Aurreko ataletan...
Oharrak hartu eta erantzuna erraz aurkituko duzu.
David burutik atera nahi dut.
Ahalmenak galdu ditut.
Bizirik nengoenean ez nintzen giza harremanetan oso iaioa.
Baditut sentimendu batzuk.
Nik ere gogoko zaitut.
Ez nintzen zutaz ari.
Tranpa batera eramaten zaitu!
Belea zara!
Besterik gabe betiko ezabatuko bazinaten...
Gure familiako emakumeak ohiz kanpokoak gara.
Gure indarra parteka dezakegu.
Ahalmenak berreskura ditzaket?
Orain denok joango gara hautatu diguten beste mundura.
Teknizismo batengatik amaitu zuen infernuan.
Kaka-umea beldurtuko dugu.
Zertan ari zen ez zekien jendeak sakrifikatu ninduen.
Teknizismo bat, diozu?
Charles!
Edwin!
Lepoa moztuko diot neska ziztrin horri.
HIL DA GURE KATUE
Gauzak ez dira ondo atera zure fantasmatxo lepo-tentearekin?
Zer nahi duzu, Esther?
Nire desengainuak lanpetuta nauka.
Ai.
Haserretu zara ala honek berotzen zaitu?
Ez didate nire sugea elikatzen utzi, barre egin didate,
nire mendekuari ihes egin diote
eta dena alferrikakoa izan da.
Dedio.
Gero ni naiz marraka egiten duena.
Nekagarria zara.
"Gaztea izan behar dut. Ederra izan nahi dut.
Mendekua hartu nahi dut beti".
Zer ostia egiten duzu hemen?
Badakit Monty salatu zenuela, txibato zikin hori.
- Dedio. - Ia ustekabean harrapatu nituen.
Monty!
Txoritxoa maitemindu da, eta errua niri botatzen didazu?
Bai horixe, laztana.
Onddoak akatuko zituela uste zenuen.
Zer polita.
Edwinek gu biok imajina dezakegun baino min handiagoa jasan du.
Zer esan nahi duzu horrekin?
Infernutik bizirik atera zen.
Eta berriz ihes egiten duenean, haren zain egongo naiz.
Gorroto dut hain erromantikoa izatea.
Informazio oso interesgarria.
Plan berri bat bururatu zait.
Niri bost, aditu duzu? Amaitu da entzunaldia. Aio.
Eta nire agresibitatea zure aurka arinduko banu?
Agurea, ni ez naiz arrunta. Magiak ez nau ezer egiten.
Badakit, baina badaude beste modu batzuk
- zu larrutzeko. - Larrutzeko.
- Txiste txarra. - Badakit.
Hirugarrena zen, sorgina. Zazpi besterik ez ditut.
Zoaz pikutara behingoz.
Mamu gehienen kasuan...
Kaben zotz!
Mina ematen badiezu, desintegratu egiten dira.
Eta alferrikakoa da.
Infernutik ihes egin duen mamu torturatu bat, ordea...
Pentsa zenbat sufrimendu jasango lukeen.
Eta hori
txundigarria da.
Ezin zaitu gazteagotu.
Ez, baina boterea emango lidake.
Herri honi merezi duena emateko haina.
Zure atzaparrak Edwinengandik urrun nahi ditut.
Izan katu zintzoa, ez muturrik sartu.
Edo berriro hilko zaitut.
Behin...
eta berriro.
NEIL GAIMAN ETA MATT WAGNERREN PERTSONAIETAN OINARRITUA
Zer arraio zen hori?
Infernuko deabru bat.
Erdiko mailetakoa, esango nuke.
Izugarria.
Argituko zenuela esan zenuen. Oraindik ez zenuela bidaliko.
Ostia puta. Oraindik bizirik zaude?
Atzoko kontua da. Esnatu.
Ez izorratu! Atzoko kontua?
Ba gaurko kontua gezurra esan digula da,
beste aukera bat emango zigula esan eta Edwin infernura bidali du.
Infernuan dago?
Nik ez dut zerikusirik izan gertatu denarekin.
Nire liburuxkako zerbaitek ohartaraziko zuen.
Beharbada haren bila zebilen.
Edwin infernuan egotea akatsa dela uste baduzu,
bere bila joan behar duzu.
Teknikoki, bai. Baina ez da nire eskumenekoa.
Transdimentsionala zarela esan duzu.
- Pare bat aldiz, gainera. - Argi eta garbi utzi duzu.
Ondo da, piztiatxoak.
Erraza da infernurako ate bat irekitzea, baina inork ez du sartu nahi.
Eta baimen asko beharko nituzke...
Ados. Ba ireki ate bat eta ni joango naiz bere bila.
Harrapatuta geldituz gero, non gauden jakingo duzu.
Eta bueltan ekarriz gero, zeureak izango gara.
Zu beti garaile.
Itxaron, ez ditut lagun gehiago infernuan galdu nahi.
Ez gara galduko.
Ezingo zara infernuan orientatu.
Luziferren basamortua baino askoz gehiago dago.
Hori hondoa baino ez da.
Ume bat zara. Eta mundu osoak daude...
Edwinek infernuaz hitz egin dit. Eta ia dena idatzi zuen.
Nora joan jakingo dut, berak irteera aurkitu zuen eta.
Bidea alderantziz egingo dut.
Ba zurekin noa.
Ezta pentsatu ere.
Zer ostia gertatzen zaizu?
Bat eginda egon behar dugu sorgin horri aurre egiteko.
Infernua ez da bizientzako tokia. Ez dago bizirik itzultzerik.
Ezin naiz zutaz kezkatu arreta guztia...
Arraioa, ez zara inoiz han egon. Ez egin adituarena.
Deabruturik nengoenean, amildegitik behera ia bota nintzenean
eta ahalmenak galdu nituenean, zuek lagundu zenidaten.
Berreskuratu ditut eta are boteretsuagoa naiz.
Begira zer egin nien Esther eta onddoari.
Edwin nire laguna ere bada, berari gustatu ala ez.
- Lagun zaitzaket. - Eta zerbait gertatzen bazaizu?
Eta zuri gertatzen bazaizu?
Crystal...
Ez.
Ez dut eserita itxarongo.
Ez banauzu eramaten, moduren bat aurkituko dut.
Baita zera ere! Nik ere lagundu dezaket.
Isilik egotearena ez doa zurekin, ezta?
Aupa, banoa nire mutil ohiari infernurako ate bat irekitzeko eskatzera.
Dedio, erokeria bat dirudi.
Ahaztu esan dudana.
- Mutil bortitzari? - Bai.
- Bakarrik joango zara? - Bai.
Ume ero madarikatua.
Alferrik da errietan ibiltzea.
Inor ez da infernura joango.
- Ez, Edwin... - Laguntzen bazaitut,
ez duzu arrazoirik izango hitza bete eta nirekin etortzeko.
Tratua beteko ez duela uste baduzu, egin ezazu buruaren magia hori.
- Labarrean egin zenuena. - Barkatu?
Ez lizuke gezurrik esango.
Ezin duzu bere buruan begiratu ea fida zaitezkeen jakiteko?
Jainkoarren.
Atzera!
Nor dabil hor?
Zer nahi duzu?
Ikusten nauzu?
Lanparak on egingo dizula pentsatu dut.
Itzali dezakezu mutil horiek etortzen badira.
- Ikusi dituzu? - Bai.
Eskola honetan aspaldi ikasia naiz. Matoiak ere bagenituen.
Lasai.
Ez dizut minik emango.
Milesker, txo.
Izoztuta nago.
Ez dut inoiz hainbeste hotzik pasa.
Ez zen bidezkoa.
Mutila jipoitzea Pakistangoa izateagatik.
Ni erdi indiarra naiz. Zer alde dago?
Galdera oso ona.
Herrialde bera ziren ni bizirik nengoenean.
Noski.
Itxaron, zer?
- Ondo zaude? - Bai. Erantzun galderari.
- 1913tik 1916ra. - Bai, kaka!
Noiz joan zinen eskolara?
1913tik 1916ra.
Hilda nago, Charles.
Nahi duzun lekutik mugi zaitezke.
Kontua ez da gauzak ezin ukitzea, baina ezin dituzu sentitu.
Txorakeria bat da, baina...
Musukatzea faltan sentituko nuke.
Zuk ez?
Ixo.
Itzela da. Zergatik ez zara zorutik erortzen?
Mamuok arau asko ditugu. Ez dizut denbora galarazi nahi.
Nik zoruaz galdetu dut.
Zorutik ez erortzea aukeratzen dudalako. Pozik?
"'Mamuetan sinesten duzu, Max?', galdetu zuen Carlyle jaunak.
'Mamu gisa bakarrik', erantzun zion Carrados detektibeak irmo.
'Negozioetan muturra sartzen dutenean, jabetza...
...sinesteari uzten diot'".
Ez zaizu gustatu?
Carrados, detektibe itsua nahiko ospetsua zen nire garaian.
Ikusi ninduzunean, banekien beranduegi zela.
Baina...
ez zintudan ikaratu nahi.
Tira, pozten nau ez jakin izanak.
Ez da imajinatu nuen bezala.
Hilda egotea.
Ez dago gaizki, ezta?
Nahiago nuke luzaroagoz lagunak izan bagina.
Herio zure bila etorriko da. Zoaz berarekin.
Baina ez nago prest, ezta?
Ez dut inora joan nahi.
Eta hemen geratzen banaiz zurekin?
Beti ihesean egongo zinateke.
Eta ez naiz harremanetan oso trebea.
Itzuli berri naiz infernutik ihes egin ondoren
eta ohitura galdu dut, egia esan.
Argi urdina agertzean, zu hemen geratu eta ni joan egingo naiz.
Ni oso trebea naiz harremanetan.
Eta infernuarena izugarria da.
Zaila dirudi.
Ondo egina.
Erabakiak ez dira hartzen une horretan sentitzen duzunaren arabera.
Horrela bizi izan naiz.
Honek ez dirudi oso ezberdina.
Ez zara nitaz libratuko.
Uko egin zenion eternitate baketsu posible bati
zure lagunarengatik?
Hori ikusi ondoren, oraindik uste duzu infernuan egon behar duela?
Ez dut nik epaitu behar.
Egidazu kasu, ezagutzen dudan pertsonarik onena da.
Ez dut han utziko.
Ez dirudi beste ate bat dagoenik.
Ezingo gara atera zuk jakin gabe.
Hitza beteko dugu eta zurekin joango gara.
Baina lehendabizi,
utzidazu joaten.
Ez zintuzket utzi behar.
Han ezingo dizut lagundu.
Ez dizut eskatu, ezta?
Hornigaiak beharko dituzu.
Inprimaki asko bete beharko ditut itzultzen naizenean.
Paper pilo bat niretzat.
Niko.
Zaindu ezazu.
- Ados? - Noski.
Baina nola egingo dut?
Kezkatu zaitez zutaz.
Ate honek ez du betiko iraungo.
Ondo zaude?
Ez zintudan ikaratu nahi.
Mutil britaniar bat ikusi al...?
Nirekin ari zara? Badakizu zergatik nagoen hemen?
Badakizu zergatik?
Ez, barkatu. Ez dakit.
Ez, mesedez, itzuli.
Zergatik nago hemen?
LINBO
EZ DEITU
PASTELTXO ONENAK
JALEKERIA - LIZUNKERIA
BIDE OKERRA - ABARIZIA DENA ASTUNEGIA
PANPIN-ETXERA BERRIZ - EZ
IRTEERA
ONGI ETORRI PANPIN-ETXERA
Edwin?
Simon.
Ez zara erreala. Beste amarru bat zara.
- Gelditu behingoz. - Ezin dut.
Simon, ni naiz, Edwin.
Ez egin zaratarik, mesedez.
- Hemen egon zara denbora guztian? - Zenbat denbora da hori?
Mende bat baino gehiago.
Ez kezkatu.
Zuzendariak esan du denak erauzi ondoren joan naitekeela.
- Zaratarik ez, mesedez. - Ez.
Zaude.
- Hau al da zure zigorra? - Zer?
Deabru bati eskaini ninduzun. Horrek beste deabru bati eman ninduen,
eta horrek gauza okerrago bati.
Hau da zure zigorra. Eternitatea orriak mozten!
Ez nekien.
Txantxa bat zen. Zu izutzeko.
Bidezkoa da egin zenuenaren ondoren.
Jakin nahi duzu zer sufritu dudan nik hemen behin eta berriro?
Nire isla.
Zer demontre?
Non nago?
Deabru bat zara?
Ez naiz deabru bat.
Mamua, orduan?
Fenomenoren bat?
- Ez dut nire liburua eta... - Han liburu asko daude.
Baina ez dira nireak.
Zer naiz?
Erantzunak amaigabeak dira, Edwin Payne.
Izen polita.
"Min" esan nahi du.
Ni...
- Zergatik zaude hemen? - Zeu zaude hemen.
Ni bazter guztietan nago.
Orain nire erreinuan zaude. Hemen guztia ikusten dut.
Baina sartu zinen atetik bakarrik irten zaitezke.
Begira iezaiozu.
Liburutxoari orriak erauzten.
Ia 40 000 egun eta gau daramatza.
Eta segundo bakoitza
min txiki eta amaigabea da,
odolez
eta sufrimenduz betea.
Ez al da ederra?
Dastatu dezakezu?
Zu...
Etsipen naiz.
Eta zu...
ezin zara hemen egon.
Itzuli zure hiltzailearekin.
Begira ari nintzen.
Haserretzen hasia zinen.
Bere tormentuaz trufatzear zeunden.
Zoaz eta egizu.
Ez. Ni...
Lasai.
Orain lagunak gara.
Ez naiz trufatuko.
Ez dago ondo.
Behar bazaitut deituko dizut.
Berak ez zekien...
Simon.
Ez naiz trufa egitera etorri. Ez nuke inoiz halakorik egingo.
Gogoratzen duzu zure txapel urdina?
Kendu zenidala gogoratzen dut.
Oso argia ematen zenuen txapelarekin.
Baina esatera nindoanean, joan egin zinen.
Ez zenidan hitz egiten.
Lotsa eman zidan uste nuelako gu...
Gu berdinak ginela.
Simon.
Urduri jartzen nintzen
zure inguruan.
- Ez nekien... - Uste duzu eramanezina dela?
Garen bezala izatea?
Entzun ondo.
Inola ere ez.
Eta sinestea kosta egiten zaidan arren, sentitzen dut.
Sentitzen dut.
Biongatik.
Nik ere bai.
Hemendik aterako naiz. Zatoz nirekin.
Sentitzen dut hau guztia.
Egin nuena. Ez nekien.
Hau da merezi dudana.
Zeure burua zigortzen baduzu, dena infernua da, Simon.
Zuzendaria haserretuko da.
Simon.
Zatoz nirekin.
Zorte on.
Bazenekien ilgoran hiltzen bazarela...?
Niko zen, ezta?
Badakit urduri zaudela.
Nahiz eta jakin biziei
urduri zaudetenean hitz egitea gustatzen zaizuela,
ni ez nago bizirik.
Lagunengatik kezkatuta nago.
Eta galdera asko ditut.
Argi dago.
Aitak ilargi ia betean hil zen. Zer gertatu zitzaion?
Esango didazu non dagoen nire aita?
Entitate Galduen Saileko zuzendaria naiz.
Beste munduko haur galduez bakarrik arduratzen gara.
Zertan nabil?
Zergatik mantentzen dut atea irekita mutil horientzat?
Gauza asko ditut egiteko.
Zure lana oso tristea dela dirudi.
Denok ezin dugu beti egin gehien gogoko duguna.
Egia unibertsala da.
David?
Badakit hemen zaudela. Arrain-ustel usaina dago.
- David. - Zer ostia?
Kaka zaharra. Jenny.
- Ez zenuke hemen egon behar. - Ez, ni ez. Zu.
Crystal, kezkatuta naukazu.
Zure segurtasunagatik.
Eta Estatu Batuetako herri txiki hil baten adibide hau
lekurik txarrena da mutil ohi bortitz eta arriskutsu batekin geratzeko.
Aspaldi ez dut hirukoterik egin, baina bizikletan ibiltzea bezala da.
- Jenny, itxaron kanpoan. - Ez.
Ez dakit zein den zure helburua, baina ikaratuta zaude.
Itxaron hemen, ados?
Orain ez zaitudala nahi, atzetik zatoz.
Desesperazioa, ene...
Ahalmenak berreskuratu dituzu.
Ederki!
Orain ni naiz tonua aldatzen duena.
Berriro jainko bihurtuko naiz? Sartzen utziko didazu?
Sekula santan.
Infernurako atari bat ireki dezazun nahi dut.
Ez horixe. Eta zer arraiorako nahi duzu?
Orain indartsuagoa naiz.
Ez nazazu zu behartzera behartu.
Mehatxuka ala?
Aski da, joder.
Lagunei laguntzera etorri naiz. Infernurako bide alternatibo bakarra zara.
- Indartsuagoa zinela uste nuen. - Banaiz.
Jada ez naiz zuk nahi duzun neska tristea.
Behar zintuen hura. Maite nauen jendea dut eta.
Ez nauzu ikaratzen.
E, ez zaitez hainbeste hurbildu.
Jenny, utzi niri. Mesedez?
Maite zaituen jendea?
Uztazu!
Ea ba, emaiozu min zure laguntxoari eta atea irekiko dut.
Hau gure artean da. Jennyren barruan ezkutatzea ere!
Ez! Bost axola nitaz zer uste duzun.
Ea zer diozun zatitan mozten zaitudanean!
Udaren amaieratik paseatzen,
olatuak talkaka, maitea, ez atzera begiratu...
Oso dibertigarria, Crystal. Truko berriak ikasi dituzu?
Bada, bai.
Leku hau...
Leku hau nirea da.
Ez da sekula zurea izan.
Orain, utzi Jenny eta eraman nazazu infernura.
Egiten ez baduzu, zertarako balio didazu?
Ez dut zuretzat baliagarri izan nahi. Baina saiatu zara.
Zure burua izango da, baina oso ongi ezagutzen dut.
Zirkuluak hondarrean.
Haize hotza, marea aldatzen.
Hotzikarak haize gazian.
Ezin dut aterik ireki, puta alua.
Ez duzu uste ahal banu itzuliko nintzatekeela?
Kaka.
Polita izan da Crystal zaharra ikustea.
Jendeari min ematean
ahoan sortzen zaizun kobre zaporeaz gozatzen zuena.
Ene, barkatu, agian ez duzu gogoratzen.
Ongi.
Ezin nauzu infernura eraman, baina gauza bat konpondu dezakegu.
Amaitu da nire oroipenak gordetzearena.
Eta nire bihotza osatzen duzu.
Nireak dira, kabroia.
Hau da zure une erabakigarria?
Aurkituko duzuna gustatuko zaizula uste duzu?
Deabru zahar bat naiz! Ezin nauzu hil!
Niri bost zein indartsua zaren.
Honen ondoren, zure atzetik ibiliko naiz beti.
Ez zenidan zure plana kontatu behar.
Ez zaitut hil behar, David.
Izan ere...
lurperatu zaitzaket.
Eta leku perfektua ezagutzen dut.
Zer ostia egin duzu? Non gaude?
Hara zer ekarri diguzun.
Hau ahozikina.
Denbora sobera izango duzu zure plana hausnartzeko.
Itxaron, Crystal.
Eta ate bat irekitzen badizut?
Txantxetan ari nintzen, neska.
Gezurra da. Ikusten dut.
Zure begi ilunetan ikusten dut.
Ados! Oroipenak dauzkazu.
Eraman nazazu patinaje-pistara eta joango naiz. Bakean utziko zaitut.
Oraindik ere gezurretan.
Ez!
Ez.
Hara zer egiteko gai zaren.
Zer egin...
Zer egin dut?
Lasai, denbora duzu jakiteko.
Baina ezin duzu deabrua betiko hemen utzi.
Txarra da zuhaitzarentzat.
Aizu.
Zer ostia izan da hori?
Galdera ona da.
Goazen.
Istorio luzea da.
Goazen etxera, ados?
Bai.
Kaixo?
Non nago?
Lazgarria, ezta?
Baina mendekutik beste plan berri eta okerrago batera pasatu naiz.
Beldurgarria dela esango nuke.
Lazgarria dela esan dizut. Ez pasatu.
Gaizki sentituko naiz hau eraikitzeagatik.
Esther, zertarako eraikiko duzu?
Gogoan dituzu mamu horiek eta beren laguna?
Zurrumurru oso interesgarria entzun dut.
Batek infernutik ihes egin zuen.
Eta sekretutxo bat esango dizut:
gailu honek mamuen sufrimendua hartu eta zera bihurtzen du...
goxoa eta guztiz garbia den
botere magikoa.
Mamu gehienak desegin egiten dira.
Baina mutil hau infernuan egona da
eta jasango duela uste dut.
Ez zenuke...
Irribarretsua hartuko dut
eta burua galdu arte sukaldean giltzapetu.
Gero, mamu torturatua makina honetan jarriko dut
eta bere larriminak botere ikaragarria emango dit, bateria balitz bezala.
Eta botere horrekin
herri madarikatu hau menderatuko dut.
Eta gurtu egingo naute,
aspalditik beharko lukeen bezala.
Eta neska?
Oraindik suge bat elikatu behar dut.
Ez.
Ez dizut ezer salduko hori eraikitzeko.
Ez duzu uste jainkosa izatea merezi dudala?
Zure berriketak entzun ondoren?
Izorratu duten bakarra zu zarela uste duzu ala?
Ba ez.
Merezi dut, joder!
Mick.
Nazkatu naiz gauaren ilunpean neskatxak lapurtzeaz.
Egunez egin nahi dut eta nahi dudanean. Asko eskatzea da?
Ezin zaitut lagundu.
Ez zaitut lagunduko.
Dedio.
Dena neure kabuz aurkitu beharko dut
eta denbora asko beharko dut.
Langileak bakarrik.
Hara, Mick, zeure buruari galdetu beharko zenioke:
mortsa bat izan nahi duzu gizon baten gorputzean harrapatua
damu pare bat gehiagoarekin?
Ala nahiago duzu arrainen bazka izan?
Hau akats bat izan da.
Akats oso larria.
Nire lana gogoko dut.
Eta ondo egiten dut.
Eta mutil horiengatik jokoan dago
arrain barruko gizonak eraztun bat eman didalako.
Bazenekien jendea berpiztu daitekeela?
Bai.
Eta nola ea banekiela? Nire liburua da.
- Horrek arazoak ekarriko dizkizu. - Aita itzul liteke?
Hil gabeak deitzen dira.
Eta uste dut zuen kulturan zonbi izenaz ezagutzen direla.
Ez duzu horrela itzultzea nahi.
Arraineko gizona zonbia zen?
Egia esan, ez dakit zer zen.
Baina antza handia duzue.
Gogoko zenuen, ezta?
Ez.
Edwin?
Charles?
Zu zara?
Adiskide, egin...
Edwin!
Isil-isilik egon behar duzu.
Charles, zer egiten duzu hemen?
Zu salbatzera etorri naiz.
Norbaitek egin behar zuen.
Eta odola? Odolez beteta zeunden.
Nire azken nia zen.
Zer...?
Izugarria da. Badakit.
Baina ezin dugu zaratarik egin.
Korrika hasi eta harrapatu egiten nau.
Txikitu eta jan egiten nau.
Gero, dena errepikatzen da.
Behin eta berriro.
Urtetan zehar.
Behin eta berriro.
Entzun. Hemendik aterako zaitut.
Korrika hastean, jarraituko nau.
Ezin dut ihes egin.
Ezin dut.
Orain hemen nago.
Beraz...
Piztia distraitzeko ordua da.
Sartu. Ni oraintxe noa. Zoaz!
- Nondik atera dira? - Goazen.
Izugarrikeria hauek ez zeuden hemen.
Infernua bizi behar duzu zer dagoen ikusteko.
Charles!
Uztazue! Goazen.
Goazen!
Korri!
Ezin dugu beraiengatik ezer egin.
Eta tinbrea?
Ez, min ematen die.
Tira.
Goazen, Charles.
Ia heldu gara. Azken esprinta.
Ea, gutxi falta da.
Beste bide bat aurkitu...
Segundo bat behar dut.
Eta ezin dut sinetsi nigatik hona etorri eta zure existentzia arriskatu duzunik.
Erokeria galanta da.
Barkatu. Ez etortzea ez zen aukera bat.
Zaude, Charles.
Charles, ni...
Ez nago haserre.
Ni...
zenbait gauza ezkutatu dizkizut.
Eta agian esateko beste aukerarik izango ez dudanez...
Nahi duzuna esan ahalko didazu
mugitzen jarraitzen badugu.
Maite zaitut.
Ederki. Nik zuri ere bai. Bagoaz?
Lagun gisa baino gehiago.
Zutaz maiteminduta nago.
Ez duzu berdina sentitu behar.
Baina zuk jakitea nahi nuen.
A, ulertu dut.
Orfeo eta Euridizeren arteko une horietako bat da, ezta?
Ezetz espero dut. Oso gaizki amaitzen da.
Hara. Ez nuen amaitu.
Oraindik jabetu ez bazara, Charles, serio ari naiz.
Entzudazu ondo.
Zu, Edwin Payne, nire lagun onena zara.
Hori ez da inoiz aldatuko.
Niretzat, munduko pertsonarik garrantzitsuena zara.
Eta ezin dizut esan
nik ere zutaz maiteminduta nagoenik,
baina ez nuke beste inorengatik,
inor ere ez,
infernura joango.
Eta...
munduko denbora guztia daukagu, literalki, beste guztia argitzeko.
Hemendik ateratzen bagara.
Ados?
Korri!
Azkar, mesedez.
- Horretan gabiltza! - Ahalik eta azkarren goaz!
Zatozte! Azkar!
Ai ama! Hilda jarraitzen duzue eta ez zaudete infernuan harrapatuta!
Ez nuen ezer esan nahi,
baina beldur nintzen planak ez ote zuen funtzionatuko.
Crystalen bila noa.
Eskerrak.
Miresgarria, mutilak.
Nondik gindoazen?
Crystal, itzuli dira.
Infernutik itzuli dira.
- Hau da... - Niko.
Norbait infernutik itzuli dela esan duzu?
Ez, "infartu" esan dut.
Berdin dio. Gauza garrantzitsuagoak ditut buruan.
Bai, ados. Ni berehala nator.
Oraintxe bertan.
Dedio.
Begira! Itzuli dira!
Salbu zaudete.
Amaitu baduzue, tratuak tratu dira.
Orain sailera joko dugu auzipetu zaitzateten
eta nahaste hau konponduko dugu.
Agur esateko 30 bat segundo emango dizkizuet.
Oso adikorra naiz.
Charles, zergatik dio "tratuak tratu dira"?
Infernura joaten utz ziezadan egin nuen. Barkatu.
Bueltan zerbait bururatuko zitzaigula uste nuen,
baina armiarmatzar batengatik ihes egiten duzun bitartean ezinezkoa da.
O, ez.
Barkatu.
Drogatu zarete infernuan ala?
Antidepresiboak banatzen zituzten?
- Ezin zaituzte eraman. - Ez dago beste erremediorik.
Kaka! Detektibe on batek ahal duena egiten du kasu bat ixteko.
Zuek esan zenuten.
Barkatu. Galdera bat daukat.
Horrela ibili da denbora guztian.
Galdera asko.
Behar baduzu, galdetu.
Eskerrik asko.
Ongi.
179. orrialdearen arabera, 14. azpiatala, 2. paragrafoan
badago klausula bat dioena
izpirituak Lurrean badaudela,
beste plano batera bidaiatu ondoren,
LS 53-9 Programa deituriko zerbait bete behar duzula
izpiritu horiek plano mortaletik bigarren aldiz ateratzeko.
Infernua beste plano bat da, ezta?
Ez zenuke inprimaki hori bete behar mutilak eraman aurretik?
Ba...
Nire nagusiarekin hitz egin beharko dut.
Benetan,
hau al da laguntzeagatik lortzen dudana?
Hau da harkorra izateagatik jasotzen dudana?
Ez zaitezte urrutiegi joan.
Zer izan da hori?
- Niko, harrigarria izan da. - Eskerrik asko.
Ez naiz oso ausarta,
baina irakurketa ulermen maila bikaina dut.
Badakizue zer? Zonbiak existitzen dira.
Betiko bizitza.
Betiko heriotza.
Dena dela, hemen jarraitzen dugu.
Charles?
Barkamena eskatu nahi dizut nire aitorpenak sortu...
Ez ba.
Gaueko Erizaina itzuli aurretik joan behar genuke.
Londresera itzuli nahi dut.
Eta eskumuturrekorik ez.
Joateko prest.
- Zer moduz dago Jenny? - Atseden hartzen, eta haserre.
Zer esango diodan pentsatu behar dut.
Sukar txarrarena ez du irentsiko, eta egia ez zaio gustatuko.
Tontakeria galanta izan da gu gabe Davidi aurre egitea.
Erokeria galanta.
Nire laguna infernuan zegoela jakin eta salbatu nahi nuen.
Bai.
- Tira... - Baina ez nuen iristea lortu.
Alferrikakoa izan da.
Baina garaipen handia izan da.
Non harrapatu duzu David?
Oraindik ulertzen saiatzen ari naizen gauza berri horretan.
Baina oraingoz desagertu da. Eta bai,
ondo nago.
Ongi.
Eta hauxe da guztiaren arrazoia.
Nire oroipenak.
Zer egingo duzu horiekin?
ITXURA TXARRA DU
JARRAITUKO DU...
Azpitituluak: Loinaz C. A.