(สูตรลับตำรับดันเจียน)
(แฮมมังกรไร้กระดูก)
แปรรูปยังไงก็เยอะเกินจะกินหมดนะนี่
อยู่ตรงนั้นเองเหรอ
ทำไมอยู่ในร่างนั้นล่ะ
ข้ามอบหมายให้เจ้าตามหาฝ่าบาทแล้วนี่
จำไม่ได้ว่าเคยบอกให้เจ้าพักนะ
เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
เหมือนดาบที่ฉันพิงไว้มันจะล้มน่ะ
ผูกมันไว้ทีเถอะ
ฟาลิน
มาร์ซิล
ฟาลินไปไหน
อ้าว
เซนชิ รู้ไหมว่าฟาลินไปไหน
ไม่เห็นใครผ่านมาเลยนะ
อะไร เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ
อย่าบอกนะว่า…
ออกไปทางหน้าต่างบานนี้
เดี๋ยวฉันออกไปหาข้างนอกหน่อย
เอ๊ะ
นี่มัน…
ฟาลิน!
เป็นอะไรหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้น…
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ท่านเดลกัล…
ต้องไปตามหาท่าน
เดลกัลเหรอ ใครน่ะ
ทุกสิ่ง…
ทุกสิ่งทุกอย่างบนแผ่นดินนี้
ทั้งสิ่งปลูกสร้าง เหรียญทองคำ พลเมือง ปศุสัตว์ เลือด เนื้อ…
แม้กระทั่งทรายเพียงเม็ดเดียว ที่อยู่ใต้เท้าเจ้าตอนนี้
ล้วนแล้วแต่เป็นของกษัตริย์เดลกัล
เจ้าหัวขโมยน่ารังเกียจ
ข้าจำเจ้าได้
เจ้าเข้าไปป้วนเปี้ยนในภาพวาดสินะ
จำได้งั้นเหรอ
กษัตริย์…
ในภาพวาดเหรอ
เจ้าเป็นใคร มีจุดประสงค์อะไร
เจ้าแห่งดันเจียน…
จอมเวทคลั่ง
นี่เธอน่ะ ถอยไปนะ
คราวหน้าไม่พลาดแน่
ไอ้พวกโจรกำเริบเสิบสาน
ฟาลิน ลุกไหวไหม
ฟาลิน
หนวกหู!
ไลออส
แรงเยอะอะไรปานนั้น
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เจ้านั่นเป็นนักผจญภัยเหรอ
หือ หนังสือเหรอ
สังหรณ์ใจไม่ดีสุดๆ เลย
เอวุนต์ ออร์นบัม รอมเฟส รูดบัม อุนต์เลชแฟม
นี่ เหมือนเขาร่ายอะไรอยู่ไหม
เอวุนต์ ออร์นบัม รอมเฟส รูดบัม อุนต์เลชแฟม
คาถานี้มัน…
เอวุนต์ ออร์นบัม รอมเฟส รูดบัม อุนต์เลชแฟม
เวทบรรพกาล
เขมือบมันให้หมด
จะเวทระเบิดหรือเวทป้องกัน
ของแบบนั้นใช้หยุดการโจมตีนี้ไม่ได้แน่
ถ้าอย่างนั้น…
ก็ต้องร่ายคาถาทับไปเลยตรงๆ
คลายออก
เวทบรรพกาลนี้…
เราเข้าใจ เราอ่านออก แต่ว่า…
ตามมันไม่ทันเลย
(แฮมมังกรไร้กระดูก)
เธอเป็นคนสร้างดันเจียนนี้เหรอ
ฉันมีเรื่องอยากจะคุย…
ไม่ต้องกลัวขนาดนั้น
พวกกบฏไปแล้ว
ฝ่าบาทจะเสด็จกลับมาในไม่ช้า
ไว้ตอนนั้นเรามาจัดงานฉลองใหญ่กัน
นี่ เจ้ามังกร
อยู่ในร่างนั้นเจ้าคงลำบาก
ข้าจะมอบร่างใหม่ให้เจ้าเดี๋ยวนี้แหละ
จงทำสิ่งที่ต้องทำให้ลุล่วงซะ
ค่ะ
เจ็บจัง
เกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวนะ ฉันจะสร้างแสงให้
ที่นี่มันที่ไหนกัน
นี่เราตกมาจากตรงไหนเนี่ย
มันยังไงกันแน่ ทางออกอยู่ไหน…
อะไรอีกล่ะ
เหมือนกำแพงจะบีบเข้ามาไหม
ล้อกันเล่นใช่ไหม บ้าเอ๊ย
ทางออก หาทางออกเร็ว!
ทางไหนล่ะ
ใช้เวทมนตร์ไม่ได้หรือไง
จะให้ใช้เวทมนตร์อะไรล่ะยะ!
ตายแน่ๆ
ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เราตาย
แต่ตายใต้กองหินคงไม่มีใครหาเราเจอ
อุตส่าห์ได้เจอฟาลินแล้ว
แถมเข้าใกล้ปริศนาของดันเจียนได้แล้วเชียว
แต่ทุกอย่างกำลังจะไร้ความหมาย
ไม่อยากตายแบบนี้เลย
มาร์ซิล!
มีรูด้วย เราหนีไปทางนั้นกันได้
แต่มันจะพาไปไหนก็ไม่รู้…
ขอแค่ไม่แบนแต๊ดแต๋ก็พอ
เอาเถอะน่า รีบไปซะ!
ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
หนาวชะมัด
ยังไงก็รีบออกไปจากที่นี่ก่อนดีกว่า
ไม่ไหว
ฉันขยับนิ้วไม่ได้ด้วยซ้ำ
ไม่ไหวก็ต้องพยายาม
ถ้าหมอนั่นหาเราเจออีก…
จบเห่แล้ว
ไม่เป็นไร
ไม่ต้องห่วงหรอก
หายไปแล้ว
บ้าเอ๊ย ประสาทจะกินหมดแล้ว
เซนชิ ช่วยปลุกไลออสหน่อย
ผมจะไปสำรวจแถวนี้…
จับมันไว้
ไอ้พวกนี้มันแอบเข้ามาทางไหน
มีตัวหูยาวด้วย
- มันไปทางนั้นแล้ว - หน็อยแน่แก
เอะอะน่ารำคาญ
เกิดอะไรขึ้น
พวกตัวตุ่นน่ะ หัวหน้า
เข้ามาได้ยังไง
พวกยามมัวทำอะไรอยู่
เรื่องนั้นเราก็ไม่ทราบ…
รูปิดไปแล้ว
ช่างเถอะ
เจ้าคนเล็ก
ชนใต้ดิน
ขายาว แล้วก็หูยาว
น่าสนใจดี
ไม่เคยฆ่าหูยาวมาก่อนเลย เดี๋ยวข้าจัดการเอง
ส่วนเจ้าคนเล็กนั่นเอาให้หมากินเถอะ
พวกมันกระหายความบันเทิง
ช้าก่อน
เจ้าคือน้องสาวของหัวหน้าเผ่าซอนใช่ไหม
พวกเรามาทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับหัวหน้าเผ่า
ขอให้ดูแลเราเป็นอย่างดีด้วย
รู้จักชื่อนั้นได้ยังไง
หือ
แกคือคนขายผักนี่หว่า
กลิ่นเปลี่ยนไปจนจำไม่ได้เลย
นี่เจ้ามาถึงที่นี่เชียวเหรอ
สัญญาอะไรไว้กับหัวหน้าเผ่าเราล่ะ
เข้าใจแล้ว
เป็นแบบนี้นี่เอง
ข้าก็สงสัยอยู่ว่าทำไมจู่ๆ มังกรถึงหายไป
ต้องขอขอบคุณแทนหัวหน้าเผ่าเราด้วย
ไปเตรียมยาหม้อมา
เรียบร้อยแล้ว
(ยาหม้อสูตรออร์ค)
คือว่า…
ฉันก็แค่…
พลังเวท…
หมด…
นี่
เราถูกจอมเวทเอลฟ์เล่นงานมา
พอจะรู้อะไรเกี่ยวกับหมอนั่น…
เคยเจอมันแล้วงั้นเหรอ
แบบว่า ก็คนที่ผิวน้ำตาล ผมสีเงิน…
เจ้านั่นแหละ
เรายังไม่รู้รายละเอียดเท่าไร
มันอยู่ที่นี่มานานก่อนเราจะมาตั้งรกรากกันอีก
ท่าทางมันจะคุมดันเจียนนี้อยู่
เมื่อไหร่ก็ตามที่คนนอก เข้ามาก้าวก่ายในดันเจียนมากเกินไป
เจ้านั่นก็จะปรากฏตัวขึ้น
มันสร้างมอนสเตอร์ขึ้นมา ควบคุมได้ตามใจนึก เปลี่ยนพื้นที่รอบๆ
และแค่พลิกหนังสือก็ฆ่าตัวอะไรต่อมิอะไรได้หมด
ผู้ครองดันเจียน…
หมายความว่า…
เราโดนจอมเวทคลั่งหมายหัวงั้นเหรอ
ไม่ตลกเลยนะ
บ้าเอ๊ย ต้องรีบหนีออกไปให้เร็วที่สุด
เวทของมาร์ซิลเรียกมันมางั้นเหรอ
ไม่สิ หรือเพราะเราฆ่าเรดดราก้อนนะ
มันมีมอนสเตอร์สองสามตัวอยู่ใต้บังคับบัญชา
ถ้าไปฆ่าพวกมันเข้า เท่ากับว่าไปยั่วโมโหมัน
พี่ข้ากังวลเรื่องนั้น
ถึงได้เตือนเราว่าอย่าไปยุ่งกับเรดดราก้อน
พี่ข้าพูดถูกทุกเรื่องแหละ
ไอ้หมอนั่น
พอสองคนนี้ตื่นขึ้นมา ต้องอยากตามหาฟาลินแน่ๆ
ต้องหาทางทำให้ถอดใจซะ
ยังไงล่ะ
ยังไงก็ได้
อย่างเผาไม้เท้า
ไม่ก็บอกว่าเห็นฟาลินมุ่งหน้ากลับขึ้นพื้นโลกไป
ได้กินเนื้อมังกรกันก็น่าจะพอใจแล้ว
จะให้หลอกสองคนนั้นเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ไม่งั้นเจ้าบื้อสองคนนั้นไม่ยอมถอดใจแน่
ถ้าถลำลึกไปมากกว่านี้ เราถูกฆ่าแน่นอน
อยากบี้แบนเป็นเนื้อเดียวกับกำแพงหรือไง
ผมไม่เอาด้วยหรอกนะ
ผมไม่คิดจะตามพวกนั้นไปตายหรอก
นี่ เธอน่ะ
ฉันอยากกลับไปเอาของที่วางทิ้งไว้
ช่วยพาไปหน่อยได้ไหม
ขอปฏิเสธ
เดี๋ยวกลิ่นสันดานเสียจะพลอยติดตัวข้าไปด้วย
ข้าก็ขอร้องด้วยคน
ช่วยพาเขาไปทีเถอะ
เขาอาจจะใจเสาะ แต่ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร
เซนชิ นี่จะไม่มาด้วยกันเหรอ
เราคนใดคนหนึ่งต้องอยู่ข้างๆ สองคนนี้
แต่…
เจ้าก็รู้ว่าข้าปฏิเสธเจ้าไม่ได้
ถึงจะไม่อยากก็เถอะ แต่เดี๋ยวพาไปเอง
บ้าจริง
จะหน้าไหนก็มีแต่พวกโง่เง่าทั้งนั้น
พลัดหลงกับเพื่อนเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
ครั้งสุดท้ายที่เห็น เขานอนฟุบอยู่แทบเท้าจอมเวทนั่น
แล้วจะให้โลกสวยยังไงไหว
แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะหลอกเพื่อนได้นะ
เป็นคนนอกก็พูดง่ายสิ
เปล่า ลืมที่พูดไปเถอะ
ข้างหลังแน่ะ
เอ๊ะ
อย่าโวยวาย
หนาว
นั่นเป็นชาวเมืองของนครแห่งนี้
