DELICIOUS IN DUNGEON
Zaspałam!
Nie słyszę bicia jego serca.
Wiadomo, zbroja je zagłusza.
Dopiero co udało mu się zasnąć.
Wygląda na to, że zatrucie pokarmowe też ustępuje.
Rozumiem. Zrobiłam z igły widły.
Daj mu pospać.
Wygląda na to, że całą noc majaczył.
W tym lochu bierze się pod uwagę nawet liczbę potworów
pokonanych przez intruzów.
Nawet pokonując potwory,
utrzymujemy równowagę ekosystemu.
Jeśli nic nie zrobimy, potwory wkroczą do miast.
Miejscowi zatrudnią poszukiwaczy przygód do polowań na nie.
Świetnie pomyślane.
O czym ty mówisz?
O projekcie lochu.
Uczyłam się o nim w szkole dawno temu.
Ale było to trudne.
Spójrz.
To Marcille ze studiów podyplomowych?
Najlepsza studentka w historii tej szkoły!
Podobno już pierwszego dnia pomagała nauczycielce.
I jest na dobrej drodze, by zostać nadworną czarodziejką.
Niesamowite!
Zostałam asystentką dopiero piątego dnia szkoły.
Co do nadwornych magów, jedno z moich rodziców nim było.
Poprosiłam nauczycielkę o dołączenie do tej klasy.
Liczę, że się dogadamy.
- Tak! - Tak!
Dziś przeprowadzimy eksperyment hodowli dusz.
Weźcie po słoiku i wyjdźcie na zewnątrz.
Przygotuj drewniane deski z dziurami
i umieść je w słoiku, wciskając między warstwy ziemi.
Stwórz barierę,
napełnij słoik magią
i wypuść do niego duchy.
Maleńkie dusze żyją w słoiku dzięki magii.
Jeśli magia jest zbyt silna lub zbyt słaba, zginą.
Hodowla dusz jest uważana za podstawę magii.
Struktura przypomina loch, w którym żyją potwory,
więc jest nazywana „loszkiem”.
Kiedy skończycie, umieśćcie słoiki w ciemni.
Za tydzień je sprawdzimy.
Masz piękną barierę, Marcille!
To na pewno twój pierwszy raz?
Czemu uczysz się przywoływania magii?
To nie jest twoja specjalność.
Badam, jak stworzyć bezpieczny loch. Teraz skupiam się na składnikach magii.
Na przykład sposób,
w jaki zbieramy mandragory, jest dość niebezpieczny.
Jeśli zaprojektuję bezpieczny loch
i będę w nim hodować tylko pożyteczne potwory,
mogę przysłużyć się społeczeństwu.
Rany.
Ale super.
Spójrz na barierę Marcille!
Coś pięknego!
Też chcę zobaczyć!
Pokaż!
Uważaj!
Nic ci nie jest?
Dzięki.
W glebie są zanieczyszczenia,
a w barierze jest wiele wyłomów, przez co magia słabnie.
W tym tempie duchy w środku długo nie przetrwają.
Nie pobrudziłaś sobie mundurka?
Ta dziewczyna ciągle jest ubłocona,
wagaruje, zawsze zostaje w tyle.
Weźcie słoiki i sprawdźcie,
ile duchów wciąż żyje.
O nie, wszystkie zginęły!
Są ledwo żywe.
Wyhodowałam nowy gatunek ducha!
To pleśń.
Jeśli wiele duchów przeżyło, ogień będzie intensywny.
Twoje są prawie w tym samym stanie co tydzień temu.
Dobra robota.
Mój słoik!
Dusze wielokrotnie się rozmnożyły.
Co teraz?
Ja się tym zajmę.
Jak ci się to udało?
Przepraszam.
Jest takie miejsce, w którym zawsze roi się od duchów,
i pomyślałam, że mogłabym na nim bazować.
Roi się od duchów?
Gdzie to jest?
Cóż…
W tym słoiku jest tyle samo duchów, co w lochu.
To będzie wspaniała próbka.
W prawdziwym lochu.
Tędy się wymykam.
Ukryte przejście?
Zawsze tak robisz?
Tak!
To dlatego nie nadążasz.
Konik polny!
Maliny!
Nie jedz czegoś tak tajemniczego!
Ani nie dotykaj! Mogą być trujące i niebezpieczne!
Nie są tajemnicze.
Koniki polne i maliny nie są też trujące.
To prawdziwy loch.
Nigdy go nie widziałam.
Magia jest tu w stagnacji, a powietrze się nie porusza.
To naturalnie uformowana jaskinia.
To niebezpieczne!
Spokojnie.
Często tu przychodzę.
Na suchej ziemi jesteś bezpieczna.
Rety.
Lochy naprawdę roją się od duchów.
Zebrałam stąd ziemię i wodę i umieściłam je w słoiku.
Rozumiem.
Co robisz, gdy tu przychodzisz?
Piszę listy i czytam książki.
To są efekty jej leniuchowania.
Tak czy siak, chyba jest tu bezpiecznie.
Chwila.
Jeśli posadzę tu mandragory,
będę mogła bezpiecznie wykorzystywać magię lochu.
Powinno się udać.
Jest w dobrej odległości od wody.
Śluzak!
Spalmy wszystkie potwory!
Nie!
Dlaczego to zrobiłaś?
Nie wyjdzie w słoneczne miejsce.
Śluzaki rozkładają odchody nietoperzy i zamieniają je w magię.
Bez nich loch by obumarł.
Nietoperze…
Proszę.
Pyszne.
Jeśli są tak smaczne, inne zwierzęta pewnie też je jedzą.
Ciekawe, co jedzą tutejsze nietoperze.
Kiedy maliny dają owoce?
Jakie zwierzęta się nimi żywią?
Nie wiedząc tego, nie będę mogła zaprojektować lochu.
Tylu rzeczy nie wiem.
Dzięki, że mnie tu zabrałaś.
Myślałam, że wystarczy studiować magię, by stać się lepszym.
Ale chyba się myliłam.
Swoją drogą…
jestem Falin. A ty?
Marcille.
Chciałabym się z tobą zaprzyjaźnić.
Najlepsza uczennica w historii szkoły?
To musi być kłamstwo.
To prawda!
W szkole byłam wybitną uczennicą!
Tak czy inaczej, ten loch to zadziwiające miejsce.
Jest obliczony co do joty
i nieustannie krążą w nim ogromne pokłady magii.
Jeśli ten szalony mag naprawdę istnieje,
jest niespełna rozumu.
Senshi, lepiej, żebyś znalazł sobie inne mieszkanie.
To nie twoja sprawa.
Przede wszystkim nienawidzisz magii,
a ten loch został z niej zbudowany!
Nie słyszę.
Rozumiem.
Czyli mówiła o tobie.
Gdy moja siostra zapisała się do szkoły magii,
jej listy były pełne zmartwień.
Ale odkąd powiedziała mi, że się z kimś zaprzyjaźniła,
cieszyła się każdym dniem.
Mówiła, że jesteś wspaniała.
Zawsze cię chwaliła.
Ciebie też chwaliła.
Mówiła, że cię szanuje.
Czyżby?
W czym jest dobry?
Świetnie udaje psa.
Chyba nie czas na narzekanie.
Dobrze.
Musimy jak najszybciej uratować Falin!
No dalej!
Wstawaj, jeśli nie śpisz!
Jesteśmy tutaj.
A w tym miejscu, według orków, widziano Czerwonego Smoka.
Podróż zajmie nam dwa dni.
Smok raczej nie będzie stał w miejscu,
ale nie jest też potworem, który by się szwendał.
Rozbilibyśmy obóz tylko dwa razy.
Raz w połowie drogi
i kolejny, nim dotrzemy do Czerwonego Smoka.
Wyrzucimy Laiosa z łoża, gdy świeca się wypali.
Bądźcie gotowi. Minie sporo czasu do następnej przerwy.
Muszę się wytrzeć.
Gdzie?
Zrobię to w kącie.
Byle szybko.
Zaczekamy na zewnątrz.
Możecie tu zostać.
Mogę to robić w ubraniu.
Skoro tak mówisz.
Na pewno ich męczę.
Może powinnam była uczyć się magii iluzji.
Ale nie w tym rzecz.
Było łatwiej, gdy połowa z nas była dziewczynami.
Tu się rozstaniemy.
Co? Naprawdę musicie nas teraz opuścić?
Nie wiemy, co się stało z Falin.
Musimy jakoś zarabiać na życie.
Na samą myśl jestem zła.
Myślałam, że to nasi przyjaciele!
Wstawaj, Laios!
Obudź się!
Czas na nas!
Już.
Ups. Zagotowałam za dużo wody.
Ru…
Rusałka!
Co to?
Moja laska!
Spacer po wodzie…
Woda się porusza.
Nie możesz użyć broni! Potrzebujemy ognia.
Ognia?
Mogę wzniecić ogień.
Marcille, zrób coś sama!
Łatwo powiedzieć.
Obym trafiła.
Marcille, nie stój tak!
Nie zbliżajcie się do wody!
Efekt spaceru po wodzie już nie działa!
Marcille!
Niedobrze! Ruszaj się!
Z tą nogą nie ucieknę.
Gdzie się chowa?
Jest taka powolna. Nie mogę na to patrzeć!
Daj mi chwilę na rozpalenie ognia!
Nie rozpali go na czas…
Moja magia się kończy.
Muszę dobrze wykonać kolejny atak.
Gdzie jest?
Gdzie ona jest?
Musi być jakiś znak.
Tam!
Jest pokryta krwią.
Ale szybka.
Marcille!
Hej.
To…
Jest tylko jedno wyjście.
Uciekać!
Marcille, jak się czujesz?
Zatamowałam krwawienie, ale brakuje mi krwi i magii.
Nie dojdę do siebie.
Przepraszam.
Nie trzeba.
Odpocznij trochę.
Dobrze.
Powinienem był uważać na lekcjach magii uzdrawiającej u Falin.
Hej, Laios.
Co teraz?
Nie damy rady z czarodziejką pozbawioną magii.
Nie ruszymy też dalej bez magii spaceru po wodzie.
Zaczekajmy na poszukiwaczy przygód.
Któryś może być uzdrowicielem albo magiem.
Myślisz, że tak po prostu zjawi się tu jakiś poszukiwacz przygód?
Nie mamy nawet nic do zaoferowania.
- Poza mięsem kelpie. - Oby nasz poszukiwacz umierał z głodu.
Takie pożywienie jest rzadkim okazem w tym lochu.
To nie ma nic do rzeczy!
Mięso.
Masz też jego wątrobę?
Oczywiście.
Wątroba ma dużo żelaza.
Żelazo…
To oznacza…
- Grill! - Grill!
Grzywa, szyja, wątroba,
żeberka, ogon, udziec, polędwica i warzywa.
KELPIE Z GRILLA
Marcille.
Możesz usiąść?
Mamy dla ciebie coś dobrego.
Udziec.
A wątroba?
Wnętrzności powinny się dokładnie ugotować.
Wybacz, Marcille. Zjem pierwszy.
Nie jest zbyt gumowate.
Trochę żylaste, ale dobre.
Smakuje jak koń czy jakieś morskie zwierzę?
Niestety ich nie próbowałem, więc trudno mi powiedzieć.
Żeberka.
Tłuszcz jest taki słodki.
Miękkie.
Marcille, wątroba gotowa.
Polędwica.
Rozpływa się w ustach.
Przepyszne.
Więcej wątróbki, Marcille.
Mięso z ogona.
Dobre.
Całkiem smaczne.
Zjedz jeszcze, Marcille.
Więcej wątróbki, Marcille.
Smakuje ci, Marcille?
Jedz, Marcille.
Jak ci smakuje, Marcille?
Dajcie mi też inne kawałki!
Chyba odzyskała energię.
Wątroba ma moc.
Ale co zrobimy z jej brakiem magii?
Gdyby tylko było mięso, które przywracałoby magię.
Czemu wsadziłeś w bazyliszka magiczną trawę?
To był najlepszy wybór.
Czy wy też coś czujecie?
Dochodzi z dołu.
Co to za zapach?
Zapach grillowanego mięsa?
Ktoś gotuje.
Poważnie?
Co za głupiec
gotuje mięso w takim miejscu?
Napisy: Paulina Żółta