JASMIN GRASS NAG-AAPPLY NA COPYWRITER
Napakagaling mo na.
May karanasan sa advertising psychology, nagtrabaho rin bilang copywriter.
Magaganda ang mga sinulat mo.
Nakakatuwa, malikhain, madamdamin, magaling ang pagkakakuwento.
Naging parte na ako ng maraming campaign, naging Senior Creative na rin.
Nakita ko nga iyon.
Nagtataka lang ako.
Hindi ba mas mababang posisyon ang concept developer?
Mas mababa rin ang sahod?
Puwede mo akong i-promote agad.
Sige.
OMEDIA ADVERTISING AGENCY, INC.
- Uy. - Uy.
- Ang galing no'n. - Talaga? Sa tingin mo?
Tatawagan ka nila bukas.
DEAR CHILD
PATAKARAN
Sabik ka na ba, Lena?
- Hello, Papa. - Uy.
Patapos na ako.
Kumusta ka?
Mabuti.
- Ako na. - Hindi, kaya ko 'to. Kaya ko...
Dapat maging malakas ka, Lena.
Malapit ka na.
- Ms. Grass. - Gandang umaga.
Sinabihan ko na kayong masyadong maikli ang 14 araw.
Manatili muna kayo rito.
Mas maayos na ang pakiramdam ko.
Kung ganoon, mangako kayo na magpapa-therapy pa rin kayo.
Talagang magaling ang kasamahan ko sa Düsseldorf.
Kinakamusta ka ni Eva.
Pati na 'yong kambal. May chickenpox sila. Pupunta sana si Eva.
Nangangamusta rin si Kai.
Sinong Kai?
- Sobrang nag-alala siya nang... - Hay, kawawa naman.
Kung di niya kinakama ang ex niya nang halos isang taon, di ako...
Lahat ng 'to, baka hindi...
Walang kasalanan si Kai.
Si Kai...
walang hiya lang talaga siya.
Hindi ka ba talaga babalik? Sa Freiburg?
Ano'ng gagawin ko do'n?
Ano'ng gagawin mo rito? Wala kang kilala, walang trabaho.
Hindi pa nga naaayos ang apartment mo.
- Doon ka muna sa amin... - Ayos lang ako.
Dati ko pang gustong umalis ng Freiburg.
Mas malaki ang industriya rito. Mas maraming oportunidad.
At may trabaho na ako.
Pag-isipan mo, Jassy.
Sabi sa diyaryo kahapon, may iba pang dinukot. Si Lena Beck.
Si Lena.
Lena ang pangalan niya.
- At ang dalawang bata... - Sabi ko, ayokong pag-usapan.
- Hello. - Uy.
Kapareho ng nasa bahay.
Oo nga.
Nasaan na siya?
Hindi malayo rito.
Hello, Mr. Bühling.
'Yong ibang parte?
May mga baboy-ramo siguro.
Iyon ang sabi ng ranger.
Ipinaalam niya sa atin kasi may napansin siyang sinkhole rito.
Aksidente lang na nakita.
May bakas ng buong grupo nila.
Salamat.
Nalaman natin sa mga insider, na may natagpuang katawan ang mga pulis
na posibleng konektado sa kaso ng pagkidnap kay Jasmin G.
Maaaring mga labi iyon ni Lena Beck,
ang kolehiyalang naglaho na parang bula.
Sa kabila ng paghahanap...
Karin?
Nakita na ba ninyo siya?
Lintik.
Narinig ko sa radyo.
Hihintayin pa namin ang examination.
Sige na. Sa oras na may malaman ako...
ipapaalam ko.
Sabay na tayong kumain? Puwede akong magluto.
Papa, apat na oras ka pang magmamaneho.
Pasensiya na...
Ayos lang.
Sige.
Puno ang ref.
Binuksan ko na ang mga bintana.
Heto.
Para sa pinto ng gusali, tatlo sa pinto ng apartment.
Di raw 'yan mabubuksan ng magnanakaw.
May bagong phone sa lamesa mo.
Salamat.
Ms. Grass?
- Bakit? - Bujevic po, pulis sa Düsseldorf.
Ipapaalam ko lang na nasa malapit lang kami, okay?
Sige.
Jassy, kung gusto mo, dito muna ako nang ilang araw.
Papa, ayos lang ang lahat.
'Wag ka nang mag-alala, okay?
Magiging ayos lang ako.
Ikamusta mo 'ko sa kanila.
Bakit mo ba ginagawa 'to, Lena?
Wala rin namang mangyayari.
Nariyan siya lagi.
Kanina, may natagpuang bangkay ng babae ang mga pulis sa katabing gubat.
Pinaghihinalaang si Lena Beck ang bangkay.
Nawala ang kolehiyala labintatlong taon na ang nakakaraan
pagkatapos ng isang party.
Noong panahong iyon, buong bansa ang ginalugad...
Kakatawag ko lang kay Gerd.
Hindi pa nila alam kung si Lena nga 'yon.
Sa tingin ko, siya 'yon.
Hindi puwede 'to.
Sa balita pa natin nalaman.
Sa balita pa talaga. Nakita na pala 'yong anak natin.
Ay.
Alam na ng media.
Siyempre.
Nakita na si Lena, sa radyo pa nalaman ng mga magulang niya.
- Hindi pa sigurado kung si Lena nga 'yon. - Sino pa ba 'yon?
Heto.
'Yong lalaki sa bahay.
Ganyan siguro ang mukha niya.
Ginawa ng mga kasama natin ang lahat. Di madali kasi sirang-sira ang mukha niya.
Di 'to magagamit laban kay Ms. Grass.
Kung siya nga ang gumawa. Di pa rin siya umaamin.
Nag-blackout.
O baka may kasamahan 'yong lalaki?
Di pa rin ako naniniwala na maraming salarin.
At kahit na meron, bakit nila iiwan 'yong bangkay sa bahay?
Para may salarin na tayo.
Para di na tayo maghanap.
Sirang-sira ang mukha niya
para matagalan tayo sa pagkilala sa kanya.
At gumana.
Di nila dinala si Jonathan na posibleng witness?
Hindi ko maisip kung bakit.
Kasi di nila alam ang gagawin sa bata.
Makakatawag-pansin kung bigla na lang niyang kasama ang bata.
Di ko pa rin maintindihan kung bakit di tumakas si Jonathan.
- 'Wag mo nang sabihin... - Kasi takot rin siya, oo.
Hindi pa nakakalabas si Jonathan.
At si Hannah?
Si Hannah ay si Hannah.
Sa susunod, ako na ang sasagot.
Nagawa ko na 'to dati.
Sige.
Ang galing mo.
Magaling, Hannah.
Sige, Jonathan. Ikaw naman.
Sige na. 'Wag kang matakot.
Mahusay, Hannah.
Sige na.
Sabay tayo.
Halika na!
Hannah, dahan-dahan lang.
Kung di mo susubukan, di ka makakauwi pag sinundo na tayo ni Papa.
Dito ka na lang habambuhay.
Uy.
Ayos lang 'yan, Jonathan. Uy.
Ayos lang 'yan.
Uy, nandito lang ako.
Okay lang 'yan.
Tama ang pagkakaalala ko ng lahat.
Nagawa ko nang tama ang lahat.
Malaki na 'ko.
Ayan.
Gigisingin kita pag hapunan na, ha?
Hannah.
Nurse Ruth!
Hello, mahal ko.
May dala ako sa'yo.
Regalo?
"Arabian Nights."
Salamat.
Nagustuhan mo?
Di ko alam kasi di ko pa nabasa.
Tama nga naman.
Gusto mong lumabas tayo at sabay magbasa?
Tingnan mo.
Isang regalo.
Nagkita na ba kayo ng lolo mo?
Binibisita niya ako araw-araw.
Ngayon lang hindi.
Malapit na niya akong iuwi.
Aba, mabuti 'yan.
Kasama si Jonathan?
Hindi, ako lang.
Ako ang paborito niya.
Sabihin mo nga, Hannah, kanino mo pinakita 'yang libro?
Kay Papa.
Nanunood siya gamit ang camera?
Para masigurado niyang sumusunod kami sa patakaran.
Importante ang mga patakaran.
Kung susunod ka, walang problema.
Kung di ka susunod, paparusahan ka.
Kita tayo ulit, munting Goliath.
Kita tayo, Nurse Ruth.
Si Küppers 'to. Gusto kong makausap si Aida Kurt.
Hindi kay Lena Beck itong bungo.
Sa ibang tao 'to.
Pero...
sinuri ko ang DNA ng mga buhok sa pantali.
Dalawa do'n, kay Lena Beck.
Kay Lena Beck 'yong pantali ng buhok?
Oo. Posible.
Namatay 'yang babae mga 15 buwan na'ng nakakaraan.
Labinlimang buwan?
Limang buwan at kalahati na nang dinukot si Jasmin.
May mga sampung buwang pagitan.
Sino'ng nangalaga sa mga bata at nagkunwaring ina sa oras na 'yon?
Paano kung may ibang mga babae?
Bukod kay Lena, kay Jasmin Grass,
at sa bungo?
Dapat i-check ang database.
Lahat ng nawawalang babae sa loob ng 100 kilometro.
Balingkinitan, mga 1.70 metro kataas.
Di mahalaga ang kulay ng buhok. Basta mahaba. Matingkad ang mata.
Nawala nang huling lima o anim na taon.
Bakit lima o anim na taon?
Nakasama ng mga bata si Lena. Naaalala nila ang mga kuwento niya.
'Yong lolo, hardin, Eiffel Tower. Si Lena lahat 'yon.
Masyado mo nang pinepersonal.
Kung magkasama tayo sa trabaho, dapat mapagkakatiwalaan kita.
Okay?
Heto.
May kaibigan akong pareho ang reseta.
Matinding sakit 'yan.
Nandoon 'yong babae sa bahay.
Kaya ano?
Siguro, pagkatapos ni Lena...
may pumalit.
Nauna kay Ms. Grass.
Kapalit ni Lena.
Ibig sabihin, patay na si Lena.
Di ba?
'Yon ang ibig sabihin.
At ang salarin? Kilala na ba ninyo?
Wala pang nag-match sa DNA ng lalaki.
Ano'ng sabi ni Grass?
Limang buwan siyang naroon. May alam siya!
Ginagamot si Ms. Grass. Malala ang trauma.
Kung pipilitin natin siya, lalala lang.
- Wala na namang ebidensiya! - May ebidensiya...
Dalawang hibla ng buhok sa pantali! Ano nga ba'ng ginagawa n'yo?
Ano sa tingin mo ang ginagawa namin?
Bumuo kami ng special task force 14 na araw na ang nakakaraan.
Hulaan mo ano'ng tawag.
Binibilisan na ng forensics department.
Buong bansa ang hinihingan ng impormasyon ng mga nawawalang lalaki.
Pinaghahanap sa mga talyer at tambakan sa North Rhine-Westphalia
ang nakabanggang kotse.
Limampu't tatlo na ang tinanong namin kung sino'ng nakakapasok sa base-militar.
German armed forces, empleyado ng NATO, pati Technical Director ng Aachen. Wala.
'Yong security firm ang nagbabantay sa buong lugar,
walang ni isa sa 36 na guwardiya nila ang may napansin sa loob ng 13 taon.
Sapat na ba 'yon?
Heto.
May dala akong mga litrato.
'Yan ang lalaki sa bahay.
Posibleng ganyan ang mukha niya.
D'yan, pinabata siya nang 13 taon.
Iba't ibang estilo ng buhok, bigote.
Nakita mo na ba siya?
Isa ba sa mga kaibigan ni Lena?
Hindi.
Gusto mong paalisin ko ang press sa harap ng bahay n'yo?
Mas mabilis silang aalis kung di ka nila makikita.
Karin...
Akala ko talaga, nakita na siya.
Lena.
Lena, buksan mo ang mga mata mo.
Alam kong gising ka.
Gutom ako.
Alam ko.
Kailan babalik si papa?
Babalik rin siya agad.
- Nakalimutan na niya tayo! - Mali ka!
- Di mo alam 'yon! - 'Wag kayong mag-away.
Tingnan n'yo 'to.
Hahatiin natin, ha?
E ikaw, Mama?
Busog pa ako.
- Nag-impake na ba kayo? - Babiyahe ba tayo?
Ay, oo! Sasakay ng eroplano!
Lahat kayo, pakisuot ng inyong seatbelt.
Pakisuot ng inyong mga seatbelt.
Sa ngalan ni Kapitan Goliath,
mainit ko kayong binabati sa biyahe natin pa-Paradise Islands.
Cleared nang magtake-off.
Palipad na tayo at nakadiin ang katawan natin sa leather na upuan.
Pataas nang pataas ang lipad natin.
Umabot na sa 20,000 feet ang taas natin, at biglang...
lumutang na tayo.
Lumilipad na 'ko!
Nakikita ko ang araw.
Matingkad na bughaw ang langit.
At ang mga ulap, nagliliwanag na light pink.
Sa malayo, nakikita na ng piloto
ang isang isla
sa gitna ng walang-hanggang dagat.
Ang Paradise Island.
May malalaking palm trees.
Ganoon nga.
- Hindi ako nakatulog sa pag-iisip. - Hindi ko pa siya nakita dati.
Balik-opisina ka na ba sa Lunes?
Nag-leave ako.
Ano?
Naintindihan nila. Si Stefan muna sa mga kliyente sa mga darating na linggo.
Maganda ang epekto sa 'yo ng trabaho.
Ano'ng plano mo ngayong araw?
Pipinturahan ang dollhouse, tapos bibisita kay Hannah. Sasama ka?
Magiging masaya siya kung bibisita ang lola niya.
Sumama ka na.
Dapat magkakilala kayo bago siya pumunta rito.
Pumunta rito?
Mga dalawa o tatlong araw, para masanay siya...
Ayoko.
Anak siya ni Lena.
'Yon nga mismo.
Araw-araw niyang ipapaalala sa atin ang nangyari kay Lena.
Di ko kailangan ng magpapalala.
Hindi to gagana, Matthias.
Hindi ko kaya.
Hindi ko siya kayang makita.
Gugustuhin ni Lena 'to.
'Wag mo nang ipakita ang mga kamay mo. May tiwala ako. Kung madumi, ayos lang.
Hello, Hannah.
Nakita n'yo na po ba si Miss Tinky?
Hindi pa.
Hello, Jonathan.
Natatandaan mo pa ba ako?
Si Aida 'to.
Hi.
Hannah.
Ang taong 'to...
siya ba ang papa mo?
Oo.
At ang lalaking 'to?
Kaibigan ba siya ng papa mo?
Si Papa rin 'yan.
At ito?
Si Papa.
Marami kang papa?
Si papa ay si papa.
'Yong babaeng naaksidente, Jasmin ang tunay na pangalan niya.
- Maganda ang pangalan niya, di ba? - Mas gusto ko ang Lena.
Sige.
May panahon bang nag-iisa ka lang?
Na walang mama?
Oo.
Gaano katagal?
Walong almusal.
Tapos bumalik ulit si mama.
Pag naiisip ko si mama, alam kong mahal ko siya.
Kasi nakakaramdam ako ng init.
Ang pagmamahal, parang kaligayahan.
Isang damdaming mainit.
At pag naaalala ko si Nurse Ruth,
ganoon din.
Ms. Küppers?
Ms. Grass?
Sino 'yan?
Ako 'to.
Si Hardert, kapitbahay mo.
Mag-iiwan ako ng groceries sa pinto, ha?
Salamat.
Magkano ba ang babayaran?
Wala.
Nag-iwan na ng envelope ang tatay mo sa mailbox,
may listahan ng bibilhin at pera.
Pagaling ka agad.
Kung sisigaw ka, papatayin kita.
Kung di mo ako susundin, papatayin kita.
Kung di ka tamang mag-isip, papatayin kita. 'Yon ang mga patakaran!
Ang UV rays ay electromagnetic waves na lagpas ang wavelength
sa violet na bahagi ng nakikitang spectrum ng liwanag.
Napakagaling.
At huli, ang mga tenga. Puwede?
Sabihin mo nga, Hannah,
'yong mama mo,
lagi siyang nagkukuwento.
- Hindi ba? - Opo.
Nagkuwento ba siya sa 'yo tungkol sa 'kin? Kay Lolo Matthias?
At ano raw?
Sinabi niyang ang papa niya ang the best na lolo.
At si Lola ang the best na lola.
At sa magandang bahay sila nakatira.
May hardin.
At may swing.
At sobrang daming libro.
Mukhang naaksidente.
Nalaglag sa hagdan habang nagpapalit ng ilaw.
Pero?
Tumawag siya sa istasyon kahapon.
At sabi ng kasamahan natin, sobrang kabado raw siya.
At walang nagtanong kung ba't siya tumawag?
Kakausapin niya sana ako.
Di ko siya matawagan.
- Kaya pumunta ako rito. - Okay.
Ms. Hardert?
- Hello? - Ms. Grass, pasensiya na sa istorbo.
Si Bühling 'to.
Mag-usap tayo sandali.
Sandali lang 'to, pangako.
Hello.
Puwede bang pumasok?
Kumusta ka na?
- Ayos lang ba ang lagay mo? - Ayos lang.
Ayos lang ako.
Mabuti naman.
Mas bagay sa 'yo 'yan.
Sumunod ka sa mga patakaran, Lena.
Binilhan ako ng kapitbahay.
Sinabi kong araw-araw kitang kukumustahin.
- Akala ko, tatawag ka lang. - May bagong cellphone ka na?
Ibibigay ko ang number ko.
'Yong lalaki, siya lang ba 'yon?
Walang ibang lalaki?
Sinabi ko na, isa lang.
Nakuwento ba niya ang mga kaibigan niya? Mga kasamahan?
Hindi.
Kahit ilang beses ka pa magtanong.
- E, ibang mga babae? - Ano?
Nakapagkuwento ba siya o ang mga bata tungkol sa ibang babae?
Si Lena lang.
Nga pala, na reconstruct namin ang mukha.
Ang kaya lang namin, siyempre.
Nakikilala mo ba siya?
Tandaan mo, Lena.
Alam mo ang nangyari.
Tigil!
Uy!
Naririnig mo ba ako?
Diyos ko. Tatawag ako ng ambulansiya. Ha?
Tatawag ako ng ambulansiya, ha?
Ms. Grass?
'Wag kang matakot. Hindi ka iimbestigahan ng prosecutor's office.
Ngayon, iniisip nilang dinepensahan mo ang sarili mo.
Pero...
kilala mo ba siya?
Alam mo na ang gagawin.
Ms. Grass?
Sabihin mo sa kanya, Lena!
So.
Kilala ko siya.
Magaling.
Sige.
Ang mga ganitong bagay,
ang pagharap sa mga ganito,
ang pagproseso,
kailangan ng panahon.
Naiintindihan mo na ba, Lena?
Tayo lang dapat.
Pamilya tayo.
May sobrang matutuwa nito.
- Ibabalot ko ba na parang regalo? - Hindi na. Salamat.
BASE SA NOBELANG "LIEBES KIND" NI ROMY HAUSMANN
Tagapagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso