DELICIOUS IN DUNGEON
Nakakandado na naman.
Sandali lang.
Bubuksan ko 'to kaagad.
Malayo-layo na ang nilakad natin,
baka puwede na tayo magpahinga.
Ang galing mo, Marcille, sumasagot ang tiyan mo.
Di ako 'yon!
Normal lang 'yan.
Kasi nagmeryenda lang tayo kanina.
Pero Laios, di ako sang-ayon na magpahinga tayo.
Isang mangkok lang ng mga Kayamanang Kulisap
ang nahanap natin ngayong araw.
Kung mas sisikapin pa natin, mararating natin ang pang-apat na palapag.
Pero palakas nang palakas ang mga halimaw habang palalim nang palalim tayo.
Sa tingin ko, kailangan nating mag-ipon ng lakas.
Pero kahit mag-ipon tayo ng lakas,
walang halaga 'yon kung hihimatayin tayo sa gutom.
Pero kapag walang lakas, di natin kayang talunin ang mga halimaw…
Bukas na.
Parang dating silid-kainan ang kuwartong 'to.
Isang marangyang hapag-kainan siguro 'to dati.
Pero ngayon, mga patay na lang ang nagpaparamdam dito.
Ni isang daga nga, wala rito.
Di ako kakain ng daga, ha?
Napapaisip ako kung bakit palaging mga patay ang umaatake sa 'tin.
Bakit hindi mga litsong baboy ang umatake sa 'tin ngayon para maiba naman?
'Wag kang hangal diyan.
"Umatake sa 'tin"…
Pero mayroon ngang…
pagkaing umaatake sa 'tin!
Buhay na Larawan?
Mag-ingat ka, Laios!
Napakalapit mo!
Muntik ka nang mahigop!
'Yon nga ang gusto ko, e! Malapit na sana!
Ano?
May ubas sa larawang 'yon.
Sa madaling salita,
sinusubukan mong kainin ang pagkain sa larawan.
Tama 'yan. Ayos naman ang naisip ko, di ba?
-Siyempre, hindi! -Ang tanga mo!
-Tanga! Ano ba'ng iniisip mo? -Narinig mo na ba ang kasabihang,
"tinapay sa langit"?
Alam ko naman na di puwedeng kainin ang isang tinapay sa langit.
Pero puwedeng mangyari 'to sa isang larawan
ng taong kumakain ng tinapay sa langit!
Mamamatay ka lang sa loob ng larawan.
'Yon na nga!
Sa loob ng larawan, puwede tayong makikipag-ugnayan sa isa't isa!
Sige. Bahala ka na.
Pero isang beses mo lang puwedeng subukan.
Lalagyan ka namin ng tali.
Sumenyas ka lang, hihilahin ka namin palabas.
Anong larawan ang papasukin ko?
Mukhang maganda 'to.
Maraming masasarap na pagkain dito.
Sige, dito na lang ako papasok.
Aray ko.
Uy, ikaw.
Nakita ako agad!
Ang espadang 'yan…
Kakaiba ang suot mong baluti,
pero isa ka sa mga guwardiya sa kastilyo, di ba?
Ha?
Heto, dalhin mo 'to.
Sa totoo lang, kulang kami ng mga katulong dito.
Dito! 'Wag kang tumunganga riyan!
Tingnan mo ang mukha niya. Mukha siyang matalino!
Oo, magkapareho ang hugis ng ilong n'yo.
Balang araw, pamumunuan niya ang kaharian.
-Tahan na, tahan na. Mabait kang bata. -Binabati kita, Kamahalan.
'Wag kang tumunganga riyan!
Dalhin mo na ang susunod na pinggan!
-A, puwede bang tumikim… -Alam ko na!
Delgal! Delgal ang pangalan mo!
Delgal, magiging isa kang dakilang hari!
Di mabuti 'to!
Hindi ako makakakain dito ng kahit ano!
Ilabas n'yo na ako!
Sumesenyas na siya!
Hila!
Kumusta sa loob?
Malapit na sana akong makakain.
Pero di lang tama ang pakiramdam do'n.
-Ang pakiramdam? -'Yon ang pumigil sa 'yo?
Oo, iba talaga ang pakiramdam doon.
Isa pa!
Kakain ako kapag mas akma ang sitwasyon.
Ano'ng ibig mong sabihin sa "akma"?
Tingnan natin.
Kailangan siguro 'yong mas karaniwan lang.
Karaniwan?
Ito kaya?
Kakaiba ang pagkain nila, parang isang salusalo,
at may sumasayaw pang nakahubad.
Ito na 'yon! Heto na 'ko!
Ang lasenggong 'to!
Ano'ng ginagawa mo sa harap ng hari?
Bumaba ka sa mesang 'yan ngayon din!
Itigil n'yo 'yan.
Araw ng kasal ko ngayon.
Patawarin n'yo ang taong 'to dahil nadala lang siya ng kalasingan niya.
Pero Prinsipe Delgal…
Delgal?
Siya ba ang sanggol sa larawan kanina?
Sige na, umalis ka na!
Muntik na ako ro'n!
Delgal!
Ama!
Masaya akong makita kang lumaki nang marangal.
Para sa kinabukasan ng kahariang 'to.
Ama!
Nalason siya!
Magdala na lang siguro ako pabalik at kainin 'to nang tahimik mamaya.
Pasensiya na.
Kamahalan!
Gamutin n'yo siya ngayon din!
Bilis!
Ang engkantadong 'yan, nakita ko rin siya sa naunang larawan.
Komiko siguro siya o kung ano man.
Tingnan n'yo ang dala ko!
Nakadala ako ngayon ng pagkain…
Sandali, ano? Nawala!
Bale, di ko puwedeng ilabas ang pagkain sa larawan.
Ang tanging paraan lang, kainin ang mga 'to sa loob ng larawan!
Isa pa! Dahil nandito na 'to, kailangan kong matikman ang pagkain!
KOMPLETONG PAGKAIN NG HARI
Isa ba 'tong koronasyon?
Pumalit pala sa trono ang prinsipeng 'yan.
Magtagumpay nawa ang kahariang 'to at kaniyang mga tao magpakailanman.
Ang sarap!
Akala ko lasang pintura,
pero ang sarap nito!
Pakiusap, bigyan mo pa ako.
Ang dami kong kinain.
Busog na busog ako.
Babalik na siguro ako.
Ha? Ito ang…
-Di ka tagarito. -Buwisit!
Ano'ng ginagawa mo?
Nando'n ka noong ipinanganak ang prinsipe at gano'n din sa kasal niya.
Ano'ng binabalak mo?
Habol mo ba ang trono?
Gagawin kitang abo ngayon din!
Ang larawan!
May nangyari ba sa loob ng larawan?
Napakaraming masasarap na pagkain do'n.
Nang paalis na ako pagkatapos kong kumain nang marami,
may nakaalam na tagalabas ako at sinunggaban ako sa kuwelyo,
at galit na galit.
Di na 'yon nakakagulat.
Takot na takot ako.
Ngayong kalmado na 'ko, nagugutom na naman ako.
Sandali lang, ano ba 'to?
Kahit na marami akong kinain, parang walang laman ang tiyan ko!
Ano ba'ng sinabi namin sa 'yo?
Isang tinapay sa langit lang 'yon!
Nag-aksaya ka lang ng oras!
Pero masarap naman talaga!
Dati bang kusina 'to?
Puwede tayong kumuha ng tubig sa kabilang kuwarto,
at mainam na lugar 'to para magpahinga.
Kung di ka nakipaglokohan sa mga larawan,
sana nasa ikaapat na palapag na tayo ngayon.
Isa bang Mimic 'yon?
Ngayon ko lang napasin ang kahon na 'yon.
Di naman masyadong nakikita, pero di rin naman talagang nakatago.
Nakaposisyon 'to na mapapansin mo.
Nasa isang lugar na gustong-gusto ng mga loko.
Dito muna tayo magpalipas ng gabi.
Sige.
Ayos lang ba sa 'yo, Chilchuck?
Oo naman.
Di ko na lang siguro sasabihin sa kanila.
Alam ko kasi na magpupumilit sina Senshi at Laios na kainin 'to.
Kung gano'n, ako na lang ang magbubukas ng kahon.
Mga Mimic…
Di ko na mabilang kung ilang beses akong pinahirapan ng mga lokong 'yon!
Ayos!
Wala 'tong kandado o patibong!
Dahil nakakandado 'to, hindi 'to Mimic!
Kung bubuksan ko 'to sa likuran, di ako masasaktan nito!
Buwisit! Nakalimutan ko ang tungkol sa patibong!
Buwisit na mga Mimic!
Ayos ka lang ba?
Parang malalim ang iniisip mo.
May bumabagabag ba sa 'yo?
Wala, wala naman.
Pagod ka lang siguro.
Bata ka pa kasi.
Patulugin natin siya nang mahimbing na di kailangang magbantay.
Gaya ng sabi ko, di na ako bata!
E, ilang taon ka na pala?
Di ko sasagutin 'yan.
Ayan ka na naman. Ganiyan ka palagi.
Di mo nga sinasabi kung tagasaan ka o ang kaarawan mo.
Mas gusto kong magkahiwalay ang trabaho ko sa personal kong buhay.
Balang araw, magsisisi ka kung palagi kang ganiyan.
Oo na, bahala ka.
Mas mabilis akong magutom ngayon.
Kaya kong di ko kumain nang dalawang araw noon.
Kukuha lang ako ng tubig sa kabilang kuwarto.
Uy, kupad.
Kukuha lang ako ng tubig.
Sasamahan kita.
'Wag na. Babalik ako agad.
Delikado riyan.
Sa kabilang kuwarto lang 'to.
Isang Baryang Kulisap.
Siguro may pugad malapit dito.
Kung makakakita pa ako ng iba,
baka magkaro'n kami ng pantawid-gutom.
Ayokong maging parang si Laios, pero gusto ko ng mga Baryang Kulisap.
Mga halimaw silang magaling magtago sa paligid kagaya ng mga Mimic,
pero nakakatuwa sila.
Hoy!
Sandali, nandiyan ang Mimic…
Ang tanga mo!
Nakalimutan mong mas mabigat ka kung may dala kang tubig.
May malapit sigurong mekanismo rito para mabuksan 'tong pinto.
Siyempre, di ko kayang aabutin.
Hihingi ba ako ng tulong?
Kung makakatawag-pansin sa mga halimaw ang pagsisigaw ko,
baka mailagay ko sa panganib ang mga kaibigan ko.
'Wag kang mag-alala.
Pag di ako nakabalik, mapapansin ni Marcille.
Mapapansin kaya niya? Hindi siguro.
Di ko siya maaasahan!
'Wag kang mataranta!
Trabaho mo ang magbukas
ng mga saradong pinto, di ba?
Bubukas ang ganitong klaseng pinto kapag malalaman mo ang mekanismo nito.
Magiging ligtas ako basta di ko mahawakan ang Mimic.
Wala akong naririnig na kakaibang aparato,
kaya wala ring nakatakdang oras.
May dalawang pindutan sa dingding
at isang mekanismo na malamang nagpapalabas ng mga sibat.
Kung pipindutin ko sila sa maling pagkasunod-sunod,
malamang lalabas ang mga 'yon.
At ang nakasulat sa batong 'to ang susi pero…
Nakasulat 'to sa sinaunang wika na di ko naiintindihan.
Buwisit, kung nandito lang sana si Marcille.
Pero mukhang pamilyar 'to…
Hindi, pag-iisipan ko muna 'to nang mabuti.
May tatlong pindutan sa mga sulok ng kuwarto.
Bakit tatlo?
Kailangan ko ba silang pindutin sa tamang pagkasunod-sunod?
May pindutan din sa likod ng Mimic!
Buwisit! Handang hadlangan ng lokong 'yon ang bawat galaw ko!
May palatandaan ba sa loob ng kuwarto?
Siyempre wala.
Kahit na iba-ibahin ko ang pagpipindot, matutuhog lang ako.
Pero dahil maliit ako, baka puwede akong umilag.
Hindi, masyadong delikado.
A, di ko na alam ang gagawin ko!
Di na lang siguro akong gagalaw hanggang madaling araw…
Nasa loob ka pala?
Buwisit…
Aray ko.
Niligtas ako…
Ang tigas mo talaga!
Nakakatuwa ang mga Mimic kapag binaliktad mo,
at pakawag-kawag ang mga paa nila.
Malalaman mo ang kasarian nila sa gano'n.
Sunod-sunod kong naaalala
ang mga walang kuwentang kaalaman ni Laios.
Babaliktarin sila?
Para namang posible 'yon!
Bahala na!
Aray ko.
Papunta na kaya sila rito para tumulong pagkatapos ng kaguluhang 'yon?
Ha?
Wala palang laman 'to?
Ang kapal ng mukha mong insultuhin ako!
Ha?
Ang nakasulat dito…
Ito pala ang nakasulat sa bato!
Kung gano'n, alam ko ang ibig sabihin nito!
Bilis!
-Silangan! -Kahit ilang beses sumikat ang araw…
-Kanluran! -At lumubog ang buwan…
-Hilaga! -Katulad ng mga nakatigil na bituin…
Timog!
Nawa'y umihip sa 'yo ang hangin ng kapalaran!
Bukas na!
Di pa rin nakakabalik si Chilchuck!
Chilchuck!
Patawad, patawarin mo 'ko!
Buhay pa 'ko.
Ano 'to?
Ikaw ba ang may gawa nito, Chilchuck?
Ang galing!
Oo na.
Magandang Mimic 'to.
Isang Mimic pala?
Ito ang unang beses na lulutuin ko 'to.
'Wag n'yong kainin 'yan na parang wala lang!
'Wag kang mag-alala, Marcille.
Di nakakalason ang mga Mimic.
Nakakalason lang sila depende sa kinakain nila,
pero pag tinanggal mo ang mga lamang-loob nila, ligtas naman.
Paano magiging ligtas 'yon?
Tama na, Marcille.
Wala kang mapapala sa pagpigil sa kanila.
Pero hindi talaga ako kakain niyan ngayon!
Magpakulo ng maraming tubig,
dagdagan ng asin.
Ilagay ang Mimic, takpan,
at maghintay nang ilang sandali.
Kapag napakuluan na nang mabuti,
luto na!
PINAKULUANG MIMIC
Ang hirap kutsarahin ng laman.
Gamitin mo kaya 'yong hawakan?
Di rin maganda. Lalo ko lang 'tong tinutulak paloob.
Tama.
Chilchuck, pahiram naman niyan.
Iyan?
Alam mo na, 'yong mga gamit-pambukas na dala-dala mo.
Gamit-pambukas.
Nababaliw na ba kayo?
Ayos lang 'yan kung lilinisan natin ito gamit ang kumukulong tubig.
Di 'yon ang problema!
'Wag!
Madali nang kutsarahin ngayon!
Heto.
Ang sarap.
Malinamnam talaga 'to.
Sa tingin ko masarap kainin nang sabay ang laman sa likod at laman sa paa.
Di 'to kasing sarap nang inaakala ko.
Sabi nila di masarap ang glandula ng mga alimango.
Pero bakit di mo sinasabi sa 'min ang tungkol sa Mimic?
Mayroon akong di magandang karanasan sa mga Mimic.
Sa totoo lang, iniiwasan ko talaga sila.
Gayon pa man, nagkaroon ako ng ilang pagkakamali.
Akala ko kakainin nito ang Kayamanang Kulisap.
Di kumakain ng Kayamanang Kulisap ang mga Mimic.
Ano?
Sa halip, ang mga Kayamanang Kulisap ang kumakain ng mga Mimic.
Kapag nakahanap sila ng isang Mimic,
papasok sila sa mga bitak at mangingitlog.
At ang uod mula sa napisang itlog sa loob ng kahon
ay lumalaki habang kinakain nila ang Mimic.
Kapag naging malaking insekto na sila,
mapagkamalan 'to ng tao bilang kayamanan,
at lalabas sila para simulan ang susunod na kabanata ng buhay nila.
Nagbibiro ka ba?
Itigil mo 'yan, puwede ba?
'Yan ang napapala mo sa paglilihim ng edad mo.
Di ka pa ba natutong may mawawala sa 'yo
kapag naglilihim ka sa mga kaibigan mo?
Sige na, sabihin mo sa 'kin kung ilang taon ka na!
Itong…
"Itong"?
Itong taon, magiging 29 na ako.
Kung gano'n bata ka pa talaga. Nakababagot naman!
Di ko akalaing napakabata mo pa.
E di, sabihin n'yo rin sa 'kin ang mga edad n'yo!
Ito ang di ko gusto sa mga lahing matagal nang nabubuhay!
Ano?
A, Ginoong… Chilchuck…
Tumigil ka!
Ngayon, kumakain ka ng halimaw,
pero bukas, puwede kang maging pagkain ng iba.
Pagkain sa piitan.
O, pagkain sa piitan.
Tagapagsalin ng subtitle: Andrew Novera