จับมาแปรรูปยังไงก็กินไม่หมดซักกะที
-มาได้ซะทีสินะ -เฮือก
แล้วสภาพแบบนั้นน่ะคืออะไร
ข้าคิดว่าเจ้าได้รับภารกิจ ให้ออกค้นหาพระองค์ไม่ใช่รึยังไง
ข้าจำไม่ได้นะว่าปลด เจ้าออกจากหน้าที่แล้ว
อ๊ะ
-อ้า -อา…เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
สงสัยดาบที่วางพิงเอาไว้จะล้มสินะ
โธ่มัดๆไอ้เจ้านั่นซะไป๊
โอ๊ะ
ฟาลินล่ะ
มาร์ซิลมาร์ซิล
ฟาลินหายไปไหนแล้ว
-เอ๋อะไรนะ -โอ๊ะ
-เซนชิเห็นฟาลินบ้างหรือเปล่า -หือ
-ไม่เห็นมีใครผ่านไปเลยนะ -อ๊ะ
หือ
มีอะไรเกิดขึ้นอย่างงั้นเหรอ
ไม่จริงน่า
เธอออกไปจากตรงนี้อย่างงั้นเหรอ
จะออกไปตามหาข้างนอกหน่อยนะ
เอ๋
เจ้านี่มัน
โอ๊ะ
ฟาลิน!
ไม่เป็นอะไรนะ
นี่มัน…อุ๊โอ๊ะ
นี่มันเกิดอะไรขึ้นยังงั้นเหรอ
ต้องออกตามหาท่านเดลกัลให้เจอ
-เดลกัลเหรอใครกันน่ะ -ในแผ่นดินนี้
ทุกอย่างที่มีอยู่ในแผ่นดินนี้ อาคารบ้านเรือนเงินทองประชาชน
ปศุสัตว์เลือดและเนื้อ
ไปจนถึงเม็ดทรายแต่ละเม็ดที่ ฝ่าเท้าของเจ้ากำลังเหยียบย่ำอยู่
ข้างใต้นั่น
ทั้งหมดทั้งมวลล้วนแล้วแต่เป็น ทรัพย์สินที่องค์ราชาเดลกัลทรงครอบ
ครองอยู่
ไอ้เจ้าหัวขโมยสกปรกโสโครก
เจ้านี่เองข้าเคยเห็นหน้าของเจ้า
เข้าไปทำลับๆล่อๆอยู่ในภาพเขียนสินะ
เคยเห็นหน้าเราเหรอพระราชา เหรอข้างในภาพเขียนยังงั้นเหรอ
เจ้าเป็นใครกันแน่ แล้วมีความประสงค์ในสิ่งใด
โอ๊ะ
นี่คือเจ้าแห่งดันเจียน
เจ้านี่คือจอมเวทคลั่งนี่เอง!
คะ--คนที่อยู่ตรงนั้นน่ะรีบถอยไปซะ!
ไม่งั้นครั้งต่อไปโดนแน่
ไอ้พวกหัวขโมยกำเริบเสิบสาน
ฟาลินลุกไหวหรือเปล่าฟาลิน!
-หนวกหูชะมัด! -อุ๊
ฮะ--เฮ้ยไลออส!
มีเรี่ยวแรงอะไรขนาดนั้น
นี่มันเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ เจ้านั่นเป็นนักผจญภัยรึเปล่า
หือหนังสือ
สังหรณ์ใจไม่ดีสุดๆไปเลยอ่ะ
เอบุนโตโอนบัมรอม เฟสรูโดบัมอุนโตเรชูฟัม
-หือ -เฮ้ยร่ายเวทอะไรอยู่รึเปล่าอ่ะ
เอบุนโตโอนบัมรอม เฟสรูโดบัมอุนโตเรชูฟัม
มนตร์ที่กำลังร่ายอยู่นั่น
เอบุนโตโอนบัมรอม เฟสรูโดบัมอุนโตเรชูฟัม
คือเวทมนตร์บรรพกาล!
ฉีกร่างพวกมันซะ!
เหวออออ
เฮือกอ๊ะ
อ้าเฮือกอ้าเฮือก
เวทมนตร์ระเบิดเวทมนตร์ป้องกัน ไม่ได้ของแบบนั้นกันไม่ไหวแน่ๆ!
ถ้างั้น
ฉันจะต้องร่ายมนตร์ทับลงไปตรงๆเลย!
หายไปซะ!
หือ
หายไป!หายไป!หายไป!หายไป!
เวทมนตร์บรรพกาลนี่น่ะ เราเข้าใจเราอ่านออกแต่ว่า
แต่ว่าเราจะตามไม่ทันอยู่แล้ว!
หือ
แฮมมังกรไม่มีกระดูก
นาย--นายเป็นคนสร้าง ดันเจียนนี่ขึ้นมางั้นเหรอ
คือว่าฉันมีเรื่องที่อยากจะคุย--อ๊ะ
-หา -หา
-ว้ากกกก -ว้ากกกก
ไม่ต้องกังวลไปหรอก น่าพวกโจรไปกันหมดแล้ว
อีกไม่นานพระองค์ก็ จะเสด็จกลับมาแล้วล่ะนะ
ถึงตอนนั้นไว้เรามา ฉลองให้ยิ่งใหญ่กันไปเลย
เฮ้ยมังกร
หือ
แบบนั้นคงจะไม่สะดวกข้าจะมอบ ร่างใหม่ให้เจ้าอีกครั้งก็แล้วกัน
ฮะ
จงทำสิ่งที่เจ้าต้องทำให้เสร็จ
ค่ะ
อ้ะโอ๊ยเจ็บ
-มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย -อ้าแป๊บนะเดี๋ยวจุดไฟให้
อ้า
ที่นี่มันที่ไหนกัน
นี่พวกเราร่วงลงมาจากที่ไหนกันเห รอมันเกิดอะไรขึ้นแล้วทางออกล่ะอ๊ะ
อ๊ะ
เหวอ
-อะไรน่ะ -อ๊ะอ๋านี่กำแพงมัน
บีบเข้ามาหรือเปล่า!
ล้อกันเล่นใช่มั้ยเนี่ยบ้าเอ๊ย!
-ทางออกรีบหาทางออกเร็วเข้า! -อ๊ากไหนเล่า
เธอใช้เวทมนตร์ทำอะไร สักอย่างไม่ได้หรือยังไง
แล้วจะให้ฉันใช้ มนตร์บทไหนทำอะไรกันเล่า
เฮือกตายแน่
ก็ไม่ได้เพิ่งจะตายเป็นครั้งแรก หรอกแต่อยู่ในหินแบบนี้คงหมดหวังให้
คนมาเจอ
อุตส่าห์ได้เจอฟาลินแล้วแท้ๆเชียว แถมได้เข้าใกล้ปริศนาของดันเจียนแล้ว
ด้วยที่ทำมา ทั้งหมดจะไร้ความหมายเหรอ!
จะให้…จบแบบนี้มันก็
เอ๋
เฮือก
-อุก -มาร์ซิล!
เหอช่องว่างนี่นา พวกเราออกไปทางนี้กันได้!
เฮือกฮึบ
แต่เราไม่รู้ว่ามันจะไป เชื่อมต่อกับที่ไหน--อู้
ยังไงก็ดีกว่าแบน แต๊ดแต๋อยู่ที่นี่แหละน่า!
เอาเหอะน่ารีบไปเร็วเข้า!
-ว้าก! -เหวอ!
อ้าอา
ที่นี่ที่ไหนล่ะเนี่ยหนาวจัง
อึ่ยังไงก็เถอะเรา ต้องรีบออกไปจากที่นี่
ไม่ไหว
ฉันขยับเขยื้อนไม่ไหว ยกนิ้วสักนิ้วยังไม่ขึ้น
ไม่เอาน่าพยายามเข้า เดี๋ยวเจ้านั่นก็มาเจอเข้าหรอก
จะ--จบเห่แล้ว
-อึก -อึก
เฮือก
-ไม่เป็นไรแล้ว -เฮือก
ไม่ต้องกังวลไปนะ
โอ๊ะ
หะ--หายไปแล้ว
อ้าบ้าเอ๊ยมันชักจะ เพี้ยนกันไปใหญ่แล้วนะเนี่ย
เซนชิ
ช่วยปลุกไลออสให้ทีสิ
เดี๋ยวฉันจะลองออกไปดูแถวๆนี้ก่อน
-เหวอ -อ๊ะจะ--จับมันไว้!
-เจ้าพวกนี้ลอบเข้ามาจากทางไหนเนี่ย -เหอะพวกหูยาวก็เข้ามาด้วย
มันไปทางนั้นแล้ว
อย่าหนีนะ!
หนวกหูจริงๆ!
เอะอะอะไรกันฮะ
มีคนเข้ามาครับหัวหน้า
เข้ามาจากทางไหนกัน เวรยามมัวทำอะไรกันอยู่
คือว่า…พวกเราเองก็ไม่รู้
ช่องเมื่อกี้มันปิดไปแล้ว
-ช่างเถอะ -อ๊ะ
เจ้าคนตัวเล็ก
แล้วก็พวกใต้ดิน
นี่ก็พวกขายาวส่วนนี่ก็หูยาว
น่าสนุกดีนี่เพิ่งเคยได้ฆ่าพวกหู ยาวเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ยเดี๋ยวข้า
จะลงมือเอง
เจ้าตัวเล็กนี่จับโยนให้หมากินซะ เจ้าพวกนี้กำลังอยากได้ของเล่นอยู่
พอดี
เดี๋ยวก่อนนี่คงจะไม่บังเอิญว่า เจ้าเป็นน้องสาวของหัวหน้าซอนหรอกนะ
อ๊ะ
คือว่าพวกเราน่ะมาที่นี่ก็เพื่อจะ รักษาสัญญาที่ให้ไว้กับหัวหน้าซอน
ช่วยต้อนรับเราฉันมิตรด้วยเถอะ
ทำไมถึงได้รู้จักชื่อนั้น
-หา -หา
นี่เจ้าคนขายผักงั้นเรอะ
กลิ่นไม่เหมือนเดิมก็ เลยจำไม่ได้ในตอนแรกอ่ะ
ที่เจ้าอุตส่าห์ถ่อมา ตั้งไกลถึงขนาดนี้เนี่ย
มีสัญญาอะไรกับหัวหน้ายังงั้นเหรอ
ยังงี้เองสินะ
มีที่มาที่ไปแบบนี้เองนึกอยู่แล้ว เชียวว่ามันแปลกๆที่เจ้ามังกรหายตัว
ไปอย่างกะทันหัน
ข้าขอขอบใจพวกเจ้าแทนพี่ ข้าด้วยเตรียมโกร่งบดยามาให้ที
อื้อ
อา…เฮือก
เสร็จเรียบร้อย
เฮือก
อ๊าก
อัก
ฉะ-ฉัน…เอ่อ…ฉะ-ฉันก็แค่--เฮือก
พลังเวทของฉัน
แค่หมด
นะ-นี่
พวกเราน่ะนะถูกเอลฟ์ จอมเวทตนนึงโจมตีมาด้วยอ่ะ
รู้เรื่องอะไรของ เจ้านั่นบ้างหรือ--เฮือก
เจอกับมันด้วยยังงั้นเหรอ!
เอ่อก็…เจ้านั่นผิว สีเข้มแล้วก็ผมสีเงิน
ใช่แล้วล่ะ
ข้าเองก็ไม่รู้รายละเอียดนักหรอกนะ
แต่ว่าเจ้านั่นอยู่ที่นี่มานานก่อน ที่พวกเราจะอพยพมาดูเหมือนว่าจะเป็น
ผู้ปกครองดันเจียน
ถ้าหากว่ามีคนนอกที่พยายามจะ แทรกแซงดันเจียนมากเกินความจำเป็น
ล่ะก็เจ้านั่นจะปรากฏตัวขึ้น
สร้างมอนสเตอร์ขึ้นมาควบคุมพวกมัน ได้ดั่งใจจำแลงพื้นที่เพียงแค่พลิก
หนังสือก็สามารถ กวาดล้างสิ่งมีชีวิตได้จนหมด
ผู้ปกครองดันเจียน ยังงั้นเหรอก็แปลว่า
นี่พวกเราก็โดนจอมเวทคลั่งคน นั้นหมายหัวเข้าจนได้แล้วสินะ
ไม่ตลกเลยนะเนี่ย!บ้าจริงจะต้อง รีบเผ่นออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
เวทมนตร์ของมาร์ซิลเป็นสิ่งที่ เรียกมาหรือเปล่านะหรือว่าเพราะไปเรา
จัดการเรดดราก้อนเข้างั้นเหรอ
เจ้านั่นน่ะมีมอนสเตอร์ที่เป็น ตัวแทนอยู่หลายตัวถ้าไปฆ่าเข้าล่ะก็
เท่ากับเป็นการกระตุกต่อมโกรธ
พี่ข้าเลยระวังเรื่องนั้นเสมอและ บอกพวกเราว่าเจ้าเรดดราก้อนน่ะห้าม
ไม่ให้เราลงมือกับมันเป็นอันขาด
พี่ข้าน่ะนะพูดถูกเสมอแหละ
ไอ้เวรนี่มัน
ถ้าสองคนนี้ตื่นขึ้นเมื่อไร ต้องอยากออกไปตามหาฟาลินแน่ๆ
ฉันจะต้องทำให้พวกเขา ตัดใจจากเรื่องนั้นให้ได้
จะทำยังไง
ทำยังไงก็ได้แหละอย่างเอาไม้เท้าไป เผาหรือบอกว่าเห็นฟาลินมุ่งหน้าขึ้น
สู่พื้นโลกไปก่อน
ไม่ก็บอกว่าแค่เธอได้กิน เนื้อมังกรก็รู้สึกพอใจแล้ว
จะให้หลอกสองคนนั้นสินะ
เออก็ใช่น่ะสิ!ถ้าไม่ทำแบบนั้นเจ้า งั่งสองคนนี่ก็คงไม่มีวันตัดใจได้
แน่ๆ!
ถ้าขืนยังไปไกลกว่านี้พวกเรามีหวัง ไม่รอดชีวิตกลับมากันหรอกอยากกลาย
เป็นส่วนหนึ่งของผนัง หรือไงฉันไม่เอาด้วยหรอกนะ
ฉัน-
จะให้ร่วมหัวจมท้ายตาย กับพวกนี้น่ะไม่เอาแล้ว
เออนี่
ฉันอยากกลับไปเอาสัมภาระที่ ทิ้งไว้อ่ะช่วยนำทางให้หน่อยได้ไหม
ขอปฏิเสธเดี๋ยวกลิ่นสันดานเ น่าๆของเจ้าจะมาติดตัวของข้าเอา
อ๊ะ
ข้าเองก็ขอร้องด้วย อีกคนช่วยนำทางเขาไปทีเถอะ
หา
ถึงเขาจะขี้ขลาดแต่ ก็ไม่ได้เป็นคนไม่ดีหรอก
เซนชิแล้วจะไม่ไปด้วยกันหรือไง
สองคนนั้นน่ะจำเป็นจะ ต้องมีคนคอยอยู่เคียงข้างนี่
เอ่อ--ชิ
ถ้าเจ้าเป็นคนขอร้องงั้นก็ช่วยไม่ได้
ถึงไม่ค่อยสบอารมณ์แต่ก็จะนำทางให้
บ้าเอ๊ยจะหน้าไหนก็มีแต่ พวกงั่งทั้งนั้นเลยงี่เง่า
นี่เจ้าถูกแยกกับเพื่อนงั้นสินะ
ใช่แล้วล่ะ
ตอนที่เห็นครั้งสุดท้ายอ่ะเธอล้ม อยู่แทบเท้าเจ้าจอมเวทคลั่งคนนั้นจะ
ให้มองโลกในแง่ดีก็คงไม่ได้
แต่นั่นก็ไม่ใช่ข้ออ้าง ที่จะหลอกลวงเพื่อนซักกะหน่อย
คนนอกจะพูดอะไรก็พูดได้อยู่แล้ว
เฮือก
ปะ-เปล่านะฉันไม่ได้พูดอะไรเลย
ข้างหลังเจ้าน่ะ
เอ๊ะ
-อึ๊ฮึเฮือก -อย่าเอะอะน่า
-หนาวหนาว -นั่นเป็นผู้อยู่อาศัยในเมืองแห่งนี้
วิญญาณในบริเวณนี้น่ะยังคงสติเอา ไว้ได้จะปรากฏออกมาแค่ตอนอยากให้เห็น
ร่างเท่านั้น
เส้นทางที่พวกเขาออ กมาน่ะปลอดภัยตามไปกันเถอะ
ฮะ
อะ--เอาจริงเหรอเนี่ย
อ๊ะ
ตรงโน้นน่ะตำแหน่ง ที่เราอยู่เมื่อกี้นี่นา
แต่ว่าเรดดราก้อนหายตัวไปแล้ว
เอ๊ะหรือว่าเจ้านั่นมันจะคืนชีพ
ไม่หรอกพวกหมาไม่มีทีท่าว่าจะ หวาดระแวงเลยถ้าจอมเวทไม่กำจัดมัน
ทิ้งซะก็คงจะเอามันไปด้วยแล้ว
แต่ดูเหมือนว่ามีรอยระเบิดเลยนะ
มีคนจุดไฟข้างๆถุงเชื้อเพลิง ของมังกรน่ะสิก็เลยเกิดระเบิด
ดีนะที่ยังรอดมาได้
มีเพื่อนของเราคนนึงร่ายเวทป้องกัน ช่วยปกป้องเราไว้ได้ทันก็เลยไม่เกิด
เรื่องเลวร้าย
เจ้าโชคดีนะที่มีเพื่อนดีๆแบบนี้
ไม่ได้จะพูดถึงเรื่องนั้นซักหน่อย
เจ้าตัวก็ยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ ว่าสามารถใช้เวทมนตร์แบบนั้นได้ด้วย
ฮีลเลอร์นั่นโดดเข้ามาตอน ทุกคนกำลังจะถูกระเบิดกระเด็นไป
ผลลัพธ์ก็รอดมาได้จริงๆนั่นแหละแต่ ถ้าเกิดผิดพลาดก็เป็นได้แค่พวกโง่
เง่านั่นแหละคือ สิ่งที่พวกนั้นเป็นกัน
ว่าแต่ว่านะ
ลำพังแค่ทีมของพวกเจ้าน่ะ เอาชนะเรดดราก้อนมาได้ยังไง
ฉันกับเซนชิทำหน้าที่ตัวล่อในระห ว่างนั้นไลออสพรรคพวกที่เป็นทอลล์
แมนโดดไปที่ปากมังกรแล้วก็ สามารถแทงจุดตายมันได้สำเร็จ
ยอดเยี่ยมไปเลยนี่นานักต่อสู้น่ะ นะต้องมีความห้าวหาญแบบนั้นถึงจะดี
นั่นไม่ใช่ความห้าวหาญหรอก
เพราะถ้าเกิดสำเร็จมันก็ถือว่า ดีไปแต่นี่เล่นเดิมพันแบบเสี่ยงๆ
บอกตามตรงว่าขนลุกเลยล่ะสงสัยจัง ว่าคนที่ตัดสินใจทำแบบนั้นต่อไปจะ
เป็นยังไง
พรรคพวกบางคนก็ ตัดสินใจขอออกไปจากปาร์ตี้
พอมาคิดๆดูแล้วพวกนั้นอาจ จะเป็นพวกที่ฉลาดกว่าก็ได้
ถ้าฉันไม่อวดเก่งแล้ว ถอนตัวไปด้วยในตอนนั้นก็คงดี
ถ้าเกิดว่าเป็นยังงั้นถึงเสีย เพื่อนไปเจ้าก็คงไม่เป็นไรสินะ
ยังไงดีล่ะอาจเพราะว่า
เพราะว่ามีฉันคอยติดสอยห้อยตามไปด้วย
หมอนั่นก็เลยถอย หลังกลับไม่ได้หรือเปล่า
แล้วไงต่อ หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ
เรารักษาแผลแล้วก็ทำนั่นนี่กัน
อย่างข้างในห้องนี้
เราเอาเนื้อมังกรมา ปรุงอาหารกินด้วยกัน
ดีจังเลยนะถือว่า เป็นอภิสิทธิ์ของผู้ชนะ
จอมเวทที่ว่าก็ปรากฏ ตัวขึ้นหลังจากนั้นสินะ
แล้วพวกเจ้าเอาตัว รอดมาได้ยังไงกันล่ะ
พรรคพวกที่เป็นจอมเวทน่ะสิ ช่วยป้องกันการโจมตีเอาไว้จนได้
ยัยหูยาวคนนั้นน่ะนะแต่ หน้าตานางดูเอ๋อๆยังไงบอกไม่ถูก
ยัยนั่นก็เอ๋อจริงๆนั่นแหละ
ถึงขั้นใช้เวทมนตร์ที่ประหลาดๆต่อ ให้ออกจากดันเจียนกันไปได้ก็ไม่รู้
ว่าจะไปใช้ชีวิตเป็น ผู้เป็นคนได้หรือเปล่า
ไม่ว่าจะหน้าไหนก็ มีแต่งี่เง่าไม่เอาไหน
ที่โง่เง่าที่สุดคือ
หลงละเมอว่าทำอะไรมุทะลุแล้วจะได้ ผลตอบแทนคนแบบพวกนั้นน่ะใครจะไป
อธิบายให้เข้าใจดีๆได้อ่ะ
ก็เลยต้องหลอกยังงั้นเหรอ
มันยังมีวิธีที่ดีกว่านั้นอยู่นะ
อึกถ้าแค่โกหกแล้วทำให้พวกเรากลับ ขึ้นพื้นโลกได้ที่เหลือก็ช่างมันเถอะ
น่า!ฉันมันเป็นพวกรักตัวกลัวตาย!
เพราะว่าชีวิตของฉันน่ะ มันสำคัญยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด!
ไม่ใช่ยังงั้นซักหน่อย
บอกไปตรงๆว่าไม่อยาก ให้พวกเขาตายก็ได้นี่นา
อ๊ะ
เอ๋
อ๊ะ
เจ้าบ้าเอ๊ยทำไม ถึงได้มาอยู่ตรงนี้อ่ะ
อุตส่าห์คลานมาถึงตรงนี้เลยเหรอเนี่ย
ในหมู่ของพวกเราน่ะนะแก อาจจะฉลาดที่สุดเลยก็ได้
รอยเลือดนี่นา
รอยเหมือนกับการลากศพไปเลยอ่ะ
เฮ้ย
เดี๋ยวก็ทิ้งซะหรอก
โอ๊ะอ้า
ไปเก็บสัมภาระกลับมาแล้วนะ
เฮ้ยทำอะไรของนายอ่ะ!บอก ให้พักรักษาตัวก่อนไงเล่า!
ไม่เห็นรู้สึกเจ็บตรงไหนเลย
นั่นเพราะประสาทรับความเจ็บปวด นายตายด้านด้วยฤทธิ์ยาต่างหากล่ะ!
ฟาลินน่ะอาจจะยัง อยู่ใกล้ๆแถวนี้ก็ได้นะอุ๊
บอกให้ใจเย็นก่อนไงเล่า
ฉันมีเรื่องจะคุยกับพวกนาย
นี่ชิลชัคฉันมาลองคิดดูแล้วและ-
ขอฉันอธิบายให้จบก่อนเถอะนะ
-ไลออส -อ๊ะ
ตอนนี้ในใจนายคิดอะไร อยู่มันก็ยากเกินที่จะคาดเดา
แต่การที่จะออกตามหาต่อไป อ่ะในตอนนี้เป็นไปไม่ได้หรอกนะ
จะต้องมีใครสักคนที่ตายแน่ๆ
เฮือก
ได้โปรดเถอะนะไลออส
ในตอนนี้น่ะนะขอให้ อดทนกลับขึ้นไปก่อน!
ฉันน่ะไม่อยากจะเสียพวกนาย ไปเลยสักคน!ฉันรู้ว่ามันคงจะเทียบกับ
ความรู้สึกที่นายมีต่อน้องสาว ไม่ได้หรอกแต่ฉันต้องห่วงตั้งสามคน!
ถ้าเล่าว่าได้เจอจอมเวทคลั่งท่าน เจ้าเกาะอาจจะยอมเคลื่อนไหวก็ได้เรา
ขึ้นไปรวบรวมเงินแล้ว จ้างคนลงมาให้มากกว่านี้
ถ้าเกิดเราเตรียมตัวพร้อมยังไงก็ ต้องลงมาถึงชั้นนี้ได้เร็วกว่าเดิม
แน่ๆ!
เพราะยังงั้นขอเถอะนะ
ถอยกลับกันก่อนนะไลออส
ถ้าจะให้พูดตามตรง
พวกเครื่องปรุงรสที่มีแล้วก็ วัตถุดิบส่วนหนึ่งพร่องลงไปมากแล้ว
ฟาลินน่ะนะข้าอยากจะให้ได้กินของอ ร่อยๆเต็มอิ่มเราควรกลับเข้าเมือง
เพื่อไปเติมเสบียงให้เพียงพอก่อน
ข้าให้คนส่งสารไป ว่าเรดดราก้อนถูกล้มแล้ว
อึก
ไม่นานพวกพี่ข้าก็คงจะกลับมาถ้า หากว่าพวกเจ้าเตรียมตัวพร้อมแล้วและ
อยากจะกลับมาอีกทีเมื่อไร
เราก็ยินดีให้ความ ร่วมมือเท่าที่เราจะทำได้
อาเข้าใจแล้วล่ะ
ที่ทำให้นายเป็น ห่วงน่ะต้องขอโทษด้วยนะ
ครั้งนี้เราถอยกันก่อนเถอะ
อื้อ