DELICIOUS IN DUNGEON
Di pa siya patay. Paralisado lang.
Sa palapag pa talagang 'to? Mabubuhay mo ba siya?
Di ako sigurado.
Ayos. Mukhang bumuti na ang lagay mo.
Natalo kaming lahat?
Nawawala ang kuwintas ko.
Nawawala rin ang mga barya ko.
Pati na rin ang mga hiyas.
Nawawala ang iba naming gamit.
Nakita n'yo ba?
Walang duda. Inatake sila ng mga Kayamanang Kulisap.
Shh!
Wala kaming alam.
Nakita na lang namin kayo na nakahilerang nakahiga.
Baka may nauna sa 'ming dumaan dito.
May hibla ng buhok.
Mahikang pantaboy ng mga multo.
May nakakita nga talaga sa 'tin.
Isang engkantada…
Isang matangkad na tao…
Isang pandak… At isang duwende.
Kumain sila rito.
Kumain?
Ang kapal naman ng mukha nila.
Sundan natin sila.
Sandali.
Di libre ang pagtulong namin.
Heto.
Salamat.
Bakit di mo sinabi ang totoo?
Simple lang.
Mas mabuti pag mas maraming bangkay.
Gustong-gusto ko na talagang hugasan ang buhok ko.
Mas magaan sa pakiramdam pag nagpaikli ka ng buhok.
Hayan ka na naman, ang salbahe mo.
Ikaw, Senshi, ayaw mo bang hugasan ang balbas mo?
Gaano katagal na no'ng huli mong hinugasan 'yan?
Hugasan mo na 'yan!
May mahalaga ring papel ang buhok sa mahika.
Parang paghahanda ang pag-aalaga rito.
Sa ganiyang balbas, baka di umepekto sa 'yo ang mahika ko.
Ayos lang naman sa 'kin.
Oo nga pala! May mabango akong sabon.
'Yon ang gagamitin ko sa balbas mo at pagkatapos, titirintasin ko ito.
Ha? Di ko mahanap.
Oo nga pala, no'ng araw na 'yon…
Hindi! Ang mahal pa naman n'on!
Tara na.
Sa ikaapat na ibabang palapag,
may lawa na nabuo galing sa tubig sa ilalim ng lupa
na dumadaloy sa mga bato-bato.
May kaunting liwanag ang tubig nito na may mahika,
at sa pinakailalim ng tubig,
makikita ang isang bayan na para bang isang ilusyon.
Paano ka ba naglalakbay sa ikaapat na palapag, Senshi?
Nangingisda at naglalagay ako ng mga patibong dito.
'Yon lang.
Paano ba kayo naglilibot dito?
Siyempre, gamit ang mahika.
Ganito ang ginagawa ko at…
Hayan!
Naglalakad kami sa tubig.
A…
A?
Ayaw!
-Ayaw! -Di mo naman kailangang magalit.
-Ayaw! -Di ito puwede.
Itali na lang natin siya at hilahin.
Hindi.
Lagyan mo siya ng mahika habang hawak-hawak ko siya.
-Ano? -Gamit ang kalasag niya…
Gamit ang kalasag niya, 'yon lang ang paraan para maitawid siya sa tubig.
Masyadong mapanganib ang sumakay sa bangka.
Mas gusto ng mga tao ang madaling daan.
Mabilis lang makalimot pero matagal ang…
Hayan!
Kita mo? Di naman mahirap, di ba?
I… Ikaw!
Di ko maintindihan. Bakit ayaw na ayaw mo sa mahika?
Masyado kayong kampante sa paggamit ng mahika.
'Yon ang di ko maintindihan.
Tama na.
Nangyari na ang nangyari.
Baka magustuhan mo pa.
-Ha? -Ha?
Ba… Bakit?
Bakit di gumagana ang mahika ko?
Baka dahil dito.
Ugh, pangharang ba 'to?
Nababad ito sa mga langis at dugo ng iba't ibang mga halimaw.
Kadiri!
Hugasan mo na 'yan!
Di lang yata basta tubig ang makaaalis nito…
Di na kailangan.
Tatawid ako sa tubig sa sarili kong paraan.
Ha?
Gagawa ka ba ng bangka?
Lulubog ka lang na parang bato.
Hindi, baka may nakamamangha siyang balak.
Mukhang ang taas ng tiwala mo sa kaniya.
Di ko nga maintindihan.
Panoorin n'yo.
-'Yan ba ang kabibe ng Mimic? -Shh!
Isang Kelpie!
Mag-ingat kayo! Atras!
Ayos lang 'yan. Di siya nananakit.
Kabayo si Anne na nagpapakita tuwing nangingisda ako.
Anne?
Matagal ko na ring iniisip kung puwede siyang sakyan siya para makatawid sa lawa.
-Ano? -Ano?
Siguro puwede kong magamit ang kabibe ng Mimic para mapasunod ko siya.
A… Ang…
astig niyan!
ASTIG NA PAGLALAKBAY
Tutol ako.
Sa tingin ko, mas ayos kung gagamitin ang lamang-loob nito para sa salbabida.
Ba… Bakit mo 'yan sinabi?
Ang sama mo!
Mapanganib ang mga halimaw.
Lalo na 'yong mga nakabibighani.
Lilibangin ka ng mga Kelpie at papalusungin ka sa tubig.
Mahirap malaman kung ano ang nasa isip ng isang halimaw.
Matagal ko nang kilala si Anne gaya ng mga golem.
Mas kilala ko siya kaysa sa 'yo.
Bakit mahilig ang karamihan sa mga hayop
pero hindi ako pinapayagang mag-alaga ng Halamang Mangangain-Tao?
Di mo talaga alam kung bakit?
Tara na, Anne!
-Senshi! -Senshi!
-Marcille! -Ha?
Anne…
Tama na, Anne!
Laios!
Patawarin mo 'ko, Anne.
Naku.
Hindi!
'Wag naman sana!
Inaantay niya lang na sakyan ko siya?
Pero puwede niya naman akong atakihin kung kailan niya gusto.
Di ko alam.
Walang nakaaalam kung ano ang iniisip ng isang halimaw.
Di ko maintindihan.
Di ko talaga maintindihan.
Baka giniginaw ka.
Gagawa ako ng apoy.
Uy!
Di ba gusto mo siya, tapos ngayon kakainin mo siya?
Pambihira.
Bakit?
Puwede ba akong tumulong?
Hindi.
Kaya ko na ito.
Uy.
Puwede ba akong makahingi ng taba?
Para saan naman?
May naisip lang ako.
Ano ba ang ginagawa natin dito?
Chilchuck.
May lumulutang doon.
'Wag naman sanang tao 'yon.
Tara, tingnan natin.
Ano? Ayaw ko.
Ano itong mga puting ito?
Mga butil.
Mukhang natapon.
At heto ang mga may-ari.
Iahon natin sila.
Bakit?
Di ba mukhang pamilyar siya?
Hindi.
Ay, kilala ko itong kobold na ito!
Siya 'yong nakita nating patay sa ikatlong ibabang palapag.
Paano sila nauna rito?
May nakasagupa silang Sirena at nagpatayan.
Kawawa… naman sila…
Chilchuck?
Chil! Chilchuck!
Chil!
Palagi na lang nila akong di pinapatapos kumanta,
kinabisado ko pa naman.
Ayos na siguro 'yan.
'Wag nating hayaan na masayang ang mga butil nila.
Ipunin natin para sa kanila.
Di na siguro kailangan.
Kunin na lang natin para sa 'tin.
Matutuwa pa si Marcille.
Kawawa naman si Marcille.
'Wag!
Wala pa naman akong sinasabi.
Nangako kang di kakainin ang mga kalahating-tao!
Mga kalahating-tao…
Ano ba sila?
Ano'ng ibig mong sabihin?
May iba't ibang uri ang mga Sirena.
Hayop ang ilan, habang isda naman ang iba.
Itong isa, parang isda.
Nangingitlog ito kaya naman wala itong pusod o utong.
Pero may hasang ito.
Mas kalapit pa yata ng tao ang mga baka o baboy kaysa rito.
Ano?
-Hindi! -Ano?
Bakit naman?
Bakit bawal kainin ang Taong-Isda pero pag baka puwede?
Parang mali kasi.
Parang mali?
Di pa rin sila tapos.
Nagugutom na 'ko, bakit di muna tayo magluto?
Ilagay ang mga butil sa tubig at iluto sa apoy.
Maglagay ng hinimay na Mimic at halamang-tubig, saka…
Teka lang.
'Yan 'yong tumutubo sa ulo no'ng Taong-Isda.
Oo pero normal na halaman lang ito.
Ginagamit ito ng mga Taong-Isda para magtago.
Kung wala ito, mas lalo silang magmumukhang isda.
Parang mali pa rin ba para sa 'yo?
Medyo nakaaabala na ito.
Sige. Bahala ka na.
Parang mali yata ang naging desisyon ko.
Ayos. Luto na.
LUGAW GAWA SA NAGKALAT NA MGA SEBADA
Marcille, Senshi, mananghalian na tayo.
Tanghali na pala?
Saan kayo nakakuha ng mga butil?
Nakuha ko mula sa mga nasawing manlalakbay roon.
Ano ka ba naman, ha?
Kaya nga. Buti at nag-iisip si Marcille.
Pero naluto mo naman na.
Kakain na ako!
Hmm, pumuputok pag kinakain.
Ano 'yon?
Siguro mga itlog ng isda.
Baka nasama sa halamang-tubig.
Masarap.
Di ba?
Buti dinagdag ko 'yon.
Halika.
Hoy!
Itlog 'yon n'ong Taong-Isda, 'no?
Narinig ko na nilalagay ng Taong-Isda ang itlog nito sa halamang-tubig
na sinusuot nila para maprotektahan ito!
Ano'ng problema?
Marcille.
Masarap ba 'yan?
Oo!
Senshi.
Para sa 'yo ito.
Gumawa ako ng sabon gamit ang taba ng Kelpie.
Madalas na ginagamit ang taba ng Kelpie na pamahid sa buhok
pero puwede ring gamitin para sa mga damit at hugasin.
Puwede ko na bang gamitin 'to?
Nasa proseso pa ito para maging sabon kaya di ko alam.
Gusto kong subukan.
Pinaghirapan mo itong gawin, di ba?
Sige.
Mabuti naman!
Sabay-sabay na tayong makatatawid ngayon.
Naiintindihan ko na.
Ngayong nandito na tayo, may napagtanto ako.
Masaya naman pa lang maglakad sa tubig.
Salamat, Marcille.
May nakapasok na sabon sa mata ko.
Ako na ang bahala dito.
Uubusin ko sila!
'Wag!
-Mag-ingat kayo! -Aray!
Sinabihan kita na 'wag!
Marami kang mapapatay sa pagpapasabog sa ilalim ng tubig.
Ano?
Ang mga Patalim na Isdang ito ay puwedeng sabawan, ihawin, pasingawan,
patuyuin, pausukan, o kaining hilaw.
Masarap ito sa kahit anong klaseng luto.
Kinakain din ito ng ibang mga halimaw.
Pag nagkulang ang bilang nito, baka masira ang mundo sa piitan.
Kaya naman dapat paisa-isa lang ang pagkuha sa mga ito.
Ano? Grabe naman ang hinihingi mo!
Kung iisipin,
mas kaunti ngayon ang bilang ng mga katamtamang-sukat na halimaw.
Di ba?
Di ko naman sila puwedeng palagpasin lang.
Lalo na kung gusto nila tayong patayin.
Mas marami pa ngang Patalim na Isda kaysa dati.
Wala naman sigurong dapat ikabahala.
Pero paano kung magutom ang mga halimaw?
Ayaw kong mamatay para lang protektahan ang mundo nila!
Palagi n'yong pinipili ang madaling landas.
Ano? E di, ikaw ang pumatay nang paisa-isa sa mga ito.
Mahirap kaya!
Pahalagahan mo dapat ang kalikasan…
Ano'ng nangyayari?
Senshi!
Ano kaya 'yon? Dinaanan lang tayo.
Nasaktan ka ba?
Senshi?
May paparating.
Ano?
Nagbibiro ka ba, ha?
Ang laki naman niyan!
Isang pusit?
O pugita?
Isang Kraken!
Malaking halimaw talaga ito,
pero mas malaki 'to kompara sa karamihan!
Ang astig!
Ano'ng gagawin natin?
Pag nagpadalos-dalos tayo, masasaktan tayo!
Kunin natin ang atensiyon nito!
Ikaw na ang bahala, Marcille.
Mahika ulit?
Kalma. Matatamaan ko na 'to ngayon.
Heto na!
Walang titigil sa pagtakbo.
Diyan lang!
Nagawa ko!
Imposible! Di man lang ito nasaktan!
Pag ginamitan mo ng sandata 'yan, dadaplis lang 'yon sa balat nito.
Baka may puwede akong gamiting mahika…
Marcille!
-Gamitin mo ulit ang mahika mo. -Ano?
Di ko kaya ang ganoon kalakas na mahika nang sunod-sunod.
Hindi.
Ayos na ito.
Ito ang unang beses na makasagupa mo ang Kraken, di ba?
Alam mo man lang ba kung anong klaseng halimaw ito?
-Hindi. -Ano?
Wala akong alam sa mga Kraken,
pero marami na akong nalinisan na mga pusit at pugita dati.
Mag-ingat ka, Marcille!
Papalapit na sa 'yo!
Lakad-Tubig!
Para mapatay ang isang pusit o pugita,
dapat tusukin ito sa pagitan ng mga mata!
Ang astig.
Ha?
Nasaan si Laios?
Uy. Nandito ako.
Mukhang kinakain ng nilalang na ito ang mga katamtamang-sukat na mga halimaw.
Kayong dalawa, halikayo rito.
Dapat subukan n'yo kahit isang beses na maglinis ng mga ganitong uri.
Tusukin ang mga pusit at pugita rito para madaling patayin ito.
Masarap ba ang mga pusit at pugita?
Imposible! Di ka pa nakatikim n'on?
Ang sarap kaya n'on, kung alam mo lang!
Puwede mong sabawan, ihawin, pasingawan, patuyuin, pausukan, o kahit hilaw lang.
Masarap ito sa kahit anong klaseng luto.
May alam akong masarap na kainan, dadalhin kita roon sa susunod.
Di ko ba puwedeng subukan ngayon?
Nagkamali ako ng desisyon!
Grabe, kakaiba ito!
Paano ko ba ito kakainin?
Asinan natin.
-Ang baho. -Buweno!
Sobrang pait ng lasa.
Nanginginig ang bibig ko.
Marcille, kinakain mo ba talaga ito sa iba't ibang klaseng luto?
Hindi! Mali ang pagkakaintindi mo!
Ang galing!
Ang laking parasitiko nito para sa malaking halimaw!
Kadiri!
Itapon mo na 'yan!
Ano'ng problema?
May mga parasitikong uod sa loob nila ang halos lahat ng nilalang.
At marami sa mga ito ang nakakain din natin.
Di mo naman kailangan pang sabihin 'yan!
Buweno, kung lulutuin natin ito, makakain din natin itong uod.
Ayaw!
Puwede rin naman.
Sinabi nang ayaw ko!
Ihawin natin ito na may kasamang sarsa.
Nakakainis naman na nakakagutom ang amoy!
Luto na!
INIHAW AT SINARSAHANG HIGANTENG PARASITIKONG UOD
Ang sarap!
Di ko alam ang sasabihin, pero malambot at masarap ito!
Medyo malansa pero malaman naman.
A… Ang sarap.
Masarap naman.
May sarap ito na di gaya sa normal na isda.
Mas masarap pa ito sa pusit o pugita, di ba?
Hindi 'yan…
totoo, yata.
Sa tingin ko masarap din ito sa kahit anong klaseng luto.
Tinikman ko ito na hilaw at masarap naman ito.
Teka, tinikman mo na hilaw?
Kaunti lang naman.
Patay naman na kaya ayos lang.
Kinakain ng mga isda ang Kraken.
Makatutulong ito sa mga katamtamang-sukat na halimaw na paunti-unting makabalik.
Ang tiyan ko…
Aray…
Ano'ng problema? Ayos ka lang ba?
Buweno…
Tama nga ako.
Laios, may parasitiko kang galing sa malaking parasitikong uod.
Parehong uri ito na makikita rin sa normal na isda.
Nakita ko no'ng nilinisan ko 'yong malaking uod.
Imposible…
Di ito dadami sa tao
pero magkakabutas ang tiyan mo at sobrang sakit n'on.
Ang magagawa mo lang ay hintayin na mamatay ito.
Mauuna pa yata akong mamatay.
Bakit di mo siya bigyan ng pampagaling na mahika?
Maganda ang naisip mo.
Naiintindihan ko na.
Kinakain ng mga Taong-Isda ang Patalim na Isda
at kinakain ng Kraken ang mga Taong-Isda.
Napatay natin ang Kraken
at kinain ito ng maliliit na isda.
Kinain ni Laios ang parasitong uod na nasa loob ng Kraken
at binutas naman ng parasito sa uod na 'yon ang tiyan ni Laios.
Siguro naging mayabang ako sa kagustuhan kong pangalagaan ang kalikasan.
Noong una pa lang, parte na kami ng mundo sa piitan.
Magsasalita sana si Laios,
pero dahil sa sobrang sakit at pagkahilo, walang lumabas sa bibig niya.
Ang paghihirap niya na para bang sinasaksak ng maraming kutsilyo sa tiyan
ay nagpatuloy buong gabi.
At nangako siyang di na ulit kakain ng hilaw na parasitikong uod.
Tagapagsalin ng subtitle: Gizelle Sioco