บ้าชะมัด
อะไรกันล่ะเนี่ยตอนมาครั้ง ก่อนยังไม่เห็นมีกำแพงเลยนี่นา!
เหวอ!
แผ่นดินไหวอีกแล้วเหรอ
-ไม่ใช่แผ่นดินไหวหรอก -อ๊ะ
ดันเจียนกำลังขยับเปลี่ยนรูปร่าง ของตัวเองคงเป็นฝีมือของจอมเวทคนนั้น
นั่นแหละ
เขาอาจจะกำลัง หวาดระแวงพวกเราอยู่ก็ได้
งั้นก็แปลว่าพวกเรากำลังถูกหลอก ให้เดินวนอยู่ที่เดิมยังงั้นเหรอเ
นี่ย
ถึงเวลาต้องลองเสี่ยงกันหน่อยแล้ว
รอตรงนี้แป๊บนะ
ฮึบ
เฮือก
น่าจะไปแล้วล่ะ
ดูเหมือนว่าการปีนข้ามกำแพง คงไม่ใช่ตัวเลือกที่ฉลาดเท่าไร
ต้องหาทางเดินไปเรื่อยๆงั้นสินะ
แต่ถึงยังงั้นก็เถอะ รู้สึกว่าเมืองนี้มันจะ
ดูคึกคักครึกครื้นยังไงชอบกลอยู่
พอเรดดราก้อนตายไปแล้ว มอนสเตอร์ที่ซุ่มอยู่ก็กล้าจะเผยตัว
ออกมา
แต่เดิมมอนสเตอร์ในชั้นนี้อยู่กัน อย่างหนาแน่นที่ผ่านไม่เคยเจอเลยก็
ถือว่าโชค--อ๊ะอ๊ะอ๊ะอ๊ะ
-เฮือกอุ๊ -นี่ไม่เป็นไรนะ
ฮึ่ม…สุขภาพทรุดโทรมพวกเราเดินกันมา ไม่ได้หยุดหลังจากกินเนื้อมังกรก็ไม่
ได้กินอะไรกันอีกเลย
แล้วไลออสอายุเท่าไหร่ก็ไม่รู้
บอกไม่ได้เลยจริงๆว่าเขาน่ะยัง หนุ่มหรือว่าอายุมากแล้วแต่ชิลชัค
กับมาร์ซิลน่ะนะ
-น่าจะอยู่ในวัยกำลังกินกำลังนอน -นี่ๆ
อยู่ในวัยนี้แต่กลับไม่ได้กินอาหาร กันอย่างอิ่มหนำสำราญข้านี่ไม่เอาไหน
จริงๆ!
ต้องหาอะไรให้พวกเขากินพวกวัยรุ่น หนุ่มสาวตรงนี้น่ะข้าจะต้องหาอะไรให้
พวกเขากิน!
หือเหมือนว่าจะได้กลิ่นอะไรหวานๆนะ
-แล้วใช่กลิ่นของกินหรือเปล่าล่ะ -อ๊ะ
เปล่าหรอกเหมือน กลิ่นดอกไม้หอมๆมากกว่า
หือ
ถ้ามีดอกไม้บานอยู่แถวๆนี้ แสดงว่าต้องมีแหล่งน้ำใกล้ๆ
ช่วยหาให้เจอทีนะชิล!
ได้เลย!
ที่นี่มัน
เป็นสุสานหรืออะไรกันนะ
เฮือก
เดี๋ยวก่อนมีใครอยู่ด้วย
เดี๋ยวเถอะ
หา
ขะ--ขอโทษทีนะ
เฮ้ยๆเซนชิปล่อยฉันนะ
อู้
หลบไปเซนชิ!
-ฮึบ -เฮือก
-อ้า -ย้ากกกก!
อะไรเนี่ย
หยิบอาวุธขึ้นมา
เจ้าพวกนี้มันไม่ได้เป็น มนุษย์แต่ว่าพวกมันเป็นดรายแอดบุปผา!
ถ้างั้นของเหลวพวกนี้ก็คือ
นี่ไม่ใช่ของเหลว
ละอองที่มีขนาดเล็กจิ๋วจะเข้าไปตาม ระบบหายใจแล้วก็ไปติดในเยื่อโพรงจมูก
จากนั้นร่างกายจะตีความว่า ละอองที่ดูคุ้นเคยเหล่านี้เป็นพิษ
ระบบภูมิคุ้มกันจะทำงานเพื่อที่จะ ขับไล่พวกมันไปให้เร็วที่สุดและนั่น
ก็คือ
-ฮะ--ฮะ--ฮัดชิ่วววว! -อาการแพ้เกสรนั่นเอง
-แหวะสกปรกกันชะมัดเลย -ฮัดชิ่ว!โอ๊ยเจ็บ
-ฮัดชิ่ว! -เฮือก
ละอองเกสรดรายแอดยังงั้นเหรอ
แย่ซะแล้วล่ะอย่า สูดพวกมันเข้าไปเชียวนะ
-แย่แล้วสิ -น้ำตามันไหลไม่ยอมหยุดอะ
เฮือก
ย้าก
-อา -อ้ายืนขึ้นตั้งสติดีๆเซนชิ!
นี่ไลออส!
-เคนสุเกะเคนสุเกะ -หน็อยแน่ะ
ให้ตายสิตาฉัน
เซนชิยื่นแขนออกมา
พอฉันให้สัญญาณก็เหวี่ยง ไอ้นั่นไปข้างหลังได้เลยนะ
หนึ่ง
สองแล้วก็
-สาม! -ย้ากกก!
เฮือก
-ย้ากกก! -ย้ากกก!
-ฮัดชิ่ว! -ฮัดชิ่ว!
ซวยแล้วตาชักจะคันขึ้นมาซะแล้วสิ
สายตามัน
อ๊ากกก!
ย้ากกก!
หนีกันเถอะเซนชิ!
ไม่ได้!
ข้าจะต้องเป็นที่คนคอยปกป้อง ดูแลวัยรุ่นอย่างพวกเจ้าให้ปลอดภัย!
พล่ามบ้าอะไรของนายอ่ะ
นี่ชิลชัคเจ้าน่ะ ช่วยเป็นตาให้ข้าทีนะ
-ไม่ไหวหรอกมองอะไรไม่เห็นเลย! -สัมผัสทั้งห้าของเจ้า
เฉียบคมกว่าคนอื่นไม่ใช่รึไง
ดมกลิ่นไม่ไหวแฮะกลิ่น ของเกสรดอกไม้กลบจนหมดเลย
ฟังเสียง
-ฮัดชิ่ว! -เสียงจามของเซนชิหนวกหูชะมัด
ฮัดชิ่ว!
ประสาทสัมผัสทั้งหูทั้งตา พึ่งไม่ได้เลยซักกะอย่างเดียว
ฮะ
ลมนี่นา!
ฮัดชิ่ว!
มันหลบหลีกการจามหนีไป ทางขวามือด้านหลังแล้ว!
-ตวัดดาบขึ้นไปทางนั้นเลยเซนชิ! -ย้ากฮึบ
-ฮัดชิ่ว! -ฮัดชิ่ว!
เคนสุเกะ
หักเป็นสองท่อนไปซะแล้วสิถ้าไม่รีบ ซ่อมแล้วก็เติมพลังเวทให้ไม้เท้าได้
ตายสนิทแน่ๆ
อุตส่าห์ถนอมเลี้ยงมาตั้ง นานหลายปีกว่าจะโตมาได้ขนาดนี้
หือ
ว้ากกกก!
-ข้างในนี้ปลอดภัยดีไม่มีอะไร -อย่ามาโกหก!
สู้กับดรายแอด บุปผากันมาอย่างงั้นเหรอ
คงจะลำบากแย่เลย
ว่าแต่ว่าเป็นมอนสเตอร์ดอกไม้งั้น เรอะข้าหลงคิดว่าพวกมันเป็นมนุษย์ชาย
กับหญิงซะอีก
ดรายแอดเป็นดอกไม้ที่ไร้เพศชายหรือ หญิงก็ไม่ต่างกันหรอกโอ๊ะหรือว่า
บางทีพวกมัน
จะทำยังไงกันดีต่อยหมอนั่นสัก หมัดเพื่อห้ามไว้ก่อนดีกว่าไหม
แต่สถานการณ์ตอนนี้มาถึงจุด ที่จะเรื่องมากกันไม่ได้แล้ว
ก็คงต้องคิดว่า"แค่ดอกไม้ที่มีรูป ร่างหน้าตาเหมือนคนแล้วมันจะเป็น
อะไรไปล่ะ"
-มาร์ซิ- -อ๋า!
-เฮือก -เฮือก
เจอแล้วววว!
เจ้านี่คือผลของพวกดรายแอด!
-เวทมนตร์ที่ใช้ย้อนเวลา -หยุดเลยนะ!เลิกหาเวทมนตร์
ที่สุ่มเสี่ยงแบบนั้นมาใช้เลยนะ
เล่นมุขตลกมนตร์ดำอะไรของ เธอเนี่ยฉันไม่เห็นขำด้วยเลยอ่ะ!
หือ
ดรายแอดตัวสุดท้ายที่พวกเรา ฟันตายไปไม่เห็นมีเกสรปลิวออกมา
อาจจะเป็นเพศเมียก็ได้ก่อนที่จะผสม เกสรดอกไม้จะคอยดูแลปกป้องผลของมัน
เอาไว้ก่อน
ทางนี้ก็มีอะไรที่ เหมือนผลไม้เหมือนกันน่ะ
อ๊ะ
อ้านั่นมันเป็นหน่อตูมน่ะโตขึ้น มาเมื่อไรก็จะกลายเป็นดรายแอดบุปผา
เจ้านี่ดูๆแล้วน่าจะกิน ง่ายกว่าอันที่เป็นผลไม้นะ
บางทีมันอาจจะอร่อย ก็ได้เก็บไปด้วยเถอะ
อย่าเก็บเยอะจนเกินไปเข้าใจมั้ย
เข้าใจแล้ว
โอ๊ะมีแมนเดรกอยู่นี่ด้วยแฮะ
ไม่มีเวลาหาหมาแล้วตัด คอไปเลยคงไม่เป็นไรใช่มะ
นี่ๆหนวกหูชะมัดจะแซว กันไปถึงเมื่อไรเนี่ยฮะ
อิอิ
ฮึ่มพวกเราก็หามาได้ ไม่น้อยเหมือนกันนะเนี่ย
ข้าเนี่ยคิดถูกจริงๆที่ ขอยืมขวานมาจากพวกออร์คแบบนี้
-เฮือก -เฮือก
เอาวัตถุดิบที่เราหั่นเรียบร้อย แล้วใส่ลงไปต้มกับน้ำเดือดๆในหม้อ
พอวัตถุดิบที่ต้มเริ่มจะนิ่มก็ให้ ยกลงจากไฟแล้วก็บดพวกมันในหม้อนี่
แหละ
พอบดจนเนื้อเนียนเข้ากันดีแล้วก็ให้ เติมน้ำเข้าไปหน่อยแล้วก็เริ่มปรุงรส
ได้
ฮึ่ม
อื้อกลิ่นหอมดีถ้าแบบนี้ล่ะก็
เอามันไปผัดพร้อมๆกัน กับเนยแล้วก็เติมเห็ดลงไป
สุดท้ายราดชีสที่ละลายไว้แล้วทับลงไป
เสร็จเรียบร้อย
ทำไมถึงต้องเอาใส่ในนั้นด้วย
ก็คิดว่าเผื่อมันจะช่วย เติมพลังเวทให้กับเจ้าได้สักนิด
ถ้าคิดว่าจะเอาความหวังดีมา บังหน้าล่ะฉันจะรับล่ะก็คิดผิด!
แต่ถึงงั้นฉันก็จะกิน
หวานจัง!มีกลิ่นหอมของดอกไม้อ่อนๆ ด้วยถึงเนื้อจะเป็นครีมข้นแต่ก็
ละลายในปาก
หลงรักซะแล้ว
ภาพนี้หลอนสุดๆไปเลยแฮะ
หือ
เข้ากับรสเปรี้ยวของ ชีสดีจริงๆเลยนะเนี่ย
ข้าถูกใจตรงที่มันมี รสขมๆอยู่ด้วยนี่แหละ
ว่าแต่ว่าเราจะหนีออกจากที่นี่ไปได้ ยังไงเผลอๆอาจจะวนอยู่ในนี้ตลอดชีวิต
เลยก็ได้
ถ้าเส้นทางที่ขึ้นไปสู่พื้นโลกถูก ปิดจนสนิทล่ะก็การไหลเวียนของพลัง
เวทจะถูกปิดด้วยไม่น่าเป็นไปได้
ต้องยังมีทางออกอยู่ที่ไหนสักแห่งแน่
การเปลี่ยนรูปของดันเจียน นี่มันกฎเกณฑ์อยู่บ้างหรือเปล่า
อื้อนั่นสินะ
ลองบันทึกจังหวะ แผ่นดินไหวบนแผนที่ดูดีมั้ย
เริ่มรู้สึกว่าเรา พอไหวขึ้นมามั่งแล้ว
พอท้องมันอิ่มขึ้นมาแล้วก็ เหมือนจะมีแรงสู้กันต่อเนอะ
อึกๆๆๆอา…ร่างกายรู้สึกอุ่นขึ้นมา บ้างแล้วล่ะพลังเวทคงเริ่มกลับมานิดๆ
แล้วมั้ง
ไลออสกับเซนชิน่ะมาเถอะ เดี๋ยวฉันจะรักษาแผลให้นะ
