ความเดิมในเดดบอยดีเทคทีฟส์
ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน
ฉันไม่ได้พูดถึงนาย
อีกหนึ่งคน เอ็ดวิน เพย์น
ชีวิตหลังความตายที่กําหนด นรก
หลบหนีเหรอ
นรกเนี่ยนะ
ขอโทษ ตามหลักแล้วนายคือเครื่องสังเวย
ฉันมาตามตัวผีเด็กหนุ่มสองคน มาเลย
ฉันไม่ยอมกลับไปนรกหรอก
ฉันแม่งต้องได้สิ่งที่ฉันต้องการเสมอโว้ย
ฉันไม่รู้ว่าจะหยุดมันได้ยังไง
ฉันจะเอาอันนี้
คุณคิดจะเอาไอ้นั่นไปทําอะไร
คิดซะว่าเป็นชุดคู่มือการล้างแค้น
ลูกน้อยของฉันกําลังจะเป็นผู้ใหญ่
ฉันอาจจะนัดเดทให้คุณสองคน คืนนี้
เธอเจอคนแอบชอบของฉันแล้วเหรอ
พระเจ้าช่วย
นึกว่าเจนนี่มา
คงใช่หรอก ปกติเจนนี่มานั่งเมาท์กับเธอในห้องบ่อยนี่เนอะ
เราไม่ได้คุยกันหรือสบตากัน
ตั้งแต่เกิดเรื่องคู่เดทฆาตกรโรคจิต
เพราะงี้เหรอเธอถึงปิดโถพรายปากมาก แล้วจัดห้องใหม่น่ะ
ความรักมันไม่โรแมนติก แถมยังมีสิทธิ์แทงกันมากกว่าที่ฉันคิดไว้
เห็นด้วยเต็มๆ
นี่เพราะเธอจูบชาลส์เหรอ
เดี๋ยวนะ เขาบอกเธอเหรอ
ไม่เกี่ยวนี่
เพราะไอ้เดวิดต่างหาก
ฉันอยากจบๆ เรื่องกับมัน แล้วไล่มันออกไปจากหัวฉันซะที
แต่เธอจบกับเขาไม่ได้ เขายังมีความทรงจําเธออยู่นี่นา
จะไปคิดถึงเรื่องเก่าๆ ที่ฉันจําไม่ได้ทําไม
ชีวิตฉันตอนนี้ก็ไปได้สวย
ฉันมีเพื่อน ได้ช่วยเหลือคน แค่นี้ก็เกินพอแล้ว
บางทีเธอน่าจะต้องรู้ว่าเธอเป็นใครนะ
เธอพูดจาเหมือนพยายามกล่อมตัวเองอยู่
ก็แค่...
ฉันอยากลองอะไรใหม่ๆ น่ะ
ฉันอยากให้เธอช่วยหรือเป็นกําลังใจให้ฉัน
จะช่วยฉันไหมล่ะ
อยู่แล้ว ช่วยสิ แผนเป็นไง
(ร้านกลและวัตถุเวทมนตร์มิกจอมโศก)
ฉันออกตามหาหญิงซักผ้าทุกคืน ไม่เจอนางเลย
สงสัยผลึกแก้วสมุทรสีเขียว ไม่ได้หมายถึงความมั่นคงทางอารมณ์
อืม
เรามานี่เพื่อหาทางป้องกัน ไม่ให้ปีศาจเข้ามาป่วนหัวฉันได้
มีอะไรช่วยได้ไหม
พวกปีศาจนี่ยากหน่อย
นอกซะจากว่าเธอเคยเป็นคนรักกับปีศาจตนนี้
แล้วมันเกี่ยวอะไรด้วย
แปลว่าใช่สินะ
ดีเลย มีของที่ใช้ได้เหมาะเหม็ง
มันชื่อว่าแสงสว่างแห่งดวงใจ
ชื่อเพราะจัง
ถ้าความรักไม่ใช่การโกหก ที่ปิดฉากแบบเลือดสาด
มันทําอะไรได้
ปกป้องเธอ ไม่ให้เกิดความผูกพันแบบแย่ๆ อีก
ใช้ได้หนเดียว 100 เหรียญ
จะบ้าเหรอ
ฉันต้องจ่ายค่าเช่าด้วยนะ
จะให้ซื้อพลอยรูปหัวใจนี่ แต่ต้องนอนข้างถนนก็ไม่ไหว
แม่ฉันให้บัตรนี่ไว้ใช้ตอนฉุกเฉิน นี่ถือว่าฉุกเฉินชัวร์ๆ
ระวังสิ่งที่เธอหวังไว้จะเป็นจริงนะ
ครั้งหนึ่งฉันเคยเป็นวอลรัสผู้ยิ่งใหญ่
เป็นอิสระในมหาสมุทร ฉันเองก็เคยอธิษฐาน
รูดบัตรเลยได้ไหมคะ
ใช่แล้ว มิก เราอยากฟังเรื่องของคุณ
ที่ไม่ใช่เรื่องรักๆ
ไม่ใช่หรอก
มันเป็นเรื่องเศร้า
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีพายุรุนแรงลูกหนึ่ง โหมกระหน่ําแผ่นดินและผืนทะเล
เด็กหญิงคนหนึ่งและพ่อของเธอตกอยู่ในอันตราย
พ่อของเธอคิดว่า หากเขายอมสละลูกสาวเขา
เหล่าเทพผู้ยิ่งใหญ่อาจช่วยเขาไว้ได้
ทว่าเมื่อเหล่าเทพรู้ถึงความอํามหิตของเขา จึงได้เอาชีวิตพ่อของเด็กหญิงไป
ด้วยความเห็นใจเด็กหญิง
เหล่าเทพจึงได้เสกให้เธอ เป็นเทพีเซ็ดน่า เทพีแห่งท้องทะเล
ในวันนั้นเอง
พี่น้องของฉันทั้งหญิงชายก็ถือกําเนิด
เซ็ดน่าดูแลพวกเรา
เรามีอาหารกินอิ่มหมีพีมัน เรามีความสุข
แต่ฉันกลับโหยหาสิ่งอื่น
วันหนึ่งมีเรือลําหนึ่งเทียบฝั่ง
ฉันหลงใหลวิถีชีวิตของพวกมนุษย์
แต่เซ็ดน่ารู้ดีว่ามนุษย์อํามหิตแค่ไหน
นางประกาศชัดเจน
หากฉันละทิ้งท้องทะเลไป ฉันมิอาจกลับไปได้อีก
แต่ฉันอยากรู้ว่า ถ้าได้ใช้ชีวิตแบบมนุษย์นั้นจะเป็นเช่นไร
เซ็ดน่า
จึงให้พรนั้นกับฉัน
ฉันไม่เคยเจอครอบครัวฉันหรือเซ็ดน่าอีกเลย
เศร้าจัง
ใช่แล้ว
ไงก็เถอะ ขอให้โชคดีกันปีศาจได้
อันนี้คู่มือ
เอาละ
หลับตา แล้วพูดในสิ่งที่เธออยากได้สองครั้ง
ฉันขับมันออกไปจากร่างได้แล้ว แต่มันก็แอบดอดเข้ามาอยู่เรื่อย งั้น...
ฉันแม่งอยากให้ไอ้ปีศาจเวรนี่ไปให้พ้นๆ
เจาะจงกว่านี้ พูดหยาบให้น้อยลง
ฉันอยากให้เดวิดออกไปจากหัวฉัน
ได้ผลไหม
ไม่รู้สิ
เฮ้อ ฉันแค่อยากเป็นปกติเอง
นั่นมันดีหรือไม่ดี
โอเค ตอนนี้มัน... มีอะไรแปลกไป
ฉันไม่ได้ยินเสียงโน่นนี่แล้ว
นิโกะ
ฉันว่าพลังฉัน... หายไป
(เดดบอยดีเทคทีฟส์)
นั่นกลิ่นอะไร
การแก้แค้น
สูดเข้าไป มอนตี้ สูดเข้าไปให้เต็มปอด
ก็ยังดูเล็กไปอยู่ดี
แกห่วงเรื่องล่อ
ให้เจ้าพวกผีนักสืบนั่นเข้าไปในป่าจะดีกว่า
ก้าวผิดแค่ก้าวเดียว
ตรงจุดที่เหมาะเหม็ง...
ก็บ๊ายบายพวกมันไปตลอดกาล
แล้วแม่สาวนั่นล่ะ
โธ่เอ๊ย
พอไม่มีไอ้ผีพวกนั้นอยู่ด้วย แป๊บเดียวแม่นั่นได้กลายเป็นอาหารงูแน่
แล้วริ้วรอยฉันก็จะหายไป
ถ้าเกิดพวกเขารู้ทันไม่รับคดีล่ะ
โอ๊ย แกคงไม่ได้ หลงรักเจ้าผีปั้นปึ่งนั่นจริงหรอกนะ
เปล่า
เปล่าเลย
แต่พวกนี้เป็นนักสืบจริงๆ นะ เอสเธอร์ พวกเขามีมาตรฐาน...
ที่เสกให้แกหน้าหวานก็เพื่อการนี้ มอนตี้
ยั่วยวนเขา อ่อยเขาเข้าไปสิ
ฉันจัดการให้แทบทุกอย่างแล้ว ที่แกต้องทําแค่
ทิ้งเบาะแสไว้แล้วพามันไปที่นั่น
- ฉันต้องเข้าป่าไปเองไหมเนี่ย - ไม่ต้อง
ผมจะจัดการเอง
- ยังไม่ได้ยินเหรอ - ยัง
- แต่อย่างน้อยเดวิดก็หายไปใช่ไหม - อืม
เฮ้อ ฉันรู้สึกไร้ประโยชน์สุดๆ เลย
แล้วตอนนี้ฉันจะทําอะไรดี
พวกหนุ่มๆ อาจจะช่วยได้
ช่วยอะไร
ช่วยฉันหากุญแจน่ะ
แต่เพิ่งนึกออกว่าฉันลืมไว้ข้างล่าง
เพราะงั้น...
ก็เลยไม่ต้องให้ช่วยแล้ว
แต่เราอยากให้เธอช่วย
เราอยากให้เธอใช้ญาณของเธอ
โอ้โน
เอ๊ย โอ้โฮ
คดีเราเต็มเหยียดแล้ว
เหยื่อที่จมน้ําตายอยากได้เรือคืน
นายธนาคารอยากได้เหรียญนําโชคของเขา
เรื่องง่ายๆ ต้องไปโน่นนี่เพียบ แต่มีเธอก็ไม่ต้องแล้ว
- อืม - นี่
ทุกคนขึ้นมาบนนี้กันหมดเลยเหรอ
สวัสดีมอนตี้
ถ้าอยากคุยกันส่วนตัว เรื่องโหราศาสตร์หรือเรื่องอื่น
ฉันก็ยินดีนัดเจอนายส่วนตัว ในเวลาที่เหมาะสมกว่านี้
เป็นส่วนตัว
โอเค วันนี้ทุกคนแปลกๆ นะ
นี่ไม่เกี่ยวกับโหราศาสตร์ เอ็ดวิน
เพื่อนฉันตกอยู่ในอันตราย อยากให้นายช่วย
จะไม่บอกพวกเขาเหรอ
เธอก็ได้ยินนี่ พวกเขาต้องการพลังฉัน
แต่เธอไม่มีพลัง
ก็ใช่ไง เอ็ดวินได้เม้งแตกแน่ ถ้าเขารู้
แล้วเราจะโกหกเหรอ
ก็แค่ไม่บอก
จนกว่าเราจะมีโอกาส กลับไปที่ร้านของมิกจอมโศก
หรือคิดหาทางแก้ไขเรื่องนี้ได้ โอเคไหม
(อีกาสุดหล่อ ล่อให้หา)
แกลดิส เพื่อนผีของฉันน่ะ
เรานัดเจอกันแต่เธอไม่มา
ปกติเธอไม่เป็นแบบนี้ เธอเป็นคนเอาใจใส่เพื่อน
ใจดี ห่วงคนอื่น
เหมือนนายไง ชาลส์
ขอบใจนะ เพื่อน
เห็นไหมเอ็ดวิน ในที่สุดทุกคนก็ชอบฉัน
ก่อนที่แกลดิสจะหายไป
เธอบอกว่าจะไปดูดาวที่ป่าทอลล์
แต่เธอก็ไม่กลับมาอีกเลย
เธอไม่เหมือนเอ็ดวิน ตรงที่แกลดิสไม่มีเพื่อน
มีฉันคนเดียว
เธอเป็นผีตนแรกที่ฉันเห็น หลังจากฉันฟื้นจากโคม่า
เธอบอกฉันว่าฉันไม่ได้บ้า
ท่าทางจะต้องเดินสืบแบบดั้งเดิมกันอีกซะละมั้ง
เรียกแบบนั้นกันใช่ไหม
ไงก็เหอะ เรายินดีช่วยตามหาเพื่อนนาย
โอเค
ปกติฉันไม่เคยได้โหวตเลย แต่เอาด้วย
เดี๋ยวนะ
มอนตี้เป็นเพื่อนเราก็จริง แต่แกลดิสอาจอยากหายไปเองก็ได้
ตอนนี้มีเรื่องอื่นสําคัญกว่า จะให้ไปตามหาผีที่อาจไม่ได้หายไปด้วยซ้ํา
ขอโทษนะ คดีเราล้นมือแล้ว
เข้าใจที่พูดใช่ไหม
แกลดิสอยู่เคียงข้างมอนตี้ ในช่วงที่เขาอ่อนไหวที่สุด
เหมือนเราเลยนะ ชาลส์
กรณีนี้เรายกเว้นได้นี่
เยี่ยม แล้วไหนๆ ก็เป็น งานนักสืบแบบเดิมๆ ของนาย
นิโกะกับฉันจะไปเดินดูของที่ร้านมิกจอมโศกนะ
เหรอ อ๋อ จริงด้วย เราจะไปนี่เนอะ
ที่จริงเราอาจต้องใช้พลังจิตของเธอ
เธอน่าจะไปด้วยนะ คริสตัล
ใช่
งั้นก็ไปป่าทอลล์
คดีนี้ฉันขอบาย
ไม่อยากให้เจนนี่อยู่คนเดียว หลังจากนางเพิ่งเจอเรื่องนั้น
นายดูดีมาก
ผมนึกว่าคุณตายแล้ว
ฉันตายไม่ได้
พูดอะไรแปลกๆ
ผมชื่อกสิณะ
เพื่อนๆ เรียกผมว่ากสิ
โทษที ที่นี่รกไปหน่อย
ไม่ค่อยมีใครมา นี่เกือบจะแน่ใจว่าคุณตายไปแล้วนะ
ฉันต้องไปละ
มีงานสําคัญที่ต้องทําให้เสร็จบนโลกมนุษย์
นี่ก็เสียเวลาโขแล้ว
มีทางออกจากท้องอสูรตัวนี้ไหม
เอ๊ ผมก็ไม่เคยพยายามออกไปจากที่นี่นะ
บอกทีว่าจะออกไปจากที่นี่ได้ยังไง
น่าเสียดายนะ ถ้าคุณต้องตาย
อีกที ตกลงคุณตายไปรึยัง
ยัง ขอโทษที
ผมมันก็แค่ผู้ชายแก่เฒ่าเหลาเหย่
ที่อาศัยอยู่ในท้องปลา
ก็ได้ ถ้าไม่ยอมบอก ฉันหาทางเอาเองก็ได้
คงเจ็บน่าดู
ทําไมไม่เห็นแผลใจคุณเลยล่ะ
อ้อ คุณทําแบบนั้นอยู่เหรอ
โอเค
ที่จริงผมไม่น่าจะมีแผลใจนะ
ชีวิตผมก็ดี
คุณถูกปลายักษ์กลืนนะ
หนึ่งในการผจญภัยมากมาย
รู้ไหมว่าคุณน่ะมีเสน่ห์
ไหนๆ ก็ยังไปไหนไม่ได้
มากินหอยนางรมด้วยกันดีกว่า
- ไม่เอา - ไม่เอาก็ไม่เอา
ต้องมีบางอย่างที่ผมให้คุณได้สิ
เอาเป็น...
คําแนะนําที่ดีไหม
คุณดูเครียด...
กสิ ขอย้ําให้ชัดๆ นะ
ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณ
ต้องการอย่างเดียวคือหนีไปจากท้องไอ้อสูรนี่
ฉันจะได้จับผีเด็กหนุ่มชั่วร้ายสองตนให้ได้
ป่าทอลล์มีลานโล่งที่แกลดิสชอบไปดูดาว
เราน่าจะเริ่มตามหาที่นั่น
ฉันเข้าใจว่านายเป็นห่วงแกลดิส
แต่ผีน่ะไม่มีใครเห็น บาดเจ็บก็...
นี่จะบอกว่าเพื่อนผีของฉันจะไม่ตายเหรอ
เจริญ ขอบใจนะ
บางที
เราน่าจะเคลียร์ใจกันก่อนดีไหม
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทําร้ายความรู้สึกนาย
ฉันผิดเอง เอ็ดวิน
อย่าเข้าไปพัวพันกับคนราศีมังกร
คนราศีนี้เย็นชา
หุนหัน...
และทําร้ายคนอื่น
ดูสิ
(ป่าทอลล์ทรี)
ทําอะไรอยู่น่ะ พวก
เอาไว้ป้องกัน
ป้องกันจากอะไร ขอชัดๆ ซิ
จู่ๆ ก็มีผีเข้าป่าไปแล้วไม่กลับออกมา
เราต่างก็สูญเสียใครไปในนั้น
ป่านี่มันมีความชั่วร้าย
ท่าทางจะเป็นคดีใหญ่กว่าแกลดิสไปอีกเยอะเลย
ไม่มีใครออกมา แต่นี่เราจะเข้าไปใช่ไหม
ผีไม่ควรเข้าไปในนั้นเลย
นายจะปล่อยให้อะไรที่อยู่ในนั้น เอาแกลดิสไปเหรอ
พวกนายเก่งกว่า พวกผีธรรมดาที่เข้าไปในนั้นตั้งเยอะ
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
นายพูดถูก มอนตี้
เราคือคู่ซี้ผีนักสืบ เราจะหาเพื่อนนายให้เจอ
ถึงแล้ว
เราต้องหาหลักฐานอย่างละเอียด ว่าแกลดิสเคยมาที่นี่จริงไหม
ชาลส์ เอาก้อนหินออกมาหรือยัง
กระซิบชื่อวิญญาณที่ตามหาอยู่ไปที่ก้อนหิน
แกลดิสใช่ไหม
มันน่าจะเรืองแสง ถ้าเข้าใกล้ทุกที่ที่หล่อนไป
- แกลดิส - แกลดิส
รอยเฉือน
นี่อาจเป็นเบาะแสสําคัญ
หินไม่เรืองแสง
คริสตัล อ่านพลังงานต้นไม้ได้ไหม
จะให้อ่านต้นไม้เหรอ
ถ้าหินไม่เรืองแสง แปลว่าแกลดิสไม่ได้มาที่นี่ใช่ไหม
ลองหน่อยได้ไหม
หมีน่ะ
ตาเธอไม่เปลี่ยนเป็นสีขาว
- ปกติเป็นสีขาวนี่ - นายอาจไม่ทันเห็นก็ได้
เอาละ เธอหงุดหงิดทั้งวันเลย แถมตอนนี้เธอโกหกอีก ไม่เอาน่า
ไม่ได้หงุดหงิด นายหงุดหงิดเองไหมเหอะ
มีอะไรแปลกๆ ระหว่างมอนตี้กับเอ็ดวิน จะมาสนใจฉันทําไม
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
อย่าเปลี่ยนเรื่อง
ก็ได้ ฉันเสียพลังไปแล้ว
มันหายไปแล้ว โอเคไหม
เปล่า ฉันไม่ได้อ่านต้นไม้โง่ๆ นั่น
- เวร - ว่าไงนะ
เธอเป็นอะไรไหม
ไม่ ฉันพยายามเอาปีศาจออกจากหัวฉัน
ฉันไปร้านมิกและทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
คริสตัล ทําไมเธอถึงไม่บอกเรา
โทษนะ แล้วใครที่บอกว่า "เราไม่จําเป็นต้องมีคนมีญาณ"
"เราทําตามวิถีนักสืบแบบเก่าได้"
ข้อแรก ที่พูดนั่นไม่ได้เหมือนฉันเลย
ข้อสอง
ฉันเจอเรื่องลําบากใจอยู่ตอนนี้
อย่ามา ขืนบอกนายว่าฉันเสียพลังจิตไป
นายได้ปล่อยให้ฉันนั่งเซ็งอยู่ที่ร้านเจนนี่น่ะสิ
ไม่จริงนะ ฉันเริ่มเห็นคุณค่าเธอมากขึ้น
- เธอรู้ได้ยัง... - นายทําแน่
แล้วฉันล่ะ
โทษทีที่ขัดจังหวะ ไม่รู้คุยอะไรกันอยู่
แต่ฉันเจอบางอย่าง
การเรืองแสงนี่เหมือนผี
อาจจะเป็นสัญญาณของออมฟาโลทัส นิดิฟอร์มิส
ชื่ออลังการมากสําหรับเห็ดผี
มีพิษร้ายแรงเฉพาะกับผีเท่านั้น
อยู่ห่างๆ ไว้ ชาลส์
เหมือนคดีเรือนกระจกน่าสยองใช่ไหม
อย่าให้มันเข้าตา โดนแล้วอาการน่าเป็นห่วง
ตาบอด เจ็บปวดมาก ทําให้เป็นบ้า
นั่นคงจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้น กับแกลดิสและผีอื่นๆ
แต่เราจะหาพวกเขาเจอได้ไง
หย่อมพวกนี้น่าจะนําทางเรา ไปสู่จุดที่เห็ดขนาดใหญ่ขึ้น
ศูนย์รวมเห็ด
ตาดีมาก มอนตี้
ฉันจะไปหาดูว่าเกิดอะไรขึ้น กับคริสตัลและพลังของเธอ
เรื่องมอนตี้ นายจัดการนะ
เจนนี่ เราต้องคุยกันหน่อย
ไปหาอย่างอื่นทําซะ นิโกะ
พ่อฉันพูดเสมอว่า "อย่าเข้านอนตอนโมโห"
ฉันไม่เคยเข้าใจเลย
แต่พ่อคงหมายถึง มันจะรู้สึกดีขึ้นถ้าเราได้ระบายออกมา
ฉันไม่อยากคุย
แต่เราต้องคุยกัน คุณจะได้ตะโกนใส่ฉันแล้วยกโทษให้ฉัน
จัดไป
ผู้หญิงคนหนึ่งทําร้ายฉัน
เหมือนหนัง "รักตลกผสมเชือดสยอง"
นางตาย
เราไม่ต้องตะโกน เราแค่ต้องเดินหน้าต่อไป
ฉันคิดไปเองเหรอว่าคุณหลบหน้าฉันน่ะ
อ๋อ เปล่า ฉันหลบหน้าเธออยู่แล้วสิ
เพราะเรื่องทั้งหมดนี้
ว่าแล้ว
คุณโกรธที่ฉันผลักดันให้คุณเชื่อมั่นในความรัก
แต่มันดันพังเละไม่เป็นท่า
เอาละ มากําหนดขอบเขตกันหน่อย
ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่า
เธอคือเด็กวัยรุ่นที่มาเช่าห้องฉัน
ฉันจะไม่ถามว่าทําไมเธอไม่ไปโรงเรียน
หรือทําไมถึงพูดกับตัวเองในห้องทั้งวัน
หรือทําไมเธอถึงไม่มีเพื่อน เพราะมันไม่ใช่กงการของฉัน
ส่วนฉันจะทําบ้าอะไรก็ไม่ใช่กงการของเธอ
แน่ใจนะว่าไม่อยากพูดถึงมัน
คงรู้สึกประหลาดสินะ
ใช่ ฉันกลัวมาก
รู้ไหม เธอน่าจะบอกฉัน
เอ็ดวินไม่ว่าหรอก ถึงเธอจะรู้สึกว่าบอกเขาไม่ได้
ใช่ ฉันรู้
ตอนฉันไม่โอเค เธอยังเค้นความจริงออกมาได้เลย
เธอน่ะไม่โอเคแน่ๆ
นายไม่รู้หรอกว่าเป็นยังไง
เวลามีปีศาจโผล่พรวดมาในหัวเรา ได้ทุกเมื่อที่มันต้องการ
เหมือนมันหลอกหลอนฉันอยู่
คริสตัล ขอบอกนะว่า ฉันรู้เรื่องการหลอกหลอนพอตัว
ขอบใจที่นายอยากช่วย แต่มัน...
นั่นอะไรอะ
บางครั้งพอสัตว์ตาย พวกมันไม่รู้ว่ามันตายแล้ว
พวกมันจะเดินเตร่อยู่ในป่าตลอดไป
สวยจังเลย
และ...
และน่าเศร้าด้วย
เมื่อกี้อะไรอะ
ถ้าทฤษฎีของฉันถูกต้อง
ผีถูกกลืนกินโดยกลุ่มสปอร์
ผีอื่นๆ ก็คงเจอชะตากรรมแบบเดียวกัน
ไม่ละ โทษที แกลดิสไม่ได้เป็นแบบนั้น
เอ็ดวิน นายจะบอกว่าเห็ดชนิดนี้กินผีเหรอ
นั่นไม่ใช่เห็ด
เอ็ดวิน ฉันหาหนังสือบทสรุปไม่เจอ
จะเห็ดหรืออะไรก็เหอะ ผีจะถูกกินได้ไงในเมื่อตายไปแล้ว
ผีมีพลังงาน
บางสิ่งกินพลังงานนั้น
พวกมันกินพลังงานเพื่อให้ทรงพลังมากขึ้น
เราตายอีกไม่ได้ แต่เราโดนกลืนกินหรือดูดซึมไปได้
ตรงนั้นน่ะ ชั้นกลาง สันสีเทา
(บทสรุปสิ่งเหนือธรรมชาติ)
ตัวนี้เอง เจ้าจอมงับ
พลังธาตุแห่งป่า
ดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่
เจ้าตัวแสบ
ผีตนใดก็ตามที่มันกิน จะถูกลบเลือนไปอย่างสิ้นเชิง
ไม่มีชีวิตหลังความตาย ไม่มีการเกิดใหม่
มีแต่ความว่างเปล่า มืดมน
มันทําแบบนั้นเหรอ
ไม่ต้องห่วง
พลังธาตุแห่งป่านี่ขนาดเล็ก ฆ่าได้ง่ายๆ
ด้วยอาวุธที่เหมาะสม
แป๊บเดียวก็ตาย
นั่นแหละ จบ
ปิดคดีอย่างเป็นทางการ
บางทีพลังธาตุนี่อาจจะใหญ่กว่าที่เราคิดไว้
(โครงการวิจัย)
ไหนว่า "ขนาดเล็ก ฆ่าง่ายๆ" ไง
นี่ก็งง พลังธาตุจะกินและเติบโต แต่ไม่โตเร็วเท่านี้
เดี๋ยว ดูนี่สิ
"สิ่งมีชีวิตและสิ่งแปลกประหลาดต่างมิติ"
มันเป็นสิ่งเดียวกัน แต่ตัวใหญ่กว่า
กินพลังงานทางจิตวิญญาณ
มันควรจะอยู่ใต้ดินในอีกมิติหนึ่ง
ทําไมมันถึงมาอยู่ที่นี่
มันมาที่นี่ได้ยังไง
- อาจมีคนเอามันมาที่นี่ - จะทําแบบนั้นทําไม
จะเพราะอะไรก็เถอะ มันเติบโตแบบทวีคูณเลย
พอตอนเช้า มันจะถึงพอร์ตทาวน์เซนด์ แล้ว...
บุฟเฟต์ผีกินได้ไม่อั้น
เรามียาสีม่วงไม่พอจะกําจัดมัน
ถ้าเราหาจุดกําเนิดของมันได้ เราก็โค่นมันได้
เราต้องติดตามมัน
และอย่าโดนมันกิน
เราแยกกันดีไหม
ใช่ไหม เป็นทางเดียวที่เราจะหาให้ทั่วได้เร็วพอ
วัยรุ่นที่ตายในหนังสยองพูดแบบนั้นทุกคน
พลังธาตุมีภัยต่อมนุษย์แค่เล็กน้อย
เราควรจับคู่กันให้ดีๆ
ผีหนึ่ง คนเป็นหนึ่งต่อคู่
มอนตี้ มากับฉัน
ระวังตัวนะชาลส์
นายก็ระวังตัวนะ
นี่มันบ้าบอ
พอสมองหิวโหยมักคิดอะไรไม่ออก
คุณควรจะกินอะไรบ้างนะ
ฉันอยากออกไปจากที่นี่
กลับไปทํางานของฉัน
อ้อ ใช่
คุณพูดไว้นี่ หน้าที่คุณคือ ตามจับเด็กผู้ชายที่ตายแล้วใช่ไหม
เด็กๆ ที่ตายแล้ว ฉันคอยจัดการให้เด็กๆ อยู่ในที่ที่เหมาะสม
แต่ไอ้เด็กหนุ่มสองคนนี้ก็...
พวกมันหนีตลอดไปไม่ได้หรอก
เคยคิดไหมว่า พวกเขามีความสุขกับที่ที่พวกเขาอยู่แล้ว
ชีวิตหลังความตายน่ะ เหนือกว่าทุกสิ่งที่เรามีที่นี่มาก
คุณเคยเห็นแล้วสิ
เปล่า ที่ของวิญญาณแต่ละดวงก็จะต่างกันไป
งั้นคุณก็ไม่รู้แน่หรอกว่ามันดีกว่า
มันไม่เกี่ยว
ประเด็นคือทุกอย่างมีที่ของมัน
ความโอหัง
ที่จะสรุปเอาเองว่า ทุกอย่างต้องไปในที่ที่กําหนด
ฉันไม่ใช่คนสร้างกฎจักรวาล
ฉันคอยดูแลว่าพวกเขาทําตามกฎ
ถ้าเริ่มพล่ามเรื่องเจตจํานงเสรีกับฉันละก็
ฉันจะจับคุณกดน้ําหรือไม่ก็ตัวฉันเอง
จริงๆ แล้ว ฉันไม่ชอบความรุนแรง
แต่ถ้าจําเป็นก็ต้องทํา
เห็นๆ อยู่
คุณนี่ก็นะ แทงสิ่งเดียวที่ทําให้ เราอยู่อย่างปลอดภัยที่ก้นทะเล
ตามทฤษฎีแล้ว ฉันจะมีชีวิตอยู่ชั่วกัลปาวสาน
จะมาใช้เวลาชั่วกัลปาวสานในท้องปลาไม่ได้
ในเมื่อมีงานต้องทํา
คุณไปเอาแหวนหลากสีพวกนี้มาจากไหน
บอกแล้วไง ผมผจญภัยมาเยอะ
ใช้ชีวิตมาคุ้มมาก
ดีบ้างไม่ดีบ้าง
แต่ผมรู้ว่าคุณมั่นใจว่า คุณไม่ต้องการอะไรจากผม
ก็นะ
ฟังไว้ก็ไม่เสียหายนี่
อย่างอื่นก็ไม่เห็นจะได้ผล
ลองคิดดูสิว่า
พอคิดว่ามีทางเดียวเท่านั้น ในการทําสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
ชีวิตจะลําบากขนาดไหน
แทนที่จะแทง เราลองคุยกับมันดู
ทําไมคุณถึงใจดีกับฉันขนาดนี้ แล้วก็
คุณบ้าหรือเปล่า
สวัสดี!
ขอโทษที่รบกวนนะ แต่ช่วยปล่อยเพื่อนฉันออกไปได้ไหม
พอปล่อยแล้วก็กลับไปนอนต่อได้
ผมว่าเรากําลังจะขึ้นไปที่ผิวน้ํา
นี่
เอานี่ไป
เพื่อจดจําการผจญภัยของเรา
ถึงจะสั้นแค่ไหนก็ตาม
เดี๋ยวก่อน เห็นนั่นไหม
ได้เวลาตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว
ฉันเป็นคนทําน่าจะดีกว่า
ในเมื่อนายอาจจะตายซ้ําสองเพราะเจ้านี่
เจ้าเล่ห์นักนะ กันฉันออกจากหัวแกน่ะ
คิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะทําอะไรแกไม่ได้
เดวิด
นี่คงเป็นปีศาจร้ายเดวิด
ท่าทางจะเป็นไอ้ขี้ขลาด
เอาดิ แอบอยู่ทําไม
ฉันไล่แกไปได้ครั้งหนึ่งใช่ไหมล่ะ
โอ๊ย กลัวจังเลยจ้า
ไปกันเถอะ
เธอสวยนะคริสตัล ขอบอก
เหมาะกับเธอ
ดูไอ้แฟนผีของเธอสิ อยากทําตัวเป็นฮีโร่
คิดจริงๆ เหรอว่าเธอคู่ควรกับฮีโร่น่ะ คริสตัล
อย่าไปฟังมัน มันพยายามป่วนจิตเธอ
ทําไมกลิ่นเธอถึงอ่อนแอขนาดนี้
เธอทําอะไรลงไปวะ
ฉันสละพลังของฉัน
โอเคปะ ฉันเอาแกออกจากหัวได้โว้ย
ไม่มีทาง
เข้าไม่ได้แล้ว ไอ้สารเลว
คริสตัล เราต้องไปแล้ว
- มันอยู่ทุกที่ - เธอไปไม่ได้
ก็ลองดูสิ
- ฉันทําไม่ได้ - เออ ชาลส์ แม่นี่ทําไม่ได้
เพราะหล่อนเพิ่งทิ้งสิ่งพิเศษสุดในตัวไป
ตอนนี้หล่อนก็เป็นแค่มนุษย์ขี้กลัวคนนึงโว้ย
แกพูดถูก โอเคปะ
ตอนนี้ฉันมันคนธรรมดา ไม่มีอะไรพิเศษ
แล้วทําไมแกไม่เลิกยุ่งกับฉันซะทีวะ
ฉันอาจจะเลิกก็ได้
ตอนนี้เธอไม่มีประโยชน์แล้ว
แต่เรื่องนี้ก็สนุกดีนี่นา
เอาจริงดิ คิดว่าจะเอาชนะฉันด้วยไม้คริกเก็ตเนี่ยนะ
ไม้คริกเก็ตวิเศษเหรอ
เออสิ
ขอบคุณนะ
ฉันจะเอาไม้คริกเก็ตตีปีศาจเพื่อเธอได้ทุกเมื่อ
นายไม่น่าต้องมาเห็นเลย
มันคิดผิดนะ
เธอยังเป็นคนพิเศษ
โอเค อ่อนไหวเกินพอแล้ว
เราทําคดีอยู่ใช่ไหม
เรายังต้องหามอสส์กินผีจากมิติอื่น งั้น...
สัญญาณพลังธาตุดูจะมาบรรจบกัน หนึ่งกม.ทางทิศตะวันออก
น่าจะเป็นต้นกําเนิด เห็นด้วยไหม
ถ้าอยากไขคดีนี้ เราต้องคุยกัน
- นายเก็บกดความไม่พอใจอยู่ แต่... - ใช่ ฉันเก็บกด เอ็ดวิน
เพราะฉันชอบนายมาก แต่นายไม่ได้ชอบฉัน
ฉันจูบนายแต่นายไม่สนใจเลย
ฉันสนใจ
ฉันขอโทษ
นายคือจูบแรกของฉัน
นั่นสําคัญมากนะ
ฉันเหรอ
นายก็เป็นจูบแรกของฉัน
ฟังนะ ตอนนี้อะไรๆ ในชีวิตฉันมันซับซ้อนมาก
แต่ขอยืนยันนะว่าฉันใส่ใจ
มอนตี้ นายคือเพื่อนฉัน
รู้อะไรไหม
ฉันเพิ่งนึกออกว่า แกลดิสก็ชอบแล่นเรือใบ
เธออาจจะไม่ได้อยู่ในป่าด้วยซ้ํา
เราน่าจะออกไปจากที่นี่แล้วไปเริ่มหาเธอที่โน่น
แปลกนะที่นึกเรื่องนั้นได้ตอนนี้
- เราออกไปไม่ได้จนกว่าคดีจะปิด - ฉันว่าเราไปกันดีกว่า ไปเดี๋ยวนี้เลย
จ๊ะเอ๋
ผีตัวไหนนะทําตัวเป็นผีแสนซน
- ฉันกําลังทําคดีอยู่ - ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
ฉันตามหานายทั้งคืนในป่างี่เง่านี่
ฉันเกลียดต้นไม้
เกลียดต้นไม้จริงๆ
นี่ใครน่ะ
จะบอกให้ว่าฉันเป็นใคร นี่...
เป็นเพื่อนสนิทของเอ็ดวิน
เพื่อนลับๆ
คงไม่คิดว่า นายเก็บความลับเป็นคนเดียวใช่ไหม มอนตี้
นายพูดเรื่องอะไร
แหม แหม
หน้าหวานๆ จูบ...
นั่น
โหราศาสตร์ไร้สาระนั่น
เขาล่อนายให้ติดกับ
โทษนะ ฉันชอบเผยความลับออกมาดังๆ ซะด้วย
เขาล่อนายให้ติดกับ
ยังกับเอ็ดวินจะเชื่อแน่ะ
นายไม่ใช่นกของแม่มดนั่นเหรอ
ไม่ใช่เหรอ
นางเสกนายให้เป็นคนไม่ใช่เหรอ
โทษทีที่ต้องบอกนะ เอ็ดวิน แต่จูบแรกของนายเป็นการจูบกับอีกา
ฉันเห็นนะ
เก้ๆ กังๆ น่าดู
มอนตี้
เอ็ดวิน ฉันอธิบายได้
แกลดิสก็ไม่มีตัวตนด้วย
โทษที
หมายความว่าไง แกลดิสไม่มีตัวตน
นายแกล้งทําเป็นเพื่อนฉันเหรอ
- เพื่อให้ฉันรู้สึกอะไร... - ตอนแรกก็ใช่
หลังจากนั้นไม่ใช่
จะสําคัญอะไร นายยอมรับนี่ว่านายไม่ได้รักฉัน
ที่นายวุ่นวายใจน่ะ
เป็นเพราะชาลส์
เขาคือคนที่นายรัก เห็นอยู่ชัดๆ
หา
นายจะพูด...
ถึงนั่นจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม แต่นายก็เป็นอีกานะโว้ย
เยี่ยมมาก
นายต้องหัดระวังให้มากๆ นะ ถ้าจะไว้ใจใคร
ทําไมฉันโง่ได้ขนาดนี้
ใช่
ฉันต้องเตือนคริสตัลกับชาลส์
เดี๋ยวสิ
ฉันเข้ามาในป่างี่เง่านี่เพื่อช่วยนาย
ขอบคุณกันหน่อยก็ดีนะ
แล้วก็นะ จูบครั้งที่สองย่อมดีกว่าเสมอ
ฟังนะ
ผมไม่ใช่ของเล่นที่ท่านจะดึงไปโน่นมานี่
ผมไม่ได้เป็นหนี้ท่าน
เอ็ดวิน ฉันไม่ใช่แมวที่ใครจะมาทําเมินใส่นะ
ท่านเป็นได้แค่นั้นแหละ เข้าใจไหม
ถ้านายเดินหนีฉันไป
กําไลจะไม่มีวันหลุดออกมา นายจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป
และฉันจะเลิกทําตัวดีๆ ละ
ได้ยินไหม ฉันแม่งจะเลิกทําตัวดีแล้วโว้ย
มีคนรมณ์บ่จอยเหรอจ๊ะ
คุณไม่บอกผมว่า เห็ดนั่นจะกําจัดพวกเขาไป
หรือมันน่ากลัวขนาดไหน หรือวิธีที่...
เดี๋ยวนะ ไอ้เด็กผีกับนังร่างทรงตัวแสบอยู่ไหน
พวกเขารู้แล้ว เอสเธอร์
ไอ้ราชาแมวโง่นั่นมา แล้วเล่าทุกอย่างให้เอ็ดวินฟัง
เขาเลยรู้ว่าผมเป็นอีกาของคุณ
และเขารู้ว่านี่คือกับดัก
แล้วแกปล่อยให้พวกมันหนีไปเหรอ
นึกแล้วว่าแกผูกพันกับมันเกินไป
ผมไม่เคยขอเป็นมนุษย์
ที่ต้องมา...
รู้สึกแบบนี้
โทษนะ แกอยากเป็น อีกาสกปรกน่ารังเกียจแบบเดิมเหรอ
นี่ต้องทําทุกอย่างเองหมดสินะ
นี่ไงเราถึงต้องมีแผน มอนตี้
ฉันจะได้ไม่ต้องมาเดินลอยชายในไอ้ป่าเวรนี่
นั่นอะไรน่ะ
ชาลส์ คริสตัล
มอนตี้เป็นอีกา เขาเป็นอีกาของเอสเธอร์ นี่เป็นกับดัก
เอาจริงๆ นะ ไม่อยากเชื่อว่า วันนี้ทุกอย่างจะพลาดไปหมด
ได้ดื่มสักแก้วก็ดี
แต่ในเมื่อเราอยู่ที่นี่กันแล้ว
ก็ช่วยตายๆ กันไปซะ และถูกกลืนกินไปตลอดกาลได้มะ
(ขอแนะนํา หน้าเขี้ยว)
เสียดายเนอะ อดเซอร์ไพรส์เลยเนี่ย
มอนตี้น่ะควรจะช่วยได้ แต่มันดันอ่อนไหวเกินเหตุ
อุ๊ยตาย ลืมแนะนํา
หนุ่มๆ นี่คือหน้าเขี้ยว
หน้าเขี้ยว นี่...
น่ารักเนอะ
อย่ามาเจาะจิตฉันนะ แม่หนู
เดี๋ยวฉันจะจัดการเธอหลังมื้อเย็น
ชอบปีศาจเขี้ยวแหลมของฉันไหม
อุ๊ย ชอบช่วงเวลาก่อนตายจริงๆ
เมื่อพื้นพิภพเคลื่อนขยับ
สกุณาร่ําร้อง
ปิดดวงตาที่มองภายนอก
แล้วมองภายใน
เธอหิวไหม
อลังการน่าดู
ฉันชื่อไอริส หนึ่งในบรรพชนของเธอ
เราทุกคนคือบรรพชนของเธอ ทุกคนที่นี่คือครอบครัวเรา
ที่นี่ที่ไหน
ที่นี่เป็นสถานที่พิเศษ
ผู้หญิงส่วนใหญ่ในตระกูลของเรา เดินทางมาที่นี่
ตามหลักการแล้ว เราอยู่ในหัวของเธอ
ถ้าเจาะลึกกว่านั้นอีก สาวน้อยเอ๋ย ต้นไม้ต้นนี้คือเธอ
เธองดงามนัก
งั้นฉันคือต้นไม้เหรอ
มีโต๊ะ มีแซนด์วิช
เห็นชัดว่ามันมีความหมาย ฉัน...
ฉันเสียพลังจิตไป เพราะใช้หัวใจแก้ว สกัดกั้นปีศาจไม่ให้เข้าสิงฉัน
แต่มันแตก ตอนนี้ฉันไร้พลัง
และเห็ดยักษ์ กําลังจะกินเพื่อนๆ ผีของฉัน...
นั่นเป็นปัญหาที่เจาะจงทีเดียว
บอกตามตรง อันนี้เราไม่เคยเจอ
พวกคุณทุกคน
เป็นเหมือนฉันเหรอ
เป็นคนมีญาณน่ะ
แน่นอน แต่เธอเป็นมากกว่าคนมีญาณ
ผู้หญิงในตระกูลเรานั้นหายาก
ไม่เหมือนใคร เพราะเราเข้าถึงแหล่งพลังที่มีร่วมกันได้
ฉันขอพลังฉันคืนได้ไหม
ฉันต้องไปช่วยเพื่อนๆ
อดีตนั้นมั่นคงและแข็งแกร่ง
ดุจดั่งต้นไม้
ถ้าเธอฝึกฝน เธอจะพบพลังที่แท้จริงของเธอที่นั่น
รู้กันแค่เรานะ พลังมากมายยิ่งนัก
ฉันจําอดีตไม่ได้
ปีศาจเอาความทรงจําของฉันไป
ไม่ใช่หรอก แม่หนู
อดีตที่สะสมร่วมของเธอนั้น
สตรีทุกนางในตระกูลเราก็แบ่งปันกัน
ผู้บําบัด นักบวชหญิง ร่างทรงและศิลปินทุกคน
งั้นคุณ...
ทั้งหมดนี่
อยู่ในจิตฉันเองเหรอ
ย้ําอีกครั้ง ตามหลักการนะ
พยายามอย่าคิดมากเกินไป
ฉันน่ะยอมทําทุกอย่าง เพื่อกําจัดเดวิด แต่ตอนนี้...
- ตอนนี้ฉันไร้ประโยชน์ - อย่าพูดอย่างนั้น
นั่นคือสิ่งที่พวกปีศาจพยายามทํากับเรามาตลอด
พวกมันอยากให้เธอรู้สึกอ่อนแอ พ่ายแพ้
แต่เธอไม่ได้อ่อนแอ
และเธอไม่ได้อยู่ลําพัง
ที่นี่เป็นสถานที่ปลอดภัย
ที่ที่แข็งแกร่ง เพื่อช่วยหาทางออกให้เธอ
ไม่มีอะไรพรากเราไปได้
จะคําสาปใด คาถาใด จะความผิดพลาดร้ายแรงใดๆ
เพราะทุกอย่างยังอยู่ในตัวฉัน
ลุกขึ้น
ผู้หญิงในตระกูลเรานั้นหายาก
ไม่เหมือนใคร เพราะเราเข้าถึงแหล่งพลังที่มีร่วมกันได้
โปรดฟังฉัน พลังธาตุแห่งป่า
แม่มดไม่ได้ควบคุมท่าน
ท่านมีอิสระที่จะออกจากมิตินี้
หน้าเขี้ยว ทําอะไรของแกวะ
โอ้โฮ
ขอโทษ ไปก่อนนะ
แม่เจ้า พวกนายโอเคไหม
อืม เราสบายดี
งั้นนังแม่มดก็ตายแล้วเหรอ
ไม่น่านะ เพราะนางเป็นอมตะ
อย่างน้อยนางก็ติดกับอยู่ในมิติธาตุอื่น
คริสตัล เธอทําแบบนั้นได้ยังไง
ฉันไม่รู้ว่าฉันทําได้
ฉันได้รับความช่วยเหลือมากมาย
จากผู้หญิงทุกคนในตระกูลฉัน
ฉันได้พลังมาจากพวกเธอ
พวกเธอทุกคนอยู่ในนี้
ใช่ นั่น...
นั่นเยี่ยมมาก
ไว้ค่อยอธิบายให้เราฟังอีกทีได้ไหม
คราวหน้าขออธิบายแบบค่อยเป็นค่อยไปนะ
(ปิดคดี)
ฉันเข้าไปได้ไหม
นิโกะ ฉันอยากขอโทษ
ที่ตะคอกเธอและทําให้เธอน่ะ...
ต้องร้องไห้
ฉันสมควรโดนแหละ
ที่จริงฉัน...
ฉันเศร้าน่ะ
ฉันเสียใจที่พอฉันยอมเปิดใจ
เรื่องวายป่วงนี่ก็เกิดขึ้น
งั้นคุณก็เกลียดฉัน
เปล่า ฉันไม่ได้เกลียดเธอ
ถึงเธอจะไม่มีทางรู้ว่าแม็กซีนเป็นแบบนั้น
แต่ฉันยังไม่ยกโทษให้เธอนะ
ยังไม่ใช่ตอนนี้
ฉันว่าแล้ว
ฉันพยายามช่วย
แต่ฉันควรจะอยู่แต่ในห้องตลอดไป จะได้ไม่ไปทําอะไรอื่นให้วุ่นวาย
ว่าไงนะ
ไม่ เลิกพูดอะไรบ้าๆ แบบนั้นซะที
อย่ากลายเป็นคนสมเพชตัวเองที่ไม่เอาใคร
เพราะนังโรคจิตที่ตายไปแล้ว
ก็ฟังดูเป็นเหตุผลที่ดีนี่นา
ไม่ใช่เลย
ที่นี่มีคนปิดตัวเอง เห็นทุกอย่างไร้ค่าคนนึงแล้ว
ไม่อยากให้มีเพิ่มอีกคนหรอก
เพราะงั้นถ้าเธอชอบความรัก
อยากช่วยคนก็ทําไป
แต่อย่าพยายามช่วยฉันเลย
ขอโหวตให้ชื่อ "พิชิตแม่มดเอสเธอร์"
แล้วชื่อ "คริสตัลกล่อมเห็ด" ล่ะ
ชอบชื่อนั้น
ขออะไรที่ตรงกว่านั้น
แล้ว "จัดการแบบคริสตัล" ล่ะ
ถือเป็นเกียรตินะที่ในที่สุด ก็มีกลเม็ดที่ตั้งชื่อตามฉัน ขอบใจ
ดีใจด้วยนะที่เธอได้พลังคืนมา ถึงแม้ว่า...
ฉันจะไม่เข้าใจมัน
ไม่ว่ากัน มัน...
ฉันเองก็คงต้องใช้เวลาสักพักถึงจะเข้าใจ
ฉันต้องขอโทษด้วย เพราะวันนี้ยังไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่
ฉันขอโทษ
ว้าว เอ็ดวิน
ขอโทษเหรอ
อย่าชินกับมันล่ะ
ฉันไปบอกนิโกะว่าฉันเป็นปกติแล้วดีกว่า
ประมาณนั้น
เธอจะได้ไม่ต้องคิดมาก
เดี๋ยวมานะ
ชาลส์
ว่าไง พวก
ฉัน
พบว่าฉันน่ะ...
มันเป็นเรื่องผิดปกติมากที่ฉันจะ...
ขอโทษเหรอ นั่นสิ
นี่ยังอึ้งทึ่งอยู่เลยนะ
เปล่า ไม่ใช่เรื่องนั้น
ฟังนะ
มอนตี้ขุดคุ้ยบาง...
ความรู้สึกในใจฉัน
บอกมาเลยก็ได้ว่านายชอบเขา
วันนี้นายถึงแต่งตัวดี
ฉันไม่ว่าอะไรเลยสักนิด
เพราะงี้เหรอ นายถึงไม่ยอมพูดเรื่องราชาแมว
มันพยายามจะอ่อยนายเหรอ
เดี๋ยวฉันชกมันให้หนวดหลุดเลย
ขอบใจนะ
มัน
ไม่ง่ายอย่างนั้น
ฉันได้รู้ว่าฉัน...
เธอได้รู้ว่าฉันพูดถูก
เราไปสู่ชีวิตหลังความตาย ที่กําหนดมาให้เราอย่างดีกันเถอะ
แกควรจะอยู่ก้นมหาสมุทร
ตามหลักแล้ว ฉันคือผู้เป็นอมตะข้ามมิติ
เธอฆ่าฉันไม่ได้ ด้วยการเตะฉันเข้าไปในปากอสูรทะเล
เราคุยกันได้นะ
แยกเราจากกันไม่ได้นะ
คุยกันพอแล้ว
ฉันเป็นคนเตะแกนี่นะ
จะส่งฉันไปไหนก็ได้ แต่เอ็ดวินไม่ควรอยู่ในนรก
เขาต้องไปอยู่ที่นั่น เพราะช่องโหว่ เพราะความผิดพลาด
ชีวิตหลังความตายไม่มีทางผิดพลาด
มันอยู่ในหนังสือเล่มเล็กๆ นั่นใช่ไหม
(สถานะปัจจุบัน ชีวิตหลังความตายที่กําหนด)
(นรก พีแอลวี 4)
แปลกจริง
มันไม่ควรจะ...
ช่องโหว่ งั้นเหรอ
นรกเนี่ยนะ
เพราะแบบนี้นรกถึงตามหาเธอเหรอ
ผมถูกเพื่อนร่วมชั้น ซึ่งไม่รู้ว่าตัวเองทําอะไรอยู่ใช้เป็นเครื่องสังเวย
ปีศาจที่เอาตัวผมไป ขอโทษผมเรื่องช่องโหว่นั่นด้วยซ้ํา
กว่าสองล้านชั่วโมงที่ทํางานนี้
เอกสารยาวเป็นกิโลๆ
ฉันไม่เคยเห็นข้อผิดพลาดแบบนี้มาก่อน
ไม่น่าเกิดขึ้นได้
อืม
มองในภาพรวมแล้ว ฉันก็เป็นแค่เจ้าหน้าที่แผนกเล็กๆ
แต่ยังไงซะ นี่ก็ดูเหมือน สถานการณ์ที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง
ดังนั้นระหว่างที่ฉันออกไป ค้นหาสาเหตุของความผิดปกตินี้
เธอสองคนอยู่ด้วยกันไปก่อนได้
ที่แผนกตามหาวิญญาณหาย
ชั่วคราว
ไม่ ได้โปรด อย่า
ไม่ มันมาจากนรก มันมาจาก...
ชาลส์
เอ็ดวิน
(โปรดติดตามตอนต่อไป)
คําบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน