DELICIOUS IN DUNGEON
Słyszę kroki.
Co za niespodzianka.
Naprawdę smażą mięso.
Oby to nie byli przestępcy, mający zakaz powrotu na powierzchnię.
To tylko biwak.
Nie mamy złych zamiarów.
Chwila, znam ten głos.
Tak jak myślałam!
To ty, Laios!
- Namari! - Namari!
- Znasz ich? - Byliśmy kiedyś razem w grupie.
Dawno się nie widzieliśmy.
Może z tydzień.
Przedstawię was sobie.
To moi obecni pracodawcy, państwo Tansu.
Pracują dla kogoś jako uczeni
i bardzo dobrze płacą.
A to bliźniaki, Kaka i Kiki.
Nadal nie pamiętam, kto jest kim.
Namari, jak możesz się tak zachowywać
po tym, jak porzuciłaś Falin?
Porzuciłam?
Po prostu nie chcę za darmo iść w paszczę śmierci.
Ty…
Marcille, spokojnie.
Nie przemęczaj się.
Falin by nie chciała, żeby coś ci się stało.
A właśnie.
Macie uzdrowiciela w grupie?
Przyjaciółka potrzebuje pomocy.
Co dostaniemy w zamian?
Mięso z kelpie.
Nie, dzięki!
Chodźmy, Namari.
Dobroczynność w lochu sprawia, że stajesz się łatwym celem.
Nawet zwłoki, które napotkaliśmy po drodze,
miały honorarium.
Po prostu sobie pójdziecie?
Krąży tu rusałka. Jest niebezpiecznie.
Rusałka?
Dziewczyna rozzłościła ducha wody?
Nie lekceważ nas.
Krasnoludy od starożytności żyją wśród bogów i duchów.
Dla nas duchy są jak sąsiedzi. Nie musimy się ich bać.
Rusałko!
O potężny duchu wody!
Usłysz mój głos i odpowiedz mi!
To nie działa.
Dziadku Tansu!
Nie udało się.
Namari!
Namari nie żyje!
Zaraz dojdzie do siebie.
Ira Fa Lane Brete Lane Bretego.
Niech cię szlag, staruchu!
Zawsze się mną zasłaniasz!
Dlatego tak dobrze ci płacę!
Zaklęcie wskrzeszenia, co?
Magia, której szczególnie nie potrafię polubić.
Jesteś przeciwny wskrzeszaniu?
To nieprzyjemny widok.
To nienaturalne, żeby zmarli wracali do życia.
Poza lochem tak, ale tutaj to jest normalne.
Nie jest normalne.
To nie jest normalne, Laios.
Zgadza się.
Loch jest pod wpływem potężnego zaklęcia.
Wiąże twoją duszę z ciałem.
Nieważne, jak uszkodzone jest twoje ciało, dusza nigdy się nie uwolni.
Po wyleczeniu ran można zostać wskrzeszonym.
Z mojej perspektywy
to nie jest powrót martwego do życia.
Tutaj śmierć jest zakazana.
To straszliwa klątwa.
A tak w ogóle
to studiuję takie pradawne zaklęcia.
Przybyłem tu, by zbadać pobliski magiczny krąg,
ale jak widzisz, nie mogę polegać na mojej eskorcie.
Jeśli pomożesz mi w śledztwie,
uzdrowię twoją towarzyszkę.
Umowa stoi.
Senshi i ja będziemy ci towarzyszyć.
To powinno być tu.
Elfickie znaki.
Okropny charakter pisma.
Korzenie przeszkadzają. Usuń je.
Laios, wciąż masz ten upiorny miecz?
Powtarzam ci, ale…
„Weź ten ze sklepu”. Wiem.
Miecz musi wykuć krasnolud.
Trzymaj się z dala od sklepów niziołków.
Nie używaj tej samej pochwy.
A poza tym…
Trzeba dbać o własną broń!
Żal mi twojego topora!
Pewnie myślisz, że jestem irytująca?
Nie.
Jeśli chodzi o broń, nikomu nie ufam tak jak tobie.
Odsuń się.
O co chodzi?
Czai się tu potwór.
To go zabij.
Nie wiem, co to jest i gdzie.
To skąd pewność, że tu jest?
Mam przeczucie.
Poważnie?
Panie Tansu.
Proszę zaufać Laiosowi, gdy tak mówi.
Nie mogę sobie pozwolić na bezpodstawne domysły.
Jeśli coś się czai, wywlecz to.
Rozumiem.
To macki.
To nie czas na zachwyty!
Kiki. Trzymaj się!
Nie stój tak!
Pokonaj tego potwora!
Nasza broń go nie sięgnie.
Szybko, zrób coś!
Może celowo damy się złapać, by się zbliżyć?
Macki należą do rodziny parzydełkowców.
Gdy czułki dotkną skóry, wystrzelą jadowite kolce, paraliżując cię.
Jeśli nas złapie, raczej tego nie przeżyjemy.
Jeśli umrzesz, wskrzeszę cię!
Słuchaj…
Dobrze. Pójdę.
Senshi, pożycz mi kask.
Laios, nie powinieneś tego robić!
Nie licz na powodzenie zaklęcia wskrzeszania.
Będzie dobrze.
Liczę na ciebie i Senshiego.
- Co? O co mu chodziło? - Nie wiem.
W porządku.
Hej! Tutaj, macki!
Auć!
Przebijają zbroję, tak jak się obawiałem.
Ręce już mi drętwieją.
Ale…
Co ty wyprawiasz, Laios?
Celuj w środek!
Środek!
Cholera.
O to mu chodziło!
Dał mi najtrudniejsze zadanie!
Kiki!
Laios, nic ci nie jest?
Chyba jednak.
Co?
Kiki. Co ci się stało?
Zaraz cię wyleczę.
To nie będzie łatwe.
Przepraszam. Trochę to potrwa.
Nie spiesz się.
Tylko mnie się wydaje, że wyglądasz inaczej?
Użądliły mnie macki.
Co mam z tym zrobić?
Dlaczego to trzymasz?
Oderwałem to i zdrętwiała mi ręka, nie mogę puścić.
Twoja ręka wygląda jak dłoń gnoma.
Zobaczmy.
Macki bluszczu?
„Płukanie octem częściowo łagodzi skutki użądlenia.
Może mieć odwrotny efekt w zależności od gatunku macek.
Zachować ostrożność.
Wykonać nacięcie krzyżowe w przekroju i obrać pionowo.
Usunąć zewnętrzną warstwę z kolcami”.
MACKI W OCCIE
Podobno są całkiem smaczne.
Żartujesz?
To tylko ciekawostka…
Jeśli to jedyne wyjście, to nie mam wyboru.
Co?
Rozumiem. Nie jest złe.
Dobrze przygotowane będzie jeszcze lepsze.
Też chcę spróbować.
Smakuje…
inaczej w zależności od części.
Na pewno ci się wydaje.
To prawda!
Spróbuj.
Smakuje jak ocet.
Ty też chcesz, Marcille?
Co? Co to?
Kwaśne.
Trochę lepkie.
- Powiedz, że to korzeń taro. - Ty też, Namari.
Ta część. Polecam tę część.
Nie! Nie, dzięki!
Nie brakuje nam jedzenia!
Ale jest smaczne.
Nie do końca, ale może być dobrze przygotowane.
Trzeba je ugotować w gulaszu lub rozgnieść i usmażyć.
Brzmi dobrze!
Ześlizgnęło się!
Przepraszam, że czekałeś. Wyleczę cię teraz.
Dziękuję.
Najpierw wylecz ją, proszę.
Ilava Rietge Atheus Pilitos Nuswera Iboiseme Seus Wehrba.
Wspaniale jest być zdrową!
Dziękuję, panie Tansu. Tobie też, Laios.
Co z twoją twarzą?
Podziękuj Namari.
Co?
Świetnie strzelasz.
Niesamowite, że załatwiłaś to jednym strzałem.
Mamy szczęście, że radzisz sobie z kuszą.
Pierwszy raz z niej korzystałam.
Co?
Namari.
Dziękuję ci za pomoc.
Odłożę na razie sprawę z Falin.
Nie ma za co.
Gdy ci płacą, dajesz z siebie wszystko. Co innego, gdy pracujesz za darmo.
Już, spokojnie.
To już przeszłość.
Nieprawda!
Dlaczego zachowujesz się, jakby to nie była twoja sprawa?
Nie do wiary!
- Nie o to chodziło! - Dowodzisz nimi?
Trudna rola, co?
Patrzy na nas.
Wciąż się gniewa?
Co zrobiłaś, by rozwścieczyć ducha?
Żaden nigdy mnie tak nie atakował.
Może przypadkiem wylałam na niego wrzątek.
Niedobrze. Typowe dla elfów.
Elfy…
Moja rasa nie ma tu nic do rzeczy!
Czy można uspokoić ducha, nie używając magii?
To proste.
Rusałka to zbiór małych dusz.
Jeśli wszystkie umrą, ich wrogość zniknie
wraz z pojawieniem się nowego pokolenia.
Życie ducha trwa najwyżej tydzień.
Tydzień?
Nie mogę tyle czekać.
My też nie.
Dlatego na razie wrócimy na powierzchnię.
Wznowimy nasze śledztwo innym razem.
Przygotujmy zaklęcie powrotne.
Hej, Laios. Przygotowują zaklęcie powrotne.
Panie Tansu, mam do pana prośbę.
Mam wrócić z nimi na powierzchnię?
Teraz? Gdy zaszliśmy aż tutaj?
Nie masz już magii.
Słyszałem, że utrata magii jest jak anemia.
Wróć na powierzchnię z panem Tansu.
Nic mi nie jest.
Niesamowite, czuję się świetnie.
To chyba dzięki wątróbce.
Jedzenie pożywnych potraw nie powoduje zmian od razu.
- Codziennie… - Posłucham potem.
Czuję się fantastycznie.
Odpoczęłam i część magii do mnie wróciła.
Ale twoja laska ma inną aurę niż zwykle.
To dlatego, że…
Zostawmy ją.
Z czego się śmiejesz?
Nigdy nie widziałam u ciebie takiej miny.
Ale…
co zamierzacie robić sami?
Nie dacie rady walczyć ze smokiem.
Mnie w to nie mieszaj.
Twój topór nie wygląda, jakby mógł zranić smoka.
Namari, pokonałaś wiele smoków, prawda?
Tak.
W takim razie…
Proszę, Namari.
Wróć do nas!
Poważnie?
Pomóż Laiosowi pokonać Czerwonego Smoka.
Chcę uratować Falin, choćby nie wiem co!
Ten jeden raz!
Znajdę sposób, by zebrać fundusze!
Nie ma mowy, Marcille.
Dlaczego?
Społeczność podróżników jest mała.
Plotki rozchodzą się jak pożar.
Namari od jakiegoś czasu ma problemy finansowe.
Dowiedział się pan o tym, prawda, panie Tansu?
Tak.
Wyobraźcie sobie, że wróciła do nas za pieniądze.
„Zrobi wszystko za odpowiednią cenę”.
Tak będą o niej mówić.
Otworzy to więcej ofert pracy,
ale przyciągnie też inną klientelę.
Zapomnij.
Zwłaszcza jeśli zależy ci na przyszłości was obu.
Tak już jest.
Zapomnij o tym, Marcille.
Nie. Jest jeszcze inne wyjście.
Inny sposób, bym odzyskała magię.
Jaki?
Wypicie…
rusałki!
Jak to? Rusałki?
Co to za miny?
Gdzie wasz entuzjazm?
Nie interesują mnie duchy.
Duchy żywią się magią.
Na pewno mają mnóstwo magicznej energii!
Będzie jeszcze trudniej ją złapać, niż pokonać.
Wodne duchy są wrażliwe na ciepło. Mogę to wykorzystać.
Może zaatakujemy ją rozgrzaną bronią?
Albo możemy wylać olej na jezioro, podpalić go i uwięzić ducha?
Kiedy atakuje, rozlewa się na ziemię.
Mogłabym ją szybko wypić.
Zrobiłaby ci dziury w ciele od środka.
Masz rację.
Dalej, pomyśl.
Musi być sposób.
Podgrzeję ten kocioł i użyję jako tarczy, żeby się bronić i atakować.
Rusałki są silne, mogą przebić kamienną kolumnę.
Nędzny kocioł ma cię ochronić?
Nieładnie tak o nim mówić.
To rodzinna pamiątka, przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Bardzo o niego dbałem.
Nie przypala się i równo rozprowadza ciepło.
Jest wyjątkowy.
Chwila.
Kolor, połysk,
ciężar, faktura…
To adamant!
Niewiarygodne.
Może skruszyć smoczą kość.
Jako zbroja chroni nawet przed kłami smoka.
Metal, o którym marzy każdy kowal.
Dlaczego służy za garnek?
Miał być tarczą, ale nie było takiej potrzeby.
Co za marnotrawstwo!
Myślisz, że wytrzyma atak rusałki?
Oczywiście, że tak!
Mamy kocioł i pokrywkę.
Możemy ich użyć i zaatakować z obu stron…
A potem ją spalimy!
To nasze jedyne wyjście.
Naprawdę?
Rusałka jest potężna, mocne tarcze mogą nie pomóc.
Może krasnolud dałby radę, ale czy Laios jest dość silny?
Bądźcie gotowi, gdy zmieni się powierzchnia.
Nie zmarnujmy tej okazji.
Nadchodzi!
Laios!
Co za niesamowita moc!
Laios!
Namari…
Teraz!
Dobrze. Dalej.
Trzymaj się!
Połóż to nad ogniem!
Gorące!
- To niesamowite! - Niewiarygodne.
Co za zdumiewająca siła!
Namari, Senshi, dziękuję wam bardzo!
Tobie też, Laios.
Nic ci nie jest?
Mimo swojej postury jest dość słaby.
Typowy wysoki człowiek.
A właśnie.
Nie musisz pić wszystkiego naraz.
Magia duchów jest trudna do przyjęcia.
Kluczowe jest połączenie pożywienia z czymś, co pomaga przyswajać.
Senshi.
Zacznijmy gotować.
Obierz ziemniaki, marchewkę, cebulę, macki.
Pokrój je na kawałki.
Marynuj mięso kelpie w soli i pieprzu
i smaż, aż zmieni kolor.
Dodaj cebulę, marchewkę, podsmaż je razem
i wrzuć do kociołka z rusałką.
Zbierz tłuszcz,
dodaj ziemniaki i przyprawy i gotuj na wolnym ogniu.
Gotowe!
GULASZ Z RUSAŁKI Z MACKAMI I KELPIE
Co? Gdzie się wszyscy podziali?
Kontynuują dochodzenie w wieży na drugim brzegu.
Wróciliśmy!
Nie wiedziałam, że jest ich aż tylu.
Dobrze, że ich załatwiliśmy.
Hej!
Zjecie z nami?
Proszę.
Wygląda smacznie.
Ty to zrobiłaś, Marcille?
Senshi bardzo mi pomógł.
Proszę, Namari.
Powinnaś jeść, zamiast serwować innym.
Dobrze.
Tak!
Magia wreszcie wraca.
Więc wy
zaszliście tak daleko, zbierając jedzenie?
Tak.
Byłam gotowa na krytykę za opuszczenie grupy,
ale nie spodziewałam się, że posuną się aż do tego.
Może to forma kary.
Pyszne! Składniki są nasycone bulionem.
Wszystko tak szybko się ugotowało.
To przez kociołek?
Czy to dobry materiał do robienia garnków?
Senshi, tak?
Przepraszam, że śmiałam się z twojego topora.
Nic się nie stało.
Tak naprawdę nie interesuje mnie kowalstwo.
Nie rozróżniam rodzajów rudy,
a moi przyjaciele często się przeze mnie denerwowali.
Namari, wracamy na powierzchnię.
Ale ty możesz tu zostać.
O czym pan mówi?
Proszę spróbować chociaż trochę!
Konsystencja jest dziwna, ale smakuje nieźle!
Ale…
Wiem, że nie mogę prosić o zaufanie…
Chcę być kimś więcej niż tylko najemniczką.
Chcę być zaakceptowana jako jedna z was.
Będę ciężko pracować.
Szczerze mówiąc, Chilchuck,
myślałam, że pierwszy opuścisz grupę.
Nie przyjmujesz bezpłatnych zleceń.
Racja.
Dlatego żądam zapłaty z góry.
Sęk w tym, że nie mogę odejść w takiej sytuacji.
Co? Zostałeś, bo to była twoja praca?
Nie dla przyjaciół?
Posłuchaj, Marcille.
Powiem ci coś ważnego.
Ci, którzy twierdzą, że nie chcą nic w zamian,
są najmniej godni zaufania.
A przy okazji, co teraz robi Shuro?
Nie mam pojęcia.
Miał jakieś inne kontakty.
Ale tak kochał Falin, że chciał się jej oświadczyć.
Pewnie wciąż jej desperacko szuka.
Co? Nie miałem pojęcia.
- Nic nie wie. - Właśnie.
Wiem, że zależy wam na Falin,
ale koniecznie musicie wrócić na powierzchnię, jasne?
Ty też na siebie uważaj.
Na razie!
Napisy: Paulina Żółta