ความเดิมในเดดบอยดีเทคทีฟส์
การร่ายเวทใส่แมวของฉัน ถือว่านายทําพลาดมหันต์แล้ว
- นี่มันบ้าอะไร - มันกักนายไว้ในเมืองนี้
ไปนับแมวทุกตัวในพอร์ตทาวน์เซนด์ แล้วกําไลก็จะหลุดออกมา
เด็กผีพวกนั้นมาลองดีกับฉัน แต่มันไม่มีทางเกิดขึ้นอีกแน่
มอนตี้ อีกาแสนดี ภูตรับใช้ของฉัน
เช้านี้เหมาะจะดูดวงให้นายตามที่สัญญาไว้
ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี
ฉันไม่รู้จักครอบครัวฉัน พยายามตามหาพวกเขาอยู่
ฉันก็รู้สึกแบบนั้นตอนพ่อฉันตาย
แม่ฉันส่งฉันกลับไปโรงเรียนประจํา วันเดียวหลังพิธีศพ
นั่นเหรอคนที่เขียนจดหมายมาหาเธอ แม่เธอน่ะ
ฉันอาจไม่มีวันหาครอบครัวฉันเจอ
พี่เขยฉันสติแตก ฆ่าครอบครัวตัวเอง
ผู้ชายตัวใหญ่ฆ่าผู้หญิงสามคนน่ะ
ชาลส์เคยโดนทารุณมา
เขาเห็นพ่อเขาเองเวลามองเดฟลิน
ฉันต้องรู้สิ ถ้ามีอะไรผิดปกติ
เราต้องไม่ยอมให้ เด็กสองคนนี้วิ่งวุ่นไปก่อเรื่องได้
เราถูกขังอยู่ในฝันร้าย และผีเด็กหนุ่มน่าทึ่งคู่นั้นปลดปล่อยเรา
เล่าให้ฉันฟังทุกอย่าง
(เจนนี่ของฉัน)
(แสนสวย)
(อวบอิ่ม)
ให้ตาย
- นี่มันอะไร - ค่าเช่า
ฉันผิดเอง ควรจะบอกให้ชัดว่าจ่ายแบบไหนได้บ้าง
(ค่าเช่า)
เห็นไหม แบบนี้แหละ
หัดเหมือนนิโกะบ้างนะ
ฉันจะเอาเศษตังค์เยอะขนาดนี้ไปทําอะไร
ขอพรได้ตั้งเยอะนะ
ถ้าขอพรแค่ข้อเดียวล่ะ
ฉันอยากจ่ายค่าเช่าโดยไม่โดนแซะ
เธอเป็นอะไรของเธอยะ
โทษที ฉันกําลังจัดการ เรื่องแย่ๆ กับแฟนเก่าฉัน
เขาป่วนสมองฉันจริงๆ
ฉันเอาโถไปแลกที่เครื่องแลกเหรียญให้ได้
ไม่ ไม่เป็นไร
อย่างที่นิโกะบอก ฉันจะขอพรโง่ๆ ได้เพียบ
อ่านอะไรอยู่น่ะ
"ผิวคุณเปล่งประกายดุจจันทรายามราตรี..."
โห เซ็กซี่สุดอะ
เจนนี่ คุณมีเพื่อนทางจดหมายกิ๊กกิ้วกันเหรอ
คุยเรื่องสยิวกิ้วทางจดหมาย
หนึ่ง อย่ามายุ่ง สอง ไม่ใช่เรื่องของเธอ
และสาม ไม่ใช่เรื่องใหญ่นี่ งั้นก็...
ไปเรียนซะไป๊
พวกเธอคนหนึ่งยังเรียนอยู่ใช่ไหม
ไม่เด็ดๆ
ฉันไม่ต้องไปทําอะไรที่ไหนนี่
ส่วนฉันก็เลิกเรียนไปแล้ว เจนนี่ เจ๋งมากเลยอะ
มีคนส่งจดหมายรักถึงคุณ แจ่มว้าว
โอเค นี่จะยังไง
เธอจะไม่ไปจนกว่าฉันจะอธิบายเรื่องนี้
ถึงจะเป็นเรื่องส่วนตัว ถึงฉันจะไล่เธอไปให้พ้นๆ เหรอ
เอาที่สบายใจ ก็ได้
จดหมายนี่มาจากคนแอบชอบ ฉันไม่รู้ว่าใคร
เรื่องก็มีอยู่เท่านั้น
คนแอบชอบเหรอ
เจนนี่ นี่อาจเป็นเนื้อคู่คุณก็ได้
นิโกะ นั่นด่วนสรุปแบบข้ามขั้นเวอร์ จากจดหมายนิรนามเป็นเนื้อคู่นะ
ก็อาจจะ แต่คุณก็เก็บมันไว้นี่ใช่ไหม
ถ้ามีวิธีที่คุณหาเจอได้ว่าใครส่งมา
คุณจะอยากรู้ไหม
ไม่
ไม่เอา
จดหมายก็ดีนะ
มันทําให้ฉันรู้สึกดี เข้าใจไหม
แต่มันพิมพ์มาแบบเดียวกันหมด ออกแนวฆาตกรต่อเนื่องชวนผวานะ
พอกับจดหมายเรียกค่าไถ่เลย
แล้วก็นะ สุดท้ายก็ไม่เคยมีใคร เป็นคนแบบที่เราคิดหรอก และมันก็...
น่าผิดหวัง
อืม เข้าใจ
ฉันมาคิดเรื่องความทรงจําเก่าๆ
และฉันเริ่มรู้ตัวว่าฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันเป็นใคร
ฉันอาจจะเป็นคนที่แย่กว่าที่ฉันคิดก็ได้
ช่วงเวลาโรแมนติกนี่ชักจะหดหู่แล้ว
ช่างหัวอดีตสิ เธออยากเป็นใครก็ได้
หรือเธออาจเป็นคนที่มีเงินในบัญชีธนาคารก็ได้นะ
คู่ซี้ผีนักสืบอยู่ไหน
โอ๊ย เธอสองคนเป็นอะไรกันเนี่ย
(เดดบอยดีเทคทีฟส์)
ช่างแม่ม
ไม่มีกล้องส่องทางไกล ก็สอดแนมคนไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
ฉันลืมไว้ที่บ้านแม่มดนั่นเหรอ
"ชาลส์ ระวังให้มันมากกว่านี้สิ"
ได้ เพื่อน
นายอยู่กับหมอนั่นนานโขนะ
มอนตี้กับนาย
อยู่ด้วยกันนานนะ หืม
แค่แลกหนังสือกัน ก็เท่านั้น
ก่อนหน้านี้นายอยากถอดกําไลนั่นออก นับแมว ทําทุกอย่างที่ทําได้
แต่ตอนนี้นายดี๊ด๊า อ่านตําราโหราศาสตร์
ชาลส์ ฉันไม่เคยดี๊ด๊า
นายอารมณ์ดี ฉันก็ว่าดี
แค่...
อย่าลืมว่าเราพยายามจะไปจากเมืองนี้
ขอโทษด้วยเรื่องราชาแมว
แล้วฉันก็...
ฉันเสียใจเรื่องที่นายเจอในบ้านเดฟลิน
และติดอยู่ในวังวนนั้น
ถ้านายอยากคุยเรื่องพ่อนาย...
ไม่ละ แค่อยากไปให้พ้นๆ เมืองนี้แล้ว
แค่นั้น
มีผู้ชายชื่อแด็กฟินน์
ที่จะคุยกับคู่ซี้ผีนักสืบเท่านั้น
หลีกไป
ฉันอยากให้มีใครไปจับผีบ้าพวกนี้ ออกไปจากประภาคารของฉัน
เดี๋ยวนะ คุณชื่อ...
- แด็กฟินน์เหรอ - ใช่
ฉันสิงอยู่ที่ประภาคาร ที่แหลมโนพอยต์มาหลายสิบปีแล้ว
สองวันก่อนเริ่มมีคนโผล่มา
แล้วโดดจากระเบียงชั้นบนลงไปที่อ่าว
- มีคนไปฆ่าตัวตายเหรอ - ใช่
ถึงตอนนี้ก็สองคน ที่แย่ก็คือ
ตอนนี้ฉันมีผีขี้หงุดหงิดที่เพิ่งตาย มาเตร็ดเตร่ไปมา
ถ้าชอบอยู่ใกล้ๆ คน ฉันคงไปสิงที่เคเอฟซีมากกว่า
ตํารวจไปตรวจดูหรือยัง ที่นี่เป็นเมืองเล็กๆ ตํารวจน่าจะรู้
ไม่มีศพ
ศพหายไปทันทีที่ลงน้ํา
เท่าที่รู้ ตํารวจไม่รู้อะไรเลย
ไงซะ สํานักงานนายก็พร้อมกว่า
เราช่วยชีวิตคนได้ด้วยนะ
ก็ใช่ แต่หลักๆ คือขอความสงบฉันคืนมา
มันผิดปกตินะที่ผีจะเพิ่มขึ้นแบบนั้น
น่าจะมีเหตุผลที่พวกเขาไม่ไปไหน
น่าสนใจ
- ทีนี้สําหรับค่าจ้างของเรา... - เออๆ
ฉันจะจ่ายนายด้วยทอฟฟี่น้ําทะเล และลูกบอลทํานายต้องคําสาป
ที่บอกได้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่
จะเก็บไว้ทําไม
ฉันตายแล้วนี่
คนบ้าที่ไหนทําของเล่น ที่บอกได้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่
แต่มันแจ่มใช้ได้
จริงด้วย เรายังไม่มีอะไรแบบนั้น ในคอลเลกชันของเรา
คําทํานายออกมาว่า "ตกลง"
มาลองดูสักตั้ง
และช่วยผีบางตนด้วย
(ประภาคารแหลมโนพอยต์)
(ร้านของที่ระลึก)
โห ที่นี่เหมือน โฆษณาปลาแท่งทอดที่ฉันชอบเป๊ะเลย
ฉันว่ามันดูสงบดีออก
บางทีผู้ดูแลประภาคารนั่น อาจเป็นผีขี้หงุดหงิดชอบบ่นก็ได้
เธอคงกําลังชมวิวเพลินอยู่
เธอทําอะไรน่ะ
เธอไม่ได้จะ...
นี่ เดี๋ยวก่อน
(คดีคนโดดจากประภาคาร)
(ริมหน้าผา - อย่าเข้าใกล้)
เจอพวกเขาแล้ว
ผีเพิ่งตายพวกนี้กําลังเศร้าผิดปกติ
ดูเหมือนพวกเขาจะจ้องไปที่ทะเล และเดินกลับไปที่ประภาคาร
ผีที่ฆ่าตัวตายมักจะท่องโลกไปเรื่อยๆ ใช่ไหม
แต่พวกนี้วนเวียนไม่ไปไหน มันแปลกอยู่
นั่นเหรอที่แปลก
หรือพวกเขาจะสายตาสั้นเลยตกจากประภาคาร
พวกคุณเป็นคนโทรแจ้งใช่ไหม
ว่ามา เห็นอะไรบ้าง
มีผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ข้างบน แล้วเธอก็โดดลงไปในน้ํา
มาจากพอร์ตทาวน์เซนด์กันใช่ไหม
เราเช่าห้อง อยู่เหนือร้านขายเนื้อทังแอนด์เทล
ที่ร้านเจนนี่ เช่าแบบรายอาทิตย์
- คุณเห็นเธอชัดไหม - ชัดมาก
อายุ 20 กลางๆ รูปร่างเล็ก ผมสีแดง
เธอสวมชุดนอนแสนสวย
ผ้าโปร่งพลิ้วๆ
รูปร่างเล็ก ผมแดง ชุดนอนพลิ้วๆ
พูดเหมือนคุณไม่เชื่อเราเลย
เด็กสองคนที่ดูเหมือนควรจะยังเรียนอยู่
ใช้ชีวิตแบบเที่ยวไปเรื่อยๆ อาจจะเมายาด้วย
เห็นผู้หญิงกระโดดฆ่าตัวตาย แต่ไม่ทิ้งร่องรอยอะไรไว้เลย
ฟังดูเหมือนแกล้งกันนะ
ทุกอย่างโอเคไหม
ขอให้เป็นวันที่ดีนะ อาช่า
ไม่ได้แกล้งนะ เราเห็นผู้หญิงคนหนึ่งตกลงมาจากบนนั้น
สาวๆ ฉันเชื่อนะ ที่คุณเชื่อว่าเห็นอะไรบางอย่าง
ไปคุยกันที่ร้านของที่ระลึก
ฉันจะชงชาให้ แล้วเราค่อยคุยกัน
ไม่เป็นไร ขอบคุณมาก
ชาสักแก้วก็ดีค่ะ
นิโกะ
ไม่เป็นไรน่า ฉันจะถามอะไรเธอเพียบเลย
ได้ข้อมูลดีๆ แน่
คิดสร้างสรรค์ดีมาก นิโกะ
เป็นสัญญาณของนักสืบผู้ยิ่งใหญ่
ขอบคุณนะ
ได้ยินที่ตํารวจคนนั้นคุยกับเราไหม
จะโทรเรียกพวกเขาทําไม
นั่นละเราถึงพยายามไม่ข้องเกี่ยวกับคนเป็น
พวกนี้ไม่เข้าใจความบ้าบอที่เกิดขึ้นรอบตัว
ให้ตาย
หนึ่งร้อยสี่สิบสอง
พวกแมวเวร
เป็นอะไรไหม เพื่อน
ไม่เป็นไร
จะไปดูแถวๆ ฐานประภาคารว่ามีอะไรสําคัญไหม
พาคริสตัลไปถามอะไรพวกผียิ้มแฉ่งพวกนั้นสิ
เราสองคน
ไปด้วยกันน่ะนะ นายไหวอยู่ปะเนี่ย
ฉันสบายดี ขอบใจ
ทีนี้ก็ไปซะ ก่อนจะมีใครโดดลงไปฆ่าตัวตายอีก
เอ็ดวินทําตัวแปลกๆ ว่าไหม
ชาลส์
เอ็ดวินทําตัวแปลกๆ
ฉันไม่ใช่นักจิตวิทยา ฉันเป็นนักสืบ
- ฉันมีหน้าที่สืบ - ทีนี้นายละที่ทําตัวแปลกๆ
ถ้านายไม่อยากพูดเรื่องคดีเดฟลินก็ไม่เป็นไร แต่เห็นชัดๆ ว่านาย...
ไง ฉันชาลส์ โรว์แลนด์ นี่คริสตัล พาเลซ
เราทํางานที่สํานักงานคู่ซี้ผีนักสืบ
บอกหน่อยได้ไหมว่าเช้านี้เกิดอะไรขึ้น
คุณเห็นอะไรไหม มีอะไรที่ทําให้คุณไม่สบายใจหรือ...
รู้สึกดีที่สุดเลย
อะไรดีนะ
แฟนเก่าฉัน เขาไม่เคยทําอะไรโรแมนติกเลย
และเช้านี้ ฉันได้ยินเขาบอกฉันว่าเขารักฉัน
ฉันได้ยินซ้ําแล้วซ้ําเล่า
เดี๋ยวนะ คุณได้ยินเสียงเขาเหรอ
มันดังขึ้นเรื่อยๆ
ดังที่สุดตอนอยู่ข้างบนนั้น
ฉันต้องไปหาเขา ฉันก็เลยตามไป
ฉันได้ยินเสียงพ่อฉันอยู่บนนั้น
ฉันได้ยินเสียงเบรนด้า เมียฉัน
ส่งข้อความมาก็พอแล้ว รอยแมวข่วนเจ็บแสบน่ะไม่จําเป็น
ที่ฉันเคยเจอมานะ พวกหนุ่มเครียดๆ มักจะชอบอะไรเถื่อนๆ
เอาเถอะ
มีแมว 142 ตัว
ไม่มีทางใช่ 142 ตัวแน่ๆ
งานนี้ไม่มีทางทําได้เลย แล้วมันทําให้ท่านมีความสุขได้ยังไง
มันทําให้ฉันมีเวลาอยู่กับนายมากขึ้น
พูดไม่ออกเลยเหรอ
เข้าใจละ ฉันอาจจะโตเกินไปสําหรับนาย แต่ฉันไม่ใช่แนวแด๊ดดี้นะ
ฉันแก่กว่านายหลายร้อยปี
ฉันรู้ว่ามันอาจจะน่ากลัว แต่ฉันเป็นคนสนุกไม่ใช่เหรอ
ไม่สักนิด แค่แก่อย่างเดียว
โอ๊ย
ยิ่งแก่ ประสบการณ์ยิ่งเด็ดนะ
ฉันเป็น...
ทุกอย่างที่นายชอบได้
ถ้าแบบนี้
ล่ะ
เขาเป็นคนสนุก
ชอบเล่นบทบาทสมมติเหรอ
หรือว่าอะไร... แบบนี้
หยุดนะ
ถ้าไม่เอากําไลออก ผมจะกลับไปสืบต่อละ
ทําไมคดีของคนแปลกหน้าพวกนี้ ถึงสําคัญกับนายมากนัก
บอกไปท่านก็ไม่เข้าใจ
แต่ผมช่วยพวกผีที่ไม่มีใครไขคดีได้
ผมแก้ไขสิ่งที่ผิด
โห ไพเราะเพราะพริ้ง พีอาร์นายช่วยคิดสโลแกนให้เหรอ
ใช้ได้เลยนะ
ไม่ ไม่ใช่เพราะเหตุนั้น
ฉันหมายถึงนอกจากจะคอยช่วยผีแล้ว...
มีอย่างอื่น
เบื้องหลังดวงตาสีมรกตคู่นั้น
บอกมาสิ
ผม...
ผมทําดีที่สุดเท่าที่จะทําได้
เผื่อว่าถ้าผมต้องกลับลงนรก ผมจะยื่นเรื่องเพื่อขอผ่อนผันได้
พูดความจริงดีกว่าตั้งเยอะใช่ไหมล่ะ
นายไม่ต้องแกล้งทําเป็นคนดีกับฉันหรอก
ฉันชอบด้านที่เป็นความลับของนาย
ผมละอายใจ
มันเห็นแก่ตัว
ทีนี้ถ้าท่านไม่มีคาถาอะไรที่เลวร้ายกว่านี้ ผมไปก่อนละ
ผมมีคดีต้องไข
ไขคดีให้สนุกนะ
อ้อ เอ็ดวิน
อย่าลืมนับแมวล่ะ
นับขาดไปตั้งเยอะ
แบบเยอะมหาศาลเลย
ร้อยสี่สิบสองเนี่ยนะ ไม่เอาน่า
(เมืองชายฝั่งที่มีเสน่ห์ ของวอชิงตัน)
(เทศกาลว่าว พอร์ตทาวน์เซนด์)
เธอเสร็จฉันแน่
ไม่นะ
ดูสมจริงไหมคะ
คุณกลัวไหม
ไม่
มันเป็นละครที่แย่มาก แย่สุดๆ
ดาบจะแทงทะลุปอดเธอ ทําให้เธอไม่สามารถ...
กรีดร้องได้
ไหนจะเลือดมากมายทะลักเต็มปากเธออีก
น่าผิดหวังจริงๆ สาวๆ
(เทศกาลว่าวพอร์ตทาวน์เซนด์)
ที่นี่มันมีอะไร ถึงทําให้คนได้ยินเสียงคนโน้นคนนี้
คือวิวน่ะสวยจริง
เราคุยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นสักแป๊บได้ไหม
คริสตัล ฉันไม่มีอะไรจะพูดอีก
ใช่ หมอนั่นมันเฮงซวย
ใช่ พ่อฉันก็เฮงซวย
ใช่ ฉันเกิดโมโหขึ้นมา
ตอนนี้ฉันโอเคแล้ว
ปากนายบอกว่าโอเค แต่ตานายบอกว่า "ไปตายซะ"
ฉันแค่หรี่ตา
ฉันหรี่ตาน่ะ
- นายไม่ต้องเก็บกดก็ได้นะ - คริสตัล
ตราบใดที่ฉันมีเพื่อนซี้อยู่ มีคดีให้ไข ฉันโอเคน่า
ขอบใจนะ
เชื่อเถอะนะ
ก็ได้
ฉันไม่เห็นได้ยินอะไรเลย
ไปกันเถอะ
คริสตัล...
นี่ คริสตัล เธอจะไปหรือเปล่า
ไป
(เหล่าสตรีอันตราย)
ระวังด้วยนะ
แก้วร้อนมาก
- ขอบคุณค่ะ - ฉันเปิดร้านนี้มาหลายปีแล้ว
เห็นคนแกล้งโน่นนี่เยอะแยะ
อาจจะเป็นนกกับแดดตอนเช้าๆ หลอกตาคุณก็ได้
มันสมเหตุสมผลใช่ไหม
ใช่เลยค่ะ
ฉันไม่เคยเห็นร้านของที่ระลึกแบบนี้เลย
ของทุกอย่างทําในแถบนี้
บางอย่างฉันทําเองด้วยนะ อย่างชิ้นนี้
ฉันซื้อไปให้เพื่อนใหม่บ้างดีกว่า
ปกติฉันเป็นคนเก็บตัว
ก็เลยไม่มีเพื่อนใหม่ เพิ่งมีเมื่อเร็วๆ นี้
อาช่า ขอใส่น้ําผึ้งในนี้ด้วยได้ไหมคะ
หายไปไหนมา
ราชาแมว
ใช่ กําไลยังอยู่
- ได้ข้อมูลอะไรบ้าง - แค่วิธีชงชา
และกําลังจะมีเทศกาล
พรุ่งนี้หน้าผาเหล่านี้ จะมีคนมาเยือนหลายร้อยคน
รอจะโดดลงไปฆ่าตัวตาย
ไม่เห็นจะเป็นข่าวดีเลย
นั่นคือลิลิธ
เทพีแห่งสตรีผู้ถูกกระทําและเวทโลหิต
ว่ากันว่าเราพูดหรืออธิษฐานกับนาง ผ่านภาพใดก็ได้
ฉันคุยกับนางตอนนี้ได้เหรอคะ
- ผ่านภาพวาดนี้น่ะ - ได้สิ
ถ้าคุณเป็นแม่มดจะยิ่งดี
นางชอบแม่มด
น่ากลัวใช่มั้ย เห็นแล้วไม่สบายใจ แต่...
แล้วนี่รูปอะไร
นางเงือก คนครึ่งปลา
พวกนางเป็นผู้หญิงที่ล่อผู้ชายให้ไปตายในทะเล
แต่มันก็แค่โฆษณาชวนเชื่อว่า ผู้หญิงน่ะอันตราย
แต่ภาพวาดก็ยังงดงามอยู่
เรากําลังหานางเงือกเหรอ
นั่นคือหญิงซักผ้า
ตํานานท้องถิ่น
นางประมาณว่าเป็นแม่หมอ
"แสงหักเหผ่านปริซึม ประตูสีโลหิต เปิดให้เฉพาะผู้ต้องการ"
อาช่า คําปริศนาในภาพวาดหญิงซักผ้านี่คืออะไร
ถ้าเชื่อเรื่องพวกนี้ มันเป็นวิธีตามหานาง
แต่ฉันว่าตอนวาดจิตรกรประสาทหลอนอยู่
ฉันควรจะรู้สิ
เพราะฉันเป็นคนวาด
เธอถามอะไรเยอะเลย
ไปได้สัญชาตญาณในการสืบมาจากไหน
ฉันดูอนิเมะกับอ่านการ์ตูนนักสืบมาเพียบ
เราแค่ต้องถามไปเรื่อยๆ น่ะ
เช่น นายจดอะไรยิกๆ ลงในสมุดบันทึกน่ะ
ฉันพบว่าถ้าเราจดบันทึกอย่างละเอียด เรามักจะ
หาทางออกจากปัญหาได้
จากที่เห็นทั้งหมดนี่ ฉันว่าปัญหาของเราอาจจะเป็นนางเงือก
เป็นอะไรไหมจ๊ะ
ไม่เป็นไรค่ะ พอดีคุยกับเพื่อนใหม่อยู่
เธอมักจะได้ยินเสียงในหัวเธอนะ คริสตัล นั่นมันแนวเธอ
อันนี้ไม่เหมือนกัน
เอาละ เรามีปริศนาคลุมเครือที่นิโกะเจอ
อาจจะเป็นนางเงือก
คนดูแลร้านของที่ระลึกผู้น่าสงสัย
เสียงกระซิบที่อาจเป็นเสียงลม
และเทศกาลคนชอบว่าว ที่อาจโดดลงไปในน้ําได้ เจริญ
นายลืมที่เอ็ดวินไปเจอราชาแมวอีกครั้งด้วย
ฉันไม่ควรบอกเหรอ
เขาต้องการอะไร เขาไม่ได้เอาตัวนายไปอีกครั้งใช่ไหม
เอากําไลออกได้หรือยัง
ถ้าถอดกําไลได้ ฉันคงกลับไปออฟฟิศแล้ว
เขาอยากรู้ว่าฉันนับแมวอยู่ไหม และฉันเดามั่วผิดไปโขเลย
คริสตัล
- คิดว่าเขามาได้ไปได้... - คริสตัล
ลูกอยู่ไหนนะ คริสตัล
คริสตัล
คริสตัล ลูกอยู่ไหน
แม่ห่วงลูกจังเลย
- กลับมา - คริสตัล
- กลับบ้านเถอะ คริสตัล - เบรนด้า
- พ่อ - ลุค ฉันเอง
อยู่ๆ เขาจะโผล่มากลางคดีไม่ได้
บอกเขาไปแบบนั้นไหม
- ที่จริงก็บอกไปแล้ว - ไม่อยากเชื่อว่านายไม่ยอมบอกเรา
ฉันทนไม่ไหวที่ไอ้เวรนั่นมาทําลับๆ ล่อๆ แล้ว
ทําไมต้องโมโหขนาดนี้
คริสตัล
กลับมาหาแม่เถอะ
คริสตัล
นั่นเสียงแม่ฉัน
เสียงแม่ฉัน
ปล่อยนะ
คริสตัล ไม่มีเสียงอะไรเลย
ไม่นะ
มีอะไรอยู่ข้างล่างนั่นวะ
- นี่ - ปล่อยฉันนะ
ปล่อยฉัน
แม่อยู่นั่น
รู้สึกดีขึ้นไหม คริสตัล
อืม มันแปลกมาก
ถึงฉันจะจําแม่ไม่ได้
แต่ในใจฉันรู้ว่านั่นคือเสียงแม่ฉัน
เสียงแม่ดูเป็นห่วง
มันเหมือนฉันต้องไปหาแม่
คงน่ากลัวน่าดู
ไม่เลย
จากที่เดวิดให้ฉันดู และตอนนี้ได้ยินเสียงแม่ฉัน
มันเหมือนฉันเกือบจะ
เอื้อมมือไปสัมผัสตัวตนเก่าของฉันได้
แต่ฉันทําไม่ได้ โอย คิดแล้วจะบ้า
รู้ใช่ไหมว่านั่นไม่ใช่ท่านจริงๆ
แม่เธอน่ะ
ตอนเราคุยกับผีตนอื่น ผีผู้หญิงนั่นได้ยินเสียงแฟนเก่า
อีกตนได้ยินเสียงเมียเขา อีกตนได้ยินเสียงพ่อเขา
อะไรก็ตามที่อยู่ในน้ํา ล่อลวงคนด้วยเสียงของคนที่รัก
ฉันรู้หรอกว่าได้ยินอะไร รู้สึกได้ว่าแม่อยากให้ฉันกลับไปแค่ไหน
- แม่บอกฉันได้ว่าฉันเป็นใคร - คริสตัล มันเป็นอุบาย
อุบายที่เอาไว้ใช้ฆ่าคน
ถ้าเธอได้ยินเสียงแม่เธออีกครั้งล่ะ
ถ้ามันทําให้คนกระโดด นี่ก็ไม่ใช่การฆ่าตัวตาย
แต่ทําไมพวกผีถึงยังอยู่ที่นี่ล่ะ
เห็นนี่ว่าพวกเขาสิงอยู่แถวโขดหิน
พวกเขารอให้คนที่รักปรากฏตัว
มันเป็นเรื่องคาใจ
ใช่ไหม เอ็ดวิน
ใช่ แน่นอน
แล้วนี่...
นิโกะหายไปไหน
เธออยู่ตรงโน้น เพื่อน
เธอดูอะไรเหรอ
ดูสิ
โรแมนติกเนอะ
พวกมันกําลังมีความรัก
ปลาดาวเป็นสัตว์ประเภทเอไคโนเดอร์มาตา
และไม่มีสมอง
โชคดีที่ความรักไม่ต้องใช้ตรรกะ
รู้สึกแบบนั้นกับใครบางคนมันดีนะ ว่าไหม
คนแบบมอนตี้ไง
มอนตี้เหรอ เราเพิ่งเป็นเพื่อนกัน
ฉันน่ะทึ่งจริงๆ ที่เขาชอบโหราศาสตร์แบบสุดตัว
ฉันสะสมผลึกแก้วสมุทรสวยๆ พวกนี้อยู่
เอาอันนี้ให้เขาสิ
จะให้ทําไม
แต่ละสีมีความหมายต่างกัน
สีชมพูหมายถึงอะไร
อะไรก็ตามที่รู้สึกว่าใช่
แต่อย่าถามฉันเลย
ฉันยังไม่มีจูบแรกเลย
ฉัน...
ก็ไม่เคย
จริงเหรอ
ฉันไม่เคยเข้าใจว่ามันดียังไง
จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้
นายอยากจูบมอนตี้เหรอ
ฉันไม่รู้
ทุกครั้งที่ฉันเจอราชาแมว มันตอกย้ําว่าฉันไร้ประสบการณ์แค่ไหน
นายอยากจูบราชาแมวเหรอ
ไม่มีทาง
สีแดง
สําหรับนาย
สําหรับความกล้าหาญ
เอ็ดวิน
แสงนั่นหายไปแล้ว
เราไม่เห็นอะไรเลย
พวกนายสบายดีไหม
เดี๋ยวนะ
นิโกะ ปริศนาบนภาพวาดหญิงซักผ้าเขียนว่าไงนะ
"แสงหักเหผ่านปริซึม ประตูสีโลหิต เปิดให้เฉพาะผู้ต้องการ"
เจ้าต้องการอะไร
ถามข้าสิ
นี่หญิงซักผ้าเหรอ
ต้องเป็นตอนที่ฉันหยิบผลึกแก้วสมุทรสีแดงขึ้นมาแน่
นี่คือเลือดของมนุษยชาติ
ทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
ข้าเห็นชีวิตของพวกเขา
รู้สึกถึงความเจ็บปวด
ข้าร่ําไห้เพื่อพวกเขา
แต่ภาระเป็นของข้า
งั้นคุณก็มองเห็นอนาคตได้
เจ๋ง
นั่นมันบ้าอะไร
ไม่แน่ใจว่าเราอยากรู้คําตอบนั้น
ข้าปรากฏต่อหน้าเจ้า
เพราะความต้องการของเจ้าลึกซึ้งนัก
ข้าต้องช่วยชีวิตคน
เพื่อให้มีเลือดต้องชําระล้างน้อยลง
ถามข้าสิ
คุณ...
คุณผู้หญิงซักผ้า
เรากําลังมองหาสิ่งที่ฆ่าคนใกล้ประภาคาร
มีคนตายไปแล้วสามคน
คุณช่วยเราได้ไหม
น่านน้ําเหล่านี้เปี่ยมด้วยสัตว์ประหลาด
เก่าแก่ประดุจเวิ้งอ่าวนี้
พายุปลุกพวกมันขึ้นมา
พวกมันหิวโหย
แบบไซเรนหรือนางเงือกเหรอ
สิ่งที่ใหญ่กว่ามาก
สัตว์ประหลาดใต้ทะเล
เราจะฆ่ามันได้ยังไง
จังหวะแล้วจังหวะเล่า
มันต้องเล่นจนมันเหนื่อยล้า
มีคําตอบแบบตรงๆ ไหม
ถามข้าสิ
คุณทําได้ยัง...
ถามข้า
ความทรงจําของฉันถูกขโมยไป
และทุกครั้งที่ฉันจําอะไรได้นิดหน่อย
มันทําให้ฉันสับสนมากขึ้น
ฉันอยากรู้ว่าจริงๆ แล้วฉันเป็นใคร
เมื่อพิภพเคลื่อนขยับ
สกุณาร่ําร้อง
ปิดดวงตาที่มองภายนอก
แล้วมองภายใน
ฉันไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
ฉันไม่เข้าใจเลย
คุณช่วย...
คริสตัล เกิดอะไรขึ้น
ฉันถามนางว่าฉันเป็นใคร นางแค่...
นางให้ปริศนาฉันมาเพิ่ม
"เมื่อพิภพเคลื่อนขยับ สกุณาร่ําร้อง ปิดดวงตาที่มองภายนอก แล้วมองภายใน"
ให้ตาย นางคิดเรื่องนี้เหมือนนางรู้อะไรแน่ๆ
แต่ดันบอกมาเป็นปริศนา
"สกุณาร่ําร้อง" เหรอ
- นกมันเศร้าไหม - ไม่รู้เลย
เราจะคิดกันออกใช่มั้ย
เสียใจด้วยนะที่นางไม่ได้ ทําให้เธอรู้เรื่องครอบครัวมากขึ้น
แต่อย่างน้อยเราก็รู้ว่ามีสัตว์ประหลาดใต้ทะเล
และเห็นๆ ว่าเราต้องทําให้มันหมดแรง เพื่อที่จะฆ่ามัน
มีที่เดียวในเมือง ที่เราจะได้สิ่งที่เราต้องการ
คุณดูไม่เห็นเหมือนวอลรัสเลย
นิโกะ พูดแบบนั้นไม่ได้นะ
สวัสดีมิก เราแค่มาเดินดูน่ะ
นั่นอะไร
อืม อันนั้นไม่ขาย
"จังหวะแล้วจังหวะเล่า มันต้องเล่นจนมันเหนื่อยล้า"
จังหวะแล้วจังหวะเล่าคืออะไร เพลงเหรอ
เธอว่าเพลงจะฆ่ามันได้เหรอ
อย่าเอาอันนั้นเลย มันถูกสาป
ปีศาจนางนวลชอบ
ทีนี้
พวกนายกําลังพยายามจะฆ่าอะไร
มันเป็นสัตว์ประหลาดใต้ทะเล
คริสตัล
กลับมาแล้วเหรอ
คุณเป็นใคร
ขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทําให้กลัว
ฉันเป็นเพื่อนเก่าของครอบครัวคริสตัล
เธอบอกฉันว่าเธอพักอยู่ที่นี่
เธออยู่ไหม
โอเค คุณเป็นคนสุภาพมาก
แต่อยู่ๆ คุณจะเข้ามาบ้านคนอื่นไม่ได้
ฉันตกใจแทบตาย
แต่ก็ยังไม่ตายนี่
เอาละ แม่สาวปังตอ
มาจัดการให้จบๆ ดีกว่า
เธอน่ะกลิ่นเนื้อดิบคลุ้งเลย
ฉันเป็นเพื่อนของครอบครัว
เธออยู่ไหน
เพื่อนของครอบครัว
เธอกับ...
นิโกะไปที่...
ชายหาด
ดีมาก
ทีนี้หายใจได้
เอ๊ะ เธอหายไปไหนแล้ว
เดี๋ยวนะ ทําไมฉันถึงอยู่ข้างบน
แล้วทําไมฉันถึง...
พูดกับตัวเอง
ให้ตายเถอะ เจนนี่
จากที่บรรยายมา ฉันว่าที่นายหาอยู่น่ะคือแองจี้
- แองจี้เหรอ - ฉันตั้งชื่อมันว่างั้น
มันส่งความรู้สึกโหยหาออกมา ด้วยแสงสว่างของมัน
และผู้คนคิดถึงใครก็จะได้เสียงคนนั้น
ฉันได้ยินเสียงแม่ฉัน
คิดว่านะ คือฉันจําแม่ไม่ได้เลย
ใช่ แต่แองจี้ขี้อายมาก
มันไม่ค่อยขึ้นมาเหนือน้ํา ชอบอยู่ตัวเดียว
ไม่สมควรโดนพวกนายฆ่า
แองจี้ฆ่าคนนะ มิก
ไม่ใช่ความผิดของมันนี่ ก็มันหิว
- หญิงซักผ้าบอกว่าเราต้อง... - นาย...
นายเจอหญิงซักผ้าเหรอ
เจอกันทุกคนเหรอ
ฉันตามหานางมากว่า 50 ปีแล้ว
หญิงซักผ้าเหรอ หาทําไม
นางจะได้บอกฉันว่า ฉันจะกลับไปเป็นวอลรัสได้ยังไง
แต่นางก็ปรากฏตัวให้เห็น เฉพาะผู้ที่ต้องการ...
มากพอ
พากนายเรียกนางมาได้ยังไง
เอาจริงๆ คือฉันเจอผลึกแก้วสมุทร
แบบก้อนนี้
- ก้อนนั้นเหรอ - ไม่ใช่
ผลึกแก้วสมุทรที่ทําให้เราไปเจอ หญิงซักผ้าเป็นผลึกสีแดง
แต่คุณเอาก้อนนี้ไปก็ได้
สีเขียวคือความมั่นคงทางอารมณ์
เธอใจดีมาก
ก็ไม่ใช่เรื่องของฉันนะ
แต่เธอแค่ทําให้แองจี้กลับไปนอนก็ได้ ไม่ต้องฆ่ามัน
"จนมันเหนื่อยล้า"
เพลงกล่อมเด็ก
มิก คุณมีกล่องดนตรีไหม หรือ...
อันนี้ล่ะ
ครั้งนึงฉันเคยเจอลูกกลมแบบนี้ ที่พิพิธภัณฑ์การเดินเรือ
คดีนักดําน้ําที่จมน้ําตายใช่ไหม เอ็ดวิน
ลูกเรือสายมูใช้ลูกกลมนี่เพื่อทําให้ทะเลสงบ
มันเล่นเพลงได้ใช่ไหม
เพลงเพราะแล้วก็ดังมากด้วย
แต่ตัวมันใหญ่มาก
นายต้องเอาลูกกลมนั่นเข้าไป ใกล้มันมากที่สุดเท่าที่ทําได้
จําแม่นนี่ ชาลส์
เราเอากาวแปะติดกับมันได้ซะที่ไหน
เราให้มันกินเข้าไปก็ได้
เราจะทําให้ปลากลืนไอ้นั่นเข้าไปได้ยังไง
(เหยื่อล่อ)
(สเต๊กฟิโอเรนทีส์ 36 ดอลลาร์ต่อปอนด์)
(เบคอน 17.89 ดอลลาร์)
ถ้ามันกินคน มันจะกินอย่างอื่นที่ไม่ใช่คนด้วยเหรอ
ฉันอ่านเจอว่า มนุษย์กินคนเรียกเนื้อคนว่า "หมูยาว"
เพราะเนื้อคนรสชาติเหมือนเนื้อหมู
งั้นหมูก็น่าจะใช้ได้
ฉันทําอย่างอื่นด้วยไม่ใช่แค่ดูอนิเมะ
ฉันอ่านหนังสือนะ
ก็ได้
- โทษที นี่ขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า - ไม่หรอก
เอาหนังสือมาคืนน่ะ
ชอบเลย เขียนดีมาก ตลกมากด้วย
ใช่ แวลลีย์ออฟเดอะดอลส์ เป็นวรรณกรรมสมัยใหม่ชิ้นเอก
บางอย่างฉันก็ไม่เข้าใจ
แต่ตรงที่ฉันเข้าใจ ฉันชอบมาก
ดี
พวกเธอทําอะไรน่ะ
ฉันรออยู่ แล้วหนุ่มหน้าใหม่นี่ใคร
โทษทีเจนนี่ คุณทําให้เราตกใจ
คุณโผล่มาจากไหน
โอเค มาเริ่มใหม่อีกที
นี่ร้านฉัน
เพราะงั้นมันก็ไม่แปลกที่ฉันจะอยู่ที่นี่
ทีนี้ ตอนฉันออกไปทิ้งเศษเนื้อที่หลังร้าน พวกเธอเข้ามาในนี้ทําไม
นี่เพื่อนใหม่ของเรา มอนตี้
มอนตี้ นี่เจนนี่ เจนนี่ นี่มอนตี้
สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
พวกเธอไปเตร็ดเตร่ที่อื่นได้ไหม ที่นี่ไม่ใช่ศาลาโฟร์โมสต์นะ
ศาลาโฟร์โมสต์คืออะไร
คริสตัล มีผู้หญิงผมแดงใส่สูทมาหาเธอ
บอกว่าเป็นเพื่อนของครอบครัวเธอ ฉันบอกว่าเธออยู่ที่ชายหาด
หล่อนไม่ได้ทิ้งเบอร์โทรไว้
โอเค
แค่นั้นเหรอ เธอพูดว่า... อะไรนะ...ไม่เหรอ
โอเค
ขอบคุณ
(ร้านขายเนื้อ)
นี่ไม่สมเหตุสมผลเลย
เราเพิ่งมาอยู่ในเมือง ฉันจ่ายค่าเช่าด้วยกระปุกเหรียญ
มีคนเจอฉันที่นี่ได้ไง
แม่ฉันบอกฉันว่า... เอ่อ แม่เคยบอกฉันน่ะว่า
สัญชาตญาณของแม่มีพลังมาก
แม่เธออาจมีพลังพิเศษเหมือนเธอก็ได้
มีคนพยายามสุดๆ ที่จะหาเธอ
เธอต้องรู้สึกพิเศษแน่ๆ ใช่มั้ย
ใช่
- ดีจังนะที่มาหาเรา - ไม่เป็นไร แต่...
ฉันแค่อยากมาเจอนายจริงๆ นะ
รู้ไหมว่าตั้งแต่ฉันอยู่ในโคม่า ฉัน...
ฟังดูรุนแรง ไม่ใช่แบบนั้น
ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา ฉัน...
กล้าขึ้นน่ะ
- จริงเหรอ - ใช่
การอยู่ในความมืดแบบนั้น มันลําบากที่ตัดสินใจอะไรเองไม่ได้
เป็นอิสระไม่ได้
แปลกนะ ที่ฉันเข้าใจเลยละ
อยากไปดื่มกาแฟกันไหม
ฉันรู้ว่าผีไม่ดื่มกาแฟ งั้นอะไรก็ได้ที่เหมือนเราไปไหนด้วยกัน
คงไม่ได้น่ะ
ตอนนี้ฉันกําลังทําโปรเจกต์อยู่
ไม่เป็นไร ว่าแต่พวกนายทําอะไรกันอยู่เหรอ
ฉันบอกไม่ได้
ขอโทษที่ปิดบัง
เอ็ดวินเป็นนักสืบ เขาเป็นผีนักสืบน่ะ
และเรากําลังทําคดีอยู่
เห็นทีนิโกะกับฉันต้องคุยกันเรื่องการเก็บความลับ
น่าจะ
เรามีเวลาน้อยมากที่จะจัดการเรื่องนี้ พูดแล้วก็ ไว้เรา...
ไปเดินเล่นและคุยกันเร็วๆ นี้นะ
- ได้สิ - ผีๆ เราทําแบบนั้นแทนการไปดื่มกาแฟ
ก็ได้ ตกลง จัดไป
ถือว่าสัญญานะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า นายปล่อยให้เด็กนั่นใส่สายจูงเวทนาย
แล้วนายก็ดันไปฟ้องราชาแมว
ไปไกลๆ เลย ก็ไอ้เด็กนั่นมีปลาซาร์ดีน
แกมันเห็นแก่กิน
(ไปตกปลา)
โอเค
วิธีนี้มันเละเทะสิ้นดี
เจนนี่ทําแบบนี้ทุกวันได้ไง
อี๋แหวะสุดอะ
น่าจะต้องใช้เชือกอีกนะ
เป็นนักสืบนี่เลอะเทอะกว่า ที่เห็นในเรื่องสกูบี้-ดูเยอะเลย
นี่ คริสตัล
ดูสิ
- ให้ไปด้วยไหม - ไม่เป็นไร
หรือไปด้วยก็ดีมั้ง
ฉันไปเองได้
โอเค ได้ พวกนายไปกับฉัน
สวัสดีค่ะ
คุณเป็นคนที่ไปร้านเจนนี่ใช่ไหมคะ
คุณ...
คุณรู้จักฉันไหม
สวัสดี คริสตัล
สวัสดี
น่าเศร้า ที่ฉันไม่รู้จักเธอเลย เธอเป็นแค่เหยื่อล่อ
แย่หน่อยนะ แต่ฉันไม่มีเวลามาสนใจ ความรู้สึกขี้ปะติ๋วของมนุษย์
ฉันมาตามตัวผีเด็กหนุ่มสองคนข้างหลังเธอ
คุณไม่ใช่มรณะนี่ คุณจะมาล่าเราทําไม
ฉันคือพยาบาลราตรี
ฉันเป็นหัวหน้าแผนกตามหาวิญญาณหาย แห่งโลกหลังความตาย
นําตัวเด็กๆ ที่ตายไปแล้วไปอยู่ในที่ที่ควรอยู่
และเธอสองคนอยู่ผิดที่
อย่าลืมฉันสิ
แกปั่นหัวฉัน
ฉันจะปั่นหัวแกบ้าง
เธอไม่อยากดูจิตใจฉันหรอก
- คริสตัล - เธอสองคนเกเรมาก
เด็กที่ตายแล้วทุกคนมีที่ของตัวเอง
ฉันไม่ยอมกลับไปนรกหรอก
เราเห็นต่างกันในเรื่องนั้น
มาเลย รีบๆ เข้า ไปกันเถอะ
ถ้าแกจะเอาตัวเขาไป
ต้องผ่านฉันไปก่อน
จ้า ไม่ต้องห่วง ฉันมาเอาตัวทั้งคู่นั่นแหละ
อย่าชักช้าอืดอาดน่า เถลไถลมาพอแล้ว
เอ็ดวินรู้ว่าเขาต้องไปที่ไหน แต่เธอน่ะไปเข้าระบบดูก่อน
ดูซิว่าชีวิตหลังความตายของเธอจะเป็นยังไง
เหมือนดึงพลาสเตอร์ออกนั่นละ รีบๆ ทําจะได้ไม่เจ็บตัว
ไม่ เราจะไม่ไปไหนเนอะ
เราจะอยู่ที่นี่ด้วยกัน
ทุกคนมีที่ของตัวเอง
ไม่อยากรู้เหรอว่าที่ของเธอเป็นยังไง
อาจจะดีเลิศเลยก็ได้นะ
และขอบอกเลยว่าไม่ใช่ที่นี่
ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเธออีกแล้ว
แกไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับเราเลย
งั้นเหรอ ชาลส์ โรว์แลนด์
ก็ได้
มาทดสอบกันดู ดีไหมล่ะ
มันขึ้นมาแล้ว ไอ้โง่
จําได้ไหม
อุณหภูมิร่างกายต่ําเกินไป เลือดออกภายใน
ตอนที่เพื่อนๆ เธอหัวเราะเยาะเย้ย
จนในที่สุดเธอก็ตายเพราะบาดเจ็บสาหัส
ทําไมถึงอยากอยู่บนโลกที่เธอเจอเรื่องนี้มาล่ะ
ทําไมเพื่อนๆ เธอถึงทําร้ายเธอแบบนี้
พวกนายทําอะไรน่ะ
ถอยไป
นี่เหรอที่เธอยังยึดติดอยู่
พ่อครับ หยุดเถอะ ได้โปรด
ได้โปรด ผมจะทําให้ดีขึ้น หยุดเถอะครับ
ไม่หรอก เธอทําให้ดีขึ้นไม่ได้
เธอไม่เคยทําให้ดีขึ้น แล้วเธอก็ตาย นั่นละประเด็น
ถึงเธอจะพยายามเต็มที่ ทําให้ดีที่สุดยังไง
โลกนี้ก็ทําให้เธอผิดหวัง
พูดตรงๆ นะ ที่ไหนก็ดีกว่าโลกนี้ทั้งนั้น
ทําไมไม่มากับฉันล่ะ
ดูสิ อยู่นั่นไง
ตาเธอแล้ว
อยากรําลึกถึงความเจ็บปวดตอนไหนอีกรอบดี
เก่งนักใช่ไหม กับฝันร้ายพวกนั้น กับยิ้มป่วยจิตแบบนั้นของแกน่ะ
ถ้าอยากให้ฉันเสียใจหรือหมดหวัง ก็รู้สึกอยู่
ฉันแม่มโคตรโกรธเลย
แต่แกจะเอาเราไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
ฉันไม่ยอม
อยากจะโดนอีก...
ถามจริง
ชาลส์
ความทรงจําพวกนั้น ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันเลือกจะอยู่ที่นี่
ฉันยังมีเป้าหมาย
ฉันเป็นผีนักสืบ
ทําไมทุกคนถึงมองฉันแบบนั้น
ฉันทําแบบนั้นเพื่อเรานะ
เธอจะเอาตัวเราไป
ชาลส์ นั่นมัน...
เกินไปหน่อย
เกินไปหน่อยเหรอ เอ็ดวิน
ที่ฉันตายตอนอายุ 16 ก็เกินไปเหมือนกัน เพื่อน
ฉันไม่ได้อยากตาย
ฉันเกลียดมัน
ทุกวันที่ฉันแม่งต้องยิ้มน่ะ
ไม่งั้นใครล่ะจะคอยดึงสติ ทําให้เรามีกําลังใจน่ะ
นายเหรอ นายจะทําแบบนั้นเหรอ
เพื่ออะไร
ฉันช่วยอะไรได้บ้างล่ะ
ฉันหยุดไอ้เดฟลินไม่ให้ ฆ่าครอบครัวมันซ้ําแล้วซ้ําเล่าไม่ได้
ฉันช่วยคริสตัลไม่ให้เจ็บปวดไม่ได้
ฉันหยุดอะไรก็ตามที่เกิดขึ้นกับนายไม่ได้
ฉันหยุดอะไรไม่ได้เลย
ที่แน่ๆ คือ ฉันทําให้พ่อฉันเลิกซ้อมฉันไม่ได้
ไม่ว่าฉันจะดีแค่ไหนก็เหอะ
ชาลส์
ไม่เป็นไรนะ
อย่า
ขอบใจ
พวกผีหายไปหมดแล้ว
ขอบใจมากนะ
นี่ทอฟฟี่น้ําทะเล
ลูกบอลทํานายต้องคําสาป ที่บอกว่าเมื่อไหร่เธอจะตาย
ปกติงานเราเนี้ยบกว่านี้
แต่เราก็ยินดีที่ลูกค้าพึงพอใจ
ปิดคดี
คิดว่านะ
(ปิดคดี)
วันนี้มันหนักหนามาก
แต่ขอบใจที่ให้ฉันไปด้วยนะ
มันดีกว่านั่งเหงาอยู่ในห้องคนเดียว
ฉันขอไปปล่อยจอยปล่อยใจก่อนนะ
อืม เหมือนกัน
นิโกะ
ขอบใจนะ
ที่ช่วยฉันไว้วันนี้
รู้ไหม ชาลส์
นายคุยกับฉันได้นะ
คุยได้ทุกเรื่อง
นายก็คุยกับฉันได้ทุกเรื่องเหมือนกัน เพื่อน
นักสืบพวกนี้ฉลาดสุดๆ
ตอนนี้ฉันไขคดีได้ก่อนตลอดเลย
ง่ายจะตาย
แต่ถ้านายอยากดูตั้งแต่ต้นอีกครั้ง ก็ไม่ว่านะ
วันนี้ทําได้ดีมาก นิโกะ
ขอบใจ
ฉันว่านะ
เดี๋ยวนะ ฉันมีอะไรต้องทําน่ะ
(นิโกะ ซาซากิ ห้อง 2บี-485 ถนน 16 พอร์ตทาวน์เซนด์)
พอเห็นว่าคริสตัลมีความหวังแค่ไหน ตอนเธอคิดว่าได้ยินเสียงแม่เธอ
ทําให้ฉันได้คิดขึ้นมา
นายดูไปเรื่อยๆ นะ
วันนี้มันห่วยแตกจริงๆ
ใช่เลย
อย่างน้อยตอนนี้มันก็จบแล้ว
รู้ไหม ฉัน...
ฉันโมโหมานานมาก
ฉันเบื่อปริศนา เบื่อวิญญาณ เบื่อปีศาจ
แถมยังไม่ได้รู้อะไรเพิ่มเลยว่าฉันเป็นใคร
ฉันแค่ต้องการสิ่งที่เป็นจริง
นายรู้สึกได้ไหมน่ะ
ไม่เลย
แต่ช่างมัน
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
คําบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน