DELICIOUS IN DUNGEON
Nakauwi na ako, Ma.
Ano 'yan?
Ang bango naman niyan.
Kaarawan mo kasi ngayon.
Mga paborito mong pagkain 'to.
Talaga?
Kumain ka na.
Di ba? Mga paborito mo 'tong…
sangkap mula sa piitan.
Ano'ng problema, Marcille?
Binangungot ako.
Ano ba'ng amoy na 'yan?
Parang kapareho n'ong nasa panaginip ko.
May ibang grupong nagluluto ng almusal do'n.
Nag-iihaw at kumakain sila
ng tapang baboy.
Naiinggit ako.
Ang sama nito.
Kalunos-lunos talaga.
PAGKAIN SA PIITAN AYON SA 100 NA TAO
Pagdating sa kasalukuyang kinakain ng mga batang manlalakbay,
mayro'n silang tinapay, pinatuyong karne, at alak.
Para manatiling malakas ang katawan sa paglalakbay sa piitan,
importante ang taba mula sa karne.
Pero hindi pa sapat 'yon.
Mas nakakatakot ang malnutrisyon kaysa sa mga halimaw.
Para man 'tong sermon,
pero di rin ibig sabihin na perpekto na ang mga pagkain natin.
Sinabi ng batang engkantada na naiinggit siya sa kanilang karneng baboy,
pero dahil 'yon kailangan ng katawan niya ang taba.
Ayoko lang kumain ng mga halimaw!
Kaya,
maghahanap tayo ngayon ng mga halimaw na maraming taba.
Kung makahanap tayo ng mga itlog, mas lalong maganda.
Nasa itlog ang lahat ng nutrisyon na kailangan mo.
Sadyang dadamputin natin ang mga 'to mula sa piitan.
Iniisip mo ba…
Oo.
Ano 'yon?
Ang katawan ng isang manok.
Ang buntot ng isang ahas.
Isang nilalang na sinasabing may nakamamatay na kamandag
sa kaniyang pangil at kuko.
Ang Basilisk, hari ng mga ahas.
A, isang Basilisk.
Ang galing, di ba, Marcille?
Makakakain ka na ng manok.
Manok ba 'yan? Tinuturing mo ba talagang manok 'yan?
Ayos 'to, di ba?
Iniisip ko dati na mas maayos kung mas maraming mga hayop
ang ipinagsama-sama.
Pero kung dalawang klase lang, lumalabas ang lakas ng bawat isa.
Napansin ko nga ang kagandahan ng manok, na ang tingin ko dati ay pagkain lang.
Simple pero magandang kombinasyon.
Siya nga pala, ang Cockatrice na nagpupugad sa kaloob-looban
ay isa pang klaseng hayop na may buntot ng ahas.
Lagi kong pinapangarap na ikumpara ang lasa nito sa Basilisk.
Bakit naman gugustuhin ng sinuman 'yan?
Pugad ng Basilisk ang lugar na 'yan.
Ayan sila.
Mukhang kakapangitlog lang nito.
Damputin natin lahat habang wala ang inahin.
Mahaba at makitid sila.
Hawakan mo 'to.
Ang lambot nito.
Tilaok 'yon ng isang Basilisk.
Bilisan natin, Senshi.
Sandali lang, kailangan natin 'tong ibalot ng tela.
'Yon ang grupo kanina.
Napakasama nang ganiyang pagtakas.
Nagiging madali ang pagtadyak sa kaniyang likod.
Sige na, iligtas mo na siya!
Ibuka ang mga braso't binti para palakihin nang husto ang katawan
at gumawa ng ingay para takutin 'to.
Mapipigilan nito ang karagdagang pag-atake!
Gusto kong magpanggap na wala akong kaugnayan sa kaniya.
May isang ulo rin ang mga Basilisk sa kanilang buntot.
Makikita nila ang lahat, pero iisa lang ang katawan nila.
Kung aatake ka sa mga ulo mula sa dalawang magkaibang direksyon,
lilituhin ng dawalang utak ang katawan…
nang isang saglit.
Kumusta ang sugat niya?
Nalason ba siya?
-Oo. -Laios.
Sabi ni Senshi may pamatay-bisa raw siya.
Talaga?
Gusto ko 'tong gamitin sa pagluluto ngayon.
-Ano? -Ano?
Pero nag-aagaw buhay na ang taong 'to!
Imbes na ibigay ang pamatay-bisa nang ganito lang,
mas malasa pag niluto 'to.
E di magluto ka na!
Una, putulin ang buntot at mga paa.
Ilubog saglit sa kumukulong tubig at tanggalin ang mga balahibo.
Naging manok na.
Alisin ang lamang-loob nito at pahiran ng panimpla.
Lamanan ito ng mga gulay
at pinong tinadtad na mga halamang pampalasa
at talian ang butas.
Tuhugin sa gitna
at ihawin nang mabuti.
Luto na.
Dali, pakainin n'yo na siya.
Umaapaw ang katas ng laman. Masarap.
Pasensiya ka na riyan.
Kumain na rin kayo.
Sandali lang.
Kailangan ko munang gumawa ng orasyong pampagaling…
Ang sarap nito! Nakikita ko 'to sa isang kainan sa bayan.
Lasang manok talaga.
Narinig ko na parang manok ang karne ng ahas.
Pasensiya na, gagawin ko na ngayon ang orasyong pampagaling.
Ay, mali.
Di pa ako nakakain ng ganitong pagkain sa isang piitan.
A…
Tatlong buwan na kaming nagsimulang sumubok sa piitang 'to,
pero lagi kaming nauubos sa parehong lugar.
Paano kami magkakaroon ng sapat na lakas para magluto ng mga halimaw kagaya ninyo?
A, ano kasi…
Una, ayusin ang inyong diyeta.
Pag-isipan n'yo ang mga kagawian n'yo kada 24 oras.
At gawin n'yo ang tamang ehersisyo.
Kapag pinagtuunan n'yo ng pansin ang tatlong bagay na 'to,
natural na lalakas ang katawan n'yo.
Napakabuting mga tao.
Gawin din natin ang lahat ng makakaya natin.
Imposibleng maabot natin ang ikatlong palapag ngayong araw.
Tumagal kasi tayo sa masarap na inihaw na 'yon.
Mukhang gumigising minsan sa isang buwan ang Pulang Dragon para manghuli.
'Yon yata ang pagkakataon nang nakasalubong natin siya
no'ng isang araw.
Kung gayon, natutulog siya nang busog ngayon.
Gusto ko siyang mahanap bago siya magutom.
Kaya nga, Marcille,
mas mabuti kung bibilisan na natin.
Di 'yon magiging madali kung ganiyan.
Ayos lang ako.
Kaya ko pang maglakad.
'Wag mong pilitin ang sarili mo.
Magpahinga muna tayo.
Di ko pinipilit ang sarili ko!
Uy, makinig ka.
Kung pinipilit mong maging matigas ngayon,
masasaktan at magiging isang pabigat ka lang,
naiintindihan mo?
NASINDAK
Baka mas madali kung mag-iiba tayo ng daan.
Pero madadaanan natin ang Malaking Paniki sa labas.
Kaya kong gamitan ng mahika ang mga Malalaking Paniki.
Hindi, di na kailangan.
Sa sekretong daanan kaya?
Mas maraming patibong, pero mas kaunting halimaw.
May orasyon ako para sa pagdes-arma ng mga patibong…
Mas madali kung si Chilchuck ang magdedes-arma sa kanila.
Pipiliin natin ang daang may mas kaunting halimaw?
Kung gayon, kailangan nating mag-ipon ng mga pagkain.
Di ba tayo puwedeng magpatuloy sa mga tira-tira ngayong araw?
Mayro'n lang tayong karne at mga itlog.
Kailangan natin ng gulay.
Mayro'n isang kolonya ng Mondragora na malapit dito.
Ako! Marunong akong mag-ani ng mga Mondragora!
Ako na'ng bahala riyan!
Napakahalaga ng mga Mondragora sa mahika at medisina.
At dalubhasa ako sa usaping 'yan.
Makinig kayong lahat sa 'kin ngayon.
Sumisigaw ang mga Mondragora kapag binunot mo sila sa lupa.
Mababaliw ka dahil dito, at maaari ka ring mamatay.
Mauubos tayo
at maaantala ang pagliligtas kay Falin.
Para maiwasan 'yan…
Una, kailangan natin ng tali at isang bihasang aso.
Isang aso?
Itatali natin ang Mondragora sa kuwelyo ng aso
at tatawagin ang aso mula sa malayo.
Pagkatapos, bubunutin ng aso ang Mondragora.
Ano'ng mangyayari sa aso?
Mamamatay 'to.
Hindi 'yan maganda.
At saka,
saan naman tayo kukuha ng aso?
At parang di rin masyadong mabisa ang ganiyang pamamaraan.
Pero sa eskuwelahan, kami…
Puwede kayang gumamit ng isang mahabang tali?
Ha?
Gumamit ng isang napakahabang tali para di natin marinig ang sigaw nito.
Sa gayon, di na natin kakailanganin ng aso.
Ano?
Sigurado akong di puwede 'yon.
Baka dahil mahirap 'tong bunutin?
Natakot ako ro'n.
Si Marcille ba 'yon?
Di 'to sisigaw kung puputulin mo muna ang ulo.
Totoo 'yon.
Hindi, masyadong mapanganib 'yan.
Ilang taon ko na itong kinakain nang ganito.
Ang ganiyang klaseng utak na walang alam ang magdadala sa 'tin sa panganib.
Pero may tunay na karanasan si Senshi.
Nasubukan mo na ba ang pamamaraan ayon sa libro?
Hindi pa. Naawa ako sa aso.
Kahit ano pa man, wala tayong aso o oras para dito.
Pasensiya na, pero pag-aralan natin ang pamamaraan ni Senshi.
Kung gano'n lang pala kadali,
iisipin mong isusulat 'yon sa isang librong gabay.
Pero tama siya.
Di ako kapani-paniwala kung nagbabasa lang ako ng libro.
Di ko dapat ipagawa sa kanila ang isang bagay na di ko pa nasusubukan.
Isang bagay na di ko pa nasusubukan?
E di kailangan ko lang ipakita sa kanila.
Patutunayan kong may katuturan ang pamamaraan ko.
Patawarin mo kami, Marcille!
Pinatatawad ko kayo.
Pero dahil di ako makakagamit ng aso…
Isang halimaw!
Mga Malalaking Paniki ang mga halimaw sa lugar na 'to.
Tulog na siguro sila ngayon.
Gagana kaya ito?
Di sinabi kung gaano kalakas dapat ang paghila mo.
Mahanap mo ang pugad ng mga Malaking Paniki
sa pamamagitan ng kanilang dumi.
Malaking tulong ang aklatan ng kaalaman ni Laios.
At ang lugar na di mo marinig ang mga sigaw
ay ang tore na 'yon.
Mag-pokus sa gustong hulihin…
Aire Faum Orbis!
Ayos!
Ano 'yon?
Marcille?
Sandali.
Sandali…
Mahalaga talagang subukan muna ang mga bagay-bagay.
Kahit ano pa,
ngayon alam ko na kung bakit di puwedeng ipalit ang Malaking Paniki sa aso.
Marcille!
Patay na ba siya?
Buhay pa siya.
Gamit ang isang Malaking Paniki imbes na isang aso?
Ang tanga talaga.
Uy, Marcille. Naririnig mo ba ako?
Oo, ayos lang ako.
Hindi, di ka ayos.
Narinig niya ang sigaw.
Kausapin muna natin siya nang kausapin.
Magigising din siya.
Bakit mo ginawa 'to?
Bigla akong natakot no'ng sinabihan akong magiging pabigat lang ako…
Hindi, sandali…
kaya gusto kong ipamukha 'to sa inyo para sumaludo kayo sa 'kin.
Ano ba?
Chilchuck.
Pakiramdam ko'y nag-iisa lang ako dahil di ako nakakatulong sa inyo.
Lumalakas ang mga halimaw habang palalim tayo nang palalim
sa piitan.
Ang iyong mahika lang ang bagay na puwede kong asahan,
kaya ayaw kong maubos 'yon sa mga unang palapag palang.
At mayro'ng kalakasan at kahinaan ang bawat isa.
Gusto kong umasa sa kalakasan mo.
Pagtatakpan ng iba ang mga kahinaan mo.
Makakaasa ka naman sa 'min, e.
Sabihin mo sa kaniya, Chilchuck.
Sa tingin ko, malaking tulong na'ng kasama ka namin dito.
Sabihin mo ulit na punong-puno ng damdamin.
Kailan ka pa bumalik sa normal?
Di ko rin inaasahan 'tong Malaking Paniki. Nakakagulat 'tong nahuli natin.
Ano kaya kung gumawa tayo ng mga omelet ngayong araw?
Itlog ba talaga 'to ng Basilisk?
Ibang-iba 'to sa itlog ng manok.
Ganiyan ang itlog ng ahas.
Buntot lang nito ang ahas.
Manok ang ulo at katawan nito.
Hindi, manok ang buntot.
KATAWAN BUNTOT
Iba ang kulay nito kompara sa iba.
Oo nga, 'no.
Nakuha 'yan ni Marcille dahil nakakabit pa ang ulo.
Tadtarin ang Mondragora at gisahin nang maigi.
Lagyan ito ng itlog sa ibabaw.
Kapag lumambot na…
Luto na.
OMELET NA GAWA SA MONDRAGORA AT BASILISK
Mas matingkad ang pagkadilaw nito kaysa itlog ng manok.
Ito ang inani nating Mondragora.
Ito naman ang ginamitan ng Mondragora na inani ng engkantada.
'Wag mo nang palalain pa ang nangyari.
Tama na.
Hindi mapait itong kay Marcille at banayad ang lasa.
Oo, masarap 'to.
Tinanggal siguro n'ong pagsigaw ang pait.
Batayan sa kaalaman ng pagluluto na nakapagpapasarap sa pagkain
ang karagdagang pagpupursigi.
Mukhang nagtuon ako sa pagiging mabisa
at hindi ko nakita kung ano ang mas mahalaga.
Salamat, Marcille.
Ang galing ng iyong kaalaman at libro.
Di 'to isang aklat ng pagluluto.
Tanggapin mo itong munting regalo bilang pasasalamat ko.
Sa 'yo na ang pinakamasarap na parte.
Ayoko niyan!
Sawang-sawa na ako sa kakakain ng mga halimaw!
Dito ba banda ang pasukan sa mas madaling daanan?
Ang pasukan?
Laios, pahiram ng espada mo.
Nandito.
Ano'ng nangyari?
Bihasa si Chilchuck sa paghahanap ng mga patibong at pagbubukas ng kandado.
Para lang sa kaalaman n'yo, maraming mga patibong kahit saan,
kaya 'wag kayong gumawa ng kahit ano maliban lang kung sinabi ko.
Ayaw na ayaw ko
sa mga sumasagabal sa trabaho ko.
Sandali lang.
Ligtas apakan 'tong mga baldosang 'to.
Ano'ng nangyari?
Sabi ko sa inyo na umapak lang do'n sa sinabi ko.
Lampas-lampas na ang paa mo.
Ayoko sa mga masalimuot na bagay.
Sino'ng may pakialam sa gusto mo?
Kallangan mong maging maingat.
Magkaka-ugnay ang mga patibong at nakakaapekto ito sa iba pa.
Kapag gumalaw ang isa, mababalewala ang lahat ng kalkulasyon ko.
Gumalaw lang kayo kung saan kong sinabi.
Ang lakas ng apoy.
Gano'n pala. Iba-iba ang hugis at anyo ng mga patibong.
Igalaw mo na ang paa mo.
Kadalasan may kasamang gas o langis ang mga patibong na may apoy.
Langis.
Di natin kailangan ng isang inihaw na duwende.
Isang inihaw.
Hindi, sandali.
Maiging piniritong pagkain.
Pinirito.
Kakiage!
Tempura ang pananghalian natin ngayon.
Nasaan ang patibong na may langis?
Hindi panluto 'yon.
Batang maliit.
Hindi ka bihasa sa langis.
Di ako bata.
Simple lamang ang mantika at maraming suplay nito.
Gayumpaman, ituro mo sa 'kin ang langis.
Susuko ako kung di 'yon puwede sa pagluluto.
Sige.
Bilang kapalit,
mangako kang susunod ka sa mga utos ko habang may mga patibong pa.
Di kita tutulungan kung di mo tanggapin ang kondisyon na 'to.
Nangangako ako.
Tutulong din ako, kung kinakailangan.
Di ko 'yan kailangan. Makinig ka.
May kaniyang-kaniyang trabaho ang bawat isa sa 'tin.
Sa 'yo ang pagluluto. Ako ang naghahanap ng patibong at nagbubukas ng kandado.
Mahika ang kay Marcille.
Wala akong pakialam sa mga pamamaraan mo sa pagluluto.
Kaya, 'wag ka ring mangialam sa trabaho ko.
Ang taguan ng kayamanan.
Para siguro maiwasan ang mga nanghihimasok kaya maraming patibong dito.
Nakadikit 'to sa sahig.
Susubukan kong buksan ang isa.
Doon ka.
Kadalasan, siya ang pinakamatino.
Nakasalalay kasi sa mga kamay niya ang buhay ng mga kasamahan niya
kaya siguro siya laging ninenerbiyos.
Bukas na 'to.
Oo nga. Paano natin ilalabas ang langis?
Di ko alam.
Ito ang labasan.
Ang paghila nitong kalabitan ang maglalabas ng langis,
pero di ko alam kung gaano karami.
Ihahanda ko na ang palayok ko.
Hilahin mo ang kalabitan.
Hindi puwede.
Maaaring kumukulong langis ang narito.
'Wag kang matakot.
Natatakot ako.
'Wag kang iiyak sa 'kin mamaya!
Ang init!
Sabi ko na nga ba, e.
Ayos ka lang, Senshi?
Nakasawsaw ang daliri mo riyan!
Nasa 180 degrees ang init nito. Tamang-tama sa pagpriprito ng pagkain.
Balewala lang sa 'yo ang init?
Ang amoy at lasa ang nagsasabing langis ng oliba ito.
Talaga?
Sabi nga nila, tumutubo ang oliba sa lugar na 'to.
Kaya di na nakapagtatakang ginagamit ito sa mga patibong.
Gano'n ba?
Kahit papaano, puwede ko itong gamiting pamprito.
Tama!
Puwede ba nating gamitin ang patalim mula sa patibong kanina para hiwain ang karne?
Hindi. Di natin alam kung babagsak ito sa parehong puwesto.
Ikaw na'ng bahala riyan.
Kung tutuusin, wala akong alam sa mga patibong.
Bakit ako?
Trabaho ko ang pagluluto, kaya kailangan sundin mo ang sasabihin ko.
'Yon ang kasunduan natin.
Di ko naman sinabi 'yan.
Ano ba 'tong ginagawa ko?
Nahiwa ko na ang Malaking Paniki.
Sige.
Ito naman, initin mo 'tong langis sa patibong na may apoy kanina.
Ano'ng problema? Bilisan mo na.
Tanggalin ang balat ng Malaking Paniki at tadtarin ang laman sa maraming tipak.
Gilitan nang mababaw ang karne,
imasahe ang pampalasa, at itabi muna ito.
Ihanda na rin natin ang kakiage na gawa sa Mondragora.
Kapag tinanggal mo ang balat ng Mondragora,
mas maganda kung aalisin muna ang parang mga sanga nito.
Puwede mo 'tong punitin gamit ang kamay kung kakalasin mo ang mga ito.
Balatan nang husto ang katawan
at kuskusin nang marahan ang maitim na parte ng sanga.
Pagkatapos, ihanda natin ang binating harina.
Ihalo ang isang itlog ng Basilisk sa tubig
at salain ang harina sa hinalo.
Iwasan na magkakumpol-kumpol habang hinahalo ito
at ilagay na ang Mondragora.
Kumusta ang apoy?
Paano ko malalaman 'yan?
Di ko pa nababago ang lakas ng apoy ng isang patibong noon, buwisit.
Mukhang tama lang.
Kapag mukhang di na ito maghihiwa-hiwalay,
baliktarin mo.
Nakuha mo?
Oo.
Puwede na ba 'to?
Buwisit. Di pa pala.
Baka masyadong mahina ang apoy.
Nasunog.
Kumusta ang hitsura?
Hindi maganda. Puwede bang ikaw na'ng bahala rito?
Trabaho mo 'yong patibong na may apoy.
Puwedeng ako ang mag-ayos ng apoy, pero di ba trabaho mo ang pagpriprito?
Nagiging malagkit 'to kapag mahina ang apoy,
pero nasusunog kung masyadong malakas.
E di hindi ang patibong ang problema, ano?
Malapit nang maluto 'to.
Gumanda na ang kulay.
Luto na.
KAKIAGE NA GAWA SA MONDRAGORA AT MALAKING PANIKI
Di ko akalaing makakain ako ng ganitong pinritong pagkain dito
sa piitan.
Maganda ang pagkakaprito.
Mayro'n tayong magandang apoy.
Pag sinikap n'yong prituhin nang mabilis ang pagkain sa tamang temperatura,
nagiging maganda at malutong ito.
Mahirap 'tong gawin sa isang apoy sa labas.
Sa tingin ko di 'to gagawin ng tao sa isang apoy sa labas.
Lagi ko 'tong nadadaanan, pero sino'ng makapagsasabi
na may isang maginhawang silid pala rito?
Makinig kayo.
'Wag n'yo gagawin 'to nang wala ako.
Siguradong mamamatay kayo.
Alam ko.
Di ko kayang tularan ang kahusayan mo sa pagmanipula ng patibong.
Talagang magaling.
Pag naghiwa-hiwalay na tayo balang araw,
nakakalungkot na di ko kakayahin gamitin ang patibong na 'yan mag-isa.
Kung gayon, wala akong magagawa.
Kapag may pagkakataon,
tuturuan ko kayo nang kaunti tungkol sa mga patibong.
Sigurado ka?
Medyo ayaw ko sana.
Pero tinuruan mo akong magluto, Senshi.
Di kayang ipalit ang tinapay sa karne.
O ang karneng ipalit sa tinapay.
Pero pag pinagsama, mas masarap ang lasa.
Di nagbabago ang pagkain at tao.
Pagkain sa piitan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Andrew Jan Novera