-อย่าเพิ่งฝืนตัวเองเลยจะดีกว่า -อื้อๆ
-ไม่ได้ฝืนสักหน่อย -อ๊ะ
-ไลออสน่ะ -โอ๊ะ
นายเองก็จะต้องพยายามนะ
หือ
เดี๋ยวฉันจะสอนเวทมนตร์ให้กับนายเอง
ลำพังแค่ฉันคนเดียวคงไม่สามารถ ปกป้องทุกคนจากจอมเวทคลั่งได้หรอก
ถ้าหากว่านายใช้เวทรักษาหรือ เวทป้องกันตัวได้ก็จะสบายขึ้นมาก
ฟาลินสอนพื้นฐาน ให้บ้างแล้วใช่มั้ยล่ะ
นิดๆหน่อยๆอ่ะ
วิชาเอกของเด็กคนนั้นน่ะนะก็คือ เวทมนตร์สายโนมมันจะมีความแตกต่างกับ
เวทมนตร์ที่ตัวฉัน ใช้เป็นประจำเล็กน้อย
อ๊ะ
-อา -แต่รากเหง้าก็เหมือนกัน
น่ะแหละคงจะไม่เป็นไรหรอก
เดี๋ยวฉันจะยัดเยียด เข้าสมองของนายให้เอง
อึก
พวกเราน่ะนะจะต้อง แข็งแกร่งขึ้นให้ได้
อ๊ะ
อื้อ
พวกนั้นจะมองโลกในแง่ดีไปถึงไหน
พวกหนุ่มๆสาวๆน่ะเป็นแบบนี้ดีแล้ว
ก็บอกแล้วไงว่าให้นายเลิกมองฉัน เป็นเด็กๆซะทีอ่ะมันทำใจลำบากนะรู้
มั้ย!
แล้วทำไมตอนนั้นถึงต้องปิดตาฉันต่อ หน้ามอนสเตอร์พวกนั้นด้วยล่ะฮะถึงจะ
ช่วยให้ฉันรอดมาได้ก็เหอะ
นั่นสินะชิลชัคเอ๊ย
ก่อนหน้านี้เคยบอกพวกเราว่า เสียพ่อไปแล้วใช่หรือเปล่านะ
แล้วมันเกี่ยวอะไรกัน
นั่นสินะโอกาสเหมาะพอดีถ้ายังงั้น ข้าจะเป็นคนสอนให้เจ้ารู้เองนั่งลงไป
ตรงนั้นก่อนสิ
หา
เจ้าเองก็คงถึงวัยที่เริ่มมีความ สนใจแล้วสินะถ้ายังงั้นเจ้าก็ควรมี
ความรู้ที่ถูกต้องเหมาะสมเอาไว้ด้วย
เรื่องอะไรอ่ะ
มนุษย์เราน่ะนะมีทั้ง เพศผู้แล้วก็มีทั้งเพศเมีย
ยังไม่ถูก!เอาอีกรอบนึง
ตั้งใจฟังหน่อยเซ่!
ราตรีนี้ก็ค่อยๆ ดำเนินผ่านไปเช่นนั้นนั่นเอง
เอ้าๆเร็วๆเข้าสิ
อึม
-บังอาจ! -โอ๊ย
ก็กลัวจะไปแตะตรงที่ ไม่ดีไม่งามเข้านี่นา
อย่ามัวแต่คิดมาก เพราะเรื่องไม่เข้าท่าสิ!
ยื่นมือซ้ายออกมาซิ
อึม
-นี่ไงจะต้องทำประมาณนี้นี่แหละ -เอ่อ
มัวแต่อายม้วนแล้วจะ ร่ายเวทมนตร์เป็นตอนไหนเนี่ยเร็ว
เข้าตั้งใจๆ
ตั้งสติดีๆแล้วนึกถึงพลังเวทที่ไหล เวียนอยู่ในร่างกายของนายลองนึกถึง
ภาพหลอดเลือดดู
เชื่อมกระแสพลังที่ไหลเวียนกับ ฝ่ามือตั้งแต่จุดบนสุดของศีรษะนาย
ส่งพลังมาให้ถึงปลายเท้าของฉัน
ประสานลมหายใจเข้าด้วย กันอุณหภูมิแล้วก็ชีพจร
พอรู้สึกเริ่มเข้าที่แล้ว ให้ท่องคาถาตามที่ฉันท่องให้ฟัง
-สเป-ลาเอห์ -สเป-ลาเอห์
-เย็ปทอม -เย็ปทอม
ลูเฟลมส์
วีราลู
-วีราลู -ยูเลคันโต
ยูเลคันโต
วุนซู
เฮือก-โอ๊ยคัน! -อ๊าก!
อ๊าก!โอ๊ยคันคันจังเลย
เป็นอะไรหรือเปล่าอ่ะ
-อ๊ะสะเก็ดหลุดออกมาแล้วนี่นา -อ๊ะ
เอ๊ะ
อ้าทำสำเร็จแล้วล่ะ!ยินดีด้วยนะไลออส
พูดจริงยังงั้นเหรอเนี่ย
แต่เลือดเธอซึมออกมานะนั่นน่ะ
แรกๆมันก็จะเป็นประมาณนี้แหละน่า แต่นายก็เรียนรู้ได้ไวดีแฮะอาจจะเป็น
เพราะสายเลือดที่มีพรสวรรค์ก็ได้นะ
วิธีที่มาร์ซิลสอนฉันน่ะ มันเข้าใจง่ายด้วยนั่นแหละ
แหมขอบใจนะ
งั้นระหว่างที่ยังไม่ลืม ความรู้สึกเมื่อกี้ไปลองรักษาเซนชิ
แล้วกัน
-เฮือก -เฮือก
เดี๋ยวฉันจะเป็นคนคอยดู ให้ทำแบบเดียวกันนั่นแหละ
ถ้ายังงั้นก็
แค่แก้ขัดไปก่อนขอซ่อม ด้วยกิ่งดรายแอดก็แล้วกัน
เข้ากันได้ทีเถอะ
เฮือก
-เฮือก -ฮึ่ย
-จับอะไรของเจ้าน่ะ -ขะ-ขอโทษ
ก็บอกแล้วไงว่าอย่า คิดมากไม่เข้าเรื่อง!
เอ๊ะเฮือก
เอ้าอย่ามัวแต่อายกันอยู่ความอาย เป็นอุปสรรคใหญ่หลวงต่อความก้าวหน้า
นะ
อย่าทำเป็นไม่ใส่ใจ เรื่องแบบนี้จนเกินไปนะ
อ๊ะ
ฮีลเลอร์ที่ต้องสัมผัสร่างกาย คนอื่นอยู่บ่อยๆก็อาจก่อปัญหาได้
สาเหตุที่ปาร์ตี้แตกหลักๆก็ เพราะเรื่องความสัมพันธ์ภายในนี่แหละ
มีรักแล้วก็อกหักความ อิจฉาริษยาความอาฆาตและชิงชัง
เรื่องพวกนี้น่ารำคาญจะตาย
นี่นายน่ะกำลังพูด ถึงฟาลินกับชูโร่อยู่เหรอ
หือ
แค่พูดจากประสบการณ์ต่างหากเล่า ลีดเดอร์แทนที่จะเก่งในเรื่องการ
ต่อสู้ฉันว่ามีความสามารถ ในการยึดเหนี่ยวสมาชิกดีกว่า
พูดตรงๆแทนที่จะให้ไลออสเรียน เวทมนตร์ฉันว่าให้เขาพัฒนาทักษะการ
เข้าสังคมและการมองคนไม่ดีกว่าเหรอ
ถ้าทำงั้นได้แบบนั้นพวกเราจะได้ไม่ ต้องถูกตราหน้าว่าไปสมรู้ร่วมคิดกับ
พวกมนตร์ดำ
แล้วนายล่ะชิลชัคอยากจะลองเรียน เวทมนตร์ดูสักครั้งมั้ยล่ะนายแค่กลัว
ภาพลักษณ์มันหรือเปล่า
โอ้เรื่องนั้นต้องขอโทษด้วยจริงๆ พอดีรู้จักฮาล์ฟฟุตหลายคนที่โดยพวก
เอลฟ์จับตัวไปแล้วก็ไม่ได้กลับมา อีกเลยเพราะว่าพวกเขาดันไปยุ่งกับ
วัตถุที่เกี่ยวข้อง กับมนตร์ดำแค่นั้นเอง
ฉันเลยไม่มีโอกาสได้เรียนรู้ เรื่องนั้นแบบละเอียดแหมๆโทษนะที่
-ไม่รู้เรื่อง -เวทมนตร์บรรพกาลที่ฉันศึกษา
ค้นคว้าอยู่น่ะพูดให้ง่ายๆก็คือ
เวทมนตร์ที่นำพลังงานมาจากต่าง มิติซึ่งปรากฏอยู่โดยไร้ขีดจำกัด
จะต้องทำยังไงถึงจะเปลี่ยนน้ำหนึ่ง แก้วให้กลายเป็นไอเอาตั้งไฟก็ได้แล้ว
ใช่มั้ย
งั้นแล้วถ้าเปลี่ยนน้ำใน ทะเลสาบให้กลายเป็นไอทั้งหมดล่ะ
มันก็ใช้หลักการเดียวกันนั่น แหละแต่คงทำได้ยากในความเป็นจริง
การใช้เวทมนตร์น่ะจำเป็นต้องมีพลัง มหาศาลและใช้เวลาเข้าช่วยและนั่นก็
คือเวทมนตร์พิกัด
และในดันเจียนนี้มีหลายจุด เลยที่เชื่อมต่อกับต่างมิติ
พลังถูกใช้อัญเชิญมอนสเตอร์ออกมาแถม เป็นสิ่งที่เนรมิตดันเจียนขึ้นมาด้วย
ในตอนนั้นฟาลินไม่มีพลัง เหลือพอที่จะฟื้นฟูรักษาตัวเอง
เพราะแบบนั้นฉันก็เลยเขียนส่วนหนึ่ง ของดันเจียนขึ้นมาใหม่"ให้ร่างกายนี้
เป็นส่วนหนึ่งของดัน เจียน"นั่นคือที่ฉันเขียนไป
แน่นอนว่าแค่ชั่วขณะนั้น
-อ๊ะ -อ๊ะ
แผ่นดินไหวอีกแล้วเหรอ
ใกล้จังแฮะ
ลองดูตรงโน้นสิ
ผนังกำลังเคลื่อนไหว
จะไปที่ไหนนะ
ลองไปดูใกล้ๆมั้ยล่ะ
-อื้อ -อา
โอ๋อา
เป็นไรไปอ่ะ
ยะ--อยู่ๆก็หน้ามืดเฉย
โอ้เอ่อ…อาจเพราะนายเพิ่งจะเคยใช้ เวทมนตร์เป็นครั้งแรกก็เลยเกิดอาการ
เมาพลังเวทขึ้นมาสินะ
อีกเดี๋ยวเดียวคงจะหายเป็นปกติ
อยู่นี่แล้วกัน
พักผ่อนไปก่อนนะ
จะหลับตาหรือลืมตาก็มอง เห็นแต่สีสันพร่าๆเต็มไปหมดเลย
ช่วยเราด้วย
ปล่อยให้เราตายเถอะ
เถอะนะท่านจอมเวท
นี่เป็นภาพลวงตา ใช่มั้ยเสียงใครพูดอ่ะ
ได้โปรดเถอะขอร้องปล่อยให้เราตายเถอะ
เมาพลังเวทนี่เลวร้ายสุดๆเลย
เส้นทางตรงโน้นมันเปลี่ยนไปแล้วนะ
อึ้ม
เหมือนว่าจะจับรูปแบบของ มันได้แต่ก็ไม่ได้อีกแล้วสินะ
คงต้องใช้เวลาสังเกตต่อไปอีกสักระ ยะล่ะมั้งแต่ปวดใจนิดหน่อยที่พวกเรา
เคลื่อนไหวไปไหนไม่ได้
-หือ -หือ
พื้นที่เท้าเรากำลัง เลื่อนขึ้นแล้วโดดลงไปๆ
-เฮือกฮึบ -ฮึบ
อ้าโอ๊ยเจ็บ
เกือบซะแล้วๆ
เกือบจะกลับกันไม่ได้ซะแล้วสินะ
อสูรร้ายที่สาปคน ให้เป็นหินค็อกคาทริส
-มันก็ดูคล้ายๆกับบาซิลิสก์อยู่นะ! -แต่เจ้าค็อกคาทริสนี่ร้ายกาจกว่า
ไม่รู้ตั้งกี่เท่าอย่าได้ถูกมันกัด เข้าเชียวนะเดี๋ยว
ได้กลายเป็นหินแน่ๆอ่ะ
เฮือก
ประตูทางซ้ายนั้น!รีบ เข้าไปหลบในนั้นกันเร็วเข้า!
-อ้า -อ้า
อ้า
เอาไงกันดีล่ะทีนี้
คงกันไว้ได้ไม่นานหรอก
ถ้างั้นหนีออกทาง ด้านหลังได้หรือเปล่า
ถ้าหากว่าเจ้าตัวนี้มันมีความ สามารถแบบเดียวกับบาซิลิสก์ล่ะก็มัน
คงสัมผัสพวกเราได้จาก การตรวจจับอุณหภูมิร่างกาย
จะแอบหนีไปให้พ้นคงเป็นเรื่องยาก
แต่นั่นเป็นประสาทสัมผัสที่อยู่ทาง ฝั่งของหัวงูส่วนทางฝั่งหัวไก่น่าจะ
พึ่งประสาทสัมผัสการมองเห็น
มาร์ซิลคงจำได้ใช่มั้ยว่าครั้งก่อน ตอนที่ไลออสล้มบาซิลิสก์น่ะเขาทำได้
ยังไง
อ๊ะเฮือก
อย่าได้เขินอายแม้แต่น้อยเชียวนะ ทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจข่มขู่ฝ่าย
-ตรงข้ามสุดชีวิต -โอ๊ย
ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะนะ
เอาเป็นว่าทำให้ตัวดูใหญ่ที่สุดก็ แล้วกันแล้วก็ตะโกนให้ดังสุดปอด
ไปเลยนะ
ก็จริงอยู่แหละที่ว่าฉันน่ะ ตัวสูงที่สุดในกลุ่มของพวกเรา
แต่ศัตรูก็ตัวใหญ่กว่าคราวก่อนตั้ง เท่านึงนะแถมยังไม่ถนัดการตะโกนดังๆ
ซะด้วยสิเดี๋ยวก่อน
แล้วตอนนั้นไลออสร้องว่าอะไรนะ
หวา…ใช่ร้องแบบนี้ หรือเปล่าแฮ่…แบบนี้มั้ยนะ
ฮึ่ม
ไม่สิร้องยังไงก็ช่างแค่ ทำให้อีกฝ่ายผวาให้ได้ก็พอแล้ว
ย้ากกกกกกกก!
จบ
แบบนี้ไม่ไหวหรอกนะมีหวังเราได้ทำ พลาดแน่ๆเลยเราไม่มีทางที่จะเลียน
แบบไลออสได้เลยแล้ว จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ถ้างั้นเราก็
จะขอจัดการ
ด้วยวิธีตัวเอง!
สาวน้อยอัจฉริยะ ตั้งแต่ก่อตั้งโรงเรียนมาร์ซิล
อ๊ากกกฮ้า!
เสียงระเบิดเมื่อกี้อะไรกันน่ะ
มาร์ซิลแหงๆไปกันเถอะ
ย้ากกกก!
ฮึบ
ตื้นไป
แย่ซะแล้วล่ะฉันสะดุดตาเกิน!
ทั้งสองหัวหันมาจ้องเล่นงานฉันแทน
ต้องร่ายมนนตร์ไม่ทันซะแล้ว
อา…เฮือก
ฮึบ
มาร์ซิล!โดนกัดหรือเปล่าอ่ะ
ไม่เป็นไรมากหรอก
โดนกัดเข้าจริงๆ ไม่ใช่หรือไงเนี่ยยัยบ้า!
ปัดโธ่เว้ย
เอ๋ไปโดนค็อกคาทริสกัดมายังงั้นเหรอ
แย่แล้วสิแล้วรู้วิธีจัดการหลัง โดนค็อกคาทริสกัดหรือเปล่าเนี่ย
มีวิธีแบบนั้นด้วยเหรอ
ก่อนอื่นถอดกางเกงเธอออกซะ
พยายามนั่งให้ ร่างกายแนบชิดกันมากที่สุด
เก็บศอกแนบลำตัวเอา มือปิดหูตัวเองซะด้วย
หุบปากให้สนิท
-อึก -อื้ออื้อดีเท่านี้ก็ถึง
กลายเป็นหินก็ไม่เป็นไรแล้ว
นี่ไม่ใช่วิธีป้องกันไม่ ให้ฉันกลายเป็นหินหรอกเหรอ!
อ๊ะ
อ๋า
เธอกลายเป็นหินในท่า สุ่มเสี่ยงสุดๆไปซะแล้วทีนี้
หักง่ายแน่ๆ
แถมแกนกลางยังเอียงๆทำท่า จะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่อีกอ่ะ
โหยแย่เลยทีนี้
ไม่มีมนุษย์อยากตกอยู่ในสภาพนี้แน่ๆ
แล้วทีนี้จะทำยังไงดี
มีวิธีทำให้หายเป็นหินมั้ย
ฮึ่ม…ก็มีหลายวิธีนะ
วิธีแรกก็รอให้หายตามธรรมชาติ
การกลายเป็นหินก็ไม่ใช่ว่า เป็นพิษฉันว่าเหมือนคำสาปมากกว่า
สำหรับเอลฟ์ที่มีพลังต้านทานเวทมนต ร์สูงๆน่าจะฟื้นฟูตัวเองได้เร็วกว่า
เผ่าพันธุ์อื่น
วิธีที่สองคือสมุนไพรที่แก้อาการ กลายเป็นหินได้หรือไม่ก็รอให้นักผจญ
ภัยคนอื่นที่มีวิธีรักษาผ่านมา
สุดท้ายฉันจะพยายามลอง ร่ายเวทรักษาด้วยตัวของฉันเอง
นายน่ะเหรอ
ที่จริงมาร์ซิลสอนวิธีอ่าน ตำราพื้นฐานเท่าที่จำเป็นให้แล้ว
น่าจะมีวิธีแก้อาการ เป็นหินเขียนไว้บ้างสิ
ฮึ่ม
จะลองหาสมุนไพรกับนักผจญภัยไป พลางๆแล้วก็จะลองหวังผลกับอีกสองข้อ
ที่เหลือด้วยละกัน
หายตามธรรมชาตินี่ ต้องใช้เวลาประมาณเท่าไร
ถ้าเป็นทอลล์แมนก็ ประมาณหกเดือนถึงสิบปี
ฮะ
ขอไปตากค็อกคาทริสก่อนก็แล้วกันนะ
ผ่านไปแค่คืนเดียวสี เปลี่ยนไปเยอะเลยน่ะเนี่ย
ดูเหมือนต้องรีบกินกว่าปกติ
นั่งเอียงขนาดนนี้อันตรายจังเลยแฮะ
คิดว่าเอาอะไรไปช่วยหนุน ตรงก้นของเธอไว้จะดีกว่ามะ
ก็นั่นสินะ
ข้ามีความคิดดีๆขึ้นมาแล้วล่ะ
เอาหน่อสับละเอียดที่ผสมเครื่อง ปรุงเรียบร้อยแล้วมาเกลี่ยๆวางรอง
ไว้ที่ด้านล่างของกระทะ จากนั้นวางมาซิลทับไว้ข้างบน
โอ๊ะ
ขนตาเธอหักซะแล้ว
เอาเนื้อของค็อกคาทริสไปแช่ไว้ในน้ำ ผสมกับเกลือแล้วเอาไปวางไว้ระหว่างขา
ของมาร์ซิล
เท่านี้เธอก็จะปลอดภัย
อึมก็…มันก็ดูเข้าท่าดีอยู่นะ
แบบนี้ก็ไม่ต้องกลัวเธอจะล้มลงมาแล้ว
ดูเหมือนรูปปั้นลัทธิชั่วร้ายเลยอ่ะ
จากนั้นพวกไลออสก็ใช้วิธีต่างๆนานา
ลองผิดลองถูกกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในวันที่สี่
เจอแล้วล่ะ!
แล้วจะเอาไปใช้ยังไงเรอะ
เอ่อ…ลองแปะๆดูก็แล้วกันนะ
ผิวหินเริ่มอุ่นด้วย อุณหภูมิร่างกายแล้วร่ายมนตร์
สเป-ลาเอห์เย็ปทอมลูเฟลุมส์วีราลู
ฮิสโทอุมเอเรส์อีดิสชันทิอุมแล้ว นี่ฉันออกเสียงถูกหรือเปล่านะแบ
บนี้น่ะ
อ๊ะ
อันตราย!
-เอ๋ -มาร์ซิล
ตัวนิ่มแล้ว
-เราทำสำเร็จแล้ว -เย่!
เอะเอ่ะเอ๋เกิดอะไรขึ้นเอ่อ…ทำไม มีผักด้วยล่ะแล้วนี่หม้อนี่อะไรกัน
ขอดูหน่อยซิ
ทางนี้ก็ทำสำเร็จเหมือนกัน
-เย่! -เรื่องอะไรกันเนี่ย
ต้มเนื้อที่เราดองเอาไว้ข้าง ในน้ำเกลือจากนั้นก็ฝานให้บางๆ
แล้วก็เอาหน่อที่ดอง น้ำส้มไว้มาแนมเข้าด้วยกัน
เสร็จเรียบร้อย
เอ๋
ผ่านไปนานขนาดนั้นเลยเหรอ
สงสัยจังว่าสุดท้ายอะไรที่ได้ผล
ก็ลองกันตั้งหลายวิธีนี่จะไปรู้เหรอ
ถ้าเป็นการร่ายมนตร์ของฉันก็ดีน่ะสิ
ไม่หรอกน่าฉันว่าเพราะ ความสดใหม่ของสมุนไพรมากกว่า
เนื้อค็อกคาทริสที่เอาไปปรุงจน ได้ที่แล้วเนี่ยช่วยทำให้คำสาปหายไป
ได้หรือเปล่านะ
ในเวลาที่พวกเราอยากจะกลับสู่พื้น โลกกันให้เร็วที่สุดฉันทำให้พวกเขา
ลำบาก
ทุกคนขอโท-
ไม่สิไม่ใช่สักหน่อยเวลาแบบนี้น่ะ ยังมีอย่างอื่นที่ต้องพูดก่อนนี่นา
ใช่ก่อนอื่นก็
อย่าเอาคนอื่นไปทำเป็นหินดองผักสิยะ
นี่แหละน้าสูตรลับตำหรับดัน เจียนอ้าสูตรลับตำรับดันเจียน