มันเริ่มต้นมาจากในหมู่บ้านเล็กๆ
วันนึงมีเสียงดังก้องขึ้นเ บาๆแล้วพื้นของสุสานใต้ดินก็แตก
ชายคนนึงปรากฏตัวออกมาจากด้านใน อ้างว่ามาจากเมื่อพันปีที่แล้วเป็น
ราชาอาณาจักรทองคำที่ล่มสลาย
อาณาจักรแห่งนี้เคยเจริญรุ่งเรือง แต่เพราะจอมเวทย์ผู้บ้าคลั่งพวกเขา
จึงถูกฝังลึกว่ากันว่า ยังคงถูกกักขังจองจำอยู่
ใครก็ตามที่เอาชนะจอมเวทย์ได้ ข้าจะยกทั้งอาณาจักรให้ผู้นั้น
หลังจากชายคนนั้นพูดจบ ลงเขาก็กลายเป็นฝุ่นสลายไป
สูตรลับตำรับดันเจียน
ทนกันไว้ก่อนถ้าปราบเจ้า มังกรนี่ได้ก็อีกนิดเดียว
ลุยเลย
พวกเราพร้อมเต็มที่
ไม่มีคำว่าแพ้แน่
แต่ว่า
ท้องมันหิวซะเหลือเกิน
การเคลื่อนไหวของทุกคนช่างเชื่องช้า
ระหว่างทางมาเราเสียเวลาไป หนึ่งวันเพราะข้อผิดพลาดบนแผนที่
เราติดกับดักและ สูญเสียอาหารปริมาณสามวันไป
น่ารำคาญชะมัดแต่หลังจาก เอาชนะมังกรตัวนี้ได้แล้วเราจะกลับ
พี่คะ
เป็นอะไรฟาลิน
นี่เธอโดนสาปให้สับสนอย่างงั้นเหรอ
อ๊ะ
เอ๋
เป็นไปไม่ได้
พวกเราจะถูกฝังอยู่ในดันเจียน
หนี
หนีไปซะ
-ไลออส -หืม
ตื่นแล้วสินะ
คือดูเหมือนว่าพวกเราจะรอดจากดัน เจียนกันมาได้เพราะเวทมนตร์แน่เลย
แต่ว่าฟาลินน่ะตอนนี้เรายังหาไม่เจอ
ถูกกินไปแล้วน่ะ
เอ๊ะ
เพราะอยู่ในท้องมังกร เวทมนตร์เลยไม่ได้ผลกับเธอ
ไม่จริงน่า
เธออาจจะยังอยู่ในดันเจียน
ต้องไปช่วยเธอเดี๋ยวนี้
นี่รอเดี๋ยวก่อนสิ
คือว่านะดูเหมือนพวกเราจะทิ้งข้าว ของทั้งหมดที่มีเอาไว้ข้างในดันเจียน
ซึ่งแปลว่าตอนนี้เราถังแตก
ว่ายังไงนะ
มีเรื่องที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีก
ชิลชัค
ตอนนี้เราต้องเสียสมาชิกไปอีกสองคน
นั่นมัน
ดูเหมือนพวกเขาจะถูก ทาบทามจากกิลด์อื่นมาสักพักแล้ว
เอ๋
เพื่อสำรวจดันเจียนเงินจึงจำเป็น
เงินค่าจ้างสำหรับกิลด์ เงินค่าอาวุธไหนจะค่าอาหารอีก
ถ้าเราขายพวกอาวุธที่เรา มีในตอนนี้เพื่อจะหาเงินทุน
เราก็เอาไปซื้อพวกอาวุธถูกๆอาหาร แล้วก็ยาแล้วเงินที่เหลือก็ยังเอามา
จ้างสมาชิกใหม่ได้อีก
-มีพอหรือเปล่า -ไม่พอ
ระหว่างที่เราคิดขายอาวุธ น้องสาวฉันกำลังถูกย่อยอยู่
มีคนฟื้นกลับมาจาก การถูกสับละเอียดใช่มั้ย
นักผจญภัยที่คืนชีพจากอึก็มี
-อึ๊ย -ไม่เห็นจะเคยได้ยินเลย
ที่จริงเราพักปัญหาเรื่อง เงินไว้ก่อนแล้วไปหาอะไรกินดีกว่า
พวกเราพ่ายแพ้ราบคาบที่ นั่นก็ว่าเพราะท้องว่างนี่แหละ
จะกินอะไรดีนะถ้าเอาอะไรถูกๆก็ต้อง ที่โรงอาหารมหาชนตรงถนนใหญ่ถ้าเอาเย
อะๆก็ต้องร้านหมาป่าสำราญ
โอ้ะแต่คงยากที่จะผ่านโรงเตี๊ยม นั้นไปได้แถมร้านนั้นก็มีซุปซาลาเปา
ไส้เนื้อที่แสนอร่อยด้วย
ไม่
อ๊ะ
พวกเราจะต้องกลับลงไปในดันเจียน
แต่ถ้าเรายังหิวแบบนี้
คิดอะไรออกแล้ว
ต้องให้ทั้งคู่ออกจากทีมไปก่อน
-ห๊ะ -เอ๊ะ
ฉันจะเอาอาวุธพวกเธอไปขาย แล้วก็ลงไปในดันเจียนคนเดียว
-แบบนั้นไม่ไหวหรอก -เดี๋ยวก็ตายพอดี
แต่ฉันจะไม่ต้องลดเกรดเกราะและถ้าไป คนเดียวก็จะหลบมอนสเตอร์ได้ง่ายและลง
ไปในชั้นที่ลึกยิ่งขึ้นได้ด้วย
ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
มันเป็นความผิดของฉันตั้งแต่แรก
จะให้พวกเธอต้องมี อันตรายไปด้วยไม่ได้หรอกนะ
ยังไงฉันก็จะไปกับนายด้วยฉันจะทำ ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อช่วยฟาลินให้ได้
ที่จริงฉันเองก็เป็น ห่วงฟาลินเหมือนกันนะ
อย่ามาหาว่าฉันเป็นภาระนะก็รู้นี่ ว่าเวทมนตร์ของฉันทรงพลังมากแค่ไหน
อย่าลืมความสามารถของฉันง่ายๆด้วย สิแน่ใจนะว่าไม่อยากได้คนที่ไขกับดัก
และประตูได้ทุกบาน
พวกเธอทั้งสองคน
-หือ -หือ
แปลว่าทั้งคู่อยากจะไปกับฉันจริงๆ อย่างนั้นสินะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ใช่มะ
หา
อะ-อื้อ
เราจะเข้าไปเอา อาหารของเราจากในดันเจียน
-ห๊ะ -ห๊ะ
ในดันเจียนน่ะเต็มไปด้วยพวก มอนสเตอร์ก็แปลว่าข้างในนั้นมันจะ
ต้องมีระบบนิเวศของมันอยู่
ถ้ามีมอนสเตอร์กินเนื้อก็ต้อง มีมอนสเตอร์กินพืชคอยเป็นเหยื่อ
พวกมอนสเตอร์กินพืชก็จะกินพืชซึ่ง พืชต้องการทั้งน้ำทั้งแสงแดดแล้วก็
ดิน
เพราะฉะนั้นมนุษย์ก็ต้องหาอะไร กินในดันเจียนได้ไม่ต่างกันนั่นแหละ
ยังงั้นก็หมายความว่า เราต้องกินมอนสเตอร์เหรอ
เราต้องกินพวกมอนสเตอร์ คิดถึงการผจญภัยที่ผ่านมาดูสิ
เราได้เจอกับ มอนสเตอร์น่ากินตั้งหลายตัว
ไม่เอาๆๆไม่เอาเด็ดขาดเลย
มีคนตั้งมากมายที่ล่า มอนสเตอร์เอาไปทำเป็นอาหาร
นั่นมันพวกคนร้ายที่ กลับขึ้นไปบนพื้นโลกไม่ได้นะ
พวกนั้นยังถูกส่งตัวกลับขึ้นมา เพราะอาหารเป็นพิษอยู่บ่อยๆไม่ใช่รึ
ไง
ก็ไหนเธอบอกว่าจะยอมทำ ทุกอย่างเพื่อช่วยฟาลินไง
ไม่ได้บอกซะหน่อย ว่าจะกินมอนสเตอร์นี่
ไม่มีทั้งเงินทั้ง เวลามีความคิดอื่นหรือไง
แต่ว่ามันจะเปล่าประโยชน์ไปเลยนะถ้า เรากินอะไรแปลกๆจนอาหารเป็นพิษแล้วไป
ไหนไม่ได้
ดูแล้วพวกนั้นเป็นมือใหม่ในดัน เจียนสินะถ้าวิ่งป่าราบเพราะ
มอนสเตอร์ตัวนี้ก็คง ไม่เหมาะกับที่นี่หรอก
เดี๋ยวนะนี่ไลออส
กินเจ้านี่เป็นมื้อกลางวันกันเถอะ
ไม่กินนนนนนนนน
-ไม่กินๆๆๆๆไม่อยากกิน -ไม่อันตรายไปหน่อย
เรอะเริ่มจากเห็ดเนี่ย
ตามที่ดันเจียนกูร์เมต์ไกด์ ว่าเอาไว้นี่เป็นวัตถุดิบสำหรับผู้
เริ่มต้นนะ
มันค่อนข้างมีเนื้อและมีรสชาติอ่อน
ตำราอะไรเนี่ย
ดูค่อนข้างจะเก่าเชียวล่ะ
เดินไปอีกหน่อยแล้วก็ก่อไฟในที่ เปิดโล่งก็ละกันอยากได้วัตถุดิบ
เพิ่มอีกอย่างสองอย่าง
เสียงฝีเท้านี่มัน มาจากเจ้าแมงป่องยักษ์
นี่เขาคงจะไม่-
แม้แต่ข้างในดันเจียนก็มีคนมากมาย เต็มไปด้วยเหล่านักผจญภัยและพ่อค้า
เดิมทีนั้นมันเป็นสุสานและที่ ศักดิ์สิทธิ์อันเงียบสงบให้ชาวบ้าน
ใช้นอนหลับ
ตั้งแต่มันได้เชื่อมต่อกับดันเจียน เมื่อหกปีก่อนก็เลยกลายเป็นสถานที่
ที่พลุกพล่านที่สุดของหมู่บ้าน
ว่ากันว่ามอนสเตอร์รวมตัว ที่ด้านล่างสุดของดันเจียน
ไม่รู้ว่าพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตบน โลกที่เปลี่ยนไปเพราะเวทมนตร์
ต้องห้าม
หรือว่าพวกมอนสเตอร์เหล่า นี้ถูกอัญเชิญมาจากโลกปีศาจ
แต่ว่าพวกมันล้วนมีรูปลักษณ์ที่ แปลกประหลาดและจะโจมตีราวกับว่ากำลัง
ปกป้องอะไรอยู่
ถึงอย่างนั้นพวกมันก็คือหลักฐานของ การมีอยู่ของอาณาจักรทองคำต้องสาปและ
เป็นหลักฐานเพียง แค่อย่างเดียวเท่านั้น
อย่าจับเหมือนมันเป็นกุ้งได้มั้ย
มอนสเตอร์ก็จับกันแบบนี้ ทั้งนั้นง่ายกว่าจับกุ้งตั้งเยอะ
เอ่อคือว่า
ฉันชักเริ่มจะคิดแล้วสิว่านายกำลัง รอคอยโอกาสที่จะได้กินมอนสเตอร์อยู่
แต่ว่าความรู้สึกของฉันที่อยาก จะช่วยน้องสาวมันเป็นเรื่องจริงนะ
จ้าๆ
ฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้เลยแต่ฉันน่ะ รักมอนสเตอร์รูปร่างเสียงกรีดร้องรวม
ไปถึงการดำรงชีวิต
แล้วก็เริ่มอยากจะรู้รสชาติพวกมัน
หมอนี่มันโรคจิต
บางทีเราน่าจะอยู่ห่าง จากผู้คนสักหน่อยดีกว่านะ
แต่เราต้องใช้น้ำเดิน ไปเดินมาหลายรอบคงเหนื่อย
แล้วเราจะกินเจ้านี่ยังไง
ต้มแบบวิธีดั้งเดิมละกัน
เกิดไรขึ้นเหรอ
หั่นในแนวตั้งมันง่ายแต่ถ้า หั่นแนวนอนมันจะมีแรงต้านนี่เอง
เพราะอย่างงั้นถ้าต้องต่อสู้กับเห็ด การฟันในแนวทแยงหรือว่าแนวนอนอาจไม่
ส่งผลอะไรมากนักเพิ่งรู้เลยนะเนี่ย
พอหั่นเป็นชิ้นค่อย ดูเหมือนอาหารหน่อยแฮะ
ไม่เห็นจะเหมือนเลย
ดะเดี๋ยวก่อนสิ
จะกินทั้งแบบนี้เลยเ นี่ยนะมันมีพิษไม่ใช่เหรอ
กินพิษของแมงป่อง ไม่เป็นอันตรายอะไรหรอก
แน่ใจนะ
ก็--ในตำราบอกไว้เลยอยากลองดูน่ะ
-โอ้โหแฮะ -อย่างที่คิดไว้เลย
รอเดี๋ยวก่อนนะ
-อ๊ะ -อ๊ะ
ต้มแมงป่องยังงั้นเรอะพูดไม่ได้ หรอกนะว่าเห็นด้วยกับวิธีพวกเจ้า
นายเป็นใครเนี่ย
ถ้าอยากกินเจ้านี่ก็จะต้องตัดเอา ก้ามออกเอาหัวออกหางด้วยขาก็ต้อง
แน่ใจว่าเอาออกแล้ว
หางทำให้ท้องร่วงได้
แต่ตำราบอกเอาไว้ว่าไม่เป็นอะไรนี่นา
พูดอีกอย่างคือมันไม่อร่อยเลย
ตัดลงไปที่ลำตัวของมันสักนิดความ ร้อนจะเข้าไปทำให้น้ำในตัวมันออกมา
จนน้ำซุปรสชาติดี
แถมกินได้ง่ายด้วย
แล้วล้วงเอาเครื่องในออกมา แบบนี้มันขมแถมผิวสัมผัสก็ไม่ดี
สำหรับเห็ดเดินให้ตัดด้านล่างและ ด้านนอกออกสามเซนติเมตรเท้ามันอร่อย
ฉะนั้นใส่ไปให้หมด
เท้ามันอร่อยยังงั้นเหรอ
ใช่สิกลิ่นของมัน หอมแบบแปลกๆใช่มั้ยล่ะ
กลิ่นเท้าเห็ดเนี่ยนะ
หม้อนี่ดูจะเล็กไปหน่อยแฮะ
ใช้ของข้าจะดีกว่า
แหมเตรียมตัวมาดีเหลือเกินนะ
ดูเหมือนจะขาดอะไรไปหน่อย ถ้ามีแค่แมงป่องแล้วก็เห็ด
ใส่นี่ด้วย
-เดี๋ยวก่อนสิทำแบบนี้ไม่ได้นะ -มาร์ซิล
ไม่เอาๆไม่ได้ๆคือว่านะที่นี่มัน คือสุสานให้กินมอนสเตอร์เนี่ยก็ยัง
พอทนได้แต่พืชที่กิน รากฉันไม่เอาด้วยหรอก
พอแล้วล่ะน่ามีแค่ นี้มันก็อร่อยมากแล้วนะ
มาร์ซิล
-แล้วตกลงนายเป็นใครล่ะเนี่ย -ข้างบน
เอ๋
สไลม์
แย่ซะแล้วล่ะมันคลุมหน้าของฉันไว้
แบบนี้ฉันก็ร่ายเวทย์ไม่ได้ซะแล้ว
นั่นสินะครั้งแรกที่ ฉันตายก็เพราะว่าเจ้าสไลม์
-ไม่เป็นไรนะ -ไม่เป็นไรแต่มันเข้าไปติดในจมูกฉัน
เอ้าสั่งออกมา
จัดการสไลม์ได้โดยใช้มีดยังงั้นเหรอ
ถ้ารู้อวัยวะของมันก็ไม่ยากหรอก
มันอาจจะดูเหมือนไม่มีโครงสร้าง แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ต่างอะไรจาก
มนุษย์เลย
และนี่ก็คือการจัด เรียงอวัยวะของสไลม์
ถ้าใช้มนุษย์เป็นแบบเจ้าพวกนี้ ถือว่ามีกระเพาะอาหารที่กลับด้านและ
ห่ออวัยวะและหัวของมันด้วยของเหลว
มันจะสัมผัสลมหายใจของ เหยื่อแล้วก็พุ่งมาโจมตี
เพราะแบบนั้นถ้ายิ่งตะโกนเสียง ดังก็จะยิ่งกลายเป็นเหยื่อได้ง่าย
เราสามารถกินมันทั้งแบบนี้ได้เลย ล้างมันให้ดีด้วยน้ำร้อนที่ผสม
น้ำผลไม้รสเปรี้ยว
จากนั้นก็ซับความชื้นออกให้หมดหรือ ไม่ก็คลุกเคล้าเกลือลงไปแล้วเอาไปตาก
แดดจนมันแห้งสนิทก็ได้ วัตถุดิบมีคุณภาพสูงแล้ว
ถ้าเป็นไปได้เราก็ควรจะปล่อยให้มัน อดอาหารสักสองสัปดาห์ต้องใช้เวลาใน
การทำให้แห้ง
นี่ก็คือตะแกรงตากสไลม์ แบบพกพาที่ข้าทำขึ้นมาเอง
วางเอาไว้บนตะแกรงแบบนี้มัน จะเริ่มแห้งเองเมื่อเราเดินไปมา
ต้องใช้เวลาหน่อยจนกว่ามันจะแห้ง
-และนี่คืออันที่เสร็จแล้ว -โอ้
ใส่เพิ่มเข้าไปกันเถอะ
แต่มันวัตถุดิบคุณภาพสูงนี่นา
ไม่เป็นไรข้าค้นคว้าเกี่ยวกับ มอนสเตอร์ในดันเจียนแห่งนี้มานาน
เป็นสิบๆปีแล้วล่ะ
ข้าดีใจมากที่พวกเจ้ามีความสนใจ เกี่ยวกับการใช้มอนสเตอร์เป็นอาหาร
สิบปีอย่างงั้นเหรอ
-ดันเจียนนี่มีมานานขนาดนั้นแล้วเหรอ -อึ่ม
รออีกสักนิดก็แล้วกัน
เอ้าเสร็จแล้วล่ะ
แมงป่องยักษ์พอต้ม แล้วจะเป็นสีแดงเหรอเนี่ย
อ่านตำรากับดูของ จริงคนละเรื่องกันเลย
แถมยังกลิ่นหอมมากอีกด้วยแฮะ
เมื่อโดนความร้อนเนื้อก็จะหดตัวลง เล็กน้อยดังนั้นจึงลอกจากเปลือกได้
ง่าย
จริงด้วยแฮะ
อร่อยจัง
ใช่มั้ยเล่าๆ
รสชาติเปลี่ยนได้ เพราะการเตรียมจริงๆด้วย
-ใช่มั้ยเล่าๆ -อร่อยสุดๆไปเลยอะไรกันเนี่ย
ใช่มั้ยเล่าๆ
ไหนลองเอาไอ้นั่นมาให้กินหน่อยซิ
นี่คืออะไรอะ
อวัยวะตากแห้งของสไลม์
โหอร่อยจัง
งั้นนี่ก็คือวิธีการกินสไลม์สินะ
จะอร่อยถ้าใส่น้ำผลไม้รสเปรี้ยว
รากพวกนี้มันพอง แล้วก็รสชาติดีมากๆเลย
ในทางเทคนิคแล้วไม่ใช่รากหรอกมัน คือลำต้นของต้นไม้ที่เติบโตกลับหัว
ข้างในดันเจียนนี่
สาหร่ายนี่ก็นุ่มแล้วก็อร่อย เหมือนกันมันใช่ต้นไม้ที่กลับหัว
ด้วยหรือเปล่า
นั่นเป็นแค่สาหร่ายเก่าแก่ ธรรมดาที่เติบโตในที่ชื้นน่ะ
-อ๊ะ -ไม่รู้ว่าดันเจียนที่เรามา
บ่อยๆมีวัตถุดิบแบบนี้ด้วยนะเนี่ย
อ้าอิ่มแปร้เลยแฮะ
นี่พวกเรายังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยนะ
ข้ามีชื่อว่าเซนชิในภาษาขอ งดวอร์ฟมีความหมายว่านักค้นหา
ฉันชื่อว่าไลออสนี่คือมาร์ซิล เป็นจอมเวทย์นี่ชิลชัคนักสะเดาะกลอน
ดูเหมือนว่าพวกเจ้าเดิน ทางเพราะว่ามีเป้าหมายสินะ
ใช่เอ่อ
สมาชิกของเราคนนึงถูกมอนสเตอร์กิน เข้าไปที่ข้างล่างนั่นน่ะและเรา
ต้องการช่วยเธอก่อนจะถูกย่อย
โชคร้ายจังที่ถูกกินตัวไหนงั้นเหรอ
มังกรมีเกล็ดสีแดงฉาน
มีเกล็ดสีแดงฉานอยู่ ข้างล่างเร้ดดราก้อนงั้นสินะ
ได้ยินมาว่ามังกรต้องรักษา ร่างกายให้ใหญ่โตดังนั้นเลยมักจะนอน
หลับ
การย่อยของพวกมันจะ ช้ากว่ามอนสเตอร์อื่นๆมาก
ขอให้เป็นจริงตามนั้นเถอะ
ขอร้องล่ะ
ขอร่วมทีมของเจ้าด้วยคนจะได้ป่าว
ถ้าอยากเข้าร่วมก็ยินดีเลย
เพราะนายน่าจะช่วย พวกเราได้มากเลยแหละ
อย่างงั้นเชียวเหรอวิเศษขอบคุณมากๆ
ฝากตัวด้วยนะ
ข้าใฝ่ฝันมานานเหลือเกินแล้ว ว่าจะได้ทำอาหารจากเร้ดดราก้อน
เร้ดดราก้อนยังงั้นเรอะวิธีที่ง่าย ที่สุดก็คือเอามันมาทำสเต๊กไม่ก็แฮม
เบิร์ก
ชาบูชาบูก็คงจะดีเหมือนกันนะไม่สิ
ถ้าเกิดมันมีไข่ก็ทำโอยาโกะด้งได้
จะดีเหรอที่จะกินอะไรแบบนั้น
ทุกคนคงมีความสงสัยในใจ เพียงแต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา
ดันเจียนชั้นสอง
ชั้นนี้แตกต่างจากชั้นแรกของสุสาน หมู่บ้านทิวทัศน์อันแปลกตาทอดยาวไป
เบื้องหน้าพวกเขา
อ้างอิงจากพวกปราชญ์นี่คือหอคอยที่ สูงสุดของปราสาททองคำซึ่งซ่อนตัวลึก
เข้าไปในดันเจี้ยน
ฉันน่ะสงสัยเรื่องนี้มาตลอดเลยถ้า ต้นไม้สูงขนาดนี้แล้วทำไมถึงไม่ทะลุ
ขึ้นไปกันล่ะ
ก็นี่คือดันเจียนที่สร้างจากคำสาปไง
อ๊าก
-ห๊ะ -ห๊ะ
มาร์ซิลไม่เป็นไรใช่มั้ย
-ขามันติดอยู่ระหว่างกระดานน่ะ -เราเดินกันมาสักพักนึงแล้วคงเริ่ม
เหนื่อยแล้วสินะเรามาหาที่พักแล้วก็ ตั้งแคมป์กันดีกว่า
จำได้ไหมเราเคยค้างคืนบน ต้นไม้ที่มีรูกลวงๆออกมาน่ะ
จำได้สิ
ฉันลองทำซุปหมูแต่ สุดท้ายก็ทำตัวเองไหม้
ซุปเหรอ
หิวอีกแล้วใช่หรือเปล่ายังมีน้ำต้ม แมงป่องเหลืออยู่จากมื้อกลางวันนะถ้า
เจ้าอยากกิน
ไม่เอาหรอก
จริงด้วยมาล่า มอนสเตอร์เป็นมื้อเย็นกันเถอะ
มาร์ซิลเธออยากกินอะไรล่ะ
เอ๊ะ
ถ้าเธอบอกเรามาก็จะได้มีเป้าหมายไง
ถ้าหากนายพูดยังงั้นล่ะก็
ยังไงก็ต้องกินมอนสเตอร์ใช่มั้ยอะ ถ้ามันกินได้งั้นฉันก็กินอะไรก็ได้
ทั้งนั้นแหละ
แล้วแถวนี้มันมี มอนสเตอร์อะไรอยู่บ้างล่ะ
เอ่อ…ก็ค้างคาวยักษ์แล้วก็หนูยักษ์
ถ้าไม่ถูกอนามัยฉันไม่กินหรอกย่ะ
ก็อบลินป่าก็มี
-พวกอมนุษย์ก็ไม่เอา -ชุดเกราะเดินได้
โลหะงั้นเหรอไม่มีอะไรธรรมดาๆ บ้างหรือไงอย่างพวกนกหรือไม่ก็ผลไม้
อะ
เธอเป็นประเภทที่บอกว่ากินอะไรก็ได้ แต่พอเราเสนอไปเธอก็ไม่เอาสักกะอย่าง
สินะ
มันไม่ได้เป็นเพราะ ว่าฉันเรื่องมากซะหน่อย
พวกปกติก็มีอยู่แต่มันจะไม่โจมตี ก่อนน่ะเพราะงั้นต้องเตรียมการถ้าจะ
ล่ามัน
มันไม่มีเป็ดมาเดินถือ หัวหอมอะไรอย่างงั้นหรอกนะ
ขอโทษที่พูดมาก็จริง
แต่ว่านะมันถูกเรียกว่าดันเจียน เพราะเป็นไปได้ที่ต้นหอมจะออกมาเป็น
เป็ดที่น่ากลัว
เรามาสนุกกับเรื่องนี้กันดีกว่าน่า
ฉันคิดบวกขนาดนั้นไม่เป็นหรอก
นี่ในช่วงเวลานี้ของปี มีถั่วและผลไม้มากมายนะ
เหจริงเหรอ
อื้อ
ไอ้นั่นน่ะมันเป็นผลไม้ จากพืชกินคนไม่ใช่หรือไง
มาร์ซิลพืชกินคนมัน เป็นแค่ชื่อสามัญทั่วไปนะ
ตัวอย่างเช่นดอกไม้นั่นชื่อของมันก็ คือดอกบาราเซเลียมันเติบโตตามเส้นทาง
ของสัตว์
มันผลิตเมือกคล้ายกับใยแมงมุมออกมา เมื่อสิ่งมีชีวิตสัมผัสมันก็จะถูกดึง
เข้าไป
มันห่อสิ่งที่เคลื่อนไหวแต่ย่อย อาหารไม่ได้แต่เป็นพืชที่สามารถผลิต
ปุ๋ยได้เอง
แต่ว่ามันก็ใช้คน เป็นสารอาหารใช่ไหมล่ะ
ผักที่เธอกินเป็นประจำทุกวันมันก็ เกิดมาจากอุจจาระและซากสัตว์เหมือน
กันนั่นแหละน่า
ฉันไม่ได้ต่อต้าน ตรรกะแบบนั้นหรอกแต่ว่า
ไม่เป็นไรหรอกน่าเรายังอยู่กันที่ ชั้นสองถ้าเกิดมีศพนอนตายอยู่ตรงนี้
ก็คงสังเกตเห็นเองนั้นแหละ
แล้วเดี๋ยวก็มีพวกที่มาเก็บศพด้วย แถมเรายังลงไปไม่ลึกก็คงยังไม่มีใคร
กลายเป็นอาหารของ มอนสเตอร์แถวนี้หรอก
นายคิดงั้นเหรอ
การแอบเก็บมันอาจจะยากสักหน่อย
ดูเหมือนว่าเราจะต้องสู้นะ
หลบออกไปกันก่อน
-หือ -หือ
ฉันจะทำลายมันให้ เหี้ยนในครั้งเดียวเลย
หยุดเดี๋ยวนี้นะยัยบื้อ
เอ่อมีไรเหรอ
ตอนนี้เจ้าเพิ่งจะ ทำลายผลไม้ทั้งหมดไปด้วย
เอาแค่บางส่วนที่เราต้องการ ใช้นั่นก็คือกฎเหล็กของที่นี่
มันใช่เวลามั้ยเนี่ยอ๊ะ
ไม่นะไม่เอาๆๆๆปล่อยฉันนะอ๊ะ
ไหนบอกว่ามันย่อยอาหารไม่ได้ไง หมอนี่กำลังถูกย่อยอยู่เลยเนี่ย
เอ๋อ๋อบางต้นก็มีความสามารถ แบบนั้นขึ้นอยู่กับชนิดของมันน่ะ
แต่ว่านะพันธุ์ที่เธอโดนจับไปติด อยู่เนี่ยเป็นปรสิตชนิดหนึ่งที่มันจะ
-เพาะเมล็ดไว้ใต้ผิวหนัง -อันนี้ก็น่ากลัวเกิน
อย่าขยับมากนะมาร์ซิล
มอนสเตอร์ประเภทพืชเนี่ยดู เหมือนจะมีแขนหลายแขนเลยล่ะ
ถ้าเราต่อสู้กับพวกมันทีละแขนทีละ แขนคงใช้เวลาทั้งวันเลยต้องเล็งจุด
เดียว
ที่รากไง
อักอุ๊ย
โอ๊ยยยยโอ๊ยเจ็บๆๆ
เป็นอะไรมั้ย
อ้าขอบคุณมากเลยนะไลออส
รู้สึกยังไงบ้าง
เอ๊ะ
ไอ้นี่เรียกว่าหางเงามันจัดว่าเป็น ปรสิตชนิดหนึ่งที่เพาะเมล็ดเอาไว้ใต้
ผิวหนังของเราได้
จะมีความแตกต่างจากพันธุ์บาราเซเลีย ที่ใช้เถาวัลย์รัดจนกระดูกหักเจ้านี่
จะต้องรักษาเหยื่อให้มี ชีวิตอยู่แต่ไม่ให้หนีไปได้
ดูเหมือนว่าจะบีบรัดเธอด้วยแรงใน ระดับที่เหมาะสมจนเคลื่อนไหวไม่ได้
แต่จะหนีไปก็หนีไม่ได้เหมือนกัน
ฉันคิดว่าแบบนั้นคงจะ รู้สึกดีมากๆเลยใช่หรือเปล่า
ฉันทำให้เธอรู้สึกแย่เหรอ
แม้แต่ฉันก็คิด ว่าที่นายพูดเนี่ยมันออกจะ
ขั้นแรกให้นึ่งไฟอ่อนๆ
จากนั้นตัดรอบๆก้านตรงนี้
ออกแรงบิดนิดหน่อยแล้วก็ดึง เมล็ดของมันออกมาทั้งหมดเลย
อู๋
-ฮึ่มมมม -ลอกเปลือกออกซะแล้วก็โขลกมันอีก
สักหน่อยเพื่อที่จะทำให้มันนุ่มขึ้น
จากนั้นรองกระทะแบบนี้
ต่อด้วยผลไม้ขูดที่ยังไม่สุกใส่ สไลม์เติมน้ำซุปแมงป่องลงไปเล็กน้อย
จากนั้นก็คนจนมันเริ่มเหนียว
เมื่อเนื้อเนียนดีแล้วให้เติมน้ำซุป แมงป่องที่เหลือจากนั้นก็ใส่ผลไม้สับ
แบบผสม
หลังจากผสมให้เข้ากันก็ เทลงในกระทะที่เตรียมไว้
-อ๊ะ -รอให้มันสุกซะหน่อย
ก็แค่อยากลองดูว่าถ้า เอาไปปลูกบนโลกจะเป็นไงอะ
-มันแน่อยู่แล้วว่าเอาไปปลูกไม่ได้ -อ๊ากกกกก
เมื่อด้านบนของมันเริ่มเ ดือดนิดๆใส่ผลไม้ที่เหลือลงไป
เอาล่ะ
เสร็จเรียบร้อย
ทาร์ตงั้นเหรอ
ก็เหมือนแค่หน้าตาเท่านั้นแหละ
เปลือกแค่มีไว้กัน ไม่ให้ไหม้อย่ากินล่ะ
มันเค็มๆแฮะไม่เหมือน กับที่ฉันคิดเอาไว้เลยอะ
อื้ออร่อยมากเลย
ลองกินดูสิมาร์ซิลนี่น่ะ น่าจะเป็นรสชาติที่เธอชอบ
แน่ใจนะว่าไม่ได้ใช้ต้น ที่มีศพคนตายอยู่ข้างในน่ะ
ไม่ได้ใช้แน่แต่ถ้าเราใช้เจลาติ นที่สะสมมาจากพืชต้นนั้นจานนี้น่าจะ
รสชาติกลมกล่อมกว่าเดิมการใช้ สไลม์ไม่ได้ทำให้เนื้อแน่นเท่าไร
หือโอ๊ยอร่อยมากๆเลย
ผลไม้จากชนิดที่ผลิตปุ๋ยมันหวานฉ่ำ มากๆส่วนชนิดที่ย่อยได้ก็รสชาติเข้ม
ข้นกว่า
แต่แบบนี้จะดีหรือเปล่านะอร่อยขนาด นี้แมลงไม่มารุมกินกันเป็นงานเลี้ยง
เลยเหรอ
อุตส่าห์พยายาม ออกลูกแล้วแต่วก็ถูกกินไป
แต่ว่านะเพราะมันกินเนื้อเป็นอาหาร พอมันจับแมลงได้ก็จะใช้เป็นสารอาหาร
ยังไงเล่า
อ๋อจริงด้วย
เอ๋…สงสัยจังว่าความ อร่อยเป็นอุบายหรือเปล่า
น่าสนใจแล้วสิเนี่ย
ปลื้มปริ่มเหลือเกินที่เธอ เริ่มสนใจมันซะทีดีใจจังเลย
หยุดเลยนะ
แล้วจะทำยังไงกับศพล่ะ
ฉันไม่อยากจะ ย้อนกลับเข้าไปในเมืองหรอกนะ
ถ้างั้นให้ฉันใช้ มนตร์ชุบชีวิตเขาดีมั้ยล่ะ
อย่าทำอย่างงั้นเลย มันอาจจะผิดพลาดเอาก็ได้
แต่ว่าถ้าเราทิ้งเอาไว้ในที่ ที่คนเห็นเดี๋ยวก็มีใครมาเก็บไปล่ะ
จริงด้วยนะ
งั้นมาทำให้มันเห็นได้ชัดๆกัน
ฉันเคยเห็นอะไรแบบนี้ที่ตะแลงแกง
-เอ่อ -ในค่ำคืนนั้นมาร์ซิลเผชิญกับฝัน
อันเลวร้ายสูตรลับตำรับดันเจียนคือ การกินไม่ก็เป็นผู้ถูกกิน
ที่นี่ไม่มีอะไรสูงหรือต่ำกว่ามี เพียงแนวคิดง่ายๆว่าการกินเป็นสิทธิ
พิเศษของชีวิต
สูตรลับตำรับดันเจียน โอ้สูตรลับตำรับดันเจียน