(ผลงานต้นฉบับโดยคุอิ เรียวโกะ)
ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นที่หมู่บ้านเล็กๆ
วันหนึ่ง เกิดแผ่นดินสะเทือน พื้นสุสานใต้ดินแตกออกเป็นรอยแยก
ชายผู้หนึ่งปรากฏตัวออกมาจากข้างในนั้น
เขาอ้างตัวเป็นกษัตริย์
ของอาณาจักรทองคำ ที่ล่มสลายไปเมื่อพันปีก่อน
เขาบอกว่าดินแดนที่เคยรุ่งโรจน์นั้น
ทุกวันนี้ยังคงถูกขังลึกลงไปใต้ดิน
ด้วยน้ำมือของจอมเวทคลั่ง
"ใครก็ตามที่เอาชนะจอมเวทได้
ข้าจะมอบทุกอย่างในอาณาจักรให้"
หลังทิ้งท้ายไว้เช่นนั้น เขาก็กลายเป็นฝุ่นผงและมลายหายไป
(สูตรลับตำรับดันเจียน)
พยายามเข้านะทุกคน
ชนะมังกรนี่ได้ ก็อีกไม่ไกลแล้ว
ลุยกันเถอะ!
เราเตรียมตัวมาดี
ไม่มีทางแพ้หรอก
ไม่สิ
เราหิวกันแล้ว
การเคลื่อนไหวของทุกคนไม่เฉียบคม
กว่าจะมาถึงนี่เราหลงทางฟรีไปหนึ่งวัน เพราะแผนที่เขียนผิด
ไหนจะไปติดกับดักจนเสียเสบียงสำหรับสามวัน
ถึงจะยุ่งยาก แต่หลังปราบมังกรได้ เราคงต้องถอยกลับสักหน่อย
พี่คะ
เกิดอะไรขึ้น ฟาลิน
มันร่ายคาถาสับสนใส่หรือไง
ฮะ…
หา
ล้อเล่นใช่ไหม
เราจะตายกันหมดที่ชั้นล่างสุดเนี่ยนะ
หนีไป…
ไลออส
ฟื้นแล้วเหรอ
ดูเหมือนเราจะออกจากดันเจียนมาได้ เพราะเวทมนตร์
แต่ฟาลินเป็นคนเดียวที่เราหาไม่เจอ
เขาถูกกินไปแล้ว
อะไรนะ
อยู่ในท้องมังกร เวทมนตร์เลยไม่ได้ผล
ไม่จริง
เขาน่าจะยังอยู่ในดันเจียน
รีบไปช่วยกันเถอะ
รอเดี๋ยวสิ
อันที่จริง เหมือนเราจะทิ้งของ ไว้ในดันเจียนเกือบหมดเลย
พูดง่ายๆ คือหมดตัวน่ะ
ว่าไงนะ
แล้วที่แย่กว่านั้นคือ…
ชิลชัค
เราเพิ่งเสียสมาชิกไปสองคน
(จดหมายลาออก)
นั่นอะไรน่ะ
เห็นว่ามีปาร์ตี้อื่นจีบพวกเขามาสักพักแล้วนะ
อะไรเนี่ย
การสำรวจดันเจียนต้องใช้เงิน
ทั้งค่าจ้างสมาชิก ค่าอุปกรณ์ ไหนจะค่าอาหาร
ถ้าจะประหยัดเงินในตอนนี้ ต้องขายอุปกรณ์ที่มีอยู่
แล้วเอาเงินซื้ออุปกรณ์ถูกๆ มาเปลี่ยน
ตุนเสบียง ยา ของใช้จำเป็น แล้วจ้างสมาชิกใหม่
- จะพอเหรอ - ไม่เลยสักนิด
ระหว่างที่เราเตรียมของ น้องสาวฉันคงถูกย่อยไปก่อน
เคยมีคนคืนชีพจากการถูกสับเป็นชิ้นๆ นี่
แล้วมีนักผจญภัยคนไหนฟื้นจากอึบ้างไหม
ไม่เคยได้ยินแฮะ
ฉันรู้ว่าเราไม่มีเงิน
แต่หาอะไรกินกันก่อนดีไหม
พวกเรายิ่งชอบพลาดเวลาท้องหิวอยู่ด้วย
กินอะไรกันดีนะ
ถ้าจะกินอาหารถูกๆ ก็ไปร้านถูกๆ ตรงถนนใหญ่
หรือถ้าอยากกินเยอะก็ร้านหมาป่าสำราญ
แต่ร้านเหล้าตรงนั้นก็ไม่เลวนะ
เสี่ยวหลงเปาร้านนั้นอร่อยจนต้องร้องขอชีวิต
- ไม่ได้ - เอ๊ะ
เราต้องกลับเข้าดันเจียนเดี๋ยวนี้
แต่สถานการณ์ตอนนี้…
ฉันมีไอเดียอยู่
- ทั้งสองคนต้องออกจากปาร์ตี้ - เอ๊ะ
จากนั้นก็ขายอุปกรณ์พวกเธอ ให้ฉันเข้าไปในดันเจียนคนเดียว
บ้าไปแล้ว
อยากตายหรือไง
เปล่า ถ้าทำแบบนี้ เราก็ไม่ต้องลดคุณภาพอุปกรณ์
ถ้าไปคนเดียว จะไปชั้นล่างสุด โดยเลี่ยงการสู้กับมอนสเตอร์ได้
เรื่องนี้พอเป็นไปได้
ยังไงมันก็ความผิดฉัน
ฉันให้พวกเธอเสี่ยงไปด้วยไม่ได้หรอก
ยังไงฉันก็จะไปด้วย
ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยฟาลิน
เพราะฉันก็รักฟาลินเหมือนกัน
ฉันจะไม่เป็นตัวถ่วง
นายก็รู้นี่ว่าเวทมนตร์ฉันแข็งแกร่งแค่ไหน
อย่าลืมงานของฉันสิ
นายต้องให้ฉันช่วยเปิดประตูกับปลดกับดักนะ
พวกเธอ…
ตั้งใจจะไปกับฉันจริงๆ ใช่ไหม
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม
อือ
เราจะหาเสบียงกินกันในดันเจียน
- หา - หา
ในดันเจียนมีมอนสเตอร์อยู่กันยั้วเยี้ย
แปลว่าในนั้นมีระบบนิเวศอยู่
มอนสเตอร์กินเนื้อ มีมอนสเตอร์กินพืชคอยเป็นอาหาร
ส่วนอาหารของมอนสเตอร์กินพืช
ก็เป็นพืชที่ได้รับสารอาหารจากน้ำ แสง และดิน
พูดอีกอย่างคือ มนุษย์ก็สามารถกินของในดันเจียนได้
ที่นายจะสื่อคือ
เราจะกินมอนสเตอร์กันเหรอ
เราจะกินมอนสเตอร์ด้วย
ลองคิดถึงการผจญภัยที่ผ่านๆ มาสิ
ฉันมั่นใจว่าหลายอย่างดูน่ากินนะ
ไม่ๆ ยังไงก็กินไม่ลง
มีคนล่ามอนสเตอร์มากินประทังชีวิต เยอะกว่าที่คิดนะ
หมายถึงอาชญากรที่กลับขึ้นมาไม่ได้น่ะเหรอ
ขนาดพวกนั้นยังเข้าโรงพยาบาลบ่อยๆ เพราะอาหารเป็นพิษเลย
ไหนบอกว่าจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยฟาลินไง
ไม่ได้บอกว่าจะกินมอนสเตอร์ด้วยนี่
เวลาไม่มี เงินก็ไม่มี มีทางเลือกอะไรอีกล่ะ
แต่ถ้ากินของแปลกๆ จนอาหารเป็นพิษ
แล้วทำอะไรไม่ได้ ก็ไม่มีประโยชน์ไหม
หนีไป!
ช่วยเราด้วย
มือใหม่หัดเข้าดันเจียนสินะ
มอนสเตอร์ระดับนี้ยังเผ่นกันป่าราบ พวกเขาคงไม่เหมาะ…
นี่ ไลออส
ลองใช้มันทำมื้อเที่ยงกันเถอะ
ไม่เอาย่ะ!
ไม่ๆๆ ยังไงก็กินไม่ลง!
โผล่มาก็กินเห็ดเลย ไม่เสี่ยงไปหน่อยเหรอ
คู่มืออาหารดันเจียนบอกว่า มันเป็นอาหารมือใหม่นะ
เนื้อแน่น รสชาติไม่แรงมาก
- หนังสืออะไรเนี่ย - ดูผ่านอะไรมาเยอะนะ
ไปหาที่โล่งๆ ก่อไฟกัน
แต่ก็อยากได้วัตถุดิบอีกสักหน่อยแฮะ
เสียงแบบนี้ แมงป่องยักษ์!
หรือว่าเขาจะ…
ถึงจะเป็นดันเจียน แต่ก็มีคนเข้าออกมากมาย
ที่นี่จึงคึกคักไปด้วยนักผจญภัยและพ่อค้า
เดิมทีแล้วที่นี่เป็นสุสาน
สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ให้ชาวบ้านได้นอนหลับอย่างสงบ
แต่หลังเชื่อมต่อกับดันเจียนเมื่อหกปีก่อน
ที่นี่ก็คึกคักที่สุดในหมู่บ้าน
ว่ากันว่ามอนสเตอร์จะผุดขึ้นมา จากก้นบึ้งของดันเจียน
ยังไม่แน่ชัดว่ามันคือสิ่งมีชีวิตบนโลก ที่กลายร่างด้วยคาถาต้องห้าม
หรือมันถูกอัญเชิญมาจากโลกปีศาจ
แต่พวกมันต่างมีรูปลักษณ์แปลกประหลาด
และล้วนโจมตีมนุษย์ราวกับกำลังปกป้องอะไรอยู่
แต่นั่นเป็นหลักฐานเดียวที่แสดงให้เห็นว่า
นครทองคำต้องสาปมีอยู่จริง
อย่าจับเหมือนกุ้งเครย์ฟิชสิ
ถ้าจับแบบนี้มันจะง่ายกว่าจับกุ้งเครย์ฟิชอีก
นี่
ดูก็รู้แล้วว่านายหาโอกาสกินมอนสเตอร์ มาสักพักแล้วใช่ไหม
แต่ความรู้สึกอยากช่วยน้องสาวเป็นของจริงนะ
จ้าๆ
ฉันไม่เคยบอกพวกเธอเลย แต่ฉันชอบพวกมอนสเตอร์
ทั้งรูปลักษณ์ภายนอก เสียงร้อง ระบบนิเวศ
รู้ตัวอีกทีก็อยากรู้รสชาติขึ้นมา
โรคจิตชัดๆ
ไปทำตรงที่คนน้อยกว่านี้ไม่ดีกว่าเหรอ
เดินตักน้ำไปมาลำบากจะตาย
แล้วเราจะกินมันยังไง
ลองใช้วิธีดั้งเดิมดูแล้วกัน
มีอะไรเหรอ
ผ่าจากด้านบนน่ะง่าย แต่ผ่าจากด้านข้างกลับต้องใช้แรง
ตอนเราสู้กับมอนสเตอร์ประเภทเห็ด
ถ้าฟันแนวทแยงหรือแนวนอนอาจจะได้ผลน้อยกว่า
ความรู้ใหม่เลย
พอหั่นแล้วก็เหมือนของกินนะ
ตรงไหนยะ
นี่ เดี๋ยวนะ
เราจะกินแบบนี้เลยเหรอ แล้วพิษล่ะ
พิษแมงป่องนี่กินได้ไม่เป็นไร
จริงเหรอ
หนังสือบอกไว้แบบนั้น ฉันเลยอยากลอง
แหวะ
เห็นไหมล่ะ
ช้าก่อน
หม้อไฟแมงป่องเหรอ
แต่วิธีนั้นไม่น่าพิสมัยเอาซะเลย
ใครน่ะ
เวลาจะกินเจ้านี่
ต้องตัดก้าม หัว ขาและหางออก
หางจะทำให้ท้องไส้ปั่นป่วน
แต่หนังสือบอกว่าไม่เป็นไรนี่
หรือไม่งั้นก็แค่ไม่อร่อย
ส่วนลำตัวต้องบั้งเอาไว้ด้วย
มันจะสุกง่ายขึ้น น้ำจากเนื้อก็จะทำให้น้ำซุปอร่อย
แล้วก็กินง่าย
ควักเครื่องในออกด้วย
มันขม เนื้อสัมผัสก็ไม่ดี
สำหรับเห็ดเดินได้
ให้ทิ้งส่วนล่างและผิวนอกสามเซนติเมตร
ตีนมันอร่อย ใส่ลงไปทั้งหมดเลย
ตีนอร่อยเหรอครับ
ใช่แล้ว กลิ่นมันหอมเป็นเอกลักษณ์ใช่ไหม
กลิ่นเท้าเหรอ
หม้อใบนี้เล็กเกินไป
ใช้ของฉันแล้วกัน
นี่ก็เตรียมมาดีเกิน
ใช้แค่แมงป่องกับเห็ดก็ออกจะโล่งไปสักหน่อย
ใส่นี่สิ
เดี๋ยวนะ ใส่อันนี้ไม่ได้
- มาร์ซิล - ไม่ได้ จ้างให้ก็ไม่กิน
ที่นี่คือสุสานนะ
มอนสเตอร์ยังพอทนได้
แต่พืชมีรากน่ะลืมไปได้เลย
เอาน่า แค่นี้ก็น่ากินพอแล้ว
- มาร์ซิล! - ว่าแต่คุณเป็นใครก่อน
- ข้างบน! - ทำไม
สไลม์
เสร็จกัน โดนคลุมหน้าซะมิดเลย
แย่แล้ว ร่ายคาถาไม่ได้
จะว่าไปแล้ว ฉันตายครั้งแรกก็เพราะสไลม์นี่นา
- ไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นไร
แค่เข้าจมูกนิดหน่อย
สั่งออกมาสิ
ใช้แค่มีดก็กำจัดสไลม์ได้แล้วเหรอ
แค่รู้โครงสร้างก็ทำได้ไม่ยาก
พวกมันอาจดูไม่เป็นรูปเป็นร่าง
แต่จริงๆ มันมีระบบกว่ามนุษย์ทั่วไปซะอีก
นี่คืออวัยวะภายในของสไลม์
กระเพาะมันจะกลับด้านถ้าเทียบกับมนุษย์
มีน้ำย่อยปกคลุมอวัยวะภายในและหัว
มันจะรับรู้ลมหายใจของเหยื่อ แล้วกระโจนเข้าใส่
ฉะนั้นแล้ว เวลาตะโกนเสียงดัง จะตกเป็นเป้าได้ง่าย
แบบนี้ยังกินไม่ได้
ต้องล้างให้สะอาดด้วยน้ำร้อน ที่ผสมน้ำจากพืชตระกูลส้ม
แล้วซับน้ำออก
หรือไม่ก็ขยำด้วยเกลือ แล้วเอาไปตากแดดให้แห้ง
ก็จะได้เป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ
ถ้าเป็นไปได้ ควรให้มันอดอาหารสักสองสัปดาห์
การตากให้แห้งก็ต้องใช้เวลา
นี่คือตาข่ายตากสไลม์แบบพกพาที่ฉันทำเองกับมือ
เอามาประกบแบบนี้
พอแบกไปมาสักพักก็จะแห้ง
ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะได้
แต่ฉันมีของสำเร็จ
วันนี้ใส่นี่ลงไปก่อน
- แต่มันเป็นของชั้นเลิศนี่ครับ - ไม่เป็นไร
ฉันค้นคว้าเรื่องอาหารมอนสเตอร์ ในดันเจียนนี้มากว่าสิบปี
ไม่มีอะไรทำให้ฉันมีความสุข มากกว่าการมีคนสนใจอาหารมอนสเตอร์แล้ว
สิบปี
ดันเจียนมีมานานขนาดนั้นเลยเหรอ
เอาน่า รออีกเดี๋ยว
เสร็จแล้วล่ะ
(หม้อไฟแมงป่องยักษ์กับเห็ดเดินได้)
แมงป่องยักษ์นี่ต้มแล้วเป็นสีแดงเหรอเนี่ย
เห็นกับตาแล้วต่างกับในหนังสือลิบลับเลย
กลิ่นหอมน่ากินอยู่นะ
เนื้อจะหดตัวเมื่อสุกแล้ว
เลยล่อนออกมาได้ง่ายๆ
จริงด้วย
อร่อย!
ใช่ไหมล่ะๆ
เปลี่ยนวิธีทำแล้วอร่อยขนาดนี้เชียว
ใช่ไหมล่ะๆ
อร่อยเป็นบ้า เหลือจะเชื่อเลย
ใช่ไหมล่ะๆ
ฉันขอกินบ้างสิ
อะไรเนี่ย
เครื่องในสไลม์ตากแห้ง
อร่อยจัง!
สไลม์นี่เขากินกันแบบนี้สินะครับ
แช่น้ำผลไม้ก็อร่อยเหมือนกันนะ
รากไม้พวกนี้เปื่อยดีนะครับ
ตามหลักแล้วไม่ใช่รากหรอก
เป็นลำต้นของพืชที่โตกลับหัวในดันเจียนน่ะ
สาหร่ายนี่ก็นุ่มอร่อย
นี่ก็พืชที่โตในดันเจียนเหรอ
แค่สาหร่ายธรรมดาๆ ที่ชอบขึ้นในที่ชื้น
ของพวกนี้มาจากดันเจียน ที่เราเดินผ่านไปผ่านมาเหรอเนี่ย
เฮ้อ อิ่มแปล้เลย
ยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยครับ
ฉันชื่อเซนชิ
ในภาษาคนแคระแปลว่า "นักค้นคว้า"
ผมชื่อไลออส
นั่นนักเวทมาร์ซิลกับนักสะเดาะกลอนชิลชัค
มาทำบางอย่างกันใช่ไหม
ครับ ก็ประมาณนั้น
พวกเราคนหนึ่งถูกมอนสเตอร์ที่ชั้นล่างกินเข้าไป
เราอยากช่วยเขาก่อนจะถูกย่อยครับ
มอนสเตอร์งั้นเหรอ ตัวอะไรล่ะ
มังกรที่มีเกล็ดสีแดงเข้มครับ
เกล็ดสีแดงเข้ม…
เรดดราก้อนใช่ไหม
เพื่อรักษาร่างกายที่ใหญ่โตของพวกมัน
มังกรจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในการนอน
พวกมันน่าจะย่อยอาหาร ได้ช้ากว่ามอนสเตอร์ชนิดอื่นๆ
ผมก็หวังแบบนั้นครับ
ฉันขอล่ะ
ให้ฉันไปด้วยได้ไหม
ได้อยู่แล้วสิครับ
คุณน่าจะช่วยเราได้มากเหมือนกัน
จริงเหรอ แหมๆ
- ขอบใจนะ - เช่นกันครับ
ฉันฝันอยากทำอาหาร จากเรดดราก้อนมาแรมปีแล้ว
เรดดราก้อน
สงสัยคงต้องทำสเต๊กตามสูตรหรือไม่ก็แฮมเบิร์ก
ชาบูชาบูก็ไม่เลวเหมือนกันนะ
ไม่สิ ถ้ามีไข่ เอามาทำโอยาโกะด้งก็ดีเหมือนกัน
"กินได้จริงๆ เหรอ"
ทุกคนต่างคิดแบบนี้ แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรออกไป
ชั้นใต้ดินชั้นที่สอง
ต่างจากสุสานหมู่บ้านที่ชั้นใต้ดินชั้นที่หนึ่ง
วิวแปลกตาเริ่มปรากฏให้เห็นเรื่อยๆ
นักวิชาการกล่าวว่า
นี่คือยอดหอคอยปราสาททองคำ ซึ่งอยู่ลึกลงไปใต้ดิน
ฉันสงสัยมาสักพักแล้วนะ
ต้นไม้พวกนั้นสูงจะตาย มันไม่แทงขึ้นไปบนพื้นดินได้ไง
เพราะดันเจียนนี้สร้างขึ้นจากคำสาปน่ะ
มาร์ซิล เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันสะดุดช่องสะพานน่ะ
เราเดินมาไกลด้วยสิ
เริ่มเหนื่อยแล้วใช่ไหม
วันนี้หาที่ตั้งแคมป์ แล้วรีบพักกันก่อนดีกว่า
เมื่อก่อนเราเคยค้างคืนในโพรงไม้แถวนี้นี่นา
จำได้ๆ
ฉันพยายามทำซุปหมูจนโดนลวกด้วย
ซุป…
หิวแล้วเหรอ
ยังพอมีซุปแมงป่องจากมื้อเที่ยงอยู่นะ
ไม่เอา
จริงด้วยสิ
ไปล่ามอนสเตอร์มาทำมื้อเย็นกัน
จะบ้าตาย
- มาร์ซิลอยากกินอะไรล่ะ - หือ
ถ้าเธอขอมา ฉันจะพยายามทำให้เต็มที่
ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ…
แต่เราจะกินมอนสเตอร์กันใช่ไหม
เฮ้อ อะไรก็ได้แหละ ขอแค่กินได้ก็พอ
แถวนี้มีมอนสเตอร์แบบไหนบ้างนะ
ขอดูก่อนนะ
ค้างคาวยักษ์กับหนูยักษ์
ฉันไม่กินของที่ไม่สะอาดเด็ดขาด
ก็อบลินป่า
พวกกึ่งมนุษย์ไม่ต้องพูดถึง
ชุดเกราะเดินได้
โลหะเนี่ยนะ
ไม่มีอะไรธรรมดากว่านี้แล้วหรือไง อย่างนกหรือผลไม้น่ะ
นี่แหละน้า
ปากบอกว่าอะไรก็ได้ แต่พอเสนออะไรไปดันปัดตกหมด
นี่ฉันเอาแต่ใจขนาดนั้นเลยเหรอ
ตัวที่ดูธรรมดาๆ ก็มีแหละ แต่มันไม่โจมตีเรา
ถ้าจะล่า ต้องเตรียมตัวหน่อย
ไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ หรอกนะ
ขอโทษนะ ที่พูดมาก็ถูก
แต่ว่านะ
ที่นี่ดันเจียน เราอาจเจอมอนสเตอร์ คาบต้นไม้กินคนมาให้ก็ได้
มาพยายามสนุกไปกับมันเถอะ
ฉันโลกสวยแบบนายไม่ไหวแฮะ
ไม่ต้องห่วง ฤดูนี้มีลูกไม้มีผลไม้เพียบเลย
จริงเหรอ
ใช่
นั่นไง ว่าแล้วว่าต้องเป็นผลจากพืชกินคน
มาร์ซิล ผิดแล้ว
พืชกินคนเป็นแค่ชื่อทั่วไปที่เรียกกัน
ตัวอย่างเช่นดอกไม้นั่น ชื่ออย่างเป็นทางการคือบาราเซเลีย
ส่วนใหญ่ขึ้นเองตามทางสัตว์ผ่าน
มันจะพ่นเมือกออกมาเหมือนใยแมงมุม
เมื่อสิ่งมีชีวิตมาสัมผัส จะดึงไปอัตโนมัติ
มันรัดสิ่งที่เคลื่อนไหว แต่ย่อยไม่เป็น
สิ่งมีชีวิตพวกนั้นก็เลย กลายเป็นปุ๋ยของพวกมันไปเอง
แต่บางครั้งก็กินมนุษย์เป็นอาหารใช่ไหม
ผักที่เธอกินเป็นประจำ
ถ้าลองย้อนดู ก็เกิดจากมูลกับซากศพของสิ่งมีชีวิตนะ
เรื่องนั้นฉันเถียงไม่ได้หรอก แต่ว่า…
ไม่ต้องห่วง
เพิ่งจะใต้ดินชั้นสองเอง
ถ้ามีศพกลิ้งอยู่แถวนี้ ต้องมีคนเห็นแน่
อาชีพคนเก็บศพก็มี
ถ้าอยู่ชั้นลึกๆ ยังพอว่า แต่ไม่มีใครโดนมอนสเตอร์แถวนี้กินหรอก
จะใช่เหรอ
แอบเด็ดน่าจะยากนะ
เราต้องสู้แล้วล่ะ
หลบไป
ฉันจะกำจัดพร้อมๆ กันเลย
สแปเร เยปทุม รูเฟอร์มัส
อะลามานดราส โพรจู
เน็กแซนต์ อัสลาม
หยุดนะ ยัยโง่
อ้าว ทำไมล่ะ
คิดจะใช้เวทมนตร์เป่าผลไม้ไปด้วยหรือไง
กินเท่าไรเอาไปเท่านั้น นี่ถือเป็นกฎเหล็ก
ยังมัวพูดอยู่อีก
ไม่นะๆ ปล่อยฉัน
ไหนบอกว่าย่อยไม่เป็นไง
นั่นก็โดนกินไปแล้วเนี่ย เต็มๆ เลย
ฮะ ใครบอก บางตัวก็ย่อยเป็นนะ
ขึ้นอยู่กับชนิดของพืช
แต่ชนิดที่จับเธออยู่
เป็นประเภทปรสิตที่ฝังเมล็ดไว้ใต้ผิว…
แบบนั้นแหละแย่ที่สุด!
พยายามอยู่นิ่งๆ นะ มาร์ซิล
มอนสเตอร์ชนิดพืชจะมีแขนขาหลายข้าง
ขืนสู้ทีละข้างคงหมดวันซะก่อน
ต้องลงดาบไปที่จุดเดียว
ฟันที่ราก
โอ๊ย…
ไม่เป็นไรใช่ไหม
อือ ขอบคุณนะ ไลออส
- เป็นยังไงบ้าง - อะไรเหรอ
นี่คือชาโดว์เทล เป็นปรสิตประเภทตัวเบียนที่จะฝังเมล็ด
ไว้ใต้ผิวหนังสิ่งมีชีวิต
ถ้าเทียบกับบาราเซเลีย ที่มีเถาวัลย์แข็งแรงพอจะหักกระดูกได้
ชาโดว์เทลต้องจับเหยื่อไว้โดยไม่ฆ่าเหยื่อ
มันจะคุมแรงด้วยความสมดุลอย่างน่าอัศจรรย์
เพื่อรัดเหยื่อไว้ไม่ให้ขยับได้ แต่ก็ไม่ทำให้เหยื่ออึดอัด
ฉันว่ามันน่าจะรู้สึกดีมากๆ นะ ของจริงเป็นไงบ้าง
ฉันทำเขาโกรธอีกแล้ว
เมื่อกี้ขนาดฉันยังคิดเลยว่านายมันเกินไป
ขั้นแรกนึ่งมันสักหน่อย
ตัดรอบๆ ก้านเป็นวงกลม
บิดนิดๆ แล้วพอดึงออก เมล็ดจะหลุดออกมาจนหมด
- โอ้โฮ - ปอกเปลือกออก
ทุบให้ทั่วเพื่อให้นุ่ม
แล้วเอาไปวางจนทั่วกระทะ
บดผลไม้ที่ยังไม่สุก ใส่สไลม์กับซุปแมงป่องเล็กน้อย
คนจนกว่าจะข้นขึ้น
เมื่อเนียนดีแล้ว ใส่ซุปแมงป่องที่เหลือ
กับผลไม้ที่หั่นพอดีคำลงไป
คนพอให้เข้ากันแล้วเทลงไปในกระทะ
เอาขึ้นเตาสักหน่อย
ฉันอยากรู้ว่าจะปลูกมันบนพื้นดินได้ไหม
ก็ต้องไม่ได้อยู่แล้ว
ไม่นะ!
พอเริ่มเดือดปุดๆ ก็ใส่ผลไม้ที่เหลือลงไป
โอเค
เสร็จเรียบร้อย
(ทาร์ตพืชกินคน)
ทาร์ตเหรอ
แสร้งว่าเป็นทาร์ตน่ะ
ขอบเอาไว้กันติดกระทะเฉยๆ ไม่ต้องกินก็ได้
รสเค็มแฮะ ไม่เหมือนที่คิดไว้เลย
อือ อร่อยดี
ลองกินดูสิ มาร์ซิล เธอน่าจะชอบนะ
ไม่ได้ใส่ต้นที่มีศพลงไปจริงๆ ใช่ไหม
ไม่ได้ใส่ ถ้าได้ใช้เจลาตินจากต้นพวกนั้น
จะกลมกล่อมกว่านี้อีก
ใช้สไลม์แล้วไม่ค่อยแข็งตัวเลย
อันนี้อร่อยเลย
ผลของพืชที่มีปุ๋ยทั้งฉ่ำทั้งหวาน
พืชที่ย่อยได้จะเล็กและเข้มข้นกว่า
แต่มันจะไม่เป็นไรเหรอ
ถ้าอร่อยสัตว์อื่นก็ต้องมากินใช่ไหมล่ะ
อุตส่าห์ออกผลมาแต่ก็โดนกิน
พืชกินเนื้อก็เป็นแบบนี้แหละ
มันใช้วิธีนี้จับสิ่งมีชีวิตเป้าหมายมาเป็นอาหาร
อ๋อ เข้าใจล่ะ
งั้นความอร่อยนี่ก็เป็นแผนของมันสินะ
เข้าใจแล้ว
ฉันดีใจนะที่เธอเริ่มหันมาสนใจแล้ว
หยุดเลย!
แล้วเราจะทำยังไงกับศพนั้นดี
เราไม่มีเวลากลับเข้าเมืองแล้ว
ให้ฉันใช้เวทมนตร์ชุบชีวิตให้ไหม
อย่าดีกว่า มีโอกาสที่มันจะไม่ได้ผล
ถ้าทิ้งไว้ในที่ที่เห็นง่าย อาจมีคนเอาไปก็ได้
จริงด้วย
เอาให้เด่นที่สุด…
แบบนี้ฉันเคยเห็นที่ลานประหารนะ
คืนนั้นมาร์ซิลฝันร้ายนิดหน่อย
อาหารในดันเจียน
จะกินหรือถูกกิน
ที่นี่ไม่มีลำดับชั้น
การกินเป็นสิทธิพิเศษสำหรับผู้มีชีวิตเท่านั้น
อาหารในดันเจียน
อา อาหารในดันเจียน
(สูตรลับตำรับดันเจียน)
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง