(สูตรลับตำรับดันเจียน)
ไลออสและพวกตกลงจะกลับขึ้นไปบนพื้นโลก
ฉันไม่อยากเสียพวกนายไป
ทุกคน…
ตอนนี้สายสัมพันธ์ของพวกเขาแน่นแฟ้นอีกครั้ง
แต่ย้อนกลับไปเล็กน้อย…
ได้สติกลับมาแล้วเหรอ
ไม่สบายตัวตรงไหนหรือเปล่า
ท่าทางจะไม่มีปัญหานะ
เจ้าขาดเลือด ข้าเลยใช้เลือดแพะแทน
แต่ก็ยังไม่ดีนัก
ควรกลับเมืองก่อนดีกว่า
ถ้านอนตายอยู่บนน้ำ ป่านนี้คงเป็นอาหารปลาไปแล้ว
ไปขอบคุณคนที่ดึงขึ้นมาเถอะ
หรือว่าคนนั้นจะเป็น…
คุโร
เป็นกลิ่นที่จำได้
เอลฟ์ ทอลล์แมน ฮาล์ฟฟุต คนแคระ
พวกที่ขโมยสมบัติไป
เป็นเจ้าพวกนั้นจริงด้วย
ขอค่าคืนชีพด้วย
เอาแค่ค่าแพะก็พอ
จริงสิ พอจะนึกออกแล้ว
เราถูกมนุษย์มัจฉาเล่นงาน…
เหมือนเราจะตายอีกรอบสินะ
เอ้า ครบแล้ว
นักผจญภัยเหรอ
นี่เธอ…
มีอะไร
ไม่มีอะไร
ไปกันเถอะ นามาริ
อ๋อ อือ
กับคนแคระก็ไม่เว้นเหรอ
ไม่มีมาตรฐานเอาซะเลยนะ
พอดีฉันไม่เคยเลือกเพื่อนจากส่วนสูงน่ะ
อ๋อเหรอ
เสบียงหายไปแล้ว!
พวกมันขโมยของเราไปอีกแล้ว
อาหาร
กล้าดีนักนะ
อีกแล้วเหรอ
เงินไม่เอา เอาแต่เสบียงเนี่ยนะ
เสบียงที่มีคงหมดมั้ง
น่าโมโหจริงๆ
ต้องสั่งสอนพวกมันหน่อยแล้ว
เอายังไงกันดี คาบรู
ช่วยไม่ได้
กลับเมืองกันเถอะ
อะไรนะ เอาจริงเหรอ
จะปล่อยพวกโจรไปเนี่ยนะ
แต่เสบียงเราหมดแล้ว ไปต่อไม่ได้แล้วใช่ไหมล่ะ
ยอมรับกันเถอะว่าเรายังไม่เก่งพอ
คนพวกนั้นก็พูดถูก
แค่ยังมีชีวิตอยู่ก็บุญแล้ว
ถ้าคาบรูตัดสินใจแบบนั้น ผมก็เอาด้วย
ฉันด้วย
ถ้านายยอมสัญญาว่าจะไม่เลิกตามหาโจรพวกนั้น
ฉันก็โอเค
ฉันสัญญา ริน
มิกเบลล์ว่าไง คุโรว่าตามกัน
สำรวจครั้งนี้เราขาดทุนย่อยยับเลยนะ
หมอกเริ่มลงแล้ว
ทุกคน ระวัง…
นี่ไม่ใช่หมอกธรรมชาติ
ฝีมือมอนสเตอร์เหรอ
มนุษย์มัจฉา
มาเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่
บ้าเอ๊ย ต้องสู้สินะ
มาแล้ว
วิธีใช้ขวานเหมือนฟันอะไรบางอย่าง…
วิธีการฟันแบบนี้ ฉันรู้จักดี
ใช่แล้ว
นี่มัน…
ชู่
ไม่เป็นไร ใจเย็นๆ
ดายะ นี่ฉันเอง
หมอกนี่คือเวทลวงตา
ที่ชักดาบแล้วยืนงงคือคุโรสินะ
ส่วนที่ยืนเหม่ออยู่ตรงนั้นน่าจะเป็นฮอล์ม
เป็นคนที่พอโดนหลายอย่าง รุมเร้าพร้อมกันก็จะตัวแข็งทื่อ
และที่หนีไปเมื่อกี้ต้องเป็นมิกแน่ๆ
ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้คนที่อันตรายที่สุดก็คือ…
ริน
นั่นไง กำลังร่ายอะไรอยู่เลย
ยัยนี่มีพลังมากพอจะเผาเราทั้งหมด ให้กลายเป็นเถ้าถ่านซะด้วย
และสันติวิธีเดียวที่ใช้สยบ นักเวทที่กำลังร่ายมนตร์ก็คือ…
รินช่า
ดูออกใช่ไหม นี่คือภาพลวงตา
เสียดายจังนะที่อยู่ในร่างมอนสเตอร์
ทีนี้ ถ้าจะขจัดหมอกลวงตานี่…
ไม่ใช่เจ้านี่
ตัวผู้ใช้คาถาจะไม่บุกเข้ามาพร้อมอาวุธ
แต่จะถอยไปคอยสังเกตการณ์พวกเรา
หมอนั่นไง
อะไร
แย่เลยๆ
ยอมแพ้แล้ว
ช่วยปล่อยเขาไปได้ไหม
เจ้าพวกนี้มัน…
คนเก็บศพที่เราเจอที่ชั้นบน
ท่าทางจะไม่ใช่การเจอกันโดยบังเอิญนะ
ตามเรามาใช่ไหม
หมายความว่าไง
เก็บศพชั้นล่างๆ ทำเงินได้ดีกว่าน่ะสิ
เพราะได้เงินสนับสนุนจากเกาะด้วย
เราตั้งใจมาทวงรางวัลที่ถูกขโมยไป
เลยเข้ามาในชั้นที่เกินตัว
ที่พวกนี้ต้องทำก็แค่ค่อยๆ สะกดรอยตาม
เท่านี้ก็ได้ศพที่ทำเงินได้ดีกว่าแล้ว
อ๋อ
น่าโมโหจริงๆ
แต่ช้าไปหน่อยนะ
กว่าจะเจอก็มีคนคืนชีพให้เราแล้ว
แล้วก็กำลังจะกลับขึ้นบนพื้นโลกกัน
พวกคุณลนลานกันจนต้องเลือกใช้ไม้แข็ง
ด้วยการใช้เวทลวงตาให้ฆ่ากันเอง
ถือว่าถูกเกือบหมดล่ะนะ
ที่จริงถ้าพวกนายจับโจรได้
แล้วฆ่าแกงกันเองก็จะดีที่สุด
น่าเสียดาย
ไม่คิดเลยว่า จะถูกมอนสเตอร์จัดการเร็วขนาดนี้น่ะนะ
เจ้าพวกนี้…
การลักขโมยและโจมตีนักผจญภัยด้วยกัน เป็นความผิดร้ายแรง
ผมจะรายงานให้เจ้าเกาะทราบ
มาตกลงกันดีไหม
ถ้ากลับไปมือเปล่า พวกนายจะมีแต่เสียไม่ใช่หรือไง
เพื่อนเราสองคนซี้แหงแก๋อยู่ตรงนั้นพอดี
พาเจ้าพวกนี้ไปที่จุดคืนชีพสิ
น่าจะพอหาเงินได้บ้าง
พวกเขาแค่หมดสติเท่านั้น
ฉันจะเป็นพยานให้ว่าถูกมนุษย์มัจฉาทำร้าย
สำหรับส่วนแบ่งของเรา…
เอาแบบนี้แล้วกัน 40…
ไม่สิ 30 เปอร์เซ็นต์ก็พอ
ว่าไง
งานนี้ไม่เสียอะไรเลยนะ
เข้าใจแล้ว เอางั้นก็ได้
คาบรู…
นี่แก…
ก็ต้องงั้นล่ะนะ
ต้องแบบนี้สิ
มนุษย์นี่ฆ่าง่ายจริงๆ ด้วยนะ
จะทอลล์แมน คนแคระ หรือโนม ต่างก็มีจุดตายจุดเดียวกัน
การเคลื่อนไหวก็เหมือนๆ กัน
ถ้ามอนสเตอร์เป็นแบบนี้คงสบายไปแล้ว
คุโร ไปตามหามิกให้หน่อยได้ไหม
โฮ่ง
คาบรู
ทำยังไงกับเจ้านี่ดี
ได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ
ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
นายไม่ได้สนใจจะถอนคำสาปดันเจียน
หรือกำจัดมอนสเตอร์เลย
พวกที่หากินด้วยการปล้นคนอื่นเพิ่มขึ้นทุกวันๆ
ถ้ายังเป็นแบบนี้ คนดีๆ คงออกจากเกาะนี้ไปหมด
เพราะอย่างนั้น ฉันถึงให้อภัยคนอย่างพวกนายไม่ได้
อย่าทำฉันเลย
คาบรู
อ๋อ เรื่องเมื่อกี้ขอโทษด้วยนะ
คิดอย่างอื่นไม่ออกจริงๆ
พูดเรื่องอะไร
ไม่อยากรู้ย่ะ ไม่สนด้วย
งั้นก็ดีแล้ว
ฉันใจร้อนเกินไป เลยไปกันต่อไม่ได้สักที
นั่นสิ
ที่เป็นแบบนี้เพราะใจร้อนนั่นแหละ
แย่สุดอะไรสุด
ให้กำลังใจกันบ้างไม่ได้หรือไง
อวยไปก็ไม่มีประโยชน์นี่
นี่คือความสามารถของเราในตอนนี้
เจ้าเกาะมองดันเจียนเป็นแค่บ่อเงินบ่อทอง
ต่อให้สมบัติหมด
เขาก็เชื่อว่าจะอยู่รอด ด้วยหนังและกระดูกมอนสเตอร์
แต่ในความเป็นจริง ไม่มีใครลงดันเจียนที่ไม่เหลืออะไรให้สำรวจ
อาจเพราะไม่มีเงินทองก้อนโตให้ตามหา
ไม่ก็เป็นเพราะมันไม่ตื่นเต้นพอให้ผจญภัย
คนจะมาที่นี่น้อยลงเรื่อยๆ
มอนสเตอร์จะทะลักออกจากดันเจียน และทำร้ายชาวเมือง
เพราะแบบนั้นหลายๆ หมู่บ้านจึงถูกทิ้งร้าง
ต้องรีบถอนคำสาปดันเจียน
โลกนี้ไม่มีที่ให้มอนสเตอร์กับดันเจียนหรอก
อือ
หิวแล้วล่ะ
พอคืนชีพแล้วหิวเลยเนอะ
คาบรู!
เจ้าพวกนี้มีของมีค่าเพียบเลยล่ะ
ดีล่ะ
เอาไปแค่เสบียง ส่วนที่เหลือโยนลงน้ำให้หมด
หา โยนลงน้ำเนี่ยนะ!
ถ้าเอามา เราก็ไม่ต่างอะไรกับพวกนั้นเลยสิ
ไว้เสร็จแล้ว เราไปหาอะไรเบาๆ กินกัน
- ดีเลย - ดีเลย
(ชุดอาหารพกพาสำหรับนักผจญภัย เนื้อหมักเกลือ)
(เหล้าองุ่น ขนมปัง ถั่วและผลไม้แห้ง)
- ทานแล้วนะครับ - ทานแล้วนะคะ
อร่อย!
