(สูตรลับตำรับดันเจียน)
ล็อกอีกแล้วแฮะ
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
จะรีบเปิดให้เลย
เราก็เดินกันมาเยอะแล้ว
วันนี้พักกันแถวนี้น่าจะดีกว่านะ
เก่งนะเนี่ยมาร์ซิล ตอบด้วยเสียงท้องร้องซะด้วย
ไม่ใช่ฉันสักหน่อย!
ไม่แปลกหรอก
วันนี้เราได้กินแต่ขนม
แต่ไลออส ฉันไม่เห็นด้วยเรื่องพักเลย
อาหารอย่างเดียวที่เราเจอวันนี้ คือแมลงขุมทรัพย์หนึ่งชาม
ต่อให้ต้องฝืนสักหน่อย เราก็ควรไปให้ถึงชั้นสี่
แต่ทางต่อจากนี้ มอนสเตอร์จะยิ่งเก่งขึ้นเรื่อยๆ
ตอนนี้เราควรเก็บแรงไว้ก่อนนะ
แต่ถึงเราจะเก็บแรงไว้
แต่ถ้าหิวจนเป็นลมก็ไม่ไหว
แต่ถ้าไม่มีแรง เราก็เอาชนะมอนสเตอร์ไม่ได้อยู่ดี…
เปิดได้แล้วนะ
ห้องนี้น่าจะเคยเป็นห้องอาหารมาก่อน
เมื่อก่อนคงเป็นโต๊ะอาหารที่หรูหราน่าดู
แต่ตอนนี้มีแค่คนตายที่เร่ร่อนไปมา
หนูสักตัวยังไม่มีเลย
ฉันไม่ยอมกินหนูแน่
ทำไมคนที่เล่นงานเราถึงมีแต่คนที่ตายแล้วนะ
ให้หมูหันเล่นงานเราบ้างไม่ได้เหรอ
พูดอะไรเนี่ย
"เล่นงานเรา" เหรอ
ใครบอก มีสิ
อาหารที่เล่นงานเรา
ภาพวาดมีชีวิตเหรอ
ระวัง ไลออส!
ใกล้เกินไปแล้ว
อยากโดนดูดเข้าไปหรือไง
ก็ใช่ไง เข้าด้ายเข้าเข็มอยู่แล้วเชียว
ว่าไงนะ
ในภาพนั้นมีองุ่นอยู่นะ
แปลว่านาย
พยายามกินอาหารในภาพงั้นเหรอ
ใช่ เป็นความคิดที่เจ๋งใช่ไหมล่ะ
- เจ๋งกับผีน่ะสิ - บ้าหรือไง
- ตาทึ่ม บ้องตื้น คิดอะไรอยู่ฮะ - รู้จักคำว่า "ฝันเฟื่อง" ไหม
รู้หรอกว่าคนเรากินของในฝันไม่ได้
แต่ถ้าเป็นภาพของคน ที่กินบางอย่างในฝันก็ไม่มีปัญหา
สุดท้ายก็ตายอยู่ในรูปสิไม่ว่า
นั่นแหละประเด็น
มันแสดงให้เห็นว่าเรา ไปยุ่งกับอีกฝ่ายได้เวลาอยู่ในภาพ
ก็ได้ งั้นก็ตามใจเถอะ
แต่ให้แค่ครั้งเดียวนะ
เราผูกเชือกไว้ดีกว่า
ถ้าให้สัญญาณ เราจะดึงออกมา
เอาภาพไหนดีนะ
ภาพนี้แจ่มเลย
อาหารหรูเพียบ
เอาล่ะ เอาภาพนี้ก็แล้วกัน
เจ็บชะมัด
เจ้าเป็นใคร
มาถึงก็โดนเจอเลยเหรอ
ดาบเล่มนั้น…
ถึงชุดเกราะจะดูประหลาด
แต่เจ้าเป็นทหารยามของปราสาทใช่ไหม
หือ
เอ้า ขนนี่ไป
จะบ้าตาย มีคนเท่าไรก็ไม่เคยพอ
ทางนี้ๆ อย่าเหม่อสิ
ดูสิ หน้าตาฉลาดเฉลียวไม่เบา
ค่ะ จมูกเขาเหมือนคุณอย่างกับแกะ
สักวันเขาจะนำอาณาจักรนี้อย่างภาคภูมิ
- โอ๋ๆ เด็กดี - ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ ท่านฟรีนัก
มัวเหม่ออะไรอยู่ได้
รีบขนจานต่อไปมาสิ
- เอ่อ ขอชิมสักคำ… - ดีล่ะ
เดลกัล ชื่อของเจ้าคือเดลกัล
เดลกัล เป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่ให้ได้นะ
ไม่ได้การแล้ว
ไม่ได้กินหรอกทรงนี้
ช่วย ฉัน ที
มีสัญญาณมาแล้ว
พร้อม ดึง
เป็นไงบ้าง
อีกนิดเดียวก็จะได้กินแล้วแท้ๆ
แต่บรรยากาศดันไม่เอื้อเลย
- บรรยากาศเหรอ - ปัญหามาจากบรรยากาศเหรอ
ใช่ บรรยากาศมันไม่ได้เลยจริงๆ
ขออีกรอบ
ถ้าสถานการณ์เหมาะกว่านี้ ฉันก็กินลง
แล้วเหมาะที่ว่ามันคือยังไงเล่า
ขอคิดก่อนนะ
ก็แบบว่า บรรยากาศครึกครื้นมากกว่านี้
ครึกครื้นเหรอ
ลองอันนี้ไหม
มีอาหารหรูเหมือนกำลังฉลองอะไรอยู่
มีคนแก้ผ้าเต้นด้วย
อันนี้แหละ ไปล่ะนะ
ไอ้ขี้เมาเอ๊ย!
กล้าทำแบบนี้ต่อหน้าองค์ราชาได้ยังไง
ไสหัวลงมาจากโต๊ะเดี๋ยวนี้
พอเถอะๆ
วันนี้เป็นวันแต่งงานของเรา
จะนอกลู่นอกทางไปบ้างก็ปล่อยเขาไปเถอะ
แต่องค์ชายเดลกัล…
เดลกัล
เด็กทารกในภาพเมื่อกี้เหรอ
เอ้า ไปได้แล้ว
รอดแล้วเรา
เดลกัล
ท่านพ่อ
ข้าดีใจที่เห็นเจ้าเติบโตมาได้เป็นอย่างดี
แด่อนาคตของอาณาจักรนี้
ท่านพ่อ!
ท่านถูกวางยาพิษ
คงต้องเอากลับไปกินเงียบๆ แล้วล่ะ
ขอโทษครับ
ฝ่าบาท!
รีบรักษาท่านเร็ว
เร็วเข้า
เอลฟ์นั่นอยู่ในภาพก่อนด้วยนี่นา
เป็นตลกหลวงหรือเปล่านะ
ดูสิฉันได้อะไรมา
คราวนี้ฉันเอาอาหารกลับมา…
เอ๊ะ อ้าว ไม่เหลืออะไรเลย
เอาออกจากภาพไม่ได้งั้นเหรอ
ต้องกินในภาพเท่านั้นสินะ
เอาใหม่ จะร้ายดียังไง ฉันก็ต้องลิ้มรสมันให้ได้!
(สำรับชาววังแบบฟูลคอร์ส)
นี่พิธีราชาภิเษกเหรอ
เจ้าชายองค์นั้นขึ้นครองราชย์แล้วสินะ
ขอให้อาณาจักรนี้และราษฎร จงเจริญรุ่งเรืองไปชั่วนิจนิรันดร์
อร่อยมาก
อร่อยจัง
นึกว่ารสชาติจะเหมือนสีวาดซะอีก
นี่มันอาหารหรูของจริงชัดๆ
ขอเติมหน่อยครับ
กินไปเยอะเลยแฮะ
อิ่มแปล้เลย
ทีนี้ก็กลับดีกว่า
หือ เด็กคนนี้…
- เจ้าไม่ใช่คนของปราสาทนี้นี่ - แย่แล้ว
เจ้ามาทำอะไร
ข้าเห็นเจ้าตอนเจ้าชายประสูติ กับในพิธีอภิเษกสมรส
เจ้าต้องการอะไร
หมายเอาบัลลังก์งั้นเหรอ
ข้าจะเผาให้เป็นจุณเดี๋ยวนี้แหละ
ภาพไหม้แล้ว
เกิดอะไรขึ้นในภาพเหรอ
มีอาหารอร่อยเหาะวางเรียงเต็มไปหมด
ตอนฉันกินอิ่มแล้วกำลังจะกลับ
ก็มีคนรู้ว่าฉันเป็นคนนอก แล้วมากระชากคอเสื้อฉัน
เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลย
ไม่โกรธสิแปลก
น่ากลัวมากเลย
พอหายตื่นเต้นก็หิวอีกแล้วแฮะ
เดี๋ยวนะ กินไปตั้งเยอะแต่ท้องยังว่างอยู่เลย
เห็นไหม
ฝันเฟื่องจริงๆ ด้วย
เอาเวลาฉันคืนมา
แต่มันอร่อยจริงๆ นะ
นี่ห้องครัวเหรอ
เราตักน้ำจากห้องข้างๆ ได้ด้วย
เหมาะเป็นที่พักหายใจหายคอดีนะ
ถ้านายไม่มัวไปเล่นอยู่ในภาพ
ป่านนี้เราคงถึงชั้นสี่แล้ว
นั่นมิมิกไม่ใช่เหรอ
ไม่เคยเห็นมันวางอยู่ตรงนั้นมาก่อนเลย
ไม่เด่นเกินไป แต่ก็ไม่ได้ซ่อนไว้จนมองไม่เห็น
วางในตำแหน่งที่ทุกคนต้องสะดุดตา
ดูยังไงก็เป็นที่ที่พวกเวรนั่นชอบ
เอาเป็นว่าวันนี้เราจะนอนพักกันที่นี่นะ
โอเค
โอเคไหม ชิลชัค
อือ
รูดซิปปากไว้แล้วกัน
ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่าเซนชิกับไลออสต้องอยากกินมัน
แล้วเราก็ต้องเป็นคนเปิดกล่อง
มิมิก…
ไอ้เวรนั่นทำเราเจ็บแสบมาตั้งไม่รู้กี่หน
โอเค
ไม่มีทั้งล็อก ไม่มีทั้งกับดัก
อันนี้ล็อกไว้ แปลว่าไม่ใช่มิมิก
แค่เปิดจากด้านหลังก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว
เวรกรรม ลืมเรื่องกับดักไปเลย
ไอ้พวกมิมิกเอ๊ย
เป็นอะไรหรือเปล่า
ดูเหม่อๆ นะ
มีอะไรกวนใจหรือเปล่า
เปล่า ไม่มีอะไร
คงเหนื่อยล่ะสิท่า
ยังเด็กยังเล็ก
ให้เขานอนไปเถอะ ไม่ต้องมาเฝ้ายาม
บอกแล้วไงว่าไม่ใช่เด็ก
แล้วอายุเท่าไรล่ะ
ไม่อยากบอก
เอาอีกแล้ว ชิลชัคชอบเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย
บ้านเกิดก็ไม่บอก วันเกิดก็ไม่บอก
พอดีฉันชอบแยกงาน กับเรื่องส่วนตัวออกจากกันน่ะ
พูดแบบนั้นระวังสักวันจะเสียใจนะ
- จ้าๆ - ขอบอกๆ
เริ่มอ่อนไหวกับท้องหิวมากขึ้นแล้วสิ
เมื่อก่อนยังทนหิวได้ตั้งสองวันแท้ๆ
ไปตักจากห้องข้างๆ ดีกว่า
นี่ ยัยเฉื่อย
ฉันจะไปตักน้ำหน่อย
ไปด้วย
ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันกลับมา
มันอันตรายนะ
แค่ข้างๆ นี้เอง
แมลงเหรียญ
รังมันอยู่แถวนี้หรือเปล่านะ
ถ้ามีอีกหน่อย น่าจะพอประทังความหิว
เราไม่ใช่ไลออส แต่ก็ชอบแมลงเหรียญพอตัว
เป็นมอนสเตอร์ที่พรางตัวเหมือนมิมิก
แต่น่ารักดี
เฮ้ย
เดี๋ยวนะ ตรงนั้นมีมิมิก…
เจ้าโง่เอ๊ย
ลืมไปแล้วเหรอว่าตัวหนักขึ้นเพราะถุงเก็บน้ำ
น่าจะมีกลไกเปิดประตูอยู่แถวนี้สิ
คงถึงหรอก
เรียกคนมาช่วยดีไหมนะ
แต่ถ้าเสียงเรียกพวกมอนสเตอร์มา เพื่อนๆ เราจะตกอยู่ในอันตราย
ไม่เป็นไร
ถ้าเราไม่กลับไป มาร์ซิลก็น่าจะรู้
ซะที่ไหน น่าจะยากแฮะ
หวังพึ่งไม่ได้เลย
อย่าตื่นตูมสิ
การเปิดประตูที่ปิดอยู่
คืองานของนายไม่ใช่เหรอ
ประตูประเภทนี้จะเปิดออกเมื่อรู้กลไกของมัน
แค่ไม่แตะต้องมิมิกก็รอดแล้ว
ไม่ได้ยินเสียงอุปกรณ์แปลกๆ
แปลว่าไม่จำกัดเวลา
มีปุ่มสองสามปุ่มบนกำแพง
กับกลไกที่น่าจะมีหอกพุ่งออกมา
ถ้ากดผิดลำดับ มันจะพุ่งออกมาสินะ
แล้วข้อความบนแผ่นหินนี่ น่าจะเป็นกุญแจสำคัญ…
แต่เป็นภาษาโบราณเนี่ยนะ ใครจะไปอ่านออก
บ้าชะมัด ถ้ามาร์ซิลอยู่ด้วยนะ
แต่มันดูคุ้นแปลกๆ
ไม่เข้าใจเลย จัดลำดับความคิดก่อนดีกว่า
มีปุ่มสามปุ่มตรงมุมห้อง
ทำไมต้องสามล่ะ
ต้องกดตามลำดับอะไรสักอย่างเหรอ
หลังมิมิกก็มีปุ่มกับเขาด้วย
บ้าเอ๊ย จะคอยขัดขวางกันทุกเรื่องเลยหรือไง
ในห้องนี้มีคำใบ้อะไรไหม
จะมีได้ไงกันล่ะ
ต่อให้กดสุ่มสี่สุ่มห้าก็โดนเสียบอยู่ดี
แต่ตัวเราอาจจะหลบตรงช่องได้
ไม่ได้ เสี่ยงเกินไป
โอ๊ย ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
สงสัยต้องอยู่เฉยๆ จนเช้า…
อยู่ตรงนี้หรอกเหรอ
ซวยแล้ว
โอ๊ย
รอดแล้ว…
แกนี่ทนทายาดจริงๆ
มิมิกน่ารักนะ เวลาพลิกตัวมันจะดิ้นดุ๊กดิ๊กๆ
พอพลิกตัวมันก็จะรู้ว่าตัวผู้หรือตัวเมีย
เกร็ดความรู้ไร้ประโยชน์ของไลออส เริ่มเวียนเข้ามาในหัวแล้ว
พลิกตัวเหรอ
จะไปทำได้ไงเล่า
เป็นไงเป็นกันแล้ว!
เจ็บชะมัด
จะมีคนมาช่วย เพราะเสียงโครมครามเมื่อกี้ไหมนะ
หือ
กล่องเปล่าหรอกเหรอ
กวนประสาทนักนะแก
หือ
ตัวหนังสือพวกนี้…
นี่คือสิ่งที่เขียนไว้บนแผ่นหินสินะ
ถ้างั้นฉันก็รู้ว่ามันเขียนว่าอะไร
เร็วเลย
- ตะวันออก - ไม่ว่าตะวันจะขึ้นกี่ครั้ง…
- ตะวันตก - และจันทราจะจมหาย…
- ทิศเหนือ - ดั่งดวงดาราไม่เคลื่อนคล้อย…
ทิศใต้ๆ
ขอสายลมแห่งความผาสุก จงพัดพาไปหาท่านนิจนิรันดร์
เปิดแล้ว
ก็บอกอยู่ว่าชิลชัคไม่กลับมาเลย
ชิล… ชิลชัค!
ขอโทษ ฉันขอโทษนะ
ยังไม่ตายเฟ้ย
อะไรเนี่ย
ฝีมือนายเหรอ ชิลชัค
เก่งมาก
ขอบใจ
มิมิกตัวนี้ของดีนะเนี่ย
มิมิกเหรอ
ฉันไม่เคยปรุงมันมาก่อนเลย
อย่าคิดจะกินเหมือนเป็นเรื่องปกติสิ
ไม่ต้องห่วง มาร์ซิล
ตัวมิมิกไม่มีพิษ
พวกมันอาจมีพิษตามอาหารการกิน
แต่ถ้าเอาอวัยวะย่อยอาหารออก ก็น่าจะปลอดภัยล่ะมั้ง
เอาตรงไหนมาปลอดภัยไม่ทราบยะ
ยอมแพ้เถอะ มาร์ซิล
ห้ามพวกนั้นไปก็เท่านั้น
แต่วันนี้ถึงตายฉันก็จะไม่กิน
ต้มน้ำให้เดือดเต็มหม้อ
เติมเกลือลงไป
ใส่มิมิกเข้าไป ปิดฝา
แล้วรอสักพัก
เมื่อต้มได้ที่แล้ว
ก็เสร็จเรียบร้อย
(มิมิกต้ม)
ตักเนื้อไม่ถนัดเลย
ใช้ด้ามจับแทนไหม
ไม่ได้เลย มันดันเนื้อลงไปแทน
จริงสิ
ชิลชัค ขอใช้ไอ้นั่นหน่อย ไอ้นั่นน่ะ
ไอ้นั่นเหรอ
ไอ้นั่นไง เครื่องมือสะเดาะกลอน ที่นายพกติดตัวตลอด
เครื่องมือสะเดาะกลอน
บ้าไปแล้วหรือไง
เอาไปต้มฆ่าเชื้อในน้ำเดือดก็ไม่เป็นไรแล้ว
ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้นสักหน่อย
อย่านะ!
แกะง่ายสบายบรื๋อ
กินสิ
อร่อยโคตร
แต่จะว่าไปเจ้านี่ก็อร่อยจริงๆ นะ
ถ้ากินเนื้อส่วนหลังกับขาพร้อมกันต้องยิ่งอร่อยแน่
ก็ไม่ขนาดนั้นแฮะ
ได้ยินว่าต่อมย่อยของพวกปูเสฉวนรสชาติแย่น่ะ
ว่าแต่ทำไมถึงไม่บอกเราเรื่องมิมิกล่ะ
ฉันไม่มีความทรงจำที่ดีๆ กับมิมิกเลยน่ะ
ถ้าทำได้ก็เลี่ยงไม่ต้องไปยุ่งกับมันจะดีที่สุด
เอาเป็นว่าฉันตัดสินใจพลาดไปหลายเรื่องน่ะ
มัวห่วงว่าแมลงขุมทรัพย์จะโดนมันกินเลยสติแตก
มิมิกไม่กินแมลงขุมทรัพย์นะ
ฮะ
แมลงขุมทรัพย์ต่างหากที่กินมิมิก
พอเจอมิมิก
มันจะลอดเข้าช่องว่างของกล่องไปวางไข่
ตัวอ่อนที่ฟักในกล่องจะโตขึ้น โดยกินมิมิกเป็นอาหาร
เมื่อพวกมันโตเต็มวัย
มนุษย์จะเข้าใจผิดว่ามันเป็นสมบัติ
พวกมันก็จะบินออกมาสู่โลกใบใหม่
ล้อกันเล่นใช่ไหม
พอสักทีเถอะน่า
ก็ไม่ยอมบอกอายุเองนี่นา
ได้เรียนรู้แล้วนี่ ว่าถ้ามีความลับกับเพื่อนจะต้องเสียใจน่ะ
บอกหน่อยสิว่าอายุเท่าไรแล้ว
ปะ…
ปีนี้อายุ 29 แล้ว
โธ่เอ๊ย ก็เด็กจริงๆ นี่นา เซ็งชะมัด
นี่เยาว์วัยขนาดนั้นเชียวรึ
งั้นพวกนายก็บอกอายุมาบ้างสิ
พวกเผ่าพันธุ์อายุยืนก็เป็นซะแบบนี้!
อะไรล่ะ
เอ่อ คุณชิลชัคครับ…
หยุดเลยนะ
แม้วันนี้จะได้กินมอนสเตอร์เป็นอาหาร
แต่พรุ่งนี้เราอาจต้องเป็นอาหาร ของมอนสเตอร์บางตัว
อาหารในดันเจียน
อา อาหารในดันเจียน
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง