LONDRES, INGLATERRA
Se o tipo se aparece no museo, por que nos persegue pola rúa?
- Tentabamos axudar. - Polo berro diría que non quere.
Deducíchelo ti soíño?
A súa máscara está maldita.
Se a destruímos, cruzará ao alén.
Boa! E como lla quitamos con el furioso?
Cortándolla.
Coitelo de ferro. Abúrao se tenta algo.
Cortamos a máscara, destruímola, el vai para o alén e caso cerrado.
Táctica de cebo e mistos.
Cómpreme o Arcano menor, volume 4. É un pequeno e morado.
Contén o feitizo do lume.
Xa, unha cousiña. Deixeino no despacho.
Charles, no teu macuto cabe un número infindo de cousas.
Non pensaba usalo.
Vamos!
Mi madriña.
Por aquí!
Hai que volver ao despacho!
Este non che é o despacho, meu.
Custa concentrarse nos espellos mentres foxes.
Esperemos que á pantasma da guerra tamén lle custe.
A verdade é que a clienta podía ser máis específica.
ONTE
A exposición é sobre a Gran Guerra e hai espíritos ligados á dor e á agonía.
Atrapados no pasado.
Eu axúdolles a cruzar. É o meu asunto pendente.
Coma nós, non? Pantasmas que resolven casos imposibles.
Acudo a vós porque hai unha pantasma descontrolada.
Quero que resolvades o problema.
Disque sodes os mellores.
Vale, e este espello?
- Desta estarás atento? - Estarei.
E vou atopar o despacho.
Vai.
Antes de que chegue o...
Velaquí estás.
Síntocho, meu.
Esa máscara apoderouse de ti...
Así que teño que quitarcha.
Edwin!
Apura, hostia!
Invoca a chama, fai desaparecer o espírito...
Edwin!
...préndelle lume!
Xa pasou, meu.
Gañaches a guerra.
Os rapaces estúdana no cole, si?
Fixéchelo xenial.
Hai que agocharse antes de que chegue Morte.
Ou levaranos a nós tamén.
Charles, que traballo tan ben feito.
Xa, quedei bastante satisfeito. Agás por cando me esganou.
Morte.
Xa está aquí.
Ola, Wilfred.
Desculpa, coñézote?
Xa nos coñecemos, si.
Claro, heime lembrar.
Levas demasiado tempo librando antigas batallas.
Morriches hai máis de cen anos.
Vin buscarte daquela.
Mais...
estabas moi confuso.
Cheo de ira e odio.
Agora véxote mellor.
Estás listo?
Onde... vou agora?
Cando estaba na India, falaban da reencarnación.
Lin un poema de Kipling...
Volverán...
Volverán unha e outra vez,
mentres a Terra vermella siga xirando.
Non malgastou folla nin rama.
Por que ía desperdiciar as almas?
Si.
Era xusto ese.
Iso é o que me vai acontecer?
Agora é cando o descobres.
Pensaches...
e se Morte nos colle?
Obrigaríanos a ir para o alén e separarnos.
Asegurareime de que nunca suceda.
BASEADO EN PERSONAXES DE NEIL GAIMAN E MATT WAGNER
Por que estás tan teso?
Relaxa, veña.
Veña, Edwin. Elixino para ti.
O boxeo é de señores, non é?
E cando vou ter que zurrar eu? Levo morto desde 1916.
E se é outro fantasma
que vai por aí matando xente cun trade ou algo así?
Furando cranios, con todo cheo de miolos e sangue,
e a maxia non funciona e has detelo para salvar un cliente?
Nese caso extremadamente concreto,
dáslle ao tolo do trade co bate de crícket.
- Para. - Mira.
Hai 30 anos que son o teu mellor amigo,
sei que non es de probar cousas, pero faríame sentir moito mellor
que unha destas décadas aprendeses a te defender.
Si?
Está ben.
Veña.
Así me gusta.
Ben feito. Só que... para a próxima dálle moito máis forte.
AXENCIA DETECTIVES MORTOS
UN NOVO CLIENTE
Ben, eu son Edwin Payne. El é Charles Rowland.
Como seguramente sabes somos os Detectives Mortos.
El pon a maña e eu, a forza. Remato a tarefa.
A forza pola ti?
- Poño tal, por que o dis así? - Por nada.
Gustaríame que axudásedes a miña amiga, Crystal.
É médium,
así que pode verme aínda que sexa un fantasma.
Mais ultimamente está algo rara.
Como que rara?
Normalmente é moi...
Só que ultimamente está un pouco máis...
E é americana.
Soa a demo.
Que total, xa temos lidado con posesións demoníacas.
- Temos moita experiencia. - Bárbaro.
Axudaredes a miña amiga?
Consideraremos levar o teu caso.
Mira, agora vai ir de duro contigo.
El éche así.
Si, a ver, hai que falar das tarifas.
Ás veces traballamos pro bono, pero neste caso...
Só son unha meniña que tenta axudar unha amiga por todos os medios.
Como o vou pagar?
Emma.
Polo toucado e bolso vitoriano situaría a túa morte a finais do 1800.
Es maior ca nós, en senso sobrenatural.
Tiveches tempo para aprenderes a subsistir.
Tamén sabes de arcanos,
como demostra a lura máxica que tes de mascota, así que...
Sospeito que tes medios.
Moi ben, cretinos.
Canto?
Solta!
Quita!
ATOPAR E ELIMINAR DEMOS
Ben feito, Charles.
Pois xa temos plan.
Vou polos disfraces.
Agora, Edwin!
Debuxa a runa! Cómpre atrapar o demo!
Voute esfolar!
Remata xa, Edwin!
Voute esfolar vivo!
Ves? Os meus disfraces nunca fallan.
Tenta escapar!
Dálle, Charles!
Os peixes están a borrar as runas!
Isto debería expulsar o demo.
Próxima parada, King's Cross.
Enlace coa liña Metropolitan.
Xa está. Xa pasou, non si?
Es Crystal, non?
Son, Crystal Palace.
Algo... O meu nome ten...
Son de...
Mi madriña, por que non me lembro?
Será un efecto secundario temporal da posesión.
Pasará.
Podes quedar con nós até recuperares a memoria.
Non ofrecemos ese servizo.
Rescatada polos Detectives Mortos.
De nada.
Os Detectives Mortos?
Bárbaro, non si? Fantasmas que resolven enigmas.
Ai, si, fantasmas. Xa o pillo.
Vaia parvada de nome.
Non debeu vir.
O caso está cerrado, que fai aquí?
Morte estivo aquí, temos outras preocupacións.
- Podería volver. - Está o caso cerrado?
Non lembra nada.
A onde ía ir?
Que quede coa insolente de Emma para tirar Polaroids no camposanto.
Nós non nos relacionamos cos vivos.
Admíteo, a que presta que nos vexa alguén vivo da nosa idade?
Non podes quedar con ela.
Non convén repetir a desfeita dos cachorros do 94, ou?
Xa o pillo, estás celoso de que haxa alguén máis.
- Celoso? - Ola...
outra vez.
Sabedes que vos oio?
Bo día.
É un tarro de avespas?
Nunca se sabe cando o vas necesitar.
- Descansaches algo? - Descansei.
Grazas por sacarme a David de dentro.
E por me acollerdes.
O demo horrible e poderoso que te posuía chámase David?
Pois si.
Entón marchas?
Dálle un minuto de respiro antes de botala á rúa.
Os vivos son caóticos.
Se morrese onte á noite, non me importaría que quedase.
Que turbio. Veña, Crystal.
Dámoslle un minutiño a Edwin para que mellore a súa actitude.
Ai, claro.
Ten paciencia con Edwin.
Pasou un feixe de décadas no inferno e esqueceu como falar coa xente.
Décadas no inferno?
Non foi por ser malo nin nada, foi un erro administrativo.
Faime a morte máis levadía. É o meu mellor amigo.
A maioría de pantasmas están atrapadas aquí ou malditas, non?
- Vós de que tipo sodes? - Nós eliximos quedar.
Temos asuntos pendentes. Casos que resolver, pantasmas que axudar.
Sómosche bos, cando non estamos fuxindo de Morte.
Sodes fuxitivos, logo. Claro.
En plan fuxitivos mortos e parvos.
Esa éche boa.
Non rías, estou a meterme contigo.
Estou a ser mala.
Vale.
Que? Teño que me atufar?
Si, é que...
Non me lembro ben, pero teño a impresión de que...
non lle caía ben á xente ou non eran moi amables.
Hoxe lembras algo máis?
Non tal, é coma se...
É coma se as lembranzas sobre min ou a miña familia estivesen...
cheas de buracos.
Teño gana de pegarlle forte a algo.
Charles, sorrís moito.
Adoro falar con alguén vivo da miña idade.
Temos coñecido outras médiums, mais ningunha tan xeitosa coma ti.
Así facías as beiras nos 80?
Tes que parar.
- Non funcionou? - Non.
- Nada? - Non.
Ola, Edwin. Traeríache un café,
mais Charles di que non tedes tacto, gusto nin olfacto.
Sería coma tragar area.
Estraño os espaguetes.
Veu o carteiro.
Hai un carteiro fantasma?
Non sei ben como funciona, aparece con casos potenciais.
É boa xente, algo rariño, porque aparece da nada, non é?
Pregúntallo a el.
Ai, cala, que non estabas.
Xa, pois supoño que te vou pór de peor humor
cando che diga que Crystal e mais eu decidimos que queda.
Vou ser moi clara, non foi idea miña.
Imaxina unha médium no caso da boneca que berraba.
E pode axudar cos vivos, non si?
Axudar? Canto tempo vai quedar?
Até recuperar a memoria, si?
Que incómodo... Vou organizar o correo.
Entón, son todos casos potenciais ou...
DESAPARECIDA BECKY ASPEN, 10
Esta nena está viva.
- Que? - Está viva, Becky Aspen.
Ten medo.
É un lugar escuro.
Non, oculto.
É contranatural... Maligno.
Está arrodeada de maxia negra e morte.
Hai que axudala.
- Non. - Veña, paga a pena ter unha médium.
Escuro, contranatural. A nosa especialidade.
É nos Estados Unidos.
Non imos cruzar o charco por un folleto, quen é o cliente?
- Pode selo a desaparecida. - Un cliente vivo?
Non traballamos así.
Entendo que che preste que unha moza se fixe en ti...
Baixa a voz.
...pero isto vai demasiado rápido e non se vai unir á nosa axencia.
Non é por xiringar, pero está viva. Podemos axudala.
Que ten de malo salvala dunha ameaza sobrenatural?
Veña, Edwin. Non estaría ben saír un pouco?
Sobre todo, após a recente visita de Morte.
Ademais, vas deixar morrer unha nena americana?
TRES VOOS E UN BARCO MÁIS TARDE
PORT TOWNSEND DISTRITO HISTÓRICO
A viaxe en barco foi total.
Nunca montara nun.
É máis doado atravesar espellos. Chegabamos antes.
Non podes ir polos espellos porque vas cunha humana
e collemos un barco, pílloo.
E mira agora, os tres aquí a pasalo de medo.
Todo ben, mais lembra, Charles,
é a Axencia dos Detectives Mortos.
Non dos Dous Detectives Mortos e Unha Médium Triste.
Un nome ruín.
Os dous son ruíns.
Anótoo no meu caderno de opinións que me dan igual.
Paso dese comentario. Vou ver o cuarto que atopei por Internet.
Desculpa?
Alugas un cuarto?
Por que vén co coitelo?
Edwin, ten un coitelo enorme.
Estou ocupado.
Queres alugalo?
- Cantos anos tes? - Vinte e dous.
Xa, seguro.
Perdoa a pregunta, andamos alterados co de Becky Aspen
e non te coñezo.
Xa, vin os folletos. Que mágoa.
A ver, mira.
É o único cuarto da vila que podo pagar.
Disme que si, porfi?
Tes os cartos?
Ven.
Veña, vai.
Síguea.
A renda é semanal e só tes a Niko de veciña.
É reservada.
Pareces boa tía.
Non me derrames nada.
Esa moza ten a parede empapelada con anime e fotos de mozos.
- Non deberiades entrar aí. - É por se é unha asasina.
Ou imos convivir coa dona do coitelo
e unha posible asasina?
Non convivimos, porque non vivides.
Veña, temos unha scout que atopar.
AS PESCUDAS
O ideal é tocalos, pero o plan é este.
Facedes que os pais falen de Becky.
Se se centran nela, podo lerlles a mente.
Sei que non che gusta mergullarte en testas alleas.
Podemos buscar outro xeito.
É o máis rápido.
Desculpe, señora Aspen. Ten un segundo?
Claro, axentes.
O que sexa para atopar a Becky.
Poderían repasar con nós a mañá na que Becky desapareceu?
Eran as sete da mañá.
Preparaba o almorzo...
Baixei...
Sacaches algo de valor?
Vas moi rápido. Estás ben?
Atoparon os zapatos nun regato.
Se os atopamos, verei onde os levaba postos.
Iso é o que che dicía eu.
A que os casos van máis rápido cunha médium?
- Contra, a onde foi? - Quere demostrar algo.
Ir por espellos é complicado, é un pretensioso.
Todos temos talentos.
Que tes na man?
Barrotes de ferro, un descoido.
Non sabía que vos queimaba.
Non andamos moito co ferro.
Quéimanos e déixanos paralizados un tris, vulnerables.
Non convén pregoalo, non é?
Sodes fantasmas. Non podedes posuír polis?
Iso só foi uns segundos. E non posuímos persoas.
Saltan todas as alarmas no alén.
Esquece todo iso por agora.
- Lista para falar cos zapatos? - Non falo con eles.
Léoos.
A entrada desa casa é o último lugar onde os levou.
Bárbaro.
Vamos botar un ollo.
Potas na cociña.
Un corvo engaiolado.
Nin rastro de xente.
Lisca, gato.
Agarda un tris.
Gato, vives por aquí. Sabes algo desta casa?
Non é que o gato che vaia falar...
Vai cagar, non che penso contar nada da casa nin da bruxa que vive nela.
Falan?
É moi tolo, non? Non falan cos humanos.
É mala noticia que a casa sexa dunha bruxa, son complicadas.
E perigosas.
Mais vós lidades con elas, non?
Non?
Cómpre saber máis da bruxa antes de entrarlle na casa.
Marchamos da casa sen buscar a Becky.
Non podemos coarnos sen máis, veríanos.
Quen está preto do sobrenatural ve fantasmas.
Se pode vernos, pode facernos mal.
Ou tentalo, ao menos.
Queda confirmado como caso sobrenatural.
Temos unha bruxa roubanenos, gatos que falan e esa brétema rara.
E esas mozas están a me fitar.
Igual é polo que levas posto.
Non, ho. É que parece que falas soa.
Como que perdiches a chaveta.
Ai, mimá. Métome no baño até que marchen.
Desculpade.
Estás ben.
David o demo.
Non te me poñas tan formal que xa nos vimos nus.
Que fas aquí? Onde estamos?
Deberías sabelo, ho.
Ou tes problemas de memoria?
Como...
Merda, roubáchesme lembranzas?
Non é unha merda de amnesia, roubáchesmas ti.
Roubei, porteime algo mal.
Aínda as teño.
Quero que mas devolvas todas.
- Quen son? - Es especial, Crystal.
Os teus poderes fante... moi especial.
Nunca tivera tanta gana de volver meterme en alguén.
Charles e Edwin exorcizáronme
e non podes entrar en min se non te deixo.
Iso non vai pasar.
Aplicácheste en demonoloxía.
Pobre Crystal, xa verás o que che vou facer.
Crystal.
Estás ben?
Dixeches cousas moi tolas diante de todos.
Un momento, onde está...?
Estás ben, rula?
Estabas a falar cun demo nesta agradable tenda de malte.
Estás ben.
Deus!
Preciso un segundo, si? Dádesme un segundo?
David está en Port Townsend?
Si, non sei... Non sei nin onde estaba eu.
- Había ollos flotando... - Isto foi mala idea.
Co demo aquí, o caso corre perigo.
- Non o querías. - Xa temos unha bruxa.
Lembras o poder do seu demo no metro?
Deixa de dicir "o seu demo", non é meu!
E iso deu medo, non o pillas?
Pero bo traballo. Caso cerrado, non?
Riscaches o meu nome, así que o demo marchou.
Es un detective de raio, Edwin, porque marchar, non marchou.
Non marchou!
Así que agora igual é o noso puto demo!
Volveuse tola?
Berrándonos así...
Non me berrou a min, está asustada.
Asustada?
Mira, Charles,
desde que apareceu, estás distinto.
Hai que lembrar o que sufriu.
O que sufriu? Eu pasei 70 anos no inferno!
Non é unha competición, meu.
LONDRES EDUARDIANO, 1916
Ofrecémoslle o sacrificio desta pequena Mary Ann ao demo Sa'al.
- Que libro é? - É de meu irmán.
Verás que susto leva este parvo.
Mary Ann!
Mary Ann.
Mary Ann!
Que foi iso?
Viuno alguén máis?
- Desculpa. - Non fagas iso.
Non, por favor!
Déixame en paz, por favor!
Síntocho, tecnicamente es un sacrificio.
E, tecnicamente, hei levarte para o inferno.
Pero non está tan mal.
Gato, es o mesmo de antes?
- Para ti somos todos iguais? - Si, mais buscábate a ti.
Merquei isto para che dar...
as grazas.
É para... min?
Feitizo de amarre, un dos meus truquiños.
Mira, teño que atopar unha rapaza desaparecida.
Fálame da bruxa.
Vale.
Mais ameigar gatos trae problemas.
Pasa...
Vale, pasa algo?
Estou ben.
Non, véxote ben, si. Volvo para dentro, logo.
Deus, quero collelos da cabeza e bater unha contra a outra!
Vaia, parece san.
Após acosarme o meu ex tóxico, o que estivo mal.
En plan, estou mal.
E bótanme o sermón nun canellón?
Despois de axudalos co seu? E ben que axudei.
E estes mozos son...
- Son amigos teus ou...? - Non che sei. Pode.
Quero amigos que só se preocupan do que lles importa a eles?
A ver.
Todo o mundo é así.
Todo o tempo.
Todo o mundo pensa en si mesmo todo o tempo.
Igual pillas a alguén de boas e preocúpanse por ti un minuto
e deseguida volven preocuparse só das súas merdas.
E non é por nada, pero igual ti tamén o fas.
Iso é...
moi triste.
Son egoísta, logo?
Agora estou enfadada comigo.
Xenial, que boa conversa.
- Ti tamén vés interrogarme? - Pode.
Diso xa se encargou Edwin.
Non sabía que David me ía seguir até a outra punta do mundo.
E non está interesado en devolverme as lembranzas.
Mimá, que parva son!
Agarda un tris, roubouche as lembranzas?
Roubou.
Iso é novo.
É só...
Enfádome.
É como saber que tes casa e non saber chegar a ela.
Non podo explicalo.
Xa.
Ven comigo.
Cómpre un espello.
Vamos.
Quedamos arriba.
Ola!
Ola.
Estou ao outro lado do corredor se tes...
Que chaqueta máis chusca.
Que fas?
Non o viches?
Mira, vouche amosar algo. Prométeme que non llo contarás a Edwin.
Charles, vai ser raro?
Vou visitalos unha vez á semana desde hai 30 anos ou así.
Son os teus pais?