อยู่ดีกินดีนะเนี่ย
คนเก็บศพนี่ได้เงินดีเลยเนอะ
ยิ่งสร้างศพขึ้นมาเองแล้วเอากลับไปเองด้วย
เจ้าเกาะก็จับไม่ได้เลยเหรอ
ได้ยินว่าเวลาทางเกาะจะตกรางวัล จะมีการตรวจสอบอยู่
เจ้าพวกนั้นก็เก่งนะที่ผ่านไปได้
หรือไม่ก็อาจจะมีปาร์ตี้อื่น ให้ความร่วมมือด้วยมากกว่าที่เราคิด
ต่ำตมจริงๆ
สุดท้ายก็แค่ขุดหลุมฝังตัวเองแท้ๆ
จะไปแจ้งเจ้าเกาะไหม
เจ้าเกาะแบบนั้นหาทางออกดีๆ ไม่ได้หรอก
เด็กใหม่อย่างโดนิจะลำบากเปล่าๆ
ถ้าไอ้เจ้าเกาะนั่นอ้วนขึ้นจนตัวแตกตายก็ดีสิ
เดี๋ยวพวกเอลฟ์ก็พากันกรูเข้ามาหรอก
ตอนนี้เรายังต้องมีเขาเป็นด่านกันชนอยู่
แต่จะว่าไป ทอลล์แมน คนแคระ ฮาล์ฟฟุต แล้วก็เอลฟ์เหรอ
พูดเรื่องอะไรน่ะ
ปาร์ตี้ที่ร่ายคาถาไล่ผีให้เราไง
อ๋อ โจรขโมยสมบัติ
โจรขโมยอาหาร
ปาร์ตี้ที่มีเอลฟ์มีไม่เยอะขนาดนั้น
ตีวงค้นหาให้แคบลงอาจจะเจอก็ได้
หรือจะเป็นโดนิกับฟิโอนิล
นึกภาพพวกโดนิลงมาถึงชั้นสามไม่ออกเลยแฮะ
แล้วก็คาใจเรื่องที่มีกันสี่คนด้วย
พวกนั้นบ้าบิ่นไปหน่อย
ริน ฮอล์ม
เห็นคาถาไล่ผีนี่แล้วพอจะรู้อะไรไหม
ยังใส่นั่นอยู่อีกเหรอ
ยังไงมันก็เป็นหลักฐานน่ะ
ผมไม่ค่อยรู้จักคาถาแบบนั้นหรอก
ขอดูหน่อย
"นักเรียนดีเด่น"
เหมือนถอดมาจากหนังสือเรียนเลย
แต่คงยังไม่ชินนัก
อาจจะจบโรงเรียนเวทมนตร์จริงๆ
เจ้าพวกนั้นร่ายคาถาคล้ายๆ กันหมด
เป็นคาถาที่เอลฟ์ร่ายไม่ผิดแน่
โรงเรียนเวทมนตร์…
หือ โรงเรียนเวทมนตร์เหรอ
อย่างนี้นี่เอง
อะไร มีอะไร
เปล่า แค่รู้สึกคุ้นๆ นิดหน่อย
ก็แค่เดาน่ะ แต่ว่า…
ถ้าเดาถูกก็ดีสิ
อะไรเล่า เล่นตัวอยู่นั่นแหละ
คือว่า…
ปาร์ตี้ของพี่น้องโทเดนไง
สองพี่น้องโทเดนนั้นน่ะเหรอ
ดูไม่ใช่คนที่ทำเรื่องชั่วๆ เลย
เหตุผลล่ะ
อย่างแรก ถ้าจำไม่ผิด โทเดนคนน้องน่าจะจบจากโรงเรียนเวทมนตร์
แต่คนร่ายคาถาไล่ผีคือเอลฟ์นี่นา
พี่น้องคู่นั้นเป็นทอลล์แมนไม่ใช่เหรอ
ใจเย็นๆ ฟังให้จบกันก่อนสิ
เอลฟ์ในปาร์ตี้ของพวกนั้น ดูจะสนิทสนมกับคนน้องมากๆ
อย่างกับเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันมาก่อน
เลยคิดว่าคงต้องเรียน ที่โรงเรียนเวทมนตร์เดียวกันแน่
แถวนี้หาคนจบจากโรงเรียนเวทมนตร์ยาก
ไหนจะเป็นเอลฟ์อีก
ก็พอเป็นไปได้อยู่หรอก
แต่แค่นั้นยังไม่พอหรอก
แล้วอีกอย่าง กลิ่นทอลล์แมนมีแค่คนเดียวเอง
พี่น้องต้องมีสองคนสิ
จะบอกว่านั่นคือเหตุผลที่พวกนั้น ลุยกันอย่างบ้าบิ่นไปเป็นกลุ่มเล็กๆ เหรอ
ถูกต้อง พวกนั้นเสียคนพี่ไม่ก็คนน้องไป
แล้วคนในปาร์ตี้ก็เห็นไม่ตรงกันว่าจะไปช่วยดีไหม
ที่คิดแบบนั้นเพราะเราเพิ่งเจอ หนึ่งในอดีตสมาชิกปาร์ตี้เขามาล่ะนะ
พวกนั้นมีปัญหากันเรื่องเป้าหมาย กับรายได้มาตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว
เหตุการณ์นี้จึงอาจเป็นต้นเหตุ ให้บางคนออกจากปาร์ตี้
พอจนตรอกเข้าเลยหันไปขโมยสมบัติกับอาหาร
- ชักจะเริ่มเข้าเค้าแล้วแฮะ - ใช่ไหมล่ะ
แต่คุโรบอกว่าได้กลิ่นคนแคระด้วยเนอะ
ใช่ กลิ่นแรงจัดเลย
งั้นมันไม่แปลกเหรอ
ทำไมยังมีคนแคระอยู่ด้วยล่ะ
อาจไปจ้างคนใหม่มาก็ได้
แล้วในปาร์ตี้นั้นมีใครอยู่อีกบ้างเหรอ
คือว่า…
ทอลล์แมนมีไลออสกับฟาลิน
แล้วก็น่าจะมีชาวตะวันออก ชื่อชูโร
มีคนแคระที่เราเจอก่อนหน้านี้ ชื่อนามาริ
กับมาร์ซิลที่เป็นเอลฟ์
ส่วนฮาล์ฟฟุตน่าจะชื่อชิลชัคมั้ง
ถ้าเป็นปาร์ตี้ของพี่น้องโทเดนจริงๆ
หนึ่งในสองพี่น้อง รวมถึงชูโรกับนามาริก็ออกไปแล้ว
แล้วก็น่าจะมีคนแคระอีกคนเพิ่มเข้ามา
งั้นเหรอ ผู้หญิงคนเมื่อกี้คือนามารินี่เอง
พอจะรู้อะไรเหรอ ดายะ
รู้แค่ชื่อน่ะ
เขาเป็นคนดังเลยล่ะ
ลูกสาวคนเดียว ของชายที่เรียกกันว่า "พ่อค้าอาวุธ"
"พ่อค้าอาวุธ" เหรอ
เมื่อก่อนเขาเคยผูกขาดการค้าอาวุธบนเกาะนี้
แต่วันหนึ่งเขาโดนจับได้ ว่ายักยอกเงินก้อนโตแล้วหายตัวไป
ว่ากันว่านั่นเป็นหนึ่งในเหตุผล
ที่เจ้าเกาะมองคนแคระไม่ดี
คนแคระหลายคนต้องลำบากเพราะเขา
รวมถึงฉันด้วย
ไม่มีคนแคระดีๆ คนไหน อยากเดินตามรอยเขาหรอก
งั้นก็ไม่ใช่คนแคระดีๆ น่ะสิ
กลิ่นนั้นแรงมากจริงๆ
ผมรู้จักเจ้าคนที่ชื่อชิลชัคนะ
เป็นตาลุงวัยกลางคนแล้ว
แต่ชอบทำตัวเหมือนเป็นตัวแทน ของฮาล์ฟฟุตบนเกาะนี้
(ทอง)
เป็นคนที่เวลาทำสัญญากับใคร ก็จะบอกให้ทำผ่านสมาคม
แล้วก็ต้องจ่ายค่านายหน้า
หน้าเลือดสุดๆ เลยล่ะ
แต่ผมก็คอยตอบเลี่ยงว่าไม่อยากเข้าร่วมล่ะนะ
เพราะถ้าเขารู้ว่าผมจ้างโคโบลด์ ผมต้องโดนด่าแน่
ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นใช่ไหม
คุโรอยากให้ผมจ้างต่อใช่ไหม
มิกให้อาหาร
เป็นนายจ้างที่ดี
โดนจิกหัวใช้ทั้งที่ค่าแรงถูกแสนถูกแหงๆ
ฮอล์ม อย่าทึกทักเอาเองแบบนั้นสิ
ว่าแต่ ทอลล์แมนชาวตะวันออก เป็นคนบ้านเดียวกับรินใช่ไหม
เผลอๆ อาจจะรู้จักกันก็ได้
ขอทีเถอะ
อย่าเหมารวมว่าชาวตะวันออกเหมือนกันหมดสิ
บางพื้นที่เราคุยกันคนละภาษาด้วยซ้ำ
อย่างชื่อชูโรก็ไม่ใช่ชื่อจากเกาะฉัน
งั้นฉันก็อาจจะมีข้อมูลมากกว่า
เขาเป็นคนที่แปลกแยกแม้ในปาร์ตี้ของโทเดน
เขามาที่เกาะนี้กับชาวตะวันออกจำนวนหนึ่ง
แล้วก็เข้าปาร์ตี้โทเดนคนเดียว
บรรยากาศที่แผ่จากตัวเขา ไม่เหมือนคนธรรมดาทั่วไป
แล้วดูท่าจะลงดันเจียนเพื่อทดสอบฝีมือ
เขาออกจากปาร์ตี้ไปแล้วงั้นเหรอ
แต่ดูไม่ห่วงเงินรางวัลหรือกลัวอันตรายเลยนะ
หรือว่าทั้งสองพี่น้องไม่อยู่แล้ว ส่วนเขายังอยู่ในปาร์ตี้
ไม่ ไม่น่าเป็นไปได้
คาบรูจำรายละเอียดคนแม่นจนน่าขนลุกเลยแฮะ
ทำไมนายดูสนุกจัง
ก็ต้องสนุกอยู่แล้วสิ สนุกมากเลยด้วย
บนเกาะนี้มีคนอยู่เยอะ แต่ละคนต่างทำอะไรตามแรงจูงใจตัวเอง
แต่พอการกระทำที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงมาบรรจบกัน
ก็เกิดเป็นเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ ที่มีคนมากมายมาเกี่ยวข้อง
นึกว่าจะเป็นแค่คดีขโมยของน่าเบื่อๆ
แต่รู้สึกได้เลยว่ามีอะไรสนุกๆ รอเราอยู่
ถ้าเป็นปาร์ตี้ของพี่น้องโทเดนก็ดีสิ
เพราะฉันรอจังหวะ
ที่พวกนั้นจะเผยธาตุแท้มานานแล้ว
มีความแค้นอะไรกับพวกนั้นเหรอ
พวกเขาไม่ได้ทำอะไรฉันหรอก
เมื่อก่อนเขาเคยหาเงินได้มหาศาล จากการอยู่กลุ่มนักลอกทอง
แต่ก็แบ่งรายได้ส่วนใหญ่
ให้เพื่อนที่ลงดันเจียนไม่ได้ เพราะเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บ
ก็เป็นเรื่องดีแล้วนี่
ใช่ น่าประทับใจเนอะ
แต่เรื่องนี้มีอะไรมากกว่านั้น
เพื่อนพวกนั้นยังรับเงินต่อไป ทั้งที่หายดีนานแล้ว
สุดท้ายพวกเขาก็ไม่กลับมาเป็นนักผจญภัยอีก
แล้วตอนนี้ก็ขายของเถื่อนอยู่บนเกาะแทน
"ใครก็ตามที่เอาชนะเจ้าแห่งดันเจียนได้ ข้าจะมอบทุกอย่างให้"
นั่นคือคำพูดของคนที่น่าจะเป็น ราชันแห่งอาณาจักรนี้
ไม่ว่าจะได้ทุกอย่างมาจริงๆ หรือเปล่า
แต่ดันเจียนนี้ก็เป็นมรดกจากเอลฟ์โบราณ
ฉันมั่นใจว่ามันต้องมีอิทธิพลมหาศาลแน่ๆ
เพราะงั้นฉันถึงคิดว่า มันไม่ควรตกไปอยู่ในมือของสองพี่น้องนั่น
พวกเขาไม่ใช่นักบุญ
แต่แค่ไม่แยแสผู้คน
เหมือนเจ้าเกาะคนนั้นแหละ
รู้แล้วล่ะ คาบรู
เราเชื่อนะว่าต้องเป็นนาย
แล้วก็ไล่เจ้าเกาะงี่เง่านั่นออกไปด้วย
แต่ถ้ายังตึงมือกับมอนสเตอร์แถวนี้อยู่
แสดงว่าหนทางยังอีกยาวไกลล่ะนะ
ถูกต้องแล้วล่ะ
งั้นเราไปกันเลยดีไหม
ขอให้เรากลับไปได้อย่างราบรื่นด้วยเถอะ
โอ้โฮ เกือบไปแล้ว
ปลาดาบนี่
อย่าเสียสมาธิไปกับปลา
ทุกคนเดินระวังๆ ด้วย
คราเคนเหรอ ไม่สิ นี่มันอสรพิษทะเล
ริน ถอยไป
คาถา…
ฮอล์ม
เรียกเธอออกมาในสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้หรอก
เดี๋ยวของแปลกๆ ปนเข้าไป
อย่าตื่นตูมไป
นายต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว คาบรู
มันไม่ใช่ตัวที่เคลื่อนไหวซับซ้อน
สังเกตการเคลื่อนไหว แล้วเล็งเส้นเลือดใหญ่ที่คอก็ได้
เดี๋ยว ว่าแต่มันอยู่ตรงไหนล่ะ
ขอเสียมารยาท
ทาเดะ
ได้ค่า
นายน้อย ฝากด้วยเจ้าค่ะ
นายน้อย
ยอดเยี่ยมมากเจ้าค่ะ
เกราะเปื้อนไหมเจ้าคะ
ไม่
ท่านคงเหนื่อยแล้ว
พักทานข้าวกันแถวนี้ไหมเจ้าคะ
ไม่ต้อง รีบไปต่อได้แล้ว
นายน้อยนี่ก็จริงๆ เลย
ท่าทางจะหลงสาวชาวเหนือนั่นหัวปักหัวปำเลยล่ะ
ทาเดะหิวแล้วเจ้าค่ะ
คาบรู บาดเจ็บหรือเปล่า
เปลี่ยนแผนกัน
ตุ๋นกับหัวไชเท้าน่าจะอร่อยนะ
- จะบ้าหรือไง - ขอโทษนะครับ
ขอบคุณที่ช่วยผมไว้จากอันตรายตะกี้นะครับ
ผมชื่อคาบรู
ขอถามชื่อพวกคุณได้ไหม
ไม่ต้องใส่ใจไป
เราแค่ผ่านมาเท่านั้น
ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด
คุณกำลังตามหาผู้หญิงอยู่หรือเปล่าครับ
ไปรู้อะไรมาเหรอ
ว่าแล้วเชียว ผมเข้าใจความรู้สึกนะครับ
ไม่แน่ว่าผมอาจจะช่วยคุณได้
ในการตามหาคุณฟาลิน โทเดนน่ะ
เดี๋ยวเถอะ คุโร
บอกแล้วไงว่าอย่าทำหน้าแบบนั้น
มันน่ากลัวนะ
อะไรเข้าสิงเนี่ย โธ่
และแล้วพวกคาบรู
ก็ตัดสินใจลงดันเจียนอีกครั้ง
(ปัจจุบัน)
ย้อนกลับมาที่พวกไลออส
ผ่านไปสองวันเต็มๆ หลังตกลงกันว่าจะกลับขึ้นพื้นโลก
ทางตัน
ทางตันอีกแล้ว
หิวจังเลย
ง่วงนอน
คอแห้งผาก
ตอนนี้กำลังหลงทางปางตาย
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง