Kwento 'to ng mama at papa ko.
At kung paano sila nagkaibigan.
Malalim na ang gabi, at mag-isa lang si mama sa labas.
Takot na takot siya. Nawawala kasi siya.
Pero, dumating ang papa ko.
Bigla na lang siyang dumating at iniligtas si mama.
At nagkaibigan sila sa una nilang pagkikita.
Tumira sila sa isang bahay, nagkaroon ng mga anak, at masayang pamilya.
DEAR CHILD
LOLO
Paano nangyari 'to?
'Yong bata...
kamukha niya ang anak namin.
Pero noong maliit pa.
Oo. Kamukhang-kamukha niya si Lena sa ganyang edad. Parang clone.
Magkapitbahay kami noon.
Heto.
May peklat 'yong babae, Gerd.
Pero hindi siya 'yon.
Sigurado ba kayo?
Sabi ng doktor na dahil sa mga sugat sa mukha niya, mahirap...
Tingin mo ba, di ko makikilala ang anak ko?
Sabi ng batang babae, nanay niya 'yong naaksidente.
Ba't di natin tanungin 'yong babae kung sino talaga siya?
Hindi pa siya nagkakamalay.
- Pag puwede na siyang tanungin... - Di puwedeng gisingin?
Hindi puwede.
Kailangan ko ang files sa kaso ni Lena Beck at ang DNA niya.
Aasikasuhin ko na.
May sinabi 'yong bata sa nurse tungkol sa isang bahay.
Anong bahay?
Posibleng may isa pang bata roon.
May isa pang bata?
Ang nakababatang kapatid ni Hannah.
Magaling, Lena.
Salamat.
Ba't di muna kayo umuwi?
Ang pag-match ng DNA, inaabot ng walo, minsan siyam na oras.
Sasabihan ko kayo agad pag may resulta na.
Dito lang ako kasama ng apo ko.
Alam niyo ba ang blood type ng anak niyo?
AB negative, gaya ng sa 'kin.
Salamat.
Malapit ka palang kaibigan ng pamilya.
- Magkaibigan kami ni Matthias... - Namuno ka sa imbestigasyon.
- 'Yong supervisor mo, di niya pinuna? - Interrogation ba 'to?
Alam ba niya?
Di ko naman ipinagsigawan 'yon noon.
Nilagay mo sa alanganin ang imbestigasyon.
Bawat hinala, bawat palatandaan, muntik ka nang mapahamak
kasi may pinaboran ka.
Kaya walang dapat makaalam.
Punyeta!
Itong nangyayari, 'yong bata, 'yong babae.
Ito ang unang totoong lead sa loob ng 13 taon.
Sa panahong 'yon, walang ni isang lead?
Walang matibay na ebidensiya.
Ginawa na namin ang lahat.
Malaking operasyon, apela sa telebisyon,
special investigation team na di mabilang ang kasama,
at higit sa 2,000 mga tip.
Walang narating.
At saka, alam mo na.
May mga bagong kaso,
mga bagong pangalan sa pader.
Paminsan-minsan, may kumokontak, nag-aakalang nakita siya.
Ewan. Sa Tenerife, sa McDonald's...
Hello?
Papunta na.
Ipadala mo ang lokasyon, ha?
Hindi umuwi ang mga Beck.
- Puwede bang... - Sige.
- Pag nagising ang pasyente... - Kakausapin ko't babalitaan kita.
Pangako.
Lei!
Iuuwi na kita,
Hannah.
Ako si Gerd Bühling.
Taga-Düsseldorf State CID.
May ilang katanungan lang ako.
Naririnig mo ba ako?
Baka puwede kang sumenyas? Gumalaw ng daliri?
May peklat ka, pero hindi ikaw si Lena.
Sino ka ba?
Sabihin mo sa kanya.
Ano ang pangalan mo?
Ibigay mo ang pangalan mo.
Ayos lang ang lahat!
- Bakit kayo nandito? - Bühling, taga-State CID.
Hinga nang dahan-dahan.
Nasa ospital ka.
Naaksidente ka.
Hinga nang dahan-dahan, papasok at palabas.
Kung sisigaw ka, papatayin kita.
Kung di mo ako susundin, papatayin kita.
Kung di ka tamang mag-isip, papatayin kita. 'Yon ang mga patakaran!
- Ano ang pangalan mo? - Tama na!
Ako...
Ako si...
Lena.
Magaling, Lena.
Bangon na't gawin mo na ang trabaho mo.
7:45 p.m.,
almusal ng mga bata.
Isang baso ng gatas, isang vitamin bar.
Dapat regular ang ginagawa ng mga bata araw-araw.
Kailangan nila ng mga patakaran.
At dapat may inang mag-aalaga sa kanila.
Hulihin mo 'ko kung kaya mo, pangit!
Di mo 'ko mahuhuli!
Kukunin ko si Miss Tinky, at kakagatin ka niya.
Tumahimik nga kayo!
Mama?
Gusto mong tulungan kita, Mama?
Tulungan mo 'ko. Please, tulungan mo 'ko.
Pasensiya na.
Pasensiya na sa nagawa ko. Nasaktan ba kita?
Hindi po. Hindi mo ako masasaktan, Mama.
Sorry.
Papa! Inaatake na naman si Mama.
Siya ang lumilikha ng umaga at gabi.
Parang Diyos.
Ako na ang mag-aalaga kay Hannah.
Naiintindihan mo?
- Saan ka galing? - Cappuccino. Isang pakete ng asukal.
Sabi ko sa school, may sakit ako. Nagpasabi rin ako sa opisina mo, ha?
Ayos.
Nabangga ng kotse 'yong babae.
Ipinapalagay naming may isa pang bata sa lugar na tinakasan niya.
Isang batang lalaki, si Jonathan, mga walong taong gulang.
Umaasa kaming buhay pa siya.
Ines?
May tao rito.
Umalis na tayo.
Sarado ang kalsada?
Matatagalan pa 'to.
Ano'ng nangyari?
Nagkaaksidente.
Grabe naman para sa aksidente lang.
Madalas kang dumaan dito?
Shortcut 'to sa pag-iikot ko.
Security?
Ano pa ba sa tingin mo?
Kayo ba, dumaan ba rito kagabi?
Kagabi?
Umaga't gabi ako nag-iikot.
Sobrang dilim pag gabi.
Ingat sa pagmaneho.
Ano'ng nangyari rito?
- O? - Uy, si Bühling 'to.
Sandaling nagising ang pasyente.
- Talaga? Ano'ng sabi? - Na siya raw si Lena.
Pero hindi siya 'yon?
Hindi nga.
'Yong peklat na nabanggit ni Mrs. Beck?
Meron siya, pero masyadong bago.
Kakaiba.
Sige. Kung may balita...
Sasabihin ko sa 'yo, oo.
Tama nga naman.
Siya na yata 'yan.
Punyeta. Saang lupalop na ba 'to?
Heto.
Mag-almusal ka muna.
At tingnan mo. Bumalik na si Dr. Hamstedt.
Magandang umaga, Hannah.
Ang sakit.
Pasensiya na.
Nandito pa ba si lolo?
Sinong lolo?
'Yong lolo kagabi.
Tatay siya ng mama ko.
Kagabi, may mga nagwalang bisita pagkakita nila kay Hannah.
Sinungaling ang mga bumubulong.
'Yong lalaki kagabi, lolo mo 'yon?
Oo.
At nakita mo na siya dati?
Saan naman?
Noong buma-biyahe kami.
Pero sekreto namin ni Mama 'yon.
Lolo.
Imposible 'yon.
- Sabi ni Hannah na binisita niya siya. - Naniniwala ka?
Posibleng iniiba niya ang ilang parte ng katotohanan.
Para kahit papaano, tumugma 'yon sa mga naranasan at naramdaman niya.
'Yong sinabi niya, puwedeng malapit sa katotohanan,
pero di iyon ang talagang nangyari.
- Di ibig sabihin na nagsinungaling siya. - Teka.
Ibig sabihin, posibleng nagkita na si Hannah at ang lolo niya noon?
Posible nga.
Lolo ba niya talaga siya?
Gusto sana namin ng DNA sample ng bata para malaman.
Sige. Pero dapat may permiso ng Child Protective Services.
Sige.
Maraming beses kaming namasyal ni mama.
Pumunta kami sa dagat at sa Paris.
- Pumunta pa nga kami sa Eiffel Tower. - Sa Eiffel Tower?
Ang Eiffel Tower ay 324 metro kataas.
Ginawa ito para igunita ang ika-100 anibersaryo ng French Revolution.
Tingnan mo 'to, Hannah.
Regalo ko sa 'yo.
Para di na sumakit ang mga mata mo.
Ang regalo ay regalo. Pagnanakaw ang pagbawi nito.
Mismo. Isuot mo na.
Ba't di tayo sabay tumingin sa labas?
May balita ba?
'Yong pasyente, sabi niya sa 'kin, Lena ang pangalan niya.
Alam ko! Hindi siya 'yon, pero...
Pero may iba pa.
'Yong bata,
si Hannah...
sabi niya lolo ka raw niya.
Matthias...
Kailangan na kitang tanungin.
Nakita mo na ba ang batang 'to dati?
Gerd?
- Nakita mo na ba ang batang 'to dati? - Ano'ng klaseng tanong 'yan?
Sabi ni Hannah, kilala ka niya.
Ano sa tingin mo?
Iniisip mong dinukot ko si Lena?
Ang sarili kong anak?
Matthias...
Sige.
Ayos lang ako.
Posible bang nakita na dati ni Matthias 'yong bata?
Baliw ka na.
Magaling.
Hayan.
Ihahatid ko na 'to. Magkita tayo mamaya sa baba, okay?
Alam mo, Hannah,
isasama ka ni Dr. Hamstedt sa ospital niya.
Di ba puwedeng dito na lang ako?
Kasama ka?
Sa kasamaang-palad, hindi pwede.
Pero bibisitahin kita do'n, okay?
Puwede ko nang makita si mama?
Oo, puwede na.
Pero sekreto lang natin 'to.
Si Körber 'to, kasama si May. May nakita kami.
Inuulit ko, may nakita kami.
May piraso ng tela sa bakod.
Mukhang abandonadong base ng militar.
Okay. Ipadala agad ang coordinates sa team.
Sige.
Nand'yan lang siya lagi.
Ayos na ba?
Saan nahanap? Doon sa bandang likod.
- Sa loob ng bakod? - Mismo.
Buwisit.
- Di siya dapat ma-stress. - Okay.
Kailangan niya ng pahinga.
Alam kong di ikaw si Lena.
Ba't di mo sabihin ang totoong pangalan mo?
Nakilala mo ba si Lena?
Nagsasalita ang pulis na parang wala ka na Lena, pero...
kung wala ka na nga, ang lahat ng 'to...
ang lahat ng 'to, nangyari sa 'kin.
Nagkita ba kayo?
Ano...
Anong klase siyang tao?
Siya...
ay nakakatuwa.
Nakakatuwa siyang tao.
Sobrang masayahin, matalino.
Gusto siya ng lahat.
Akala ko magiging manunulat siya o pintor.
Napakagaling niyang gumuhit.
Pero nag-aral siya ng abogasya.
Ikaapat na semester na niya.
Talagang buhay ang imahinasyon niya.
Gumagawa siya ng mga pambihirang kuwento, at magaling ring magkuwento ng mga 'yon.
Malayo pa sana ang mararating niya,
ng buhay niya.
Pero pagkatapos ng isang party...
bigla siyang nawala.
Ayon sa mga testimonya ng iba,
marami siyang nainom, at may kung ano pa...
4:10 a.m. ang record ng huling tawag niya.
Pauwi na siya noon.
Sige, oo.
Nando'n kami ni Flo sa banyo.
Gusto mo talagang malaman? Ha?
Nilandi ka niya, pero...
gano'n siya sa lahat ng babae!
Lucie.
Lucie?
Pagkatapos noon, nanatiling naka-off ang cellphone niya, at nawala siya.
Flo?
Naglaho siya na parang bula.
Ikaw ba 'yan?
Tiningnan namin ang lahat ng posibilidad.
Mga bisita sa party, mga kapwa estudyante.
Pinaghinalaan namin ang boyfriend... o ex-boyfriend niya.
Palagi silang away-bati.
Pero kahit na gano'n,
hanggang ngayon, hindi namin alam kung ano'ng nangyari sa kanya.
Sinasabi ko sa 'yo ang lahat ng 'to kasi...
narito ang mga magulang ni Lena.
Halos 13 taon na nilang hinahanap ang anak nila.
Kung makakatulong ka sa kahit anong paraan...
Si...
Nandito lang ako, Lena.
- Nandito lang ako, Lena. - Sino?
Magpapahinga na siya.
Ngayon na.
Ngayon na mismo!
Ayos lang 'yan. Ayos lang ang lahat.
Huminahon ka.
Mabagal na paghinga.
Ayos lang 'yan.
May gusto akong malaman.
Ano 'yon?
Kung buntis ba 'ko.
Halika, Mama.
Dapat maupo ka rito, Mama.
'Yon ang lagi mong ginagawa.
Tapos magkukuwento ka. Gaya ng lagi mong ginagawa.
- Gusto ko, may mga eroplano. - Hindi, mas matanda ako! Ako'ng pipili.
- Ikaw na lang lagi! - Tama na!
Walang kuwentuhan kung di kayo magkakasundo.
Tumayo ka na, Lena.
Mama.
Lena.
Tumayo ka na
ngayon din.
Tumayo ka na, Mama.
Ayaw mo talaga?
Karin!
Kukunin na siya nila.
Oo.
Nilalayo nila siya sa 'kin.
Matthias?
Hindi ako tatakas.
Seat belt 'to.
Para hindi ka mapahamak.
Kita tayo ulit, munting Goliath.
Kita tayo ulit, Nurse Ruth.
Saan nila siya dadalhin?
Baka napag-usapan na nila ng CPS agency na humahawak...
Mattias?
Puno.
Bisikleta.
Ilaw trapiko.
Mga tao.
Bangko.
Scooter.
- Bus. - Hannah?
Gusto mo ba ng musika?
Ako, gusto ko. Nagpapaganda ng modo ko.
Sinabi ba ni Nurse Ruth kung saan tayo pupunta?
Sa clinic para sa mga bata na may sakit sa pag-iisip o pinagdadaanan.
Pero wala akong sakit.
Sobrang ganda doon sa amin. Totoo.
May library kami.
At may iba pang mga bata. May hardin.
Tingin ko magugustuhan mo.
Cappuccino?
Na may isang pakete ng asukal.
Nasaan si Matthias?
Hindi ko alam.
Pasensiya kanina.
- Ayos lang. - Siya kasi...
Ayos ka lang ba?
Alam mo...
mas naging maayos kami kamakailan.
Sasama pa nga siya sa isang support group.
Minsan, parang bumalik na siya sa dati.
Tumatawa na.
Si Matthias?
Pupunta sana kami sa Paris sa sunod na linggo. Anibersaryo namin.
Akala ko, nalagpasan na namin.
Pero ngayon...
At ikaw? Kumusta ka?
Stable na ako.
Masarap na magtrabaho ulit.
Pero hindi ka mukhang maayos.
Salamat.
- Karin, ba't di ka na umuwi? - Oo nga.
Tatawagan kita pag may balita na.
Ayos, nandito na tayo.
Isa pang kanta.
Sige.
LIMANG MISSED CALLS
Hindi, sinubukan ko na d'yan. Wala na bang ibang phone number?
'Yong jurisdiction?
- Nililinaw pa. - Oo, maghihintay ako.
Teritoryo 'to ng militar. Kung walang permiso...
- 'Yong batang nandoon... - Na posibleng nandoon.
Mga walong taong gulang siya.
Kahit buhay pa siya, katabi niya ang patay na tatay niya.
Max, may mga anak ka rin.
Isipin mo na lang kung isa 'yon sa mga anak mo.
Hello.
Aida Kurt ng Aachen CID. Ikaw ang namamahala rito?
- Oo. - Nagkita na tayo...
- May permiso kayo? - Sino ba'ng dapat kausapin?
Siyempre ang NATO.
- Sino mismo? - Pa'no ko malalaman? Alam ng opisina.
Sige, ibigay mo ang number.
Wala pang tao ro'n. Responsibilidad ko 'to.
Alam mo ba pasikot-sikot dito?
Hindi. Mula sa labas lang ako tumitingin.
Wala akong access.
- Restricted area 'to! - Oo.
Tara na!
Kailangan kong makita ang ID mo.
Kukunin ko rin ang statement mo.
Pagsabi ng SWAT na all-clear, papasok tayo ng mga aso, okay?
- Pumasok si Max. Hinihintay natin... - Sabi ng amo ko, sa NATO ang base.
Sakop ng military law. Pag walang permiso, hindi kayo...
Tigil! 'Wag kang gagalaw! May mga patibong!
Puno ng mga mina ang lugar!
BASE SA NOBELANG "LIEBES KIND" NI ROMY HAUSMANN
Tagapagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso