ORYGINALNA PRACA RYOKO KUI
Wszystko zaczęło się w małej wiosce.
Pewnego dnia ziemia się zatrzęsła, a z rozpadliny pod cmentarzem
wyłonił się mężczyzna.
Twierdził, że jest królem niegdyś bogatego królestwa.
Mówił, że ta kiedyś wspaniała kraina
jest nadal uwięziona głęboko pod ziemią
za sprawą szalonego maga.
Jeśli ktoś zdoła pokonać maga,
król ofiaruje mu wszystko, co posiada.
Po wygłoszeniu tych słów obrócił się w proch i zniknął.
DELICIOUS IN DUNGEON
Tak trzymać.
Po smoku niewiele nam zostało.
Do boju!
Jesteśmy gotowi.
Nic nas nie powstrzyma.
To nieprawda.
Jesteśmy głodni.
Ruchy ludzi są chaotyczne.
Przez błąd na mapie zmarnowaliśmy cały dzień.
Wpadliśmy w pułapkę i straciliśmy prowiant na trzy dni.
To kłopotliwe, ale po pokonaniu smoka powinniśmy się na chwilę wycofać.
Laios!
Co się stało, Falin?
Ktoś rzucił na ciebie zaklęcie zamętu?
Co…
Co jest?
To jakiś żart.
Wszyscy nie żyjemy? Jesteśmy głęboko w lochu.
Uciekaj.
Laios.
Obudziłeś się.
Wygląda na to, że zaklęcie wydostało nas z lochu,
ale nie możemy znaleźć Falin.
Została zjedzona.
Co?
Jej magia nie zadziałała z żołądka smoka.
Niemożliwe.
Pewnie nadal jest w lochu.
Chodźmy ją uratować.
Zaczekaj.
Wygląda na to, że prawie wszystko zostało w lochu.
Zostaliśmy z niczym.
Co?
A co gorsza…
Chilchuck?
Straciliśmy dwóch członków grupy.
WYPOWIEDZENIE
Co to?
Inna grupa miała ich na oku od dłuższego czasu.
Co?
Eksploracja lochów kosztuje,
trzeba wynająć ludzi, kupić sprzęt i zdobyć jedzenie.
Możemy sprzedać obecny ekwipunek i zdobyć pieniądze na tańszy.
Zapłacimy za jedzenie, leki, najpotrzebniejsze rzeczy i nowych ludzi.
- Wystarczy nam? - Ani trochę.
Moja siostra zostanie strawiona, zanim wszystko przygotujemy.
Jest ktoś, kto potrafi wskrzeszać ze strzępów, prawda?
Przywrócił kogoś do życia z kupy?
Nie słyszałem o tym.
Wiem, że brakuje nam pieniędzy,
ale może najpierw coś zjemy?
Może przegraliśmy przez puste żołądki.
Co zjemy?
W bistro na głównej ulicy jest tanio, ale w Roześmianym Wilku są większe porcje.
Trudno też pominąć to miejsce!
Ich pierożki z zupą są przepyszne.
- Nie. - Co?
Musimy wracać do lochu.
Ale w tym stanie…
Mam pomysł.
- Opuścicie grupę. - Co?
Sprzedamy wasz ekwipunek, po czym wrócę do lochu sam.
To szaleństwo.
Życie ci niemiłe?
Nie trzeba będzie poświęcać jakości sprzętu,
a samemu będzie mi łatwiej unikać potworów w drodze na dno lochu.
Nie jest to niemożliwe.
To wszystko moja wina.
Nie mogę was narażać.
Idę z tobą, choćby nie wiem co.
Zrobię wszystko, żeby uratować Falin.
Mnie też na niej zależy.
Nie będę dla ciebie ciężarem.
Wiesz, jak silna jest moja magia.
Nie zapominaj o mojej pracy.
Potrzebujesz mnie do otwierania drzwi i rozbrajania pułapek.
Rany…
Naprawdę chcecie ze mną iść?
Bez względu na wszystko?
Jasne.
Zdobędziemy jedzenie w lochu.
- Co? - Co?
W środku jest dość potworów.
Istnieje tam cały ekosystem.
Mięsożerne potwory żywią się roślinożernymi,
a roślinożerne jedzą rośliny pobierające składniki odżywcze z wody, słońca i ziemi.
Innymi słowy, ludzie też mogą pożywiać się w lochu.
Czyli mówisz,
że będziemy jeść potwory?
Między innymi.
Pomyślcie o naszych dotychczasowych ekspedycjach.
Na pewno było tam mnóstwo pysznych rzeczy.
W życiu ich nie zjem!
Sporo ludzi poluje na potwory dla jedzenia.
Przestępcy, którzy nie mogą wrócić na ląd?
Nawet oni ciągle lądują w szpitalu z powodu zatrucia.
Mówiłaś, że zrobisz wszystko, by ratować Falin.
Ale nie, że będę jeść potwory.
Brakuje nam czasu i pieniędzy. Jaki mamy wybór?
To bez sensu, jeśli zjemy coś dziwnego i się zatrujemy.
Uciekajcie!
Ratunku!
Nowicjusze w lochu.
Nie nadają się do tego, jeśli nie radzą sobie z takim potworem.
Laios?
Zróbmy z tego lunch.
Odmawiam!
Nie ma mowy!
Czy jedzenie grzybów nie jest ryzykowne?
Przewodnik mówi, że to dobre jedzenie dla początkujących.
Mięsiste i łagodne w smaku.
- Co to za księga? - Jest dość zniszczona.
Poszukajmy miejsca na ognisko.
Szkoda, że nie mamy więcej składników.
To ślady skorpiona olbrzymiego!
Czy on…
Choć to loch, ciągle ktoś przychodzi i odchodzi.
Tętni tu gwarem poszukiwaczy przygód i kupców.
To były cmentarz.
Niegdyś święte miejsce, gdzie mieszkańcy mogli spać spokojnie.
Ale gdy sześć lat temu połączono je z lochem,
zaczęło tętnić życiem, najbardziej w całej wiosce.
Mówią, że potwory wyłaniają się z lochu.
Nie wiadomo, czy zakazane zaklęcie przemieniło ziemskie stworzenia,
czy zostały one przyzwane ze świata potworów.
Ale wszystkie wyglądają dziwnie
i atakują ludzi, jakby chciały coś ochronić.
To nasz jedyny dowód na to,
że ta przeklęta bogata stolica naprawdę istnieje.
Nie zabijaj go jak raka.
Tak się je łapie. To łatwiejsze niż raki.
Hej.
Od dawna chciałeś spróbować potworów, czyż nie?
To nie zmienia faktu, że chcę uratować siostrę.
Jasne.
Nigdy wam tego nie mówiłem, ale uwielbiam potwory.
Ich wygląd, odgłosy i środowisko.
Chciałem poznać ich smak.
To psychopata.
Nie powinniśmy tego robić gdzieś, gdzie jest mniej ludzi?
Trudno chodzić tam i z powrotem po wodę.
No więc jak mamy je zjeść?
Spróbujmy tradycyjnej metody.
Coś nie tak?
Łatwo jest ciąć od góry, ale z boku czuję opór.
W walce z grzybowatymi potworami
cięcie po przekątnej lub poziomo może być mniej skuteczne.
Dobrze wiedzieć.
Po przekrojeniu wygląda całkiem jak jedzenie.
Nie sądzę.
Hej, czekaj!
Zjemy go tak po prostu? A co z jadem?
Jego jad jest nieszkodliwy.
Naprawdę?
Tak jest napisane w księdze, chcę spróbować.
Fuj.
Mówiłam.
Nie ruszaj się.
Gorący kociołek ze skorpionem?
Ta metoda pozostawia wiele do życzenia.
Kim jesteś?
Jedząc tego potwora,
musisz odciąć szczypce, głowę oraz nogi.
Ogon podrażnia żołądek.
Według księgi nic mi nie powinno być.
Po prostu nie smakuje dobrze.
Musisz też pociąć korpus.
Łatwiej się ugotuje, a z soków powstanie pyszny bulion.
Będzie też łatwiejszy do zjedzenia.
Trzeba wyjąć organy wewnętrzne.
Są gorzkie i mają okropną fakturę.
Co do grzyba chodzącego,
należy odciąć spód i trzy centymetry od powierzchni.
Stópki są pyszne, możecie je zatrzymać.
Stópki są smaczne?
Mają przyjemny, wyjątkowy zapach.
Zapach stóp?
Kociołek jest za mały.
Użyjmy mojego.
Jesteś przygotowany.
Mam wrażenie, że czegoś brakuje.
Proszę.
Nie ma mowy, żebym to zjadła!
- Marcille? - Nigdy w życiu!
Jesteśmy na cmentarzu.
Mogę przystać na potwory,
ale rośliny korzeniowe są wykluczone.
Czy to nie wystarczy?
- Marcille! - Kim ty w ogóle jesteś?
- Spójrz w górę! - Co?
Śluzak!
Cholera, mam go na całej twarzy.
O nie, nie mogę rzucać zaklęć.
No tak, pierwszy raz zginęłam przez niego.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Weszło mi do nosa.
Wydmuchaj.
Pozbyłeś się śluzaka za pomocą noża?
To proste, jeśli zna się jego kompozycję.
Wygląda bezkształtnie, ale ma strukturę bardziej skomplikowaną od człowieka.
To wnętrze śluzaka.
W przeciwieństwie do ludzi żołądek ma odwrócony,
a organy wewnętrzne i głowa są pokryte sokami trawiennymi.
Wyczuwa oddech ofiary i rusza do ataku.
Łatwo cię dopaść, gdy głośno krzyczysz.
W tej formie nie jest jadalny,
ale można dodać do niego sok z cytrusów i umyć go w gorącej wodzie.
Potem wyciera się go do sucha
lub wciera sól i suszy na słońcu.
To doskonały przysmak.
Najlepiej go wygłodzić przez dwa tygodnie.
Suszenie też trochę trwa.
To przenośna siatka do suszenia śluzaka. Sam ją zrobiłem.
Wkładam go do środka
i schnie, kiedy się przemieszczam.
Przygotowanie zajmuje trochę czasu,
ale oto produkt końcowy.
Dodajmy to dziś.
- Ale czy to nie przysmak? - Nie szkodzi.
Przez dziesięć lat zgłębiałem żywienie się potworami w tym lochu.
Nic mnie nie cieszy jak to, że ktoś interesuje się potworną kuchnią.
Dziesięć lat?
Loch był tu tak długo?
Cierpliwości.
Gotowe.
KOCIOŁEK ZE SKORPIONEM I GRZYBAMI
Ugotowany skorpion robi się czerwony?
To niezwykłe widzieć to na żywo.
Pachnie całkiem nieźle.
Mięso kurczy się po ugotowaniu
i łatwo się rozpada.
Masz rację.
Pyszne!
Nieprawdaż?
Smak zmienia się w zależności od metody gotowania.
Prawda?
Ale dobre! Jestem w szoku!
Czyż nie?
Ja też chcę.
Co to?
Suszone wnętrzności śluzaka.
Ale dobre!
Więc tak się je śluzaka?
Dobrze smakuje też namoczony w soku owocowym.
Te korzenie są takie ładne i puszyste.
To właściwie nie są korzenie.
To pnie drzew, które rosną do góry nogami w lochu.
Te algi są takie miękkie i smaczne.
One też rosną w lochu?
To zwykłe glony rosnące w wilgotnych miejscach.
Nie wierzę, to wszystko z lochu, po którym tyle chodziliśmy.
Jestem pełny.
Nadal nie znamy twojego imienia.
Nazywam się Senshi.
To znaczy „badacz” po krasnoludzku.
Jestem Laios.
Marcille korzysta z magii, a Chilchuck jest wytrychem.
Chyba bierzecie udział w misji.
Zgadza się.
Na niższym poziomie potwór pożarł członkinię naszej grupy.
Chcemy ją ocalić przed strawieniem.
Potwór? Jakiego rodzaju?
Smok z czerwonymi łuskami.
Czerwone łuski?
Czerwony Smok?
Aby zachować dużą masę ciała,
smoki śpią przez większość czasu.
Trawią dużo wolniej niż inne potwory.
Mam taką nadzieję.
Proszę.
Pozwolicie mi wam towarzyszyć?
Z przyjemnością.
Bardzo nam to pomoże.
Naprawdę?
- Dziękuję. - Wzajemnie.
Od lat marzę, by ugotować Czerwonego Smoka.
Czerwony Smok.
Powinienem przyrządzić z niego tradycyjny stek albo burgera.
Shabu-shabu też brzmi dobrze.
Jeśli znajdę jaja, mogę zrobić smoczy oyakodon.
Można to jeść?
Wszyscy o tym pomyśleli, ale nikt nie powiedział ani słowa.
Drugi poziom pod ziemią.
W przeciwieństwie do cmentarza na pierwszym poziomie
teraz rozciąga się przed nimi dziwny krajobraz.
Według naukowców
jest to iglica Złotego Zamku, który znajduje się głęboko pod ziemią.
Zawsze mnie to zastanawiało.
Dlaczego te drzewa nie wydostały się na powierzchnię?
Klątwa stworzyła ten loch.
Marcille, nic ci nie jest?
Potknęłam się o dziurę na moście.
Przeszliśmy kawał drogi.
Musisz być zmęczona.
Znajdźmy miejsce na obozowisko.
Już kiedyś nocowaliśmy tutaj w dziupli.
To prawda.
Oparzyłem się, gotując zupę wieprzową.
Zupa…
Jesteś głodna?
Mam resztki bulionu ze skorpiona.
Nie chcę.
W porządku.
Zapolujmy na potwora na obiad.
Rany.
- Na co masz ochotę? - Co?
Zrobię, co w mojej mocy, by spełnić twoje życzenie.
Tak mówisz, ale…
Jemy potwory, prawda?
Wszystko jedno, byle było jadalne.
Jakie potwory tu mieszkają?
Pomyślmy…
Nietoperze wielkie i szczury olbrzymie.
Nie chcę nic niehigienicznego.
Leśne gobliny.
Nie ma mowy o pół-ludziach.
Żywe zbroje.
Metal?
Nie ma nic normalnego? Ptaki albo owoce?
Zawsze jest ktoś,
kto krytykuje każdy pomysł, mimo że godzi się zjeść „cokolwiek”.
Chyba nie proszę o zbyt wiele.
Są zwykłe potwory, ale nie atakują ludzi,
więc trzeba się lepiej przygotować.
Nie ma nic za darmo.
Wybacz, to prawda.
Ale możemy trafić na potwora, trzymając coś, co je mięso.
Spróbujmy się tym cieszyć!
Nie napawa mnie to optymizmem.
W tym sezonie mamy dużo owoców.
Naprawdę?
Tak.
Wiedziałam, że to będą owoce roślin ludożerczych!
Marcille, to nieporozumienie.
Tak się po prostu na nie mówi.
Ten kwiat to baraselia.
Rośnie głównie na potwornych szlakach
i wypuszcza śluz przypominający pajęczą sieć.
Kiedy stworzenie dotyka śluzu, odruchowo je przyciąga.
Owija się wokół ruchomych obiektów, ale ich nie trawi.
Robi z nich kompost.
Czasem ludzie też są dla niego składnikami odżywczymi.
Warzywa, które zazwyczaj jesz,
zawierają martwe ciała i odchody zwierząt.
Nie mogę się z tym kłócić…
W porządku.
To tylko drugi poziom pod ziemią.
Ktoś by zauważył tu zwłoki.
Mają tam ludzi do wyciągania ciał,
no i nikogo nie pożre tu potwór.
Tak myślisz?
Nie możemy ich wyrwać po kryjomu.
Będziemy walczyć.
Przesuńcie się.
Pozbędę się ich za jednym zamachem.
Sperae Yeptum Rufermus.
Alamandras Proju.
Nexant Aslam.
Stój, głupia!
Dlaczego?
Chcesz, żeby twoja magia uderzyła też w owoce?
Bierz tylko tyle, ile zjesz. To niepodważalna zasada.
Nie ma na to czasu!
Puszczaj mnie!
Nie trawią ludzi?
Ale ich jedzą!
Co? Niektóre potrafią trawić.
Zależy od rośliny.
Ta, która cię trzyma, to pasożyt, który sieje nasiona w twojej skórze.
To najgorszy rodzaj!
Postaraj się nie ruszać.
Potwory roślinne mają kilka kończyn.
Walka z każdym po kolei potrwa wieczność.
Dla miecza jest tylko jeden pewny punkt.
Korzeń.
Auć.
Nic ci nie jest?
Nie. Dzięki, Laios.
- Jak było? - Co?
To cieniogon. Pasożyt, który sieje nasiona w skórze żyjących istot.
W przeciwieństwie do baraselii, która potrafi łamać kości,
cieniogon musi schwytać ofiarę, nie zabijając jej.
Używa delikatnej równowagi,
unieruchamiając ofiarę, by nie poczuła się niekomfortowo.
To musi być świetne uczucie. Jak było?
Znowu ją wkurzyłem.
Nawet ja uważam, że przesadziłeś.
Najpierw ugotuj lekko na parze.
Rozetnij wokół łodygi.
Przekręć i wyciągnij nasiona.
- Rany. - Zdejmij skórkę.
Zmiażdż ją, by była miękka
i pokryj nią patelnię.
Rozdrobnij owoce, dodaj śluzaka i bulion ze skorpiona.
Mieszaj, aż zgęstnieje.
Gdy zrobi się gładkie, dodaj resztę bulionu i kawałki owoców.
Wymieszaj trochę i wlej na patelnię.
Pogotuj przez chwilę.
Może uda się wyhodować ją na powierzchni.
Oczywiście, że nie.
Nie!
Gdy zacznie bulgotać, dodaj resztę owoców.
Dobrze.
Gotowe.
OWOCOWA TARTA Z ROŚLINĄ LUDOŻERCZĄ
Tarta?
Przynajmniej tak wygląda.
Ciasto to warstwa nieprzywierająca. Zostawcie je.
Jest słona. Nie tego się spodziewałem.
Tak, smaczna.
Spróbuj, Marcille. Pewnie ci zasmakuje.
Nie ma w nim roślin, które zjadły ludzi, prawda?
Gdybyśmy użyli żelatyny z tamtych roślin,
tarta byłaby jeszcze smaczniejsza.
Śluzak nie zastygł dobrze.
To jest pyszne!
Kompostowe owoce są świeże i słodkie.
Te z roślin trawiennych mają intensywny smak.
Ale czy to w porządku?
Czy to nie znaczy, że zjadają je inne zwierzęta?
Wszystkie owoce, które produkują, są zabierane.
Tak działają rośliny mięsożerne.
Wabią nimi ofiary, by się pożywić.
Rozumiem.
Zastanawiam się, czy ta słodycz to jedna z ich sztuczek.
Teraz rozumiem.
Cieszę się, że zaczyna ci się to podobać.
Przestań!
Co zrobimy z tym trupem?
Nie mamy czasu wracać do miasta.
Mam go wskrzesić przy pomocy magii?
Jest szansa, że się nie uda.
Może ktoś go zabierze, jeśli zostawimy go na widoku.
Tak.
Powinien być widoczny.
Widziałem to na miejscach egzekucji.
Marcille miała tej nocy koszmary.
Jedzenie w lochu.
Jedz albo zostaniesz zjedzony.
Nie ma hierarchii.
Jedzenie to przywilej żyjących.
Jedzenie w lochu.
DELICIOUS IN DUNGEON
Napisy: Paulina Żółta