บานนี้ก็ล็อกไว้อีก แล้วขอเวลาสักแป๊บก็แล้วกัน
เดี๋ยวจะเปิดให้
อึม…พวกเราก็เดินมาตั้งไกลแล้ว เอา เป็นว่าวันนี้พักแถวๆนี้กันก่อนก็
แล้วกันนะ
ใช้เสียงท้องร้องตอบได้ เก่งใช่เล่นเลยนะมาร์ซิล
ฮึ่ย…ไม่ใช่ฉันสักหน่อยเฟ้ย!
ก็ไม่แปลกหรอก เพราะวันนี้เรา เพิ่งได้กินแต่ขนมกันไปเองนี่นา
แต่ว่านะไลออส ข้า ไม่เห็นด้วยที่พวกเราจะหยุดพัก
วัตถุดิบอย่างเดียวที่เราหาได้ ในวันนี้ก็มีแค่แมลงสมบัติหนึ่งชาม
เท่านั้น
-อึม -ถึงจะฝืนไปสักหน่อย
แต่ลงไปชั้นสี่จะดีกว่า
อึม…ถึงอย่างงั้นก็เถอะนะ แต่จากนี้ ไปพวกมอนสเตอร์จะยิ่งแกร่งมากขึ้นนะ
ตอนนี้ฉันเลยอยาก พักเอาแรงเอาไว้ก่อนน่ะ
ก็นะ ถ้าหยุดพักเอาแรงตอนนี้ ก็อาจจะเป็นลมเพราะว่าท้องหิวได้
แต่ว่าถ้าไม่พักเอาแรงไว้ก่อนก็ จัดการกับพวกมอนสเตอร์ไม่ไหวอีกอะ
-อ๊ะ -เปิดได้แล้วนะ
ห้องนี้เคยเป็นห้อง อาหารใช่หรือเปล่าเนี่ย
ในอดีตคงเคยเป็น ห้องอาหารที่หรูหราสุดๆ
แต่ตอนนี้มีแต่พวกคนตายเดิน เร่ร่อนไปมาหนูสักตัวก็ยังไม่เห็นจะ
มี
อ๊ะ ฉันน่ะไม่มีทางกินหนูหรอกนะ
ทำไมถึงได้มีแต่พวกคนตาย คอยพุ่งมาโจมตีเรากันล่ะเนี่ย
ถ้ามีหมูหันวิ่ง เข้าใส่เราบ้างก็คงจะดี
เพ้อเจ้ออะไรของนายเนี่ย
พุ่งเข้ามาเล่นงานยังงั้นเหรอ อ๊ะ
ไม่สิมีอยู่นะ
ของกินที่จะพุ่งเข้ามาโจมตีเราน่ะ!
อ๊ะ
ภาพมีชีวิตงั้นเรอะ
ระวังตัวนะไลออส!
อ๋า
เข้าไปใกล้ขนาดนั้น อยากโดนกินหรือยังไงฮะ
ก็ใช่น่ะสิ อีกแค่นิดเดียวเองแท้ๆ
อะไรเนี่ย
เธอถือองุ่นอยู่ด้วยนะ ในภาพน่ะ
งั้นก็แปลว่านายน่ะ อยากจะ เข้าไปกินของที่อยู่ในภาพนี้ใช่ป่ะ
เออมันไม่ใช่ความคิดที่ดีรึยังไงอะ
-ก็ไม่ใช่น่ะสิ! -โอ๊ะๆ
-คนบ้าคนบ้าคนบ้าคิดอะไรอยู่ยะ! -รู้จักสุภาษิตที่
ว่า"โมจิในภาพวาด"มั้ย
จะ--จริงอยู่ที่เรากินโมจิในภาพวาด กันไม่ได้ แต่โมจิที่อยู่ในภาพมี
ชีวิตข้าค่อนข้างมั่นใจว่ากินได้!
เดี๋ยวก็โดนฆ่าตาย อยู่ข้างในภาพวาดนั้นหรอก
ก็ตรงนั้นแหละ ถ้าเข้าไปอยู่ในภาพ วาด นั่นก็คือหลักฐานว่าเราสู้เพื่อ
แย่งมันได้ไง อึก
-ฮึบ -เออเอาเถอะๆจะทำอะไรก็เชิญ
เลย แต่ให้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นนะ
โอ้!
-ผูกเชือกเอาไว้ด้วยดีกว่า -หือ
-อ๋า -อ๋า
ให้สัญญาณนะแล้วทางนี้จะดึงออกมา
แล้วนี่จะเอาภาพไหนดีน้า
โอ๊ะ ภาพนี้ดูดีใช้ได้เลยล่ะ
มีของกินอยู่เต็มไปหมดเลย
ดีล่ะ เอาภาพนี้ก็แล้วกัน
อึ๊บ ฮึบ
อุ๊ก
โอ๊ยเจ็บชะมัดเลย
-นี่คุณน่ะ -อ๊ะ
นี่ถูกจับได้ทันทีเลยเหรอเนี่ย
ดาบนั่นน่ะ
อ๊ะ
ถึงจะสวมเกราะหน้าตาแปลกๆ แต่ก็เป็นทหารยามใช่หรือเปล่า
เอ๊ะ
-อ๊ะ -เอ้า
เร็ว ช่วยขนนี่ไปหน่อย
ไม่ไหวเล้ย มีคนเท่าไรก็ไม่เคยจะพอ
ทางนี้ๆ อย่าเอาแต่เหม่อแบบนั้นสิ
โอ๊ะ
ดูสิ หน้าตาดูฉลาดเฉลียวจริงๆ
เพคะ แถมจมูกก็ยัง เหมือนของพระองค์ไม่มีผิด
สักวันคงได้เป็นผู้นำ อาณาจักรอย่างสง่าผ่าเผย
โฮ่ๆๆๆ โอ๋เงียบซะๆ อ๋าเงียบซะนะเด็กดีฮะๆๆๆ
-อา -มัวยืนเหม่ออะไรอยู่ตรง
-นี้ รีบขนจานต่อไปมาเร็วเข้า -โอ๊ะ
-เอ่อ-คือว่า… ขอสักคำ -ดีล่ะ!
เดลกัล! จากนี้ไป ชื่อของเจ้าก็คือเดลกัล!
ฮ่าๆๆๆๆเดลกัล เจ้า จะเป็นราชาผู้ยิ่งใหญ่
โอ๊ยไม่ไหวแล้ว! ไม่มีโอกาสได้กินเลย!
อ๋า
ช่วย-ที-เร็ว-เข้า
นั่นไงสัญญาณ!
เอ้าดึง!
อู้ว!อะ
เป็นไงบ้าง
เหลืออีกแค่นิดเดียวก็ จะได้กินอยู่แล้วเชียว
แต่ว่า บรรยากาศมัน ไม่เอื้อให้กินเลยน่ะสิ
-บรรยากาศเหรอ -อ๊ะๆ
บรรยากาศน่ะเหรอที่เป็นปัญหา!
อื้อตะ-ตรงนั้นน่ะ บรรยากาศมันเป็นปัญหาจริงๆงะ
ขออีกรอบนึง! ถ้าบรรยากาศ เป็นใจกว่านี้ฉันจะต้องได้กินแน่ๆ!
ที่ว่าเป็นใจกว่านี้คือยังไงอะ
นั่นสินะ คง แบบว่า เป็น พวกงานรื่นเริงหรือไม่ก็
งานรื่นเริงเหรอ
โอ้ ภาพนี้ล่ะเป็นไง มีอาหาร เลี้ยงแขกแถมยังดูครึกครื้น มีคนแก้
ผ้าเต้นรำอยู่ด้วย
ภาพนี้แหละ จะไปล่ะนะ!
ฮึบ เอ่อโอ้อ๋าอุ๊ก
-อ๊ะ -อ๊ะ
-ไอ้คนขี้เมางี่เง่านี่! -อ๊าก
ต่อหน้าพระพักตร์ยังไม่รู้จักที่ ต่ำที่สูง รีบๆลงมาซะเดี๋ยวนี้เลยนะ!
อ๋า โอ๊ย โอ๊ย เจ็บ นะ อย่าสิอย่า- โอ๊ย!
เฮ้ยเอาน่าๆ
วันนี้เป็นวันอภิเษกของเรานะ ถ้า จะทะลึ่งตึงตังเลยเถิดไปบ้าง ก็จงให้
อภัยเถอะ
เอ่อแต่ว่า เจ้าชายเดลกัล
เดลกัลงั้นเหรอ ทารก ในภาพก่อนหน้านี้สินะ
-เอ้าไปซะ -โอ๊ะ
อ๊ะ
รอดตัวไป
เดลกัล
เสด็จพ่อ!
เจ้าน่ะนะ เติบโตมา อย่างเต็มภาคภูมิพ่อเองก็ดีใจ
โอ้โห โอ้โห โอ้โห
แด่อนาคต ของอาณาจักร
โอ้ว้าว
อึ้ม อา
หา
สะ-สเด็จพ่อ!
ฮึ่ม
อ้า
งั้นก็หอบเอาไปด้วย ดีกว่า ค่อยกินตอนกลับไป
-โอ๊ะ ขอโทษทีนะ -องค์ราชา!
ช่วยพระองค์ที! เร็วๆเข้าสิ!
เอลฟ์นั่นก็อยู่ ในภาพก่อนหน้า ด้วยนี่นา เป็นจำอวดหรือว่าอะไรกัน
อื๋อ…โว้ะ
เอ้าดูกันเลย คราวนี้ฉันเอาอาหาร กลับมาให้ด้วยเอ๋…เอ๊ะ ไม่มีนี่นา
อา…อ้าๆ
เดาว่าคงหอบออกมาจากภาพวาดไม่ได้ สินะถ้าไม่กินจากในนั้นเลยก็คงไม่มี
ความหมายอะ
ขออีกครั้ง! คราวนี้จะเป็นจะ ตายยังไงก็ต้องลิ้มรสให้ได้เลย!
ฮึบ
โอ๊ะ
อาหารฟูลคอร์สสำรับชาววัง
โอ๊ะ
หรือนี่คือ พิธีราชาภิเษก
แปลว่าเจ้าชายได้ รับสืบทอดบัลลังก์ต่อ
ผู้คนและอาณาจักรแห่งนี้ ขอให้ จงมีแต่ความเจริญรุ่งเรืองสืบไป
อ๊ะ โอ้…อาอึม
อร่อยนี่
ฮึบ
อร่อยมาก!
นึกว่ารสชาติจะเหมือนสีวาดภาพ ซะอีก นี่มันอาหารของจริงชัดๆเลย!
อ๊ะ ขอเติมได้มั้ยครับ
อิ่มชะมัดเลย…แน่น ท้องไปหมดแล้วเนี่ย
เอาล่ะ ได้เวลากลับแล้ว
โอ๊ะ
เดี๋ยวสิ เด็กคนนี้
โอ๊ะๆๆ
แกไม่ใช่คนของปราสาทนี้นี่นา
แย่แล้วสิ
มาที่นี่ทำไมอยู่ทั้งตอน เจ้าชายประสูติและตอนอภิเษกสมรส
จุดประสงค์ของแกคืออะไร หวังในราชบัลลังก์หรือไง
ข้าเผาแกให้กลายเป็นจุณซะเลยดีมั้ย
อึก
-ฮึบ -อ๊ะ!
อ้า
ภาพวาดนั่น
มันเกิดอะไรขึ้นเหรอในภาพนั้นน่ะ
มีอาหารอร่อยมากมายเรียงรายอยู่ต่อ หน้าฉัน ทั้งกินทั้งดื่มจนอิ่มแปล้
แต่พอจะกลับมา
มีคนรู้ว่าฉันน่ะเป็นคนนอก ก็เลยถูกกระชากคอเสื้อเอาไว้
แล้วก็เขาโกรธมากๆเลยล่ะ
ก็ต้องโกรธแหงอยู่แล้ว!
น่ากลัวชะมัด
โอ๊ะ พอหายตกใจท้องก็ ชักจะหิวขึ้นมาอีกแล้วสิ
อ๊ะ ดะ-เดี๋ยวสิ กินเข้าไป ตั้งขนาดนั้นกลับท้องว่างเฉยเลย
เห็นมั้ยเล่า! เป็นโม จิที่อยู่ในภาพวาดจริงด้วย!
โอ๊ย
เอาเวลาคืนมาเลย!
ดะ-เดี๋ยวจริงๆนะมันอร่อยมากๆเลยอะ
ที่นี่…คือห้องครัวเหรอ
ห้องข้างๆนั่นมีน้ำให้ตักด้วย เหมาะจะใช้เป็นที่ตั้งแคมป์อยู่นะ
ถ้าเจ้าไม่มัวเข้าไปเล่นอยู่ในภาพ วาด ป่านนี้พวกเราก็ลงไปถึงชั้นสี่
กันแล้วล่ะ
หือ
นั่นมัน ดูยังไงก็มิมิคชัดๆ
-เดี๋ยวก็ถึงชั้นที่สี่แล้วน่า -ตรงนั้นไม่เคยมี
กล่องหน้าตาแบบนั้นวางอยู่
ไม่เสนอหน้าออกมา แต่ก็ไม่หลบ ซ่อน เป็นตำแหน่งที่สะดุดตาแบบเงียบๆ
และเป็นตำแหน่งที่ไอ้เวร นั่นมันชอบนักชอบหนาเลยนี่นา
เอาแบบนี้แล้วกันหยุด พักค้างแรมกันที่นี่ดีไหม
ได้
อื้อ
ได้หรือเปล่า ชิลชัค
หือ อื้อ
-อ๋า -จะบอกทำไมเนี่ย!
หนอยมิมิคไอ้เวรนั่นมันทำให้เรา เจ็บมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง
แล้ว!
ดีล่ะ ไม่มีทั้ง ล็อกไม่มีทั้งกับดัก อ๊ะ
กล่องนี้มีล็อกอยู่ ด้วยคงจะไม่ใช่มิมิคล่ะมั้ง
อ๊ากอ๊ากๆๆๆ!
ฮี่ๆๆๆๆถ้าเปิดจากทางด้าน หลังก็ไม่มีปัญญาทำอะไรได้หรอก!
อ๊ะเหวอซวยแล้วไง ดันลืม เรื่องกับดักไปซะสนิทเลย
ไอ้เวรมิมิค
เป็นไรหรือเปล่า
เอ๋
เห็นทำท่าทางเหม่อๆ กังวลเรื่องอะไรหรือเปล่า
ไม่หนิไม่มีอะไร
คงจะแค่เหนื่อยนั่นแหละมั้ง ก็ยัง เด็กอยู่นี่นา วันนี้ไม่ต้องเฝ้ายาม
หรอกปล่อยให้นอนพักไปเถอะ
ก็บอกแล้วไงเล่าว่าฉันไม่ใช่เด็กอะ
งั้นอายุเท่าไรเหรอ
ไม่เห็นอยากจะบอกเลย
ว่าแล้วเชียวชิลชัคก็เป็นแบบนี้ ประจำเลย ไม่ยอมบอกว่ามาจากที่ไหน
หรือเกิดเมื่อไร
ฉันอยากแบ่งแยกเรื่องส่วนตัว กับเรื่องงานให้ชัดเจนต่างหากเล่า
สักวันนึงเถอะ นายจะ เสียใจที่คิดแบบนั้นนะ โย๋ๆๆ
ค้าบค้าบ
เวลาท้องหิวนี่อ่อนแอง่ายขึ้นแฮะ เมื่อก่อนไม่กินอะไรวันสองวันยังอยู่
ได้เลย
ต้องไปตักน้ำจากห้องข้างๆ
นี่ ยัยขี้เซา
-อาราย -ฉันจะออกไปตักน้ำสักหน่อยน่ะ
อื้อ งั้นฉันจะไปด้วย
ไม่ต้องเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว
-มันอันตรายนะ -อยู่แค่ข้างๆนี่เอง
โอ๊ะ
แมลงเหรียญนี่นาทำรังอยู่แถวๆนี้ หรือไงนะถ้าหาได้หลายๆตัวอาจจะพอ
ช่วยรองท้องได้อยู่
ถึงจะไม่ขนาดไลออส แต่ เราก็ชอบแมลงเหรียญเหมือนกัน
ถึงจะเป็นพวกจำแลงกายเหมือน กับมิมิคแต่น่ารักกว่าเยอะเลย
เฮ้ย!
รอเดี๋ยวก่อนสิ! ทางนั้นมันมีมิมิค
อ๊ะ!เจ้างั่งเอ๊ยดันลืมไปซะได้ว่า ถุงน้ำทำให้น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นน่ะ
น่าจะมีกลไกเปิดประตูแถว นี้ แต่มือเราเอื้อมไม่ถึง
ร้องให้ช่วยดีมั้ยนะไม่ได้ ถ้า มอนสเตอร์อื่นๆได้ยินแล้วเข้ามารุม
เพื่อนๆจะไม่ปลอดภัย
เอาเถอะ ถ้าเราไม่กลับไป มาร์ซิลต้องสังเกตเห็นแน่
ไม่หรอก!คงไม่ไหวถ้า ไปหวังกับอะไรแบบนั้นน่ะ
อย่าเพิ่งร้อนรนไปสิการเปิด ประตูที่ปิดอยู่แบบนี้ คืองานของเรา
ไม่ใช่หรือไง!
ประตูแบบนี้ถ้าแก้ กลไกได้ก็จะเปิดออกเอง
มิมิคน่ะถ้าไม่แตะก็ไม่มีปัญหา
ถ้าไม่ได้ยินเสียงเครื่องกลอะไร แปลกๆเลยสักนิดงั้นคงจะไม่จับเวลา
ที่กำแพงมีสวิตช์อยู่หลายจุด และ ดูเหมือนมีกลไกที่หอกจะพุ่งออกมาด้วย
ถ้าเหยียบผิดลำดับต้องพุ่งออกมาแน่ๆ
งั้น ข้อความที่จารึกอยู่ บนแผ่นนั่นก็คงเป็นคำใบ้สินะ
ภาษาโบราณเหรออ่านออกที่ไหนเล่า โธ่เว๊ย ถ้ามาร์ซิลอยู่ด้วยล่ะก็
แต่ว่าก็ รู้สึกคุ้นๆตาชอบกลแฮะ
ไม่แน่ใจเลย ลองทบทวนดูใหม่ดีกว่า
ตรงมุมห้องมีสวิตช์ทั้งหมดสามตัว ทำไมต้องเป็นสาม ต้องกดสวิตช์ไล่ไป
ตามลำดับเหรอ
ข้างหลังเจ้ามิมิคตรงนั้นก็มีสวิตช์ อยู่ด้วยนี่นา! หนอยแน่ จะต้องคอยขัด
ขวางฉันอยู่ตลอดเลยหรือไงกัน!
ในนี้มีคำใบ้อะไรบ้าง! มันคงจะไม่ ง่ายแบบนั้นสินะ ถ้าเหยียบสุ่มสี่
สุ่มห้ามีหวังโดนเสียบทะลุแน่
ตัวขนาดเราอาจจะแทงไม่ โดน… ไม่อะ อย่าเสี่ยงดีกว่า
อ๊าก…คิดไม่ออกแล้วนะ ว่าจะทำยังไงต่อดีเนี่ย
หรือว่าเราจะรอ จนกว่าฟ้าจะสางดีมั้ย…นะ
อัน…นี้หรอกเหรอ!
อ๊ากเอื้อ!
ซวยแล้ว!
อัก
อ้า เจ็บชะมัดเลย ระ-- รอดแล้ว-
แกนี่มันอึดจริงๆเลยนะ!
มิมิคน่ะพอจับหงายท้อง จะดิ้นกระแด่วๆน่ารักดี
พลิกดูสิแล้วจะรู้ ว่าตัวผู้หรือตัวเมีย
ฮึ่ย…เกร็ดความรู้ไร้สาระของไล ออสกำลังพุ่งผ่านหน้าของฉันอยู่!
จับหงายท้อง งั้น-เหรอ! จะทำได้ไง! เรื่องแบบนั้น!
ฮึ่ย… ตายเป็นตายล่ะงานนี้!
อัก
เจ็บชะมัด โครมคราม ขนาดนี้จะมีใครมาช่วยมั้ย
หา
ทางนี้เป็นกล่องเปล่าเห รอ!เวรเอ๊ยหลอกกันนี่หว่า
อ่า
ตัวอักษรนี่ ข้อความ เดียวกับบนป้ายนั่นเลยนี่นา
ถ้าเป็นเหรียญนี่เรา รู้ว่าเขียนอะไรเอาไว้
ต้องรีบแล้ว!
-แม้สุริยาจะไต่ฟ้า -ตะวันออก!
-หรือจันทราจะจมหาย -ตะวันตก!
-หากดารายังไม่เคลื่อนคลาย -เหนือ!
เหวอ…เหวอทิศใต้ๆ!
ขอสายลมพัดพราย สุขสม ดั่งใจหมาย ชั่วนิจนิรันดร์!
เปิดได้แล้ว!
ว้ากกก!
ก็บอกว่าชิลชัค ยังไม่กลับมายังไงเล่า
อึม
อ๊ะ
โอ๊ะ
ชะ--ชิลชัค!
ขอโทษ ขอโทษนะ
ฉันยังไม่ตายซะหน่อย
เจ้านี่มัน
นายเป็นคนจัดการมันเอง เหรอชิลชัคน่าทึ่งมากเลยอะ
เออขอบใจ
เป็นมิมิคที่ตัวใหญ่ดีจัง
มิมิคเองเหรอเนี่ย ไม่ เคยจับมาทำอาหารเลยสักครั้ง
บรื้อออ
อย่าคิดแต่จะหา เรื่องกินกันได้มั้ยฮะ
ไม่เป็นไรหรอกน่ามาร์ซิล ตัวของมิมิคเองน่ะไม่มีพิษหรอก
แต่จะเป็นพิษหรือไม่ขึ้น อยู่กับว่ากินส่วนไหนเข้าไป
ถ้าตัดอวัยวะย่อยอาหารออก ก็ไม่น่าจะเป็นอะไรหรอกนะ
ฟังยังไงก็รู้สึก ว่ามันมีปัญหาทุกตรงเลย
ยอมแพ้เถอะน่ามาร์ซิล ถึงพูด อะไรกับพวกนั้นไปก็เปล่าประโยชน์
แต่ว่า วันนี้ฉันจะ ไม่มีทางร่วมวงด้วยอย่างเด็ดขาด
ใส่น้ำลงไปเยอะๆแล้วก็ต้มจนเดือด
แล้วก็ใส่เกลือลงไป
จากนั้นก็ตามด้วยมิมิคแล้วก็ปิดฝาซะ
นั่งรอสักแป๊บนึง
ฮึม
เอ้อ
หืม
-อ๊ะ -อ๊ะ
-หลังจากต้มจนได้ที่ -โอ้
-อึม -โห
เสร็จเรียบร้อย
ฮึ่ม… อึม… ควักเนื้อ ออกมาไม่ค่อยถนัดเลยแฮะ
ลองเปลี่ยนไปใช้ฝั่งด้ามดีไหม
โอ๊ะอึม ไม่ไหวอะ ยิ่งดันให้ลึกเข้าไปอีกอะ
จริงด้วย นี่ชิลชัค ขอยืม ไอ้นั่นสักหน่อยได้มั้ยล่ะ
ไอ้นั่นไหน
เอ้าๆ ก็ที่พกติดตัวตลอด เครื่องมือสะเดาะกลอนน่ะ
เครื่องมือสะเดาะกลอน… เครื่องมือสะเดาะกลอน… เครื่องมือ
-สะเดาะกลอน -หาหา
เหวอ ยะ--อย่าพูดบ้าๆน่า!
เอาไปใส่น้ำเดือดฆ่า เชื้อชะก็ไม่เป็นไรแล้ว
ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น สักหน่อยเฟ้ย! ฮือออออย่านะ!
ออกมาอย่างง่ายดาย
เอ้านี่
อา…อ๊ะ
อ๊ะ
โคตรอร่อยเลย
อิอิ
แหมแต่เจ้านี่มัน อร่อยมากจริงๆนะเนี่ย
ถ้ากินเนื้อส่วนตัวแล้วก็ ส่วนขารวมกันน่าจะอร่อยกว่าเดิม
ไม่เห็นอร่อยขึ้นเลยแฮะ
ได้ยินว่าตับสัตว์น้ำมี เปลือกแข็งรสชาติห่วยแตก
ว่าแต่ทำไมถึงได้ ปิดเรื่องมิมิคเอาไว้ล่ะ
มิมิคกับฉันไม่มีความทรงจำดีๆเลย น่ะสิ ถ้าทำได้ก็อยากจะปล่อยผ่านไป
โดยไม่ยุ่งเกี่ยวกับมันน่ะ
เอาเป็นว่าฉันเคย ตัดสินใจพลาดไปหลายครั้ง
พอคิดว่าเจ้าแมลงสมบัติจะ ถูกมิมิคกินฉันก็เลยร้อนใจ
มิมิคไม่กินแมลงสมบัติหรอกนะ
เอ๋
แมลงสมบัติต่างหากที่เป็นฝ่ายกินมิ มิค พอมันเจอตัวมิมิค ก็จะมุดเข้าไป
ตามช่องว่างเพื่อวางไข่ พอตัวอ่อน ออกจากไข่ก็จะเริ่มกินมิมิคแล้ว
เติบโตอยู่ข้างในกล่อง
พอมันเติบโตเต็มวัย มนุษย์ก็จะ เข้าใจผิดว่าเป็นสมบัติ แล้วจากนั้น
ก็จะย้ายไปยังแหล่งเพาะพันธุ์ใหม่
-แหะๆๆ โอ๊ะ -เรื่องบ้าบออะไรกันเนี่ย
นี่! หยุดทำแบบนี้ซะทีจะได้มั้ย!
ก็ไม่ยอมบอกอายุให้รู้สักทีนี่นา
เห็นรึยังว่ามีความลับกับ พรรคพวกแล้วต้องเสียใจแค่ไหน
-บอกมาซะดีๆตอนนี้อายุเท่าไร -ฮึ่ม
อึก
ปะ-
ปีนี้ฉันจะอายุเต็ม29
โธ่เอ๊ย! ก็ยังเด็ก จริงๆนี่นา น่าเบื่อชะมัด
เยาว์วัยขนาดนั้นเลยเหรอฮะเจ้าน่ะ
แล้วพวกนายล่ะอายุเท่าไรกัน!พวก เผ่าพันธุ์อายุยืนยาวก็ชอบเป็นกันซะ
แบบเนี้ย!
อะไรอีกเล่า
คงต้องเรียกพี่ชิลชัค…แล้ว…ละครับ
หุบปากไปเลย!
นี่พวกนายมีปัญหาอะไรกันไม่ทราบฮะ !หุบปาก!อย่ามองด้วยสายแปลกๆนะ! หยุด
เลย! ฉันบอกว่าให้หยุดไงเล่า!
อาหารของวันนี้อาจเป็นมอนสเตอร์แต่ วันพรุ่งนี้พวกเขาอาจกลายเป็นอาหารซะ
-เองก็ได้ -อาหารดันเจียน อ้า
สูตรลับตำรับดันเจียน
ฮึ้ย!หยุดเดี๋ยวนี้นะ! แล้วพวกนายอายุเท่าไรบอกมาสิ!