(ความเดิมในเดดบอยดีเทคทีฟส์)
เราคือสํานักงานคู่ซี้ผีนักสืบ
เขาน่ะมันสมอง
ฉันน่ะสายบู๊
เราเป็นผีและเราไขปริศนาไง
หนูอยากให้คุณช่วยคริสตัล เพื่อนหนู
ทําไมฉันจําไม่ได้
ผลข้างเคียงชั่วคราวของการถูกปีศาจสิง
เธอไม่ควรอยู่ที่นี่ด้วยซ้ํา ทําไมเธอยังอยู่ที่ออฟฟิศเรา
คิดดูสิ ถ้าเรามีคนมีญาณอยู่ด้วย ตอนเจอคดีตุ๊กตากรี๊ดแตก
เธอยังช่วยคนเป็นได้ด้วย
เด็กคนนี้ยังไม่ตาย
เราต้องช่วยเธอ
ออกไปนอกเมืองหน่อยดีออกจะตาย
ขอโทษค่ะ
คุณมีห้องให้เช่าใช่ไหมคะ
อยากเช่าเหรอ
สวัสดี
หวัดดี
เวทผูกมัด หนึ่งในกลเม็ดของฉัน
ตอนนี้ฉันต้องตามหาเด็กหญิงที่หายไป
บอกฉันเรื่องแม่มดคนนี้หน่อยสิ
ไง
ฉันชื่อเอสเธอร์
เบ็กกี้อยู่ข้างล่างนี่
แกสามคนก่อปัญหาใหญ่แล้วจริงๆ
แกไม่รู้หรอกว่าทําอะไรลงไป
เจอเด็กซนสองคนแล้ว
ใช่ไหมเรา
(พอร์ตทาวน์เซนด์ วอชิงตัน)
ฉันจัดการแม่มดชั่วนั่นได้ ฉันขอที่นอนเป่าลมในออฟฟิศนะ
ไอเดียเด็ด คริสตัล
ไว้เราจะปรึกษากัน
นี่ เจ้าเหมียว
มาบ๊ายบายเราเหรอ
นายไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
เพื่อนนุดสุดไฮไซของนายร่ายเวทใส่แมว เขาต้องชดใช้
นักสืบที่ดีต้องยอมทําทุกอย่างเพื่อไขคดี
ไปไป๊
ราชาแมวทรงพิโรธ เราจะพานายไปหาท่าน
เอ็ดวิน
นายทําอะไรลงไปน่ะ เพื่อน
(อิมพีเรียล โรงงานอาหารกระป๋องแปซิฟิก)
เอางี้นะ
นี่ต้องใช้ทักษะทางการทูต ให้ฉันเจรจาเอง
การทูตเหรอ กะอีแค่แมวฝูงเดียว
พวกมันไม่ชอบเขาใช่ไหม
จะเป็นไรไป กะอีแค่แมวฝูงเดียว
เราได้รับเชิญให้มาพบราชาแมว
หวัดดี
(ราชาแมว)
แมวทุกตัวทําแบบนั้นได้เหรอ
"แมวทุกตัวทําแบบนั้นได้เหรอ"
ไม่ได้น่ะสิ
ฉันคือราชาแมว
ดูออกเลยว่าเธอไม่ใช่คนฉลาดของทีม
โทษที เบื่อแล้วเนี่ย
คนไหนร่ายเวทใส่นาย
คนผอมๆ ที่เพิ่งกล้าพูดกับท่านไป
เราคือสํานักงานคู่ซี้ผีนักสืบ เรากําลังไขปริศนา...
ฉันไม่สน
การร่ายเวทใส่แมวของฉัน ถือว่านายทําพลาดมหันต์แล้ว
เรา...
จะหารือถึงความผิดของนาย
เป็นการส่วนตัว
เขาจะไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น
ชาลส์ มานี่หน่อย
บางทีการเจรจาอาจเป็นวิธีที่ดีที่สุด
เห็นด้วยกับชาลส์ มาเตะแมวจนเราหนีออกไปได้กันเถอะ
อยากโดนเหมือนเขาเหรอ
แล้วผีโดนแมวข่วนก็เหมือนโดนยาพิษนะ
ที่นี่มีแมวมากเกินไปที่ดูจะรู้เรื่องนั้นซะด้วย
ฉันไม่ชอบท่าทีเขาเลย
ฉันจัดการเรื่องนี้เองได้
งั้น...
บอกความลับเรื่องฉันแล้วเหรอ
อย่าบังอาจทําอะไรบ้าๆ ล่ะ
งั้น
จะลงโทษนายยังไงดีนะ
ชาลส์ไปไหนแล้ว
ชาลส์
นายสองคนเป็นเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อกันเหรอ
เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
อ้อ โอเค
ได้ นายไม่ต้องทําท่าแบบนั้นก็ได้
ที่นี่คือพื้นที่ปลอดภัย
อาณาจักรฉันสนใจแต่ เรื่องความปรารถนาและความรื่นรมย์
ก็ท่านขู่ว่าจะลงโทษผม
ก็มันเป็นได้ทั้งสองอย่างนี่
เอ่อ
เราจะปรับความเข้าใจเรื่องสายจูงเวทนี่ได้ไหม
ผมไม่เห็นว่าเวทเล็กน้อยนั่นจะเสียหายอะไร
ไม่เหรอ ไม่เห็นเหรอ
นายนี่หล่อแบบไม่ธรรมดาจริงๆ
ฉันหลงใหลนาย
นายทําให้ฉันหลงใหล
นี่มันบ้าอะไร
นั่นน่ะเหรอ
นั่นเป็นการลงโทษของนาย
มันเป็นเวทกักขัง
มันกักนายไว้
ในเมืองนี้
ในอาณาจักร...
ของฉัน
นายออกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น จะทางรถ เรือ เครื่องบิน รถไฟ
และแน่นอนว่าเดินทางผ่านกระจกไม่ได้
พวกนายมันผีน้อยแสนเจ้าเล่ห์
แบบนี้ไม่ได้
ช่วยเอามันออกด้วย
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ มันอันตราย
เอ็ดวินเอ๋ย นายเพิ่งบอกฉันว่าไงนะ
"ผมไม่เห็นว่าเวทเล็กน้อยนั่นจะเสียหายอะไร"
ฟังนะ มันจะหลุดทันที ที่นายทําให้ฉันแฮปปี้
งั้นอะไรทําให้ท่านแฮปปี้ล่ะ
ฉันว่าเราคงคิดกันได้แหละ
แต่เข้าใจว่ามันคงทําให้ คนหัวโบราณอย่างนายไม่พอใจ
ฉันน่ะเป็นราชาแมวที่ยุติธรรม และไม่ชอบบังคับใจใคร
เพราะงั้นฉันมีอีกทางให้เลือก
ไปนับแมวทุกตัวในพอร์ตทาวน์เซนด์ แล้วกําไลก็จะหลุดออกมา
นับแมวทุกตัวในพอร์ตทาวน์เซนด์เหรอ
เอ็ดวิน
เป็นไรไหมเพื่อน หายไปไหนมา
หายไปแป๊บเดียวเองนะ
ไม่ใช่เลย นายหายไปตั้งหลายชั่วโมง
ที่ข้อมือนายนั่นอะไรอะ
(สร้างจากตัวละครที่สร้างขึ้นสําหรับดีซี โดยนีล เกแมนและแมตต์ แวกเนอร์)
(เดดบอยดีเทคทีฟส์)
- คิดว่าทําแบบนั้นแล้วจะหลุดเหรอ - นายลองสะเดาะกุญแจแล้วนี่
เดินทางผ่านกระจกไปออฟฟิศไม่ได้ ถ้าเดินทางผ่านกระจกไม่ได้ มีไอเดียอื่นไหม
นายเริ่มนับแมวได้เลย นับให้ไวสุดเลยด้วย
ราชาแมวไม่ยอมให้ฉันทําอะไรง่ายๆ หรอก เขาเจ้าเล่ห์จะตาย
ใช่ เขาหลอกให้คู่หูจอมรอบคอบของฉัน ใส่กําไลนั่นจนได้
นี่เราจะมาพูดกันว่า ใครตัดสินใจแย่กว่ากันเหรอ
นายเข้าสิงแม่มด
ทําให้เราเสี่ยง โดนโลกหลังความตายจับไปลงโทษ
นายก็รู้ว่าถ้าสิงคนเป็นเป็นการส่งสัญญาณเตือน
แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนี่
นายนี่สนแต่ผลลัพธ์ที่เลวร้ายสุดทุกทีเลย
ถ้าเราถูกจับได้ นายจะไม่กลับไปลงนรกหรอก นายก็แค่ก้าวต่อไป
เราไม่รู้ว่า โลกหลังความตายของฉันเป็นยังไง
แล้วก็นะ ฉันจะไม่ไปไหนโดยไม่มีนาย
ไม่มีใครได้ไปไหน จนกว่าจะเอากําไลออกได้
เจ้าเหมียวนั่นพูดอะไรอีก
ไม่นี่
บอกแล้วว่าแป๊บเดียว
เอาละ ขอบคุณที่พยายามอย่างหนัก
แต่การทําลายข้าวของฉันมันไม่ช่วยอะไร
เธอชอบเลยใช่ไหมแบบนี้
แม่เจ้า เริ่มอีกยกแล้ว
ชอบตรงไหนเหรอ เอ็ดวิน
มีแม่มดตามล่าฉัน หรือโดนปีศาจแฟนเก่าฉันตามรังควาน
จริง นายพูดถูก
ฉันชอบติดอยู่ในเมืองแปลกๆ
ที่ฉันไม่มีโอกาสหาพ่อแม่ฉันเจอเลย
เลิกเคาะซะทีได้ไหม
เธอจะคิดมาก ฮอร์โมนพลุ่งพล่านเบอร์ไหนก็ตาม
ก็ให้มันเบาๆ หน่อย
นี่พยายามอดทนแล้วนะ เพราะฉันรู้สึกชัดเลยว่า
เธอน่ะไม่มีที่ไป
เบาได้เบา
นายจะทําให้ฉันโดนไล่ออกไป
ถ้าเธออยากไปก็ได้นี่
ฉันเป็นคนใส่กําไลปีศาจอยู่นะ ถ้าอยากไปที่อื่น ก็ขึ้นเรือไปเลยสิ
ไม่หรอก เขาไม่ได้ตั้งใจพูด
- ไม่ เขาตั้งใจ - ใช่ ฉันตั้งใจ
ฉันจะไปก่อนจะพูดอะไรแย่ๆ ออกมา
อย่างบอกนายว่านายโคตรเอาแต่ใจ
อัตตามหึมาของนายเห็นได้จากนอกโลก
- อย่ามา - ฉันไม่ได้จะพูดอะไรนี่
จดหมายมาแล้ว
คืองี้นะ เลิกแอบเข้ามาหาเราซะทีเหอะ แต่...
จดหมายมา
ไม่ต้องส่งจดหมายของสํานักงานมาที่นี่ก็ได้
- เราไม่ได้อยู่นาน - จดหมายจะส่งต่อไปยังทุกที่ที่คุณอยู่
อย่าเศร้าเลยเพื่อน แค่แป๊บเดียว
เราก็จะดังแล้วในพอร์ตทาวน์เซนด์นี่
เราไม่จําเป็นต้องดังในเมืองนี้ก็ได้
ขอย้ําว่าเราจะไม่อยู่ที่นี่
ไม่ใช่จดหมายขยะทั้งหมดนะ
ร้านเวทมนตร์นี่ เราไปให้มืออาชีพดูกําไลนั่นดีกว่า
(ร้านกลและวัตถุเวทมนตร์มิกจอมโศก)
"นี่พยายามอดทนแล้วนะ เพราะเธอไม่มีที่ไป"
ฉันมีที่ไปเหอะ
น่าจะมีครอบครัวด้วย ฉันแค่...
ฉันแค่จําไม่ได้
เวร โทษที
ไม่หรอก ฉัน...
แม่เจ้า เวรเอ๊ย
ช่วยด้วย เจนนี่
รู้ไหมว่าร้านนี้เด็ดจริงๆ มิกจอมโศก
ใช่เลย
ไม่เลวเลยสําหรับวอลรัสถูกสาปให้ดูเหมือนคน แล้วมาติดอยู่บนบก
กําไลนั่นไม่มีทางหลุดนะ
ใช่แล้ว คุณเป็นวอลรัสถูกสาป
เจ๋งอะ
ชั้นวางมีของจุกจิกที่มีมนตร์ขลังเพียบ แต่ไม่มีอันไหนช่วยได้เลยเหรอ
ใช่ นั่นเป็นหนึ่งในเวท ที่คนเสกเท่านั้นถึงจะถอนได้
- เจริญ - ทางนี้ก็ไม่เจออะไร
งั้นก็ยังถอดกําไลนั่นไม่ได้
งั้นก็มาเริ่มนับแมวกัน
ไหวนะพวก
นี่มันแย่ชะมัด
แย่ของจริงคือตอนวันนึงมารู้ว่า ชีวิตเราโดนพรากไป
ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นวอลรัสตัวโต มีอิสระอยู่ในมหาสมุทร
ราชาผู้ภาคภูมิแห่งห้วงสมุทร
เรื่องมันเกิดเมื่อค่ําคืนหนึ่ง...
เราไม่มีเวลาฟังน่ะ
ไม่ใช่หรอก เขาหมายถึงว่า...
ต้องมีอย่างอื่นช่วยเราได้สิ
เอาอันนี้ไปได้
โอเค เยี่ยมเลย
มันทําอะไรได้
เป็นที่ทับกระดาษได้เหมาะเลย แถมยัง...
(ขอต้อนรับสู่พอร์ตทาวน์เซนด์)
ถูกเสกให้มีเสียงคลื่นด้วย
อยากจะบ้า
ขอบคุณ
เอสเธอร์
ลืมไปว่าคุณยังเดินดูของอยู่
คุณช่าง...
งดงาม
เงียบจนน่ากลัว
ก็รู้นิสัยกันอยู่นี่
ฉันชอบค่อยๆ ดูไป
ดื่มด่ํากับ...
รายละเอียด
แอบตามเหยื่อของฉัน
นี่หูฉันฝาด
หรือเด็กพวกนั้นพูดว่า พวกมันออกไปจากเมืองฉันไม่ได้
ใช่ พวกนั้นพูดอะไรแนวนั้นแหละ
งั้น...
ฉันจะเอาอันนี้
คุณคิดจะเอาไอ้นั่นไปทําอะไร
คิดซะว่าเป็น...
ชุดคู่มือการล้างแค้น
(ของชํา)
เธออาจจะขาดน้ําน่ะ
คอยดูแลให้เธอดื่มน้ําและพักผ่อนให้เพียงพอ
มันไม่ใช่แค่ขาดน้ํา หมอไม่ฟังเลย
เลือดกําเดาเธอไหล เหงื่อแตก แล้วก่อนหน้านั้นเธอก็...
ฉันไม่รู้ว่าเจนนี่เห็นมันไหม แต่ฉันเห็นสีสันในอากาศ
จ้า
ฉันต้องไปเปิดร้าน
คริสตัล ช่วยดูนิโกะให้ทีได้ไหม
- ได้สิ - เยี่ยม
ถ้าอาการเปลี่ยนแปลงโทรหาผมนะ
น่าอายเนอะ
(เจาะจิตแบบเบาๆ)
ทีนี้มาดูกันว่าในจิตเธอมีอะไรเกิดขึ้นจริงๆ
ชาลส์ มีบางอย่างผิดปกติ
คริสตัล
พอแล้ว
คริสตัล
เธอเป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร
ฉันไหว
ฉันเห็นแต่สีสันต่างๆ กับแสง
ไม่รู้มันเป็นอะไร ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้น
เธอทําฉันผวาไปพักนึงเลย
นี่เป็นคําถามต่างๆ ไว้ถามตอนนิโกะฟื้น
จะช่วยนางเหรอ
นี่น่ะเป็นตัวอย่างที่แทบจะเหมาะเหม็ง
ของปริศนาเหนือธรรมชาติที่มีแต่เราที่ไขได้
เห็นชัดๆ ว่าหมอคนเป็นนั่นช่วยอะไรไม่ได้เลย
เอาน่า เขาไม่ผิดหรอก การแพทย์ตะวันตกมันจํากัดจะตายใช่ไหม
ชาลส์ เลิกทําตัวเป็นคนดีทีเหอะ
คริสตัลอยู่กับนิโกะไปนะ เดี๋ยวมา
ทําไมต้องให้ฉันเฝ้าคนป่วยด้วย
การเป็นนักสืบไม่ใช่แค่เจาะจิตคน
อ่านพลังงานวัตถุ และแต่นแต๊น นี่ไงคําตอบของเธอ
บางทีนักสืบก็ต้องตามสืบจริงๆ
เราต้องการหนังสืออ้างอิงของเราที่ลอนดอน
มีแค่ปัญหาเดียว เพื่อน
- เล่มนี้เหรอ - ไม่ใช่
ไม่ใช่ บอกแล้วไงว่า ตําราการแพทย์เล่มใหญ่ๆ สีฟ้า
เล่มนั้นเหรอสีฟ้า
ฉันไม่เห็นนี่ว่านายชี้ไปทางไหน ใช่ไหมล่ะ
ก็ฉันติดอยู่ในเมืองที่อยู่อีกฟากมหาสมุทร แต่ฉันก็ทําดีที่สุดแล้ว
ทีนี้มันน่าจะอยู่ข้างล่าง ทางซ้าย
ซ้ายของนายหรือซ้ายของฉัน
มันก็ซ้ายฝั่งเดียวกันละน่า
(สถาบันสไปรัล)
(นิโกะ ซาซากิ)
นิโกะ ซาซากิ
หวัดดี
ฉันชื่อคริสตัล
อยู่ห้องตรงข้าม เราเคยเจอกันหนนึง
จําได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
เธออยู่ในห้องฉัน
แล้วยังจ้องฉันด้วย
เดี๋ยวสิ ฉันมีคําถามอยากถามเธอหน่อย
ชื่อนามสกุลเต็มๆ เธอ
ไม่บอก ขอบใจ
โอเค
มีประวัติเคยเป็นลมไหม เคย
มีผู้หญิงในครอบครัวเคยเป็นโรคฮิสทีเรียไหม
ไอ้เอ็ดวินเอ๊ย
เธอควรจะนอนพักนะ
ขอโทษนะ ถ้าฉันทําให้เธอเป็นห่วง คนแปลกหน้า
แต่ปกติฉันจะรู้สึกดีขึ้นเยอะหลังอาบน้ําร้อน
แปลว่าเธอเคยเป็นมาก่อนเหรอ
เป็นบ่อยแค่ไหน...
(ตําราการแพทย์ บลัดแอนด์โบน)
ไม่มีอันไหนตรงกับอาการของนิโกะเลย
ในนี้หรือในนั้น
ดูอีกที แล้วก็ให้มันเร็วๆ เข้าเถอะ
อย่าลืมว่ามรณะเคยมาที่นี่แล้ว นางอาจจะกลับมาอีก
นายต้องมองข้ามบางอย่างในหน้า 181...
ไม่จริง ฉันดูหน้า 181 กับ 325 แล้ว
ไม่เข้าใจเลยว่าพวกไฮโซนี่พูดถึงอะไร
เหมือนตํารานี่ครึงนึงเป็นภาษาแอราเมอิกโบราณ
ถ้าฝึกอ่านหน่อยก็อ่านออกสบาย ถ้าฉันแค่...
เดี๋ยวได้แขนขาดหรอก หยุดเลยนะ
ฉันไม่ไวเท่านาย แต่ฉันก็พยายามช่วย
เอาจริงๆ นะเอ็ดวิน เล่าให้ฟังไม่ได้เหรอว่า เกิดอะไรขึ้นกับราชาแมว
ก็เล่าไปตั้งเยอะแล้ว
เขาหยาบคาย อวดตัว
แล้วฉันก็ตกใจตอนเขามากระซิบข้างหูฉัน
หา เขากระซิบข้างหูนายเหรอ
นายทําให้ฉันหลงใหล
อันนั้นไม่สําคัญหรอก
เสียเวลาชะมัด สนใจคดีของเราดีกว่า
ได้
งั้นก็ตามใจ
เอางี้ไหม
สูดลมหายใจเข้าลึกๆ
ใช้สมองฉลาดล้ําของนายคิด
เพราะคําตอบมันต้องอยู่ในสมองนายตรงไหนสักที่
ในสมองฉลาดล้ําของฉัน
ชาลส์ นายมันอัจฉริยะ
ฉันอยากได้หนังสืออีกเล่ม
(ปรสิตเหนือธรรมชาติ)
เล่มนี้ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
เห็นแล้วจะอ้วก
ชาลส์ นายเป็นผี นายอ้วกไม่ได้
ทีนี้เจ้าปรสิตเหนือธรรมชาติจอมแสบตัวไหน ที่แอบเข้าไปอยู่ในตัวนิโกะ
หาดูซิว่าเจออาการสอดคล้องกันไหม
โอเค
"ผิวหนังละลายทันที"
- ไม่ใช่ - "กระหายเลือดอุ่นๆ"
- ไม่ใช่ - "คัน"
- ไม่ใช่ - "สีสันไหลออกมาจากตัว"
เดี๋ยว อันนั้น อันนั้นเกิดจากอะไร
"พรายแดนดิไลออน"
ฟังดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่ว่าไหม
(สีสันไหลออกมาจากตัว)
(ทําให้ร่างอ่อนแอ)
(ร่างระเบิดได้ทุกเมื่อ)
ฟังนะนิโกะ
ฉันรู้ว่าเรายังไม่รู้จักกัน
ฉันกําลังเจออะไรที่...
มันแย่นะ ตอนเรารู้สึกว่า เราคุยให้ใครฟังเรื่องนั้นไม่ได้
ถึงจะมีคนอื่นอยู่ด้วย แต่เราก็ยังรู้สึกเดียวดาย
ฉันไม่รู้จักครอบครัวฉัน
พยายามตามหาพวกเขาอยู่ แต่ฉัน...
ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหน
ที่มันงี่เง่าก็คือถ้ามีพ่อแม่มาแนะนําฉันก็คงดีน่ะ
แบบว่า...
ฉันอยากให้พ่อแม่ฉันมาช่วยฉันหาพ่อแม่
ฉันก็รู้สึกแบบนั้นตอนพ่อฉันตาย
พ่อรู้เสมอว่าจะพูดอะไร
แล้วพ่อก็ชอบใส่ถุงเท้าตลกๆ
แม่ฉันส่งฉันกลับไปโรงเรียนประจํา วันเดียวหลังพิธีศพ
เพื่อไปให้พ้นจากความเศร้า
แต่ความเศร้าก็มาเยือนฉันอยู่ดี
นั่นเหรอคนที่เขียนจดหมายมาหาเธอ
แม่เธอน่ะ
- แม่เธอยังอยู่ที่ญี่ปุ่นเหรอ - ใช่
ฉันยังไม่ได้เปิดอ่านเลย
แม่แค่อยากได้ยินว่าฉันไม่เศร้าแล้ว
แต่ฉันโกหกแม่ไม่ได้
ทุกคนเอาแต่จ้องฉัน
ฉันต้องย้ายออกจากหอพัก
ต้องออกจากโรงเรียนมัธยม
ฉันออกจากห้องยังไม่ได้เลย มันเหงามาก
ฉันเข้าใจที่เธอพูดนะ
เฮ้อ ฉันก็เหงาเหมือนกัน แบบว่า...
ฉันอาจไม่มีวันหาครอบครัวฉันเจอ ฉันไม่...
พวกเขาจะหาฉันเจอได้ยังไงล่ะ
เศร้าจังเลย
แต่เชื่อสิว่าตอนนี้พวกเขากําลังหาเธออยู่
ก็น่าจะใช่
เธอพูดถูก
โอเค ไหนอธิบายให้ฟังอีกทีนะ
แต่อธิบายแบบให้คนที่ไม่ได้สืบ เรื่องเหนือธรรมชาติมาหลายทศวรรษฟัง
- มันอยู่ในตํารานี่ - เราไม่ต้องใช้หรอก
- ชาลส์ - โอ๊ย
พวกนายเหมือนผีคู่แต่งงานซะไม่มี
ขอฉันดู...
แม่เจ้า
แม่เจ้าโว้ย
วันนี้มันอี๋แหวะขึ้นเรื่อยๆ ได้ไง
นิโกะติดเชื้อปรสิตเหนือธรรมชาติ
- พรายแดนดิไลออน - ชื่อฟังดูก็น่ารักดี
- แต่พวกมันไม่น่ารักเลย - อาหารพวกมันคือความคลั่งรัก ความสนใจ
เธอเห็นมันเป็นแสงสีชมพูฟุ้งๆ แบบที่เธอเล่าน่ะ
อย่าไปมองแสง เข้าใจละ
พวกมันทําให้คนจ้องนิโกะ พวกมันซึมซาบทุกความสนใจ
แล้วพอพวกมันแข็งแรงพอละก็...
ก็อะไร
พวกมัน...
พวกมันจะออกจากร่าง
ออกจากร่างยังไง
แบบไหนก็ตามที่พวกมันทําได้
แต่ฉันว่าคงไม่ได้ออกไปแบบดีๆ
คริสตัล
เธอคุยกับใครน่ะ
โอเค ฉันไม่รู้ว่าจะบอกยังไงนะ แต่ก็จะบอกละ
โอเค ฟังแล้วอาจจะงงๆ เข้าใจยากหน่อย
แต่ฉันคุยกับพวกเพื่อนลับๆ ของฉัน
พวกเพื่อนเหรอ
ตอนนี้เธอมองไม่เห็นพวกเขาหรอก แต่พวกเขาอยากช่วยเธอ
โอเค
ฉันน่ะเป็นคนพิเศษ
เอ่อ ใช้คําไม่ถูกนี่นา
ไงก็เหอะ ฉันมองเห็นพวกเขาได้
แล้วพวกเขาอยากถามอะไรเธอสองสามข้อ
เธอบ้าไหมอะ
หา
นางช่างสังเกตเนอะ
ทีนี้ถ้าเรารู้ว่านิโกะไปติดพรายพวกนี้มาจากไหน
อาจจะมีเบาะแสว่าจะจัดการพวกมันยังไง
- เฉียบ - คริสตัล
ถามซิว่าหลังๆ มานี้ นางเข้าไปในป่าแถบไหนมาไหม
แล้วมีหลุมศพหรือมีศพเน่าเปื่อย อยู่ใกล้ๆ นางในป่าไหม
โอย
- คริสตัล แม่คุณ - เพื่อนเอ๊ย ให้เวลาเธอหน่อยสิ
อาการนี้เป็นครั้งแรกเมื่อไหร่
ฉันไม่ได้ถามแบบนั้น
คือน่าจะเป็นตอนที่...
ฉันไปหาดอกแดนดิไลออนน่ะ
ตอนยังเด็ก พ่อฉันมักจะบอกว่า ถ้าเราอยากได้ความกล้าเพิ่มขึ้นอีกนิด
หาดอกแดนดิไลออนมาใส่กระเป๋าจะช่วยได้
แล้วในเมื่อเราต้องทิ้งโอซาก้า เพื่อมาอยู่อีกฝั่งของโลก
เราก็ต้องการความกล้า
ฉันรู้ว่ามีอะไรมากกว่านั้น
แต่ฉันจําไม่ได้จริงๆ
ต่อสิ พูดต่อสิ
เธอทําดีแล้ว นิโกะ ขอบคุณนะ
"ทําได้ดีแล้ว" ต่างหาก คริสตัล
และที่จริงก็ไม่เลย
นางต้องทําให้ดีกว่านั้น
เราต้องการข้อมูลมากขึ้น เพื่อจะพอให้มีโอกาสช่วยนางได้
ถามซิว่านางน่ะ...
ลองคิดถึงที่ที่เธอเห็นในป่านะ
มีอะไรตรงนั้นที่ดูแปลกๆ ไหม
ฉันจําได้อย่างเดียวคือ
มันมีเทวาลัยอยู่
- เธอทําได้ดีมากเลย - ต้องให้นิโกะพาเราไปที่นั่น
ขอเวลาแป๊บนะ นิโกะ
ดูเธอซะก่อนสิ เธอต้องนอนพักนะ
ถ้านางไม่ไป นางจะกลายเป็นเหมือน รูปประกอบในหนังสือนี่
ให้ตายสิ ชาลส์ ช่วยพูดหน่อย
อันนี้ฉันเห็นด้วยกับเอ็ดวิน
เข้าใจ แต่ฟังนะ
ถ้าพรายแดนดิไลออนมาจากเทวาลัยนั่น
อาจมีของโบราณหรือสัญลักษณ์ ที่เราใช้จัดการมันได้
นิโกะ
คิวที่ 23
เวร
นิโกะ
เราลงมาทําอะไรข้างล่างนี่
ขอโทษนะคะ
คิวต่อไปใครคะ
(ในขณะเดียวกัน ณ โลกหลังความตาย)
พวกเด็กแสบ
เข้าสิงแม่มดเหรอ
เราต้องจับพวกนี้ บอกมาว่าเป็นใคร
คนหนึ่งคือชาลส์ โรว์แลนด์ ผู้เยาว์
เสียชีวิตปี 1989 อุณหภูมิร่างกายต่ําและมีเลือดออกภายใน
ชีวิตหลังความตายที่กําหนด...
รอดําเนินการ ไม่เคยข้ามมาเลย
รอดําเนินการเหรอ
เราไม่ชอบแบบนั้นใช่ไหม
ไม่ ไม่ชอบแน่ๆ วิญญาณอยู่ผิดที่
"อยู่ผิดที่" เหรอ
ผีตัวนี้ไม่ได้หลงทางหรือสับสน
เขากําลังโกงความตาย
อีกหนึ่งคน เอ็ดวิน เพย์น ผู้เยาว์
เสียชีวิตปี 1916
ถูกบูชายัญ
ชีวิตหลังความตายที่กําหนด นรก
หลบหนีไปเมื่อปี 1989
หลบหนีเหรอ
นรกเนี่ยนะ
สุภาพสตรี
ทัศนคติของแผนกเราคือ
เด็กที่ตายแล้วอยู่ผิดที่ ก่อปัญหามากกว่าเด็กที่มีชีวิตอยู่
และตอนนี้ก็มีเด็กที่เสียชีวิตเพิ่มมากขึ้น กว่าที่เคย
แต่เราก็ไม่อาจยอมให้ เปอร์เซ็นต์ความสําเร็จของเราลดลงได้
เราจะไม่ยอมให้วิญญาณอ่อนแองี่เง่าพวกนี้ ลอยนวลไปทั่ว
และเราต้องไม่ยอมให้ เด็กสองคนนี้วิ่งวุ่นไปก่อเรื่องได้
แผนกตามหาวิญญาณหาย จะไม่ยอมถูกหลอก
และทําให้เราดูโง่เง่า ด้วยฝีมือเด็กๆ ที่เราควรจะจัดการ
เริ่มงานเอกสาร
เดี๋ยวนี้เลย
(แผนที่การสํารวจสาธารณะของวอชิงตัน)
(ลานโล่งในป่า)
แผนที่ของนิโกะช่วยได้ใช่ไหม
(ทุ่งแดนดิไลออน - ตอไม้เก่า ต้นไม้ตายแล้ว - ประตูเหลือง)
เจ็ดหรือว่าหกนะ
ไม่ ฉันว่านั่นไม่ใช่แมว มันเหมือนแรคคูนหรือตัวอะไรนี่แหละ
การนับแมวครั้งนี้น่าขายหน้าสิ้นดี
ฉันกับคริสตัลช่วยได้นะ
เรามาช่วยกันนับ
ชอบให้คริสตัลอยู่ด้วยจังเลย
ชาลส์ ไม่บอกก็รู้
แต่พ่อฉันคงเรียกเธอว่าผู้หญิงน่าบัดสี
พูดแรงนะนั่น
พ่อนายคงเรียกฉันว่า ไอ้เด็กถ่อย หรือแย่กว่านั้น
ไม่ต้องห่วงเรื่องพ่อได้ไหม
เวลานายใช้คําดูถูกโบราณๆ กับฉัน
ฉันหาดูตลอดแหละว่าแปลว่าอะไร
ก็ต้องหาใช่ไหม
ฉันจะพยายามทําตัวให้ดีกว่านี้
แต่คริสตัลอยู่ด้วยยาก
เธอหัวแข็ง
ชอบเถียง
ฟังดูก็เหมือนนายเลยไม่ใช่เหรอ
เดี๋ยวนะ มิน่าฉันถึงชอบเธอ
เห็นไหม เราคิดเรื่องนี้ออกแล้ว
ที่อารมณ์เสียไม่เกี่ยวกับคริสตัล
ฉันหงุดหงิดที่ฉันทําให้เราต้องติดอยู่ในเมืองนี้
ฉันน่าจะรู้
ไม่มีใครเพอร์เฟกต์หรอก
ฉันรู้ว่านี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับราชาแมวงี่เง่านั่น
ดูสิ
ดูนายกําหมัดสิ
นายกําหมัด เฉพาะตอนเครียดมากเท่านั้น เพื่อน
ฉันไม่เห็นนายเครียดขนาดนี้ตั้งแต่ หายนะหมากฝรั่งครั้งใหญ่ปี 2006
มีอะไรปิดบังฉันเหรอ
นายทําให้ฉันหลงใหล
นายนี่กัดไม่ปล่อยเลยนะ
นักสืบที่ดีก็ต้องกัดไม่ปล่อยสิ ตั้งคําถามเมื่ออะไรๆ ไม่ชัดเจน
ชาลส์ ฉัน...
ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมนายถึงใจจดใจจ่อ
เรื่องปลีกย่อยที่ฉันคุยกับราชาแมว มันไม่ใช่อย่างที่...
เอาละ
ฉันว่าเราเจออะไรแล้ว
ให้ตายสิ
นิโกะจะกลายเป็นแบบนี้เหรอ
ดูเหมือนพวกมันจะระเบิดออกมา
ฆ่าเจ้าของร่างและแพร่กระจายไปยังที่ต่อไป
ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรนะ
ดูพวกเรา จงจับจ้องเราสิ
มอบสิ่งที่เราอยากได้มา
ไม่งั้นเราจะระเบิดร่างแม่สาวนี่ให้กระจุย และหารังใหม่
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
บางทีข้อมูลอะไรก็ตาม ที่เคยอยู่ที่นี่อาจจะช่วยได้บ้าง
แต่มันโดนขูดออกไปแล้ว
เดี๋ยวก่อน
เราทําได้
ใครก็ตามที่ขูดมันออกไป ไม่รู้ว่าเรามี
เลนส์พจนานุกรม ที่จะช่วยให้เราเห็นสิ่งที่เคยอยู่ตรงนั้น
ไม่น่าใช่ภาษาอังกฤษ นายลองดูดีกว่า
ฉลาดมาก ชาลส์
ดูเหมือนเป็นอักษรรูนเขียนผสมกันแบบหยาบๆ
และตัวอักษรอะไรสักอย่าง
อืม แล้วนายอ่านออกไหม
ก็ไม่เชิง
รากของมันคล้ายกับภาษาคอปติก
พวกมันอาจใช้รากภาษาร่วมกันละมั้ง
เอาเป็นว่า
มันใกล้เคียงกับภาษาที่ฉันอ่านได้
ไหนนายว่ากระทั่งภาษาแอราเมอิกก็ง่ายๆ แค่เรียนนิดหน่อยก็อ่านออก
อ่านๆ ไปเหอะน่า
"เทพตัวน้อยเหล่านี้
ต้องการของขวัญอย่างต่อเนื่อง"
ไม่สิ ไม่ใช่ของขวัญ
"ของบูชายัญ"
พวกมันดื่มกินความสนใจของผู้อื่น
พวกมันถูกทิ้งไว้ที่นี่เมื่อนานมาแล้ว
พวกมันคงจะหิวโหย
ฉันไม่สงสารหรอก เล่นมาระเบิดร่างคนแบบนี้
"มีเพียงภาชนะอาคมของเทวาลัยนี้เท่านั้น ที่คุมขังพรายได้"
เยี่ยมเลย
เดี๋ยว
ลงอาคมยังไง ฉันจับมันได้ไหมหรือไม่ควรจับ
ฉันไม่แน่ใจ ขอเวลา...
ฉันเลือก "จับมัน"
ได้เวลาคุยกันอีกที เรื่องความหุนหันพลันแล่นของนาย
ได้เลย ไว้จัดการโครงกระดูกก่อน
ซวยละ
โทษที
หวัดดี
ไม่คิดว่าฉันต้องทําป้ายนะ แต่เห็นๆ อยู่ว่าห้ามวิ่ง
นั่นไม่แปลกสักนิด
นี่ฉันว่าฉันใจเย็นสุดๆ คอยช่วยเหลือ
สาวโสดยืนด้วยลําแข้งตัวเองทุกอย่างแล้วนะ
แต่เกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่
มีอะไรผิดปกติเหรอ
ฉันทําธุรกิจ
- แล้วการจะทําธุรกิจน่ะ... - ฉันจะเสียใจเรื่องนี้แน่
- ฉันต้องนอนพักผ่อน - เอาหนังสือเฮงซวยนั่นมา
- อาจมีอะไรอธิบายเรื่องนี้ได้ - อย่าโผล่พรวดเข้ามาในบ้านฉัน
เธอออกมาทําอะไรที่นี่
เธอควรจับตาดูนิโกะนะ
โทษนะ ให้ตายเหอะ เธอมองอะไรอยู่เนี่ย
ขอโทษ อีกครั้งนะ
ฉันแค่ฟุ้งซ่านน่ะ
- ไปกันเถอะ - แต่ฉันจะจัดการเอง
เออ เอาที่สบายใจ แค่...
เลิกทําอะไรบ้าๆ
ไม่งั้นฉันจะไล่เธอออกไป
นิโกะ ฉันพยายามจะค่อยเป็นค่อยไปนะ แต่ไม่มีเวลาแล้ว
ฉันจะบอกอะไรเธอเพียบเลย อย่าตกใจนะ
เพื่อนลับๆ ของฉันน่ะเป็นผี
เธอทําอะไรน่ะ
ฉันเห็นผีและสื่อสารกับพวกผีได้ เข้าใจใช่ไหม
คือ...
- เข้าใจ - โอเค
ผีมีจริงและยังมีอะไรบ้าๆ อีกเพียบ
ตอนนี้หนึ่งในอะไรบ้าๆ นั่นอยู่ในตัวเธอ
มันอยากระเบิดตัวเธอออกมาเหมือนปิญาตา
น่าสยองนะ
แต่ไม่เป็นไร เพราะเพื่อนผีของฉันเป็นนักสืบ
พวกเขาจะช่วยเธอ
เธอแค่ต้องไว้ใจเรา
คริสตัล
เธอจะเที่ยวไปบอกคนโน้นคนนี้ว่าผีมีจริงไม่ได้
คนเขาจะคิดว่าเธอบ้า
ซึ่งเธอก็อาจจะบ้าจริง แต่มันจะทําให้เรื่องยุ่ง
เธออ้วกออกมาเป็นสายรุ้ง แถมกลายเป็นโคมไฟมนุษย์
จะให้ฉันว่าไง
ดีแล้วที่เธอบอกฉัน
เห็นไหม นางดีใจ
หา จริงเหรอ
เชื่อง่ายงี้เลยเหรอ
คือฉันเป็นคนเปิดใจมาก
แล้วก็กังวลมากด้วยเรื่องการระเบิดออกมา
เอาจริงๆ นะ ฉันว่านางมีเสน่ห์มาก
เอาละ บอกฉันทีว่าพวกนายคิดออกแล้ว
- เราเจอแจกันศักดิ์สิทธิ์ที่เทวาลัย - ดี
- อะไรดีเหรอ - พวกเขาเจอแจกันศักดิ์สิทธิ์ที่เทวาลัย
ดีนี่นา
- แล้วชาลส์ก็ทําตก - ไม่นะ
เราต้องการมันเพื่อดักจับพราย
- ชาลส์ นายทําตกเหรอ - ไม่ได้ตั้งใจนะ
- ชาลส์นี่ใคร - ผีที่ทําแจกันตก
ไม่ดีเลย
- เธอบอกว่าไม่ดีเลย - เราได้ยินน่า
อย่ามาตะโกนใส่ฉัน เขาเป็นคนทําแจกันตกนะ
ก็ได้ๆ ไม่เห็นต้องมารุมกันเลย
ฉันรู้ว่าฉันทําแจกันอาคมตก
แต่เดี๋ยวนะ
เราอาจจะไม่มีแจกันอาคม แต่เรามี
โถอาคม
นั่นคือสิ่งที่มิกจอมโศกบอกใช่ไหม โถถูกเสกให้มีเสียงเหมือนทะเล
ก็เป็นภาชนะเหมือนกันนี่
ชาลส์ ฉลาดมาก
คริสตัล
เธอเห็นโถที่ลอยอยู่ด้วยไหม หรือฉันเห็นภาพหลอน
ไม่เป็นไรนิโกะ ไม่ต้องห่วงนะ
ทีนี้
ถือว่าเครื่องบูชาเหล่านี้ยังคงศักดิ์สิทธิ์อยู่ เรียบร้อย
แจกันชั่วคราว
เราต้องหาอะไรมาล่อพรายให้ออกมาด้วย
อยู่ดีๆ มันคงไม่เข้าไปหรอกเนอะ
แม่เจ้า นิโกะ
ต้องมีอะไรเอาไว้ล่อ นายมีเหยื่อล่อไหม
หาอยู่
- ตะขอล่ะ - ไม่เจออะไรเลย
- มีแผนภาพที่หน้า 130 - หนังสือเขียนว่าอะไร
หาอยู่
ไม่มีเวลาทําหมดนั่นหรอก ฉันเชื่อใจพวกนาย
พอมีโอกาสก็จัดการให้ไว
คริสตัลอย่าทําอะไรโง่ๆ นะ
ฉันต้องคุยกับตัวที่อยู่ในร่างนิโกะ
พรายแดนดิไลออน
ฉันมีข้อเสนอน่าสนใจจริงๆ นะ
นังเด็กอวดดี ทิ้งเราให้อดอยาก
บัดนี้จงดูเถิด เมื่อเราละทิ้งร่างนี้ไป
ไม่ เดี๋ยวสิ ฉันมีสิ่งที่แกต้องการ
แกมีอะไรทําให้เราอิ่มได้ล่ะ
ฉันไง
เอาร่างฉันไปเลย ถ้าแกออกมาจากนิโกะโดยไม่ทําร้ายเธอ
คริสตัล จะบ้าเหรอ
นิโกะมีครอบครัว จะพรากเธอไปจากพวกเขาไม่ได้
ฉันไม่มีที่ไป
ฉันเข้ากับที่ไหนไม่ได้เลย เอาฉันไปแทนเถอะ
ร่างใหม่ก็หมายถึงต้องโหยหิวอีก
แต่ฉันไม่เหมือนคนอื่น
ฉันเป็นร่างทรง
ฉันมองเห็นวิญญาณได้
คิดดูสิว่าแกจะอิ่มหนําแค่ไหน
ได้ความสนใจทั้งจากคนเป็นและคนตาย
ได้อิ่มจากทั้งสองโลก กินให้อิ่มหมีพีมันไปเลย
อยากได้แบบนั้นไม่ใช่เหรอ จะได้ไม่ต้องหิวแล้วไง
นี่พูดจริงๆ นะ ในนั้นกลิ่นเหมือนอึหมา
อย่างอื่นด้วย
ผสมกับมะนาวหรืออะไรสักอย่าง
เหม็นสุดอะ
เฉียดฉิวไปหน่อยไหม
ไม่ต้องขอบใจ
เป็นไงบ้าง
- หลังเธอโอเคไหม ฉันสบายดี - โอเค
คงภูมิใจในตัวเองมากสินะ
ผีตัวโตจับพรายตัวจิ๋วใส่ขวดโหล
นี่ ต่อไปก็ไปดักจับทารกในเปลสิ
คงชอบใช่ไหมล่ะ
- ชอบเลย - ไอ้ผีเวร
ทําไมถึงเกลียดเด็กทารกล่ะ
ปากเก่งนะ
ไอ้ชั่วดักจับเด็กทารก
(ปิดคดี)
ทําสําเร็จจนได้
งานสําเร็จจนได้
เธอทําได้เยี่ยมมาก คริสตัล
เธอกล้าหาญทีเดียว
แต่ก็อันตรายและไม่เป็นมืออาชีพด้วย อย่าทําอีกนะ
นายกลับเป็นปกติแล้วสินะ
ก็คงใช่
เธอรู้ใช่ไหมว่านั่นน่ะใกล้เคียงคําชมที่สุด
ที่เธอจะได้จากเอ็ดวิน
อืม
ที่เธอพูดน่ะ
ที่ว่ารู้สึกเหมือนเธอไม่มีที่ไปน่ะ
นั่นก็แค่...
นักสืบที่ดีต้องพูดในสิ่งที่ต้องพูดใช่ไหม
ใช่
ขอบอกนะว่าฉันดีใจที่โถนั่นใช้ได้ผล
- ฉันไม่แน่ใจว่าจะได้ผล - อืม เหมือนกัน
คงแย่แน่ถ้าพรายแดนดิไลออน ระเบิดออกมาจากหน้าเธอ
เพราะอะไรรู้ไหม
ฉันว่าหน้าเธอสวยทีเดียว
นี่ยังพยายามไม่เลิกเนอะ
ไงก็เหอะ
คดียังไม่จบ
เราต้องกลับไปเผาแดนดิไลออนที่เทวาลัยนั่น ไม่งั้นพวกมันจะแพร่เชื้อใส่คนอื่นอีก
ไม่อยากให้มีซอมบี้แดนดิไลออน พ่นสายรุ้งอาละวาดทั่วเมือง
นิโกะ
แม่เจ้า ผมเธอ
- ฉันรู้ ฉันดูจึ้งเลย - ฝีมือพราย
พระเจ้า
นี่เพื่อนๆ เธอเหรอ
เดี๋ยวนะ เธอเห็นพวกเขาเหรอ
ประสบการณ์เฉียดตาย แจ่ม
คุณเป็นนักสืบผีเหรอ
คู่ซี้ผีนักสืบ
ชื่อเจ๋งดี
ดูเจ้าตัวจิ๋วน่ารักพวกนี้สิ
น่ารักเหรอ หยามกันชัดๆ
ฉันว่าได้เวลาเราต้องกําจัด เจ้าตัวจิ๋วน่ารําคาญพวกนี้แล้ว
ให้พวกเขาอยู่ในห้องฉันไม่ได้เหรอ
ถ้าอยู่ในโถนี้ พวกเขาไปทําร้ายใครไม่ได้หรอก
บางทีฉันอาจจะกล่อมพวกเขา ไม่ให้ทําร้ายผู้คนได้
โถนี่เป็นอาชญากรรมความเกลียดชังชัดๆ
- คิงแฮม - ลิตตี้
จะบอกให้นะ เพราะฉันว่าหล่อนควรจะฟังเอาไว้ย่ะ
- ไปตายที่ไหนก็ไป - ได้ยินไหม
พวกมันดูไม่เห็นจะซาบซึ้งเลย
นิสัยไม่ดีด้วย
- เราไม่ซาบซึ้ง - พวกเขาหงุดหงิดน่ะ
บาย
ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง ที่ต้องการสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
โอเค
หมดเวลาพรายแล้ว
ทําอะไรน่ะ ยัยบ้า
เอาสเวตเตอร์น่าเกลียดนั่นมาทําไม
เอาไอ้สเวตเตอร์ทุเรศตัวนั้นไปให้พ้นหูพ้นตา
รู้ไหมว่าเรามีพลังแค่ไหน
- เราเป็นเทพนะโว้ย - อย่าให้เราออกไปจากที่นี่ได้ก็แล้วกัน
เราจะเล่นงานแก ซ้อมแกให้น่วม
เราไม่ใช่นกนะ
เรารู้ว่ายังไม่ใช่ตอนกลางคืน หลอกเราไม่ได้หรอก
ตอนนี้เธอรู้สึกดีขึ้นแล้วใช่ไหม
ใช่ แล้วฉันก็มาคิดเรื่องที่เธอพูด ที่ให้เขียนจดหมายถึงแม่ฉันน่ะ
เยี่ยมเลย ถ้าได้ข่าวจากเธอ แม่เธอคงดีใจมาก
ไม่ ฉันจะไม่เขียนหรอก ฉันแค่คิดเฉยๆ
แต่ก็ไม่แน่
ในที่สุดน่ะนะ
จดหมายมาแล้ว
จดหมายสํานักงานทั้งหมด
ดูท่าข่าวจะแพร่ออกไป
ว่าคู่ซี้ผีนักสืบและร่างทรงคนใหม่ ของพวกเขามาเมืองนี้
โทษนะ ร่างทรงคนใหม่ของเราเหรอ
- เยี่ยม - มีผีมาต่อคิวรออยู่ข้างนอกแล้ว
แป๊บนึงนะ
ไอ้เด็กสารเลวน่ารําคาญพวกนั้นช่างกล้านัก
ไอ้ราชาแมวเวรนั่น ดันกักพวกมันไว้ในเมืองของฉันอีก
ตอนนี้พวกมันก็จะคอยยื่นมือมาขัดขวาง
เวลาที่ฉันอยากหยิบยืมเด็กน้อยคนไหนขึ้นมา
ถ้าฉันรีดเอาความกลัวของเด็ก โดยเอาเด็กไปให้งูฉันกินไม่ได้
เราจะทํายังไง
มันคือวัฏจักรชีวิต มอนตี้
งูก็ต้องได้กิน
ฉันคนนี้ต้องได้ความเจ็บปวด และความทุกข์ทรมานจะได้คงความสวยเอาไว้
มอนตี้ อยู่นิ่งๆ สิ ทําตัวเป็นนกที่ดีหน่อย
คิดว่าฉันคงมีเวลา เตรียมการแก้แค้นอันแสนโอชา
เรียกว่า เลอ เฟสแตง ก็ได้
แปลว่า "งานฉลอง"
ภาษาฝรั่งเศส
และพวกมันก็จะโดนดีแน่
แม่สาวนั่นไม่ควรจะเห็นความทรงจําของฉัน
ผีเด็กพวกนั้นก็มาลองดีกับฉัน แต่มันไม่มีทางเกิดขึ้นอีกแน่
และนั่นละที่เจ้าจะมาช่วย มอนตี้
อีกาแสนดี ภูตรับใช้ของฉัน
(งูทางมะพร้าว)
มอนตี้
ต๊ายตาย เจ้านี่หล่อจริงๆ
หน้าหวานขนาดนี้ใครจะไม่ไว้ใจล่ะ
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
คําบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน