Poprzednio w Martwych detektywach...
Tajemniczy wielbiciel? To może być twoja bratnia dusza.
Spędzasz z nim sporo czasu.
Z Montym.
Wymieniamy się książkami.
Nie zapominajmy, że chcemy się stąd wydostać.
Chcesz pocałować Monty'ego?
Nie wiem.
Proszę, poprawię się. Proszę.
Nie poprawisz się.
Nigdy się nie poprawiłeś, a potem umarłeś. W tym rzecz.
Donikąd nas nie zabierzesz.
Potrzebujesz kolejnej dawki...
Gdyby nie nękał mnie mój psychotyczny były-demon
i Charles był, no wiesz, żywy,
to z chęcią dodałabym go do miłosnej listy.
Mówi, że byśmy się bzyknęli.
Crystal.
Dobrze, że wróciłaś.
Biedna Crystal.
Jestem też cholernie wściekły.
Czego ci ja nie zrobię...
Ja pieprzę!
Crystal? Nic ci nie jest?
Śnił mi się koszmar.
- Nic mi nie jest. - To wszystko?
Spokojnie.
Żyjący nie mają pojęcia o koszmarach. W piekle...
Piekło było okropne. Kumamy.
Mogę pomówić z Charlesem?
Tylko chwilkę.
Proszę bardzo.
To nie będzie miła pogawędka?
Wiesz...
nie będzie zła.
Wybudziłam się z koszmaru,
- drąc się na całego... - Przykro mi.
To przez Davida?
Naprawdę miesza mi w głowie.
I przez to komplikuje sprawy z tobą.
To, co zrobiłeś z Nocną Pielęgniarką,
to była przesada.
Zabrałaby Edwina do piekła,
a ja bym tu nie siedział.
Myślałem, że to rozumiesz.
Tak mi się wczoraj wydawało.
Oboje jesteśmy zagubieni.
Muszę trzymać Davida z dala od siebie.
I dowiedzieć się, kim jestem, a ty...
bardzo mile mnie rozpraszasz.
Pozostańmy przyjaciółmi.
Na razie.
Tak.
Jasne, oczywiście.
To słuszny plan.
W porządku.
SKLEP MIĘSNY
„Niezwykle niska kompatybilność między Bykiem a Baranem”.
Spokojnie, stary.
Możesz nam pomóc?
Jesteśmy prawie pewni, że nas zamordowano.
Słyszeliśmy o Agencji Martwych Detektywów.
Jest tutaj?
MARTWI DETEKTYWI
Nie wiem, jak to było. Dopiero co wygraliśmy mistrzostwa.
Dostaliśmy się na uniwerek.
Było mega. Dokładnie, jak sobie zaplanowaliśmy.
Wygląda na to, że mieliście się na co cieszyć.
Tak. Ten koleś jarzy.
I bardzo to docenialiśmy.
Aż nagle zapadła ciemność.
Wciąż byliśmy w miasteczku, tyle że martwi.
Myślicie, że ktoś was zamordował?
Stwierdzono zatrucie alkoholem na imprezie, ale to nieprawda.
Wypiliśmy po dwa, trzy drinki.
Alkohol szkodził nam w treningach.
I spójrzcie na nasze oczy. To nie jest od pijaństwa.
Słuszna uwaga.
Dajcie nam chwilę.
Jasne.
I możemy zapłacić.
Jeśli to pomoże.
Nie znoszę osiłków, ale tych lubię.
Tak, są w porządku. Są jak my, Edwinie.
Umarlaki poszukujące prawdy, gdy inni się poddali.
I nie ma wiedźm, potworów, występnych mew. I...
mogą zapłacić.
To wciąż może być wiedźma.
Ale z resztą się zgadzam.
Chwila.
Chyba mamy nową sprawę.
POCZTA USA
Bezpiecznej drogi do mojej mamy.
MOJA JENNY – WIELBICIEL
No nie mogę, to...
TAJEMNICZY WIELBICIEL JENNY
Dziękuję.
BIBLIOTEKA PUBLICZNA PORT TOWNSEND
ŚCIEŻKA DO WIEDZY
Cześć, Niko. Skończyłaś już tę mangę?
Maxine.