วิญญาณในละแวกนี้ยังมีสติสัมปชัญญะดีอยู่
จะปรากฏตัวก็ต่อเมื่ออยากให้คนเห็น
เส้นทางที่พวกเขาใช้ปลอดภัย
ตามไปกันเถอะ
เดี๋ยว…
ขอให้จริงเถอะ
นั่นมันที่ที่เราเคยอยู่ก่อนหน้านี้นี่
เรดดราก้อนหายไปแล้ว
หรือว่ามันจะฟื้นคืนชีพขึ้นมา
เปล่า
พวกหมายังไม่ตื่นตัว
ถ้าจอมเวทไม่ได้ทำให้มันหายไป ก็คงเอามันไปด้วย
มีร่องรอยการระเบิดด้วย
เราไปจุดไฟใกล้ถุงเชื้อเพลิงของมังกร แล้วมันก็ติดไฟน่ะ
ก็ยังอุตส่าห์รอดมาได้นะ
เพื่อนเราคนหนึ่ง ร่ายเวทป้องกันช่วยเราได้ทันท่วงที
ก็เลยรอดมาได้
มีเพื่อนดีไม่เบานี่นา
ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย
ขนาดเจ้าตัวเองยังไม่รู้เลย ว่าใช้เวทมนตร์นั่นได้
พวกเราทุกคนรวมถึงฮีลเลอร์ เกือบระเบิดเป็นจุณแล้ว
ถึงสุดท้ายจะรอดมาได้ก็เถอะ
แต่ถ้าพลาดก็ไม่ต่างอะไรกับตัวโง่เง่าเต่าตุ่น
เป็นกันซะแบบนั้นแหละ
ว่าแต่พวกนาย เอาชนะเรดดราก้อนกันลำพังได้ยังไง
ฉันกับเซนชิเบี่ยงเบนความสนใจมัน
แล้วไลออส ทอลล์แมนในปาร์ตี้น่ะ
ก็กระโจนไปที่อกของเรดดราก้อน
แล้วโจมตีจุดอ่อนมัน
น่าประทับใจมาก
นักรบก็ต้องห้าวหาญแบบนี้แหละ
นั่นไม่ใช่ความห้าวหาญ
ยังดีที่ผลลัพธ์ออกมาดี แต่มันเป็นการเดิมพันที่โง่มาก
บอกตามตรงว่าฉันเสียวสันหลังวาบ
ไม่รู้เลยว่าคนที่ตัดสินใจแบบนั้น ต่อไปชีวิตจะไปลงเอยอีท่าไหน
เพื่อนบางคนก็ออกจากปาร์ตี้ไป
แต่มาคิดๆ ดูตอนนี้ เจ้าพวกนั้นอาจจะฉลาดกว่าก็ได้
ฉันก็น่าจะเลิกดื้อแล้วออกไปตั้งแต่ตอนนั้น
ต่อให้ต้องเสียเพื่อนไปก็ช่างเหรอ
ไม่รู้สิ
เผลอๆ การที่ฉันบอกว่าจะตามมาด้วย
อาจทำให้หมอนั่นถอนตัวยากขึ้นก็ได้
แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
เรารักษาแผลแล้วก็อะไรต่อมิอะไร
แล้วในห้องนี้…
เราก็เอาเนื้อมังกรมาทำอาหารกินกัน
ทำถูกแล้ว
ถือเป็นรางวัลของผู้ที่โค่นมันได้
จอมเวทโผล่มาหลังจากนั้นใช่ไหม
พวกเจ้ารอดกันมาได้ยังไง
นักเวทในปาร์ตี้ช่วยปัดป้องการโจมตีให้น่ะ
ยัยหูยาวนั่นน่ะเหรอ
หน้าตาดูเด๋อด๋าขนาดนั้นแท้ๆ
ก็เด๋อจริงๆ นั่นแหละ
แถมยังใช้เวทประหลาดๆ
ต่อให้ออกจากดันเจียนได้ ก็ไม่รู้จะใช้ชีวิตเป็นผู้เป็นคนได้หรือเปล่า
มีแต่พวกหัวทึบ ซื่อบื้อ
เซ่อซ่ากันเป็นบ้า
ชอบคิดไปเองว่าถ้าทำอะไรเกินตัว จะได้สิ่งดีๆ ตอบแทน
คนแบบนั้นน่ะ จะไปอธิบายให้เข้าใจดีๆ ได้ยังไง
เลยจะหลอกพวกเขาเหรอ
มันต้องมีวิธีที่ดีกว่านี้สิ
ถ้าโกหกนิดหน่อยแล้วได้กลับขึ้นพื้นโลก ฉันก็ยอม
ฉันมันใจเสาะอยู่แล้ว
เพราะยังไงชีวิตฉันก็สำคัญกว่าทุกอย่าง
อย่าพูดแบบนั้นสิ
แค่ยอมรับตรงๆ ก็ได้นี่ ว่าไม่อยากปล่อยให้พวกนั้นตาย
ไอ้ตัวบ้านี่มาอยู่นี่ได้ไง
คลานขึ้นมาถึงนี่เลยเหรอ
กลายเป็นว่าแกฉลาดที่สุดในหมู่พวกเราสินะ
คราบเลือด…
เหมือนมีใครลากศพมา…
นี่
อยากโดนทิ้งหรือไง
เอ้อ ไปแล้วๆ
เก็บของมาแล้ว
เฮ้ย ทำอะไรของนายเนี่ย
นายยังต้องนอนพักนะ
ไม่เจ็บตรงไหนแล้ว
เพราะฤทธิ์ยากดไว้เลยยังไม่เจ็บต่างหาก!
ฟาลินน่าจะยังอยู่แถวนี้
ใจเย็นๆ ก่อนสิ
ฉันมีเรื่องจะพูดกับพวกนาย
ชิลชัค ฉันลองคิดดูแล้ว…
ขอผมพูดก่อนนะ
ไลออส
ฉันยังจินตนาการไม่ออก ว่าตอนนี้ในใจนายรู้สึกยังไง
แต่พวกเราในตอนนี้ตามหาต่อไม่ไหวหรอก
สุดท้ายแล้วเราคนใดคนหนึ่งจะตาย
ขอร้องล่ะ ไลออส
เข้มแข็งไว้ก่อน แล้วกลับขึ้นข้างบนกันเถอะ
ฉันไม่อยากเสียพวกนายไป!
มันอาจเทียบไม่ได้กับความรักที่นายมีให้น้องสาว
แต่ฉันก็มีคนที่ต้องห่วงตั้งสามคนเลยนะ
ถ้าบอกไปว่าเราเจอจอมเวทคลั่ง
ทางท่านเจ้าเกาะอาจจะเคลื่อนไหว
เราอาจจะหาเงินไปจ้างคนมาช่วยก็ยังได้
ถ้าเตรียมตัวมาดีพอ คราวหน้าเราก็จะมาถึงชั้นนี้ได้เร็วขึ้น
เพราะอย่างนั้น ฉันขอล่ะ…
ถอยกันก่อนเถอะ ไลออส
บอกตามตรงนะ
เครื่องปรุงกับวัตถุดิบอื่นๆ ของเราก็ใกล้หมดแล้ว
ฉันอยากทำของอร่อยเด็ดให้ฟาลินได้กินเต็มอิ่ม
เราควรกลับเข้าเมืองไปเติมเสบียงนะ
ข้าส่งคนไปบอกเรื่องที่เรดดราก้อนถูกปราบแล้ว
อีกไม่นานพวกพี่ข้าน่าจะกลับมา
ไว้พวกเจ้าเตรียมตัวเสร็จ แล้วกลับลงมาที่นี่เมื่อไหร่
พวกเราจะช่วยทุกอย่างเท่าที่ทำได้เลย
เข้าใจแล้ว
ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ
ถอยกันก่อนสักครั้งเถอะ
อือ
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง