Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć.
D!
- D jak delfin! - Dobrze!
Sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
H!
H jak hiena!
Bardzo dobrze!
Jeden, dwa, trzy, cztery.
V!
V jak wąż.
- Źle. Tracisz punkt. - Dlaczego?
W-Ą-Ż.
A nie V-Ą-Ż.
- Gad o wydłużonym, beznogim ciele... - I tak jesteś szybszy.
Nadrobisz to...
Tata!
Bardzo dobrze, dzieci.
Dziękujemy, tato.
Wiesz, że nie powinnaś płakać przy dzieciach, Leno.
Pamiętaj o zasadach.
UKOCHANE DZIECKO
Stój!
Ciśnienie skurczowe – 70. Puls – 105.
Pewnie ma krwotok wewnętrzny.
Mama ma grupę krwi AB Rh-.
To najrzadsza grupa.
Nie ma przeciwciał przeciwko grupom krwi A i B.
Skąd o tym wiesz?
Mama mi powiedziała.
Pip. Pip.
Nie martw się.
Popatrz. To serce twojej mamy.
Jak mama ma na imię?
- Lena. - A na nazwisko?
Tętno rośnie.
Do 120.
Do 128.
Lena?
Do 135.
Lena? Słyszy mnie pani?
Lena?
Podaj dożylnie 30 ml esketaminy.
Jestem przy tobie, mamo.
Tak.
Potrącił ją i uciekł.
Ale kobieta była w koszuli nocnej, a dziecko tylko w piżamie.
Nie wiem, skąd się wzięły.
Nie. Dokoła jest tylko las.
Nie.
Tak.
Do szpitala uniwersyteckiego.
Tak.
Rozumiem.
Ines?
Dodzwoniłaś się do kogoś?
Tak.
Karetka 3-2. Powiadomiono salę reanimacyjną.
Ofiara wypadku to kobieta z dzieckiem.
Dziecko nie odniosło obrażeń.
IZBA PRZYJĘĆ
POGOTOWIE RATUNKOWE
W porządku?
Tak.
CHIRURGIA URAZOWA
„Centralny oddział ratunkowy”.
„RTG, chirurgia,
diagnostyka czynnościowa, oddział intensywnej terapii,
kaplica, toaleta dla osób niepełnosprawnych”.
Chcesz usiąść?
Zaraz ktoś przyjdzie.
91, 92, 93, 94,
95, 96, 97...
Cześć.
Jestem siostra Ruth. A ty?
Mam na imię Hannah. To palindrom.
Co?
Słowo, które wygląda tak samo, gdy przeczyta się je od tyłu.
H-A-N-N-A-H.
Pójdziesz ze mną, Hannah?
Muszę czekać na mamę.
Pomyślałam, że poczekamy razem.
Mam na imię Ruth, a na nazwisko Küppers.
A ty...
masz na imię Hannah.
A na nazwisko?
Goliat.
Goliat?
Właśnie je sobie wybrałam.
Ładne, prawda?
Po lewej seryjne złamanie żeber i pęknięta śledziona.
Serweta gazowa.
Reszta narządów wygląda dobrze. Trzeba zatamować krwawienie.
Kleszczyki.
- Krew alogeniczna jest odrzucana. - Jak to?
W formularzu podano AB Rh-.
- Jaki ma poziom hemoglobiny? - Sześć.
Nie chcę się budzić. Daj mi spać.
- Proszę... - Trzeba usunąć śledzionę.
- Uszkodzona tętnica we wnęce. - Nie chcę.
Ma drgawki. Znieczulenie...
Proszę, nie.
Pip. Pip.
Lena? Słyszy mnie pani?
- Lena? - Stój!
Lena?
Jestem przy tobie, mamo.
Hannah?
Hannah tu jest?
I jak?
Trochę duży, ale ciepły. Co ty na to?
Świetnie pasują.
Hannah?
Wiesz, czym jest ucieczka sprawcy z miejsca wypadku?
To bezprawne oddalenie się uczestnika ruchu drogowego
z miejsca spowodowanego przez siebie wypadku.
Ale ten pan był miły i zajął się mamą.
Zniknął dopiero wtedy, gdy przyjechała karetka.
Aha.
Zresztą to nie jego wina, że doszło do wypadku.
Dlaczego?
Mama jest czasem straszną niezdarą i niechcący robi głupstwa.
Głupstwa?
Zawsze pomagam mamie, gdy trzęsą jej się ręce.
Albo gdy znów sobie z czymś nie radzi.
Na przykład ze zdążeniem do toalety.
Wtedy z nią idę, żeby nie spadła z sedesu.
Już i tak ciągle uderza głową o kant stołu.
Czy twoja mama pije czasem alkohol?
Mama dostaje wodę.
Półtora litra dziennie.
Bo mleko jest dobre tylko dla dzieci.
Potrzebujecie pomocy w domu?
Zwykle wiemy, jak wszystko działa.
Mamy swoje zasady.
Zasady są ważne.
Mama czasem o nich zapomina, więc jej przypominam.
A ona i tak czasem robi głupstwa?
Przez pomyłkę chciała zabić tatę.
Może chciałabyś coś namalować?
Tak?
Poszukam przyborów do malowania.
Wszystko dokładnie zapamiętałam.
Wszystko zrobiłam dobrze.
Jestem już duża.
- Miejsce wypadku zabezpieczone? - Tak.
- Sprawdzono otoczenie? - Tak.
Szukają jej w bazie zaginionych?
Jaki opis miałabym podać?
Blondynka, po trzydziestce, w koszuli nocnej, imię Lena?
Właśnie tak. Można to zrobić przed wezwaniem policji kryminalnej.
Jest ze mną w pokoju socjalnym.
Moment.
Chciałabym coś sprawdzić w bazie INPOL-neu.
- Panie w sprawie wypadku? - Aida Kurt, policja w Akwizgranie.
Ktoś już tu jest, dziękuję.
Dziewczynka, która przyjechała tu z matką...
Powiedziała, że jej matka próbowała zabić jej ojca.
Aparat cyrkulacyjny.
Ławka.
Karetka.
Księżyc.
- Jak ma na imię? - Hannah.
A nazwisko?
Goliat.
Ale sama je sobie wybrała.
A adres?
Nie mogłam go z niej wydobyć.
Sama z nią porozmawiam.
Gdy tylko zjawi się psycholog.
Zadzwonię po niego.
Może spróbuje pani wyciągnąć od niej więcej informacji?
Poproszono zespół o odtworzenie drogi ucieczki?
Robi się.
Cholera!
LKA – KRAJOWA POLICJA ŚLEDCZA
POLICJA – KOMUNIKACJA WEWNĘTRZNA
POWAŻNY WYPADEK SAMOCHODOWY W AKWIZGRANIE
RANNA: WŁOSY BLOND, PO TRZYDZIESTCE, IMIĘ LENA
Czego chcesz?
Miałeś już nie dzwonić.
To Gerd?
W systemie pojawił się nowy raport.
Ofiara wypadku w Szpitalu Uniwersyteckim w Akwizgranie.
Blondynka o imieniu Lena.
Co?
Ile ma lat?
Co się dzieje?
Wiek mniej więcej pasuje. Szacują, że jest po trzydziestce.
Co się stało?
To był prawdopodobnie poważny wypadek, sprawca uciekł.
Niecałą godzinę jazdy stąd w kierunku granicy z Holandią.
Kobieta pewnie przechodzi teraz operację.
Ale jutro rano na pewno będę wiedział więcej.
Na razie chciałem tylko...
Halo?
Cholera.
Co powiedział?
Matthias?
Oni...
Znaleźli Lenę.
Nie, ona żyje!
Proszę się teraz nie ruszać.
Serweta.
Skurczowe stabilnie 90.
Tętno stabilnie 102 i 0,2 gamma noradrenaliny.
Hemoglobina stabilnie osiem.
Dobra, zamykamy.
Mokry kompres, nierozłożony.
Proszę sprawdzić, kto pomieszał grupę krwi.
SZPITAL UNIWERSYTECKI W AKWIZGRANIE
Co to jest?
Dom.
A kto jest w domu?
Jonathan.
Kim jest Jonathan?
To mój brat.
Ale ja jestem starsza. Mam już 12 lat.
Dwanaście?
I mądrzejsza.
A twój młodszy brat jest teraz sam w domu?
Tak. Musi przecież usunąć plamy z dywanu.
A jeśli zachce mu się jeść albo pić?
Ma jeszcze batony i mleko.
Gdy wyczyści dywan, chodźmy po niego.
- Podasz mi adres... - Nie!
Za bardzo się boi.
Przez okna nic nie widać.
Nie musi być widać. Okna są zablokowane, a powietrza dostarcza aparat cyrkulacyjny.
Aparat cyrkulacyjny.
Tak.
Bez tlenu człowiek nie przeżyje.
Lena, obudź się.
Hej!
Lena?
To przez uszkodzony przekaźnik.
Wentylacja znów działa. Wszystko gra.
Dziękuję, tato.
Twój dom jest daleko stąd?
Nie mogę powiedzieć.
Nie mogą nas znaleźć.
Moja córka też uwielbiała takie zabawy, gdy była mała.
Ale ja jestem już duża.
Jonathan bał się krwi bardziej niż ja.
Bam!
Tak to brzmi, gdy uderza się kogoś w głowę.
Uderzenie w czaszkę może spowodować wstrząs mózgu lub uraz czaszkowo-mózgowy.
W rzadkich przypadkach cios prowadzi do śmierci.
Tak?
Karin?
Tak?
Gdzie jesteście?
Jülich-West.
Mówiłem Matthiasowi, że teraz nie ma sensu tam jechać.
Co innego miałoby sens?
Minęło 13 lat.
Nie wiemy, czy to Lena.
Nie powiedział ci tego, tak?
Jestem dziesięć minut za wami. Zaczekajcie na mnie.
Dobra.
Nie powinniście o tym wiedzieć. Nie ja tu dowodzę.
- Najpierw pogadam z policją z Akwizgranu. - Na razie.
Dziękuję.
Co z nią?
Będzie wiadomo, gdy się obudzi. Pewnie dopiero jutro w południe.
Zauważyła pani coś niezwykłego?
Lepiej spytać chirurga.
Wolę zapytać panią.
Grupa krwi AB Rh-,
którą jej córka podała lekarce,
była nieprawidłowa.
Pacjentka prawie zmarła.
Ale trzeba było to sprawdzić, a nie brać na wiarę.
Dziękuję.
- Proszę dać znać, gdy przyjadą psy. - Dobrze.
- Doktorze Hamstedt. - Dobry wieczór.
Musimy się dowiedzieć, skąd się wzięła.
Najpierw muszę się dowiedzieć, jak się czuje.
Rozumiem. Ale jej ojciec może być poważnie ranny.
- Doktorze. - Dzień dobry.
Nie chcę cię aresztować.
Zawsze tak robi, gdy ktoś wchodzi.
Paznokcie muszą być czyste. Nie wolno chować niczego,
czym można by zrobić krzywdę sobie lub innym.
Taka jest zasada.
Dobrze.
Cześć, Hannah.
Jestem Aida Kurt.
Z policji.
A to doktor Hamstedt.
Chce zobaczyć, jak się czujesz.
Cześć, Hannah. Mów mi Benedikt.
Hannah, zaraz wrócę.
Muszę z panią chwilkę porozmawiać.
Hannah, usiądziesz przy stole?
Mówi, że jest jeszcze inne dziecko. Młodszy brat, Jonathan.
Co?
Podobno dalej jest w domu. Gdziekolwiek to jest.
W więzieniu bez okien.
Z systemem wentylacji.
Mówiła o zasadach i plamach krwi.
Wierzy jej pani?
Po co miałaby kłamać?
Mogę ci zadać kilka pytań?
Czy tata zrobił kiedyś coś, co ci się nie podobało?
Albo nie podobało się twojej mamie?
Czy mama zrobiła kiedyś tacie krzywdę?
To był wypadek.
Możesz mi to wyjaśnić?
Hannah?
Jak masz na nazwisko?
Goliat.
A naprawdę?
Gdzie pukają twoi znajomi, gdy chcą cię odwiedzić?
Na pewno masz czasem gości?
Szczęśliwa rodzina nie potrzebuje przyjaciół.
A w szkole?
Z nikim się nie przyjaźnisz?
Mama prowadzi edukację domową.
Tak się mówi, gdy dzieci uczą się w domu.
Dużo wiesz.
Znasz nawet grupę krwi mamy.
- Skąd o niej wiedziałaś? - Od mamy.
Dobrze.
Ty i twoja mama przed czymś uciekałyście, prawda?
Spróbuj sobie przypomnieć.
Byłyście w lesie.
Było ciemno.
Biegłyście.
Daleko uciekłyście, Hannah?
Jonathan został w domu, prawda?
W domu bez okien.
Tak?
Masz jakieś rodzeństwo oprócz Jonathana?
Gdzie jest siostra Ruth?
Zaraz wróci.
Z twoim bratem ktoś jest?
Panna Tinky.
Kim jest Panna Tinky?
To mój kot.
Gdzie jest teraz?
Czy Pannie Tinky starczy jedzenia?
Hannah?
Chcę do domu.
Do Panny Tinky.
Albo lepiej nad morze.
Znów wybrać się na wycieczkę.
Nad morze z mamą.
Obiecała mi.
Kocham cię, Hannah.
Na zawsze?
Na wieki wieków.
Cholera!
Przysięgam, tak było!
Przyjęto tu naszą córkę, Lenę Beck.
- Oddział? - Nie wiem!
- Trzeba zadzwonić. - Tutaj!
Naciskanie do niczego nie prowadzi. Potrzeba czasu.
Inaczej całkiem zamknie się w sobie.
Zostanie tu?
Przynajmniej na noc.
Dobrze.
Za dużo zmian, bodźców. To jej nie służy.
Pytała też o pielęgniarkę. To znak, że czuje się tu bezpiecznie.
Tak?
Kto?
LKA?
Tak, połącz mnie.
Aida Kurt.
Za pięć minut?
Tak.
Dobrze. Odbiorę pana.
Dla pana. Dla pani.
Dziękuję.
Proszę.
Ochraniacze na buty proszę włożyć na białym kwadracie.
Dobrze.
To dla pana.
- Dziękuję. - Pomóc?
- Poproszę. - W ten sposób.
Po opuszczeniu oddziału intensywnej terapii
proszę wrzucić zużytą odzież do kontenera.
Dobrze.
Państwo są rodzicami?
- Tak. - Tak.
Nazywam się Schahadat.
Musieliśmy usunąć państwa córce śledzionę.
To nie jest niezbędny narząd. Może żyć bez niego.
Jest nieprzytomna i ma rany na twarzy, ale nie jest tak źle, jak się wydaje.
Chciałbym zobaczyć się z Leną.
Ma rękę na moim uchu.
To tworzy piękny szum.
Jak morze.
Chociaż wiem, że to moja własna krew.
Wiesz co?
Mam dla ciebie bardzo dobrą wiadomość.
Operacja twojej mamy się udała.
Mogę do niej iść?
To nie ona.
Słucham?
To nie Lena.
To nie ona!
- Kto... - Już dobrze.
- Kto to? - Proszę się uspokoić.
- Kto to jest? - Spokojnie.
To nie moja córka!
- Panie Beck! - To nie ona!
- Pomocy! - Kto to jest?
Kto to jest?
Mamy tu jakąś grubszą sprawę, o której nie wiem?
Dlaczego?
Skoro w sprawę angażuje się LKA z Düsseldorfu...
Nie do końca LKA, tylko ja.
Czy my się nie znamy?
Nie. O ile mi wiadomo.
Widziałem niedawno pani twarz.
- Może na moim podaniu. - Tak.
Ma pan pamięć do twarzy.
Sprawa Leny Beck...
Tak?
Kierowałem śledztwem.
Zaginęła 13 lat temu. Możliwe, że ofiara wypadku...
Podobno mu odbiło. Oddział intensywnej terapii.
Chwileczkę.
Proszę przestać!
Dosyć!
Już dobrze. Spokojnie!
- Cholera. - Kto to?
Rodzice Leny Beck.
Powiadomił pan rodziców?
Mogą go panowie puścić. Będzie już cicho.
Bardzo dziękuję.
Wszystko gra.
- Wcale nie. - Matthias, proszę.
To nie ona.
„Przyprowadzę waszą Lenę do domu”.
To twoje słowa.
Twoje słowa.
Dziadek.
Lena.
Lena!
Wszystko słyszę.
Ale tylko tu leżę.
Jak martwy kawałek mięsa.
Leno,
ty wiesz, co on mi zrobił.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI „UKOCHANE DZIECKO” ROMY HAUSMANN
Napisy: Ewelina Zakrzewska