‪(มนุษย์เลือกทำตามเจตจำนงตัวเองได้ ‪แต่เลือกเจตจำนงของตัวเองไม่ได้)
‪(อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์)
‪ถ้าหากเรารู้ว่า
‪เรื่องราวจะจบลงอย่างไร
‪และการเดินทางจะพาเราไปที่ไหน
‪เราจะยังตัดสินใจเหมือนเดิมไหม
‪หรือเราจะเลือกทางอื่น
‪จะหลีกหนีจากโชคชะตาของเราได้ไหม
‪สิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในเรา
‪จะนำเราไปสู่จุดจบแบบเดิม
‪ราวกับมือที่มองไม่เห็นหรือเปล่า
‪ทางที่เราเลือกมันสำคัญด้วยเหรอ
‪ในเมื่อสุดท้ายแล้ว
‪เราก็เดินมาเจอตัวเอง
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เดจาวู)
‪เดี๋ยว มาร์ธา เป็นไปไม่ได้ ฉัน...
‪- ฉันไม่เข้าใจ ‪- เราไม่มีเวลาแล้ว
‪เธอมาจากช่วงเวลาไหน
‪คำถามไม่ใช่จากช่วงเวลาไหน
‪คำถามคือโลกไหน
‪เรามาที่นี่ได้ยังไง
‪ฉันถามว่าเรามาได้ยังไง
‪เธอไม่ใช่มาร์ธา
‪เธอเป็นใคร
‪วันนี้คือจุดเริ่มต้นทุกอย่าง
‪วันที่เราเจอกันครั้งแรก
‪หมายความว่าไง
‪หมายความว่านายกับฉัน...
‪โลกของนายกับโลกของฉัน...
‪ร้อยเกี่ยวกันเป็นปมที่ไม่สามารถคลายออกได้
‪โลกของเธอเหรอ
‪โลกของเธออะไรกัน
‪ฉันจะแก้ไขมันเอง
‪- ฉันสัญญา ‪- เดี๋ยว เธอจะไปไหน
‪ทำไมฉันถึงต้องมาที่นี่
‪(วันที่ 4 พฤศจิกายน 2019)
‪มิคเคล วางไว้ก่อน
‪- อรุณสวัสดิ์ ‪- ไม่แปลกใจเลยที่นอนไม่หลับ
‪เขาเป็นอะไร
‪ฝันร้ายอย่างเคยนั่นแหละ
‪มิคเคล พอแล้ว
‪มันอาจจะไม่ใช่ฝันก็ได้นะ
‪แต่ตอนนี้แหละคือความฝัน ‪และพวกเราก็ไม่ใช่ความจริง
‪เคยคิดดูบ้างไหม
‪ตลกตายละ
‪ให้ตาย เบื่อไฟตกจริงๆ
‪ส่งเนยมาหน่อย
‪เร็วเข้ามิคเคล เตรียมตัวเลย
‪ชามด้วย
‪มักนุสตื่นหรือยัง
‪- มาร์ธา ตอนนี้มักนุสตื่นหรือยัง ‪- ไม่รู้ค่ะ
‪- บ้าหรือเปล่า ‪- แค่อยากรู้ว่าจริงหรือฝัน
‪มักนุส
‪เดี๋ยวก็สายหรอก
‪นี่
‪มักนุส จะลงมาหรือจะให้แม่ขึ้นไป
‪เดี๋ยวลงไปแล้วครับ
‪- ไอ้บ้า ‪- ใครถึงก่อนชนะ อรุณสวัสดิ์ครับแม่
‪- บ้าเอ๊ย ‪- อรุณสวัสดิ์
‪ให้แม่ไปส่งไหม
‪เดี๋ยวฝนจะตกนะ
‪ไม่ค่ะ เดี๋ยววันนี้หนูกลับดึกนะ ต้องมีซ้อมด้วย
‪อย่าลืมนะ ตั้งแต่พรุ่งนี้ต้องไปอยู่บ้านพ่อ
‪แย่ชะมัด
‪อรุณสวัสดิ์ คนขี้เซา
‪เมื่อคืนฉันหลับๆ ตื่นๆ อีกแล้ว
‪ทำไมถึงไปนานจัง
‪เปิดเรียนวันแรก ร้านขนมปังคนเยอะ
‪วันสิ้นโลกใกล้เข้ามาแล้ว
‪อยู่อีกหน่อยสิ
‪ผมสายแล้ว
‪เจอกันตอนเย็นนะ
‪อูลริค
‪ฉันรักคุณ
‪คุณสวยมาก
‪(คนหาย เอริค โอเบนดอร์ฟ)
‪(สัปดาห์ละครโรงเรียน)
‪ฉันชนะ
‪ยินดีต้อนรับกลับนรก
‪แค่เพราะนายโง่จนไม่เห็นว่าการศึกษาคือ ‪ทางเดียวที่จะหนีจากเมืองเน่าๆ นี้
‪ก็ไม่ได้แปลว่าทุกคน ‪จะต้องมีความคิดโง่ๆ เหมือนนาย
‪- พักหายใจบ้างก็ดีนะ ‪- ใช้สมองคิดบ้างก็ดีนะ
‪- ว่าไง ‪- ว่าไง
‪- เห็นคีลีอันไหม ‪- ไม่เห็นเลย
‪จะพยายามไปทำไม
‪สุดท้ายเราก็ตาย
‪แน่ใจนะว่านายไม่ใช่ลูกเก็บมาเลี้ยง
‪แน่ใจนะว่าเธอไม่มีแท่งเสียบตูด ‪ที่ควรจะไปให้หมอผ่าออก
‪- งี่เง่า ‪- เธอนั่นแหละ
‪- ไง มาร์ธา ‪- คีลีอัน
‪มีข่าวเรื่องเอริคบ้างไหม
‪ไม่เลย
‪น่าขนลุกอยู่นะ
‪อรุณสวัสดิ์
‪ขอให้นักเรียนทุกคนไปรวมกันที่ยิม ‪เพื่อประชุมคาบเรียนแรก
‪เรื่องน้องชายนายแน่ๆ
‪นี่ก็ผ่านมาสองสัปดาห์แล้ว ‪เขาไม่เคยหายไปนานแบบนี้
‪ปกติจะส่งข้อความมาหา บอกว่าทนที่บ้านไม่ไหว
‪แต่ครั้งนี้ ไม่มีอะไรเลย
‪ไปเถอะ ไม่อย่างนั้นแม่จะโมโหเอา
‪(คนหาย เอริค โอเบนดอร์ฟ)
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪(แจ้งข้อมูลได้ที่ตำรวจวินเดน)
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪เขาไม่พูดอย่างอื่นเลยตั้งแต่เช้า
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪ไปหาหมอเป็นไงบ้าง
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪ปกติดี แค่ตรวจธรรมดา
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪สายแล้ว ฉันต้องรีบไปก่อน แค่มาเอาของที่ลืมไว้
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪ติ๊กต่อก
‪(ตำรวจ)
‪เอริค โอเบนดอร์ฟ หายตัวไปตั้งแต่ 22 ตุลาคม
‪เกือบสองสัปดาห์แล้ว ไม่มีร่องรอยหรือพยานใดๆ
‪การสอบถามเพื่อนบ้าน ‪ก็ไม่ได้หลักฐานใหม่เพื่อช่วยไขคดี
‪ใครพอจะรู้อะไรบ้างไหม
‪เรายังไม่ได้ตารางเข้างาน ‪จากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์เลย
‪ถ้าแบบนั้นก็ลองตามดู ลองไปคุยกับทีเดอมันน์
‪- เวิลเลอร์ ตรวจสอบรอยยางนะ ‪- ได้ครับ
‪- ยันโควสกี ไปคุยกับพวกโอเบินดอร์ฟอีกที ‪- ค่ะ
‪เขาอาจจะแค่หนีไปเอง
‪ไม่น่าจะใช่ครั้งแรกหรอก
‪คือว่า หลุมดำ...
‪เกิดขึ้นจากบริเวณศูนย์กลางยุบเข้าหาตัวมันเอง
‪ประกอบไปด้วยนิวตรอน
‪(รูหนอน)
‪เป็นสสารนิวตรอน
‪แต่ไม่เพียงเท่านั้น
‪เมื่อดาวฤกษ์ที่มวล ‪มากกว่าดวงอาทิตย์สามเท่าดับลง
‪มันก็จะระเบิดออก
‪ไม่สิ มันยุบเข้าไป
‪นั่นแหละหลุมดำ
‪และ...
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ว่าไง
‪เด็กใหม่เหรอ
‪ผมโยนาส
‪แน่ใจเหรอว่าชั้นเรียนนี้
‪ไม่เห็นมีแจ้งว่ามีนักเรียนใหม่
‪ไม่มีลายเซ็นครับ
‪ก็ได้
‪บาร์โทสซ์ ว่าต่อเลย
‪ครับ
‪ดังนั้นก็จะมีหลุมดำ
‪ซึ่งมีแรงโน้มถ่วงดึงดูดมหาศาล
‪ทุกอย่างที่ลอยอยู่รอบมันจะถูกดูด ‪และถูกลากเข้าไปข้างใน
‪นั่นคือดาวฤกษ์ดวงอื่น ดาวเคราะห์ แสงก็ด้วย
‪แรงโน้มถ่วงนั้นแข็งแกร่งมาก
‪แม้แต่แสงก็ถูกดูดเข้าไปด้วย
‪เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว จะไม่มีอะไรออกมาได้
‪จึงไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
‪อาจไม่มีอะไร หรืออาจเป็นโลกใหม่
‪โลกที่ไม่มีอะไรเหมือนกับโลกของเรา
‪ฉันแค่ขอให้คุณทบทวน ‪ตารางเข้างานของพนักงานคุณ
‪เอริคถูกพบครั้งล่าสุดที่ถนนในป่า
‪ถ้ามีตารางงานนี้
‪เราจะตรวจสอบพาหนะของพนักงาน ‪กับรอยยางที่เราเจอได้
‪คุณมีคำสั่งศาลหรือเปล่า
‪เราขอความร่วมมือค่ะ
‪ไม่ใช่คำสั่ง
‪ผมจะลองให้คนไปหาดู
‪คุณเป็นไงบ้าง
‪ก็พอทน
‪โอเคค่ะ
‪ฉันสงสัย...
‪คุณคิดว่าเอริคอาจจะเข้าไป ‪ในบริเวณโรงไฟฟ้าไหม
‪มีบางส่วนของถ้ำที่อยู่ใต้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์
‪เป็นไปไม่ได้
‪ทางเข้าตรงนั้นถูกปิดมาหลายปีแล้ว
‪ไม่มีใครเข้าไปได้
‪โอเคค่ะ
‪ขอแจ้งว่ากิจกรรมทั้งหมดในช่วงบ่าย
‪หลังจากสี่โมงเย็น ถูกยกเลิก ‪เนื่องจากมีประชุมผู้ปกครอง
‪ยกเว้นงานละคร ซึ่งจะซ้อมตามแผนการเดิม
‪แต่ให้ออกจากหอประชุมเร็วกว่าเดิมหนึ่งชั่วโมง
‪หนังสือพิมพ์โรงเรียนจะประชุมที่ร้านเยาวชนวันนี้
‪โดยมีคุณฮ็อพฟ์คอยดูแล
‪คาธารีนา
‪มาทำอะไรที่นี่
‪- ฉันอยากเจอเธอ ‪- อือ
‪ฉันไม่รู้...
‪ฉันรู้ว่าอูลริคกับเธอ...
‪อูลริคกับลูกๆ เป็นส่วนหนึ่งของเขา
‪ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันจะไม่ไปขวางเรื่องนั้น
‪มีน้ำใจจริงๆ นะ
‪เมื่อเช้าอูลริคไปหาหรือเปล่า
‪เขาอยากเอาของไปให้
‪ของอะไร
‪ไม่รู้สิ
‪ของสำหรับการเรียน ให้เด็กๆ
‪ไม่นะ
‪เขาคงจะลืม
‪อย่าลืมส่งงานนำเสนอสัปดาห์หน้า
‪ไม่มีข้อยกเว้นนะ
‪มีอะไรเหรอ
‪เธอไม่ได้บอกว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่
‪เรารู้จักกันเหรอ
‪เธอไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
‪จะมาไหม
‪(แอรีแอดนี ละครเวที)
‪โยนาสใช่ไหม
‪มีอะไรหรือเปล่า
‪วันนี้วันที่เท่าไหร่ครับ
‪วันที่ 4 พฤศจิกายน
‪ปีอะไรครับ
‪ปี 2019
‪ฉันไม่เข้าใจว่า...
‪แม่ครับ
‪ว่าไงนะ
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪(ตำรวจ)
‪ชาร์ล็อตเทอ
‪เราต้องหยุดได้แล้วนะ
‪เมื่อเช้าคุณไม่เห็นพูดแบบนี้
‪อูลริค ที่นี่ไม่ได้
‪ขอโทษครับ
‪มีอะไรเหรอ
‪คือว่า...
‪รอยยาง
‪มีรถเก๋ง 47 คัน กับรถบรรทุกสองคัน
‪เฉพาะที่วินเดน ‪ก็มีรถจดทะเบียน 21,000 คันแล้ว
‪แล้วจะให้ผมทำอะไรล่ะ
‪คือว่า...
‪ไม่รู้ครับ
‪ฉันได้ตารางเข้างานโรงไฟฟ้ามาแล้ว ‪เราลองตรวจสอบดูได้
‪เวิลเลอร์
‪จากเวลานั้น ฉันรู้ว่าไม่มีอะไรเปลี่ยน
‪ทุกสิ่งคงเดิม
‪วงล้อยังคงหมุนไป
‪หมุนไปเป็นวงกลม
‪หนึ่งชะตาพันผูกเข้ากับอีกชะตา
‪เส้นด้าย
‪แดงดั่งเลือด
‪ยึดเหนี่ยวการกระทำของเราไว้ด้วยกัน
‪ปมนั้นมิอาจคลายออกได้
‪หากแต่ถูกตัดขาดได้
‪เขาตัดด้ายของเรา
‪ด้วยมีดแสนคม
‪แต่ก็ยังมีสิ่งที่หลงเหลืออยู่ ที่มิอาจตัดขาดได้
‪สายสัมพันธ์ที่มองไม่เห็น
‪เขากระตุกมันเข้ามาคืนละหลายหน
‪แล้วฉันก็ตื่นขึ้น ณ จุดเริ่ม ‪โดยรู้ว่าไม่มีอะไรสูญสลายไป
‪ทั้งหมดยังคงอยู่
‪เพราะดวงตาและหัวใจพวกเขามืดบอด
‪จึงถูกลงทัณฑ์จากบาป
‪ตอนนี้
‪สิ่งที่ดิ่งลงสู่โลก
‪สิ่งที่เคยอยู่บนโลกเปลี่ยนรูปร่างไปแล้ว
‪เผยให้เห็นโฉมหน้าที่พิกลพิการ
‪หาใช่สิ่งอื่นใดไม่ แต่คือการดูหมิ่น ‪ที่ประกอบเป็นตัวเป็นตน
‪ดีมาก พอแค่นี้แหละ
‪วันนี้เราต้องเลิกเร็ว
‪เก็บของด้วยนะ เดี๋ยวจะมีประชุมผู้ปกครอง
‪ขอบคุณค่ะ
‪สามทุ่มที่สะพานนะ อย่าลืม
‪มาร์ธา
‪ฉันไม่รู้นายต้องการอะไร ‪ฉันไม่อยากยุ่งกับนายด้วย เข้าใจนะ
‪ไปให้พ้น
‪ฟังฉันก่อน เธออาจไม่รู้จักฉัน
‪- วันนี้ 4 พฤศจิกายน มิคเคล... ‪- อะไร มิคเคลไหน
‪มิคาเอล คาห์นวัลด์ สามีฮันนาห์ ‪เขาไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
‪สามีฮันนาห์อะไรล่ะ ล้อกันเล่นเหรอ
‪ฉันไม่รู้จักมิคาเอล คาห์นวัลด์
‪สามีของฮันนาห์ก็พ่อฉันไง เขาชื่ออูลริค
‪ฉันไม่รู้ว่านายมีเรื่องอะไร ‪แต่ไสหัวไปได้ละ จบนะ
‪เดี๋ยว อย่าเพิ่งรีบ
‪ฉัน
‪รักเธอ
‪ฉันรักเธอ
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪มันจะ
‪เกิดขึ้นอีกครั้ง
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪แม่คะ
‪พ่อคะ
‪มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‪มันจะ
‪เกิดขึ้นอีกครั้ง
‪ติ๊กต่อก
‪- ปู่คะ เป็นอะไรหรือเปล่า ‪- ติ๊กต่อก
‪ติ๊กต่อก
‪จุดเริ่มต้นคือจุดจบ
‪และจุดจบคือจุดเริ่มต้น
‪ติ๊กต่อก
‪(เรกีนา ทีเดอมันน์ ‪ชาตะ 1 ส.ค. 1971 มรณะ 2 ก.ย. 2019)
‪มีอะไรให้ช่วยไหม
‪ตามหาใครอยู่หรือเปล่า
‪ผมอยากรู้ว่าใครคนหนึ่งถูกฝังอยู่ที่นี่รึเปล่า
‪ใครล่ะ
‪คาห์นวัลด์
‪มิคาเอล คาห์นวัลด์
‪มีแต่ดานีเอล คาห์นวัลด์ ตายเมื่อปี 1964
‪ไม่มีมิคาเอล คาห์นวัลด์
‪อาจจะเป็นเหตุผลที่ผมมาที่นี่
‪มันจะได้ไม่เกิดขึ้น
‪เกิดอะไรเหรอ
‪ฉันรู้จักนายไหม
‪เหมือนเคยเห็นนายมาก่อนนะ
‪นี่ รอเดี๋ยวสิ
‪ชื่ออะไรล่ะ
‪(วันที่ 21 กันยายน 1987)
‪สวัสดีครับ
‪มีอะไรให้ช่วยไหม หลงทางมาแน่เลย
‪กุญแจหลัก
‪ของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์
‪นี่เล่นมุกใช่ไหม
‪คุณเก็บมันไว้
‪คิดว่าตลกมากเหรอ
‪ถ้าไม่ไป ฉันจะแจ้งตำรวจ
‪ตำรวจ...
‪ต้องการอะไรจากผม
‪ไม่มีสิ่งใดสูญเปล่า
‪ไม่ว่าจะลมหายใจ
‪ย่างก้าว
‪คำพูด
‪หรือความเจ็บปวด
‪ปาฏิหาริย์ชั่วนิรันดร์
‪ของท่านผู้นั้น
‪พวกคุณเป็นใครกันแน่
‪วันนี้ตำรวจมาที่นี่
‪รู้นะว่าต้องทำอะไรบ้าง
‪คีลีอันเหรอ
‪เลิกล้อเล่นได้แล้ว
‪นี่อะไรกัน
‪นายมาที่นี่ทำไม
‪ฉันไม่ได้อยากให้เธอกลัว
‪- ทำไมถึงบอกว่าเรารู้จักกัน ‪- ก็เรารู้จักกันจริง
‪แต่เป็นช่วงเวลาอื่น
‪หมายความว่าไง
‪เธอเคยเห็นทั้งหมดนี่มาแล้ว
‪แสงไฟ
‪ป่า ตัวฉัน
‪มันคือเดจาวู
‪หรือจุดบกพร่องในเมทริกซ์
‪อะไรนะ
‪ฉันรู้แล้วว่าฉันมาที่นี่ทำไม
‪รู้ว่าเธอไปพาตัวฉันมาทำไม
‪ฉันจะได้เปลี่ยน
‪เปลี่ยนอะไร
‪เขาเป็นใคร
‪- มิคเคลอยู่ไหน ‪- มิคเคลเหรอ
‪มิคเคลไม่อยู่กับนายเหรอ
‪ตาบอดหรือเปล่า
‪เขามาทำอะไรที่นี่
‪เธอพาเขามาด้วยเหรอ
‪นี่มันอะไรกัน
‪- นายรู้จักน้องฉันได้ไง ‪- เป็นไปไม่ได้
‪นายพาเขามาด้วย ไฮเดอที่เป็นพี่เลี้ยงเขาป่วย
‪เขาไม่อยากอยู่บ้าน ก็เลยตามมาด้วย
‪พูดบ้าอะไรไม่เห็นรู้เรื่อง
‪แต่มิคเคลโตพอจะดูแลตัวเองได้
‪ทีนี้ก็ไสหัวไปได้แล้ว
‪ไปซะไอ้เพี้ยน
‪มาเร็ว
‪มาร์ธา
‪(ตำรวจ)
‪ชาร์ล็อตเทอ ผมจะไปประชุมผู้ปกครอง
‪ผมไปส่งคุณให้ได้นะ
‪ดีเลย
‪- จัดการกันต่อนะ ‪- ได้สิ
‪ทำไมเขาทำเหมือนรู้จักเธอ
‪- รู้จักเขาเหรอ ‪- ไม่รู้
‪จะรู้จักได้ไง
‪รู้ไหมว่านอสตราดามุสทำนายว่าโลกจะแตกปีนี้
‪ไร้สาระ
‪ไม่นะ จริงๆ
‪วันสิ้นโลกมันใกล้เข้ามาแล้ว
‪โชคดีที่ฉันมีแฟนที่มีหลุมหลบภัยของตัวเอง
‪อะไรนะ
‪ไม่มีอะไร
‪โอ๊ย
‪อะไร
‪คิดว่าจะเจออะไรที่นี่จริงเหรอ
‪ช่วงฤดูร้อน เอริคมาค้างคืนที่นี่อยู่บ้าง
‪ตำรวจอาจพลาดอะไรไปก็ได้
‪เคยได้ยินเรื่องปีศาจถ้ำไหม
‪- อย่าพูดไร้สาระน่า ‪- ไม่ไร้สาระ
‪ประมาณร้อยปีก่อน
‪หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ‪มีคนทำการทดลองกันในนั้น
‪การทดลองแบบไหนล่ะ
‪- นั่นมันอะไร ‪- อะไรกัน
‪เวรแล้ว
‪ในถ้ำมีอะไร
‪- มันคืออะไร ‪- เวรแล้ว
‪- บ้าจริง ‪- อะไรกัน
‪- บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น ‪- วิ่ง
‪- ไฟฉายเป็นอะไร ‪- ไปเร็ว
‪- รีบไปจากนี่เร็ว ‪- มาร์ธา
‪- มาร์ธา มาเร็ว ‪- รีบไป
‪วิ่งเร็ว วิ่ง
‪คีลีอัน
‪มาร์ธา
‪- จบหรือยัง ‪- น่าจะ
‪นั่นอะไร
‪นั่น นั่นมันอะไร
‪พระเจ้า
‪เวรเอ๊ย
‪เวร
‪เวรแล้ว เวร
‪เวรเอ๊ย
‪- เขาตายแล้วเหรอ ‪- เวรเอ๊ย
‪น่าจะตายแล้วนะ
‪ใคร นั่นใคร
‪(มัดส์ นีลเซน เกิด 4 ธันวาคม 1973)
‪มัดส์ นีลเซน
‪ฉันรอเวลานี้มาแสนนาน
‪รอให้เธอกลับมา
‪คุณเป็นใคร
‪มิคเคล
‪เขาไม่ได้ย้อนเวลามา
‪เขาจะไม่ได้เป็นพ่อเธอ
‪ส่วนเธอ
‪ก็จะไม่เกิดบนโลกนี้
‪โลกที่ไม่มีเธอ
‪นี่ไม่ใช่เหรอที่เธอต้องการ
‪แต่ถึงอย่างนั้น
‪โลกนี้ก็จะต้องพบกับชะตากรรมเลวร้าย ‪แบบเดียวกันกับโลกของเธอ
‪ทุกสิ่งจะพังทลาย
‪ในโลกนี้ เช่นเดียวกับโลกของเธอ
‪ครั้งแล้ว
‪ครั้งเล่า
‪เพราะเธอ
‪และเพราะฉัน
‪มาร์ธา
‪(ทันน์เฮาส์)
‪(วันที่ 21 กันยายน 1888)
‪โยนาส
‪เธอยังไม่ตาย
‪ฉันไม่ใช่มาร์ธา
‪ไม่ใช่มาร์ธาของคุณ
‪หมายความว่าไง
‪ฉันมาเพื่อช่วยคุณหาจุดเริ่มต้น
‪สิ่งสิ่งนั้น
‪ที่เป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
‪ในโลกของคุณ
‪และโลกของฉัน
‪คำบรรยายโดย รัฐธรรมนูญ แก้วงาม