DELICIOUS IN DUNGEON
Laios i jego ekipa postanowili wrócić na powierzchnię.
Nie chcę was stracić!
A niech was…
Ponownie utwierdzili się co do siły swojej więzi.
Jakiś czas wcześniej…
Obudziłeś się?
Jak się czujesz?
Chyba wszystko w porządku.
Brakowało ci krwi, więc użyłem koziej.
Ma swoje braki.
Powinniście wracać do miasta.
Gdyby wasze ciała pozostały w wodzie, skończylibyście jako przynęta dla ryb.
Powinniście dziękować temu, kto was wyciągnął.
Myślisz, że to był…
Kuro!
Poznaję te zapachy.
Elf, wysoki człowiek, niziołek i krasnolud.
Ci sami, którzy zabrali nasze skarby.
Podejrzewałem ich!
Wymagam opłaty za wskrzeszenie.
Policzę tylko za kozę.
Tak, już pamiętam.
Zaatakowali nas ryboludzie…
A więc znowu zginęliśmy.
Powinno wystarczyć.
To poszukiwacze przygód?
Jesteś…
Co?
Nic.
Chodźmy, Namari.
Dobrze.
Robisz maślane oczy do krasnoludki?
Masz niskie wymagania.
Nigdy nie wybierałem przyjaciół na podstawie ich wzrostu.
Czyżby?
Nie mamy zapasów!
Znowu nas okradli!
Jedzenie.
Jak śmią!
Tylko nie to.
Zabrali jedzenie, ale zostawili pieniądze?
Może wyczerpały im się zapasy.
Wkurzające.
Musimy się nimi zająć.
Co robimy, Kabru?
Nie mamy wyjścia.
Wracajmy do miasta.
Co? Serio?
Bez łapania złodziei?
Nie mamy zapasów, więc nie posuniemy się dalej.
Przyznajmy, że nie mamy umiejętności.
Tak jak nam powiedziano,
powinniśmy być wdzięczni, że jeszcze żyjemy.
Jeśli to twoja decyzja, Kabru, to podążę za tobą.
Ja też.
Jeśli obiecasz, że nie zapomnisz o znalezieniu złodziei,
pójdę za tobą.
Masz moje słowo, Rin.
Kuro pójdzie za Mickbellem.
Po tej ekspedycji czekają nas spore straty.
Robi się mgliście.
Uważajcie…
To nie jest normalna mgła.
Może to sprawka potwora?
Ryboczłowiek?
Skąd oni się wzięli?
Cholera. Muszę walczyć.
Nadchodzi!
Używa topora, jakby chciał coś skosić…
Znam to.
Tak.
To…
Cicho!
Już dobrze. Uspokój się.
Daya, to ja.
Ta mgła to magia iluzji.
Ten zagubiony z wyciągniętą bronią to musi być Kuro.
Oszołomiony to Holm.
Zamiera, gdy za dużo dzieje się naraz.
Ten, który uciekł, to Mick.
Największym zagrożeniem jest…
Rin.
Tak jak się obawiałem, recytuje coś.
Jej moc może obrócić nas w popiół.
Jedyną metodą na pokojowe przerwanie zaklęcia magów jest…
Rinsha.
Widzisz? To iluzja.
Szkoda, że jest pod postacią potwora.
Jak mamy się pozbyć tej magicznej mgły?
To nie ten.
Czarodziej nie atakowałby z bronią w ręku.
Obserwuje z daleka.
Tamten!
Co?
Masz nas.
Poddajemy się.
Puść go.
Ci goście…
To wyciągacze ciał, których kiedyś spotkaliśmy!
To nie jest przypadkowe spotkanie, prawda?
Śledziliście nas?
Co masz na myśli?
Wyciąganie ciał na niższych poziomach jest bardziej opłacalne
dzięki dotacjom z Wyspy.
Chcieliśmy odzyskać skradziony łup
i weszliśmy na poziom, na który nie byliśmy gotowi.
Wystarczyło podążać naszym tropem,
by zdobyć cenniejsze zwłoki.
Och.
Wkurzające.
Ale byliście trochę za wolni.
Gdy nas znaleźliście, zostaliśmy już wskrzeszeni
i byliśmy w drodze na powierzchnię.
Z nerwów posunęliście się do ekstremalnych środków.
Użyliście magii, by nas skłócić.
Blisko, ale nie do końca.
Byłoby idealnie, gdybyście dogonili złodziei,
stoczyli z nimi walkę i się pozabijali.
Co za rozczarowanie.
Nie sądziliśmy, że potwory tak szybko was pokonają.
Ty…
Okradanie i atak na poszukiwaczy przygód to poważne wykroczenie.
Doniosę o tym lordowi Wyspy.
Zawrzyjmy umowę.
Nie powinniście wracać z pustymi rękami.
Dwóch naszych towarzyszy leży tam martwych.
Zabierzcie ich do biura wskrzeszania.
Powinniście sporo na tym zarobić.
Są tylko nieprzytomni.
Zeznam, że zaatakowali ich ryboludzie.
Nasza działka to…
Pomyślmy, może 40…
Nie, 30 procent wystarczy.
Co ty na to?
To niezły układ dla was.
Dobrze. Zgoda.
Kabru…
Ty draniu!
Nie jestem zaskoczony.
To nasz Kabru!
Łatwo zabić ludzi.
Wysoki człowiek, krasnolud czy gnom, wszyscy mają te same słabe punkty.
Nawet poruszają się podobnie.
Byłoby łatwiej, gdyby potwory były takie same.
Kuro, znajdziesz Micka?
Hau!
Kabru.
Co z nim zrobimy?
Proszę, wypuść mnie.
O niczym nie wiedziałem!
Nie zależy ci na zdjęciu klątwy z lochu
ani na likwidowaniu potworów.
Coraz więcej ludzi zarabia, okradając innych.
Jeśli tak dalej pójdzie, porządni ludzie opuszczą Wyspę.
Dlatego nie mogę wybaczyć takim jak ty.
Proszę, nie.
Kabru.
Przepraszam za to, co zrobiłem.
Tylko to przyszło mi do głowy.
O czym ty mówisz?
Nie wiem i nie chcę wiedzieć.
Co za ulga.
Tracę cierpliwość, a nie robimy postępów.
Masz rację.
A nasza niecierpliwość prowadzi do tego.
Do bani.
Nie możesz czasem dodać mi trochę otuchy?
Nie ma co owijać w bawełnę.
Tak właśnie wyglądają nasze umiejętności.
Dla lorda Wyspy loch to opłacalny interes.
Nawet jeśli skończą się skarby,
wierzy, że wystarczą mu skóry potworów i kości.
Ale gdy loch zostanie zbadany, nikt tu znów nie wejdzie.
Dlatego że nie będzie można się na tym wzbogacić
albo dlatego, że nie wzbudzi to ducha przygody.
Będzie tu coraz mniej ludzi.
Potwory wyjdą z lochu i zaatakują mieszkańców.
Wiele osad popadło w ten sposób w ruinę.
Musimy szybko zdjąć klątwę z lochu.
Na tym świecie nie ma miejsca na potwory ani lochy.
Tak.
Jestem głodna.
Po wskrzeszeniu ma się ostry apetyt, prawda?
Kabru!
Mieli przy sobie sporo cennych rzeczy!
W porządku.
Zabierzcie im jedzenie, a resztę wrzućcie do jeziora.
Co? Poważnie?
Nie bylibyśmy lepsi od nich, gdybyśmy zabrali im kosztowności.
Zjedzmy potem coś lekkiego.
- Dobra. - Dobra.
RACJE POSZUKIWACZY PRZYGÓD SOLONE MIĘSO
CHLEB, WINO, ORZECHY, SUSZONE OWOCE
- Smacznego! - Smacznego!
Pycha!
Dobrze się odżywiają.
Wyciąganie ciał to niezły zarobek.
Szczególnie gdy to oni tworzą zwłoki i wynoszą je na zewnątrz.
Czy lord Wyspy nie zauważy?
Aby otrzymać wynagrodzenie, należy przejść przez kontrolę na Wyspie.
Musieli być sprytni, skoro udawało im się prześlizgnąć.
A może są w zmowie z większą liczbą ekip, niż nam się wydaje.
To okropne.
Kopią sobie własny grób.
Poinformujesz lorda Wyspy?
Wątpię, by wymyślił dobre rozwiązanie.
Nowicjusze, tacy jak Doni, źle na tym wyjdą.
Mam nadzieję, że ten głupi lord przytyje tak bardzo, że pęknie.
Wtedy przybędą elfy.
Potrzebujemy go jako barykady.
W każdym razie wysoki człowiek, krasnolud, niziołek i elf, co?
O co chodzi?
Ekipa, która rzuciła na nas zaklęcie ochronne.
Złodzieje skarbów.
Złodzieje jedzenia.
Nie ma wielu grup z elfami.
Może ich rozpoznamy, wykluczając inne ekipy.
Myślisz, że to Doni i Fionil?
Trudno sobie wyobrazić, by mogli zejść na trzeci poziom.
Dziwi mnie też, że jest ich tylko czworo.
To lekkomyślne.
Rin, Holm.
Co z tym zaklęciem odpędzającym duchy?
Wciąż je masz?
To dowód.
Nie znam takich zaklęć.
Niech spojrzę.
Aż krzyczy z niego „prymus”.
Wygląda jak wyjęte z podręcznika.
Rzucił je jakiś nowicjusz w tym temacie.
Może nawet ukończył szkołę magii.
Wszyscy absolwenci tworzą podobne zaklęcia.
To bez wątpienia robota elfa.
Szkoła magii…
Co? Szkoła magii?
Ciekawe.
Co? O co chodzi?
Domyślam się, czyja to ekipa.
Może się mylę,
ale chciałbym mieć rację.
Wyduś to z siebie. Nie dramatyzuj.
Myślę,
że to ekipa rodzeństwa Toudenów.
Toudenowie? Masz na myśli tych dwoje?
Nie wyglądają mi na przestępców.
Czemu tak sądzisz?
Po pierwsze, jeśli dobrze pamiętam, siostra ukończyła szkołę magii.
Ale to elf rzucił zaklęcie odstraszające duchy.
A to rodzeństwo to wysocy ludzie.
Dajcie mi skończyć.
Elfka z ich ekipy była blisko z siostrą,
jakby znały się od dziecka.
Pewnie chodziły do tej samej szkoły magii.
Jej absolwenci to tutaj rzadkość,
zwłaszcza jeśli to elfy.
To chyba możliwe.
Ale to nie wystarczy.
Poza tym Kuro wyczuł tylko jednego wysokiego człowieka.
Jeśli to oni, powinien wyczuć dwoje.
Sugerujesz, że to dlatego poruszają się małą grupą?
Właśnie! Jedno z rodzeństwa się zgubiło,
a w ekipie była różnica zdań, czy powinni je ratować.
Myślę tak, bo niedawno spotkaliśmy byłego członka ich grupy.
Kłócili się już wcześniej o swoje cele i zarobki.
Być może ten incydent skłonił niektórych do odejścia.
W desperacji uciekają się do kradzieży skarbów i jedzenia.
- Zaczynasz mnie przekonywać. - Prawda?
Kuro, wspominałeś o zapachu krasnoluda.
Tak. Silny zapach krasnoluda.
To dziwne.
Skąd mieliby krasnoluda?
Może zwerbowali kolejnego.
Kto jeszcze jest w ich ekipie?
Zastanówmy się.
Wysocy ludzie to Laios, Falin
i pewnie Shuro ze Wschodu.
Namari, krasnoludka, którą spotkaliśmy,
oraz Marcille, elfka.
Niziołek nazywał się chyba Chilchuck.
Jeśli to ekipa Toudenów,
nie ma z nimi jednego z rodzeństwa, Shuro i Namari.
Zapewne dołączył do nich inny krasnolud.
Rozumiem. Czyli tamta kobieta to Namari.
Wiesz coś o niej, Daya?
Znam tylko jej imię.
Jest dość znana.
To jedyna córka handlarza bronią.
Handlarza bronią?
Kontrolował handel bronią na tej Wyspie.
Pewnego dnia został przyłapany na defraudacji dużej sumy i zniknął.
Mówią, że to przez niego
lord Wyspy ma teraz złe zdanie o krasnoludach.
Wielu krasnoludów przez niego ucierpiało.
Łącznie ze mną.
Żaden honorowy krasnolud nie poszedłby w jego ślady.
Może ona nie ma honoru.
Zapach był silny.
Wiem coś o tym Chilchucku.
To koleś w średnim wieku,
ale zachowuje się, jakby reprezentował wszystkich niziołków na Wyspie.
Jest chciwy i nalega na podpisanie umów z gildią
i płacenie brokerom.
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego, więc trzymam się z daleka.
Gdyby dowiedział się, że zatrudniłem kobolda, dostałbym burę.
Nie chciałbyś tego, prawda?
Chcesz, żebym nadal cię zatrudniał, tak?
Mick daje mi jedzenie.
To dobry szef.
Na pewno każe mu ciężko pracować za marne wynagrodzenie.
Nie powinieneś osądzać innych na podstawie domysłów.
Rin, wysoki człowiek ze Wschodu jest z twoich okolic.
Może się znacie.
Nie wrzucaj nas do jednego wora, bo pochodzimy ze Wschodu.
Każdy region używa nawet innego języka.
A Shuro nie jest imieniem z mojej wyspy.
Mogę mieć o nim więcej informacji.
Nawet wśród ekipy Toudenów był samotnikiem.
Przybył na Wyspę z grupą ludzi ze Wschodu.
Potem sam dołączył do ekipy Toudenów.
Sprawiał wrażenie, że nie jest jakimś przeciętniakiem,
i chciał chyba sprawdzić swoje umiejętności w lochu.
Ale opuścił ekipę?
Nie wyglądał, jakby przejmował się nagrodami i niebezpieczeństwami.
A może to rodzeństwo odeszło, a on wciąż należy do tej ekipy?
Nie, raczej nie.
Pamiętasz o ludziach tyle szczegółów, że aż ciarki przechodzą.
Co cię tak cieszy?
Bo to dobra zabawa. To ekscytujące!
Jest tu niezliczona ilość ludzi, każdy z nich ma swoje motywy.
Ale gdy ich różne działania się krzyżują,
dochodzi do wydarzenia historycznego z udziałem wielu osób.
Myślałem, że to nudny przypadek złodziejstwa,
ale czuję, że wydarzy się coś ciekawego.
Liczę, że to ekipa rodzeństwa Toudenów.
Bo już od dłuższego czasu
miałem ochotę odkryć ich prawdziwe oblicze.
Masz do nich jakiś żal czy co?
Nie skrzywdzili mnie.
W przeszłości Laios zbił fortunę w ekipie łuskaczy złota.
Ale większość zarobków dzielił z kolegami,
którzy nie mogli wejść do lochu z powodu choroby lub ran.
Bardzo szlachetnie.
Wzruszająca historia.
Ale to nie wszystko.
Jego towarzysze doszli już do siebie, jednak dalej brali od niego pieniądze.
Nigdy już nie wrócili do poszukiwania przygód.
Teraz handlują na Wyspie szmuglowanym towarem.
„Oddam wszystko temu, kto pokona pana lochu”.
Tak rzekomo powiedział jakiś ważniak w tym kraju.
Bez względu na to, czy zdobędziesz wszystko, czy nie,
ten loch to dziedzictwo pradawnych elfów.
Z pewnością posiada wielką moc.
Dlatego uważam, że nie powinien wpadać w ręce tego rodzeństwa.
Nie są święci.
Są po prostu obojętni na ludzi.
Zupełnie jak lord Wyspy.
Wiemy, Kabru.
Uważamy, że to ty jesteś tym wybranym.
I tylko ty możesz przepędzić tego głupiego lorda.
Ale jeśli wciąż masz trudności z potworami na tym poziomie,
czeka cię długa droga.
Masz rację.
To co, zbieramy się?
Obyśmy wrócili bez problemów.
Rety! Było blisko!
To miecznikowate!
Nie dajcie się rozproszyć!
Patrzcie pod nogi!
Kraken? Nie, to wąż wodny!
Rin. Wracaj!
Zaklęcie…
Holm!
Nie mogę jej teraz wezwać!
Nie wiadomo, co się tam znajdzie!
Nie panikuj.
Musisz coś zrobić, Kabru.
Ten stwór nie wykonuje skomplikowanych ruchów.
Obserwuj, jak się porusza, celuj w tętnicę szyjną.
Zaraz, gdzie ona jest?
Przepraszam.
Tade!
Robi się!
Paniczu, wszystko w twoich rękach!
Paniczu!
To było imponujące.
Czy zbroja jest uszkodzona?
Nie.
Musisz być zmęczony.
Może coś do jedzenia?
Nie. Ruszajmy naprzód.
Co zrobimy z paniczem?
Jest kompletnie zadurzony w tej dziewczynie z Północy.
Tade jest głodna.
Kabru, nic ci nie jest?
Zmiana planów.
Może być smaczny z rzodkwią daikon!
- To głupie. - Przepraszam.
Uratowaliście mnie. Dziękuję.
Jestem Kabru.
Mogę zapytać o wasze imiona?
Nie ma za co.
Tylko przechodziliśmy.
Jeśli się nie mylę,
szukacie kobiety.
Wiesz coś?
Tak myślałem. Wyrazy współczucia.
Może będę mógł pomóc
w poszukiwaniach Falin Touden.
Przestań, Kuro!
Mówiłem ci, żebyś nie robił takiej miny.
Jest przerażająca!
Co w ciebie wstąpiło?
I tak Kabru i jego ekipa
po raz kolejny postanowili zapuścić się w głąb lochu.
OBECNIE
Wracając do Laiosa i jego ekipy,
minęły dwa dni, odkąd zgodzili się wracać.
To ślepy zaułek.
Kolejny ślepy zaułek.
Umieram z głodu.
Jestem wykończona.
A ja spragniony.
Zgubili się i byli na skraju śmierci.
Napisy: Paulina Żółta