχι με τον Ούλριχ.
Με τον Μαντς.
Πώς...
Αδύνατον.
Εμφανίστηκε εκεί ξαφνικά.
Μαντς.
Κάποιος έρχεται.
Τρόντε;
Κλαούντια;
Πίτερ.
Έχω πολλά να εξηγήσω.
Πρώτα όμως πρέπει να πάμε τον Μαντς στο μέρος που πρέπει να βρεθεί.
Δεν μας μένει πολύς χρόνος.
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΑΛΦΑ ΚΑΙ ΩΜΕΓΑ
12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2019
Συγγνώμη.
Πραγματικά τα σκάτωσα.
Από τότε που εξαφανίστηκε ο Μίκελ...
δεν με αναγνωρίζω πια.
Δεν πειράζει, εντάξει;
Όλα καλά.
Ξέρετε πώς κάνει.
Συνήθως επιστρέφει μετά από λίγο.
Δεν έχει λείψει ποτέ τόσο πολύ.
Ξαναήρθε ο συνάδελφός μου, ο Ούλριχ Νίλζεν;
Όχι. Από όσο ξέρω τουλάχιστον.
Μόνο το Σάββατο, όταν όρμησε στον κο Ντόπλερ.
Λες κι ο πεθερός σας είχε σχέση με την υπόθεση.
Το ήξερες;
Τι να ξέρω;
Το αγόρι από το μέλλον.
Ήξερες.
Για εσένα.
Να μην ανοιχτεί πριν από τις 4 Νοεμβρίου στις 22:13
-Αδύνατον. -Τι;
Το έκαψα.
Πόσον καιρό το ξέρεις;
Πάντα το ήξερα στην πραγματικότητα.
Όταν ο πατέρας σου ήρθε σε εμένα,
ήταν ένα μπερδεμένο αγοράκι.
Νόμισα ότι είχε απλώς ζωηρή φαντασία.
Ότι κάτι κακό πρέπει να του συνέβη,
κάτι που δεν άντεχε.
Μου είπε...
ότι ερχόταν από το μέλλον.
Δεν τον πίστεψα.
Αν το ήξερες...
γιατί δεν το σταμάτησες;
Δεν ήξερα ότι θα αφαιρούσε την ίδια του τη ζωή.
Μα μπορούσες να σώσεις τον Μίκελ!
Έχω κι άλλη γιαγιά, κι είναι διευθύντρια στο σχολείο μου!
Ο άντρας της πηδάει τη μαμά μου και ψάχνει τον γιο του, τον πατέρα μου!
Πριν λίγες μέρες φίλησα τη θεία μου.
Και το τρελό είναι...
ότι κανείς τους δεν έχει κάτι στραβό.
Είναι μια χαρά.
Εγώ είμαι το λάθος εδώ.
Νομίζω ότι τα πράγματα,
όσο αφύσικα
ή παράξενα κι αν μας φαίνονται,
συμβαίνουν για κάποιο λόγο.
Ποιοι είμαστε εμείς για να το παίξουμε Θεός;
Ό,τι έγινε, ανήκει στο παρελθόν.
Αλλά εσύ...
ζεις εδώ, στο παρόν.
Ποιος ξέρει τι θα φέρει το μέλλον;
Θέλω μόνο να γίνουν όλα πάλι φυσιολογικά.
Μικρός, το μόνο που ονειρευόταν ο Χουντίνι ήταν να γίνει μάγος.
Έχεις το ίδιο όνειρο;
Ναι.
Αλλά τα μαγικά που θέλω να κάνω δεν γίνονται.
Τι δηλαδή;
Θέλω να ξυπνήσω επιτέλους.
Ξέρεις το παράδοξο του φιλόσοφου Ζουάνγκ;
"Ονειρεύτηκα ότι ήμουν πεταλούδα.
Τώρα ξύπνησα και δεν ξέρω πια αν είμαι ένας άνθρωπος
που ονειρεύτηκε ότι είναι πεταλούδα
ή αν είμαι μια πεταλούδα που ονειρεύεται
ότι είναι άνθρωπος".
Εσύ τι είσαι;
Άνθρωπος ή πεταλούδα;
Ίσως και τα δύο.
Με λένε Ίγκον Τίντεμαν.
Ίσως για αρχή να μου έλεγες το όνομά σου.
Τίντεμαν;
Ο Ίγκον, ναι.
Φυσικά.
"Ο μόνος μου στόχος είναι να πάρω πολλές ζωές.
Όσες πιο πολλές, τόσο καλύτερα".
-Είσαι σατανιστής; -Σατανιστής;
Όχι, μπάτσος είμαι.
Μπάτσος;
Είναι τραγούδι της δεκαετίας του '80.
Σου το λέω από τώρα, δεν θα σου αρέσει.
Κοίτα στη φωτογραφική.
Γιατί σκότωσες τα παιδιά;
Δεν τα σκότωσα. Προσπάθησα να τα σώσω.
Τι έκανες στον Χέλγκε;
Είναι ζωντανός.
Θα ζει, αφού τα παιδιά είναι ακόμα νεκρά.
Πού είναι τώρα ο Χέλγκε;
-Πού είναι; -Μπορώ να τα αλλάξω όλα.
Μπορώ να αλλάξω όλα όσα θα γίνουν, αλλά πρέπει να με αφήσεις.
-Στη φωτογραφική. -Σε παρακαλώ!
Στη φωτογραφική!
Όχι!
-Ξέρεις τι κάνουμε τους παιδοκτόνους; -Παλιομαλάκα!
Είσαι το ίδιο στενόμυαλος με όλους σε αυτήν την πόλη.
Αφήστε με!
Πίνεις ήδη ή θα το ξεκινήσεις, αφού σε αφήσει η γυναίκα σου
και καταλάβεις πόσο αξιοθρήνητος είσαι;
Αφήστε με!
Βγάλτε με έξω!
Πρέπει να πάω στον γιο μου. Πρέπει να τον βρω!
Σε περίμενα.
Την Πέμπτη.
-Ναι, γαμώτο... -Τι εννοείς "γαμώτο";
Δεν είπα πουθενά ότι ήσουν στο τρελάδικο.
Είπα ψέματα για χάρη σου.
Γαλλία, μπαγκέτες.
Από ό,τι φαίνεται, λες κι εσύ καλά ψέματα.
Ούτε καν με χρειάζεσαι.
Η Μάρτα μου είπε τα πάντα.
-Απλώς έγινε. Αλήθεια, δεν ήθελα... -Τι δεν ήθελες;
Να με κάνεις πέρα;
Να μου πεις ψέματα; Να φασωθείς με την κοπέλα μου;
Είσαι ένα άρρωστο σκατό.
Όπως ο μπαμπάς σου.
Τι κάνετε;
Τρελαθήκατε;
Μην ξανάρθεις ποτέ εδώ!
Τσακίσου από εδώ!
Το επιδιορθώσατε.
Εκείνο είναι το δικό σας.
Κι αυτό είναι το δικό μου.
Το έφτιαξα πριν πολλά χρόνια.
Είναι η ίδια συσκευή,
αλλά σε διαφορετική κατάσταση.
Για δείτε.
Είναι λες και...
κάποιος θα μπορούσε να δει σε κάτι την αρχή και το τέλος του την ίδια στιγμή.
Περιμένετε λίγο.
Αυτό το πράγμα εδώ
στέλνει κάποιο είδος σήματος.
Έναν ηλεκτρομαγνητικό παλμό.
Σαν να προσπαθεί να επικοινωνήσει με κάτι.
Κοιτάξτε αυτό.
Αυτό το εξάρτημα δεν έχει κινηθεί ποτέ.
Ήταν μέσα στο σχέδιο, αλλά ποτέ δεν ήξερα σε τι χρησίμευε.
Αυτό το πράγμα επικοινωνεί με τη συσκευή.
Δεν είναι μόνο το παρελθόν που επηρεάζει το μέλλον.
Το μέλλον επίσης επηρεάζει το παρελθόν.
Βλέπετε,
αν δεν μου είχατε δείξει πώς είναι η συσκευή στο μέλλον,
δεν θα μπορούσα να τη φτιάξω.
Παράδοξο, έτσι;
Αυτά τα ανοίγματα...
ούτε αυτά υπήρχαν.
Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο σκοπός τους.
Τι είναι αυτό;
Cs-137.
Ένα ραδιενεργό ισότοπο του καισίου.
Η συσκευή δημιουργεί ένα πεδίο Χιγκς.
Αυξάνει τη μάζα του καισίου.
Ένας ηλεκτρομαγνητικός παλμός το κάνει
να προκαλεί ενδόρρηξη σχηματίζοντας μια μαύρη τρύπα.
Το ίδιο θα έγινε και στο συμβάν στο πυρηνικό εργοστάσιο.
Γιατί αποφασίσατε να με βοηθήσετε τελικά;
Γιατί;
Μεγάλη κουβέντα.
Γιατί αποφασίζουμε για κάτι ενάντια σε κάτι άλλο;
Έχει άραγε σημασία αν η απόφαση βασίζεται
στο αποτέλεσμα μιας σειράς καθημερινών επαφών;
Ή αν προκύπτει από ένα απροσδιόριστο αίσθημα μέσα μου;
Ότι ίσως όλα στη ζωή μου συνοψίζονται σε αυτήν τη μία στιγμή.
Ότι είμαι μέρος ενός γρίφου.
Που ούτε μπορώ να τον καταλάβω
ούτε να τον επηρεάσω.
Πείτε μου.
Πώς είναι το μέλλον;
Ελπίζω το αυριανό να διαφέρει από το σημερινό.
Ναι;
Ο πατέρας σου είχε απαχθεί μικρός, έτσι; Θυμάσαι πότε ακριβώς;
Εγώ...
Θα μιλήσουμε;
-Πρέπει να σου πω κάτι... -Πότε ακριβώς; Το '53; Το '54;
Το φθινόπωρο του '53.
Το '53.
Ακριβώς 66 χρόνια πριν.
Δύο φορές το 33.
-Όλα συνδέονται. -Άκου, Σαρλότ.
Πρέπει να σου μιλήσω.
Πιο μετά, ναι; Πρέπει να κλείσω.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Εμένα ψάχνατε;
Πρέπει να σταματήσεις.
Τι... πρέπει να σταματήσω;
Σε χρησιμοποιεί.
Όλα όσα υπόσχεται είναι ψέματα.
Μάλλον με μπερδεύετε με κάποιον άλλον.
"Μάλλον με μπερδεύετε με κάποιον άλλον".
Το έχω ξαναπεί αυτό.
Όλα όσα λέει ο Νόα
είναι ψέμα.
Δεν είναι ο εκλεκτός.
Δεν είσαι ο εκλεκτός.
Δεν θέλει να σώσει τον κόσμο από το κακό.
Είναι κακός.
Σήμερα είναι η ημέρα.
Η αρχή και το τέλος.
Μην κάνεις τα ίδια λάθη που έκανα εγώ.
Πρέπει να σταματήσεις.
Πρέπει να σταματήσεις!
Πρέπει να σταματήσω.
Τι σου συνέβη;
Έμπλεξα σε καβγά.
Τι;
Με ποιον;
Δεν έχει σημασία.
Τι εννοείς δεν έχει σημασία;
Όλα θα πάνε καλά.
Άφησα κάτι στο σχολείο.
Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά, μαμά.
Η Σαρλότ με ρώτησε για την καλύβα.
Και τον Χέλγκε.
Για ό,τι συνέβη το '53.
Λίγες ώρες ακόμα κι όλα θα τελειώσουν.
Ο Μαντς θα ζήσει.
Την πιστεύεις;
Όλα όσα είπε ότι θα γίνουν έγιναν τις τελευταίες οχτώ μέρες.
Όπως είναι γραμμένα εδώ.
Γιατί οι μισές σελίδες είναι σκισμένες, τότε;
Τι θα συμβεί μετά από σήμερα;
Μετά από σήμερα,
όλα θα είναι καινούρια.
Μα αν δεν υπάρχει Θεός,
τότε γιατί πιστεύουμε σε ένα ψέμα;
Γιατί προτιμάμε οποιοδήποτε ψέμα από τον πόνο.
Πριν χρόνια ήμουν ακόμα ένα μικρό αγόρι.
Ένας ξένος ήρθε σε εμάς.
Έμοιαζε σαν να ήταν στον πόλεμο.
Δεν μιλούσε πολύ.
Υπήρχε αυτή η θλίψη στα μάτια του.
Σαν αυτήν που έχουν όσοι θέλουν να πεθάνουν, μα η ζωή δεν τους αφήνει.
Έπιασε ένα δωμάτιο σπίτι μας.
Αυτό δίπλα στο δικό μου.
Και...
τον άκουγα να μιλάει στον ύπνο του.
Μπερδεμένα λόγια.
Μια νύχτα όμως ήταν ξαφνικά πολύ ξεκάθαρος.
Στάθηκε στον διάδρομο
με τα μάτια ορθάνοιχτα και είπε
"Τίποτα δεν είναι μάταιο.
Ούτε μια ανάσα.
Ούτε ένα βήμα ούτε μια λέξη.
Ούτε ο πόνος.
Ένα αιώνιο θαύμα του Ενός".
Δεν κατάλαβα τίποτα από όσα είπε.
Μόνο χρόνια μετά, όταν ένιωσα τον πόνο,
κατάλαβα τι εννοούσε.
Καμία από τις κακοτυχίες που παθαίνουμε δεν πρέπει να είναι μάταιη.
Είναι ο γιος μου!
Μας κάνουν αυτό που είμαστε.
Μας δίνουν δύναμη.
Ο πόνος σου σε έκανε ό,τι είσαι, Χέλγκε.
Μα δεν έχει άλλη δύναμη πάνω σου πια.
Ποιος είναι ο επόμενος;
Ο Γιόνας Κάνβαλντ.
Θα είναι μια χαρά. Μην ανησυχείτε.
Μπορείτε πάντα να τον επισκέπτεστε.
Θα σε πάω στο νέο σου σπίτι.
Έχει πολλά άλλα παιδιά εκεί.
-Με ακούς; -Ελάτε.
Ελάτε.
Ξέρετε, πήρα μια απόφαση. Θέλω να τον υιοθετήσω.
Και να πάρω την προσωρινή κηδεμονία, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία.
-Φοβάμαι ότι δεν είναι τόσο απλό. -Έχω συστάσεις και σπίτι.
-Εγώ... -Είναι πολύ περίπλοκη διαδικασία.
Το ξέρω.
Μπορεί να φαίνεται κάπως βιαστικό.
-Μα δεν είναι. -Δεν μπορώ να αποφασίσω εδώ...
Το αγόρι με συμπαθεί.
Με εμπιστεύεται.
Είμαι το μόνο άτομο που αφήνει να τον πλησιάσει και...
Κι εγώ...
Τον συμπαθώ επίσης.
Τι ημερομηνία έχουμε;
-Δώδεκα του μηνός. -Τι χρονιά;
'86.
Από εδώ είσαι;
Τι κάνεις εδώ;
Νεκρανασταίνω κάποιον.
Πώς γίνεται αυτό;
Δύσκολο να σου εξηγήσω.
Μπορείς να τα ζωντανέψεις;
Όχι, έπρεπε να 'ναι πιο μικρά.
Μα δεν έχουν πεθάνει ακόμα, τότε.
Το γεγονός ότι θα πεθάνουν δεν αλλάζει.
Είσαι τρελός.
Μπορεί.
"Χέλγκε Ντόπλερ. Εννιά χρονών. Εξαφανίστηκε στις 10 Νοεμβρίου του 1953.
Η απαγωγή συνδέεται με άγνωστο άτομο".
Σελίδα πέντε.
ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΟΣ;
Αφήστε με. Σας παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, άφησέ με.
Πού είναι ο Χέλγκε;
Δεν θέλεις να μιλήσεις;
Θα σου μάθω να μιλάς.
Ποιος είσαι εσύ;
Μη φοβάσαι.
Τι νόημα έχει αυτό; Τι είναι αυτό;
Γιατί με κλείδωσες εδώ μέσα;
Δεν το έκανα εγώ.
Ο Νόα το έκανε.
Ποιος είναι ο Νόα;
Πού είμαι; Τι είναι αυτό;
Είναι κάποιο πρότυπο χρονομηχανής.
Είσαι το πειραματόζωο.
Το πέρασμα στη σπηλιά περνάει κάτω από εδώ.
Αν ανοιχτεί, η ενέργεια ρέει στο δωμάτιο.
Μα πρέπει να μειωθεί.
Χωρίς αμάξι DeLorean. Χωρίς σφυρίγματα ή ατμούς.
Η πρώτη χρονομηχανή είναι ένα καταφύγιο με τέσσερις τοίχους.
Αλλά δεν δουλεύει σωστά ακόμα.
-Βγάλε με από εδώ. -Δεν μπορώ.
Μόνο έτσι θα γίνουν πάλι όλα φυσιολογικά.
Ποιος είσαι;
Δεν ξέρεις;
Το γράμμα.
Το έκαψες.
Κι όμως υπάρχει ακόμα.
Θα κουβαλάς αυτό το γράμμα για σχεδόν 33 χρόνια, πριν το δώσεις.
Στον εαυτό σου.
Είμαι εσύ.
Με λένε Γιόνας Κάνβαλντ.
Εγώ σου έστειλα το γράμμα.
Ή μάλλον μου έστειλα.
Όσα βιώνεις, τα έχω βιώσει ήδη.
Έκαψα το γράμμα όπως εσύ. Το πήρα πίσω από τη γιαγιά μας.
Έχω ξανακάνει αυτήν τη συζήτηση. Αλλά ήμουν από την άλλη πλευρά τότε.
Δεν είμαστε ελεύθεροι, όπως νομίζουμε. Ακολουθούμε τον ίδιο παλιό δρόμο.
Ξανά και ξανά.
Είναι τρελό!
Δεν είναι λογικό!
Μπορείς να αποφασίσεις να με βγάλεις τώρα.
Έλα, βγάλε με έξω!
Νόμιζα ότι ήταν τρελό για καιρό. Ότι εγώ ήμουν τρελός.
Αλλά δεν μπορώ να σε βγάλω, γιατί δεν θα γίνεις ό,τι είμαι σήμερα.
Αν αλλάξω τώρα το παρελθόν μου, θα αλλάξω το ποιος είμαι τώρα.
Και τότε, δεν θα μπορέσω να καταστρέψω την τρύπα για πάντα.
Γιατί φίλησες τη Μάρτα;
Δεν είμαστε ελεύθεροι σε ό,τι κάνουμε, αφού δεν επιλέγουμε ελεύθερα ό,τι θέλουμε.
-Δεν ξεφεύγουμε από όσα είναι μέσα μας. -Σταμάτα.
Σταμάτα.
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Θέλω πίσω τον Μίκελ.
Θέλω να γίνουν πάλι όλα φυσιολογικά.
Θέλω να σταματήσουν όλα αυτά τα σκατά!
Ακόμα θέλεις.
Τριάντα τρία χρόνια μετά. Αυτό θέλω ακόμα.
Αλλά ο Μίκελ...
Ο πατέρας μας είναι μόνο ένα μικρό μέρος μιας επιδημίας.
Έχω δει πράγματα που κανείς δεν πρέπει να δει.
Λυπάμαι.
Περίμενε.
Στάσου!
Σταμάτα!
Στάσου!
Ένα βλεφάρισμα αρκεί Κι η νύχτα επιστρέφει
Κάπως, κάπου το μέλλον ξεκινά Κάποτε
Δεν θα περιμένω πολύ
Ο έρωτας γεννιέται με θάρρος Μην το πολυσκέφτεσαι
Σε πύρινες ρόδες ταξιδεύουμε Προς το μέλλον μες στη νύχτα
ΠΕΜΠΤΗ 13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1986 ΣΟΒΑΡΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ
Έλα στην καλύβα. Πρέπει να μιλήσουμε. Πίτερ.
ΝΟΑ
ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΝΟΑ;
Όλα είναι έτοιμα να ξεκινήσουν.
Ο μεγαλύτερος Γιόνας θα καταστρέψει την τρύπα.
Δεν συνειδητοποιεί όμως ότι αυτός πυροδοτεί την ύπαρξή της.
Ένα παράδοξο.
Το καίσιο στην άχρηστη συσκευή του δεν θα καταστρέψει την τρύπα για πάντα.
Αυτό είναι που τη δημιουργεί εξαρχής.
Νομίζει ότι είναι σωτήρας.
Αλλά η Κλαούντια του είπε ψέματα.
Οι πιο πολλοί άνθρωποι δεν είναι παρά πιόνια σε μια σκακιέρα.
Οδηγούνται από ένα άγνωστο χέρι.
Οι ζωές τους υπάρχουν μόνο για να θυσιαστούν σε έναν ανώτερο σκοπό.
Ο Γιόνας, ο Μίκελ, τα παιδιά
δεν είναι παρά ατυχείς, αλλά απαραίτητες σκακιστικές κινήσεις
στον αιώνιο πόλεμο ανάμεσα στο καλό και το κακό.
Υπάρχουν δύο ομάδες εκεί έξω που παλεύουν για τον έλεγχο του ταξιδιού στον χρόνο.
Το φως και η σκιά.
Εμείς ανήκουμε στο φως.
Μην το ξεχνάς.
Ακόμα κι αν κάποιες πράξεις μας είναι σκοτεινής φύσεως.
Καμιά νίκη όμως δεν ήρθε ποτέ χωρίς θυσίες.
Όσο είμαστε μέσα σε αυτόν τον χρονικό βρόχο,
όσοι ξέρουμε πρέπει να σιγουρευτούμε ότι κάθε βήμα θα επαναληφθεί όπως πριν.
Όσο απάνθρωπο κι αν μας φαίνεται.
Όσες θυσίες κι αν απαιτούνται από εμάς.
Μα πίστεψέ με,
οι άλλοι είναι οι πραγματικά απάνθρωποι.
Έχουν χάσει κάθε ανθρωπιά. Ανήκουν στη σκιά.
Η γιαγιά σου, η Κλαούντια, ανήκει στη σκιά.
Μην την εμπιστεύεσαι ποτέ.
Ό,τι κι αν λέει.
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
Ο Γιόνας την εμπιστεύτηκε παλιά και θα το ξανακάνει.
Ο Γιόνας πιστεύει ότι θα αλλάξει τα πάντα, αλλά είναι μόνο η μαριονέτα της.
Δεν του αξίζει κάτι καλύτερο.
Ο χρόνος είναι ένα απέραντο πεδίο.
Εκατομμύρια κι εκατομμύρια τροχοί που περιπλέκονται.
Χρειάζεται υπομονή για να νικήσουμε.
Μα θα έρθει η ώρα μας.
Θα λυτρώσουμε την ανθρωπότητα από την ανωριμότητά της.
Από τον πόνο της.
Πρέπει όμως να είσαι δυνατός.
Μπορείς να το κάνεις;
Ναι.
Ήρθε η ώρα.
ΟΥΛΡΙΧ
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ
1986 ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ
Ένα, δύο.
Ένα, δύο, τρία.
Εσύ εκεί. Ψηλά τα χέρια.
Στο έδαφος!
Ποιοι είστε;
Πού είμαι;
Τι χρονιά είναι τώρα;
Καλώς ήρθες στο μέλλον.
Υποτιτλισμός: Εύα Καρυοφύλλη