DELICIOUS IN DUNGEON
Na trzecim poziomie lochu,
mijając podziemny cmentarz i las przy iglicy,
dochodzicie do Złotego Zamku.
Ten niegdyś wspaniały zamek,
teraz pokryty pleśnią i kurzem, jest cieniem tego, czym był.
Pojawiające się jakby znikąd ślady stóp mogły należeć do poszukiwacza przygód?
A może do byłego mieszkańca, który zmarł, ale wciąż się tu błąka?
To szkielet.
A to ludzie.
To upiór.
Skąd wiesz? Przerażasz mnie!
Ślady żywej istoty, kości i czegoś zgniłego są zupełnie inne.
Chodźmy w lewo.
Golem obawia się czegoś po prawej.
Golem to magiczne stworzenie na kształt człowieka z błota, ziemi i kamienia.
To marionetka, która wiernie wykonuje polecenia swojego pana.
Stop.
Do twojej wiadomości, golemy to w 99% błoto!
Są niejadalne!
To naprawdę magiczne stworzenia!
Nawet wiem, jak je stworzyć!
- Naucz mnie! - Nie!
Po co ci one, gdy już nauczysz się je robić?
Interesują mnie ich ciała.
Za mną.
To moje obozowisko.
Mieszkasz tu?
Prawie tu nie sypiam.
Zwykle poluję na drugim lub czwartym poziomie,
a raz w miesiącu kupuję przyprawy i inne rzeczy, których mi brakuje.
Spotkałem was, gdy wracałem z zakupów.
Na trzecim poziomie nie ma wielu jadalnych potworów.
W większości są zgniłe albo zostały im same kości.
Ale…
Golemy!
Te wspaniałe stworzenia są inne!
Ich ciała mają wiele substancji odżywczych,
utrzymują odpowiednią temperaturę i wilgotność.
Innymi słowy,
używasz golemów jako ogrodu?
Ludzie w zamku zapłaczą!
Uczeni magowie również!
Dlaczego?
Nie lubię magii, ale te stworzenia zasługują na pochwałę.
Wszystkie ogrody powinny takie być.
Są odporne na owady.
Przeganiają złodziei warzyw.
Chyba nie chodzi im o warzywa.
Co więcej, kontrolują poziom wilgoci.
Jeśli posadzisz w nich nasiona i sadzonki, zajmą się resztą uprawy.
Ale trzeba się nimi opiekować.
Dlatego mam tu bazę.
Idą!
Co teraz?
- Pomóc ci? - Nie trzeba!
Rany.
Ma wprawę.
Skąd wiedział, gdzie znajduje się rdzeń golema?
Niemożliwe…
Gotowe.
Zbierajcie warzywa z golemów.
Myślałem, że po prostu są zielone, a to były warzywa?
Z punktu widzenia golema są jak pasożyty.
Wręcz przeciwnie, korzenie roślin utwardzają ziemię,
więc praktycznie są w symbiozie.
Na pewno?
Proszę, wyrywajcie chwasty.
Ale obfite zbiory!
Wreszcie możemy jeść normalne warzywa!
Przynieście chwasty tutaj.
W tym miejscu zwiędną.
Gdy zwiędną,
zwrócę je golemom i naturalnie się rozłożą.
To nawóz, który przygotowałem gdzie indziej.
Mieszam to z golemami!
Wiedziałam!
Co wiedziałaś?
Wiedziałeś, gdzie są rdzenie golemów, bo sam je tam podłożyłeś.
Niewiarygodne.
Bez zezwolenia nie wolno aktywować magicznych stworzeń!
Jedyne, co robię, to kopię ziemię i wrzucam ją z powrotem.
Nie przestrzegasz prawa!
Mieszaj dobrze ziemię i układaj grządki.
Ciągłe uprawianie tych samych roślin prowadzi do problemów z monokulturą,
trzeba siać nasiona w innym golemie.
Jestem wykończona.
Chyba zużyłam więcej energii niż przy walce z potworami.
Dzięki waszej pomocy poszło dużo szybciej.
Przez tę wodę muszę iść do toalety.
Pod nieobecność elfki
spróbuję zebrać tyle ziemi, ile się da.
Taro, Jiro, Saburo.
Zakopanie ich sprawi, że szybciej się zregenerują?
Nie, to trochę potrwa.
Odzyskują siły, gdy nasiona urosną,
a ziemia trzyma się, nawet gdy się poruszają.
Naprawdę troszczy się o golemy.
Jestem pod wrażeniem.
Więc tak wyglądało twoje życie.
Nie było ci ciężko?
Robię to, bo lubię.
To wcale nie jest trudne.
I tyle.
Cieszmy się owocami naszej pracy!
Co za piękny kolor.
Podszkoliłem się w obieraniu.
To dobry rozmiar?
Jest idealny.
Rozpalasz ogień? Mogę ci pomóc.
Nie trzeba, uderzę krzemieniem.
Zawsze tak rozpalasz ogień, ale magia jest szybsza.
Wygłaszałeś peany, jak przydatne są golemy.
Gdy coś sobie ułatwiasz, możesz stracić swoje umiejętności.
Wygoda i łatwość to nie to samo.
Twoja metoda nie różni się od kupowania warzyw w sklepie.
Ostatni boczek z bazyliszka.
Gotowe.
ŚWIEŻE WARZYWA Z OGRODU GOLEMA
- Smacznego! - Smacznego!
Pyszne!
Jak takie smaczne warzywa mogą rosnąć pod ziemią?
Może coś wewnątrz golema wpływa na ich smak.
Przestań!
Nieważne, czy chodzą, czy krzyczą. To ogrody!
Właśnie, golemy to w 99% ziemia, tak?
A pozostały 1%?
To tajemnica.
Rety, to było pyszne.
Ale się najadłem.
Aż zrobiłem się śpiący.
Odpocznijcie sobie.
Ja muszę się czymś zająć.
Posprzątaj!
Idę do toalety.
Tutejsze toalety są takie porządne.
To nie byle jakie dziury wykopane w ziemi.
W ruchliwych częściach lochu wyznaczono miejsca do załatwiania potrzeb.
Są utrzymywane w czystości,
czasem nawet dekorowane kwiatami.
Muszą tu przebywać pracowici ludzie.
Co?
Senshi?
O co chodzi?
Co robisz?
Zbieram odchody i mocz i zanoszę je do nocników.
Jestem pod wrażeniem, że robisz to po posiłku.
Są tu ważnym nawozem.
Czyli użyto ich też do produkcji warzyw…
Marcille, na powierzchni robią to samo.
Wiem, ale to i tak obrzydliwe.
Czemu tak bardzo chcesz zostać w lochu?
Na powierzchni też możesz prowadzić samowystarczalne życie.
Nie lepiej byłoby uprawiać ogród i polować na zewnątrz?
Kto inny zajmie się toaletami w lochu?
Kto usunie zombie, które do nich wpadają?
Kto pomoże upadłym golemom?
Było ponad dziesięć golemów, ale teraz są tylko trzy.
Bez golemów będą się tu wspinać potwory z niższych poziomów.
Potwory wygnane przez te potwory przeniosą się gdzie indziej.
I przepędzą inne potwory.
Jeśli to się stanie, loch będzie innym miejscem.
Nie będzie można tu spacerować ani polować.
Loch jest jak ogród.
Nie możesz go porzucić i oczekiwać nagrody.
Mogę jeść to, co tu rośnie, i pracować na rzecz lochu.
Żyjąc w ten sposób, w końcu czuję, że naprawdę jestem w tym lochu.
To mnie uszczęśliwia.
Ale czy w takim razie możesz opuścić to miejsce dla nas?
Jeśli zapanuje chaos…
Nie martw się.
Nie będzie mnie miesiąc czy dwa, ale golemy wszystkim się zajmą.
Poza tym nie miałbym spokoju, gdybyście umarli z niedożywienia.
Dajcie mi chwilę. Zaraz się przygotuję.
Senshi jest niesamowity.
Co zrobisz z tymi warzywami?
Używam ich do negocjacji.
Czasem ustawiam samoobsługowe stoiska sprzedaży.
Samoobsługowe stoiska?
Kiedyś zbierałem pieniądze w skarbnicy,
ale przestałem, bo ktoś je ciągle kradł.
To dlatego w tej skarbnicy…
…zawsze były pieniądze.
Tutaj się targujesz?
Mam klientów na niższym poziomie,
ale teraz nie znajdą dla nas czasu.
Zebrałem plony, bo nie chciałem zostawiać pustego ogrodu.
Wyrzuć je, jeśli ich nie potrzebujesz.
Nie ma mowy! Nie marnuje się jedzenia!
Tak się napracowałeś, by je wyhodować. Są lśniące i pyszne!
Przywiązałaś się do nich.
W takim razie powinniśmy je wymienić gdzieś tutaj.
- Tutaj? - Tutaj?
Nawet wewnątrz lochu są kupcy.
Wejść.
Wielu klientów to poszukiwacze przygód
albo ci, którzy z jakiegoś powodu nie mogą wrócić na powierzchnię.
Witajcie, drodzy goście.
Szukacie noclegu lub jedzenia?
Chcemy się wymienić.
No proszę.
Co tu macie?
Warzywa.
Wynocha!
Posłuchaj chociaż…
Chcecie wymiany, to przynieście monety!
Rozumiecie? Monety!
Okrągłe i błyszczące rzeczy!
Nie chcemy wymieniać ich na klejnoty.
Macie tu kuchnię? Potrzebujecie składników…
One też są okrągłe i błyszczące.
Pokaż tę marchewkę kucharce.
Na pewno ją zechce.
Kto by jadł coś tak obrzydliwego?
To okropne!
Nie marnuj jedzenia, bo spotka cię kara!
Wyrzucić ich!
- Szybko! - Posłuchaj…
Co?
Orkowie!
Zabijcie najpierw uzbrojonych!
Nie oszczędzać nikogo!
Co tu robią orkowie?
Myślałem, że są na niższych poziomach.
W każdym razie musimy uciekać…
- Marcille. - Zaczekaj.
Co tu robisz, Senshi?
Też chcę o to zapytać.
To twoi znajomi?
Tak.
Pomyśleć, że zadajesz się z ludźmi i elfką.
Przez klientów miałeś na myśli…
Miałem na myśli ich.
Domyśliłem się, że chodziło mu o takich jak oni, ale orkowie?
Myślałem o goblinach.
Ja sądziłem, że chodzi o koboldy.
Pojawił się Czerwony Smok.
W przeszłości był widywany rzadko.
Ale ostatnio zaczął się pojawiać w pobliżu naszej osady.
Mamy takich, którzy nie mogą walczyć.
Przyszliśmy tu w poszukiwaniu schronienia.
Czy to ten Czerwony Smok?
Gdzie go widziałeś?
Pytasz, gdzie jest nasza osada?
Odmawiam.
Szefie, zajęliśmy się wszystkimi.
Dobrze.
Zabierzcie to, co może się przydać.
Co, u licha?
Zepsute mleko?
Wyrzuć je.
To twoje uprawy, prawda?
Jak widzisz, jesteśmy w potrzebie.
Podziel się tym ze mną.
To wymiana?
W takim razie…
Nie.
Jak mówiłem,
teraz nas na to nie stać.
Trudno mi o to prosić przyjaciela,
ale daj nam wszystko, co tam masz.
Senshi.
Dobrze.
Świetnie.
Ale w zamian chcę cię prosić o przysługę.
Pozwól nam dzisiaj zostać u ciebie.
- Co? - Co?
Jeśli na to pozwolisz,
z chęcią zaoferujemy nasze życie i warzywa.
Co?
Ty tam!
Nie jest zepsute tylko sfermentowane!
Weź je ze sobą!
Czemu to powiedziałeś?
Zabrali nam broń.
Jeśli dowiemy się, gdzie jest ich osada, nigdy nie ujrzymy światła dziennego.
Masz plan, prawda?
Słoik, który kazałem mu wziąć,
to rozczyn drożdżowy.
Orkowie mają mąkę z kuchni.
Innymi słowy…
Innymi słowy?
Mogę upiec chleb!
- Kretyn! - Czyli nie masz planu!
- Głupek! - Chciałeś tylko upiec chleb!
Kretyn!
Hej tam! Cicho!
To elfka!
Co za barbarzyńska twarz.
Zostańcie w klatce.
Tata wrócił!
Obyśmy nie zostali dziś ich posiłkiem.
Gdzie położyłeś rozczyn?
Jeśli nie wiesz, jak go użyć, to masz pod sobą kopalnię złota!
Daj mi go! Upiekę ci chleb!
Chleb!
Zmieszaj mąkę pszenną, sól, cukier, rozczyn i wodę.
Ugniataj ciasto, aż będzie zbite.
Bawisz się błotem?
Co?
Może lekcja historii?
To opowieść o czasach, kiedy żyliśmy na powierzchni,
a nie pod ziemią.
Tacy jak ta elfka i inni ludzie
zabili wielu naszych i zagarnęli nasze ziemie.
Orkowie też zabijali osobniki z innych ras.
Co?
Teraz dodajemy oliwę z oliwek.
Musieliśmy opuścić powierzchnię i po pewnym czasie
znaleźliśmy nasze miejsce pod ziemią. Przez jakiś czas mieliśmy spokój.
Aż znów nas znaleźli.
Trzymaj krawędź ciasta i ugniataj do upadłego.
Wlewali ropę do podziemi i ją podpalali.
To dlatego, że orkowie stale najeżdżali wioski innych ras!
Tylko tak mogliśmy przetrwać.
Byliście tacy, jeszcze zanim zamieszkaliście pod ziemią.
Dlatego was wypędzono!
Przestań. Wystarczy…
Zamknij się, niziołku!
Ugniataj je mocniej, zrozumiano?
Przepraszam.
Daj mi to! Ja to zrobię!
Wygnano nas z powierzchni i uciekliśmy pod ziemię.
A gdy dotarliśmy do lochu,
próbowaliście nam go zabrać!
To wieśniacy znaleźli go pierwsi!
My pierwsi zanurzyliśmy się w głębiny!
To zombie były tam pierwsze!
Gdy ciasto się rozciąga, czas na pierwszą fermentację.
Gdy podwoi objętość, trzeba je równo podzielić i ukształtować.
Ciągle milczysz, wielkoludzie.
O czym myślisz?
Mówią, że ten, kto pokona szalonego maga,
który stworzył to miejsce, zdobędzie cały zamek.
Czemu próbujesz zejść do lochu?
Co zrobisz, gdy zdobędziesz królestwo?
Słyszałem tę historię, ale nigdy o tym nie myślałem.
To jakiś żart.
Wszyscy zdobywcy są tacy jak ty.
Zarabiacie i testujecie swoje umiejętności.
Wszyscy jesteście chciwi.
Boję się myśleć, co będzie, jeśli ktoś taki jak ty
zdobędzie ten zamek.
Dlatego zabijamy wszystkich, których spotkamy.
Marna wymówka!
Też powinniście walczyć o tron.
A może orkowie potrafią tylko rabować?
Przynajmniej masz ikrę.
To mi się podoba.
Wrzucę cię w ogień żywcem!
Szybko przechodzisz do przemocy!
Druga fermentacja.
Gdy ciasto wyrośnie,
piecz je na małym ogniu z każdej strony.
Niech poddusi się na parze,
po czym otwórz pokrywę.
Chleb gotowy!
Ale pachnie!
Spróbujmy.
Stój! To nasz chleb.
Nie oddamy go wam.
Co?
Pozwoliłem ci upiec chleb, bo tego chciałeś,
ale co z nim zrobimy, to nasza sprawa.
Tato.
Upiekli go, ale nie mogą go zjeść?
Sam chleb nie wystarczy do posiłku.
Potrzeba dania głównego, mięsa i warzyw, by zapewnić zbilansowany posiłek.
Twój tata chciał, byśmy poczekali, aż inne dania będą gotowe.
Hej! Co ty mówisz?
Właśnie. Obiecał zapewnić nam nocleg
w zamian za nasze warzywa.
A twój tata nie jest kimś, kto łamie obietnice.
Hej! Ugotujcie im coś do jedzenia!
DUSZONA MŁODA KAPUSTA
Proszę! Gotowe!
- Jedzcie! - Dobrze.
Smacznego.
Ale dobre!
Pikantne!
Pikantne i pyszne!
Przygotowane z tych samych składników, co kapusta Senshiego,
ale to zupełnie inne danie.
Mówiłam, że potraficie tylko rabować, ale orkowie też bywają mili.
Zamknij się.
Cóż…
Pytałeś, dlaczego próbuję dostać się do głębin lochu.
Moją siostrę pożarł Czerwony Smok.
Dlatego chcę go dopaść.
Jeśli powiesz nam, gdzie jest, pokonamy go.
Nie będziemy mieszać w to waszej osady.
Obiecuję.
Przynieś mi mapę.
Już.
Dwa poziomy pod nami.
Ostatnio był w dzielnicy zachodniej.
Dziękuję.
Od teraz, eksplorując loch, będę rozważał możliwość zdobycia go.
Trudno sobie wyobrazić jako króla kogoś złapanego przez orka
i piekącego chleb.
Ale powodzenia.
Naprawdę smaczne.
Ta kapusta rosła na grzbiecie golema.
Ludzie mają różne poglądy, ale każdy z nich doświadcza głodu.
Może to i jedzenie z lochów, ale to wciąż jedzenie.
Napisy: Paulina Żółta