Mimá, nin me pasara pola cabeza que aínda estivesen vivos.
Xa, míraos.
Viviron ben. Agora son máis de tele, té e galletas.
Meu pai...
Non era o máis amable do mundo.
Era duro.
E miña nai calaba.
Agora son felices.
Debe ser difícil non falar con eles nin darlles apertas nin...
Abofé.
É difícil, é.
Mais coma eles, son feliz.
Procuro ser feliz por todos nós, non si?
E dáseme bastante ben.
Sei o que é non poder volver á casa.
Se queres quedar, tes que te abrir con nós.
Charles?
Descubrín algo da bruxa. Vamos abaixo, rápido.
A información só é apta para detectives limpos.
Contareiche a verdade.
Mais é a historia do parva que son, así que...
LONDRES HAI TRES MESES
Ao primeiro, non sabía que David era un demo.
E toleei por el.
Cando me decatei do que era...
xa daba igual.
Sabíalo e deixáchelo entrar?
Son médium, teño visto moitas cousas raras.
Cría que era amor.
Fun parva. Mira, nunca dixen que me posuíra pola forza.
Sabías que o pensariamos, porque é así o 99 % das veces.
E se respiramos fondo?
Deixeino entrar malia ser demo, pero mentiume, fixo.
Era como estar atrapada nunha caixiña.
Aínda non sei todo o que fixo.
Non marchaba.
Xenial, xa sabemos o que sentimos.
Salvámoste no metro e agora ti tampouco marchas.
Tomas a chacota facer de detective.
Sabes que pasou cando morrín? Nada.
A miña perda foi "un acto divino".
O internado ocultou o que lle pasou a Charles.
Mortes sen importancia que ninguén resolveu.
Ti es aguda e divertida, mais isto non che é un xogo.
Resolvemos casos que quedarían sen resolver.
A policía non sabe que facer cunha merda de bruxa!
Non importamos.
El e mais eu.
Logo estes casos importan.
- Teñen que importar! - Tes razón.
Mais tampouco resolvemos o caso dela.
Non recuperou as lembranzas, non é?
Vale.
Hoxe, na cabeza da nai de Becky,
con toda a dor e a mágoa, pensei,
e se meus pais se senten así?
Só quero axudar.
Claro que importa.
Este caso importa.
Entón...
Aparcamos a David por agora?
E centrámonos en atopar a Becky? Si?
O RESCATE
A bruxa, Esther Finch, está obsesionada coa xuventude.
Secuestra mozas cada tantos anos,
péchaas na lacena e róuballes a vitalidade.
- Unha vilá das boas. - Abofé.
Contoucho todo un gato?
Sonche uns cabróns ben listos. E rabuñan que dá gusto.
Se segue viva, coámonos, atopámola, exorcizámola e listo.
Aí o tes, así de fácil.
Crystal, fanme falta os planos da casa.
Podes buscalos no teu Internet?
Non é exclusivamente meu.
Xa volo explicarei, pero podo, si.
E Charles recuperará o macuto dos trucos.
É un complexo universo de peto que só eu domino após anos de práctica.
Pero aceptamos macuto dos trucos.
Mi madriña!
Pensei que eras un ladrón de carne ou...
Un pervertido da carne.
Que fas? Sabes que? Non quero sabelo.
E a túa idade dáme igual, á cama.
Contra, pois si que parece unha bruxa.
O tipo de bruxa sexy que fuma moito.
En plan chusco.
Unha bruxa que vai a correos
para aclarar un tema cuns paquetes sen recoller.
De nada.
Aí estiveches aguda, Crystal.
Moi ben, Charles. Vamos.
Xa nos arranxamos,
pero que non me deixedes ir parece un castigo polo demo secreto?
Que foi culpa miña e unha desfeita. Debín contárvolo todo.
As bruxas son perigosas.
Unha vez vin unha converter unha moza en plástico.
Non se movía nin avellentaba, pero sentíao todo.
E agora é así para sempre.
Hostia.
Tes unha vida que perder. Protexámola mentres poidamos.
