DELICIOUS IN DUNGEON
Jestem zmęczona.
Nie czujecie się podwójnie zmęczeni przez te schody?
Zmęczenie sprawia, że posiłek lepiej smakuje.
Tak, ale z umiarem.
Daj mi miecz.
Jasne.
Powinny tu być ukryte drzwi.
Prawie zapomniałam, że prowadzą tutaj.
Zaoszczędziły nam sporo czasu.
Co?
O co chodzi?
Zgubiłem dekorację z osłony głowni.
To dlatego, że nie uważałeś.
To moja wina?
Nie, była poluzowana już od jakiegoś czasu.
Próbowałem ją przymocować za pomocą sznurka lub kleju,
ale to zawiodło.
Czy jej brak to problem?
Nie. Ani trochę.
To jakaś pamiątka?
Można tak powiedzieć.
Trzy lata temu, gdy byłem początkujący,
dołączyłem do grupy łuskającej złoto, by zdobyć doświadczenie.
Łuskającej złoto?
Dawno temu zamek był cały pokryty złotem, a łuskanie go przynosiło zyski.
To miejsce jest już złuszczone.
Sprawdźmy, czy coś jest w zamku.
- Tak jest. - Tak jest.
Laios, z naszymi umiejętnościami wejście do zamku jest niebezpieczne.
Tak, ale sami nie możemy zawrócić.
Co, do diabła?
To okropne.
Całkiem zgniło.
Tak się dzieje, jeśli tu zginiesz.
Nikt cię nie znajdzie.
Hej! Chodźcie tu!
- Można by je sprzedać. - Są lepsze od tych wcześniejszych.
Trzeba je przetopić i sprzedać na części…
Zbroja się ruszyła!
To potwór! Uciekajcie!
Nie damy mu rady. Biegnij!
Ty…
Cholera.
Mój miecz…
Dalej!
Udało się!
- Laios. - Co?
Tak to było.
Wtedy zdobyłem ten miecz.
A więc straciłeś…
To była moja pierwsza śmierć. Widok zbroi długo mnie przerażał.
Czytałem wiele dokumentów, ale żaden nie opisywał ich smaku.
Jestem ciekaw, jak smakują.
Senshi, jak byś je przyrządził?
Zbroja jest niejadalna.
Żywą zbroję kontroluje magia. Nie jest żadnym stworzeniem.
Wiem, ale…
A skórzane zapięcia?
Trudno jeść opaloną skórę.
Już łatwiej łapać inne potwory.
Jeśli tak łakniesz zbroi, sam sobie ją ugotuj i zjedz.
Rozumiem.
Chyba nie da się zjeść żywej zbroi.
Dalej, chodźmy.
Wolałbym z nimi teraz nie walczyć.
A może je miniemy?
Są wolne, łatwo je zmylimy.
Racja.
Zgadzacie się?
Jasne.
Nie wiemy, która się poruszy.
Bądźcie ostrożni.
Gotowi?
Nadchodzi!
Biegnijcie!
Nie mamy dokąd uciec!
Co jest?
Hej! Niedobrze!
Wracajmy i się przegrupujmy!
Wycofać się!
Są dziś wyjątkowo uparte.
Może coś je zdenerwowało.
Niemożliwe!
Nie mają do tego warunków fizycznych ani uczuć.
Powinno być łatwiej, gdybyśmy pokonali tego, kto je kontroluje.
Jesteś pewna, że jest ktoś taki?
Nigdy go nie widziałem.
ZAZWYCZAJ
Zwykle atakują tych, którzy się do nich zbliżą.
Ale dziś wyraźnie zablokowały nam drogę.
Innymi słowy, może strzegą czegoś, co jest dalej.
Ten, kto je kontroluje, jest blisko?
Masz rację. To możliwe.
Co? To potwór?
Nie wiem.
Ale ktoś z taką mocą nie może być dobry!
Tak czy siak, musimy jakoś przez nie przebrnąć…
Jeśli znajdziemy maga, który kontroluje żywe zbroje,
możemy go powstrzymać.
Ale jak?
Na przykład…
Troje z nas będzie przynętą,
a jeden przejdzie przez drzwi.
Powodzenia.
Najlepiej pasujesz do tej roli,
bo potrafisz działać w cieniu.
Nie nadaję się do walki.
Żywa zbroja nie ma oczu ani uszu,
więc bycie niezauważalnym na niewiele się zda.
Nie ma oczu ani uszu…
Gotowi?
Dobra! Idziemy!
Dalej!
Zbierzcie się tu, zbroje!
Nadchodzą!
Nie panikuj!
Aslam!
Co? Kolejna żywa zbroja?
Nigdy takiej nie widziałem.
Ale nie widzę, żeby ktoś ją kontrolował.
Wygląda na mocniejszą niż tamte.
Nie mogę wezwać wsparcia.
Sam muszę się dowiedzieć, czego pilnują.
Odetnę jej rękę lub nogę,
żeby ją unieruchomić.
Cholera! Ty…
Czemu osłoniła swoją tarczę?
Co to?
Na tarczy coś jest.
Wygląda znajomo.
Racja.
To…
Kokon na jajo!
To jajo jakiegoś stworzenia.
Właśnie to osłania!
Co to może być za jajo? Należy do tego, kto kontroluje zbroję?
Żywa zbroja nie ma oczu ani uszu.
To nie to!
Długo mnie to dręczyło.
Są nieorganiczne, bez oczu i uszu.
Podnoszą głowę i znów ją nakładają.
Odwracają głowę i śledzą nasze ruchy.
I to jajo…
Nie ma wątpliwości. To żywe stworzenia!
Nikt im nie rozkazuje.
Kierują się instynktem, by ochronić jajo.
Zatem można je pokonać na wiele sposobów.
Do tego…
są jadalne!
To nie ma końca.
Poważnie?
Nie możesz stać nieruchomo! To niebezpieczne!
Senshi! Za tobą!
Aslam!
Co? Hej!
Wymieniają się częściami?
Co?
Czy to w ogóle możliwe?
Laios!
Zrób coś z tymi zbrojami! Szybko!
Nie umierają, nawet gdy odcinasz im głowę.
Ale skoro to stworzenia, można je zabić.
Uraz wewnętrzny, wyciek płynów, uduszenie lub głód.
Metody wymagające czasu są nierealne.
Muszę określić formę stworzenia, które znajduje się wewnątrz.
Jak na bezkształtne stworzenie, podobne do śluzaka, ma zbyt sztywne ruchy.
Czy mogą to być chmary małych stworzeń?
Nie wydają dźwięków, więc raczej nie.
A może istoty z długimi kończynami kontrolują je od środka.
Może to inne stworzenia,
ale łatwiej sprawdzić to osobiście.
Nie mogę im dorównać siłą.
W tej sytuacji
mam tylko jedno wyjście!
Zaatakuję tarczę z jajem, niech opuści gardę!
Udało się!
Co jest w środku?
Nic tu nie ma!
Pusto.
Czy odzyskanie głowy było taktyką kamuflażu?
Niedobrze.
Muszę obmyślić kolejny ruch.
Co?
Nie widziała, za którym słupem się schowałem?
W głowie musi coś być.
Szczelina?
Rozumiem. To był mięczak!
Przyczepił się od środka.
Czy mógł przetrwać amputację,
bo to kolonia wielu stworzeń?
Szuka swojej głowy?
Może w obecnym stanie…
To ciekawe.
Ile ich tam jest?
Naśladują ruch mięśni
poprzez rozszerzanie i kurczenie się przy stawach.
Czy to hermafrodyty?
Które z nich zniosło jajo?
Zapomniałem, że nie mam na to czasu.
Przepraszam.
Puszczaj!
Hej! Chodźcie tu!
Nie czas na to!
Co?
Co to było? Jak to zrobiłeś?
Czyli ktoś używał magii?
Nie było żadnej magii.
Żywe zbroje nie są przez nikogo kontrolowane.
To stworzenia.
Co?
Zajrzyjcie do środka tej zbroi.
Ma dwie warstwy. Między nimi coś jest.
Oto tożsamość żywej zbroi.
Łącząc się wewnątrz zbroi,
są jak mięśnie różnych części ciała.
Choć w pojedynkę są słabe,
dzieląc się na części ciała i wykorzystując strukturę zbroi,
mogą imitować ludzkie ruchy.
Niestety dla nas,
tym razem spotkaliśmy je w okresie tarła.
Tarła? Wykluwają się z jaj?
Tak jest! Wykluwają się z jaj!
Nikt tego nie wiedział aż do teraz!
Wszyscy myśleli, że żywe zbroje są sterowane magią!
Gdybym to ujawnił, w naszym kręgu zapanowałby chaos!
Widzisz, jak szybko mówi, gdy chodzi o potwory?
Przeraża mnie to.
Cicho! Przestań.
Senshi!
Zbroi nie zjemy, ale co z tym, co jest w środku?
Wygląda na coś pożywnego, prawda?
Nie ma opcji, że zjemy coś nieznanego!
Już dobrze, Marcille.
Wszystko jest nieznane, póki nie spróbujesz pierwszy raz.
To nie czas na próby!
Możemy spróbować.
Używam tego po raz pierwszy, więc nie mam pewności.
Dzięki, Senshi.
Nie ma mowy!
Co, jeśli jest bardzo trujące?
Wątpię, by istota o silnej truciźnie skryła się w skorupie.
Ale jak to ugotować?
Ten tutaj ani drgnął,
kiedy próbowałem go otworzyć.
Ale gdy go przeciąłem, nie był w stanie wypełnić luki.
Może używa do tego mięśnia przywodzącego,
jak przegrzebki.
Rozumiem. To skorupiak.
Dobra, zdecydowałem.
Wyjmijcie mięso ze zbroi.
Utonął.
Piasku nie można oczyścić wodą.
Nie wiem, czy w ogóle trzeba to robić.
Martwią mnie ich organy wewnętrzne,
więc je usunę.
Krojone mięso trafi do zupy.
Oliwa, mięso z żywej zbroi, zioła i przyprawy.
A głowę…
ugotujemy na parze.
Możemy też przygotować klasyczne danie.
Gotowe!
SMAŻONA ŻYWA ZBROJA ZUPA Z ŻYWEJ ZBROI
ŻYWA ZBROJA Z GRILLA
ŻYWA ZBROJA NA PARZE
Marcille, czego spróbujesz?
Co?
Poproszę zupę…
Antidotum pomaga też na zatrucia?
Nie pachnie źle.
Pachnie żelazem.
Laios,
trzymaj.
Gorące!
Czemu tak na mnie patrzycie?
Od dawna miałeś ochotę na żywą zbroję, prawda?
Nie powinniśmy jeść pierwsi.
Rozumiem…
Jeśli umrze, zostawmy go tutaj.
Dobrze.
- Umarł? - Umarł?
Pyszne!
Co, u licha? To jest wspaniałe!
Na początku było nijakie, ale później nabrało smaku.
Po jakim czasie pojawiają się objawy zatrucia?
Zależy od jedzenia.
A więc tak to smakuje.
Niezłe, ale mogłem to lepiej przyrządzić.
A twoje danie?
To powinno być bezpieczne, skoro było smażone z ziołami.
I jak?
Niezłe.
Co sądzisz, Marcille?
Smakuje trochę jak grzyby.
Prawda?
Te na parze też wyglądają smacznie.
To musi dobrze smakować!
Smakuje jak pleśń.
Musiało przeniknąć fetorem hełmu.
Proszę.
Długo jestem w lochu,
ale nigdy nie sądziłem, że są jadalne.
Nikt by nie pomyślał, że żywa zbroja to skorupiak wykluwający się z jaja.
Może zaraz po wykluciu są bardzo małe
i nikt nie podejrzewa, że to żywa zbroja.
Pewnie rosnąc, formują skorupy.
Potem zakładają kolonie.
A gdy mogą się poruszać, podróżują w poszukiwaniu innych kolonii.
Może zbroje stojące w rzędach szukały partnerów.
To zapewne hermafrodyty. Największa kolonia składa jaja.
Rety! Czyli…
Trzymające się za ręce zbroje nie były igraszkami eksploratorów.
Mogły być w trakcie godów!
Możesz już odpuścić.
I pomyśleć, że przez cały ten czas
bałem się tak pysznego i słabego potwora.
Miecz ci się złamał?
Może weźmiesz ten?
Laios!
Mam sprawdzić, czy miecz nie jest przeklęty?
Nie trzeba!
Na pewno nie jest!
Widzę to!
Jesteś okropnie pewien.
Nie proś o pomoc, jeśli skończysz z klątwą.
Czekajcie na mnie!
Uzbrojeni w nowy miecz
wyruszają w dalszą podróż.
Pozostała trójka nie wie,
że ma nowego towarzysza.
Napisy: Paulina Żółta