Dlaczego umieramy?
Czym jest śmierć?
Da się jej uciec, jeśli wiedzielibyśmy, kiedy nadejdzie?
Czy moment naszego odejścia jest z góry określony,
a śmierć jest częścią nieskończonego zegarowego mechanizmu?
Jedno nas jednak łączy.
Rodzimy się.
I umieramy.
Niezależnie od ścieżki, którą obierzemy pomiędzy.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ŻYCIE I ŚMIERĆ
Twoja ścieżka zawsze przyprowadzi cię tutaj.
Do Elisabeth.
Do mnie.
Czas okrutnie z nami pogrywa.
Podjęłaś już decyzję?
Jeszcze jeden dzień,
a będziemy mogli na zawsze rozwiązać ten supeł.
Ale musisz,
jak my wszyscy,
odegrać w tym swoją rolę.
Zakończysz to?
Evie nigdy się nie uda.
Jej świat nie zasługuje na ratunek
bardziej niż nasz.
DZIEŃ DO APOKALIPSY
Musimy iść do elektrowni.
Mamy mało czasu.
Jonas?
Nieważne.
Gdzie ty byłaś?
Szukaliśmy cię wczoraj cały dzień.
Kilian mówił, że byłaś u niego, a potem zniknęłaś.
A ty to kto?
Wszystko będzie dobrze.
Co się dzieje?
Muszę iść.
Czekaj przy wejściu.
Wyciągnę cię stąd dziś o 22,00.
Jeśli ktoś zapyta, co tam robisz, powiedz, że nie możesz spać.
Mama kończy zmianę o 17,00. Ma kartę do drzwi.
Zawsze wraca tą samą trasą.
Zabierzemy Mikkela.
Obiecuję.
Przepraszam.
Za wszystko.
W rok po tragicznych wydarzeniach w Czarnobylu
ukarano więzieniem pięcioro wysokich rangą pracowników elektrowni.
Tymczasem w niemieckich elektrowniach zwiększono kontrole bezpieczeństwa.
Charlotte. Już wróciłaś?
…niemieckie elektrownie są bezpieczne.
USA:
minister spraw zagranicznych Niemiec
zwrócił się do Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku
i naciskał na mocarstwa, by te podjęły kolejne kroki w sprawie rozbrojenia.
Bremerhaven:
niemiecki statek badawczy Polarstern ruszył do Antarktyki...
Zły dzień?
Celem jest zbadanie dziury ozonowej.
Zastanawiałeś się kiedyś, czy można cofnąć się w czasie?
Tak.
Myślałem o tym.
I?
Sądzisz, że to możliwe?
Że można się cofnąć i coś zmienić?
Jesteś już dorosła.
Wystarczająco dorosła.
Od bardzo dawna chcę cofnąć się w czasie.
Ale moje miejsce nie jest w przeszłości.
Ani w przyszłości.
Ale tutaj, z tobą.
To moi rodzice?
Mówiłeś, że nie masz zdjęć.
To nie jesteś ty.
Ani twoi rodzice.
To mój syn i jego żona.
I moja wnuczka.
Zginęli w wypadku samochodowym.
Tamtej nocy się obudziłem.
Usłyszałem hałas w sklepie na dole.
Były tam dwie kobiety. Wyglądały dziwacznie.
Miały ze sobą zawiniątko.
I to byłaś ty.
Powiedziały,
że tej nocy wszystko zostanie mi odebrane.
A jednocześnie dostanę wszystko.
Potem zadzwonił telefon.
Ciężarówka zepchnęła
auto mojego syna z mostu do rzeki.
Znaleziono tylko ciała syna i jego żony,
a mojej wnuczki...
nigdy nie odnaleziono.
Miałaś przy sobie
tylko to.
DLA CHARLOTTE
Nic nie rozumiem.
Kim są moi rodzice?
Charlotte...
Kim jestem?
Nie wiem.
- Charlotte? - Wpuścił mnie twój kolega.
Chcę zapytać o ciało w bunkrze.
Jeśli mogę.
Wszystko w porządku?
Chodzi o spotkanie w sprawie rozbiórki elektrowni.
Wszyscy się stresują. Za rok tego już nie będzie.
Nie sądziłem, że tak to się skończy.
Ale trudno. Na wszystko przychodzi pora.
Kiedy dokładnie przyjechałeś do Winden?
Jesienią 1986 roku.
Czemu pytasz?
A kiedy zacząłeś tu pracować?
W podobnym czasie.
Dostałaś rozkład zmian?
Zastanawiam się, czy je archiwizujecie.
Dawne rozkłady.
O jaki chodzi miesiąc?
Nie o miesiąc.
O rok 1986.
POLICJA
Cześć, Claudio.
Potrzebujemy ludzi!
Chodź.
Musimy iść.
Ja nie idę.
One nie żyją, tatusiu.
Po prostu ich
nie znaleźliśmy.
Jeśli żyją, dlaczego nie wróciły?
Dlaczego nas nie szukają?
One nie żyją.
Wszyscy nie żyją.
Nie chcę tego dłużej robić.
POLICJA
Jesteś z innego świata?
Czego tu szukasz?
Zaprowadzę cię do światła.
Istnieją dwie grupy,
które walczą o kontrolę nad podróżowaniem w czasie.
Światło i mrok.
Chcę, byś do nas dołączyła.
Do strony Evy.
Evy?
Sądziłaś, że możesz mu ufać. Ale nie możesz.
- O kim mówisz? - O Jonasie.
Należy do grupy mroku.
Jonas?
On nie żyje.
Nie.
Mylisz się.
Chce wymazać oba światy i zniszczyć supeł.
Jeszcze nie wie, że tego właśnie będzie chciał.
Ale każdy element jego podróży go do tego zaprowadzi.
Eva chce uratować oba światy.
Nie rozumiem.
Jonas mówił, że możemy to zmienić.
Zmodyfikować jeden element, a to zmieni cały świat.
Ty mu to powiedziałaś.
Starsza ty.
Sprzężenie zwrotne dodatnie.
Jonas otworzył przejście w 2020 roku.
Starszy Jonas wcześniej zamknął je w 2019.
Po tym, gdy otwarto je pierwszy raz latem 1986 roku.
Po każdym przejściu w tunelu został odpad cezu.
To pierwiastek czarnej materii.
Czas połowicznego rozpadu.
W każdym cyklu, w każdym z trzech momentów,
cez wraca do tunelu, zanim ulegnie całkowitemu rozpadowi.
Rośnie wykładniczo do nieskończoności.
Więc tak stworzono przejście.
I tak musi istnieć w nieskończoność.
Wszystko musi się powtórzyć.
Jonas musi przynieść materię do przejścia,
trzeba otworzyć beczkę w elektrowni, by rozpocząć apokalipsę.
Wszystko w tej pętli się powtarza.
Życie.
I śmierć.
UWAGA! STREFA BEZPIECZEŃSTWA NIE WCHODZIĆ
Co dokładnie jest w beczkach?
Nie wiem.
Ale coś się tu stało latem 1986 roku.
Jakiś wypadek.
A to, co po nim zostało,
ta substancja w beczkach...
pozwala na podróżowanie w czasie.
Dziś przyjedzie ciężarówka z beczkami.
Poczekamy do zmroku.
Cholera.
To nic, tylko zadrapanie.
Co jest?
Zadrapanie.
Ona je miała.
Martha, która mnie tu przeniosła.
Wszystko się powtarza.
Ona chciała to zmienić.
Ale nic się nie zmieni, jeśli staniesz się nią.
Dlaczego Eva skłamała?
Powiedziała, że da się go uratować.
Mój świat.
Nie wiem, jaki jest twój świat, ale ten jest mój.
Skoro mogę powstrzymać otwarcie beczek...
A jeśli ona właśnie tego chce?
Żeby to się powtórzyło?
Może nie chce, by nam się udało.
Może to my
do tego doprowadzamy.
- Po co miałaby tego chcieć? - Bo wszyscy kłamią!
Przez cały ten czas robiłem to, co kazali mi inni.
I tylko pogarszałem sprawę.
Muszę wrócić do Evy.
Chcę w końcu poznać prawdę.
Jonas, czekaj!
Potrzebujesz zaproszenia?
Wsiadasz czy nie?
Przepraszam. Jak długo pieszo zajmie mi dojście do Winden?
Lepiej się zastanów.
Winden jest jak czarna dziura. Raz wpadniesz i już nie uciekniesz.
Wszystko dobrze?
To skomplikowane.
Prawie wszystko takie jest.
Co tu robisz?
To skomplikowane.
Moja mama zmarła.
Mieszka tu mój ojciec.
Kilka dni temu nie wiedziałem nawet, kim jest.
Powiedziała mi
chwilę przed śmiercią.
Myślisz, że da się ożywić zmarłą osobę?
Niby w jaki sposób?
Dotrzeć do niej, zanim umrze.
Jestem Peter.
Charlotte.
Peter?
Już wróciłaś ze szkoły?
Nie poszłam.
Jak to nie poszłaś?
Co tu robisz?
Byłam u Aleksandra.
Gdy zniknął Mads, Helge pracował w elektrowni.
Skończył zmianę o 18,00, Mads zaginął około 18,21.
Chyba nie mówisz serio.
Nie wiem, czemu Helge to powiedział.
Ale nie ma nic wspólnego z Madsem ani z ciałem tego chłopca.
- Był z nami cały wieczór. - Może być zamieszany w dwa morderstwa.
- Ona nie jest głucha! - Erika ciągle nie ma.
Co ma znaczyć ten fenig?
Ulrich ma rację.
To wszystko się łączy.
Ulrich?
Wracam do biura.
Hej, czekaj.
Nie bój się.
Mieszkasz tu sama?
Pytam, czy mieszkasz sama.
Nie pamiętam, kiedy jadłem coś ciepłego.
Już czas.
Musisz dać jej odejść, Franzisko.
Nie można pozwolić Adamowi na rozwiązanie supła.
Musisz ich poprowadzić.
Jonasa.
Noah.
Elisabeth.
Nie rozumiem.
- Poprowadzić dokąd? - Tą samą drogą.
Znowu i znowu.
Trzeba utrzymać supeł.
Musisz zrobić wszystko, co się da, w swoim świecie. A ja w moim.
Jonas. Bądź mu przewodniczką.
A potem mu się postaw.
- Skąd mam wiedzieć, co zrobić? - Przeczytaj.
Jeszcze się zobaczymy.
W twoim świecie.
Niedługo.
Zaraz, czekaj!
Jonas?
A jeśli to prawda?
Może istnieć tylko jeden świat?
Twój albo mój?
Już dawno zdecydowałeś.
Chcesz wrócić.
Do swojego świata.
Nie tego chciałem.
Musisz mi uwierzyć.
Nie tego chciałeś?
Tego wczoraj...
też nie chciałeś?
To błąd.
Moje bycie tu jest błędem.
Więc to błąd, tak?
Śledzisz mnie?
Czego chcesz?
Daj kartę.
Oszalałaś.
Nie chcę cię zranić.
Daj mi kartę!
Znam cię. Rozpoznałam cię pierwszego dnia w szpitalu.
Skąd cię znam?
Mamo, przestań!
Coś ty powiedziała?
Nie jestem twoją matką. Przybyłaś z piekła.
Diabeł cię przysłał.
Nie jesteś prawdziwa.
Pozbyłam się ciebie.
Masz. Wejdź.
Ja wezmę resztę.
No...
to jesteśmy.
Zrobić nam gorącą czekoladę?
Jesteś głodny?
Michael?
Jesteś głodny?
Wszystko dobrze?
Ty krwawisz!
Mamo, co się stało?
Powiedz coś.
Co to jest?
To sprawka Ulricha?
Ty szmato.
Jesteś niewarta imienia, które nosisz!
Ciebie też powinnam była się pozbyć.
Co to za miejsce?
Tym się staniesz.
Adam i Ewa.
I wszystko zacznie się od nowa.
Okłamałaś nas.
Mieliśmy uratować dwa światy, a możemy tylko jeden.
Chyba że to też kłamstwo.
Chcę wrócić!
Już!
Do mojego świata!
Pewnie, że chcesz.
Ale nie możesz.
Jak to?
Człowiek żyje trzy razy.
Z końcem pierwszego razu
zostawiamy w tyle naiwność.
Z końcem drugiego...
niewinność.
A z końcem trzeciego
tracimy samo życie.
Twoje kończy się tu i teraz.
Co?
Wykonałeś zadanie, dla którego przysłano cię na ten świat.
Nic nie zrobiliśmy.
Kazała nam powstrzymać apokalipsę.
- Beczki w elektrowni... - Kiedyś zrozumiesz.
Gdy nadejdzie pora.
Kim jesteś?
Przykro mi.
Nie. Jonas!
Jonas, nie odchodź.
Proszę, nie mogę...
Proszę, Jonas.
Naprawię to.
Nie...
Napisy: Marta Przepiórkowska