E tamén...
é un castigo.
Cala, corvo.
- Cacho cadeado. - Ábrelo fixo.
Claro que o vou abrir, corvo. Xa verás.
Baleira?
Agarda un tris.
Non é como nos planos.
Esta lacena está moi adiante.
Vale.
Vou botar un ollo.
Mirar que pasa.
A bruxa ha de volver axiña.
Edwin!
Edwin? Estás ben?
Baleiro máxico, non si?
- Ben que te zugou. - Ben visto.
É maxia.
Sinto o seu peso enriba.
Nada sae de aquí.
Charles, Becky está aquí abaixo!
Diría que é unha caída dun piso!
Levas corda e roldana?
Cómpre algo para subila!
Métea no macuto dos trucos.
Tardan, non che parece?
Ola.
Chámome Esther.
Está feo coarvos na miña casa,
pero a oficina de correos...
Iso si que foi xeitoso.
Xa. Non sei de que falas.
Que andan a buscar os teus mozos mortos?
Podiades pedirmo polas boas.
Se cadra, podía...
non sei, dárvolo.
Hai unha rapaza desaparecida e...
Ai, xa vexo. Non te molestes.
Non podo dárvola, son coleccionista.
- De rapazas? - Abofé.
Gústanme moitas cousas.
O whisky xaponés, o tabaco, os discos bos.
A ornitoloxía, adoro os paxaros.
Pero por enriba de todo...
adoro as mozas.
Chúfate de min, corvo.
Acabaremos sendo amigos.
Sempre caio ben.
Sonche bo rapaz.
- Tes a Becky? - Está no macuto.
E tamén había...
unha serpe enorme.
É esgotadora.
A espera.
Para ti non.
Estás case paralizada.
É pola pipa. Concho!
Mais axiña has quedar durmida.
Poida que soñes algo lindo.
Ai, a xuventude!
Que pel tan elástica tendes as adolescentes.
Pódela estirar metros e metros.
Déixaa en paz!
Os teus fantasmiñas acoden ao rescate.
Mortos, pero novos para sempre.
Danme unha envexa...
que me entra gana de berrar.
Caxato de ferro.
Firme.
Vai ben para a zona lumbar.
Non che encanta?
Isto vai ser unha merda para as dúas.
Charles, non!
Estás tolo?
Non posuímos xente, ten consecuencias.
Xa cho sei, meu.
É unha situación extrema, sabes?
Mira, lévoa para dentro,
ti e Crystal colledes o macuto con Becky e liscades.
Tes que saír do seu corpo xa!
- Non podo crer... - Edwin.
O listo es ti, eu fágoche trapalladas destas.
Bulide, está a resistirse.
Remexiches nas miñas lembranzas?
Acabades de abrir a caixa dos tronos.
Non tendes nin idea.
Monty! Contra!
Non ves que estou a ameazar uns rapaces?
CASO CERRADO
Estás na casa.
E non tes que lembrar nada daquela casa arrepiante
nin da súa escuridade.
Non tes que volver pensar naquelas cousas malas, si?
Ben feito.
Mamá?
Mamá!
Velaí tendes.
Misión cumprida.
Ai, e David o demo?
É un acosador.
E un cretino, mais vou recuperar a memoria.
Agora tesnos a nós.
Podemos darlle outra malleira.
- Non botes por ela. - E logo?
Humillei o corvo, saqueite dun abismo
salvei a nena e breei na bruxa.
Posuíchela, e poida que alertases do noso paradoiro.
Escapar de Morte xa é duro como para engadir os seus esbirros.
Non vexo ningún por aquí. Seica estamos a salvo.
Deixa de agoniarte.
Hai que marchar antes de que volva acontecer algo tolo.
DEPARTAMENTO DE ENTES PERDIDOS DO ALÉN
Oi, a ver.
Que será?
Posesión.
Está feo.
Non si?
Xa vos teño, zarapelos.
Non si?
CONTINUARÁ...
Subtítulos: Jeiry Castellano