Büyüyüşünü izledim.
Adam oluşunu.
Hayatının tüm döngüsünü.
Zaman seni seçti.
Tanrı seni seçti.
Artık bizim yanımızda da evinde sayılırsın.
Sana bir zarar gelmeyecek.
Seni kolluyoruz.
Zaman hep yanında.
Nereye gidersen git.
Onu beraberinde götürüyorsun.
O da seni yanına alıyor.
Yaptığın ve söylediğin her şeyi
görüyor ve duyuyor.
Tik.
Tak.
Tik, tak.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Claudia!
Sen daha çıkmadın mı?
Harçlığımı unutmuşum.
-Ama sorun değil. -Bekle.
Kendine şeker al.
Teşekkür ederim.
Tanrım!
Sence bir şey anlamış mıdır?
Meraklanma. Her ailenin sırları vardır.
Bir yere mi gidiyorsun?
Öyle bir gideceğim.
Birkaç işim var.
Çok güzelsin.
23 HAZİRAN 1954
KIYAMETE DÖRT GÜN KALA
Helge?
Dileklerimizi duyduğunu bildiğimizde
istediklerimizi alacağımızdan da emin olabiliriz.
Onun gözünden hiçbir şey kaçmaz. O, kaybettiklerimizi geri getirir.
POLİS
Yedi ay geçti
ve bu canavarın kim olduğunu hâlâ bilmiyoruz.
Acaba neden
kimliğini açıklamayı reddediyor?
Neden kimse onu aramıyor?
Nasıl bir yaşam sürmüş olabilir, merak ediyor insan.
Herif hayalet gibi.
Egon?
Bir şey sorabilir miyim?
Karın ve sen...
Yatakta hâlâ...
Yani siz hâlâ...
Sık sık mı?
Hayır. Genel soruyorum.
Bak hele...
Hâlâ senin gibilerin olduğunu bilmiyordum.
Bak Egon...
Senin biraz kafayı dağıtman gerek.
Evlilik aslında
bize anlatıldığı gibi değil.
Çocuk doğurdukları anda
farklı birine dönüşüyorlar.
Sanki o veletlerle evliler.
Doğal akış bu şekilde.
Ama dışarıda
toplanacak bir sürü taze tomurcuk var hâlâ.
Onu bulmuşlar!
Kimi bulmuşlar?
Dopplerlerin oğlunu.
Helge Doppler'i.
-Cesedini mi? -Hayır.
Çocuk yaşıyor.
Sanki hiçbir şey olmamış gibi bir anda evin kapısında bitmiş.
Anneni seviyor musun?
Benimki bir garip genelde.
Hiçbir şeyden anlamıyormuşum gibi davranıyor.
Çocuklarım olunca ben öyle olmayacağım.
Neden hiç geldiğiniz yerden bahsetmiyorsun?
Winden'a taşınmanızdan öncesinden?
Annem çoğu zaman üzgündü.
Ben yetiştirme yurdunda kalıyordum.
Bundan bahsetmeyi pek sevmiyor.
O yüzden ben de sevmiyorum.
Annenden başka akraban yok mu?
Annemin bir abisi var.
Ama galiba birbirlerini sevmiyorlar.
Sence annen burada mutlu mu?
Artık gösterir misin?
Nerede lan bu hayaletler?
-Kitabımı gördün mü? -Hangi kitabını?
Hayaletler'i işte!
Dik dik bakmana gerek yok. Geç kaldığımı biliyorum.
-Bunu buraya sen mi koydun? -Hayır, ben...
Düşündüm de belki...
Belki okula gitmezsin ve birlikte bir şeyler yaparız.
Uzun zamandır birlikte bir şeyler yapmadığımızı fark ettim.
Bugün Almanca sınavım var, sonrasında da göle gidecektim.
Belki başka zaman.
Regina, bekle.
Saçın bu şekilde çok güzel oldu.
Daha büyük gösteriyorsun.
Sağ ol.
Hiç zamanım yok. Gitmem gerek.
Zaman...
ZAMANDA YOLCULUK
HELGE'DEN CLAUDIA'YA
"Benim tek amacım, olabildiğince can almak.
Ne kadar öldürürsem o kadar iyi."
İyi günler Bayan Doppler.
Meslektaşlarınıza her şeyi anlattım zaten.
Helge'ye birkaç sorum vardı.
Hâlâ tek kelime etmedi.
Çocukta bir tuhaflık var.
Çok uzun sürmez.
Helge?
Beni hatırladın mı?
Ben, Claudia'nın babasıyım.
Bana bu kadar zamandır nerede olduğunu söyler misin?
Ve kiminle olduğunu?
Sana bunu kim yaptı?
Komiser Bey sana bir soru sordu.
Bir şey söylesene artık!
Sadece nasıl olduğunu görmek istedim.
Sana tuhaf gelebilir ama ben...
Geçen yılki kitap.
Bunu bana neden verdin?
Beni...
...anlayacak...
...tek kişinin sen olacağını düşündüm.
Zaman,
hep yanında.
Nereye gidersen git.
Onu beraberinde götürüyorsun.
O da seni yanına alıyor.
Yaptığın ve söylediğin her şeyi görüyor
ve duyuyor.
Ne demek bu?
Bana dedi ki...
..."Bu, iyiyle kötü arasında bir savaş."
Işıkla karanlık arasında.
Yolcular, yaşanan her şeyi geri alabilirmiş.
Başarabilirsek
hiçbiri asla yaşanmayacakmış.
Bunu kim söyledi?
Noah.
Noah kim?
Ona güvenmemelisin. Asla. Duydun mu?
Asla!
Helge!
Özür dilerim.
Bunların hiçbirini istemedim.
Tik.
Tak.
Tik.
Tak.
Seni gören oldu mu?
Bugün Helge'yi geri yolladılar.
Noah da döndü.
Artık ondan korkmuyorum.
Aynı kanı taşıyorsunuz.
Aileni seçemiyorsun.
Kanını inkâr etmek kendini özgür bırakmak demek.
Kendin söylemiştin.
Yine de ailelerimiz, hayatlarımızı şekillendirir.
Sic Mundus...
Bir sonraki döngüye hazırlanıyorlar.
Dört gün sonra.
Abin kör bir aptal.
İnsanlara onca ızdırap çektirdi.
Ama sonu gelecek.
Bana bunu vermen gerek.
Şimdi değil. Hâlâ zaman var.
Bugün mü?
Sana teşekkür etmek istedim.
Her şey için.
Annem seni seviyor, biliyor musun?
Ona izin verirsen seni çok mutlu edecek.
Siz H.G. Tannhaus musunuz?
Heterokromi.
Bir göz mavi,
bir göz kahverengi.
Bu kitabı siz mi yazdınız?
Bugün ne zaman gelecek, merak ediyordum.
Tekrar karşılaşacağımız gün.
Ben sizi tanımıyorum bile.
Ama ben sizi tanıyorum.
Sonsuz bir döngü.
Çok tuhaf.
Konuşmadı mı peki?
Bundan ne sonuca varıyorsun?
Bir anda ortaya çıkıyor.
Belki...
...ikisinin birbiriyle alakası yoktur.
Çocukları öldüren deliyle Dopplerlerin oğlunun.
Nasıl yapmış olabilir?
Altı aydır hapiste yatıyor.
Belki yalnız değildi.
Yani suç ortağı mı var?
Kaçık herife tekrar git.
Belki bu sefer konuşur.
Suç ortağı.
Evet.
KAPALI PSİKİYATRİ KLİNİĞİ 3
Hepsinin anlamını öğrenmek istiyorum.
Bu sözlerin.
O sözleri bana 1953'te söylemiştiniz.
Ama bu...
...daha geçen yıl çıktı.
Siz de...
...bir oğlunuz olduğunu söylemiştiniz.
Neden çocukları öldürdünüz?
Ben çocukları öldürmedim.
Onları kurtarmak istedim.
Öleceğimi söylediniz.
Kanser olduğumu nereden bildiniz?
Beyaz Şeytan.
Onun kim olduğunu biliyor musunuz?
Senin akli dengen benimkinden de bozuk.
Neden bize adınızı hiç söylemediniz?
Kimsiniz sen?
Ulrich.
Ulrich Nielsen.
Ve gelecekten geldim.
İnsanlar benim palavra sıktığımı söylüyor.
Yazgı paradoksu diye bir şey duydunuz mu?
Hayır.
Yazgı paradoksunda
bir obje
ya da bilgi
gelecekten geçmişe geri gönderilir.
Bu yolculuk, sonsuz bir döngü yaratır
ve obje artık bu döngüde hiçbir yere ait değildir.
Vardır
ama aslında hiç yaratılmamıştır.
Şöyle söyleyeyim,
bu kitap zamanda yolculuk yapmış.
Ben daha onu yazmadan
gelip beni buldu.
Tüm mesele objenin doğuşu.
Başlangıç nerede? Başlangıç ne zaman?
Başlangıç diye bir şey var mı?
Dünya paradokslarla doludur.
Ama çoğu zaman onları görmezden gelmeyi seçeriz.
Bol şans ama konuşmuyor.
Hiç kimseyle.
Ondan bir şey öğrenebileceğinizi sanmıyorum.
Merhaba.
Adım Tiedemann.
Egon Tiedemann. Beni hatırladınız mı?
Geçen yıl sizi ben tutuklamıştım.
Size sormak istediğim birkaç şey var.
Dopplerlerin oğlu evine döndü.
Helge neredeydi, öğrenmek istiyorum.
Suç ortağınız mı var?
Benimle konuşursanız
buradaki durumunuzu etkileyebilir bu.
Aldığı ilaçlar yüzünden.
Onu sakinleştirmek zorundayız.
Adını hiç söyledi mi peki?
Bildiğim kadarıyla hayır.
Adım, Ulrich Nielsen.
MADS NIELSEN (12) KAYIP
MADS NIELSEN VAKASI: POLİS BİR ŞEY BULAMADI
WINDENLI ÇOCUK İZ BIRAKMADAN KAYBOLDU
REFERANS DOSYASI MICHAEL KAHNWALD
SORGU DÖKÜMÜ
Adı bilinmiyor.
Yaşı dokuzla 11 arası.
Babasının adının Ulrich Nielsen olduğunu iddia ediyor.
Bana buraya asıl geliş sebebinizi
söylemeyecek misiniz?
Nasıl çalıştığını öğrenmek istiyorsunuz.
Nereden bildiniz?
Günün birinde buraya geleceğinizi söylemişti.
Size cihazın nasıl çalıştığını anlatmamı söylemişti.
Aslında...
...bizzat siz söylediniz.
Gelecekteki hâliniz.
Paradoks şu ki, kısa süre öncesine kadar
tüm bunları size açıklamam mümkün olmazdı.
Ama geçen yıl
biri bana her şeyi açıkladı.
Bir başka...
...zaman yolcusu.
Sanırım hepsini biliyordu.
Şu içinde bulunduğumuz ana kadar
yaşanacak her şeyi biliyordu.
Size, yani kendisine,
cihazın işleyişini
anlatabilmem için
buraya geleceğinizi biliyordu.
Epey tuhaf davranıyor.
Sanki içi boş, sadece bir görüntüden ibaret.
Zaten çok zeki bir çocuk değildi ama şimdi aptal sanmanız işten değil.
Beni korkutuyor.
Bernd de yokken bu durumla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum.
Belki de şeytan onu eli geçirdi.
Lütfen ona bir bakın
ve her şeyin yolunda olduğunu söyleyin bana.
Tek kelime bile etmedi mi?
Helge, aşağı gel. Seninle konuşmak isteyen biri var.
Zaman hep yanında.
Nereye gidersen git.
Onu beraberinde götürüyorsun.
O da seni yanına alıyor.
Yaptığın ve söylediğin her şeyi görüyor ve duyuyor.
Annen senin için endişeleniyor.
Endişelenmesine gerek olmadığını gösterelim mi?
Bana şunu okumanı istiyorum.
Okur musun?
"Sen benim sığınağımsın,
kalkanımsın.
Senin sözüne umut bağlarım."
Konuşuyor.
Ona biraz zaman verin.
Kelimelerini büyük bir dikkatle seçtiğinden eminim.
Sende kalabilir.
Biraz daha oturmaz mısınız?
Oğlunuz geri döndü.
Koynunuza.
O bir mucize.
Bunu unutmayın.
Burada ne işin var?
Sadece eski dosyalarda kalan
bazı boşlukları doldurmaya çalışıyorum.
Vakaların kapanması için.
Çocukla konuşmak istiyorum.
Michael şu an uyuyor.
Gün ortasında mı?
Kendini iyi hissetmiyordu.
Sana ailesiyle ilgili hiçbir şey söyledi mi?
Michael hepsini ardında bırakmak istiyor.
Artık yeni bir hayatı var.
Sana hiç anne babasının adını söyledi mi?
Adını?
Ya da göbek adını?
Peki Ulrich adı geçti mi?
Ondan da mı hiç bahsetmedi?
Acaba hiç...
...Beyaz Şeytan diye bir şeyden bahsetti mi?
Hayır.
Bana bu soruları sormandaki maksadı anlamıyorum.
Onunla yarın konuşurum, olur mu?
-Olur. -Güzel.
Aklına başka bir şey gelirse
beni ara.
Tamam.
UYKU HAPI
Ben...
Uyku düzenim yine bozuldu da.
Kâbuslar falan.
Son bir şey daha.
Sende çocuğun fotoğrafı var mı?
Dosyaya koymak için.
Sadece dosya için, değil mi?
Sadece dosya için.
Burada ne işin var?
Seni Claudia mı yolladı?
Adam seni geri alır sanıyorsan yanılıyorsun.
Sen tarafını seçtin.
Artık kurtuluşun yok.
Son sayfaların yerini biliyorum.
Adam'ın onları ne zamandır aradığını da biliyorum.
Sence o sayfalar için her şeyi yapmaz mı?
Söylediklerine inanmıyorum.
Sana onların yerini asla söylemez.
Claudia hepsini yanında taşıyor.
Karşılığında Adam'a, dönmek istediğimi söyleyeceksin.
Yeni döngü başlamadan.
Kadını kurban mı ediyorsun?
Öz kardeşinden bu şekilde nefret edemezsin.
Bunu bir barış hediyesi olarak gör.
Gel!
Biri sizi görmeye geldi.
Tamam, buyursun.
Girebilirsiniz.
Yardımcı olabilir miyim?
Bir göz kahverengi, bir göz mavi.
Nadir görülür.
Kızımdaki gibi.
Fazla iyi bir insansın.
Ama hep öyleydin.
Dünya seni hak etmiyor.
Affedersiniz...
Tanışıyor muyuz acaba?
Sana bir şey söylemem gerektiği için geldim.
Çok üzgünüm.
Ne için üzgünsünüz?
Her şey için.
Bunların hiçbirini hak etmedin.
Ama bazen en sert darbeleri iyiler alır.
Dediklerinizi anlamıyorum.
Bir gün anlayacaksın.
O gün geldiğinde bilmeni istiyorum ki
yaşananlar bu şekilde geliştiği için çok üzgünüm.
Ya tam şu anda bana neyden bahsettiğinizi anlatırsınız
ya da derhâl gitmenizi isteyeceğim.
Çok üzgünüm. Gerçekten.
Bayan Tiedemann, tüm gün size ulaşmaya çalıştım.
Basın mensupları bir saatten fazladır bekliyor.
Ve...
Ve?
Toplantıyı yarın sabah on buçuğa erteledim.
Sonra sendika temsilcileriyle görüşeceksiniz.
Bütün randevuları iptal et.
Bir şey daha var. Babanız...
Buraya geldi.
Onu nereye alayım, bilemedim.
Burada ne işin var?
Neden önden aramadın?
Seninle konuşmak istedim.
-Uzun sürmez. -Hiç uygun bir zaman değil.
Buraya öylece gelemezsin.
Sekreterimden ikimize de uyacak bir randevu al lütfen.
-Mesela haftaya. -Kanserim.
Prostat.
Seni endişelendirmek istemedim.
Ama kanser yayıldı.
Ve bunu bilmenin
en iyisi olacağını düşündüm.
Ben...
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Önemli değil.
Sadece bilmeni istedim.
Artık gideyim.
Eminim işin başından aşkındır.
Baba.
-Dönmüşsün. -Merhaba çokbilmiş prensesim.
Annen nerede?
Üzgün görünüyorsun.
Sır tutabilir misin?
Galiba bugün bir cadı gördüm.
-Cadı diye bir şey yoktur. -Var.
Bu bayağı cadıydı.
Tipi nasıldı?
Uzun, beyaz saçları vardı.
Kitaplardaki gibi.
Peki sana ne söyledi?
Üzgün olduğunu söyledi.
Bu pek cadılık bir laf değil.
Nereden bileceksin ki?
Daha önce cadı gördüğün yok.
Çiçekler anneme mi?
Evet.
Sen fazla iyi birisin baba.
Dünya seni hak etmiyor.
Her şey yolunda mı?
Evet.
Dejavu yaşadım sadece.
Bir insanın hayatta başına gelebilecek en kötü şeyin
evladını kaybetmek olduğunu sanırdım.
Ama o konuda bir şey yapamayız.
Onlardan ne kadar kopmamaya çalışırsak çalışalım
er ya da geç yine gidiyorlar.
Ebeveynler...
Ve çocuklar...
Sadece hayatlarının bir bölümünde ortak bir yolu paylaşıyorlar.
Sonunda da
birbirlerinden kilometrelerce uzaklaşıyorlar.
Geçen kış
Winden'a bir çocuk geldi.
Kimliği meçhul.
Zamanında söylediği çok tuhafıma gitmişti.
Mantıksız olduğunu biliyorum ama...
Belki de kanserim yüzünden delirmeye başladım bile.
Bu çocuğu tanıyor musunuz?
O burada mı?
Nerede?
Burada olduğunu biliyor muydun?
Başından beri biliyor muydun?
Nerede o? Nerede?
Söylesene!
Oğlum nerede?
Bırakın beni!
Mikkel nerede?
Bugünlük kapattım.
Siz miydiniz?
Ben...
Henüz...
Henüz hazır değil.
Hazır olması için 33 yıl geçmesi gerekiyor.
Bu şey...
Taslaklar...
Ne olduğunu tam anlamadım.
Bunu daha önce görmüştüm.
ZAMANDA YOLCULUK
Hayatımız boyunca yolculuğumuz bizi nereye götürecek, merak ederiz.
Bu sizin.
-Sizde kalsın. Bana lazım değil. -Neden bana veriyorsunuz?
Yakında öleceğim.
Ben...
Anlamıyorum.
Anlayacaksınız.
Bir gün.
O zaman tekrar karşılaşacağız.
Siz ölmeden yani.
Hayır. Sonrasında.
Bu...
Bu nasıl mümkün olabilir?
Zaman, illüzyondan ibarettir.
Geldiğimde bana cihazı açıklamanız gerekecek.
Ne işe yarıyor, bilmiyorum. Niye işe yaradığını söylemiyorsunuz?
Çünkü siz de cihazın işlevini başkasından öğrendiğinizi söylediniz.
Her şey her zamanki gidişatında yaşanacaktır.
Ama ben size bir şey demedim.
Kimse bana bir şey açıklamadı.
Henüz değil.
Gelecekte açıklayacak.
Yakında tüm bunlar sona erecek.
Ama o zamana kadar her şeyin olduğu gibi kalması gerek.
Durun biraz. Lütfen.
ZAMANDA YOLCULUK
Ona güvenebileceğini sandın.
Sana ihanet etti.
Tereddüt bile etmeden.
Her şeyimi aldın.
Öleceksin.
Savunduğun her şeyle birlikte.
Öleceğimi biliyorum.
Ama bu oyunu kaybedecek miyim acaba?
Yoksa tüm bunlar, seninle karşılaşmamız, sen ve o elindeki silah,
nasıl oynayacağını hâlâ öğrenemediğin oyunun bir parçası mı?
Sözlerinle aklımı çelebileceğini mi sanıyorsun?
Artık piyonlarından biri değilim.
Ama hâlâ Adam'ın piyonusun.
Sana vadettiği cennet bir yalandan ibaret.
Size özgürlük hayali satıyor.
Gerçekten özgür müsün, kendine sor bakalım.
Gerçekten özgür olsan
bir seçeneğin olurdu.
Seçeneğin var mı?
ORMANDA KİMLİĞİ BELİRSİZ BİR KADIN CESEDİ BULUNDU
Bu olamaz.
Charlotte?
Olamaz...
Hayır, bu doğru değil.
Bu doğru değil.
Ne kadar mücadele etmek istesek de
taşıdığımız kanla birbirimize bağlıyız.
Ailelerimizden soyutlanabiliriz,
onların yürüdüğü yolu anlamıyor olabiliriz.
Ama sonunda yine de ailemiz için her şeyi yaparız.
Hepimizin hayatını
birbirine bağlayan ortak bir nokta işte.
Sayfalar onda mıydı peki?
O kadın hak ettiğini buldu.
Nihayetinde hepimiz
hak ettiğimizi buluruz.
Alt yazı çevirmeni: Orhan Cevher