DELICIOUS IN DUNGEON
Sa ikatlong palapag ng piitan,
sa pamamagitan ng sementeryo sa ilalim ng lupa
at lampas sa gubat ng matulis na bubong,
narating mo ang Ginintuang Kastilyo.
Ang dating marangyang kastilyo,
nababalot na ngayon ng lumot at alikabok
at isang anino na lang ng kaniyang nakaraan.
Ang mga yabag na galing sa di malamang dako,
mula kaya sa isang manlalakbay?
O mula sa dating naninirahan dito na pumanaw na
pero gumagala-gala pa rin?
Isang kalansay 'yan.
Mga tao sila.
Masamang espiritu 'yon.
Paano mo malaman? Tinatakot mo naman ako!
Magkakaiba ang mga yabag ng mga buhay, kalansay at ang mga nabubulok.
Kakaliwa tayo.
Mukhang maingat ang Golem sa kung ano'ng mayro'n sa kanan.
Isang hugis-tao na nakamamanghang nilalang ang Golem
na gawa sa putik, lupa, at bato.
Ginagamit ito na isang puppet na tapat na sumusunod
sa utos ng kaniyang amo.
Tigil.
Para lang alam mo, halos gawa sa putik ang mga Golem!
Hindi sila nakakain!
Totoong nilalang sila na binuo gamit ang mahika!
Marunong nga akong gumawa n'on!
-Turuan mo 'ko! -Hindi!
Saan mo sila gagamitin pagkatapos mong malaman paano gumawa n'on?
Interesado ako sa katawan nila.
Sumunod kayo sa 'kin.
Madalas kong gawing himpilan ang kampong 'to.
Dito ka nakatira?
Bihira akong matulog dito.
Kadalasan akong nangangaso sa ikalawa o ikaapat na palapag,
at minsan sa isang buwan, namimili ako ng mga pampalasa
at iba ko pang mga kailangan sa bayan.
Doon ko kayo nakilala nang pabalik na ako mula sa pamimili.
Kakaunti lang ang mga halimaw na puwede mong kainin sa ikatlong palapag.
Mga bulok o buto na lang ang karamihan na nandoon.
Pero…
Mga Golem!
Kakaiba ang mga nilalang na 'to!
Puno ng nutrisiyon ang mga katawan nila,
at laging napapanatiling tama ang temperatura at halumigmig nito.
Sa madaling salita,
ginagamit mo ba na hardin ang mga Golem?
Mapapaiyak ang tao sa kastilyong 'to!
Gayon din ang mga pantas ng mahika!
Bakit?
Ayaw ko sa mahika, pero nararapat na purihin ang mga nilalang na 'yon.
Dapat ganiyan ang lahat ng mga hardin!
Kung isipin mo, di sila tinatablan ng mga masamang insekto.
At itinataboy nila ang mga magnanakaw ng gulay.
Mukhang di naman gulay ang habol nila.
At isa pa, kinokontrol nila ang antas ng kahalumigmigan.
Pag tinaniman mo sila ng mga binhi at punla,
Sila na ang bahala sa pagpapayabong nito.
Pero kailangan mo pa rin silang alagaan nang mabuti.
Kaya nandito ang himpilan ko.
Hayan na sila!
Ano na?
-Kailangan mo ba ng tulong? -Hindi na!
Ang galing.
Sanay siya sa ganito.
Paano niya alam kung saan ang kaloob-looban ng Golem?
'Wag mong sabihin…
Tapos na.
Anihin n'yo ang mga gulay mula sa mga Golem.
Akala ko nababalot lang sila sa berde, mga gulay ba talaga 'to?
Sa pananaw ng isang Golem, di ba mga parasitiko ang mga 'to?
Sa kabilang banda, mas pinapatibay ng mga ugat ang lupa,
kaya puwede mong sabihing nagtutulungan sila.
Sigurado ka ba?
Pero pakitanggal ng mga damo.
Ang sagana ng mga ani!
Sa wakas, mukhang makakatikim na tayo ng normal na mga gulay!
Dalhin n'yo rito ang mga damo.
Pagpatong-patungin n'yo rito sa sulok at malalanta ang mga 'yan.
Kapag malanta na sila,
ibabalik ko sila sa katawan ng mga Golem, at natural silang mabubulok.
At ito ang abono na ginawa ko sa labas.
Ihahalo ko 'to sa mga Golem!
Alam ko na!
Alam ang ano?
Alam mo kung saan ang kaloob-looban ng mga Golem
dahil ikaw ang naglagay ng mga 'to!
Pambihira.
Bawal na pukawin ang isang nilalang nang walang paalam.
Naghuhukay lang naman ako ng lupa at binabalik ang mga 'to.
Bale, lumulusot ka pala sa batas!
Ihalo nang mabuti ang lupa at gumawa ng nakataas na mga hanay.
Nagkakaroon ng problema ang paulit-ulit na pagtatanim ng iisang uri ng halaman,
kaya dapat magbudbod ng binhi sa ibang Golem.
Napagod ako.
Parang mas marami akong ginamit na lakas dito
kaysa sa pakikipaglaban sa mga halimaw.
Salamat sa tulong n'yo, mas mabilis 'tong natapos.
Napapabanyo ako sa pag-inom ng tubig.
Sa gayon, habang wala ang enkantada,
iipunin ko ang nakakalat na lupa hangga't kaya ko.
Taro, Jiro, Saburo.
Mapapabilis ba ang paggising nila pag ibinaon ang mga 'yan?
Hindi, matatagalan ito.
Magigising sila kapag magkakaugat na ang mga binhi,
at nananatiling buo ang lupa kahit na paikot-ikot sila.
Maganda ang trato niya sa mga Golem.
Napahanga ako.
Ganito ka pala mamuhay.
Mahirap ba?
Ginagawa ko 'to dahil gusto ko 'to.
Di talaga 'to mahirap.
Tapos na tayo.
Pakinabangan na natin ang bunga ng ating paghihirap!
Ang ganda ng kulay.
Humuhusay na talaga akong magtalop.
Tama ba ang laki nito?
Tamang-tama 'yan.
Gumagawa ka ba ng apoy? Puwedeng ako na ang gumawa niyan.
Magkikiskis ako ng bato, kaya ayos lang 'to.
Ganiyan ka palaging gumawa ng apoy, pero mas madaling gumamit ng mahika.
Kapupuri mo lang kung gaano napapadali ang buhay mo ng mga Golem.
Pag pinapadali mo ang isang bagay,
puwedeng mawala ang galing mo sa isang kakayahan.
Magkaiba ang kaginhawahan at kadalian.
Di nalalayo ang pamamaraan mo sa pamimili ng gulay sa tindahan.
Ito na lang ang natirang Basilisk na bacon.
Luto na.
SARIWANG GULAY PANANGHALIAN MULA SA HARDING GOLEM
-Kumain na tayo! -Kumain na tayo!
Ang sarap!
Di ko akalaing puwedeng tumubo sa ilalim ng lupa ang ganiyang kasarap na gulay.
Napapaisip ako kung mayro'ng bagay sa loob ng Golem na nagpapasarap dito.
Tumigil ka!
Wala akong paki kung naglalakad o sumisigaw sila. Mga hardin sila!
Siyanga pala, 99 porsiyentong lupa ang mga Golem, di ba?
Ano 'yong isang porsiyento?
Sekreto 'yon.
Grabe, ang sarap n'on.
Busog na busog ako.
Inaantok ako pagkatapos kumain nang marami.
Puwede kayong magpahinga.
May aasikasuhin lang ako.
Maglinis ka na!
Pupunta lang ako sa palikuran.
Maayos ang mga palikuran dito.
Di sila basta-bastang mga butas na hinukay sa lupa.
Sa mga abalang lugar sa piitan,
may mga tukoy na lugar para sa mga gustong magbawas.
Pinapanatili nila 'tong malinis,
at minsan pinapalamutian pa nila 'to ng mga bulaklak.
Mayroon sigurong mga masigasig na tao rito.
Ha?
Senshi!
Ano 'yon?
Ano'ng ginagawa mo?
Iniipon ko ang mga dumi at ihi at dinadala ko sa palikuran.
Nakakahangang kaya mong gawin 'yan pagkatapos kumain.
Mahalagang pataba ito rito sa ilalim.
Ibig mong sabihin ginamit din sila sa mga gulay…
Marcille, 'yon din ang ginagawa nila sa itaas.
Alam ko 'yan, pero nakakadiri pa rin.
Bakit determinado kang manatili sa buhay mo rito sa piitan?
Kung gusto mong mamuhay mag-isa, puwede mo namang gawin 'yon sa itaas.
Di ba mas madaling magtanim sa isang hardin at mangaso sa labas?
Kung gano'n, sino'ng mag-aasikaso ng mga palikuran sa piitan?
Sino'ng mag-aalis ng mga zombie na nahulog sa loob ng mga palikuran?
Sino'ng tutulong sa mga namatay na Golem?
Noon, may mahigit sampung Golem, pero ngayon tatatlo na lang sila.
Pag walang mga Golem,
aakyat ang mga halimaw mula sa ilalim na mga palapag.
At ang mga halimaw na pinaalis ng mga halimaw na 'yon
ay papasok sa ibang lugar.
At paaalisin din nila ang iba pang mga halimaw.
At kapag nangyari 'yon, magbabago ang piitang 'to.
Di na kayo makapapasyal o makakapangaso rito.
Parang isang hardin ang piitan.
Di mo sila puwedeng iwanan at umasang mapakikinabangan mo sila.
Higit sa lahat,
ang pagkain ng mga bagay na tumubo rito at ang pag-aalaga sa piitan…
Sa ganitong pamumuhay, naramdaman ko na sa wakas
na nakapasok talaga ako sa piitang 'to.
At 'yon ang nagpapasaya sa 'kin.
Kung gano'n,
ayos lang bang iwanan mo ang lugar na 'to para sa amin?
Kung magkakagulo man dito…
'Wag kang mag-alala.
Kahit na wala ako ng isa o dalawang buwan, ang mga Golem ang mamamahala rito.
At isa pa, di ako makakatulog nang mahimbing sa gabi
kung mamamatay kayo sa malnutrisyon.
Sandali lang.
Maghahanda ako nang mabilis.
Napakagaling ni Senshi.
Ano'ng gagawin mo sa mga gulay na 'to?
Kadalasan, ipinagpapalit ko ang mga 'to.
Minsan naman, nagtatayo ako ng puwesto na walang tao at ibinebenta.
Puwesto na walang tao?
Iniipon ko dati ang pera sa isang kahon ng kayamanan,
pero itinigil ko na 'to, dahil lagi itong nananakaw.
Kaya pala ang kahon ng kayamanan na 'yon…
ay palaging may lamang pera.
Dito-dito ka lang din ba nakikipagpalitan?
May mga mamimili ako sa isang palapag sa baba,
pero kahit pumunta tayo ngayon, baka hindi nila tayo pansinin.
Ayokong pabayaan ang hardin nang ganiyan,
kaya inani ko ang mga pananim.
Pero puwede n'yo silang itapon kung di n'yo sila kailangan.
Di mo puwedeng gawin 'yon! Di ka dapat nagsasayang ng pagkain!
Pinaghirapan mo ang pagpapatubo sa kanila, at napakakinis at napakasarap nila!
Napapalapit na ang loob mo sa kanila.
Kung gano'n, kailangan natin silang ipagpalit dito sa paligid.
-Dito sa paligid? -Dito sa paligid?
May mga mangangalakal kahit dito sa loob ng piitan.
Pasok.
Mga manlalakbay ang karamihan ng mga mamimili nila
o mga tao, na sa maraming dahilan ay di makabalik sa ibabaw.
Maligayang pagdating, mga mahal na bisita.
Naghahanap ba kayo ng matutuluyan o makakainan?
Gusto naming makipagpalitan.
Kung sa gayon,
ano'ng dala n'yo?
Mga gulay.
Umalis kayo, alis!
Teka, makinig ka man lang muna…
Kung gusto n'yong makipagpalitan, magdala kayo ng pilak!
Naiintindihan n'yo ba? Pilak!
'Yong bilog, makintab, at kumikinang!
Di naman namin ipagpalit 'to sa mga mamahaling bato.
May kusina kayo rito, di ba?
Kailangan n'yo ng mga sahog…
Mga bilog at makintab din ang mga 'to.
Ipakita mo 'tong carrot sa tagaluto n'yo.
Sigurado akong magugustuhan nila 'to.
Sino'ng gugustuhing kumain ng nakakadiring pagkain?
Ang sama mo!
Makatatanggap ng banal ng parusa ang mga nagsasayang ng pagkain!
Ilabas mo na sila ngayon!
-Bilis na! -Makinig ka sa…
Ha?
Mga orc!
Unahing patayin ang may mga sandata!
Walang iiwanang buhay!
Bakit nandito ang mga orc?
Akala ko nasa mas mababang palapag sila.
Gayumpaman, kailangan nating tumakas…
-Marcille! -Sandali.
Ano'ng ginagawa mo rito, Senshi?
'Yon din ang gusto kong itanong.
Mga kaibigan mo ba ang mga taong 'to?
Oo.
Nakikisama ka na ngayon sa mga tao at isang engkatada.
Mga mamimili, ang ibig mo bang sabihin…
Sila ang ibig kong sabihin.
Naisip kong mga taong gaya nila ang tinutukoy niya pero mga orc talaga?
Akala ko mga duwende man lang.
Akala ko mga Kobold ang tinutukoy niya.
Nagpakita ang Pulang Dragon.
Bibihirang magpakita ang Pulang Dragon noon.
Pero nitong nakaraan, palagi 'tong nagpapakita malapit sa tirahan namin.
May mga di marunong lumaban sa amin.
Pumunta kami sa palapag na 'to para magtago nang pansamantala.
Ang Pulang Dragon, 'yon kaya?
Saan n'yo nakita ang Dragon?
Hinihiling mo bang ituro ko kung saan kami naninirahan?
Hindi puwede.
Pinuno, ubos na silang lahat sa loob.
Mabuti.
Dalhin ang lahat na puwedeng mapakinabangan.
Ano ba 'to?
Panis na gatas?
Itapon mo 'yan.
Mga pananim 'yan na pinatubo mo, di ba?
Nakikita mo naman, matindi ang pangangailangan namin ngayon.
Gusto kong ibahagi mo 'yan sa 'kin.
Para ipagpalit?
Kung gano'n, ito ay…
Hindi.
Gaya ng sinabi ko,
di namin 'yan kaya ngayon.
Masakit man hilingin 'to sa isang kaibigan,
pero gusto kong ibigay mo sa 'min ang lahat ng dala n'yo riyan.
Senshi.
O, sige.
Mabuti.
Pero bilang kapalit, hihingi ako ng pabor sa 'yo.
Hayaan mo kaming tumuloy sa inyo ngayong gabi.
-Ha? -Ha?
Kung papayag ka,
bukal sa loob naming ibibigay ang mga buhay o gulay namin.
Ha?
At ikaw riyan!
Di panis 'yan, dumaan ng permentasyon 'yan.
Dalhin mo 'yan!
Bakit mo sinabi 'yon?
Kinuha nila ang mga sandata natin.
Kung malalaman natin ang lokasyon ng kampo nila,
di na tayo makakalabas nang buhay.
May plano ka, di ba?
Ang garapon kanina na pinadala ko sa isang orc,
naglalaman 'yon ng pampaalsa.
At may dalang arina ang mga orc na galing sa kusina.
Sa madaling salita…
Sa madaling salita?
Puwede akong gumawa ng tinapay!
-Hangal! -Kung gano'n, wala ka palang plano!
-Hangal! -Gusto mo lang gumawa ng tinapay!
Hangal!
Kayo riyan! Tumahimik kayo!
Isang engkantada 'yan!
Ang lupit ng mukha.
Dito kayo sa loob ng bakod.
Bumalik na si Papa!
'Wag sana nila tayong gawing pagkain ngayong araw.
Saan mo inilagay ang lebadura?
Kung di n'yo alam paano gamitin 'yon, mayroon kayong napakahalagang bagay!
Ibigay n'yo sa 'kin 'yon. Gagawan ko kayo ng tinapay!
Tinapay!
Ihalo ang purong arina ng trigo, asin, asukal, lebadura, at tubig.
At masahin ito hanggang sa mabuo.
Naglalaro ba kayo ng putik?
Ha?
Gusto mo ba ng isang leksiyon sa kasaysayan?
Isang kuwento ito tungkol sa panahon no'ng namumuhay pa tayo sa ibabaw ng lupa
imbes sa ilalim.
Pumatay nang maraming kauri natin
ang engkantada at mga taong nandoon at kinakamkam ang mga lupain natin.
Pumatay rin ng maraming lahi ang mga orc.
Ano?
Ngayon, dagdagan mo ng langis ng oliba.
Napilitan tayong iwanan ang ibabaw at matapos magpagala-gala pansamantala,
nahanap natin ang ating lugar sa ilalim ng lupa,
at nagkaroon tayo ng panandaliang katahimikan.
Hanggang sa muli nila tayong natagpuan.
Hawakan ang dulo ng masa at masahin ito sa pamamagitan ng pagsuntok-suntok nito.
Binuhusan nila ng gasolina ang ilalim ng lupa at sinunog.
Dahil 'yon sa paulit-ulit na paglusob ng mga orc
sa mga bayan ng iba't ibang lahi!
'Yon lang ang paraan para makaligtas kami.
'Yon na talaga ang pamamaraan n'yo ng pamumuhay
kahit bago pa kayo lumipat sa ilalim ng lupa.
Kaya pinaalis kayo!
Tumigil ka na, Marcille. Tama na…
Tumahimik ka, liit!
Lakasan mo pa ang pagmasa, puwede?
Pasensiya na.
Akin na 'yan! Ako na'ng gagawa niyan!
Pinaalis kami sa ibabaw ng lupa at tumakas sa ilalim.
At no'ng nakarating na kami sa piitan,
sinubukan n'yong agawin 'to sa 'min!
Ang mga taga-nayon ang unang nakahanap nito!
Pero kami ang naunang bumaba rito!
Ang mga zombie na paikot-ikot ang mga nauna sa lahat!
Kapag naunat na nang pino ang masa, oras na para sa unang pag-alsa.
Kapag dumoble na ang laki ng masa, hatiin 'to nang pantay
at ihugis 'to nang maayos.
Kanina ka pa tahimik, tangkad.
Pero ano ba'ng iniisip mo?
Sabi nila na mapupunta ang kastilyong ito sa taong makakatalo
sa baliw na salamangkero na gumawa ng lugar na 'to.
Bakit gusto mong marating ang kalaliman ng piitan?
Kung mapapasa iyo ang kaharian, ano'ng gagawin mo?
Narinig ko na ang kuwentong 'yan, pero di sumagi sa isip ko 'yan.
Kalokohan.
Kagaya mo ang lahat ng manlalakbay.
Naghahanap-buhay kayo at sinusubukan n'yo ang inyong kakayahan.
Mga gahamang hangal kayong lahat.
Nakakakilabot isipin kung ano'ng mangyayari pag isang katulad mo
ang nakakakuha ng kastilyong ito.
Kaya pinapatay namin ang lahat ng makita naming galing sa ibabaw.
Napakababaw na dahilan!
Kung gano'n, dapat makipaglaban din kayo sa trono.
O pandarambong lang ba ang alam n'yong mga orc?
Kahit papaano matapang ka.
Gusto ko 'yan.
Itatapon kita nang buhay sa apoy!
Kita mo na? Nagiging marahas ka agad!
Pangalawang pag-alsa.
Pag sapat na ang pag-alsa,
lutuin ito sa mahinang apoy, isa-isa sa bawat panig.
Pasingawin nang kaunti,
at buksan ang takip.
At luto na ang tinapay!
Napakabango!
Tikman natin.
Tumigil kayo! Sa amin ang tinapay na 'yan.
Di namin ibibigay 'yan sa inyo.
Ano?
Hinayaan ko kayong gumawa ng tinapay dahil ginusto n'yo,
pero nasa amin kung ano ang gagawin natin diyan.
Papa.
Sama-sama nilang ginawa 'yon, pero di sila puwedeng kumain?
Dahil di maituturing na isang kumpletong pagkain ang isang tinapay.
Kailangan mo pa ng pangunahing ulam, karne, at mga gulay
para sa isang balanseng pagkain.
Gusto lang ng papa mo na maghintay tayong lahat
hanggang luto na ang iba pang ulam.
Uy! Ano'ng pinagsasabi mo riyan?
Tama. Nangako siyang bibigyan kami ng matutuluyan ngayong gabi
kapalit ng mga gulay namin.
At hindi tumatalikod sa pangako niya ang papa mo.
Uy! Gumawa kayo ng iba't ibang pagkain!
BAGONG PITAS NA ESTOPADONG REPOLYO
Heto! Luto na!
-Kain! -Sige.
Salamat.
Ang sarap!
Sobrang anghang!
Maanghang at masarap ito!
Parehong sangkap ang ginamit dito sa estopadong repolyo ni Senshi,
pero ibang-iba naman 'to.
Sinabi kong pandarambong lang ang alam ng mga orc,
pero mabubuti rin naman pala sila.
Tumahimik ka.
A…
Tinanong mo ako kung bakit gusto kong marating
ang kalaliman ng piitan.
Alam mo kasi, kinain ng Pulang Dragon ang kapatid kong babae.
Kaya hinahanap ko ang Dragon.
Kung sasabihin mo sa 'min kung nasaan ito, tatalunin namin ang Pulang Dragon.
Di namin idadamay ang tirahan n'yo.
Pangako 'yan.
Uy, magdala ka ng mapa rito.
Sige.
Dalawang palapag 'yon sa ilalim nito.
No'ng huli kong nakita 'yon, nasa paligid ng kanlurang bahagi ng mga tirahan.
Salamat.
Mula ngayon, iisipin ko ang tungkol sa posibilidad
na angkinin ang piitang 'to habang iniikot ko 'to.
Ang hirap isipin na isang taong nahuli ng isang orc
at gumagawa ng tinapay ang magiging hari.
Pero nawa'y magtagumpay ka.
Ang sarap talaga nito.
Alam mo, tumubo ang repolyong 'yan sa likod ng isang Golem.
Kahit na may iba-ibang pananaw ang tao, pare-pareho pa rin silang nagugutom.
Kahit na pagkaing piitan lang 'to, pagkaing piitan pa rin 'to.
Tagapagsalin ng subtitle: Andrew Novera