Musimy pomówić o Jenny Green.
Czemu miałybyśmy...
Nawet jej nie znam.
Co? O kim?
Czemu?
Zaczniemy od miejsca ich śmierci,
przesłuchamy świadków i sporządzimy listę podejrzanych.
Coś nowego, prawda? Praca z buta.
Stara dobra detektywistyczna robota.
Tak. I oby tym razem obyło się bez łowców
próbujących zaciągnąć mnie do piekła.
Jak znów się jakiś pojawi, też zrzucę go z urwiska.
Sprawy są najważniejsze,
ale musiałem odwołać dziś Monty'ego,
a Crystal się nie spieszy.
Wiecznie się przebiera.
Skoro już o niej mowa,
powinieneś wiedzieć...
że się ślimaczyliśmy.
Całowaliście się?
Mów ciszej.
Przez tego cholernego demona i amnezję
nie chce niczego zaczynać i...
zgodziłem się z nią.
Musimy pozostać profesjonalni.
A...
sam pocałunek?
Czad.
Nie czułem go fizycznie.
Ale...
czułem go.
Tutaj.
To ma sens, skoro twierdziłeś,
że nie znosisz bycia martwym.
Oczywiście, że zadurzyłeś się w żyjącej.
Nie odpuszczasz.
Tam, na urwisku, byłem wściekły.
Czy czasem żałuję, że nie dorosłem? Jasne.
Ale skoro tak musiało być,
nie chciałbym być martwy z nikim innym.
Jesteś moim najlepszym kumplem.
I zawsze tak będzie.
No co? Jestem gotowa.
Cześć.
Wychodzicie?
Asy bejsbola zapiły się na śmierć.
Ale możliwe, że ich zamordowano.
Mówicie o Bradzie i Hunterze?
Cała szkoła o tym gadała.
Byłaś w szkole z internatem.
Gray Wake?
Tak, ale Smoki z Port Townsend były naszymi największymi rywalami.
Wszyscy znali Brada i Huntera.
Miasteczko było w żałobie.
Zrobiono nawet przygnębiającą paradę.
Przygnębiająca to jest twoja morda.
Niko, powinnaś pozwolić nam potopić je w wannie.
Mają takie poczucie humoru.
Miłego dochodzenia w sprawie morderstw.
Nie idziesz z nami?
Mam własne śledztwo.
Jeszcze nic nie mogę powiedzieć, ale to będzie hit.
Bawcie się dobrze.
Wielorybnicy Gray Wake do boju!
Wielorybnicy Gray Wake do boju.
Wynocha z mojego pokoju.
Matko.
Musicie być dla mnie milsi,
bo moi przyjaciele chcą was ukatrupić.
Masz własne dochodzenie?
Próbujesz się dowiedzieć, czemu walisz rybą?
Ty łososiowy oddechu.
Boże!
Gadajcie sobie. Czuję, że dziś dopisuje mi szczęście.
Ta magiczna kula jest zepsuta.
Wciąż pokazuje „Kiepska prognoza”.
Ale to nic,
bo dziś odmienię czyjeś życie.
Mój beniaminek dorasta.
Myślisz, że to wypali?
Tak, jeśli się postarasz.
Pamiętaj. Te umarlaki muszą ci zaufać bezgranicznie.
Daj z siebie wszystko.
Miałem dziś się spotkać z Edwinem.
Ale oczywiście mają kolejną głupią sprawę.
Monty, fuj!
Chyba nie zadurzyłeś się w tym gnojku?
Wyraźnie za mało się starasz,
więc powinieneś...
starać się bardziej.
Zgłodniała.
Już prawie posiliła się pyszniutką Becky Aspen,
ale ci parszywi detektywi jej ją odebrali.
Pieszczoszek mamusi.
Pieszczoszek rozmiaru ciężarówki.
Obędzie się bez paru posiłków.
Skarbie, jedni piją mleko migdałowe,
inni unikają węglowodanów,
a jeszcze inni karmią ogromnego węża dziećmi,
by zachować młodość i urodę. Wielkie halo.
Mówię o tym,
że czekałaś, krwawiąc na plaży, by Lilith wyszła z oceanu
i dała ci wieczne życie.
Nie wspominała o młodości i urodzie.
Nie waż się wspominać tej cholernej bogini!
Oszukała mnie, Monty.
Co mi po wiecznym życiu, skoro wciąż marnieję?
Będę karmić węża całym pokoleniem dziewczynek,
by zachować urodę.
A te umarlaki wciąż wchodzą mi w drogę.
Z Esther Finch się nie zadziera.
Masz co do tego jakieś wątpliwości, Monty?
Oczywiście, że nie.
Witajcie w Smoczej Jamie.
Nikt tu już nie przychodzi.
To miejsce im o nas przypomina.
Proszę.
To było nasze pudełko pierwszej potrzeby.
Rany. Gotówka i prezerwatywy.
Dzięki.
Gdzie dokładnie umarliście?
Znaleziono nas tam.
Rano dałem popis na meczu z Gray Wake.
Świętowaliśmy tu z drużyną, były dziewczyny...
Aż nagle nastała ciemność.
Co stało się tuż przedtem? Widzieliście coś? Może słyszeliście?
Jakieś twarze czy głosy?
Jedynie...
To głupie.
Jedynie drzewo.
Tak, martwe drzewo.
Drzewo?
Jak to?
Nie, było całe pokręcone.
I pokryte oczami.
Oczami?
Złymi oczami.
Gałęzie jak ręce.
To mogła być sosna o białej korze
lub może nawet klon japoński.
Oba nie rosną na tym terenie.
Z tych śmieci nic nie wynika.
Nie ma co obwąchiwać okolicznych drzew
w tym syfiastym miejscu.
Słusznie zakładam, że frekwencja...
- dopisała? - Tak.
Smoki mają najlepsze biby.
Przesłuchamy w szkole świadków.
DOM SMOKÓW
Lamersko wyglądacie.
Jak dla mnie czadowo.
Jak prawdziwi szpiedzy.
Mamy być dziennikarzami.
Charles, bądź mniej angielski.
Edwin, bądź mniej sobą.
Byli wspaniali.
Hunter zawsze odśnieżał podjazd u mojej macochy.
Brad pomógł mi w nauce.
Chodziłam z Bradem.
Strasznie za nim tęsknię.
Możesz opowiedzieć mi o tamtej imprezie?
Wszyscy świetnie się bawili.
Może aż za dobrze.
Niczego nie pamiętam.
Tamtego wieczoru przyćpałam bardziej niż zwykle.
Chwileczkę. Naprawdę jesteście dziennikarzami?
Boże, powinnam była tam zostać.
Brad by mnie tak nie zostawił.
Żadnych wrogów, podejrzanych ani tropów.
Nie byłem tak skołowany od Ucieczki Wróżek w 1997 roku.
To podejrzane, że byli tak lubiani.
To nierealne.
Każdy ma za uszami.
Są zwyczajnie dobrymi ludźmi. Może zmarli w jakiś inny sposób.
Crystal.
Za tobą macha kudłata jaszczurka.
Hej, ty.
Chodź za mną.
Cześć.
Machałeś do mnie czy tak już masz?
Chcesz znać prawdę o Bradzie i Hunterze?
Pomów z Raptusem Ritchiem.
W sali redakcyjnej.
Mnie tu nie było.
Nigdy mnie nie widziałaś.
Znalazłaś tajemniczego wielbiciela?
Miała być tajemnicza. W tym cała rzecz.
No i widzisz...
ustawiłam wam randkę.
Tutaj. Dzisiaj.
Możesz przestać na moment się najeżać
i to rozważyć?
Nie.
Podziękuję.
Znam w miasteczku każdą pannę do wzięcia.
Wiele kobiet z mnóstwem kotów.
Jenny, wierz mi.
Ostatnio pomogłam wielu ludziom.
Może to szansa,
żebyś nie musiała zostać groźna i samotna na wieki?
Uważaj sobie.
Mówiłam ci, że nie mam nic przeciwko tym listom.
Anonimy...
mnie nie rozczarują.
To smutne.
Cóż,
jeśli randka cię nie zwali z nóg,
będę przez cały miesiąc myć ci podłogi.
Tak.
Raptus Richie. Na takiego wygląda.
Wygląda, jakby umierał na syfilis.
Teraz już się to leczy.
No dobra. Wchodzimy?
Chwila. Sprawdzę, czy mogę czytać mu w myślach.
Oszczędzę nam czasu.
O nie, same pornosy.
Boże.
W takim razie sobie porozmawiamy.
Ale bez nagonki.
Niech myśli, że jestem sama.
Czemu interesują cię te zarobaczone osiłki?
Tak jeszcze ich nie opisano.
Piszę wspomnienie o nich.
Parę tygodni temu był artykuł o nich w gazetce.
Po co ta rozmowa?
W porządku.
Nie kupujesz mojej bajki.
Badam podejrzane okoliczności ich śmierci
i radzono mi pomówić z tobą.
Toś narobiła.
I słusznie.
To podejrzane.
Nie znaleziono ich telefonów.
I tylko ja uważam to za dziwne.
Byli palantami, traktowali ludzi jak gówno.
Zwłaszcza dziewczyny.
Słyszałem też, że zawarli samobójczy pakt kochanków.
- Co? - Są tylko kumplami.
Poznałam Maren, dziewczynę Brada. Byli szaleńczo zakochani.
To nie znaczy, że sobie nawzajem nie walili.
Co walili?
Litości.
Chcę wiedzieć, kogo podejrzewasz.
Powiedz.
Wiem, że to nie ty.
Skąd taka pewność?
Bo tak naprawdę ci,
co żartują z gejów,
są największymi cipami.
Tylko spróbuj.
Masz się za lepszą?
Co, do chuja?
Pozwolę ci znów przemówić, gdy powiesz mi, co chcę wiedzieć.
Inaczej...
Mówiłeś, że Brad i Hunter okropnie traktowali dziewczyny.
Mówisz o Maren?
Nie.
Nie o Maren.
O Shelby Kahn, byłej Brada.
Nikt nie wie, co między nimi zaszło, ale Shelby opuściła szkołę.
- Zrył jej beret. - Kłamiesz.
Próbuje tylko oczernić chłopaków.
Shelby zaczęła stalkować Brada.
Była agresywna, groziła mu.
Aż Brad i Hunter nagle umarli.
Shelby zabiła się miesiąc później.
To nie może być przypadek.
Chcesz więcej? Naucz się gadać ze zmarłymi, wiedźmo!
ZAMKNIĘTE – NIE PRZESZKADZAĆ
Starałam się, ale wszystkie ciuchy mam splamione krwią.
Żeż ja pierdolę.
Wiem. Jest cudownie.
Niko, ona weźmie mnie za wariatkę.
Nieprawda. Im przesadniej, tym lepiej.
Może dziś poznasz bratnią duszę?
Dobra. Nie.
To był zły pomysł.
Wolę swoje wino i programy o zbrodniach.
To może malbec i Taśmy Teda Bundy'ego?
NIEZŁA SZTUKA MIĘSA
Lubisz filmy o zbrodniach?
Uspokajają mnie.
O nie. To cudaczne. Prawda?
Może.
Też jestem cudaczna.
Co zrobimy?
Jest sposób na wezwanie duchów osób, które zginęły z własnej ręki.
Charles, podaj srebrny dzwonek do anonsowania gości.
Srebrny dzwonek. Robi się.
Dziękuję.
A teraz muszę was prosić, żebyście odeszli.
Żywa osoba nie może być obecna przy przywoływaniu.
A co do ciebie,
ofiary samobójstwa błądzą po świecie bez celu.
Rozmowa z nimi wymaga...
subtelności.
Jesteś wielce charyzmatyczny,
ale ostatnio nie przypisałbym ci subtelności jako cechy.
Zostaw to mnie.
Co się dzieje?
Przepraszam, że zakłócam ci spokój.
Słyszałem, że sporo przeszłaś.
Jestem Edwin Payne z Agencji Martwych Detektywów.
Jak tu wróciłam? Tak daleko zaszłam.
Wybacz, ale badamy sprawę śmierci twoich przyjaciół ze szkoły.
Wezwałeś mnie z drugiej strony świata,
by mówić o Bradzie i Hunterze?
Wolałabym zedrzeć sobie stopy do kości, niż myśleć o tych oblechach.
„Subtelność”?
Śmiech na sali. Który detektyw nie jest subtelny?
Nie wiem. Być może taki, co nie radzi sobie ze skrywanym gniewem.
Hej, Charlie.
Cześć, chłopaki.
- Co jest? - Denerwujemy się.
Powiedz, co jest grane.
Zapłaciliśmy wam. Wiecie już, kto nas zabił?
Przeszliście ciężkie chwile.
Ale musicie nam zaufać.
Możliwe, że to rozgryźliśmy...
- Macie zabójcę? - Nie wiemy na pewno.
- Wiesz, jak długo szłam? - To Shelby?
To ona nas zabiła?
Co jest?
Hej, Shelby. Czemu to zrobiłaś?
Cofnijcie się.
To wy!
To potwór! Wiejemy!
Nie chciałam tego.
Silne emocje mogą wywołać histerię...
Zmienić ducha,
jeśli zakłada, że skrzywdził ją mężczyzna.
„Jeśli zakłada”?
Możesz...
Powiedz, co zaszło.
Byłam biegaczką.
I to dobrą.
Trenowałam do olimpiady.
I chodziłam z Bradem,
ale zaczął nabijać się z Hunterem,
że jestem taka zajęta.
Kazali mi się wyluzować i odurzyli mnie GBH.
To nielegalny narkotyk.
Wykryto jego obecność
i się nie zakwalifikowałam. Straciłam sponsora i stypendium.
A potem Brad mnie rzucił.
Powiedział, że byłam nudna.
Nie zabiłam ich, ale cieszyłam się, kiedy umarli.
Zanotuj to. Cieszę się.
Ale to nie zmieniło tego, co zrobili.
Odebrałam życie jedynie sobie i mogę teraz powiedzieć,
że to odradzam.
Skończyliśmy?
Muszę chodzić.
„Wszyscy ich kochali”.
Bo niby mili chłopcy dają dziewczynom pigułkę gwałtu,
- żeby spieprzyć ich przyszłość. - Czy oni naprawdę...
Żartujesz? Nie słuchałeś jej?
Tacy goście są czarujący,
nie wierzy się w swoje szczęście, a potem ląduje się bez wspomnień.
Tak, ale 50 osób twierdzi, że są wspaniali, a tylko jedna...
Która się przez nich zabiła.
Czemu ich bronisz?
Bo nie każdy jest twoim byłym-demonem, Crystal.
Jasne, rozumiem.
- Jesteś miły, ale tłumisz gniew. - A to co?
Wozisz się, jakby wszystko było cacy,
ale wyżyłeś się na Nocnej Pielęgniarce.
Chodzimy przy tobie z Edwinem na paluszkach,
zamiast spytać: „Co ty odpierdalasz?”.
Jeśli mogę się wtrącić...
Wzbudzanymi przez tę sprawę uczuciami zajmiemy się po jej rozwiązaniu.
NIEZNANY
- Crystal. - Mówi Maren, dziewczyna Brada.
Chciałam powiedzieć, że kłamałam.
Widziałam na imprezie coś dziwnego.
Chyba wiem, kto zabił Brada i Huntera. Spotkamy się?
Nie zapomnę jego miny,
jak powiedziałaś, że będzie miał zamiast ręki kikut,
jeśli jeszcze kiedyś tknie twoją rybę.
Nie jestem z tego dumna.
Goście na targu to dupki.
Co robiłaś w dokach o tamtej porze? Chodzę tam o świcie.
Ja...
biegam rano.
Dzień zaczynam wcześnie.
Wyjaśnisz mi, o co chodzi w bieganiu?
Tylko powoli.
Przestań. Jesteś...
w świetnej formie.
Nie widziałam jeszcze kogoś tak szczerego.
Silnego.
Wiedziałam, że muszę cię poznać.
Tylko... Wiesz...
Jestem nieśmiała.
Dlatego słałaś mi słodkie listy na papeterii z kwiatowym wzorem?
- Nic w tym złego... - Żartuję.
Ludzie nie poznają, kiedy żartuję. Tak już mam.
Cieszę się...
że dziś byłaś odważniejsza.
Jest jeden oblech...
pracuje w redakcji i nazywają go...
Raptus Richie?
Tak.
Wiesz,
zachowuje się jak ćpun na głodzie.
Nie mam dowodów,
ale nienawidził Brada.
Zawsze gadał, jak to Brad uzależnił go od adderallu
i lubili, kiedy Richie o niego skamlał.
Bawiło ich to.
Do tego Brad sprzedał mu jakieś chrzczone piguły.
Pierwszy raz słyszymy o dragach od kogoś żywego.
Nielegalne farmaceutyki
faktycznie potwierdzają słowa Shelby.
Musimy zainteresować się tym gościem.
Richie był na tamtej imprezie,
co było bardzo dziwne, bo nie chodził do Smoczej Jamy.
Gapił się na chłopaków,
jakby czekał...
żeby coś zrobić.
Spokojnie. Złap oddech.
Jestem przerażona.
Możemy nie stać na widoku?
Napijesz się ginu albo czegoś?
Ginu? Serio?
Dzisiaj był ciężki dzień.
Tak. Jasne.
Widziałeś?
Jest zdenerwowana.
Rozejrzyjmy się, skoro Crystal odwraca jej uwagę.
Ubikacja jest nieskazitelna i pełna ozdobnych mydeł.
Świetnie. Znalazłeś jej pokój.
Spójrz na to.
Ma mnóstwo zdjęć, ale na żadnym nie ma Brada, jej chłopaka.
- To chyba dziwne? - Świetna uwaga.
Na co ci to wygląda?
Powykręcane drzewo z rękami i oczami.
To tutaj umarli.
Zgadza się.
Czas zrobić tu kipisz.
Może być czysty?
Charles, spójrz.
Ktoś majstrował przy tej szafce.
Co to?
Otworzysz to?
Właśnie zamierzałem.
Przenośne telefony?
Ma swój na dole. Po co jej...
Pamiętasz, co powiedział Richie?
Nie znaleziono ich telefonów.
Crystal.
Za Brada i Huntera.
Crystal!
Ona kłamie.
Ma telefony chłopaków.
Ona to zrobiła.
Co?
Już nie chcesz?
Jestem niepełnoletnia.
Wypij!
Musisz to wypić. Pij!
Maren?
Co zrobiłaś?
CO ZROBIŁA MAREN
Miały być tylko dla nas!
Powiedziałem, że dla mnie.
Mogę z nimi zrobić, co mi się podoba.
Wpadłaś Hunterowi w oko.
Wysłałeś je do Huntera?
Przepraszam, że się wściekłam o zdjęcia.
I dzięki, że mnie odwiozłeś.
Gratuluję wygranej.
Brad! Boże!
Szybciej, odbierz.
To ty...
Ty ich zabiłaś.
Nie.
Brad wysłał Hunterowi moje zdjęcia.
Miał przesłać je dalej całej drużynie.
Wiedziałam, że zrobiliby to.
Zrujnowali Shelby życie i mieli to gdzieś.
Chciałam zabrać im komórki, kiedy byli nieprzytomni, ale...
- Maren, nie musiałaś... - Nie.
Nie ocknęli się. Zadzwoniłam do Richiego.
I, Boże, oni...
Upokarzali go przy każdej okazji.
Nienawidził ich.
Wiedziałam, że pomoże.
Musiało wyglądać tak, jakby za dużo wypili.
Dziś zadzwonił Richie
i powiedział, że o mnie wypytujesz.
Że nie jesteś tym, kim twierdzisz.
Kompletnie straciłam głowę.
I...
Boże, niemal zrobiłam to samo z tobą.
I...
Tak mi przykro, Crystal.
Bardzo żałuję.
Przepraszam.
POLICJA PORT TOWNSEND
Wysłali po Richiego radiowóz.
Mauren sama oddała się w ręce policji.
Czasem, gdy sam coś przed sobą przyznasz,
nie możesz już więcej tego ukrywać.
Musimy powiedzieć chłopakom prawdę.
Jakoś nie czuję satysfakcji.
Mam zerową ochotę cokolwiek im powiedzieć.
To, co zrobili Maren, było złe.
Nie jest mi żal, że jest o dwóch toksycznych dupków mniej.
Przykro mi, Crystal.
Z powodu przejść z Davidem.
Przepraszam za ten tekst o gniewie.
Nie, miałaś...
Miałaś całkowitą rację.
Muszę poradzić sobie z traumą.
Rozumiem.
Tyle że...
Chciałem, żeby byli dobrymi ludźmi.
Wszyscy straciliśmy życie przez chłopaków, którzy przegięli.
Łączą nas chujowe doświadczenia.
To za wiele emocji na jeden dzień.
Nie przywykłem.
Możemy kontynuować pracę?
Proszę?
Idźcie. Muszę wziąć prysznic.
I chciałabym porządnie się wsypać.
No i mi go zostawił.
Nie sądziłam, że po ojcu odziedziczę akurat sklep mięsny.
Zawsze zakładałam, że dopadnie mnie alkoholizm lub galopujący narcyzm...
Nie narzekam.
Krojenie mięsa działa jak katharsis.
Które mięso najbardziej lubisz kroić?
Starczy. Mam wrażenie, że rozmawiamy wyłącznie o mnie.
- Pomówmy o tobie. - Jestem taka od zawsze.
Byłam irytująco ciekawskim dzieckiem.
Dlatego pracuję w bibliotece.
Mogę spytać jeszcze o coś?
Dobra. Jedno pytanie.
Co byś powiedziała, gdybym...
Nieważne.
Nie, ważne. Mogę cię pocałować?
Wyszłam z wprawy.
Praktyka czyni mistrza.
Wiem.
Przy tobie nie umiem się pohamować.
Moje życie jest nudne i niewidzialne,
a ty błyszczysz.
Jesteś taka niezakłamana
ze swoimi tatuażami i zakrwawionym fartuchem,
ekskluzywnym sklepem mięsnym
i za dużą koszulą nocną.
Chwileczkę.
Poczekaj.
Co powiedziałaś?
Skąd wiesz, w czym śpię?
Nie, to nie... Dobra.
Uśmiejesz się, bo to nic takiego, ale...
Dobrze.
Jeśli przypadkiem jestem nocą w alejce,
mogę zajrzeć do ciebie przez okno.
Poniekąd.
Dobra...
To trochę dziwne.
Nie, to bardzo słodkie.
Właśnie dlatego ci o tym mówię.
Kiedy widzę, co oglądasz, puszczam to samo na laptopie
i jest tak, jakbyśmy oglądały razem.
Widzisz? Słodkie.
Resztę muszę sobie wyobrazić.
Jak zapach twojej poduszki. Boże.
- Nie mogę się jej doczekać. - Nie.
Powinnaś wyjść.
Przecież było tak miło.
- Udaj, że nic nie zaszło. - Nie.
Maxine, czuję się niezręcznie i chciałabym, żebyś wyszła.
Teraz.
Czemu to rujnujesz?
Próbowałam dowiedzieć się o tobie wszystkiego.
Powinno ci być miło.
Ma ci być miło!
Głupia Maxine! Nie powinnaś była tego zrobić!
Znów musisz wszystko naprawić.
„Znów”? O czym...
Co ty odpierdalasz, Maxine?
Chyba zbłądziłyśmy
i żeby wrócić na właściwe tory, musimy zacząć od nowa.
Więc zacznijmy od nowa, dobrze?
Bez rozmów!
Za to z nożem?
Nie chcę cię skrzywdzić!
Ty to utrudniasz!
Kocham cię!
Ale kochałabym cię jeszcze bardziej, gdybyś się nie sprzeciwiała!
Jesteś tu?
Pozwól mi się tobą zaopiekować!
Chyba nie zaczęłaś nagle bać się noży?
Miłość tak nie działa.
Kwiaty? Co jest...
Hej, Jenny?
O co chodzi z...
Jasna dupa.
Co się dzieje?
O Boże.
Więc to była moja dziewczyna.
Przez jakieś głupie zdjęcia.
Nie wysyłaj nudesów, jeśli nie chcesz, żeby ludzie je oglądali.
Nie chodziło tylko o te zdjęcia.
Zraniliście ludzi, gnojki.
Byliście okrutni dla zabawy.
Charlie, to, co robisz, to obarczanie winą ofiary.
Czasem nas ponosi, ale jesteśmy spoko.
Nie zasłużyliśmy na otrucie.
Tak myślałem.
Ale widziałem, jak niszczyliście ludzi.
Jebać to, ckliwa cipo.
Nie nasza wina, że frajerzy nie znają się na żartach.
Jesteśmy lepsi od was. Od tego miasteczka.
Nasza śmierć to pieprzona tragedia.
Mieliśmy studiować w Waszyngtonie!
Boże, naprawdę tego nie kumacie, pajace.
Znacie już zabójcę, wasza sprawa jest już rozwiązana.
Możecie już odejść.
Co ty pierdolisz?
Charles, słyszysz to?
Nie zdążymy uciec. Musimy się gdzieś ukryć.
Schowajcie się, bo inaczej wam...
SPRAWA ZAMKNIĘTA
- Charles? - Chciałem, żeby byli dobrzy!
Zależy mi...
Sam chcę taki być.
Być dobrą osobą.
Ostatnio czuję tylko złość.
Boże.
Martwię się, że może jestem jak Brad i Hunter.
I jak mój ojciec.
Nie chcę być złym człowiekiem.
Charles.
Spędziłem ponad 70 lat w koszmarnym miejscu z koszmarnymi ludźmi.
I obiecuję ci,
że źli ludzie nie martwią się, że są źli.
Naprawdę?
Wszyscy martwimy się o to, kim jesteśmy.
Głęboko w środku.
Każdy z nas.
Ale ty,
Charlesie Rowland...
nie masz sobie równych.
A ty czym się martwisz?
Skupmy się na tobie.
BABSKI WIECZÓR
To moja wina.
To wszystko przeze mnie.
Chciałam pomóc,
a ty mało nie umarłaś.
Powinnam była wiedzieć.
Mówiłam. Tylko psychopaci piszą listy na maszynie.
Miłość jest okropna.
Widzicie, co robi z ludźmi.
Wszyscy robią się toksyczni.
Panna Green? Panna Sasaki?
Muszą panie parę rzeczy wyjaśnić.
Jasne.
- W porządku? - Tak.
Cały dzień cię obserwowałem.
Muszę powiedzieć, że jesteś tragicznym, żałosnym parchem.
Proszę, zajmij się sobą i się odwal.
Jeśli mnie dopuścisz,
mógłbym wszystko naprawić.
Poczułabyś ogromną ulgę.
Byłabyś wolna.
Wbij sobie do zakutego demonicznego łba,
że nie skończę jak Maren czy Shelby.
Żaden chłopak nie spieprzy mi życia.
Dowiem się, jak odzyskać wspomnienia.
I zniszczę cię.
No to życzę powodzenia.
Nie chcesz być jak Shelby czy Maren, bo kolesie byli dla nich wstrętni?
Nie jestem jakimiś osiłkami!
Jestem demonem!
I zawsze dostaję, czego, kurwa, chcę!
Crystal?
Hej.
W porządku?
Nie umiem się go pozbyć.
Wciąż wraca. I nie wiem...
Nie umiem go powstrzymać.
A jeśli to niemożliwe?
Wybacz, że zaciągnąłem cię tu o tej porze.
Wiem, że duchy nie śpią, ale...
Nie...
Dobrze, że wpadłeś.
Chcę ci coś powiedzieć.
Tak?
Tak.
Ja...
Cóż...
Powinniśmy przestać się widywać.
Albo...
Już nie wiem, co myśleć.
Zrozumiałem,
że relacje z ludźmi...
przychodziły mi za życia z trudnością.
A teraz, gdy nie żyję,
są jeszcze większym ciężarem.
„Ciężar” to mocne słowo.
Mam...
Są we mnie...
uczucia,
do których nie nawykłem.
Myślałem, że nie wolno o nich mówić.
Ale gdy już je się ma...
trudno jest je poskromić.
I to mnie przeraża.
Czyli boisz się własnych uczuć?
Tak.
Dokładnie. I choć nie chcę niezręczności...
To było...
niespodziewane.
Ja też coś do ciebie czuję.
Nie mówiłem o tobie.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
Napisy: Marcin Chojnowski