DELICIOUS IN DUNGEON
Napasobra ang tulog ko!
Di ko marinig ang tibok ng puso niya.
Siyempre, wala kang maririnig mula sa baluti.
Nakatulog na rin siya sa wakas kanina.
Parang nawawala na rin ang sintomas ng pagkalason sa pagkain.
Gano'n pala. Nag-alala pa ako para sa wala.
Hayaan mo muna siyang matulog.
Mukhang buong magdamag siyang nagdeliryo.
Alam n'yo, dito sa piitan, nakalista ang bilang ng mga halimaw
na tinalo ng mga nanghihimasok.
Kahit na tinatalo natin ang mga halimaw,
binabalanse lang natin mundo nila.
Pero kung hahayaan natin sila, gagala ang mga halimaw sa mga bayan.
At uupa ang mga bayan
ng mga taong makikipagsapalarang hulihin ang mga halimaw.
Ang ganda ng pagkadisenyo nito.
Ano ba'ng pinagsasabi mo riyan?
Ang disenyo ng piitan, siyempre.
Pinag-aralan ko dati 'to sa paaralan.
Pero mahirap maintindihan 'yon.
Uy, tingnan n'yo.
Si Marcille 'yon mula sa gradwadong pag-aaral, di ba?
Ang pinakamatalinong mag-aaral na babae sa kasaysayan ng paaralan!
Ang balita ko, tumulong siya sa isang guro noong unang araw niya rito.
At sabi pa, nakatalaga na siya para maging salamangkero ng hari.
Ang galing n'on!
Di ako nagsimula bilang katulong ng isang guro
hanggang sa ikalimang araw ko sa paaralan,
at sa pagiging salamangkero ng hari,
'yon ay dahil dating gano'n ang magulang ko.
Humiling ako sa gurong sumama sa klase niya ngayon.
Sana magkasundo tayo.
-Oo naman! -Oo naman!
Ngayong araw, susubukan natin
ang eksperimento sa pangangalaga ng mga espiritu.
Kumuha kayo ng garapon at pumunta kayo sa labas.
Maghanda ng mga hugis-bilog na tablang kahoy na may butas sa gitna
at ilagay ito sa loob ng isang garapon,
ipagitna sa pagitan ng patong-patong na lupa.
Lumikha ng hadlang,
punuin ng mahika ang garapon,
at pakawalan ang mga espiritu sa loob.
Mamumuhay ang mga maliliit na espiritu sa mahika sa loob ng garapon.
Mamamatay sila kapag masyadong malakas o mahina ang mahika.
Sinasabing pundasyon ng mahika ang pangangalaga ng espiritu.
Dahil parang isang piitan na tirahan ng mga halimaw ang estruktura nito,
tinatawag ito bilang isang "munting piitan".
Pag tapos na kayo, ilagay ang garapon sa loob ng madilim na kuwarto.
Babalikan natin sila pagkatapos ng isang linggo.
Grabe, ang ganda ng ginawa mong hadlang, Marcille!
Sigurado ka bang unang beses mo 'to?
Pero bakit ka nag-aaral ng pantawag na mahika?
Di naman 'yon ang pangunahing larangan ng pag-aaral mo, di ba?
Nananaliksik ako kung paano gumawa ng isang ligtas na piitan.
Ngayon, nakatutok ako sa mga sangkap ng mahika.
Halimbawa,
medyo mapanganib ang paraan ng pagkuha natin ng Mondragora.
Pero kung makakadisenyo ako ng ligtas na piitan at magpapalaki lang
ng mga kapaki-pakinabang na halimaw sa loob,
naniniwala akong makakatulong ako sa lipunan.
Grabe.
Ang galing naman niyan.
Tingnan n'yo ang hadlang ni Marcille.
Ang ganda!
Gusto ko ring makita 'yan!
Patingin!
Mag-ingat ka!
Ayos ka lang ba?
Salamat.
May halong kontaminasyon ang lupa,
at maraming awang ang hadlang na nagpapahina ng mahika.
Kapag ganito, di tatagal ang mga espiritu sa loob.
Sana di nadumihan ang uniporme mo.
Palaging may putik ang babaeng 'yan,
at lagi siyang lumiliban sa klase, kaya lagi siyang nahuhuli.
Lahat kayo, kunin ang mga garapon n'yo
at tingnan kung ilan ang mga espiritu na buhay pa.
Naku, patay na silang lahat!
Halos wala na silang buhay.
Mayroon akong bagong uri ng espiritu!
Amag 'yan.
Lalakas ang apoy kapag maraming espiritu ang buhay pa.
Halos parehong kondisyon ang sa 'yo kompara noong isang linggo.
Magaling.
Ang garapon ko!
Dumami nang husto ang mga espiritu mo.
Ano'ng gagawin ko?
Ako na ang bahala rito.
Paano mo nagawa 'yon?
Pasensiya na.
May isang lugar na napakaraming espiritu,
at naisip ko na baka gumana ang paggamit nito bilang batayan.
Napakaraming espiritu?
Saan ang lugar na 'to?
A…
Kasingdami ng sa isang piitan ang mga espiritu sa garapong 'to.
Magiging magandang halimbawa 'to.
Nasa loob ito ng isang totoong piitan.
Dito ako pumupuslit palabas.
Isang nakatagong daanan?
Lagi mo bang ginagawa 'to?
Oo!
Kaya pala lagi kang nahuhuli sa klase.
Isang tipaklong!
Mga raspberry!
'Wag kang kumain ng mga misteryosong bagay!
'Wag mo rin silang hawakan! Maaaring nakakalason o mapanganib sila!
Di naman sila misteryoso.
Di rin nakakalason ang mga tipaklong at raspberry.
Totoong piitan 'to.
Ngayon pa lang ako nakakita ng ganito.
Di dumadaloy ang mahika rito, at di gumagalaw ang hangin.
Natural ang pagkabuo ng kuwebang 'to.
Uy, delikado riyan!
'Wag kang mag-alala.
Madalas ako rito.
Ligtas ka basta't manatili ka lang sa tuyong lupa.
Ang ganda.
Talagang napakaraming espiritu sa mga piitan.
Dito ko kinuha ang lupa at tubig at inilagay ko sila sa loob ng garapon.
Gano'n pala.
Ano'ng ginagawa mo kapag pumupunta ka rito?
Nagsusulat ako ng mga liham at nagbabasa ng mga libro.
Ganito pala ang nangyayari sa paglalakwatsa niya.
Kung sabagay, mukhang ligtas naman ang lugar na 'to.
Sandali lang.
Puwede kong linangin ang lugar na 'to at taniman ng mga Mondragora.
Magagamit ko nang ligtas ang mahika ng piitan.
Oo, magiging maayos 'to.
Malayo rin 'to sa tubig.
D… Dita!
Dapat sunugin natin ang lahat ng halimaw!
'Wag!
Bakit mo ginawa 'yon?
Di naman lalabas 'yon sa lugar na may liwanag ng araw.
Ginagamit ng mga dita ang dumi ng paniki sa paggawa ng mahika.
Kung wala sila, mamamatay ang piitan.
Mga paniki…
Heto.
Masarap.
Kung masarap 'to, siguradong kakainin din 'to ng ibang hayop.
Ano kaya ang kinakain ng mga paniki rito?
Kailan namumunga ang mga raspberry na 'to?
Anong hayop ang kumakain nito?
Kung di ko alam 'yon, di ako makakadisenyo ng isang piitan.
Marami pa pala akong di alam.
Salamat sa pagdala sa 'kin dito.
Akala ko sapat na ang pag-aaral ng mahika para maging magaling.
Pero mukhang mali ako.
Siyanga pala, a…
Ako si Falin. Ano'ng pangalan mo?
Ako si Marcille.
Falin, gusto kitang maging kaibigan.
Pinakamatalinong mag-aaral na babae sa kasaysayan ng paaralan?
Di totoo 'yon.
Totoo 'yon!
Ako ang nangungunang mag-aaral sa paaralan noon!
Gayon pa man, nakakalokong lugar ang piitang 'to.
Tamang-tama ang pagkakadisenyo nito,
at napakalakas ng mahika na nakapalibot dito.
Kung talagang mayroong baliw na salamangkero rito,
siguradong wala siya sa katinuan.
Senshi, mas mabuti kung maghanap ka ng ibang matitirhan.
Wala ka nang pakialam doon.
Unang-una, ayaw mo sa mahika,
pero ginawa mismo mula sa mahika ang piitang 'to!
Wala akong narinig.
Alam ko na.
Ikaw pala ang ikinuwento niya.
Noong kapapasok palang ng kapatid ko sa paaralan ng mahika,
punong-puno ng pag-aalala ang mga sulat niya sa 'kin.
Pero mula no'ng sinabi niya na nagkaroon na siya ng isang kaibigan,
parang naging masaya na siya araw-araw.
Sabi niya kamangha-mangha kang tao.
Palagi ka niyang pinupuri.
Pinupuri ka rin niya.
Sabi niya, ginagalang ka niya.
Talaga ba?
Saan siya magaling?
Magaling siyang manggaya ng aso.
Siguro nga di 'to ang oras para magreklamo.
Sige.
Tara na at iligtas natin si Falin sa lalong madaling panahon!
Sige na!
Kung gising ka na, tumayo ka na riyan!
Nandito tayo ngayon.
At ito ang lugar kung saan nakita ng mga orc ang Pulang Dragon.
Aabutin tayo nang dalawang araw bago marating 'yon.
Di siguro mananatili sa iisang lugar ang dragon,
pero di rin 'to ang klase ng halimaw na pagala-gala lang.
Nakikita ko na dalawang beses pa tayo magtatayo ng kampo.
Isa sa kalagitnaan
at isa ulit bago natin marating ang Pulang Dragon.
Gigisingin natin si Laios kapag naupos na ang kandila.
Maghanda na kayo.
Malayo-malayo pa ang susunod nating pahinga.
Gusto kong magpunas ng sarili.
Saan?
Doon sa sulok ng kuwarto.
Bilisan mo lang.
Maghihintay kami sa labas.
Puwede naman kayo rito.
Puwede ko 'tong gawin nang nakadamit.
Sabi mo 'yan, a.
Nakaaabala ba ako sa kanila?
Sana nag-aral ako ng mahikang ilusyon.
Pero di naman 'yon ang problema, di ba?
Mas madali no'ng babae ang kalahati sa 'min.
Dito na tayo maghiwa-hiwalay.
Ano? Kailangan n'yo na ba talagang umalis ngayon?
Di pa natin alam kung ano'ng nangyari kay Falin.
Pasensiya na pero kailangan din naming maghanap-buhay.
Sumasama ang loob ko kapag iniisip ko 'yon.
At inakala kong mga kaibigan namin sila!
Bumangon ka na, Laios!
Uy, gising na!
Kailangan na nating umalis!
Ayan.
Naku. Naparami ang pinakuluan ko.
O…
Undin!
Ano 'yon?
Ang baston ko!
Ang Lakad-Tubig ko…
Gumagalaw ang tubig.
Di ka puwedeng gumamit ng sandata! Kailangan natin ng apoy.
Apoy?
Puwede akong gumawa ng apoy.
Marcille, gumawa ka ng sariling mong paraan!
Madali lang sabihin 'yan.
Sana matamaan ko 'to.
Marcille, 'wag kang tumunganga riyan!
Lumayo kayo sa tubig!
Nawala na ang kakayahan n'yong mag-Lakad-Tubig!
Marcille!
Masama 'to! Lumayo ka riyan!
Di ako makalalayo dahil sa binting 'to.
Saan nagtatago 'yon?
Ang bagal niyang kumilos. Di ko kayang panoorin 'to!
Sandali na lang ang apoy!
Di 'to makahahabol…
Kakaunti na lang ang mahika ko.
Mahalaga itong susunod kong atake.
Nasaan na 'yon?
May palatandaan dapat.
Ayon!
Nagkulay dugo ito.
Napakabilis.
Marcille!
Uy.
Nagiging…
Isa lang ang puwedeng gawin dito.
Takbo!
Marcille, kumusta ka na?
Napigilan ko na ang pagdurugo, pero kaunti na lang ang dugo at mahika ko.
Hindi ko napagaling nang husto.
Pasensiya na.
'Wag kang mag-alala.
Magpahinga ka lang muna.
Sige.
Sana pinag-aralan ko nang husto ang mga leksiyon ni Falin
sa mahikang pampagaling.
Uy, Laios.
Ano'ng gagawin natin ngayon?
Di tayo puwedeng magpatuloy kasama ang isang salamangkerong walang mahika.
At di rin tayo puwedeng sumulong na wala ang Lakad-Tubig.
Hintayin nating dumaan ang ibang manlalakbay.
Baka isang manggagamot o salamangkero ang isa sa kanila.
Sa tingin mo ba basta na lang magpapakita ang isang matulunging manlalakbay?
Ni wala nga tayong maibibigay na kapalit.
Karne ng Kelpie na lang ang mayroon tayo.
Umasa ka na lang na gutom na gutom ang manlalakbay.
Mahalaga sa piitang 'to ang pagkukunan ng sustansiya.
Di naman 'yan ang punto rito!
Karne.
Nasa 'yo rin ang atay nito?
Siyempre.
Higit sa lahat, mayaman ang atay sa iron.
Iron…
Ibig sabihin nito…
-Isang inihaw! -Isang inihaw!
Malahalamang-dagat na buhok, leeg, atay,
tadyang, buntot, pigi, lomo,
at mga gulay.
INIHAW NA KARNENG KELPIE
Marcille.
Makakaupo ka ba?
May inihanda kami para sa 'yo.
Karne sa pigi.
Paano ang atay?
Kailangang maluto nang mabuti ang lamang-loob.
Pasensiya na, Marcille. Mauuna na akong kumain.
Di masyadong matapang ang lasa nito.
Oo, medyo matigas, pero masarap.
Mas lasang kabayo ba 'to o lamang-dagat?
Sa kasamaang palad, di pa ako nakakakain ng kahit alin doon,
kaya hindi ko alam.
Karne sa tadyang.
Matamis ang taba.
Ang lambot nito.
Marcille, luto na ang atay.
Karne sa lomo.
Natutunaw sa bibig.
Gusto ko 'to.
Atay pa para sa 'yo, Marcille.
Karne sa buntot.
Ang sarap.
Kakaiba ang lasa nito.
Heto pa, Marcille.
Atay pa, Marcille.
Masarap ba, Marcille?
Kumain ka pa, Marcille.
Nagustuhan mo ba, Marcille?
Pakainin n'yo rin ako ng ibang parte!
Mukhang bumalik na ang lakas niya.
Mabisa talaga ang atay.
Pero ano'ng gagawin natin sa kakulangan niya sa mahika?
Kung mayro'n lang sanang karne na makakapagpabalik ng mahika niya.
Bakit mo isiniksik ang mahiwagang damo sa Basilisk?
Naniniwala akong 'yon ang tamang gawin.
Ako lang ba, o may naaamoy rin kayo?
Galing 'to sa ibaba.
Anong amoy 'yon?
Amoy inihaw na karne ba 'yon?
May nagluluto siguro.
Talaga ba?
Sinong tanga
ang magluluto ng karne sa ganitong klaseng lugar?
Tagapagsalin ng subtitle: Andrew Jan Novera