Ola, Lena.
PARA LENA
Axúdame.
- Tróuxenlle un. Tome. - Grazas.
Nós...
Facemos ben o noso traballo, sabe? Ou sexa...
Si. Todo ben. Estou aquí por outra cousa.
Que cousa?
Non podo falar diso.
Grazas.
Non te levantes, oíches? Como falamos.
Sr. Beck!
Sr. Beck! Agarde!
Sr. Beck!
Sr. Beck, só un momento!
- Non teñas medo, Hannah. - Sr. Beck!
Liscade!
Fóra de aquí!
Karin,
esta é Hannah.
Hannah, esta é túa avoa.
Iamos ir a casa, avó.
Estamos...
Estamos en casa.
Esta non é a miña casa.
Quen é esa? É a túa gata?
Chameite. Por que non colliches?
Despois, por favor.
Ven, Hannah.
Mostrareiche o teu cuarto.
Dime. Por que estás ti aquí?
Eu, porque meus pais se están a divorciar
e miña nai púxose coma unha tola comigo.
E ti?
Non podo falar contigo.
- Que? - Non podo falar contigo.
Quen o di? Túa irmá?
Meu pai. Prometinlle que non falaría con ninguén.
Dixo que viría por min cando estivese lista a nova casa.
Jonathan, déixao durmir, oíches?
Non o molestes nin vaias fisgar, entendido?
Teño moito que facer, así que non te podo levar comigo.
Mais estareite observando.
E coidarei de ti.
Sábelo, non si?
Un, dous,
tres, catro,
cinco, seis,
sete, oito,
nove, dez,
once, doce...
Iso pinteino eu.
Seino.
Papá, mamá, Jonathan, eu e a Señora Tinky.
E mamá...?
Esa é Lena?
É.
A Lena de verdade que te deu a luz?
Papá di que iso non importa.
Non importa?
Non se trata de se nos deu a luz.
O importante é que se porte ben, siga as regras e nos queira.
A mamá do debuxo ten un bebé no colo.
É Sara.
Nosa irmá.
Non a tivemos moito tempo.
- Matthias, ven, por favor. - Un momento.
Agora.
Non podes facer como se nada e xogar á familia feliz.
Somos a súa familia.
- Hannah é a nosa neta! - Si!
E estala a expor a toda esa loucura de aí fóra.
Tráela aquí...
Porque nos necesita.
Necesita normalidade.
Normalidade?
Nin sequera sabe o que é!
Necesita axuda profesional.
Vouna levar ás súas sesións de terapia!
Onde vas?
Necesito tempo para min.
Diga?
A omoplata pertence a unha coidadora doméstica de Croacia.
Vale.
E o cotexo de ADN do empregado da empresa de seguridade
deu negativo.
Xa o supoñía.
Se non, non tería aceptado facer a proba.
Mais en realidade chamaba
porque temos unha pista da policía de Maastricht.
O holandés Jasper Neeskens leva desaparecido desde o accidente.
Conducía un Volvo V70 prateado
e parécese moito ao noso retrato robot.
Pode ser un posible cómplice?
Non. Volveu de Suráfrica coa súa muller e os seus tres fillos
hai só catro meses.
Traballou alí máis de dez anos como enxeñeiro.
Iso é todo o que tes que dicir?
Tes que falar con Jasmin Grass. Identificou o home equivocado.
Si, ireina ver agora.
Se o morto non tivo nada que ver con isto...
Por que ía mentir Jasmin Grass?
Preguntareillo.
HOSPITAL UNIVERSITARIO DE AQUISGRÁN
Jasmin Grass.
A meu pai deulle por me vir ver,
e quería pospoñer a sesión de hoxe para a próxima semana.
Non. Ese día teño unha cita coa miña xinecóloga.
Polo embarazo.
Si. Grazas.
Pois volvo chamar entón.
Adeus.
Jonathan?
Tes visita.
Túa avoa quérete coñecer.
Dóelle a barriga. Demasiadas larpeiradas, supoño.
Deixo a porta entreaberta. Chámeme se necesita algo.
Ola.
Moi ben.
Ben feito.
Estás mellor?
Mamá? Podemos retomar a clase de inglés?
Está ben.
Veña, volvemos á aula.
Vamos.
Abride os cadernos.
- Vale. - Papá!
Moi ben, volos dous.
Grazas, papá.
Sabes que non se chora diante dos nenos.
Recibirás o teu castigo.
Mais antes, un test de embarazo.
Hannah, Jonathan, vamos!
AIDA - MÓBIL
Hannah?
Que fas aquí?
Tiráronme pedras á xanela.
E por que abriches as persianas?
Abriron soas.
Queres leite quente con mel?
Axuda cando non podes durmir.
Non, grazas.
Memoriceino todo ben.
Fíxeno todo ben.
Xa son unha moza.
Sr. Beck!
- Un momento! - Sr. Beck!
Só un momento!
Hannah?
Aí está mamá.
E aí é onde imos.
O noso fogar.
Si. Ese será o noso novo fogar.
E todo volverá ser como antes.
Papá? Onde está mamá?
Aí está.
Queres deitarte un pouco antes de a ir recoller?
É hora, Lena.
Sae polo portal. Agardarei ao cabo da rúa.
- Diga? - Gerd?
- Hannah desapareceu. - Que?
Rexistrei a casa. Pola noite estaba aquí.
A porta estaba aberta.
A gata de peluche e o seu libro tampouco están.
- Tes que facer... - Matthias, cálmate, vale?
A prensa fóra tería visto algo se Hannah...
Debe ter marchado no medio da noite...
Enviarei alguén, oíches?
Si.
Presentarei cargos se non mantén a distancia.
Dixéronnos que...
- Como o souberon? - Por unha mensaxe.
- De quen? - Anónima.
Ola! Atrás!
- Diga? - Aida?
- Dime. - Chama os Beck.
E á miña comisaría. Que vaian alí inmediatamente.
- E que vaian os forenses. - Que pasou?
Hannah desapareceu. Probablemente a noite pasada.
E ti onde estás? Intentei chama...
Estou...
Merda!
- Gerd? - Explícocho despois.
Mais pescuda se o xefe da empresa de seguridade...
- Rogner and Son. - Si.
Se ten algunha conexión cos Beck.
De acordo.
Así, papá?
Non é necesario.
Como estás, Lena?
Ben.
Estás embarazada?
Que alegría.
Onde imos?
Ao noso novo fogar, mamá.
AS MIL E UNHA NOITES
Papá?
Que foi, rula?
Non podemos levar a enfermeira Ruth connosco?
Como avoa?
Todos os nenos teñen avoa e avó.
Si, mais non sempre viven coa familia.
Ti tamén viviches coa túa avoa e co teu avó.
Mais eran como meus pais.
E os teus pais biolóxicos?
Que hai deles?
Por favor, papá. Podemos levar a enfermeira Ruth de avoa?
Hannah, iso é imposible, mais podes pedir outra cousa, vale?
O que sexa?
O que sexa.
Prometido.
Pois quero ir á praia antes de ir a casa.
Ao faro que parece un bastón de caramelo.
Onde é iso?
O avó dixo que está en Egmond.
Beck...
Non hai ningún cliente con ese apelido.
Asesor fiscal, Meerbusch, preto de Düsseldorf. Talvez hai 13 anos.
Entón igual foi antes de que a empresa se mudase aquí.
Terei que buscar no despacho do xefe.
Ata chegar eu, non tiñan nada dixitalizado.
SR. LARS ROGNER
Ese é Rogner sénior?
É.
Lars Rogner parécese moito a seu pai.
Ese é o avó.
E este?
Rogner sénior tamén.
Coa muller e a filla. E o pequeno Lars.
Esa é a nai de Lars Rogner?
É. Un día fuxiu.
Aínda era moi nova.
E que foi do pai?
Non hai ningún pai.
Aquí está.
Beck, despacho e residencia privada.
Ambos foron equipados cun sistema de alarma en 2002.
A última visita a domicilio foi hai 13 anos.
Foi unha falsa alarma. Achegouse alguén e reiniciou o sistema.
Merda.
Merda!
O prefixo de Mönchengladbach
- e tres veces o 27. - Vale!
- Xa cho apagan. - Grazas!
- De nada, Leniña. - E perdoade outra vez.
Saúda a mamá, vale?
Feliz día de aniversario.
Para unha finde que coido do can e pasa isto.
- Mire para outro lado, por favor. - Vale.
Abracadabra.
Moitas grazas!
Síntoo moito.
Merecemos un xeado.
- Vale. - Ben.
Por que eu?
Por que me deixaches vivir?
Por que ata enviaches a Hannah?
É simple, mamá. Porque llo pedín eu.
Rompeu.
O meu tesouro rompeu!
Dáme iso. É perigoso.
Jonathan, ti quedas aquí e ordenas.
E limpa a alfombra.
Eu irei buscar a mamá.
Cando papá esperte, dillo. Entendido?
Ei, está ben?
Pode oírme.
Chamarei unha ambulancia.
Chamarei unha ambulancia, vale?
Mamá?
Papá!
Hannah!
Que fas? Puideches morrer! Non podes fuxir así sen máis!
Quería seguir a mamá.
O tipo ese atropelouna.
Mais xa o castiguei.
Que?
Necesitamos unha ambulancia para mamá.
Hannah, iso...
- É imposible. - Por favor.
Quero quedar con esta.
Conta historias moito mellor ca as outras nais.
Faino coma a primeira nai.
Esta vez, ten que vir unha ambulancia.
Estás chorando, miña rula.
Toma, papá.
Podes defenderte con isto cando esperte.
Espera a que volva.
Memorizáchelo todo?
O home foi amable e coidou de mamá.
Desapareceu antes de chegar a ambulancia.
O accidente non foi culpa súa.
Moi ben. Pronto seremos de novo unha familia feliz.
Volverei por todos vós cando Lena mellore.
Toma.
Cando vexas luces azuis, corre cara a estrada.
Como falamos.
Sei que o farás todo ben. Xa es unha moza.
Pedinllo eu.
E papá fixo todo o que eu quería.
Porque son a súa favorita.
NÚMERO DESCOÑECIDO
Diga?
Son Teske. Non hai sinais de entrada forzada.
Nin pegadas de ningún tipo.
- Imos recoller xa. - Perdoe, permíteme?
Gerd, que vai pasar agora?
Están a facer todo o que poden.
Hannah está por aí soa. Non ten nin idea deste mundo.
- Se lle pasa algo... - Matthias.
Levareicha de volta. Prometido.
- Sabes onde está? - Non podo...
- Pola A73 ao saír de Nijmegen... - Merda.
Pechen a porta ao saír.
Teño que...
Quen é ese?
Papá, mais de vello.
Falo moi ben, Jonathan.
E a quen ves aquí?
A papá outra vez.
Mais menos vello.
E a mamá.
Mais diferente.
Podo preguntarche outra cousa?
Por que quedaches na casa?
A porta estaba aberta.
Porque Hannah marchou e díxome que quedase.
Síntoo.
Non fixeches nada mal.
Ven aquí.
Son as 12:00.
- Estamos chegando. - Teño que ir ao baño.
Vamos.
Jonathan identificouno. É Lars Rogner.
No seu despacho, hai unha foto da nai. É cuspida a Lena Beck.
- Vale. - A saia, a blusa, todo.
Ninguén da empresa sabe onde está.
Mais herdou unha casa de seu avó preto de Mönchengladbach.
Estou indo para alí.
Merda.
Xírate, por favor.
Por favor.
Merda!
Ei!
Lena, esperta.
Non estou embarazada.
Non son Lena!
Son Jasmin.
Onde está Lena?
Onde a enterraches?
En casa.
No xardín.
Entón?
Gústache o mar?
Como o describirías?
É bonito.
E frío.
Mais aínda así, como a felicidade.
Si.
Chámome Matthias Beck.
Xa coñecedes a miña muller, Karin.
Hai 13 anos, a nosa filla Lena desapareceu.
Era unha persoa divertida.
Ola, Hannah.
Era curiosa...
- Ola, Benedikt. - ...intelixente...
e amable.
Unha boa contacontos.
Durante todo este tempo, non sabiamos que lle pasara.
Agora por fin a atopamos.
Enterrámola.
Está connosco.
BASEADA NA NOVELA "LIEBES KIND" DE ROMY HAUSMANN
Subtítulos: Lorena Pereiras