- Önceki bölümlerde... - Edwin Cehennem'de mi?
Bir kapı aç. Onu geri getirince seniniz.
- Ben de geliyorum. - Hayır.
Jenny'den çıkıp beni Cehennem'e gönder.
Yapamam, aptal orospu!
Beni Cehennem'e götüremiyorsun. Artık anılarımı saklayamazsın.
Orada gördüklerini seveceğini mi sanıyorsun?
Edwin çok büyük bir acıya maruz kaldı.
Yeni bir planım var.
- Pençelerini ondan uzak tut. - Yoluma çıkma.
Yeni bir intikam planına geçtim.
Cehennem'den geleni
bu alete koyacağım ve onun acısı bana güç verecek.
O güçle istediğim zaman çocuk kaçıracağım.
Sana olan sevgim dostluktan fazla.
Ben de sana âşığım diyemem
ama başka hiç kimse için Cehennem'e gelmezdim.
Şimdi Kayıp Ruh Bürosu'na geliyorsunuz.
Pardon. Önce bu formu doldurman gerekiyor.
Uzağa gitmeyin.
Niko, bu inanılmazdı.
Hepsi bunun içindi. Anılarım.
Crystal, anlamıyorum. Neden bu kadar acımasızsın?
İstemezsen inanma
ama seni neredeyse herkesle aldattı.
Bu konuda yanılmam. Sence sana söylemekten zevk mi alıyorum?
Affedersiniz küçük hanım.
Ödeme yapmadan öylece çıkamazsınız.
- Ne diyorsun sen be? - Çantanızdaki şey.
Hangi şey? Hiçbir şey yok.
Hiçbir şey yok.
Hayır ama bahse girerim ki haftalarca
yılan ve örümceklerle dolu kâbuslar göreceksin.
Herkese 22.00'de gelmesini söyle. Hap getirin.
Ailem bir şey demez. Evde bile...
Tanrım, beni korkuttunuz!
Bilyeleri yutuyor musun?
Anılarını geri getirmek için ne gerekiyorsa arkandayız.
Anılarını geri getirmek önceliğimiz tabii ki.
İşe yarıyor mu?
Daha bir tane yuttum.
Yüzüme ve karnıma yumruk yemiş gibiyim.
Biraz yorgun gözüküyorsun.
Tanışmamızı hatırlıyor musun?
Ve...
İnsanların beni pek sevmediğini hissediyorum demiştim.
Bunun sebebini anlamaya başladım.
Ama tabii...
Daha bir bilye yuttum.
İyi bir şeyler de olmalı.
İşe yarar bir şey öğrendin mi?
Sürekli iş konuşmak zorunda değiliz.
Bir şey hatırladım.
Tam adım Crystal Palace Soyisim-Von-Hoverkraft.
Pardon.
Bir saniye.
Soyadın, Von-Hoverkraft mı?
"Soyisim" ismin parçası.
Crystal Palace Soyisim-Von-Hoverkraft.
Arada tire var.
Tamam.
Uzun bir isimmiş.
Ailemin suçu işte.
Tabii ya!
Ailem.
Onlarla ilgili bir şeyler hatırladım, mesela telefon numaralarını.
Onları arayabilirim.
Ben hiç kimseyim. Bunu neden yapıyorsun?
Sessiz ol.
Sen hiç kimse değilsin. Kendini küçümseme.
Sen bir ruhsun, bir hayaletsin. Bu çok önemli.
Şimdi senin acının suyunu ne kadar
sıkabileceğimizi göreceğiz.
Merak etme, bu sadece bir alıştırma. Tamam mı?
İyi bir performans vermen beklenmiyor.
Monty.
İşe yarıyor.
Güç çok lezzetli.
Bununla kasabaya neler yapabileceğimi düşün.
Gizli gizli iş yapmaya gerek kalmayacak.
Çocuklarını kapıma bırakmaya gelecekler.
Evet, uzun sürmediğini görebiliyorum Monty.
Tüh.
O yüzden bize senin küçük sevgilin lazım, değil mi?
Çünkü gerçek acıyı Cehennem'den tanıyor.
Acı diye ona denir.
Ve tatlım, onu sonsuza dek bağırtabilirim.
Dinle, annenin işleri var.
Tamam.
Amma meraklısın. Peki.
Benzin alacağım,
kasap dükkânını basıp hayalet kaçıracağım.
Sana uyar mı? Öptüm.
SOYİSİM-VON-HOVERKRAFT'LAR LONDRA'DA
...biraz fazla, ama bence...
Alo?
Anne? Tanrım. Anne...
Crystal, zamanlaman çok kötü.
Peki.
Ben iyiyim. Son haftalar biraz tuhaftı.
Yolu kapatamazlar. Vaktimizi harcıyorlar.
- Seth, git söyle ona. - Anne, üzgünüm.
Benim.
Biliyorum canım. Aptalmışım gibi konuşma.
Al babanla konuş.
Alır mısın?
Crystal, selam. Bu sefer hangi kredi kartın reddedildi?
Kredi kartı mı? Ne diyorsun?
Burada sanat enstalasyonuyla çok meşgulüz.
Bir sürü parça var.
Baba, haftalardır kayıptım. Sen...
Farkında değil miydin?
Kayıp mı? Ne?
Hayır canım, hep çok dramatiksin.
Şu anda vaktim yok.
Çünkü bu spot oraya odaklanmalı!
SANAT HIRSIZLIKTIR
Tanrı aşkına, sanat bu! Biri telefonumu alabilir mi lütfen?
Kaybolduğumu fark etmemişler.
Ne?
Hadi ama, eminim fark etmişlerdir.
Nasıl bir aile kendi çocuğunu özlemez?
Anlamıyorum.
Crystal, eminim masum bir açıklaması vardır.
Uyarıyorum.
Burada olmak istemeyebilirsiniz.
Belki de bunu yapmamalısın.
NEIL GAIMAN VE MATT WAGNER'IN DC KARAKTERLERİNDEN UYARLANDI
Ellerini sevgilimden çek sürtük!
Beni duydun mu?
Tanrım. Duydunuz mu çocuklar?
James'e araba çarpmış. Yola atlamış.
Bu inanılmaz.
Bu inanılmaz!
Takıldığı kızları görmezden geliyordu.
Karma işte.
Tanrım.
Ben berbat biriyim.
Tanrım, çok kötüyüm.
Ne? Crystal, ne...
Sebebi David değildi.
Yani o bir canavardı ama...
Ben ondan önce de kötü biriydim.
İnsanları yola atacak kadar kötü.
İnsanları yola mı atıyordun?
Bekle. Ne yapıyorsun?
Toplanıyorum.
Görünüşe bakılırsa Londra'da yapacak çok işim var.
Tamam, güzel. Biz de seninle geliyoruz.
Hayır.
Siz işinizi yaptınız. Ben anılarımı geri aldım. Herkes kazandı.
Crystal Palace vakası kapandı, değil mi?
O kadar kötü olamazsın. Seni tanıyoruz.
Hayır, tanımıyoruz.
Bavulumu toplamamı mı izleyeceksin? İyi.
İyimserliği bırak yeter.
- Hırkanı sevdim. - Teşekkürler.
Saç kesiminiz çok hoş. Tamam.
Güzel bir gün, değil mi?
Canım...
Niko, burada ölmek istemezsin.
Ölmem.
Pekâlâ...
Sana teşekkür etmek istedim,
hızlı düşündüğün için.
Beni kurtardın diyebilirim.
Monty kötü bir casus karga çıktığı için üzgünüm.
Evet, bu şaşırtıcıydı.
İyi bir yalancıydı,
bir kargaya göre.
Daha kötü şeyler de oldu.
Hoşlandığım çocuğa hoşlandığımı söyledim.
Aman tanrım. Sonra ne oldu?
Hisleri aynı değilmiş.
Ama sanırım bu nedenle artık daha iyi arkadaşız.
Bu güzel ama aynı zamanda berbat.
Üzgünüm.
Neyse.
Lanet Kedi Kral bileziği gitmiş.
Londra'ya, eve dönme vakti.
Sevdiğin kişilerden ayrılmak zor.
Londra o kadar uzak değil.
Sadece bir ayna mesafede.
Belki annemi arayıp onunla babamı konuşurum.
Bir hayalet tavsiyesi,
kimse yok olmuyor.
Ve bir şekilde seni izliyorsa
gülümsüyordur.
Böyle kaçmak biraz delice değil mi?
Hayır.
- Seni bu kadar üzen ne? - Hiçbir şey.
Anlatırsan düzeltmene yardım ederiz.
Charles, o anılarda gördüğüm kişi
çok öfkeli ve toksikti.
Ve o benim, tamam mı? Ben hâlâ oyum.
Sizi, onunla tanışmanızı istemeyecek kadar önemsiyorum.
Eğer tanışırsanız
nefret edersiniz.
Ne oluyor?
Ne oldu bana?
Nasıl ve neden Niko'nun yatağındayım?
Ve saçım neden örülü?
Sen uyurken yaptım.
Bence yüzünü yumuşattı.
Tamam, anlatmayı deneyebilirim ama açık fikirli olmanda fayda var.
Neden o işareti yapıyor? Ne demek bu?
Çek...
Bence iyi gidiyor.
Hadi canım!
Bu saçmalık.
Tamam, şok geçirmesi normal.
İçine bir iblisin girdiğini, insanları biçip
bir Belinda Carlisle şarkısı söylediğini öğrenmek kolay değil.
Demek sen medyumsun.
Sen de ağzından küçük insanlar çıkardın.
Hayaletlerle yaşıyoruz ve benim içime iblis girdi, öyle mi?
- Doğru. - Evet.
Bu delilik.
Belki de henüz kalkmamalısın.
Jenny, kanıtım var.
- Bak, cinlerim bunlar. - Affedersiniz, el falıma bakıyordu.
Seansın ortasındayız.
- Olamaz. - Sensin "olamaz".
Saçındaki örgü "olamaz". O da ne öyle?
Ben sevdim.
- Sevdin mi? - Evet. Çok tatlı.
Evet. Sen ve diğer Mormon kız kardeşlerin
çok iyi kardeş-kocalar bulacaksınız.
Umarım. Çok çirkinler, o yüzden zor.
Çok yaşayın kız kardeşler.
Hayır.
Ben...
Sikeyim!
Esther.
İyi görünüyorsun.
Dalkavuk...
Söylemeyi unuttum.
Becky Aspen'in sağ salim bulunması içime su serpti.
Büyük bir gizemdi.
Biliyorum.
Gitmeliyim, yapacak çok işim var.
İşler hiç bitmiyor, değil mi?
Hey.
Nasıl...
Nasıl gidiyor?
Huzurevinde yaygara çıkarmışım gibi davranıyorsun.
Bence hayaletlerin ve goblinlerin gerçek olduğunu
yeni öğrenen birine göre gayet iyiyim.
Goblinler gerçek mi?
Muhtemelen.
Biliyorum, bu çok fazla ama...
Ama istersen
hafızanı silebilirim.
İblisi, hayaletleri, cinleri.
Bunu yapabilir misin?
Evet, eğer istersen.
Boş ver.
Kötü bile olsa hayatımı bilmek isterim.
Yani sonuçta ben buyum, değil mi?
Bihaber olmaktan iyidir.
Elimizdeki hayatla ilgilenmeliyiz.
Nefret etsen bile mi?
Nefret etsem bile.
HOŞÇA KAL
Gemiyi yakalamam gerek.
Ayrıca ben gidince yeniden aynayla seyahat edebileceksiniz.
Sana sürekli mesaj atacağım.
Bana cevap yazmazsan Londra'ya uçarım.
Gerçekten.
Tamam.
Anlaştık.
Tamam, bırakma vakti Niko.
Tamam mı?
İhmalkâr ailem zengin çıktı.
Sana biraz daha kira gönderirim.
Nasıl oluyor bilmiyorum ama hep doğru şeyi söylüyorsun.
Pekâlâ.
El sıkışmak yeterli.
Daha nazik ve komik Edwin'e alışabilirdim açıkçası.
Hayatta olmaz.
Neden bu "Londra'da görüşürüz" tarzı bir veda değil de
gerçek bir vedaymış gibi geliyor?
DİL KUYRUK KASAP
Niko?
- Tanrım! - Jenny?
Tanrım, iyi misin Jenny?
- Niko nerede? - Orada, yardım et.
Kahretsin.
Niko.
İyi misin?
Niko!
Tanrım.
Öldüm mü? Crystal! Sonsuza dek gidecektin.
Ve bana yazacağını söylerken hiç ikna edici değildin.
Sihirli top bu yüzden mi "Gelecek iyi görünmüyor" deyip duruyordu?
Hayattasın, tamam mı?
Daha 10 metre yürümüştüm.
Sorun yok. Sadece nefes al.
Bir dakika, çocuklar nerede?
Esther Finch. Sen çıkınca o geldi.
Elinde camdan bir kutu vardı.
Cadı büyüsüyle falan çocukları kutuya hapsetti.
Esther cadı mı? Sadece pisliğin teki sanıyordum.
Başka bir âlemde değil miydi?
Kahretsin!
Tamam.
- Onları geri getirmeliyim. - Ne?
Onlara veda etmiştin. Şimdi hayatını tehlikeye mi atacaksın?
Sanırım evet.
- Ben de geliyorum. - Hayır, insanlar için tehlikeli.
Sen de insan değil misin?
Artık hikâyeyi takip edemiyorum.
Crystal, çocuklar beni terk etmezdi.
Biliyorum.
Pekâlâ, aile işletmemin enkazıyla ilgilenmem gerekiyor.
Alın.
Satırla cadı kesilebilir herhâlde
ama ben ne bilirim ki?
Polis gelmeden gitseniz iyi olur.
Hanımlar.
Ölmeye falan kalkmayın.
SAVAŞ HAZIRLIĞI
Öncelikle bu cadıyla nasıl savaşacağımızı öğrenmeliyiz.
Kedi Kral sen misin?
Sen misin?
Niko, o değil.
Lütfen, yardımına ihtiyacımız var!
Esther Finch, Charles'la Edwin'i kaçırdı.
Ne olmuş yani?
Satırlarınızı savurarak gelmiş yardımımı istiyorsunuz.
Neden patilerimi sizin için kirleteyim?
Çünkü Edwin'e karşı hislerin ne kadar sorunlu olursa olsun,
onu biraz umursuyor olmalısın.
Son derece güçlü ve korkunç derecede seksi görünsem de
Esther'la savaşacak donanımda değilim.
O cadıyı onlarca yıldır tanıyorum.
Beni daha yeni öldürdü.
Tam burada beni döve döve öldürdü.
Bunları yeniden yaşamaya hevesli değilim.
Edwin'e bunu yapmasına izin mi vereceksin?
Döve döve öldürülmek nasıl bir duygu, biliyor musun?
Kendi cesedinden sürünerek çıkmak?
Dövüşen biz olacağız.
Ama hakkında her şeyi bilmeliyiz. Onu tanıdığını söyledin.
Kaybedersek kaybın olmayacak ama kazanırsak kazancın
tatlı bir intikam.
Oturun.
Bu uzunca bir hikâye ama kısa tutmaya çalışacağım.
Oturacak vaktimiz yok.
Esther şu anda onlara neler yapıyordur.
Oturacak vaktiniz var mı diye sormadım.
Oturun dedim!
Şimdi, bu Port Townsend kasabasından çok önceydi.
Öncüler gemiyle, karadan ve mümkün olan her yoldan geldiler.
Ormanları kesip kasabalar kurdular.
Bu öncülerden biri Esther Finch'ti.
Çok sağlam ve çok güzel bir kadındı.
Kocası da öyle.
Karısını aldatıyordu.
İhanete uğrayan Esther yüzünü kitaplara çevirdi.
Bunlar annesinin kara büyü kitaplarıydı.
Kocasıyla sevgilisini büyüyle öldürmek çok kolay oldu.
Ama dedikleri gibi, bir kere kan kokusunu alınca...
Büyü de böyleydi.
Esther yaşlanıp büyü güçlerini geliştirdikçe
kibri onu boyundan büyük işlere sürükledi.
Ölümsüzlük istiyordu.
Bunu ona vermesi için eski bir tanrıçaya yakardı.
Bu tanrıça Lilith'ti.
Lilith mi?
Esther'ın kasapta söylediği isim bu. Kimdi o?
Lilith mi?
İlk kadın.
Hak aradığı için Cennet'ten kovuldu.
Mutsuz kadınların sığındığı tanrıça.
Kan büyüsü.
Falan filan...
- Hadi ama. - Dur.
Fenerdeki hediyelikçide bir resmi vardı.
Dükkân sahibi Asha resimle ona ulaşabileceğimi söylemişti.
Resimle konuşmak gibi mi? Sadece o resimle mi?
Hayır, Lilith'in herhangi bir resmini kullanabileceğimi söyledi.
Pardon. Siz sohbet ederken yemek siparişinizi alayım mı?
- Aceleniz var sanıyordum. - Pardon.
Devam edin Majesteleri.
Teşekkürler.
Lilith.
Esther onu çağırıp ölümsüzlük istedi.
Ama ayrıntılara her zaman dikkat edeceksin.
Esther ölümsüz oldu
ama bu ölümsüz gençlik demek değildi.
Yaşlanacak ama asla ölmeyecekti.
Bir yolunu bulamazsa
canlı bir iskelet gibi yaşamakla lanetlenmişti.
Ama bir yolunu buldu.
Tahmininiz var mı?
Büyük, aç yılanını küçük kızlarla besledi.
Doğru tahmin. Bu onu genç tutuyor.
Kasaba halkı onu yabalarla uzak tuttu.
Yaşadığı evleri yaktılar ve onu sürgün ettiler.
O da şüphe çekmemeyi öğrendi.
Ama Edwin küçük bir kız değil, canlı bile değil.
Onu neden aldı?
O ölümsüz. Onu nasıl öldürürüz? Öldürebilir miyiz?
Ben olsam biraz siyah tuz alırdım.
Ulan siz hikâyeyi dinlemediniz mi?
Markette satılan siyah tuz mu?
Ne? Hayır. Büyülü siyah tuz.
Volkanik kül ve Lut Gölü tuzunun özel bir karışımı.
Hiçbir şeyden haberiniz yok mu sizin?
Pekâlâ.
Çok teşekkürler.
Bana teşekkür etme.
O zayıf, kibirli İngiliz oğlanı
umursadığım için kendimden yeterince nefret ediyorum.
İşte burada.
Bam! Güm! Ateş.
Hatırladın mı?
Seni o küçük kutuya hapsettiğim için kötü hissediyorum.
Ama siz gençleri yakalamak kolay değil.
Hem açıkçası
arkadaşını kurtarmaya çalışıp planımı mahvet istemem.
Boğucu demir kötü yakar.
Edwin nerede?
- Sakın... -"Edwin nerede? Nerede o dostum?"
Kıskanma tatlım.
Onu bağırtmaya başlayınca gelip seninle de oynayacağım.
Birazcık daha
sabret.
Pekâlâ...
Charles'ın selamı var.
Charles!
Tatlım, Cehennem'den kaçtığını biliyorum
ama bundan kaçamayacaksın.
Cehennem nasıl bir yer?
Çok merak ediyorum. Büyük bir hayranıyım.
Ne...
- Bana ne yapıyorsun? - Hiçbir şey.
Şimdilik.
Tamam, anlatacağım.
Ruhun onca yıl Cehennem'de işkence görerek sertleşti, değil mi?
Bu işkence seni, birazdan vereceğim acılara
dayanacak kadar güçlendirdi. Anladın mı?
Senin acın bana güç veriyor.
KIRILMIŞ DÜŞLER
Böyle birden geldiğimiz için üzgünüm
ama siyah tuza ihtiyacımız var.
Cadı öldürmek için kullanılandan. Biliyorum...
SİYAH TUZ
Hazırda tutuyormuşsun.
Evet.
Cadı öldürmek için başka yüksek kaliteli ürününüz var mı?
Sanırım Esther Finch'ten bahsediyorsun.
Keşke ikinizi gitmemeye ikna edebilsem.
Tamam. Uyarı için teşekkürler ama...
Hayır!
O bir alet yaptı.
Kimsenin yapmaması gereken korkunç bir şey.
O yüzden yardım etmeliyiz.
Korkunç da olsa, şansımız az da olsa, berbat şekilde ölecek de olsak.
Bir şans tılsımı al.
Benden.
Bir hediye.
Trajik Mick.
Bana mı? Ama neden?
Bir süre önce hikâyemi dinledin ve yardım etmeye çalıştın.
Yaptığın iyiliğin sana ne zaman geri döneceğini bilemezsin.
Teşekkürler.
İşe yarıyor mu?
Denemekten zarar gelmez, neyle karşılaşacağınızı düşününce.
Hepsi daha çok güç için mi?
Şuna da bak.
Bak canım, av değil de avcı olmayı öğreneli çok oldu.
Bu kasabayı ele geçireceğim, senin sayende.
Dişini sıksan iyi olur, bu acıtacak.
Lütfen.
Bu harika.
Acıdığını biliyorum ama çok iyi direniyorsun şampiyon.
Çok iyi bir çocuksun.
Merak etme, çok daha kötü olacak.
YILAN, CADI VE KARGA
Dur. Kapıya seni hemen öldürecek bir cadı büyüsü falan
yapmıştır muhtemelen.
Dur!
Bu Edwin.
Ona ne yapıyor? İçeri girmeliyiz.
Dur, ben önden gireyim.
Arkamda kal, tamam mı?
Ve dikkatli ol. Girelim.
Bak, Charles orada.
- Bu da ne? - Hadi gel.
Hayır! Lütfen yaklaşma!
Lütfen yaklaşma! Lütfen!
Vay be.
Crystal.
Hâlâ buradasın.
Beni bu şeyden çıkar.
- Ona yardım edeceğim. - Ben de.
Dolaptaki yılanı öldürmelisin.
Onu genç ve güçlü tutuyor. Esther bizde.
Crystal.
Dur!
Lütfen!
Sen Edwin'i kurtarmaya çalış.
Ben Esther'ın dikkatini çekeceğim.
Bunu nasıl yapacaksın?
Bakalım.
Hazır mısın?
Tamam.
Bakalım.
Edwin'i bırak Esther.
Uzak duramıyorsun, değil mi?
Bana kafayı taktığını düşünmeye başladım.
Selam.
Seni suçlayamam. Böyle bir etkim var.
- Anahtar. - Tamam.
Ona iyi yardım ettin.
Dostumu kandırıp bize tuzak kurdun.
Ben bu şeyden kurtulunca
yanlış tarafı seçtiğini anlayacaksın.
İşte böyle.
Telafi ediyorsun.
Akıllı çocuk.
Şimdi kilit açma setimi bulalım.
Bir tanrıçanın sana ölümsüzlük vermesi yetmedi mi?
Hayır. Sana bir kadın tavsiyesi vereyim.
Bir tanrıçanın dileğini gerçekleştirmesine asla güvenme
çünkü kesinlikle seni kandırır.
Genç ve güzel kalmak için çocuk yiyeceğimi hiç düşünmemiştim
ama ayrıntılar işte.
Bence o ayrıntılar sadece canavarlar için.
Tanrım! Yüzüm...
İyi.
Siyah tuz yakar, değil mi? Acemisi değiliz yalnız. Salem'de...
Niko, cebimde bir tel var.
Arkadaşın sayesinde biraz güçlendim.
Fark etmedin mi?
Seni öldürmeden önce ortalığı temizleyeceksin.
İyi denemeydi inek.
Sanırım yoğunluğu biraz artırmalıyız.
Lütfen!
Benim kurban etme bıçağımla mı?
Etkilendim.
Ama dalga geçmiyorum,
ölmeden önce o duvarı da onaracaksın.
Buraya bir yere koymuştum.
İşte bu mükemmel.
Gel bakalım yılan.
Esther, bekle!
Sana ne olduğunu biliyorum.
Kocanın ihaneti çok ağırdı.
Ne?
O berbat biri olduğu için üzgünüm
ama bu acıyı başkalarına yüklemek çözüm değil.
Sen daha çocuksun. Acıdan ne anlarsın?
Öfkenin nasıl zehirleyici olabileceğini biliyorum.
Edwin ve Charles gibi beni her koşulda önemseyen kişilerle tanışmasaydım
bir iblisin piyonu olmayı sürdürebilirdim.
Ya da kendi acımdan kaçmak için başkalarına acı çektirmeyi.
Edwin ve Charles
korkunç, adaletsiz trajediler yaşamalarına rağmen
iyilik yapmayı seçtiler.
Ve biz...
Hâlâ bu seçeneğe sahibiz.
Sen kimsin be?
Vay be. Beni neredeyse kandıracaktın.
Ama bugünlük yeterince duygu eğitimi yaptık.
Sana bir veda hediyesi aldım.
İYİ GÖRÜNMÜYOR
Hayır!
Niko!
Hayır, Niko!
Benimle kal. İyisin.
Niko?
Kahretsin, Fransızların deyişiyle merde.
Ama kendi suçu.
İyi yanından bakarsan hâlâ bir hayalet arkadaşın var.
Hâlâ anlamıyorsun.
Bu yeni bir güç ve hepsi benim.
Bir daha hiç kimse benden daha güçlü olamayacak.
Hiç kimse mi?
Zihnime mi girmek istiyorsun?
Elinden geleni yap.
Bu sefer beni şaşırtamayacaksın çünkü geçmiş, adı üstünde,
geçmişte kaldı.
Bu dansı daha önce yapmıştık.
Sadece zararsız bir anı.
Bu sefer ben çok daha güçlüyüm!
Ben ölümsüzüm.
Bana burada ne yapabilirsin ki?
Senin için gelmedim.
Lilith!
Haksızlık edilen kadınların tanrıçasıydın, değil mi?
Bu cadı senin hediyeni aldı
ve genç kalmak için yüzlerce küçük kızı öldürdü.
Onlar için adaleti kim sağlayacak?
Beni duyuyor musun?
Kim?
Hayır.
Büyülü yılan, büyülü yaralar.
Harika.
Ne oluyor? Hey! Hayır!
Ne yaptın sen?
Ne yaptın?
Seni atlayıp daha güçlü birine gittim.
Hayır.
- Kibir kötü, değil mi? - Hayır.
Tanrım! Edwin, dayan!
O hiçbir yere gitmiyor.
Tamam mı? Bu pek çok seanstan daha ilki.
Dünya tarihinde kimsenin çekmediği kadar acı çekecek.
Şimdi...
Keşke önce seni öldürseydim.
Hayır.
Hayır!
Hey.
Yılan öldü.
Lilith?
Hayır.
Hayır!
Gitmeliyiz. Hadi.
KORKUNÇ DA OLSA, ŞANSIMIZ AZ DA OLSA, BERBAT ŞEKİLDE ÖLECEK DE OLSAK
Onun...
Kendine has bir iyiliği vardı.
Bunlar da gitmiş sanırım.
O gerçek bir dosttu.
Şimdi ne olacak?
Niko'nun annesine ulaştım.
Cenazeyi Japonya'ya gönderecekler.
Kulağa çok resmî geliyor.
Gerçekten şimdi ne olacak?
Kendi öte dünyasına gitti.
Peki ya biz?
Londra'da halledecek çok işin var sanıyordum.
Kendi başına.
Eski sorunlu hayatımı çözmeye çalışırken
yeni sorunlu hayatımdan vazgeçmeme gerek yok.
Yani
kalacak mısın?
Yani, ben...
Eski ben, yeni beni nasıl değiştirecek bilmiyorum
ama bu hâlimi seviyorum.
İkinizin sayesinde.
Yani eğer beni kabul ederseniz...
Sahada gösterdiğin çabalar göz önünde bulundurulursa
Ölü Dedektifler Bürosu'na gayriresmî şekilde
kabul edildiğin söylenebilir.
Tekrar söylüyorum, el sıkışmak yeterli.
Tamam.
Bu harika olacak.
Seni ofise yerleştiririz
ve yatacak bir yer buluruz.
Bu harika olacak.
Beraber vakalar çözmek anlamında.
Bu çok tatlı.
Hepiniz için çok iyi. Ben de idare ederim artık.
Sigortam doğaüstü kundaklamayı kapsıyor mu bilmiyorum
ama idare ederim.
Neden bizimle gelmiyorsun?
Eminim Londra'da da et vardır.
Doğup büyüdüğüm, pek başarılı olmayan
havaya uçmuş bir dükkân işlettiğim
Port Townsend'ı bırakacak mıyım?
Bunu düşüneceğim.
Ama herhâlde olmaz.
Bana olabilir diyor gibi geldi.
Kesinlikle öyle diyor.
İşte burada.
Dostluk bileziğimizi çıkardığın için
tekrar görüşeceğimizi sanmıyordum.
Herkesin dokuz canı yok.
Cesur dostun için başsağlığı dilerim.
Çok düşüncelisin.
Niko harika biriydi.
Evet.
Sarılmak ister misin?
Dostlarıma ve bana yardım ettiğin için teşekkür ederim.
Her şey beni en başta buraya hapsettiğin için olsa da.
Benim işime akıl sır ermez.
Artık seni daha iyi anlıyorum.
Bana benden bahset.
Sen yalnızsın.
Oyunlar oynayıp
kılık değiştiriyorsun.
Kendini oyalayacak oyuncak peşindesin.
Haklıydın. Birbirimize benziyoruz.
İkimiz de yalnızız.
Port Townsend'da 147 kedi var.
Yaklaştın.
Ama Port Townsend'da 146 kedi var.
Kendini saymayı unuttun.
Beni özleyeceksin.
LONDRA'YA DÖNÜŞ
İşte buradasın.
Nerede olacaktım ki?
Dükkânı temizlemelerine yardım ettim.
Büyük bir işti.
- Seni özlediler. - Bundan şüpheliyim.
İster inan ister inanma, özlenesi birisin.
Onları işin ortasında bıraktım.
Unutma. Crystal'a Londra'ya onunla döneceğimize söz verdik.
Uzun yoldan.
Daha her şey tamamlanmamış gibi hissediyorum.
Dostum.
Niko öldürüldü,
Crystal neredeyse ölüyordu,
beni neredeyse yiyeceklerdi,
sen pipo içen bir cadının pili olmaktan zor kurtuldun.
Daha ne olması gerekiyor?
Posta!
Tanrım.
Hep böyle ortaya çıkıyorsun. Nereden geliyorsun ki?
Ölü Mektup Ofisi.
Kim bize kutu gönderir?
Evet, ikiniz. Kımıldamayın.
Kımıldayamıyorum.
Sanırım tanıştırılmadık.
Konuşuyorlar.
Sen Ölüm değilsin.
Kimsin peki?
Beni büyük çarkı döndüren küçük dişlilerden biri olarak düşünün.
Öte dünyalarınız sizi bekliyor çocuklar.
Vakti geldi. Gidelim.
Onu duydunuz. Çabuk!
Artık anlaşma, pazarlık ve teknik ayrıntı yok.
Cehennem'e ait olmamam sebebiyle sığınma talep ediyorum.
Tanrım.
Resmî bir talep.
Bunu görmezden gelemezsiniz.
Ne istersem yaparım.
Resmî sığınma talebi için 239. Form ve L Tablosu gerekiyor.
Sizde bunlar var mı?
Nelerle uğraştığımı görüyor musunuz?
Artık gerçekliğe dönmenizin vakti geldi.
Affedersiniz ama sanırım burada yetkili siz değilsiniz.
Bunlar da ne?
Bunu açıklayın.
Bunlar vakalarımız.
"Kapandı" yazanlar Edwin'le çözdüğümüz vakalar.
Devam edebilsinler diye ruhların gizemlerini çözüyoruz.
KAPANMIŞ VAKALAR
Zaten ölüyüz. Hayaletlere ön yargılı değiliz.
Efendim, işlemi tamamlayabilir miyiz?
Yanılmıyorsam Kayıp Ruh Bürosu'na son yıllarda kapattığınız vakalar için
bir teşekkür yazısı göndermiştim.
Evet.
Evet, gönderdiniz.
Bu çocuklar da aynı şeyi yapmıyor mu?
Devlin'ler, Vernon'lar, Morry Fitzgibbon, Jollity İkizleri...
Tüm bu ruhlar onların sayesinde
yollarına devam etmiş.
Aynı şey değil tabii. Ama yine de...
Çocuklar.
Geçtiğimiz her gün hiç olmadığı kadar çok insan ölüyor.
Yani hata ihtimali de yükseliyor.
Siz bir fark yaratıyorsunuz.
Bu işi çok iyi yaptığınız belli.
Sizi durdurmanın kimseye bir faydası yok.
Yani böylece devam mı edecekler?
İnanamıyorum.
Evet.
İyi fikir.
Bu çocukların ihtiyacı...
Ne deniyordu?
Refakatçi, operatör?
Bu işe gönüllü olmak için ideal kişisin.
Dünya'da çalışmak hoşuna gidecek.
Affedersiniz ama bizden nefret ediyor.
Alışacaksınız.
Vaktim olduğunda sizi kontrol etmeye geleceğim.
O yüzden...
İşe yaramayı sürdürün.
Yardım ettiğiniz ruhların,
bıraktığınız izlerin,
yaptığınız iyiliklerin
ne zaman
geri döneceğini bilemezsiniz.
Vay canına. Bunu beklemiyordum.
Sizi Ölü Dedektifler Bürosu'na resmen davet etmeme izin verin.
Size nasıl hitap edelim?
Hayır.
Hayır. Hayır!
Bana hitap edemezsiniz.
Ve "Ölü Dedektifler Bürosu" mu?
Bu aptalca bir isim.
Cehennem'e gitmiyorsun.
Çok rahatladım.
Bunu anlatacak kelimem yok.
Edwin, bu harika.
Şimdi yeni muhafızımızı
ve Crystal'ı ofise nasıl sığdıracağımızı düşünelim.
Kalabalıklaşmaya başladık.
Sence Gece Hemşiresi'ne Charlie diyebilir miyim?
Charlie'nin Melekleri dizisi gibi.
Hayır Charles, sanmıyorum.
Yine de sorayım, değil mi?
Hiç belli olmaz.
Yani sonuçta
gülüşüm ikna edicidir.
Şimdi ne olacak?
Alt yazı çevirmeni: Umut Ulus