Esta é a historia de miña nai e meu pai.
E de como se namoraron.
Era moi tarde pola noite, e miña nai andaba fóra soa.
Estaba moi asustada porque se perdera.
Mais entón chegou meu pai.
Apareceu de repente e rescatouna.
E namoráronse desde o primeiro momento.
Mudáronse a unha casa, tiveron fillos e foron unha familia feliz.
AVÓ
Como é posible?
A nena...
parécese á nosa filla.
Cando era pequena.
Si. É cuspida a Lena a esa idade. Coma un clon.
Eramos veciños.
Mire.
A muller ten a cicatriz, Gerd.
Mais non é ela.
Está segura?
O doutor dixo que con tantas feridas na cara, sería difícil...
Cre que non recoñecería a miña filla?
A nena afirmou que a vítima do accidente é súa nai.
Por que non lle preguntamos á muller mesma quen é?
Porque aínda está inconsciente.
- Cando sexa quen de... - Non a podemos espertar?
Non, non podemos.
Necesito o expediente do caso e o perfil de ADN de Lena Beck.
Xa me encargo diso.
A nena faloulle á enfermeira dunha casa.
Que casa?
Ao parecer, hai outro neno alí.
Outro neno?
O irmán pequeno de Hannah.
Gustoume moito, Lena.
Grazas.
Volvan á súa casa.
Un cotexo de ADN pode levar ata nove horas.
Informareinos cando teñan os resultados.
Eu quedo aquí coa miña neta.
Que grupo sanguíneo ten Lena?
AB negativo, coma min.
Grazas.
É moi amigo da familia.
- Matthias e eu eramos amigos... - E dirixiu a investigación.
- Non lle importou ao seu supervisor? - É isto un interrogatorio?
Sabíao?
Daquela, non o pregoei aos catro ventos.
Comprometeu a investigación.
Cada sospeita, cada pista,
púidolle ter explotado todo na cara por conflito de interese.
Por iso non deben sabelo.
Merda!
Isto, a nena, a muller,
é a primeira pista real en 13 anos.
En todos eses anos, non houbo unha única pista?
Nunca nada concreto.
E intentámolo todo daquela.
Unha grande operación de busca, TV,
un equipo especial de investigación
e máis de 2000 sopros.
Nada.
E despois, xa sabe como é.
Casos novos, nomes novos no taboleiro.
De cando en vez, alguén di crer que a viu.
Non sei, en Tenerife, no McDonald's ou...
Diga?
Vou para aí.
Envíeme a localización.
Os Beck non queren ir para casa.
- Podería... - Podo.
- Se a paciente esperta... - Falarei con ela e informareina.
Prometido.
Lei!
ESTACIÓN 2
Voute levar a casa,
Hannah.
Son Gerd Bühling.
Da LKA de Düsseldorf.
Quería facerlle unhas preguntas.
Pódeme oír?
Podería facerme un sinal, como mover un dedo.
Tes a cicatriz, mais non es Lena.
Quen es?
Dillo.
Como se chama?
Dille o teu nome.
Tranquila!
- Que fai aquí? - Bühling, da LKA.
Respire tranquila.
Está nun hospital.
Tivo un accidente.
Respire con calma. Inspire, expire.
Se berras, mátote.
Se non fas o que digo, mátote.
Se tes malos pensamentos, mátote. Son as regras, Lena.
- Como se chama? - Pare xa!
O meu...
O meu nome é...
Lena.
Ben feito, Lena.
Agora, arriba e a traballar.
Son as 7:45.
Almorzo para os nenos.
Un vaso de leite, unha barra de vitaminas.
Os nenos necesitan unha rutina.
Necesitan regras.
E necesitan unha nai que coide deles.
A que non me pillas, cara de morcilla!
A que non me pillas!
Vou coller a Señora Tinky para que te morda.
Parade dunha vez!
LEITE ENTEIRA EN PO
Mamá.
Queres que che axude?
Axúdame.
Por favor, axúdame.
Perdóame.
Síntoo. Manqueite?
Non. Ti nunca me mancarías, mamá.
Síntoo.
Papá! A mamá deulle outro ataque.
Crea o día e a noite.
Coma Deus.
Eu coidarei de Hannah.
Entendido?
- Onde estabas? - Capuchino, un de azucre.
Dixen no colexio que enfermara e deixei unha mensaxe no teu despacho.
Moi ben.
Á muller atropelouna un coche.
Cremos que hai outro neno no lugar de onde fuxiu.
Jonathan, duns oito anos.
Esperamos que siga vivo.
Ines?
Hai alguén alí.
POLICÍA
Recollamos.
Está cortada?
Imos tardar.
Que pasou?
Un accidente.
PLAN OPERATIVO
- Todo iso por un accidente? - Pasa moito por aquí?
É un atallo nas rondas.
Seguridade?
Como o soubo?
Non pasaría por aquí tamén onte á noite?
Onte á noite?
Fago rondas de mañá e de tarde. Pola noite está moi escuro.
Vaia con coidado.
Que pasou aquí?
POLICÍA
- Diga? - Ola, son Bühling.
A paciente espertou.
- E que dixo? - Só que se chama Lena.
Mais non é Lena.
Non.
E a cicatriz que mencionou a Sra. Beck?
Tena, mais é demasiado recente.
Que estraño.
Vale. Se hai novidades...
Informareina, si.
Si, é posible.
Creo que é ela.
Onde cona estamos?
Toma.
Almorza antes de nada.
Mira. O doutor Hamstedt tamén volveu.
Bo día, Hannah.
Iso doe.
Perdoa.
O avó segue aquí?
Que avó?
O avó de onte á noite?
É o pai de miña nai.
Onte á noite, uns visitantes puxéronse histéricos ao ver a Hannah.
Os que murmuran menten!
Entón, o de onte á noite é teu avó?
É.
E xa o viras antes?
Onde?
Nunha excursión.
Mais é un segredo entre mamá e eu.
Avó.
Iso é imposible.
- Hannah di que o visitou. - Créea?
É moi posible que distorza partes da realidade.
Ata certo punto. Para que encaixen coas súas experiencias e sentimentos.
O que di pode achegarse á realidade
sen que teña pasado exactamente como o conta.
Iso non significa que minta.
Un momento.
Entón é posible que Hannah xa teña coñecido a seu avó?
Non o podo descartar.
É realmente seu avó?
Gustaríanos tomar unha mostra de ADN da nena para sabelo.
Necesitarei a aprobación de Protección Infantil.
Xa.
Mamá e eu fomos moito de viaxe.
Fomos á praia e a París.
E estivemos na Torre Eiffel.
Na Torre Eiffel?
A Torre Eiffel ten 324 metros de altura.
Construíuse para conmemorar o centenario da Revolución Francesa.
Mira, Hannah.
Un agasallo.
Para que non che doan os ollos.
Santa Rita, Rita, o que se dá non se quita.
Exacto. Ponas.
Botamos un ollo fóra xuntas?
Novidades?
A paciente díxome que se chama Lena.
Seino. Non é ela, mais...
Hai algo máis.
A nena,
Hannah...
di que es seu avó.
Matthias... téñocho que preguntar.
Xa viras a nena antes?
Gerd?
Xa viras a nena antes?
A que vén esa pregunta?
Hannah di que te recoñeceu.
Ti que cres?
Cres que eu secuestrei a Lena?
A miña propia filla?
Matthias, eu...
Vale.
Estou ben.
É posible que Matthias vira a nena antes?
Louqueaches.
Falo moi ben.
Xa está.
Voulles levar isto. Vémonos abaixo despois, vale?
Sabes, Hannah?
O doutor Hamstedt vaite levar ao seu hospital.
Non podo quedar aquí contigo?
Desgraciadamente non, ruliña.
Mais ireite visitar, oíches?
Podo ir ver a mamá agora?
Podes.
Mais será mellor que quede entre nolas dúas.
Körber con May. Atopamos algo.
Repito, atopamos algo. Un anaco de tela nun cerrado.
Parece unha zona militar abandonada.
Envíe as coordenadas ao grupo.
Entendido.
Sempre está contigo.
Todo ben?
ZONA MILITAR RESTRINXIDA
O lugar onde se achou está alá atrás.
- Detrás do cerrado? - Exacto.
Merda.
- Non a altere. - Vale.
Necesita descanso.
Sei que non é Lena.
Non me quere dicir como se chama?
Coñecía a Lena?
Este policía está a falar de ti en pasado, Lena.
Mais se xa non es ti, todo isto...
Entón todo isto pasoume a min.
Viuna algunha vez?
Como...?
Como era?
Era...
encantadora.
Un encanto de persoa.
Alegre, intelixente.
Caíalle ben a todos.
Sempre pensei que chegaría a ser escritora ou pintora.
Dábaselle moi ben pintar.
Mais estudou dereito.
Estaba no cuarto semestre.
Tiña moita imaxinación.
Inventaba historias incribles e contábaas de forma marabillosa.
Tíñao aínda todo por diante,
a vida enteira.
E entón, despois dunha festa,
desapareceu sen máis.
Segundo varios testemuños,
bebera moito, ademais doutras...
A súa última chamada rexistrouse ás 4:10. Ía de camiño a casa.
Vale, si. Estiven no baño con Flo.
Se tanto che interesa. E que?
Estivo a mocear contigo, mais...
É así con todas!
Lucie.
Lucie?
Despois diso, apagouse o teléfono e ela desapareceu.
Flo?
Desapareceu da face da terra.
Es ti?
Consideramos cada posibilidade.
Invitados á festa, compañeiros.
Sospeitamos do seu mozo... ou exmozo.
Deixábano e volvían constantemente.
Mais a verdade é
que ata hoxe seguimos sen saber que lle pasou.
E cóntolle todo isto
porque os pais de Lena están aquí.
E levan buscando a súa filla case 13 anos.
Así que se nos pode axudar dalgunha forma...
El...
Sempre estou contigo, Lena.
- Sempre estou contigo. - Quen?
Necesita un descanso.
Agora.
Agora!
Tranquila. Está todo ben.
Cálmese.
Respire devagar.
Está todo ben.
Teño...
Teño que saber algo.
O que?
Se estou embarazada.
Ven, mamá.
Tes que sentar aquí, mamá.
É o que sempre adoitas facer.
E agora cóntasnos un conto. Coma sempre.
Un sobre avións.
Non, son a maior! Elixo eu.
- Sempre queres decidir ti! - Basta!
Non vos decidides, non hai conto.
En pé, Lena.
Mamá.
Lena.
En
pé
xa.
Teste que levantar, mamá.
Seguro que non queres?
Karin?
Lévana de aquí.
Si.
Quítanma.
Matthias?
Non vou fuxir.
É un cinto de seguridade.
Para que non che pase nada.
Deica logo, pequena Goliath.
Deica logo, enfermeira Ruth.
Onde a levan?
Probablemente xa se teña encargado Protección de Menores de...
Matthias?
Árbore.
Bicicleta.
Semáforo.
Xente.
Banco.
Moto.
- Autobús. - Hannah?
Gústache a música?
A min gústame escoitar música. Ponme de bo humor.
Díxoche a enfermeira Ruth onde imos?
A unha clínica para nenos cunha enfermidade mental ou emocional.
Mais non estou enferma.
Alí estase moi ben. En serio.
Temos biblioteca.
E hai outros nenos. Hai un xardín.
Creo que che gustará.
Capuchino?
Un de azucre.
Onde está Matthias?
Non o sei.
Sinto o de antes.
- Tranquilo. - E que está...
Estás ben?
A verdade é
que todo mellorara ultimamente.
Ata quería vir ao grupo de apoio a vítimas.
Ás veces era case como antes.
Ría.
Matthias?
Queriamos ir a París a próxima semana polo aniversario de voda.
Cría que lograramos pasar páxina.
E agora...
E ti? Como estás?
Estable.
Senta ben traballar de novo.
Pois non tes boa cara.
Grazas.
- Karin, volvede a casa. - Si.
Chamarei se hai novidades.
Moi ben, xa chegamos.
Unha canción máis.
Está ben.
5 CHAMADAS PERDIDAS
Non, xa o intentei. Non ten outro número de teléfono?
E a xurisdición?
- Aínda se está aclarando. - Si, agardarei.
É territorio militar. Sen permiso...
- O neno que está aí... - Que probablemente estea.
Ten como moito oito anos.
Se é que sigue vivo, estará co seu pai morto.
Max, ti tamén tes fillos.
Imaxina que fose un dos teus rapaces.
Ola?
Aida Kurt, da LKA. É responsable deste recinto?
- Son. - Vímonos no lugar do...
- Teñen permiso? - Con quen debo falar?
Coa OTAN, por suposto.
- Con quen exactamente? - Saberano na oficina.
Vale, pois déame o número.
Agora non estarán. Isto é responsabilidade miña.
Coñece ben o recinto?
Non. Só vixío o cerrado desde fóra.
Non teño acceso.
- É unha zona restrinxida! - Xa.
Vamos!
Necesito ver o seu carné.
E gustaríame tomarlle declaración.
Cando o BFE nos dea luz verde, entramos cos cans, entendido?
Max xa entrou. Só esperamos...
O meu xefe di que é territorio da OTAN.
Sen autorización, non poden...
Quieta! Trampas explosivas!
Hai minas por todas partes!
BASEADA NO NOVELA "LIEBES KIND" DE ROMY HAUSMANN
Subtítulos: Lorena Pereiras