Como estás, Lena?
Eu non me chamo Lena.
Socorro!
A CASA
Non!
Si! Xa o sabía, hostia! Mais que se supón que debía facer?
Esperar ata que algún día, talvez, nos desen autorización para...
Así que atopemos o neno, por min pode suspenderme.
Non! Nin falar.
Necesitamos os desactivadores de explosivos agora!
Porque aínda hai perigo inminente!
Si.
Entre tanto, non entraremos.
Mais e se o neno anda por aí
e é o seguinte en saltar polos aires?
É unha cámara. Para ver quen entra e sae.
Necesitas algo máis?
Tes fame ou sede?
Ou algunha pregunta?
Pois deixarei que te acomodes, vale?
Xa son grandiña.
Memoriceino todo ben.
Fíxeno todo ben.
Tes sede, Lena?
Primeiro tinguímosche o pelo.
Despois podes beber.
Ben.
Tómate un tempo para pensalo.
Iso é un si?
Si.
Pois poñámoste guapa, Lena.
Esa cicatriz que ten aí...
Lena tiña dez anos.
Colleu as pinzas da grella a lume vivo.
Precisamente, na miña festa de aniversario.
Case perfecta, Lena.
Só falta unha cousa.
SERVIZO DE DESACTIVACIÓN DE EXPLOSIVOS
Achegádevos.
Veña, achegádevos.
Vale.
Cando o KRD nos dea luz verde, probamos cos cans.
Entraremos no recinto en equipos de catro con respaldo.
Grazas.
Na base da OTAN din que é imposible que as minas sexan do exército.
Despexan todos os recintos antes de pechalos.
E...
querían saber o seu nome.
- Síntoo. - Por que?
Pois por...
todo isto
Ben, xa chegamos.
Son 183,70 euros, por favor.
Matthias?
Que fas?
- Preparo o cuarto de Lena. - Para que?
Pois para Hannah. Por se nos vén visitar.
Estiven a esperar por ti no hospital. Preocupeime!
Vin aquí en taxi!
Abur, mamá. Divírtete en París.
E tranquila. Encargareime de todo por aquí.
Traédeme algo, vale?
Mira.
Cres que lle gustará a Hannah?
Podo darlle unha capa de pintura.
Aínda non sabemos se é filla de Lena.
Claro que é.
Ata que o cotexo de ADN...
Non necesito un cotexo de ADN para recoñecer a miña neta.
E ela, por que te recoñeceu?
Por que?
Sentiuno. E eu tamén.
É a filla. Sóubeno de contado.
Matthias, por que te recoñeceu?
O control aporta seguridade.
As regras
aportan seguridade.
A seguridade é o máis importante na vida.
En diante, obedecerás as regras:
orde,
disciplina,
sinceridade
e respecto.
Cando entre, ergueraste e mostrarasme as mans
para que te poida ver de contado.
Usarás o baño pola mañá ás 7:00
e ás 12:00,
así como ás 17:00 e ás 20:00.
Eu axudarei coa hixiene persoal.
Coidado! É a túa blusa favorita! Levanta o brazo!
Quero irme a casa.
Estás en casa, Lena.
Quero irme a casa.
Aquí está a salvo.
Que día é hoxe?
Martes.
O seis de setembro.
Como se chama?
Cinco meses.
Cinco...
Estivo cinco meses...?
A nena, Hannah,
estivo alí tamén todo o tempo?
Había tamén un neno?
Jonathan.
Estás esperta?
Jonathan, non sexas bruto.
Só quería ver se xa descansara.
Vedes? Mamá volveu.
- Ola, mamá. - Ola, mamá.
Estás fermosa.
Teus fillos estrañáronte moito.
Socorro.
Xa case son as 20:00. Hora de ir ao baño.
Antes tes que deitar os nenos.
Non son meus fillos.
Si, Lena. Son teus fillos.
Eu son teu marido.
Somos unha familia feliz.
Mais eles non son meus...
Agora xa non tes a ninguén máis.
Só a nós.
Sentiraste mellor cando o entendas.
Busca.
Alto!
O can indica algo.
Diga?
Aínda está coa paciente?
Estou, si.
Está en condicións de falar?
Si, está esperta.
Pode que atopásemos a casa.
Mais non sabemos se hai alguén dentro a punto de voar todo polos aires.
Ademais do neno, quen máis podería estar na casa?
El.
Deille
cun globo de neve
unha vez na sen...
- Vale, imos entrar. - Si.
- Policía! - Policía!
- Non se movan! - Quietos!
Policía! Unha persoa no chan!
Policía!
Policía, non se movan!
Persoa no chan morta!
Segundo cuarto, despexado!
Terceiro, despexado!
Cuarto, despexado!
Aida?
O...
O agresor...
A súa cara...
A súa cara está desfeita.
E o neno? Xa o viu?
Aida?
No cuarto dos nenos.
No cuarto dos nenos, baixo a cama.
Está aquí.
Ola.
Son Aida.
"Jonathan fíxoo todo ben."
Haille que dicir iso.
Oíuno?
Jonathan,
fixéchelo todo ben.
Xa o teño.
Teñen o neno.
E a el?
Está morto.
Chámome Jasmin.
Iso vai en contra das regras.
Jasmin Grass.
Sabes que te teño que castigar por iso!
Onde vive, Sra. Grass?
En Friburgo.
Por que o fas, Lena?
Non. En Düsseldorf.
Es mala e unha desagradecida.
Hai alguén a quen poidamos avisar?
Meu pai.
Ulrich Grass.
Vale.
Señora Grass, chamareino agora mesmo.
Grazas.
Non chores.
Estás aquí comigo.
Meu amor, agora estás a salvo comigo.
Levareite
no meu corazón.
Tranquilo.
Todo vai ir ben.
Non chores máis.
Camiñarei contigo.
Queda comigo.
Estarei ao teu carón.
Os colegas de Friburgo van de camiño á casa de seu pai.
Antes dixo que só o golpeara unha vez, verdade?
Si.
Na foto...
Que foto?
- Non é apta para a identificación. - Téñoa que ver.
Non é posible, Sra. Grass.
Téñoo que ver!
Iso non o fixen eu.
Talvez non se lembre.
- Non fun eu. - Foi autodefensa.
Non fun eu.
- Non fun eu! - Cálmese.
- Chámase Jasmin Grass. - Non fun eu!
Saia. Dareille algo para tranquilizala.
- O globo de neve... - Saia!
- ...rompeu... - Tranquila.
...inmediatamente.
Cálmese, señora Grass.
- Rompeu! - Sra. Grass, óeme?
- Rompeu. - Respire con calma.
- Iso non o fixen eu. - Inspire.
Respire profundo unha vez máis.
Gerd?
Chegaches ben a casa?
Si.
Está el tamén aí?
Está.
Atoparon a casa. E o rapaz.
Está ben, dentro do que cabe.
Tamén atopamos o agresor, morto.
Karin, oíchesme?
E Lena?
Non, aínda nada.
Tela que atopar.
- Ola. - Ola.
Vaia. Ola.
SERVIZO DE URXENCIAS
Xa te teño, tranquilo.
Tranquilo.
Hannah, mira quen está aquí.
Túa irmán tamén está aquí, ves?
Moi ben.
Agora tesme que soltar.
E a señora Tinky?
Pode que siga na casa e estea agachada.
Direilles que a busquen, vale?
Se necesitades algo, estou aquí ao lado.
Berrade "Shari" ou ide verme, de acordo?
Contácheslles o do bebé?
Mencionaches a Sarah?
Nenos, vide ao portal de Belén
e vede na noite máis sagrada
as alegrías que nos dá o noso Pai celestial.
Moi ben.
E agora recibiredes os vosos agasallos.
Jonathan, este é para ti.
Como se di?
- Grazas, Papá Noel. - Moi ben.
Tela que axitar.
O meu propio tesouro.
E agora, Hannah.
Veña, mete a man.
Grazas, Papá Noel.
Como a vas chamar?
- Preguntareillo a mamá. - Non.
Mamá xa dorme. Necesita descansar.
Que che parece...
Tinky?
Ben. Señora Tinky.
Hai algo para mamá?
Hai.
Mamá vai ter un bebé.
- É o colega da LKA? - Bühling.
- Axente Reisig. - Xa.
Por favor, pola zona acordoada.
E se ve un gato, dígamo.
Perténcelle á nena. Chámase señora Tinky.
Señora Tinky?
Seino, si.
Só quedarei ata que aquí se poñan ao día co caso.
Vale, iso farei.
Grazas, xefe. Agradézollo.
Ocuparase vostede agora?
Por que?
Un compañeiro perdeu un pé por unha orde miña.
Tiña que esperar a que a OTAN aparecese coa chave?
Iso cre o meu supervisor.
E os da base da OTAN.
Ah, e o xefe da empresa de seguridade do recinto.
Tamén me denunciou.
Entón xa a suspenderon?
Aínda non.
Todo irá ben.
É aí adiante.
Abre a boca, por favor.
Será moi rápido.
- Prométocho. - Non.
Eu tamén o fixen.
É unha parvada. Só tes que abrir a boca.
Moi ben.
E... xa está.
Ves?
Teño algo para ti.
Unhas lentes moi chulas.
Preparado?
Moi ben.
Ei.
Tranquilo.
Non quero estar aquí.
Tranquilo.
Quero estar coa señora Tinky.
E con mamá.
Anotaches iso?
Nunca vira feridas iguais.
Jasmin debe ter tido unha lagoa total.
Que temos aquí?
Unha cámara de vixilancia.
Parece transmitir o vídeo por wifi.
- Vedes algún roteador? - Aquí aínda non atopamos nada.
Vou buscar fóra, vale?
Hannah sempre chamaba o debuxo "Avó".
Quería que lle falase del.
Do seu xardín coa dacha.
Das hortensias, das xoaniñas e do pastel de fresa.
Mesmo as cheguei a cheirar.
As fresas.
ESTE DEBUXO ESTABA NA LITEIRA DOS NENOS.
POR ISO HANNAH O RECOÑECEU.
- Socorro! - Mórdeo, señora Tinky!
Mórdeo!
Necesitades máis caixas?
Grazas, si. Póusaas aquí.
Mamá deitaravos enseguida.
De novo, por fin!
Son as 20:00. Vamos.
Usa o retrete, Lena.
Non teño ganas.
Si que tes.
De verdade que non.
- Vou por material. - Si, vale.
"A felicidade é unha casualidade favorable,
un afortunado golpe do destino."
Escribe: "A felicidade..."
Como te fai sentir a felicidade?
Vide aquí.
Apertada.
A gusto. E quente.
Aquí hai algo!
O que?
Creo que temos o roteador!
Xenial.
SEN SINAL
Fóra! Saíde! Todos fóra!
- Que? - Saíde! Vamos!
- Hai unha bomba! - Fóra!
Fóra! Bomba!
Afastádevos da casa!
Hannes!
As feridas na cara e gorxa
foron causadas sen dúbida por un anaco de cristal cóncavo.
Profundidade...
ata 17 milímetros.
Lonxitude da fenda inicial:
ata 50 milímetros.
E o grosor do cristal do globo de neve
coincide co ancho dos cortes nestas feridas.
Yun?
Aí temos o globo de neve.
Por detrás falta un anaco grande.
E coincide coa lonxitude dos cortes das feridas.
Mais todas foron despois de morrer.
- Que? - Antes rompéronlle o pescozo.
Basta cun golpe no lugar adecuado con algo contundente. Así.
E se dás no lugar exacto,
separas a base do cranio da columna cervical.
Dislocación atlanto-occipital.
Vale.
E o ADN?
O seu ADN non coincide co dos nenos.
- Se non é o pai, iso significa... - Que hai
un segundo agresor.
E mesmo un terceiro.
Por que tres?
Porque no cotexo de ADN vimos que os nenos teñen a mesma nai,
Lena Beck.
Mais non o mesmo pai.
BASEADA NA NOVELA "LIEBES KIND" DE ROMY HAUSMANN
Subtítulos: Lorena Pereiras