DELICIOUS IN DUNGEON
Ależ to nudne.
Zgadza się.
Weź to.
Smaczne!
Dobre.
Gdy wrócimy do lochu,
przez jakiś czas nie będziemy mogli smacznie zjeść.
Zatem lepiej się delektuj.
Kabru!
Co u ciebie?
Chyba sobie nieźle radzisz.
Nie, przed nami długa droga.
Jeszcze niedawno byliście żółtodziobami.
Teraz wyglądacie pewniej.
Z drugiej strony, większym grupom…
nie idzie zbyt dobrze.
Naprawdę?
Zagubione osoby. Konflikty.
Kłótnie o pieniądze.
Ku zaskoczeniu wszystkich,
to tacy jak ty mogą pokonać szalonego maga.
O nie.
Nie jestem tego pewien.
Tak mówisz, ale to możliwe!
- Uśmiechnąłeś się uprzejmie. - Co?
Zamiast udawać miłego i obojętnego, powinieneś był mu jasno odpowiedzieć.
„Oczywiście, że to my pokonamy maga.
Nie będziemy żyjącymi z dnia na dzień awanturnikami jak ty”.
Rin…
Pokażmy im to poprzez działanie, a nie słowa.
Tym razem spróbujemy wejść głębiej.
Dobrze się przygotujmy.
Witamy.
Jedzenie dla sześciu osób na tydzień i woda na dwa dni.
Proszę.
Na niższych poziomach jedzenie jest większym problemem niż potwory.
Tyle ważą zapasy na tydzień?
Ciekawe, jak radzą sobie ci, którzy schodzą tam na miesiąc.
Mickbell,
powiem ci jak.
Zjadają poszukiwaczy przygód, których spotykają w lochu!
Pewnie łatwiej polować na potwory, niż atakować ludzi.
Nie chcę skończyć jak oni.
Nigdy wcześniej tu nie byłam, ale nie jest tak trudno.
Moglibyśmy zejść jeszcze głębiej.
Masz rację, Rin, ale bądźmy ostrożni.
Nie wiadomo, co tu się wydarzy.
Podobno ostatnio w lochu dzieją się dziwne rzeczy.
Potwory są bardziej aktywne niż zwykle.
Układ lochu też się zmienia.
Z pewnością dzieje się coś niezwykłego.
Miejcie się na baczności.
Hej!
Kabru, patrz, co znalazłem!
Otwórz.
To tylko kolejna strata czasu.
Nie wiadomo. W środku mogą być złote monety.
Jakbyśmy kiedykolwiek znaleźli coś cennego.
Zombie niosło to jak skarb.
Dosłownie.
Nie zaszkodzi zajrzeć.
Co?
Co to?
Rety! Ile złota, srebra i klejnotów!
- Rany! - Wspaniale!
Mogę trochę?
Pieniądze, tak wiele.
Myślałem, że wszystkie tutejsze skarby zostały już splądrowane.
Może to jedna z dziwnych rzeczy, które dzieją się w lochu.
Tak czy inaczej, to ogromna pomoc.
Zejście na niższe poziomy kosztuje.
W porządku. Na dziś wystarczy. Wracajmy do miasta.
- Tak! - Tak!
Chyba wytrzebiono tu jakąś ekipę.
O rany. Wygląda na to, że wracali do miasta.
Biedactwa.
Nie widzę widocznych obrażeń.
Może zaatakował ich jakiś duch.
Może umarli z głodu.
Myślę, że pokłócili się o pieniądze.
Pewnie wyciągacze zwłok niedługo ich znajdą,
ale pomodlę się, by nie stali się zombie.
Nie potrafię tego robić jak Falin.
Co zrobimy z ich rzeczami?
Zbierzmy je w jednym miejscu.
Pewnie wylądują w kieszeniach wyciągaczy ciał.
Co to było?
To nic takiego.
Miecz nagle się poruszył.
Co się dzieje? Do tej pory był spokojny.
Nie owijaj się wokół moich palców!
„Wyciągnij mnie!”
Chyba to właśnie mówi!
Marcille! Odsuń się od ciał!
Co?
Oszałamiająca magia, co?
Dobrze, że nie doszło do wybuchu.
Au!
Co to ma być?
To robaczki skarbcowe! Ohyda!
Rozumiem.
Wszyscy zginęli przez te robaczki.
Dawno ich nie widziałem, więc nie skojarzyłem.
Co? Ale przecież zauważyłeś.
Tak! Skąd wiedziałeś?
Cóż…
Pomyślałem… że się poruszyło.
To znaczy miecz.
Znowu jest spokojny.
Czyżby zareagował na robaczki?
Jeśli tak, to…
Staje się coraz mniej ludzki.
Proszę.
Nie!
Naprawdę je segreguje.
Te są jadalne.
A te nie.
Są smaczne?
Oczywiście.
Owady są wspaniałym źródłem pożywienia.
Do tego świetnie smakują.
I dobrze wyglądają.
Nie pokazuj nam drugiej strony.
Skąd wiesz, czy są jadalne?
To zależy.
Tego łatwo rozpoznać.
Odnóża wyrastają mu między segmentami.
W broszkach i monetach trzeba sprawdzić spód.
To ciekawe, że w zależności od płci robaczki monetowe mają różne wzory.
Pierścionki są elastyczne.
Tiary wystarczy zanurzyć w wodzie, by je łatwo odróżnić.
Jeśli się unoszą – to robaczki skarbcowe.
Są lekkie.
Ugotujmy je, póki wciąż są otępiałe.
Aby ulepszyć konsystencję,
usuń nóżki z perłowych stonóg.
Zrób z nich szaszłyk i grilluj.
Podgrzej olej i usmaż spód robaczków monetowych.
Posól je lekko i pokryj olejem podczas mieszania.
Proszę!
Wyglądają lepiej odwrócone pancerzykami do góry.
Usuń jaja i larwy z tiary,
zniszcz gniazdo i ugotuj wszystko razem.
Włóż je do słoika…
Gotowe!
NATURALNE I SMACZNE PRZEKĄSKI Z ROBACZKÓW SKARBCOWYCH
Wygląda dobrze, ale nie zaostrza mojego apetytu.
Jadłem już kiedyś robaczki monetowe.
Istnieją takie lokalne potrawy.
Wygląda jak coś, co ma przynosić szczęście.
O wiele lepsze niż te, które jadłem dawno temu!
Oczywiście, że tak.
Potwory w lochu zwykle smakują lepiej niż te na zewnątrz.
Na powierzchni ich smak szybko się pogarsza.
Ale się ciągnie.
Nie będę już mogła nosić naszyjników.
Są jak małe rybki, całkiem smaczne.
Ten sam potwór będzie lepszy na niższych poziomach.
Chcę spróbować.
Dziękuję.
Są słodkie i pyszne.
Naprawdę wyglądają jak klejnoty.
Jeśli chodzi o kamuflaż i ukrywanie się przed wrogiem, są jedyne w swoim rodzaju.
Dlatego zareagowałeś?
Zaraz…
Daj mi jednego.
To nic takiego.
To zastraszanie.
Próbował pokonać ze mną robaczki, bo ma mnie za przyjaciela?
Ty słodziaku!
Nadam ci imię.
Pospieszmy się.
Mogę wyrzucić te niejadalne?
Jeśli chcesz.
Co się stanie, gdy zjesz te niejadalne?
Źle smakują? Czy są trujące?
O czym ty mówisz?
Nie da się zjeść prawdziwych klejnotów.
Prawdziwe klejnoty…
Klejnoty…
- Mogłeś od razu powiedzieć! - Mogłeś od razu powiedzieć!
Wiem! Twoje imię to Kensuke!
Nadal to jesz?
Jest zdrowsze, niż się wydaje.
Przez ciebie trudno mi trzymać gardę.
Nagle zrobiło się zimno.
Ta mleczna mgła…
Dużo tych duchów.
Chodźmy. Nie mogą nas zauważyć.
Duchy?
Na pewno przyciągnęły je zwłoki.
Nie możesz użyć magii, żeby…
Racja. Falin z nami nie ma.
Też za nią tęsknię.
Choć tyle mogłam zrobić. Pomodlić się za nich.
Nie sądzę, żeby duchy posiadły te ciała…
Jeden jest za nami.
W nogi!
Głupek!
Moje uszy…
Szybko! Zanim pojawi się kolejny!
Ten hałas jeszcze bardziej przyciągnął ich uwagę.
Nie znasz innych magicznych sztuczek?
Takich dziwnych, jak te, których używała Falin.
„Dziwnych”? Nie wiesz, jak zaawansowana była jej magia?
Falin, siostra Laiosa,
dobrze sobie radziła z duchami.
Lifgant Ardinbam.
I już! To powinno wystarczyć.
Duchy już cię nie skrzywdzą.
Nie lepiej rozwalać duchy, gdy się pojawią?
Z twoją magią, Falin, powinno być łatwo.
Wolę nie robić takich rzeczy.
Rozproszony duch z czasem wraca do normalności.
Przysparza im to niepotrzebnego cierpienia.
Jak miło.
Podziwiam twoje zasady, ale…
Ci, którzy kradną ciało innej osoby…
zasługują na karę, nie sądzisz?
To jeden z poszukiwaczy przygód.
Dobrze. Dajcie mi chwilę.
Obezwładnię go i…
Zajmę się tym. Nie trzeba go krzywdzić.
Czekaj, Falin! Nie rób nic lekkomyślnego!
Przepraszam. Zwróć go, proszę.
Falin!
Chyba była kimś ważnym.
Tak. Falin była niesamowita.
Jeśli duchy nas dogonią,
będę musiała użyć magii.
Zapomnij!
Chcesz pojedynczo wysadzić wszystkie duchy?
Więc mam zrobić to, co Falin, tak?
Rozsadzić je w delikatnym uścisku.
- Rozsadzić je… - Nie ma mowy!
Sama mówiłaś, że nie możesz zrobić tego jak Falin!
Falin by tak nie powiedziała!
A jeśli skończy ci się magia?
Dlatego staram się je rozsadzić minimalną dawką magii.
A ja mówię, że to niemożliwe!
Hej, wy oboje…
Okazuje się, że nie tak łatwo uciekać przed śmiercią.
Racja.
Złapią nas, jeśli będziemy się tu kłócić.
Co robisz?
Przygotuję amulet, który przepędzi duchy.
Amulet?
Woda święcona.
Miałeś ją przy sobie?
Nie. Sporządzę ją teraz.
Sporządzisz ją?
Jesteś księdzem?
Istnieje wiele zwyczajów, które służą odpędzaniu demonów.
Na przykład rozpalanie ognia.
Ogień odpędza mrok, ma moc tworzenia i odbierania.
Na przestrzeni wieków
ogień odpędzał demony, był czymś świętym.
To prawda, ale czy światło świecy odpędzi duchy?
Choć są słabe w pojedynkę,
razem mogą stać się znaczącą siłą.
Innym przykładem jest złoty chrząszcz.
Jego cechy sprawiły, że był czczony jako symbol słońca i jego bóstwo.
Kolejny jest alkohol.
To niezbędna ofiara dla bogów, ma też właściwości dezynfekujące.
Mamy też sól.
W niektórych zwyczajach używa się jej do odpędzania zła i rytuału oczyszczania.
Podobnie jest z cukrem, więc dodam go na wszelki wypadek.
Jest mniej skuteczny, więc dodam go dużo.
Co za improwizacja!
Oprócz tego są też zioła
i organy wewnętrzne stworzeń.
Dodajmy do tego moc ognia…
Mamy wodę święconą!
SPECJALNA WODA ŚWIĘCONA
Nadchodzą!
Zakręć mocno słoik z wodą święconą…
Zakręcasz go?
Nie użyjesz wody?
Cierpliwości.
Zwiąż go sznurkiem…
W tym tempie…
O nie…
Falin.
Gdyby mnie wtedy nie osłoniła…
Gdybym to ja został pożarty przez smoka,
nie doszłoby do tego koszmaru.
Wybacz mi.
Co?
Widziałem za rzeką mojego zmarłego ojca.
Co jest?
Duchy znikają po dotknięciu słoja z wodą święconą.
Woda święcona zdaje egzamin?
To naprawdę działa?
Może osobą, która nas opętała…
była Falin.
Jak możesz tak mówić?
Falin nigdy by tego nie zrobiła.
Ona nawet nie jest duchem!
Nie o to mi chodziło.
Nie powinniśmy mówić: „Tylko Falin to potrafiła”
ani: „Byłoby nam łatwiej, gdyby była tu Falin”.
Nie ma jej tu teraz.
Musimy zająć się wszystkim sami.
Masz rację.
Senshi!
Pomogę.
Już po wszystkim.
Słoik jest pokryty szronem!
Ta metoda jest skuteczniejsza niż rozpraszanie ich, czyż nie?
To prawda.
Duchy przechodzą przez ściany. To bez znaczenia, że słoik jest zakręcony.
Cóż to takiego?
Zrobiłeś lody.
EGZORCYSTYCZNY SORBET DO PRZEPĘDZANIA ZŁA
Bezpiecznie jeść coś, co miało kontakt z tyloma duchami?
Spożycie tak potężnej wody święconej też może być problematyczne.
Chyba jem dziś za dużo cukru.
Pyszne!
Masz rację. Smaczne!
Smakuje tak świeżo!
Udało nam się przepędzić duchy, nie rozdrażniając ich.
Tak!
Dodałeś organy wewnętrzne jakiejś istoty.
Co to było?
Dodałem trochę śluzaka.
Dlatego jest lekko galaretowate.
Uwielbiam tę gładką konsystencję.
To sprawia, że myślę o tym…
Gdyby była tu Falin, nie jedlibyśmy tak dobrego jedzenia.
Co?
Twierdzisz, że…
cieszysz się, że Falin tak skończyła?
To chcesz powiedzieć? W tym momencie?
Co? Nie, ja tylko…
Pewne rzeczy się mówi, a innych nie.
Szkoda, że Falin tu nie ma.
Chciał powiedzieć, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło.
Powiedziałaby coś takiego, żeby mnie wytłumaczyć!
Twoja więź z przyjaciółmi naprawdę oziębła, co?
Wróć do nas szybko, Falin!
Napisy: Paulina Żółta