(สูตรลับตำรับดันเจียน)
โธ่เว้ย
อะไรเนี่ย
ตอนมาไม่เห็นมีกำแพงนี้เลย
แผ่นดินไหวอีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่แผ่นดินไหว
ดันเจียนกำลังเปลี่ยนรูปร่าง
น่าจะเป็นฝีมือของจอมเวทนั่น
อาจจะเฝ้าระวังเราอยู่ก็ได้
แปลว่าเราถูกบังคับให้เดินวนอยู่ที่เดิม มาตลอดเลยเหรอ
ลองเสี่ยงดูหน่อยแล้วกัน
รอเดี๋ยวนะ
น่าจะไปแล้ว
ปีนกำแพงไปอาจไม่ใช่วิธีที่ฉลาดเท่าไรนะ
คงต้องค่อยๆ หาทางเอาเองแล้วล่ะ
ว่าแต่คิดไปเองหรือเปล่า…
ว่าเมืองเริ่มจะพลุกพล่านแล้ว
พอเรดดราก้อนตาย
มอนสเตอร์ที่ซ่อนตัวอยู่ก็ออกมา
ชั้นนี้เคยเต็มไปด้วยมอนสเตอร์
ที่ผ่านมาไม่เจอมอนสเตอร์ก็นับว่าโชคดี…
นี่ เป็นอะไรหรือเปล่า
ร่างกายอ่อนเพลีย
เราเดินกันมาโดยไม่ได้พัก
หลังกินมังกรก็ไม่ได้กินอะไรดีๆ เลย
ไลออสอายุเท่าไร
ไม่แน่ใจว่าโตแล้วหรือยังอยู่ในวัยหนุ่ม
แต่ชิลชัคกับมาร์ซิลน่าจะอยู่ในวัยกำลังโต
มาเถอะ
ช่างน่าละอายเหลือเกิน ที่หาอาหารดีๆ มาให้กินไม่ได้
ต้องทำอาหารให้กิน
ฉันต้องทำอาหาร
ให้พวกเด็กๆ ได้กิน!
ได้กลิ่นอะไรหวานๆ ด้วย
กลิ่นอาหารเหรอ
เปล่า กลิ่นเหมือนดอกไม้น่ะ
ที่ไหนมีดอกไม้ มักจะมีแหล่งน้ำอยู่ใกล้ๆ
หาให้เจอเลย ชิล
ได้เลย!
ที่นี่คือสุสานอะไรทำนองนั้นเหรอ
เดี๋ยวก่อน มีใครอยู่ด้วย
อย่ามอง!
ต้องขออภัยด้วย
นี่ เซนชิ ปล่อยนะ
ถอยไป เซนชิ
อะไรเนี่ย
หยิบอาวุธขึ้นมา
เจ้าพวกนี้ไม่ใช่มนุษย์
พวกมันคือดอกดรายแอด
ถ้างั้นของเหลวพวกนี้ล่ะ
ไม่ใช่ของเหลว
เมื่ออนุภาคเล็กๆ นี้เข้าสู่ร่างกาย ผ่านทางเดินหายใจ
มันจะไปติดกับเยื่อบุผิว
ร่างกายจะรับรู้ว่าอนุภาคที่คุ้นเคยเหล่านี้เป็นพิษ
และกระตุ้นระบบคุ้มกัน ให้ไปขับไล่พวกมันออกมาทันที
หรือก็คือ…
ภูมิแพ้ละอองเกสร
แหวะ สกปรกชะมัด
เจ็บจัง
ละอองเกสรดรายแอดเหรอ
แย่แล้วสิ อย่าสูดเข้าไปนะ
ท่าจะแย่
น้ำตาไหลไม่หยุดเลย
ลุกขึ้น
ตั้งสติหน่อย เซนชิ
ไลออส
- เคนสึเกะๆ - บ้าเอ๊ย
ตาเรา…
เซนชิ ยื่นมือออกไป
พอนับสามแล้วฟันไปข้างหลังนะ
หนึ่ง
สอง…
สาม
แย่แล้ว ตาเราก็เริ่มคันแล้วเหมือนกัน
มองไม่เห็นเลย
หนีไป เซนชิ
ไม่ได้
ฉันต้องเป็นคนปกป้องเด็กๆ
พูดบ้าอะไรเนี่ย
ชิลชัค
ช่วยเป็นตาให้ฉันที
ไม่ไหวหรอก มองไม่เห็นอะไรเลย
นายมีประสาทสัมผัสเฉียบคมอยู่นี่
กลิ่นเหรอ
ไม่ได้ กลิ่นละอองเกสรแรงเกินไป
เสียงล่ะ
เซนชิจามดังชะมัด
พึ่งพาประสาทหูตาจมูกไม่ได้เลย
ลม
มันหลบจามแล้วถอยเยื้องไปทางขวา
เหวี่ยงดาบขึ้นไปเลย เซนชิ!
เคนสึเกะ…
หักครึ่งเลย
ต้องรีบซ่อมแล้วใส่พลังเวทเข้าไป ไม่งั้นไม้เท้าจะตาย
เลี้ยงมาตั้งหลายปีกว่าจะโตมาได้ขนาดนี้แท้ๆ
ในนี้ปลอดภัยดี
อย่ามาโกหก
สู้กับดอกดรายแอดกันมาเหรอ
ลำบากน่าดูเลยนะ
แต่เป็นมอนสเตอร์ดอกไม้หรือนี่
นึกว่าเป็นมนุษย์ชายหญิงซะอีก
ดรายแอดเป็นดอกไม่สมบูรณ์เพศ
ก็ถูกที่ว่ามีชายหญิงในตัวเดียวนั่นแหละ
ไม่แน่นะ…
เอาไงดีล่ะทีนี้
ต่อยให้หยุดสักทีน่าจะดีนะ
แต่เรามัวมาเรื่องมากไม่ได้แล้ว
เรื่องที่ดอกไม้จะเหมือนคนหรือเปล่า
มาถึงขั้นนี้ไม่สำคัญแล้วแหละ
มาร์ซิ…
เจอแล้ว!
ผลดรายแอด
วิธีย้อนเวลา…
พอเถอะน่า เลิกเอะอะก็หา เวทมนตร์อันตรายๆ สักทีได้ไหม
มุกมนตร์ดำของเธอไม่ฮาเลยนะ
ดรายแอดตัวสุดท้ายที่ฟันไป ไม่เห็นปล่อยละอองเกสรเลย
คงเป็นดอกเพศเมียล่ะสิ
ดอกไม้ก่อนผสมเกสร จะปกป้องดูแลผลของมัน
ตรงนี้มีของที่เหมือนผลมันด้วย
นั่นดอกตูม
พอโตก็จะเป็นดอกดรายแอด
ท่าทางกินง่ายกว่าผลเมื่อกี้อีกนะ
อาจจะอร่อยก็ได้
เก็บไปดีกว่า
อย่าเก็บมาเยอะนักล่ะ
เข้าใจแล้ว
มีแมนเดรกด้วย
ไม่มีเวลาไปเตรียมหมา
เพราะงั้นตัดหัวมันได้เลยสินะ
หนวกหูน่า จะเลิกแซวกี่โมง
เก็บได้เยอะพอสมควรเลยนะ
คิดถูกจริงๆ ที่ยืมขวานมาจากพวกออร์ค
ใส่วัตถุดิบที่หั่นแล้วกับน้ำลงไปต้มในหม้อ
เมื่อวัตถุดิบนุ่มดีแล้วก็ดับไฟ
แล้วเอาไปบดในหม้อ
พอกลายเป็นเนื้อเดียวกันแล้ว ก็เติมน้ำอีกครั้งแล้วปรุงรส
กลิ่นหอมดี
ถ้าเป็นแบบนี้…
เอาไปผัดกับเนยเบาๆ แล้วใส่เห็ดลงไป
ราดชีสที่ละลายแล้วลงไปด้านบน
ก็เป็นอันเสร็จ
(ซุปข้นตะเกียงฟักทอง และผัดดอกตูมดรายแอดราดชีส)
จะเอาไปใส่ในนั้นเพื่อ
คิดว่ามันน่าจะพอช่วยฟื้นฟูพลังเวทได้บ้างน่ะ
อย่าคิดว่าอ้างความหวังดีแล้วจะรอดไปได้นะ
แต่ก็กินแหละ
หวานจัง
มีกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ
เข้มข้นแต่ก็ละลายในปากกำลังดี
ชอบซุปนี่จัง
เป็นภาพที่ไม่เจริญหูเจริญตาเลยแฮะ
ความเปรี้ยวของชีสเข้ากันได้ดีเลย
ฉันชอบรสขมปลายของดอกตูมด้วย
ว่าแต่เราจะออกไปยังไง
เผลอๆ อาจจะไม่ได้ออกไปกันเลยก็ได้
ถ้าเส้นทางขึ้นพื้นโลกถูกปิดหมด
การไหลเวียนของพลังเวทจะถูกตัดขาด เพราะงั้นคิดว่าไม่ใช่หรอก
ต้องมีทางออกอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่ๆ
การเปลี่ยนแปลงของดันเจียนน่าจะมีรูปแบบนะ
ใช่เลย
จดเวลาที่แผ่นดินสะเทือนกับวาดแผนที่ดูดีกว่า
เริ่มเห็นทางสว่างขึ้นมาแล้ว
พอท้องอิ่มก็มองโลกในแง่ดีขึ้นมาเลยเนอะ
ตัวเริ่มอุ่นๆ แล้ว
พลังเวทน่าจะฟื้นกลับมาหน่อยๆ
ต้องรักษาแผลให้ไลออสกับเซนชิด้วย
อย่าเพิ่งหักโหมดีกว่า
ไม่ได้หักโหม
ไลออส นายต้องเป็นคนทำ
ฉันจะสอนเวทมนตร์ให้
ฉันคนเดียวปกป้องทุกคน จากจอมเวทคลั่งไม่ไหวหรอก
ถ้านายใช้เวทรักษากับเวทป้องกันได้ เราจะสบายขึ้นเยอะเลย
ฟาลินสอนพื้นฐานให้แล้วใช่ไหม
ก็นิดหน่อย
เด็กคนนั้นเชี่ยวชาญระบบเวทโนม
ซึ่งจะต่างจากระบบเวทที่ฉันใช้นิดหน่อย
แต่พื้นฐานมันคล้ายกัน ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะยัดมันลงสมองนายเดี๋ยวนี้เลย
เราต้องแข็งแกร่งขึ้น
สองคนนั้นมองโลกในแง่ดีเกินไปแล้ว
คนหนุ่มสาวเป็นแบบนั้นแหละดีแล้ว
เลิกทำเหมือนผมเป็นเด็กสักทีจะได้ไหม
มันน่าอายจะตาย
แล้วตอนอยู่ต่อหน้ามอนสเตอร์ ทำไมต้องปิดตาผมด้วย
ถึงสุดท้ายมันจะช่วยได้ก็เถอะ
เข้าใจแล้ว ชิลชัค
นายเคยบอกว่าพ่อนายเสียไปแล้วสินะ
แล้วมันทำไม
งั้นสินะ
ไหนๆ ก็ได้โอกาสแล้ว ฉันจะสอนอะไรให้
นั่งตรงนั้นสิ
นายอาจจะอยู่ในวัยที่เริ่มสงสัยใคร่รู้
แต่ก็ต้องรู้ข้อมูลที่ถูกต้องด้วยล่ะนะ
แล้วยังไง
มนุษย์เอง
ก็มีเกสรเพศผู้กับเกสรเพศเมีย
ไม่ใช่ เอาใหม่
ตั้งใจฟังหน่อย
และแล้วค่ำคืนของพวกเขาก็ดำเนินต่อไปเช่นนี้
มาสิ เร็วเข้า
ไม่ใช่
ฉันแค่ไม่อยากจับแบบแปลกๆ
อย่าไปใส่ใจเรื่องพวกนั้นสิ
ส่งมือซ้ายมา
เห็นไหม จับแบบนี้ก็พอ
อายม้วนต้วนไปก็ไม่ช่วยให้ใช้เวทเก่งขึ้นหรอกนะ
เอ้า ตั้งใจหน่อยๆ
นึกภาพพลังเวทไหลเวียนอยู่ในร่างกาย
เหมือนวิ่งผ่านเส้นเลือด
ปล่อยให้มันไหลผ่านฝ่ามือ
ตั้งแต่กระหม่อมนายไปจรดปลายเท้าฉัน
ประสานลมหายใจ อุณหภูมิ และชีพจรให้เข้ากัน
พอเริ่มเข้าที่แล้ว ให้ท่องมนตร์ตามฉัน
- สเปลเล… - สเปลเล…
- เยปทุม… - เยปทุม…
- ลูเฟลมส์… - ลูเฟลมส์…
- วิรัล… - วิรัล…
- ยูเรแกนต์… - ยูเรแกนต์…
- อูนซุ… - อูนซุ…
คัน!
คันเป็นบ้าเลย
เป็นอะไรหรือเปล่า
สะเก็ดแผลหลุดแล้ว
ได้ผลด้วย
ทำได้แล้วนะ ไลออส
จริงเหรอ
แต่เลือดยังออกอยู่เลย
ครั้งแรกก็แบบนี้แหละ
แต่นายเรียนรู้เร็วนะ
สายเลือดนายอาจจะมีพรสวรรค์จริงๆ ก็ได้
มาร์ซิลก็สอนเข้าใจง่ายด้วยแหละ
ขอบคุณนะ
งั้นก่อนที่นายจะลืมความรู้สึกนี้
ลองรักษาเซนชิดูดีกว่า
ฉันจะคอยดู ทำแบบเมื่อกี้อีกทีสิ
เอาล่ะ ซ่อมประทังไปก่อน
แต่เราจะใช้กิ่งดรายแอดซ่อม
หวังว่าจะเข้ากันได้นะ
- ท่าจับมันแปลกๆ - ขอโทษด้วย
บอกแล้วไงว่าอย่าใส่ใจเรื่องนั้น
เอาใหม่ ไม่ต้องอาย
ความเขินอายเป็นศัตรูตัวฉกาจของการพัฒนานะ
เรื่องพวกนั้นก็ประมาทไม่ได้หรอกนะ
ฮีลเลอร์ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับคนจำนวนมาก ทำให้เกิดความยุ่งยากตามมา
ส่วนใหญ่ที่ปาร์ตี้แตกก็มักมาจากปัญหาความสัมพันธ์
เรื่องรักๆ ใคร่ๆ อิจฉาริษยา
เดี๋ยวอาฆาตชิงชัง
เป็นปัญหาที่ยุ่งยากจริงๆ
ที่พูดน่ะ หมายถึงฟาลินกับชูโรเหรอ
พูดจากประสบการณ์ต่างหาก
หัวหน้าต้องมีความสามารถ ในการรวมทุกคนเข้าด้วยกันมากกว่าการต่อสู้
ที่จริงแล้วอยากให้ไลออสฝึกทักษะทางสังคม
กับทักษะการมองคนมากกว่าเวทมนตร์อีก
จะได้ไม่ต้องมาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิด
กับมนตร์ดำโดยไม่รู้ตัว
ชิลชัคนั่นแหละ ลองเรียนเวทมนตร์ดูสักครั้งไหม
ที่กลัวเพราะมีภาพจำหรือเปล่า
แหม ขอโทษแล้วกันนะ
พอดีเผ่าฉันหลายคน ถูกเอลฟ์ลักพาตัวไปแล้วไม่ได้กลับมาอีกเลย
แค่เพราะไปยุ่งกับวัตถุต้องมนตร์ดำ
ฉันเลยไม่มีโอกาสได้รู้ลึกกว่านั้น
เฮ้อ ขอโทษด้วยนะที่โง่
เวทบรรพกาลที่ฉันศึกษาอยู่
ถ้าสรุปสั้นๆ ก็คือ
เวทมนตร์ที่จะดึงพลังงาน มาจากมิติที่มีความเป็นอนันต์
เราเปลี่ยนน้ำหนึ่งแก้วให้กลายเป็นไอน้ำได้ยังไง
แค่ต้มก็พอแล้วใช่ไหม
แล้วเราจะเปลี่ยนทะเลสาบ ให้กลายเป็นไอได้ยังไง
เรื่องนี้ใช้ทฤษฎีเดียวกัน
แต่ลงมือทำจริงก็ยากหน่อย
สิ่งที่จะมาเสริมเวทมนตร์ ที่ต้องใช้พลังและเวลามหาศาล
คือเวทมนตร์สอดประสาน
ดันเจียนนี้มีหลายจุดที่เชื่อมต่อกับมิติอื่น
และพลังนั้นก็อัญเชิญมอนสเตอร์ และสร้างดันเจียนแบบนี้ขึ้นมา
ในตอนนั้นฟาลินไม่มีพลังคืนชีพตัวเองแล้ว
ฉันเลยวาดอาคมแก้ส่วนหนึ่งของดันเจียน
ให้ร่างกายเขาเป็นส่วนหนึ่งของดันเจียน
แน่นอนว่าแค่แป๊บเดียวนะ
แผ่นดินสะเทือนอีกแล้ว
อยู่ใกล้เลย
ดูตรงนั้นสิ
กำแพงกำลังขยับ
มันจะไปไหนน่ะ
ไปดูใกล้ๆ กันไหม
อ้าว
เป็นอะไรไป
จู่ๆ ก็เวียนหัว
อาจเพราะเพิ่งเคยใช้เวทมนตร์เป็นครั้งแรก
ก็เลยเมาพลังเวทน่ะ
เดี๋ยวก็น่าจะหายแล้วล่ะ
งั้นทิ้งนายไว้นี่นะ
อยู่นิ่งๆ ล่ะ
จะหลับตาหรือลืมตาก็เห็นแต่สีฉูดฉาดไปหมด
ช่วยด้วย
ให้ฉันตายเถอะ
จอมเวทนั่น…
ภาพหลอนเหรอ หรือหูแว่ว
ขอร้องล่ะ ปล่อยให้ฉันตายไปเถอะ
เมาพลังเวทนี่เลวร้ายสุดๆ เลย
ถนนตรงนั้นกำลังเปลี่ยนไปเนอะ
รู้สึกเหมือนเริ่มจับทางได้แล้ว แต่ก็เหมือนจะไม่ได้แฮะ
คงต้องคอยจับตาดูกันต่อไปอีกหน่อย
ถึงจะน่าหงุดหงิดที่ไปไหนไม่ได้สักทีก็เถอะ
พื้นใต้เท้าเรากำลังยกขึ้น
โดดลงเลยๆ
เจ็บจัง
เกือบไปแล้ว
เกือบกลับไม่ได้แล้วสิ
อสูรร้ายสุดโหดเหี้ยมที่มีพิษสาปให้เป็นหิน
ค็อกคาทริส
หน้าตาเหมือนบาซิลิสก์เลย
แต่ค็อกคาทริสโหดกว่าหลายขุม
อย่าโดนมันกัดเข้าล่ะ
เดี๋ยวจะกลายเป็นหินเอา
มีประตูทางซ้าย
วิ่งไปตรงนั้นเลย
เอาไงดีล่ะทีนี้
คงต้านไว้ได้ไม่นาน
หนีออกทางด้านหลังไม่ได้เหรอ
ถ้ามันมีลักษณะร่วมกับบาซิลิสก์
ก็คงสัมผัสเราได้จากความร้อนของร่างกาย
แอบหนีไปเงียบๆ คงจะยาก
แต่นั่นคือความสามารถของหัวงู
หัวไก่น่าจะพึ่งพาการมองเห็นมากกว่า
มาร์ซิล จำวิธีที่ไลออส จัดการบาซิลิสก์คราวก่อนได้ใช่ไหม
อย่าได้กลัวเด็ดขาด
ใส่ทุกอย่างที่มีแล้วข่มขวัญมันให้ได้
ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ
ต้องทำตัวโตๆ แล้วแผดเสียงให้สุด
ก็นะ ฉันอาจจะตัวสูงที่สุดในสามคนนี้
แต่เจ้านั่นตัวใหญ่กว่าคราวก่อนตั้งเท่าตัว
แถมฉันก็ไม่ชอบตะโกนซะด้วยสิ
เอ๊ะ ไลออสตะโกนว่าอะไรนะ
"ว้าก" ได้ไหม
หรือ "โฮก" นะ
ช่างเถอะ แค่ทำให้มันกลัวได้ก็พอแล้ว
อวสาน
แบบนี้ไม่รอดหรอก
พลาดแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์
ใครจะไปเลียนแบบไลออสได้ล่ะ
แล้วฉันจะทำยังไงดี
ฉันจะใช้…
วิธีของฉันเอง
จอมเวทสาวผู้ปราดเปรื่องที่สุด ตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนมา
มาร์ซิล
เสียงระเบิดเมื่อกี้มาจากไหน
มาร์ซิลแน่ ไปกันเถอะ
ตื้นไป
ไม่ได้การ ดันเด่นล่อเป้าเกินไปหน่อย
ทั้งสองหัวหันมาทางนี้หมดเลย
ร่ายคาถาไม่ทัน…
มาร์ซิล โดนกัดเหรอ
ไม่เป็นไร
โดนกัดแล้วนี่นา ยัยบ้า
ให้ตายเถอะ
อะไรนะ โดนค็อกคาทริสกัดเหรอ
แย่แล้วสิ
รู้ไหมว่าต้องรับมือยังไงถ้าโดนค็อกคาทริสกัด
มีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ
ก่อนอื่น ถอดกางเกงออก
นั่งหุบขาให้ชิด
แขนแนบลำตัว เอามือปิดหูไว้
ปิดปากด้วย
ดีล่ะ
เท่านี้ก็พร้อมกลายเป็นหินได้ทุกเมื่อ
นึกว่าเป็นวิธีรับมือไม่ให้กลายเป็นหินซะอีก
ดันกลายเป็นหินในท่าอันตรายสุดๆ ซะงั้น
หักแน่
แถมจุดศูนย์ถ่วงยังเอียง พร้อมจะล้มแหล่มิล้มแหล่อีก
แย่เลยนะ
ไม่มีมนุษย์คนไหนอยากตกอยู่ในสภาพนี้หรอก
แล้วจะทำยังไงต่อล่ะทีนี้
มีวิธีทำให้กลับเป็นปกติไหม
ก็มีหลายวิธีนะ
วิธีแรกคือรอให้หายเองตามธรรมชาติ
เห็นว่าการกลายเป็นหิน จัดอยู่ในจำพวกคำสาปมากกว่าพิษ
เอลฟ์มีพลังต้านทานเวทแข็งแกร่ง
น่าจะฟื้นเร็วกว่าเผ่าพันธุ์อื่น
วิธีที่สองคือลองหาสมุนไพรรักษา
หรือนักผจญภัยคนอื่น ที่มีวิธีรักษาอาการกลายเป็นหิน
วิธีสุดท้ายคือให้ฉันพยายามร่ายเวทรักษาดู
นายน่ะเหรอ
มาร์ซิลสอนฉันอ่านตำราเวทมนตร์แล้ว
ในนี้น่าจะมีคาถาคลายการกลายเป็นหินอยู่
เอาเป็นว่าหาสมุนไพรกับนักผจญภัยไปเรื่อยๆ
ส่วนอีกสองทางที่เหลือลองตั้งความหวังดูก็ได้
แล้วกว่าจะหายเองใช้เวลานานแค่ไหน
ทอลล์แมนจะใช้เวลาตั้งแต่ครึ่งปีถึงสิบปี
ฉันจะไปเอาค็อกคาทริสมา
แค่คืนเดียวสีเปลี่ยนไปเยอะเลยแฮะ
ต้องรีบจัดการแล้ว
เอียงแบบนี้หวาดเสียวจังแฮะ
หาอะไรมารองใต้ตัวไว้ไม่ดีกว่าเหรอ
ก็จริงนะ
ฉันมีความคิดดีๆ อยู่
เอาดอกตูมซอยผสมเครื่องปรุงมาปูไว้ที่ก้นหม้อ
จากนั้นก็วางมาร์ซิลไว้ด้านบน
อ้าว ขนตาหักแล้ว
ดองเนื้อค็อกคาทริสในน้ำเกลือ
วางบนตักมาร์ซิลแล้วพักไว้
ก็ดูมั่นคงขึ้นแหละ
แค่นี้ก็ไม่มีทางล้มแล้วล่ะ
เหมือนเทวรูปของพวกนอกรีตเลยแฮะ
หลังจากนั้นพวกไลออสก็พยายามอย่างหนัก
(วันที่สอง)
พวกเขายังคงลองผิดลองถูกกันต่อ
(วันที่สาม)
วันที่สี่…
เจอแล้ว
ต้องเอามาใช้ยังไงล่ะนี่
เอาเป็นว่าลอง…
แปะๆ ดูไหม
หินเริ่มอุ่นขึ้นด้วยความร้อนจากร่างกาย
ต้องร่ายคาถา
สเปลเล เยปทุม
ลูเฟลมส์ วิรัล…
ฉันออกเสียงถูกใช่ไหมนะ
ระวัง
มาร์ซิล
ตัวนุ่มแล้ว
สำเร็จแล้ว
เอ๊ะ
เกิดอะไรขึ้น
ทำไมมีผักหั่นแว่นด้วย
แล้วนี่หม้ออะไร
ไหนดูซิ
นี่ก็สำเร็จเหมือนกัน
- ไชโย - มันยังไงกันแน่
ต้มเนื้อที่ดองเกลือไว้
แล้วหั่นเป็นชิ้นบางๆ
เสิร์ฟคู่กับดอกตูมดอง
เป็นอันเสร็จ
(ค็อกคาทริสต้มแบบไอส์ไบน์ และดอกตูมดรายแอดดองแบบเซาเออร์เคราต์)
นานขนาดนั้นเลยเหรอ
สรุปแล้วอะไรได้ผลนะ
ลองกันสารพัดวิธีจนฟันธงไม่ถูกเลย
อยากให้เป็นคาถาของฉันจัง
ไม่หรอก ฉันว่าเป็นเพราะสมุนไพรสดๆ ต่างหาก
เนื้อค็อกคาทริสที่ผ่านการปรุง อาจช่วยลบล้างคำสาปก็ได้
ตอนนี้ต้องกลับขึ้นพื้นโลกให้เร็วที่สุดแท้ๆ
ลำบากทุกคนเลย
ทุกคน ขอโทษ…
ไม่สิ ไม่ใช่อย่างนั้น
สถานการณ์แบบนี้ มีอย่างอื่นที่ต้องพูดอยู่นี่นา
ใช่ ก่อนอื่นก็…
อย่าเที่ยวเอาคนไปเป็นหินดองผักสิยะ
แต่ไม่ว่ายังไง มันก็คืออาหารในดันเจียน
อา อาหารในดันเจียน
คำบรรยายโดย: กิตติพงศ์ แลสันกลาง