Ang Nakaraan sa Dead Boy Detectives...
Magsulat ka. Makakatulong 'yon makalusot sa gusot.
Sana mawala na si David.
Wala na akong kakayahan.
Di madali sa 'kin ang makisalamuha noon pa man.
May mga nararamdaman ako.
Gano'n din ako sa 'yo.
Di ikaw ang tinutukoy ko.
Dinadala ka niya sa patibong!
Isa kang uwak!
Baka pwedeng mawala ka na magpakailanman...
Bihira ang babae sa pamilya natin.
pwedeng gumamit ng pinagsamang lakas.
Maibabalik ba ang kakayahan ko?
At tara na sa kabilang buhay na nakatakda sa 'tin.
Di siya dapat sa Impiyerno. Maling napunta siya ro'n.
Takutin mo nga ang bobong 'to.
Sinakripisyo ng kamag-aral kong walang alam.
Teknikalidad, 'ka mo?
Charles!
Edwin!
Pipilipitin ko ang leeg ng lintik na pusang 'yon.
PAMBUBUGBOG SA PATAY NA PUSA
Di pala kayo nagkatuluyan noong napakaseryoso mong nobyo.
Ano'ng gusto mo?
Abala pa ako sa pagkabagot ko.
Aray.
Nainis ba kita o nilalandi mo ako?
Ginulo ng mga multong 'yon ang pagkain ng ahas ko, binastos ako,
at tinakasan ang paghihiganti ko,
at nauwi lang lahat sa wala.
Diyos ko.
At sabi nila, ako raw ang duwag.
Nakakainis ka.
"Gusto kong manatiling bata at maganda."
"Gusto kong maghiganti sa lahat palagi."
Ba't ka ba narito?
Dahil alam kong ikaw ang nambisto kay Monty, sumbungero ka.
- Diyos ko. - Muntik ko na silang masorpresa.
Monty!
Nahulog ang loob ng uwak mo, ako sinisisi mo.
Gano'n nga, baby cakes.
Tingin mo matatalo ng kabute ang mga 'yon?
Ang cute naman.
Higit pa sa inaakala mo ang pinagdaanan ni Edwin na hirap at sakit.
Ano'ng "higit na sakit"?
Tumakas siya sa Impiyerno.
Kung makatakas siya ulit do'n, hihintayin ko siya.
Naku, nakakainis maging romantiko.
Ang interesante ng impormasyong 'yan.
May bago na akong plano.
Wala akong pakialam, okay? Di na ako makikinig. Paalam.
Kung sa 'yo ko kaya ibaling ang galit ko?
Newsflash, Tanda.
Walang silbi ang mahika sa 'kin.
Oo, pero may iba pang paraan para
- balatan ka. - Balatan ako.
- Ayaw ko 'yan. - Alam ko.
Pangatlong buhay ko 'yon. Siyam lang ang buhay ko.
Umalis ka na nga.
Alam mo, karamihan sa multo--
Letse!
Kung sasaktan mo sila, mawawasak lang sila.
Wala ring silbi.
Pero ang napahirapang multong tumakas sa Impiyerno...
Isipin mo ang paghihirap na kaya niyang tiisin.
At 'yon ay...
nakakabighani.
Di ka niya pababatain.
Pero mabibigyan ako ng kapangyarihan.
Kapangyarihang gawin ang dapat sa bayan na 'to.
Hoy, wag mo siya gagalawin.
Magpakabait kang pusa, wag manggulo...
O papatayin kita ulit.
Ulit.
At isa pang ulit.
BATAY SA MGA LIKHA NINA NEIL GAIMAN AT MATT WAGNER
Ano 'yon?
Demonyo mula Impiyerno.
Mula sa gitnang antas.
Nakakatakot.
Sabi mo, aayusin mo kami, na di mo pa siya pababalikin.
Grabe. Buhay ka pa?
Lumang balita. Humabol ka.
Hayaan mo na! Lumang balita?
Ang bago, di totoo ang sinabi niyang
may pag-asa pa kami, at tumawag pa siya
ng taga-Impiyerno para kunin si Edwin.
Naroon si Edwin?
Wala akong kinalaman sa nangyari.
May nasa sulat kong nag-alerto sa demonyo.
Baka hinahanap talaga siya.
Kung may posibilidad na maling nasa Impiyerno siya,
kunin mo siya. Dapat lang.
Oo. Pero labas ito sa nasasakop ng tungkulin ko.
Trans-dimensiyonal kang nilalang.
- Ilang beses mong nabanggit. - Ilang ulit pa nilinaw.
O sige, mga letse kayo.
Madaling magbukas ng lagusan, pero walang may gustong pumunta ro'n.
Ang bilang ng permiso na kailangang gawin.
Sige, magbukas ka ng lagusan, at pupunta ako.
Nando'n kami pareho at alam kung nasaan kami,
o ibalik ko siya at iyo na kami.
Walang talo ro'n.
Di magandang plano ang mawalan pa ng isa pang kaibigan.
Sino'ng mawawala?
Maliligaw ka lang sa Impiyerno.
Higit pa 'to sa tapunan ni Lucifer.
Pinakailalim lang 'yon.
Bata ka lang. At may naglalakihang mundo--
Maraming naikuwento si Edwin ukol do'n. Sinulat niya karamihan.
Mahahanap ko ang daan dahil nalaman niya ang palabas.
Babaliktarin ko lang, di ba?
Sasama ako kung gano'n.
Hindi ka sasama.
Ano'ng kalokohan 'yan?
Dapat magkaisa tayo sa harap niya.
Di para sa buhay ang Impiyerno. Walang nakakabalik.
Di pwedeng iisipin pa kita gayong--
Di ka pa nakapunta sa Impiyerno. Wag kang magmagaling.
Nang sinaniban ako, nang muntik na akong tumalon sa bangin,
nang pumalpak at nawalan ako ng kakayahan, tumulong kayo.
Ngayong bumalik na ito, at iba pa.
Kita mo ang ginawa ko kay Esther at sa Elemental.
Kaibigan ko rin si Edwin, gusto man niya o hindi.
- Makakatulong ako. - Kung may mangyari sa 'yo?
Kung may mangyari sa 'yo?
Crystal...
Hindi.
Di ako puwedeng maupo lang.
Kung di ka papayag, maghahanap ako ng paraan.
Letse. Para namang di ako makakatulong.
Di ka talaga magiging tahimik, 'no?
Uy. Pupuntahan ko lang ang demonyo kong ex para magbukas ng lagusan sa Impiyerno...
Nakakabaliw.
Kalimutan mo na 'yon.
- Ang abusado mong ex? - Oo.
- Mag-isa mong pupunta? - Oo.
Letseng bata.
Walang silbi ang sumbatan na 'to.
Walang pupunta sa Impiyerno.
- Si Edwin ay-- - At kung tutulong ako,
tutupad ba kayo sa usapan at sasama sa kabilang buhay?
Kung di ka naniniwalang tutupad siya, pasukin mo ang isip niya.
- 'Yong ginawa mo sa bangin? - Ano ulit?
Di siya magsisinungaling.
Pasukin mo kaya ang isip niya para malaman mo?
Naku naman.
Atras!
Sino 'yan?
Ano'ng kailangan mo?
Kita mo ako?
Baka 'ka ko makakatulong ang lamparang 'to.
Patayin mo na lang ang ilaw pag umakyat sila rito.
- Nakita mo sila? - Oo.
Nag-aral din ako rito noon. May mga mapang-api rin sa 'min.
Sigurado 'yon.
Di kita sasaktan.
Salamat, pare.
Nilalamig ako.
Ngayon lang ako nilamig.
Hindi kasi tama.
Binugbog nila dahil lang taga-Pakistan siya.
Kalahating Indian ako. Anong pinagkaiba ko sa kanya?
May punto ka naman.
Iisang bansa sila no'ng buhay pa ako.
Tama.
Sandali, ano?
- Ayos ka lang ba? - Ayos lang. Sagutin mo ang tanong ko.
- 1913 hanggang 1916. - Kalokohan.
Kailan ka nag-aral dito?
1913 hanggang 1916.
Patay na ako, Charles.
Ang totoo, puwede kang lumusot sa ano mang espasyo.
Hindi sa di mo pwedeng hawakan ang mga bagay, di mo lang maramdaman.
Ang bobo, pero...
Miss ko nang makipaghalikan.
Ikaw ba?
Tumigil ka, pare.
Ang astig. Ba't di ka lumulusot sa sahig?
Ang dami-daming batas ang multo.
Di ko sasayangin ang oras mo.
Sahig lang ang tinanong.
Dahil pinili kong di lumusot sa sahig. Masaya ka na?
"'Naniniwala ka ba sa multo, Max?" tanong ni Mr. Carlyle."
"'Bilang multo lang,' sagot ni Detective Carrados."
"Kung makikialam na sila sa negosyo, bababa ang halaga ng ari-arian..."
"...di na ako naniniwala."
Di ka natutuwa rito?
Carrados, the Blind Detective ay pasikat noong buhay pa ako.
Nang makita mo na ako, alam kong huli na.
Pero...
Ayaw kong matakot ka.
Buti na lang wala kang sinabi.
Iba sa naisip ko.
Ang mamatay.
Ayos lang, di ba?
Sana matagal pa tayong nagkasama.
Pupuntahan ka na ni Kamatayan. Sumama ka sa kanya.
Di pa ako handa.
Ayaw kong pumunta kahit saan.
Paano kung samahan muna kita rito?
Lagi mo na siyang tatakbuhan.
Di rin ako magaling makisama.
Kababalik ko lang, pagkatakas ko sa Impiyerno.
Kaya kulang ako sa pagsasanay.
Pag dating ng asul na ilaw, manatili ka at aalis na ako.
Mahusay akong makisama sa iba.
Nakamamanghang nakatakas ka ro'n.
Mukhang mahirap.
Mahusay.
Di ganyan magpasya, ayon lang sa kasalukuyang nararamdaman mo.
Gano'n ako namuhay.
Walang pinagkaiba sa ngayon.
Magkasama na tayo ngayon.
Pinakawalan mo ang maaring tahimik na kabilang buhay
para sa kaibigan mo?
Matapos mong makita 'yon, siya ba ay nararapat sa Impiyerno?
Di ako ang huhusga.
Sinasabi ko sa 'yo,
mabuting tao si Edwin, di ko siya hahayaan sa Impiyerno.
Mukhang wala nang ibang lagusan.
Kaya di ka namin matatakasan palabas
Tutuparin namin ang pagsama sa 'yo.
Pero una,
kukunin ko siya.
Hindi dapat.
Wala akong magagawa pag nakulong ka.
Di ko hiniling 'yon sa 'yo.
Dapat may mga baon ka.
Ang dami kong gagawing papeles pagbalik ko.
Gabundok na papeles ito para sa akin.
Niko.
Bantayan mo siya...
- Oo? - Sigurado.
Paano ko gagawin 'yon?
Mag-alala ka para sa sarili mo.
Di mananatiling bukas ang lagusan na 'to.
Ayos ka lang?
Di ko sinadyang gulatin ka.
May nakita ka bang Birtish na--
Kinakausap mo ako? Bakit ako narito?
Alam mo ba?
Hindi. Paumanhin. Di ko alam.
Pakiusap. Hindi. Bumalik ka.
Ba't ako narito?
HUWAG I-RING
KATAKAWAN - KALIBUGAN
MALING DAAN - KASAKIMAN MABIGAT LAHAT
BALIK SA DOLL HOUSE. HUWAG.
LABASAN
WELCOME SA DOLL HOUSE
Edwin?
Simon.
Di ka totoo. Isa kang kathang-isip.
- Itigil mo 'yan. - Di ko kaya.
Simon, ako 'to, si Edwin.
Manahimik ka, pakiusap.
Nandito ka lang dati pa?
Gaano katagal ang "dati pa"?
Higit isang siglo.
Ayos lang.
Sabi ng headmaster makaaalis ako kung napunit na lahat.
- Puwedeng tumahimik ka? - Hindi.
Sandali.
- Ito ba ang parusa mo? - Ano?
Isinakripisyo mo ako sa demonyong kinalakal ako sa ibang demonyo,
na kinalakal ako sa mas malala.
Ito ang parusa mo. Walang katapusang sugat sa papel!
Di ko alam.
Biro lang 'yon. Panakot sana 'yon.
Tamang nandito ka dahil sa ginawa mo.
Gusto mong alamin ang pinagdaanan ko araw-araw, nang paulit-ulit?
Repleksiyon ko.
Ano ito?
Anong lugar 'to?
Demonyo ka ba?
Di ako demonyo.
Isang multo rin?
Isang uri ng kababalaghan?
Wala ang libro ko--
Maraming libro do'n.
Pero di sa akin.
Ano ako?
Endless ang mga sagot, Edwin Payne.
Gandang pangalan.
"Payne."
Ako...
- Ba't ka narito? - Ikaw ang narito.
Nasa lahat ako.
Narito ka sa kaharian ko, kung saan kita ko lahat.
Pero makakaalis ka lang gamit ang lagusan na pinasukan mo.
Tingnan mo siya.
Pinagpupupunit niya ang mga pahina sa libro
nang halos 40,000 na araw at gabi.
At ang bawat segundo
ay maliit at walang-hanggang kirot,
at dugo,
at paghihirap.
Di ba't ang ganda?
Di mo ba 'to nalalasahan?
Ikaw ay...
Ako si Despair.
At ikaw...
ay di dapat dito.
Balik sa pumatay sa 'yo.
Nanonood ako.
Nagagalit ka na.
Halos matuwa ka na sa paghihirap niya.
Gawin mo na 'yon.
Hindi. Ako'y...
Wag mag-alala.
Magkaibigan na tayo.
Di ako matutuwa.
Hindi tama 'yan.
Tatawagin kita kung kailanganin kita.
Di niya naisip--
Simon.
Di ako pumunta rito para matuwa. Di ko gagawin 'yon.
Alam mo 'yong asul mong sombrero?
Naaalala kong inagaw mo 'yon.
Ang guwapo mong tingnan do'n.
Pero nang sinabi ko sa 'yo, umalis ka lang.
Di mo ako kailanman kinausap.
Nahiya ako dahil inakala kong...
Pareho tayo.
Simon.
Kinakabahan ako...
kapag nariyan ka.
- Di ko naisip-- - Talaga bang dapat pahirapan?
Na maging ganito?
Makinig ka.
Hindi dapat.
At kahit hirap akong paniwalaan, nalulungkot ako.
Nalulungkot ako.
Para sa ating dalawa.
Ako rin.
Muli akong aalis dito. Sumama ka sa 'kin.
Nagsisisi talaga ako.
Sa nagawa ko. Di ko alam.
Dapat lang 'to sa 'kin.
Kung parurusahan mo ang sarili mo, Impiyerno na lahat.
Magagalit ang headmaster.
Simon.
Sumama ka sa 'kin.
Sana suwertehin ka.
Alam mo bang ang namatay sa buwan na--
Niko, tama ba?
Alam kong kabado ka.
At kahit alam kong ang mga buhay
ay natutuwa sa tsismisan pag balisa,
di ako buhay na tao.
Inaalala ko ang mga kaibigan ko.
At marami akong tanong.
Kita nga.
Namatay ang papa ko na gibbous ang buwan. Nasaan siya?
Pakisabi kung nasaan na siya ngayon?
Kagawaran ng Nawawala ang pinapamahalaan ko.
Naliligaw lang na mga patay na bata ang hawak namin.
Ba't ko 'to ginagawa?
Ba't ko pinapanatiling bukas ang lagusan na 'to?
May iba pa akong trabaho.
Parang ang lungkot ng trabaho mo.
Di lahat ay nagagawa ang pinakagusto nilang gawin sa lahat ng oras.
Totoo 'yon, kahit nasa'n ka man.
David?
Alam kong narito ka. Amoy nabubulok na isda rito.
- David. - Ano ba?
Punyeta. Jenny.
- Wala ka dapat dito. - Ikaw ang wala dapat dito.
Nag-aalala ako sa 'yo.
Sa kaligtasan mo.
At ang halimbawa ng kamatayan ng maliit na bayan sa Amerika na 'to
ay ang mismong maling lugar para kitain ang abusado at delikado mong ex.
Alam mo, matagal na ang huli kong ménage à trois,
pero di 'to nakakalimutan.
- Jenny, lumabas ka. - Hindi.
Di ko alam ang pinapatunayan mo, pero alam kong takot ka.
Basta, dito ka lang, okay?
Ngayong ayaw ko na sa 'yo, narito ka.
Desperasyon, ito'y...
May kakayahan ka na ulit.
Okay!
Baka ako ang nagbabago ang isip.
Magiging diyos ako ulit?
Sasaniban ulit kita?
Hindi na kailanman.
Magbukas ka ng lagusan papuntang Impiyerno.
Di mangyayari kailanman. Ba't mo gugustuhin 'yon?
David, mas malakas na ako.
Wag mong hayaang pilitin kita.
Wow! Pagbabanta.
Tumigil ka na.
Tutulungan ko ang mga kaibigan ko.
Ikaw lang ang ibang paraan papunta ro'n.
- Akala ko mas malakas ka. - Oo nga.
Di na ako 'yong gusto mong nag-iisa at malungkot.
Iyong kailangan ka. May mga kaibigan akong inaalala ako.
Di mo na ako matatakot.
Hoy, lubayan mo na siya, bata.
Jenny, kaya ko 'to. Pakiusap?
Mga nag-aalala sa 'yo?
Umalis ka!
Kung saktan mo kaya ang kaibigan mo rito, magbubukas ako ng lagusan.
Atin lang 'to. Ang tapang mong magtago kay Jenny.
Naku! Mahalaga sa 'kin na isipin mong matapang ako.
Ano kaya kung pagpipira-pirasuhin kita!
Naglalakad sa katapusan ng tag-init
Hampas ng alon, wag kang lumingon...
Nakakatawa, Crystal. May natutunan kang bago?
Sa tingin ko nga.
Ang lugar na 'to.
Lugar ko 'to.
Di kailanman sa 'yo.
Iwan mo si Jenny at dalhin mo ako sa Impiyerno.
Kung hindi, ano pang silbi mo sa 'kin?
Ayaw kong magkasilbi sa 'yo.
Ayos.
Isip mo man ito, pero alam ko ang pasikot-sikot dito.
Bilog sa buhangin
Malamig na hangin, parating na alon
Panginginig sa maalat na hangin
Di ako nakakapagbukas ng lagusan, bobo.
Di mo naisip na babalik ako kung puwede?
Buwisit.
Bumabalik ang dating ikaw.
Nananakit, nasisiyahan sa lasa ng tanso sa bibig mo
kapag mananakit ka ng iba.
Pasensiya na, baka di mo maalala ang mga 'yon.
Okay.
Di mo ako matutulungan sa Impiyerno, pero may maaayos pa naman tayong isa.
Di mo na maiyayabang ang ninakaw mong mga alaala ko.
At binubuo mo ang puso ko
Akin 'to, gago.
Ito na ang sandali mo? Talaga?
Tingin mo magugustuhan mo ang makikita mo riyan?
Isa akong sinaunang demonyo! Di mo ako mapapatay.
Wala akong pakialam kung gaano ka kalakas.
Di ako titigil sa pagtugis sa 'yo.
Masamang ideya 'yan.
Di kita kailangang patayin, David.
Puwede kitang...
ilibing na lang.
Alam ko kung saan.
Ano'ng ginawa mo? Nasaan tayo?
Tingnan mo ang sinama mo.
Ang madaldal.
Bibigyan kita ng oras pag-isipan ang plano mong tugisin ako.
Sandali, Crystal.
Baka puwede akong magbukas ng lagusan.
Baka ginugulo lang kita.
Alam kong di 'yan totoo.
Kita ko sa itim mong mga mata.
Letse! Bumalik na ang alaala mo.
Ibalik mo ako sa skating-rink,
mawawala ako. Hahayaan na kita.
Di pa rin totoo.
Hindi!
Hindi.
Tingnan mo ang magagawa mo.
Ano'ng ginawa...
Ano'ng ginawa ko?
Wag kang mag-alala, makakapag-isip ka.
Pero di mo puwedeng iwan ang demonyong 'to magpakailanman.
Masama sa puno.
Hoy.
Ano 'yon?
Tamang tanong.
Sige na.
Mahabang kuwento.
Tara na lang, okay?
Okay.
Hello?
Nasaan ako?
Nakababahala, di ba?
Pero kinalimutan ko na ang dating paghihiganti at may bagong masamang plano.
Nakakikilabot.
Kakasabi ko lang, nakakatakot. Wag sobrahan.
Kokonsensyahin mo ako sa paggawa nito?
Esther, ba't mo 'to bubuuin?
Naalala mo ang mga multo at kaibigan nila?
May nasagap akong tsismis.
Nakaligtas sa Impiyerno ang isa sa kanila.
Sasabihin ko na ang sekreto.
Kinukuha ng gamit na 'to ang sakit ng multo at ginagawa 'tong...
masarap at purong
kapangyarihan.
Madalas, nalalanta lang ang mga multo.
Ang isang 'to, galing siyang Impiyerno,
tingin ko, kakayanin niya ang pagpapahirap dito.
Di mo dapat--
Kaya kukunin ko ang palangiti,
ikukulong ko siya hanggang mabaliw siya,
at ilalagay ko ang galing sa Impiyerno rito,
at ang paghihirap niya ang magbibigay sa 'kin ng kapangyarihan, parang baterya.
Ang kapangyarihang 'yon
ay para kontrolin ang bayan na 'to.
At sasambahin nila ako
na noon pa dapat nila ginagawa.
Ang babae?
May ahas pa akong pakakainin.
Hindi.
Di kita pagbebentahan ng kahit ano para diyan.
Di ba ako nararapat maging diyos?
Matapos kong marinig ang daldal mo?
Akala mo ikaw lang ang ginawan ng masama?
Hindi.
Karapatan ko 'to!
Mick.
Tapos na ako sa palihim na pagnanakaw ng mga bata kapag gabi.
Gusto ko silang kunin kahit kailan ko gusto. Sobra ba 'yon?
Di kita matutulungan.
Hindi ko gagawin.
Sayang.
Tingin ko ako na lang mismo ang maghahanap,
at matatagalan 'yon.
Mga empleyado lang dito.
Alam mo, Mick, tanungin mo ang sarili mo,
maging walrus na nakulong sa katawan ng tao
na may ilang pinagsisisihan?
O maging pagkain ng isda?
Pagkakamali ito.
Isang malaking pagkakamali.
Gusto ko ang trabaho ko.
Magaling ako sa trabaho ko.
Di ko akalaing sumusugal ako para sa kanila
dahil sa masayahing taong binigyan ako ng singsing.
Alam mong puwedeng muling mabuhay ang patay?
Oo.
Ano'ng "Alam mo ba?" Libro ko kaya 'yan.
- Mapapahamak ka pag binasa mo 'yan. - Mabubuhay ang papa ko?
Tinatawag silang di-patay.
Sa popular na kultura n'yo, zombie ang tawag sa kanila.
Ayaw mong bumalik siyang gano'n.
Zombie ba 'yong mama sa isda?
Ang totoo, di ko alam kung ano siya.
Pero naaalala ko siya sa 'yo.
At gusto mo siya, 'no?
Hindi.
Edwin?
Charles?
Ikaw ba 'yan?
Pare, ako'y--
Edwin!
Kailangan mong maging tahimik na tahimik.
Charles, ano'ng ginagawa mo rito?
Narito ako para iligtas ka.
May dapat gumawa nito.
Sa'n napunta ang dugo? Ang dami kanina.
'Yon ang huling ako.
Ano--
Nakakakilabot. Alam ko.
Pero dapat tayong maging tahimik.
Pag tumakbo ako, hahabulin ako.
Pipira-pirasuhin at ngangatngatin ako.
At mauulit muli.
Paulit-ulit.
Deka-dekada.
Paulit-ulit nang paulit-ulit.
Uy. Lumabas na tayo rito.
Sa oras na tumakbo ako, hahabol 'to.
Di ko 'to matatakasan.
Di ko kaya.
Narito na ako.
Kaya...
Oras na para manlinlang.
Pumasok ka lang. Susunod ako. Sige na!
- Saan sila galing? - Sige na.
Walang mga ganito rito kanina.
Dapat mong maranasan ang Impiyerno para makita mo.
Charles!
Bitiwan n'yo siya! Halika.
Sige na!
Bilis!
Wala na tayong magagawa.
Ang kampana?
Wag, masasaktan lang sila.
Halika na.
Halika na, Charles.
Malapit na. Huling bahagi.
Malapit na tayo.
Hahanap 'yon ng ibang daan...
Sandali lang.
Di ko akalaing isusugal mo ang buong pag-iral mo
sa pagpunta rito para sa akin.
Katangahang di ako makapaniwala.
Sorry. Di puwedeng di kita iligtas.
Sandali, Charles.
Charles, ako...
Di ako baliw...
Ako'y...
May mga inilihim ako sa 'yo.
Baka wala na akong pagkakataong sabihin--
Puwede mong sabihin kahit ano sa 'kin,
basta magpatuloy na tayo.
Mahal kita.
Ayos. Mahal din kita. Tara na?
Nang higit pa sa kaibigan.
Charles, mahal kita.
Di mo kailangang ibalik 'yon.
Dapat alam mo lang.
Naiintindihan ko.
Ito ay tulad ng Orpheus at Eurydice, tama?
Sana, hindi. Trahedya ang kuwentong 'yon.
Tama. Di ko pa 'yon natapos.
Charles, seryoso ako rito, kung di man 'yon halata.
Gusto kong makinig ka.
Ikaw, Edwin Payne, ang pinakamatalik kong kaibigan.
Di 'yon magbabago.
Ikaw ang pinakamahalagang tao para sa akin sa buong mundo.
At di ko man masabing,
mahal din kita,
pero wala nang iba,
walang iba
na pupuntahan ko sa Impiyerno.
At meron tayong...
Meron tayong walang-hanggan para alamin ang ibig nitong sabihin.
Basta makalabas tayo rito.
Okay?
Takbo!
Bilis, pakiusap.
- Binibilisan namin! - Ito na ang pinakamabilis namin!
Halikayo!
Diyos ko! Patay pa rin kayo at di kayo nakulong sa Impiyerno!
Ayaw kong magsalita,
pero kinabahan ako na baka di gumana ang plano.
Sabihan ko si Crystal.
Salamat sa Diyos.
Mahusay, mga bata.
Nasaan na tayo?
Crystal, nakabalik na sila.
Nakabalik na sila mula sa Impiyerno.
- Ibig kong-- - Niko.
Sinabi mo bang may galing sa Impiyerno?
Hindi. Sabi ko, "Hello."
May mas mahahalaga pa akong iniisip.
Okay, tama lang. Babalik ako.
Agad-agad.
Diyos ko.
Tingnan mo! Nakabalik na sila!
Ligtas ka.
Kung tapos na tayong lahat, ang kasunduan ay kasunduan.
Pumunta na kayong dalawa sa Kagawaran ng Nawawala
at aayusin natin ang gulong 'to.
Kung gusto n'yong magpaalam, may 30 segundo kayo.
Makatwiran ako.
Charles, ano "ang kasunduan ay kasunduan"?
'Yon lang ang paraan para mapuntahan kita.
Pasensiya na.
Akala ko makakapag-isip tayo habang paakyat--
Pero paano ka magpaplano para sa isang halimaw na gagamba?
Hindi.
Pasensiya na.
Nasobrahan ba kayo ng SRI sa Impiyerno?
Namimigay ba sila ng Xanax?
- Di pwedeng hayaang kunin niya kayo. - Parang dapat.
Ginagawa ng mabuting detective ang dapat gawin para sa kaso.
Sinabi n'yo 'yon.
Sandali. May tanong ako.
Ganito siya sa buong pagkawala n'yo.
Ang daming tanong.
Itanong mo na.
Salamat.
Okay.
Ayon sa pahina 179, subsection 14, talata 2,
may nakasulat na
kung ang kaluluwang kukunin ay nasa Earth
matapos manggaling sa ibang antas,
dapat kang mag-file ng Schedule LS 53-9
para alisin muli ang nasabing kaluluwa mula sa mortal na antas.
Ang pagpunta sa Impiyerno ay ibang antas, tama?
Di mo ba dapat i-file ang form na 'yon bago mo sila kunin?
Ako...
Dadalhin ko 'to sa nakatataas.
Ang totoo,
ito ang mapapala ko sa pagtulong?
Ito ang makukuha ko sa pagiging bukas?
Wag kayong lumayo.
Ano 'yon?
- Niko, ang husay mo. - Salamat.
Di ako ang pinakamatapang,
pero mahusay akong magbasa.
Alam n'yo? Totoo ang mga zombie.
Kakaiba ang buhay, 'no?
Kakaibang kamatayan.
Ano man, narito pa rin tayo.
Charles?
Pasensiya na kung ang sinabi ko ay gumawa ng--
Wala.
Umalis na tayo rito bago pa bumalik ang Night Nurse.
Balik na tayo sa London.
Wala na ang pulseras.
Masaya akong umalis.
Kumusta si Jenny?
Nagpapahinga, pero di masaya.
Dapat kong isipin ang sasabihin ko sa kanya.
Di pwedeng "Bangungot,"
pero ayaw talaga niya iyong "sinaniban ng demonyo."
Katangahang pinuntahan mo si David nang wala kami.
Ang mas nakakabaliw,
nahila sa Impiyerno ang kaibigan ko, kaya sinubukan kong iligtas.
Oo.
- Gano'n... - Pero di rin ako napunta ro'n.
Wala rin akong naitulong.
Masasabi kong panalo pa rin.
Saan mo kinulong si David?
Bahagi ito ng bagong pangyayaring inaaral ko pa.
Wala na siya sa ngayon.
At oo nga pala,
ayos na ako.
Mabuti.
At heto ang mga dahilan.
Mga alaala ko.
Ano'ng gagawin mo riyan?
DI MAGANDA ANG HINAHARAP
ITUTULOY...
Tagapagsalin ng Subtitle: Yurie