SOLICITUDE DE TRABALLO COMO COPYWRITER
Non lle ten ido nada mal.
Vén da área da psicoloxía da publicidade, e traballou como copywriter.
Os textos son moi bos.
Enxeñosos, creativos, emocionais, cunha narrativa forte.
Traballei en varias campañas,
tamén como Senior Creative.
Xa vin.
Por iso me pregunto
se un posto como creadora de concepto non lle quedará curto.
- Tamén en canto a salario. - Ascéndame pronto.
Vale.
OMEDIA - AXENCIA DE PUBLICIDADE S. L.
- Ola. - Ola.
- Foiche moi ben. - Si? Ti cres?
Mañá chámante.
REGRAS
Estás contenta, Lena?
- Ola, papá. - Ola.
Xa case estou.
Como estás hoxe?
Ben.
- Déixame a min. - Podo facelo. Podo...
Agora tes que ser forte, Lena.
Xa case está.
- Sra. Grass. - Bo día.
Sabe que me parece prematuro darlle a alta tras 14 días.
Debería quedar máis tempo.
Xa estou moito mellor, en serio.
Pois prométame que acudirá ás súas sesións de terapia.
A miña compañeira en Düsseldorf é moi boa.
Saúdos de Eva.
E dos xemelgos. Teñen a varicela. Se non, Eva tamén tería vido.
E saúdos de Kai.
Que Kai?
- Estaba fóra de si cando oíu... - Vaia, pobriño.
Se non se estivese a deitar coa ex case un ano, eu non estaría...
Nada disto tería...
Non é culpa de Kai.
Kai só é...
un cabrón.
Seguro que non queres volver? A Friburgo?
Que vou facer alí?
Que vas facer aquí? Non coñeces a ninguén e non tes traballo.
Nin sequera tes o piso debidamente amoblado.
- Queda connosco... - Tranquilo, papá.
Sempre quixen marchar de Friburgo.
Aquí teño máis oportunidades no sector.
E xa atopara un traballo.
Pénsao, Jassy.
No periódico puña que houbo outra muller en catividade. Lina Beck.
Lena.
Chámase Lena.
- E os dous nenos... - Dixen que non quero falar diso.
- Bo día. - Ola.
Coma o que había na casa.
Si.
Onde a atoparon?
Preto de aquí.
Ola, señor Bühling.
E o resto?
Probablemente xabarís.
Iso dixo o gardamontes.
Informounos porque viu que había unha focha aquí.
Foi un achado casual.
Hai pegadas dunha manda enteira.
Grazas.
Segundo fontes internas, a policía atopou un cadáver
que probablemente estea relacionado co caso de secuestro de Jasmin G.
Poderían ser os restos de Lena Beck.
A universitaria desapareceu hai 13 anos sen deixar rastro.
Buscárona a nivel nacional...
Karin?
Atopástela?
Merda.
Oíno pola radio.
Hai que esperar os análises. Eu...
Así que saiba algo...
infórmovos.
Comemos xuntos? Podía cociñar algo.
Papá, tes unha viaxe de cinco horas por diante.
Sinto o de antes.
Non te preocupes.
Vale.
A neveira está chea.
Ventilei o piso.
Toma.
A da porta do edificio, e tres para a porta do piso.
O cerralleiro dixo que a cerradura é antirroubo.
E deixeiche un móbil novo na mesa.
Grazas.
Sra. Grass?
- Si. - Bujevic, da policía de Düsseldorf.
Quería dicirlle que estaremos preto por agora, vale?
Vale.
En serio, se queres quedo un par de días.
Papá, estou ben.
Non te preocupes, vale?
Estarei ben.
Saúda a todos da miña parte.
Para que fas iso, Lena?
Non vale a pena.
Sempre está contigo.
Hoxe a policía atopou o corpo dunha muller nun bosque adxacente.
É probable que se trate de Lena Beck.
A universitaria desapareceu hai 13 anos na zona de Düsseldorf tras unha festa.
Daquela, o caso desencadeou unha busca a nivel nacional...
Acabo de falar con Gerd.
Aínda non saben se é realmente Lena.
Creo que é ela.
Isto vai lonxe de máis.
Sabemos polas noticias,
polas noticias, que atoparon a nosa filla!
A prensa sábeo.
Por suposto.
Atopámola, e os pais óeno pola radio.
- Aínda non sabemos se é Lena. - Quen ía ser se non?
Toma.
O home da casa.
Como sería máis ou menos.
Fixeron o que puideron. Non foi doado no estado no que estaba.
Non llo podo reprochar á Sra. Grass.
Se foi a Sra. Grass.
Ata agora, négao.
Unha lagoa.
Ou talvez fose o cómplice do morto.
Non creo que haxa varios agresores.
E mesmo se os houbese, por que ían deixar o corpo na casa?
Para darnos un culpable
e que deixásemos de buscar.
Por iso o deixaron así,
para que nos leve moito tempo saber quen é.
E funciona.
E deixan a Jonathan, unha posible testemuña?
Non ten lóxica.
Non sabían que facer co rapaz.
SALLI - ACEPTAR CHAMADA
Chamaría a atención que de repente tivese un rapaz con el.
Aínda non entendo por que non fuxiu tamén Jonathan.
- E non volvas dicir... - Porque é moi medorento.
Jonathan nunca estivera fóra.
E Hannah?
Hannah é Hannah.
A próxima vez, eu collería.
Dígoo por experiencia.
Deica logo.
Falo moi ben.
Ben feito, Hannah.
Vale, Jonathan, tócache.
Veña, non teñas medo.
Moi ben, Hannah.
Veña, farémolo xuntos.
Vamos!
Hannah, devagar.
Se non te esforzas, non poderás volver a casa cando papá veña por nós.
Quedarás aquí para sempre.
Vale. Veña.
Tranquilo, Jonathan.
Tranquilo.
Estou aquí.
Tranquilo.
Fíxeno todo ben.
Memoriceino todo ben.
Xa son unha moza.
Ben.
Espertareite para a cea, vale?
Hannah.
Enfermeira Ruth!
Ola, rula.
Tróuxenche algo.
Un agasallo?
AS MIL E UNHA NOITES
"As mil e unha noites."
Grazas.
Gústache?
Non o saberei ata que o lea.
Iso é certo.
Imos fóra e lemos un pouco xuntas?
Mira.
Un agasallo.
Xa te visitou teu avó?
Venme visitar cada día.
Menos hoxe.
E levarame pronto a casa.
Que ben.
A Jonathan tamén?
Non, só a min.
Son a súa favorita.
Dime, Hannah, a quen lle mostrabas o libro antes?
A papá.
El mira pola cámara?
Así asegúrase de que seguimos as regras.
Son importantes.
Se as obedeces, non hai problema.
Se non, recibes un castigo.
Abur, pequena Goliath.
Abur, enfermeira Ruth.
Son a Sra. Küppers. Quería falar con Aida Kurt.
Non é de Lena Beck.
Pertence a outra muller.
Con todo,
comprobei o ADN do pelo na goma.
Dous deles eran de Lena Beck.
A goma do pelo pertencera a Lena?
Probablemente.
A muller morreu hai uns 15 meses.
Hai 15 meses?
Secuestraron a Jasmin hai cinco e medio.
Entón faltan uns dez meses.
Quen coidou dos nenos e fixo de mamá durante ese tempo?
E se hai outras mulleres?
Ademais de Lena, Jasmin Grass
e o cranio?
Buscaremos na base de datos
as máis novas desaparecidas nun radio de 100 km.
Delgadas e de ao menos 1,70 m.
A cor do pelo é igual, mais de pelo longo.
- Ollos claros. - Desaparecidas nos últimos seis anos.
Por que seis anos?
Os nenos viviron tempo abondo con Lena para recordar as súas historias.
O avó, o xardín, a Torre Eiffel, todo iso é de Lena.
Es moi achegado á familia.
Se imos traballar xuntos, debo saber que podo confiar en ti.
Vale?
Toma.
A unha amiga receitáronllas durante un tempo.
É unha doenza fodida.
A muller tamén estivo na casa,
ou que significa iso?
Probablemente despois de Lena, como...
Como substituta.
Antes da Sra. Grass.
Como substituta de Lena.
Entón está morta.
Non si?
Iso é o que significa.
E o agresor? Xa sabedes ao menos quen foi?
Aínda non hai coincidencias co ADN do home morto.
E que di Grass?
Viviu con el cinco meses. Saberá algo!
Está en tratamento. Quedou moi traumatizada.
Forzala agora sería contraproducente.
- De novo, non tedes nada! - Temos probas...
Tedes dous guechos nunha goma! Que estades a facer?
Que cres que temos estado a facer?
Formamos un novo comité especial hai 14 días.
Sabes como se chama?
Os forenses están a traballar a toda máquina.
Estanse a investigar desaparecidos en todo o país.
Estamos a revisar talleres e chatarrerías en busca do coche do accidente.
Interrogamos 53 persoas
que en teoría tiñan acceso ao recinto militar.
O exército, persoal da OTAN,
mesmo o director técnico de Aquisgrán, e nada.
Na empresa encargada da seguridade do perímetro do lugar,
ningún dos 36 gardas que traballaron alí os últimos 13 anos viu algo.
Chégache?
Mira.
Trouxen fotos.
Do morto que había na casa.
Tería este aspecto máis ou menos.
E este, con 13 anos menos.
Diferentes peiteados, barbas.
Víchelo algunha vez?
Entre os amigos de Lena?
Non.
Queres que faga algo cos xornalistas fronte á casa.
Canto menos te ven, antes marchan.
Karin, cría...
Cría que a atoparamos.
Lena.
Lena, abre os ollos.
Sei que estás esperta.
Teño fame.
Seino.
Cando volve papá?
Seguro que chega pronto.
- Esqueceuse de nós! - Non!
- E ti como o sabes? - Non discutades.
Mirade que teño.
Compartirémola, vale?
E ti, mamá?
Estou chea.
- Xa fixestes as maletas? - Imos de viaxe?
Si! En avión!
Por favor, abrochade os cintos.
En nome do capitán Goliath,
quero darlles a benvida ao noso voo con destino a Illa Paraíso.
Permiso para despegar.
Despegamos e afundimos nos nosos asentos de pel.
Voamos cada vez máis alto.
Alcanzamos os 6000 metros e, de repente...
flotamos.
Estou voando.
Vexo o sol.
O ceo é azul claro.
As nubes, de cor rosa brillante.
Ao lonxe, o piloto xa pode divisar
unha illa
no mar infinito.
Illa Paraíso.
Con palmeiras xigantes.
Exacto.
- Estiven a pensar toda a noite. - Eu tampouco o vin nunca.
Vas volver á oficina o luns?
Vou tomar un descanso.
Que?
Entendérono. Stefan farase cargo dos meus clientes por agora.
O traballo faiche ben. Sábelo.
Que plans tes hoxe?
Pintar a casa de bonecas e visitar a Hannah. Vés?
Alegraríase de ver tamén a súa avoa.
Veña, ven.
Tela que coñecer antes de que veña aquí.
Aquí?
Primeiro uns días,
- para que se afaga a nós. - Non podo.
É a filla de Lena.
Si, por iso.
Recordaranos cada día o que lle pasou a Lena.
Iso non mo teñen que recordar.
Non funcionará.
Non podo.
Non soporto vela.
É o que querería Lena.
Non as necesito ver. Confío en ti.
E se están sucias, é igual.
Ola, Hannah.
Atopastes a Sra. Tinky?
Desgraciadamente, non.
Ola, Jonathan.
Lémbraste de min?
Son Aida.
Ola.
Hannah.
Este home...
é teu pai?
É.
E este home?
É un amigo de papá?
Tamén é papá.
E el?
Papá.
Entón tes moitos, non si?
Papá é papá.
A muller que tivo o accidente chámase Jasmin.
- Un nome bonito, verdade? - Prefiro Lena.
Xa vexo.
Estivestes sós unha temporada?
Sen unha nai?
Si?
E canto tempo?
Oito almorzos.
Despois volveu.
Cando penso en mamá, sei que a quero.
Porque sinto calor.
O amor é algo parecido á felicidade.
Un sentimento cálido.
E cando penso na enfermeira Ruth,
tamén sinto calor.
Sra. Küppers?
Sra. Grass?
Quen é?
Son eu, a Sra. Hardert, a veciña do lado.
Déixolle a compra diante da porta, vale?
Grazas.
Canto lle debo?
Nada. Seu pai deixoume un sobre na caixa do correo
cunha lista da compra e cartos.
Que se mellore.
Se berras, mátote.
Se non fas o que diga, mátote.
Se tes malos pensamentos, mátote. Esas son as regras, Lena.
Os raios UV son ondas electromagnéticas
cunha lonxitude máis alá do límite violeta do espectro visual.
Moi ben.
E agora as orellas. Podo?
Dime, Hannah,
túa nai
sempre che contaba moitas historias.
- Non si? - Si.
Falouche algunha vez tamén de min? Do avó Matthias?
E que dixo?
Dixo que seu pai é o mellor avó que hai.
E a avoa, a mellor avoa.
E que os dous viven nunha casa fermosa.
Con xardín
e cun bambán.
E que hai moitos libros alí.
Parece un accidente doméstico.
Ía cambiar unha lámpada e caeu.
Mais?
Onte chamou á xefatura.
O compañeiro dixo que soaba preocupada.
E ninguén lle preguntou por que chamaba?
Quería falar comigo.
Non a localicei.
- Por iso vin aquí. - Vale.
Sra. Hardert?
Quen é?
Sra. Grass, sinto molestala. Son Bühling.
Teño que falar con vostede.
Serei breve, prométoo.
Ola.
Podo pasar?
Como está?
Como o leva?
Ben.
Estou ben.
Alégrome.
Quédalle moito mellor.
Respecta as regras, Lena.
Unha veciña fíxome a compra.
Díxenlle que querería saber de vostede cada día.
- Cría que o faría por teléfono. - Xa ten móbil?
Podo darlle o número.
O home era sempre o mesmo?
E non había outros homes?
Xa lle dixen que sempre era o mesmo.
Algunha vez falou de amigos? De cómplices?
Non. Dá igual cantas veces mo pregunte.
- E doutras mulleres? - Que?
Algunha vez falaron os nenos ou el doutras mulleres?
Só houbo Lena.
Xa. Mire, teño aquí
unha reconstrución facial. En fin...
na medida do posible.
Recoñéceo.
Acórdate, Lena.
Sabes que pasou.
Pare!
Ei!
Pode oírme?
Meu Deus. Chamarei unha ambulancia, vale?
Chamarei unha ambulancia.
Sra. Grass?
Non se preocupe.
A fiscalía non a investigará.
Considérano un caso claro de autodefensa.
Mais...
recoñéceo?
Sabes que tes que facer.
Sra. Grass?
Dillo, Lena!
Si.
Recoñézoo.
Ben feito.
Vale.
Estas cousas...
superalas,
procesalas,
leva tempo.
Por fin o entendiches, Lena?
Só quedamos nós.
Somos unha familia.
Alguén vaise alegrar moito.
Envólvollos para regalo?
Non cómpre. Grazas.
BASEADA NA NOVELA "LIEBES KIND" DE ROMY HAUSMANN
Subtítulos: Lorena Pereiras